- ΣΙΓΟΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΝΤΑΣ ΟΛΗ ΜΕΡΑ - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Άρχιζα να πηγαινοέρχομαι στο σπίτι κουνώντας την ''ουρίτσα'' μου,μέχρι που έπρηξα τον αδερφό μου,πλακωθήκαμε,και άλλαξα ρεπερτόριο...μετά άρχισα να τραγουδάω το:''καντε υπομονή και ο ουρανός,θα γίνει πιο γαλανός...''.
Ιδανικος Κι Ανάξιος Εραστής
Θα μείνω πάντα ιδανικός κι ανάξιος εραστής
των μακρυσμένων ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων
και θα πεθάνω μια βραδιά σαν όλες τις βραδιές
χωρίς να σκίσω τη θολή γραμμή των οριζόντων
Για το Μαντράς, τη Σιγκαμπούρ, τ' Αλγέρι, και το Σφαξ
θ' αναχωρούν σαν πάντοτε περίφανα τα πλοία
κι εγώ σκυφτός σ' ένα γραφείο με χάρτες ναυτικούς
θα κάνω θρίση σε χοντρά λογιστiκά βιβλία
Θα πάψω πια για μακρινά ταξίδια να μιλώ
οι φίλοι θα νομίζουνε πως τα χω πια ξεχάσει
κι η μάνα μου χαρούμενη θα λέει σ' όποιον ρωτά
«ήταν μια λόξα νεανική μα τώρα έχει περάσει»
Μα ο εαυτός μου μια βραδιά εμπρός μου θα υψωθεί
και λόγο ένας δικαστής στιγνός θα μου ζητήσει
Κι αυτό τ' ανάξιο χέρι μου που τρέμει θα οπλιστεί
θα σημαδέψει κι άφοβα το φταίχτη θα χτυπήσει
Κι εγώ που τόσο επόθησα μια μέρα να ταφώ
σε κάποια θάλασσα βαθιά στις μακρινές Ινδίες
θα χω ένα θάνατο κοινό και θλιβερό πολύ
και μια κηδεία σαν των πολλών ανθρώπων τις κηδείες
Νίκος Καβαδίας
.
.
.
.
.
.
.
Edited by - λίλιθ on 09/04/2004 23:36:14
μουσική : Διάφανα Κρίνα
στίχοι : Παντελής Ροδοστόγλου
Ζω στον κολπίσκο με τους λίγους επισκέπτες
στο λιμανάκι μου όταν ο άνεμος φυσάει
βρίσκουν απάγκιο σπάνιων κοραλλιών συλλέκτες
ταξιδευτές που η ζωή δεν τους χωράει
Σ' αυτή την έρημη ακτή κοιμάται η Πασιφάη
Μες στα ναυάγια του βυθού, η αγάπη μου η πικρή
που το κλειδί της μοίρας μου στα χέρια της κρατάει
καμιά χαρά δεν κάνει ότι ο πόνος στην ψυχή
Κάποια βραδιά την έφερε εδώ το κύμα
νεκροί αστερίες λαμπύριζαν στα μαλλιά της
"Η ομορφιά" κάποιος ψιθύρισε "είναι μνήμα
που αφήνουν δώρα οι ξεχασμένοι της αγάπης"
Αφού στο φως λουζόμουν κάποτε μαζί της
τώρα που της ζωής το σούρουπο πλησιάζει
σε μια σπηλιά που να θυμίζει το κορμί της
θ' αποσυρθώ και θ' αγαπήσω το σκοτάδι
Πιάσανε το μοιρολόι ένα τσούρμο άντρες
Πιάσανε το μοιρολόι ένα τσούρμο άντρες
Έσπασε το κομπολόι, σκόρπισαν οι χάντρες
Μάνα δε φυτέψαμε ούτε ένα λουλούδι
κι ακριβοπληρώσαμε, ω, ω, ω, ω, δυο σπυριά ζωή
Μάνα δεν τελειώσαμε ούτε ένα τραγούδι
Ήλιο ζητιανέψαμε, ω, ω, ω, ω, κι έχουμε καεί
Έσβησε η ασετυλίνη, χίμηξε σκοτάδι
Βούλιαξε στη Μυτιλήνη το στερνό καράβι
Βούλιαξε στη Μυτιλήνη το στερνό καράβι
Έσβησε η ασετυλίνη, χίμηξε σκοτάδι
Μάνα δε φυτέψαμε ούτε ένα λουλούδι
κι ακριβοπληρώσαμε, ω, ω, ω, ω, δυο σπυριά ζωή
Μάνα δεν τελειώσαμε ούτε ένα τραγούδι
Ήλιο ζητιανέψαμε, ω, ω, ω, ω, κι έχουμε καεί
~~~~
Καλησπερα σας και Χριστος Ανεστη Κουνουπονονα-συμπεθερα,Βαφτιστηρα και οι υπολοιποι.
