- <Ο ΜΑΓΙΚΟΣ ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ> - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΚΡΗ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΚΡΗ(Φ.ΑΓΓΕΛΟΣ)
πολεμιστής του φωτός ανακαλύπτει πως ,
ο εξοπλισμός του πρέπει να ολοκληρωθεί,
πράγμα που συμπεριλαμβάνει και μια πανοπλια.
'Ετσι ξεκινά αναζητώντας την πανοπλία και
ακούει τις προτάσεις των διάφορων πωλητών .
REPEATING MYSELF...INDSTEAD OF OTHERS REPEATING ME..
«Χρησιμοποίησε το θώρακα της μοναξιάς»,
λεει ο ενας.
«Χρησιμοποίησε την ασπίδα του κυνισμού» ,
φωνάζει ένας άλλος.
«Ή καλύτερη πανοπλία είναι να μην αφήνεις
τίποτα να σε εμπλέκει», δηλώνει ένας τρίτος.
Ο πολεμιστής, όμως, δεν ακούει. Με ηρεμία,
πηγαινει στο ιερο μερος του και ντυνεται τον
ακατάλυτο μανδύα της πίστης.
Ή φύση προφυλάσσει απ' όλα τα χτυπήματα.
Η πίστη μεταβάλλει το δηλητήριο σε κρυστάλλινο νερο.]
(Ο ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ-PAULO COHELO)
----Καλως Ηλθες Σεμινα:)
till the (never)end...
there in neverland...
quote:[ΟΤΑΝ ΜΑΘΑIΝΕI να χειρίζεται το σπαθί, ο
πολεμιστής του φωτός ανακαλύπτει πως ,
ο εξοπλισμός του πρέπει να ολοκληρωθεί,
πράγμα που συμπεριλαμβάνει και μια πανοπλια.
'Ετσι ξεκινά αναζητώντας την πανοπλία και
ακούει τις προτάσεις των διάφορων πωλητών .REPEATING MYSELF...INDSTEAD OF OTHERS REPEATING ME..
«Χρησιμοποίησε το θώρακα της μοναξιάς»,
λεει ο ενας.
«Χρησιμοποίησε την ασπίδα του κυνισμού» ,
φωνάζει ένας άλλος.
«Ή καλύτερη πανοπλία είναι να μην αφήνεις
τίποτα να σε εμπλέκει», δηλώνει ένας τρίτος.
Ο πολεμιστής, όμως, δεν ακούει. Με ηρεμία,
πηγαινει στο ιερο μερος του και ντυνεται τον
ακατάλυτο μανδύα της πίστης.
Ή φύση προφυλάσσει απ' όλα τα χτυπήματα.
Η πίστη μεταβάλλει το δηλητήριο σε κρυστάλλινο νερο.]
(Ο ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ-PAULO COHELO)
----Καλως Ηλθες Σεμινα:)Αtma in lv
till the (never)end...
there in neverland...
ΚΑΛΩΣ ΣΑΣ ΒΡΗΚΑ:)
Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΚΡΗ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΚΡΗ(Φ.ΑΓΓΕΛΟΣ)
χαρα και αρμονια σε ολους!!!
Ευρυαλε,βλασταρι των γλαυκομματων,Χαριτων,
αγαπημενε των ωριομαλλων Μουσων,εσενα σε
αναστησε η Κυπριδα κι η Πειθω με τα τρυφερα
βλεφαρα,αναμεσα στ ανθη!
till the (never)end...
there in neverland...
"...Οι γυναικες,τα ανθη.Το ανθος ,οι γυναικες αρωματα λεπτα,σαγηνευτικα 'η επιμονα της μιας,των αλλων.
Γυναικες ανθη,δισκοποτηρα,η θεια μυστικα θυμιατα της ιδιας κουπας συνολικης ηδονης,κοσμικης ηδονης,και για να πουμε τα παντα:Θειας ηδονης.Κουπα προσφερθεισα στο Θεο,θυμιατηρι προσφερθεν στους θεους που τεινεται προς τον Ανδρα-ποιητη ο οποιος διψα για το απειρο..."
Valentin Bresle--Thesaurus Magiae
till the (never)end...
there in neverland...
Καλημερα
Reflections From Τhe Other Sid3
...
/me Staring into reality ... 
-- cause when it comes to reality "It's all done with mirrors" ...
Edited by - Danai on 29/08/2004 19:51:59
ΕΛΛΑΔΑ-ΡΑ!