Το παράπονο με πήρε κι έκλαψα πικρά
Έκλαψα για τη ζωή μου και για το γραφτό
Το ρολόι μου δείχνει οχτώ
Διάβασα τα γεγονότα και την κοσμική
Για ποδόσφαιρο, για φόνους και πολιτική
Στην Ασία φασαρίες, πείνα κι ερημια
Το ρολόι μου δείχνει εννιά
Μια γειτόνισσα απλώνει ρούχα καθαρά
Πλένει με μια νέα σκόνη κι είναι αστραφτερά
Με τραγούδια για τη φτώχεια και την ξενιτιά
ρετιρέ παίρνω στην Κηφισιά
Τα λουλούδια δε μυρίζουν, είναι πλαστικά
Ένα φίλο και μι’ αγάπη είχα μια φορά
Τώρα βρέχει, κάποιος τρέχει, δεν μπορώ να δω
Το ρολόι σταμάτησε εδώ
Στίχοι: Αγγελος Κατσίρης
ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ ΜΠΗΚΑΝΕ ΧΤΕΣ
ΚΑΤΙ ΠΑΛΙΕΣ ΠΕΡΓΑΜΗΝΕΣ
ΣΚΟΝΗ ΚΙ ΟΜΙΧΛΗ ΘΑΜΜΕΝΟΙ ΝΑΟΙ
ΠΑΛΙΟΙ ΘΑΜΜΕΝΟΙ ΘΗΣΑΥΡΟΙ
ΔΥΟ ΤΡΟΒΑΔΟΥΡΟΙ ΔΙΧΩΣ ΦΩΝΕΣ
ΛΑΟΥΤΑ ΒΟΥΒΑ ΧΩΡΙΣ ΧΟΡΔΕΣ
ΑΔΕΙΕΣ ΦΛΟΓΕΡΕΣ ΔΙΧΩΣ ΠΝΟΗ
ΜΟΥ ΜΑΡΤΥΡΗΣΑΝΕ ΤΙ ΕΧΕΙ ΧΑΘΕΙ
ΑΠ' ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙΑ
ΛΕΙΠΕΙ ΜΙΑ ΦΩΝΗ
ΣΑΝ ΑΠΟ Ε- ΣΑΝ ΑΠΟ ΕΡΩΤΑ ΦΙΛΙ
ΑΠ' ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙΑ
ΛΕΙΠΕΙ ΜΙΑ ΦΩΝΗ
ΣΕΙΡΗΝΑ ΝΑΝΑΙ ΦΩΝΟΥΛΑ ΜΑΓΙΚΗ
ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ ΜΠΗΚΑΝΕ ΧΤΕΣ
ΠΑΛΙΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΓΡΑΦΕΣ
ΚΑΛΟΙ ΚΑΙ ΚΑΚΟΙ ΣΕ ΜΙΑ ΓΡΑΜΜΗ
ΦΤΩΧΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΚΡΑΔΑΣΜΟΙ
ΚΑΝΕ ΣΙΓΑ ΜΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ
ΒΑΛΕ ΦΩΝΗ ΒΑΛΕ ΨΥΧΗ
ΚΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΩΡΑ ΠΑΕΙ ΝΑ ΧΑΘΕΙ
ΜΠΟΡΕΙ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙΣ ΝΑ ΣΩΘΕΙ
ΑΠ' ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙΑ
ΛΕΙΠΕΙ ΜΙΑ ΦΩΝΗ
ΣΑΝ ΑΠΟ Ε- ΣΑΝ ΑΠΟ ΕΡΩΤΑ ΦΙΛΙ
ΑΠ' ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙΑ
ΛΕΙΠΕΙ ΜΙΑ ΦΩΝΗ
ΣΕΙΡΗΝΑ ΝΑΝΑΙ ΦΩΝΟΥΛΑ ΜΑΓΙΚΗ
Ναι, γύρισα, δεν την γλυτώνεται!
Να πω ένα εγκάρδιο "καλως ορίσατε" στα αδέλφια Nefertity και Haker neo, στο σιγομουρμουρίζωντας... αγαπητή μου Nefertity, το ίδιο κόλλημα είχα και εγώ, μόνο που με στραβοκοιτουσαν 50 ατόμα και ο διευθυντής του μουσείου που δουλεύω, όταν το τραγουδούσα...
Αλήθεια... τον δικό μου αδελφό τον έχει δει κανείς ή το βαφτηστίρι μου???
Που είναι αυτά τα παιδιά???
Πολυαγαπημένη μου Συμπεθέρα Ξωτικονονά, χαίρομαι που είσαι πάλι κοντά μας... σιδερένιος ο pcούλις σου!!!!!!!!
Αγαπητοί μου Λίλιθ, Oannes και 1900... Μετά από αυτό το ευχάριστο διάλειμμα, ξεκινάμε πάλι δυναμικά το σιγομουρμούρισμα όπως βλέπω...
Καμιά φορά βαδίζουμε
με μιαν απροσεξία,
του κόσμου η τάξη δεν αργεί
να γίνει αταξία.
Παιχνίδια παίζει ο έρωτας
που δεν αρέσουν σε όλους,
αρέσουν μόνο στους τρελούς
και στους ονειροπόλους.
Βίος ανθόσπαρτος
αλλά μετ' εμποδίων,
της τρέλας έρωτες
σαφώς εκτός ορίων.
Βίος ανθόσπαρτος,
μα κάπου στην πορεία
φιλοσοφείς κι όλα
τα βλέπεις κωμωδία.
Καμιά φορά τ' αστέρι σου
αλλάζει πεπρωμένο
και μια απρόβλεπτη στιγμή
σ' αφήνει μπερδεμένο.
Ο έρωτας δικαίωση
που μοιάζει τιμωρία,
λες κι είσαι λάθος άνθρωπος
σε λάθος ιστορία...
Βίος Ανθόσπαρτος ~ Μανώλης Μητσιάς
Αφιερωμένο σε όλους μας... είναι άσμα με νόημα που θα πρέπει να του δώσουμε μεγάλη προσοχή...
Αν το έσβησες ένα φιλί.
Αν το αποθηκεύσεις ένα ραντεβού
και αν μου απαντήσεις...τα χρωστάς όλα!Edited by - Mantis on 12/04/2004 22:49:14
για να πετάξεις αψηλά
κι είπες μ' αρέσει εδώ χάμου
Κάλλιο τα λίγα και καλά
Ξόδεψα την καρδιά μου όλη
για να σε ντύσω αστραπή
κι αντί για να φωτάς την πόλη
είπες ο κόσμος τι θα πει
Τώρα θα κλαις σε άδειο σπίτι
και θα σε λιώνει ο πυρετός
Δε φταίω που 'μεινες σπουργίτι
Δε φταις που ήμουνα αϊτός
~~~~~~
Κουνουπονονα-συμπεθερα καλως ηρθες πισω.
Ευχαριστω για το πισι..αλλα ειναι προσωρινη η διορθωση..μπαλωματα..
Edited by - Το ξωτικό on 13/04/2004 09:54:14
Θα παίζουν τα ραδιόφωνα
τραγούδια για το τίποτα γραμμένα
Και η νύχτα στα μικρόφωνα
θα κλέβει την παράσταση για σένα
Τα σώματα που αγάπησες
σου ανοίξανε θυρίδες στα σκοτάδια
{Kι εσύ που ως τώρα κράτησες
Μου λες, ας ήταν ψέματα τα βράδια}x2
θα αλλάζουν όλα γύρω σου
και μόνο αυτά που πέρασες θα μείνουν
Κι εσύ, θα καις στον ύπνο σου
γυρεύοντας μιαν έξοδο κινδύνου
Θα παίζουν τα ραδιόφωνα
τραγούδια για το τίποτα γραμμένα
{Και η νύχτα στα μικρόφωνα
θα κλέβει την παράσταση για σένα}x2
θα αλλάζουν όλα γύρω σου
και μόνο αυτά που πέρασες θα μείνουν
{Κι εσύ, θα καις στον ύπνο σου
γυρεύοντας μιαν έξοδο κινδύνου}x2