Τί θα μπορούσε πια να βγεί και να στο πεί με λέξεις
όταν στα μάτια σου με πλέξεις σταυρουδωτές γυρνούν
δυο δίκοπα μαχαίρια με αστραπές τις σκέψεις
ανοίγουνε το τσόφλι μου τα πάντα μαρτυρούν
..[]..
Edited by - ALOS on 30/08/2004 06:40:36
OM
τι να πω;//
σιωπη θα γινω....
για σενανε...παντοτινη
καποτε/ αν ξανανταμωσουν οι στρατες μας
θαθελα να σε θυμηθω....να σ' αναγνωρισω...
τα ματια δεν κλεινουν αποψε....
μηπως
+ξημερωσει
+ τελειωσει
το τωρα...
μα δεν περιμενει ο Μορφεας...
ουτε και ο απο-χωρισμος....
με καλουν γοερα σαν τα αλμυρα δακρυα....
το ξημερωμα πλησιαζει...
και συ;..
κοιμασαι λιγες στιγμες ακομη πριν το "ποτε ξανα"
διπλα σου...πληκτρολογω....
αφηνω στην αιωνιοτητα μια στιγμη που+ αυτην την ανγοεις...οσο εμενα που ποτε δεν γνωρισες...
κοιμησου καλε μου...
σαν σωπαινεις..πιο ομορφος γινεσαι....
ως θελω να εισαι...
καλη ζωη...
σ'αγαπαω...σ'αφηνω ελευθερο.
.-
Ιερή είναι η φύση μας.
Δεν είμαστε ανθρώπινα όντα
που έχουν την εμπειρία του ιερού.
Είμαστε ιερά όντα
που έχουμε ανθρώπινες εμπειρίες.
(Richard Smoley)
Να η νυφη
με τις φτερουγες περιστεριων στα βλεφαρα
με το λευκο βελουδινο ζωναρι στη μεση να χωριζη
τη φυτρα απ'το καρπισμα
Να η νυφη
π'αφινει να σταζουν απ'τους λοβους των αφτιων
τα οσα αρνιεται η ακοη
σαν πενθιμα LACRIME
π'αφινει την σαρκοβορα ανθοδεσμη
ν'απομυζα
τ'αρπαγα
αμαλαγα
αναιμακτα ακροδακτυλα.
Ειναι η νυφη
π'ανεμιζει απειλιτικα
τις διαφανες τροχειες των παρθενικων πεπλων
πανω απο λειμωνες
κατασπαρτους με τα εφημερα
ακροποδιζοντας στο ρειθρο μνημης και προαισθησης
με καποια ενοχη πτυχωμενη σ'ελιγμους ταφταδενιους.
Με κεινον τον ποθο της εξεγερσης
βουτηγμενο σε ζαχαρωμενο κουφετο.
Με τα δυο κοκκινα ραμφη του κορφου
στραμμενα προς τα κατω
ανοθευτα ερωτηματικα
που οι απαντησεις τους ακομη καιροφυλακτουν
στου κορμιου τους απροσιτους κολπους.
Ειναι μια νυφη πρωτοπορα
πομπης προαιωνιας
ετσι που γλυστρα απαλα
κυκνος ανυποπτος-
πανω στην ευθραυστη επιφανεια της λιμνης
που μεταγγιζειτα νερα της
σ'ωκεανους επεκεινα,
προετοιμασμενη
προικισμενη
με'κεινη την επιγνωση
του ποσο ερεθιζει το λευκο τον κυνηγο.
Μια νυφη π'εχασ το παιδικο "γιατι",
μετα απο την Κυριακατικη μεταληψη
πουνοιωσε ποσο κινδυνεψε ο Θεος
μεσα στο εφημερο κορμι της.
Ειναι η νυφη με την αλλοκοτη σφραγιδα στο μετωπο
που ψαχνει περιπλανομενη στον ασαλευτο χρονο
μεσα στους μοναχικους μυλους καλωσυνης,
στα κατωγια της λαγνειας
κατω απο τις αγιες τραπεζες,
αναμεσα στους Καιν καιΑβελ
για το δικο της "Νυμφιο"...
----Αθηνα1977,"Κιρκη+Κρικοι",ΜαριαΛαγγουρελη----
...the soul of the rose...
Υπέροχο...
quote:
το περιμενες...το ξερω...
η σιωπη της θλιψης μου γενναει
παντα-τα τελειοτερα παιδια μου...
ποτε θα κοπασει η τρικυμια μου...
να προβλεψω δεν μπορω...
εντος μου το ταξιδι να τελειωσει δεν θελει.
μα το ταξιδι..μαλλον τελειωσε.
.και αρχιζει παλι ..μαζι σου...
εαυτε μου...
λεγεωνα ξεκινησες..
σαν ταο....
πληρωσες το χρονο.
ολοτητα...
Hollyness..
allinone...
lonelyness ...
Ενα αγκαθι ,οσο μικρο και αν ειναι ,διακοπτει την πορεια του ταξιδιωτη.
Ενα μικρο,αορατο κυτταρο να καταστρεψει ενα υγιη οργανισμο.
Η αναμνηση μιας στγμς φοβου στο παρελθον αναζωπυρωνει την ανανδρια καθε πρωι.
Ενα κενο επιτηρησης για ενα δεκατο του δευτερολεπτου επιτρεπει το μοιραιο χτυπημα του εχθρου.
Οπολεμιστης προσεχει τα μικρα πργμτ.Καμμια φορα ειναι σκληρος με τον εαυτο του,αλλα προτιμα να συμπεριφερεται με αυτον τον τροπο.
"Ο διαβολος κρυβεται στις λεπτομερειες",λεει μια παλια παροιμια της Παραδοσης.]
...+ σμου ρχεται παλι κατα νου.. ποσες φορες...μυρισα τα ροδα...της αγιας Τερεζας..:)
...the soul of the rose...
Κοιτα με.
Δεν αντανακλω τα θελω μου.
Ουτε τα μπορω μου.
Σε δειχνω ξεκαθαρη και φωτεινη ως εχεις.
Ενας καθρεπτης να κοιτας τα ματια σου
μεσα στα δικα μου.
Ετσι βλεπουν οι θεοι τον κοσμο
ετσι βλεπουν απο τι υλικο ειναι φτιαγμενοι.
quote:
ΤΙ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΔΕΙΧΝΕΙ ΕΤΟΥΤΗ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΣΤΙΓΜΗ Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ..ΕΔΩ ΣΤΑ ΕΣΩ....ΠΑΡΑ....
.....ΑΛ-ΧΥΜΙΑ~~~~ΑΛ-ΧΗΜΕΙΑ....
ΕΙΧΑ ΕΝΑΝ ΟΙΣΤΡΟ...ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΜΕ Τ'ΟΝΕΙΡΟ...
ΟΠΩΣ ΕΠΑΝΩ..ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΚΑΤΩ....
ΚΑΙ ΣΤΗ ΔΟΜΗ ΤΗΣ "ΠΥΡΑΜΙΔΑΣ"ΦΩΣ ΕΝ ΣΚΟΤΕΙ
'manava seva, madhava seva'
'ΗΤΤΑ,'Ηττα μου ,μοναξιά μου κι ερημιά μου.
Για μένα αξίζεις πιότερο από χίλιους θριαμβους.Κι είσαι μεσ’στην καρδιά μου πιο γλυκιά απ’ολη τη δόξα του κοσμου.'Ηττα,'Ηττα μου,αυτογνωσια μου κι αψηφισιά μου.Χαρη σε σένα,ξερω πως ακόμα είμαι νέος και γοργοπόδαρος.
Και δεν μπορούν οι μαραμένες δάφνες να με παγιδέψουν.
Μέσα σε σένα βρήκα απάγγειο στην μοναξιά μου.
Και τη χαρά να με ντρέπονται και να με καταφρονούν .
'Ηττα,'Ηττα μου,σπαθι μου λαμπρό κι ασπίδα μου.
Στα δικά σου μάτια διάβασα πως το να κάθεσαι στο θρόνο σημαίνει να σκλαβώνεσαι.
Και πως το να σε καταλαβαίνουν σημαίνει πως φτάνεις στην πληρότητα.
Και σα ν ώριμο φρούτο πέφτεις και αναλώνεσαι.
Ήττα, Ήττα μου,τολμηρε μου σύντροφε ,θ’ακουσεις τα τραγούδια μου,τις κραυγές και τις σιωπές μου.
Και μόνο συ θα μου μιλάς για φτερουγίσματα.
Για τη βία της θάλασσας.
Για τα βουνά που καίγονται τη νύχτα.
Μόνο εσύ θα σκαρφαλώσεις την απότομη και βραχοσπαρτη ψυχή μου.
Ηττα,Ηττα μου,αθανατο θάρρος μου.Μαζι εσύ κι εγώ γελάμε με την καταιγίδα.
Μαζί θα σκάβουμε τάφους για όλα εκείνα που πεθαίνουν μέσα μας.
Και θα στεκόμαστε αποφασιστικά στον ήλιο.
Και θα’μαστε επικίνδυνοι.
