- Ελεύθερη Σκέψη, Φιλοσοφία, και…. Πινελιές Ομορφιάς - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Κοίτα κι αυτό που 'γραψα πριν λίγες μέρες παρακάτω στις "Καταθέσεις":
του δωματίου απογύμνωση...
Βρίσκει χώρον άπλετον
η ξεδιαλέχτρα σκέψη
προτού την πλύση ξεκινήσει
τ' ασπρόρουχα, τα έγχρωμα,
τα βρώμικα, τα καθαρά,
να ξεχωρίσει..
Αθόρυβη των μυστικών
η απρόθυμος έξοδος
σκάβει βιαστικά τούνελ διάσωσης..
Μνήμη και παρόν
την διαύγεια τους κρύβουν
μέσα στων περιττών
την πολύχρωμη φλυαρία..
Δακρύων ψιλόβροχο
της λύπης
το χιλιοφορεμένο ρούχο..
Πάντα τελευταίο
για να μουσκέψη όλα τ' άλλα
υγρή διεισδυτική επικάλυψη..
Χωρίς μέτρον προφύλαξης
επιπολαιότης άραγε
ή αθωότης..
Ακούγονται αμυδρά
ξοπίσω τουφεκιές
φτάνουν όπου νά'ναι
ενισχύσεις..
Θέμα χρόνου η παράδοση..
Θρηνητικοί ύμνοι
με την μνήμη στο βάθος παρέα..
Ας παραδοθούν...
Αφού τρόπο να ξεφύγουν δεν έχουν..
Ας παραδοθούν...
Και τώρα είμαι εδώ
λυμένος σε πολλή ελευθερία
συμβιβάζω μοιράζοντας
ίσα μεταξύ τους
ό,τι αποφέρει ξέχωρα
του καθενός η σημασία..
Μα μείνανε κάποιοι
λεκέδες ξεβαφής...
Δεν θυμάμαι να υπήρχαν
μόνο αμυδρά..
Διαλυτότητος διαφάνεια μάλλον...
Απο την μία έκβαση
στην άλλη..
Τι με κοιτάς!
Πήγαινε ξέπλυνε!!
ΓΡΗΓΟΡΑ!!!
Αν δεν υλοποιηθεί παραμένει αέρας κοπανιστός.
Η υλοποίηση της , είναι η ουσιαστική ενέργεια.
Μπορούμε βέβαια ,να σκεφτόμαστε πανέμορφα πράγματα ,όπως αυτά που ειπώθηκαν, μέχρι τώρα σε αυτό το τόπικ.
Με αυτό τον τρόπο ενθουσιαζόμαστε και περνάμε cool και τέλεια , για όσο καιρό κρατάει αυτός.
Τι κάνουμε όμως , όταν αυτός κατασταλάξει. Μένουμε μόνοι ;;;
Αν υπάρχει έναυσμα , η προτροπή , η αξιόλογη πνευματική τροφή , μέσα σε μια εκφραζόμενη σκέψη , τότε αυτή έπιασε τόπο.
Αλλιώς δημιουργήθηκε ,για να διασκεδάσει κάποια , η κάποιες υπάρξεις.
Δεν έχετε ακούσει που λένε.
Στην ουσία μένουμε όλοι μας μόνοι , με τις προσωπικές μας σκέψεις.
Αλλάζοντας τον εσωτερικό κόσμο μέσα βαθιά στην ψυχή μου , βάζω μια τάξη στην ύπαρξή μου.
Αυτή η τάξη ισχύει μονάχα για εμένα.
Αφορά συνήθως το εγώ μου και το αίτιο , από όπου προήλθε.
Θες να το ονομάσεις φύση, δημιουργία , θεό ,το ίδιο κάνει.
Η εφαρμογή προσωπικών μου σκέψεων , μέσα από έναν εναρμονισμένο εσωτερικό κόσμο ,είναι δύσκολο να υλοποιηθεί
στον κόσμο μας. Ο καθένας μας κουβαλάει μέσα στην μνήμη του μυαλού του , τον δικό του εσωτερικό κόσμο.
Ο ποιο όμορφος είναι αναμφισβήτητα αυτός , που εναρμονίσθηκε αρκετά καλά με το αίτιο της υπάρξεως μας.
Εδώ φαίνεται η αξία μιας ολοκληρωμένης εσωτερικής αναζήτησης.
Η εφαρμογή του εσωτερικού κόσμου στον έξω.
Εκεί έξω δίνεται ο καθημερινός αγώνας επαλήθευσης .
Πολλές πνευματικές αξίες , όπως το προσωπικό πιστεύω μας , παραμένει θεωρητικό και θυσιάζεται στον βωμό του προσωπικού μας συμφέροντος.
Πιστεύω και εγώ , ότι αν αλλάξεις μέσα σου ,μπορείς να δεις ποιο γλυκά τον εξωτερικό κόσμο , όσο βάναυσος και αν είναι αυτός.
Αυτό έχει την αξία του.
Είναι μια καθαρά προσωπική αξία.
Χάνεται όμως μέσα στο ευρύ και πολύπλοκο κοινωνικό σύνολο αν δεν είναι επαρκώς φιλοσοφημένη.
Φίλε alfa-omega,
διακρίνω στα γραπτά σου όπως και πολλών άλλων μια διαρκή ανάγκη, εμμονή θά έλεγα εύρεσης του "Απολύτου"!!!
quote:
"Η σκέψη από μόνη της είναι ελεύθερη.
Αν δεν υλοποιηθεί παραμένει αέρας κοπανιστός.
Η υλοποίηση της , είναι η ουσιαστική ενέργεια.Μπορούμε βέβαια ,να σκεφτόμαστε πανέμορφα πράγματα ,όπως αυτά που ειπώθηκαν, μέχρι τώρα σε αυτό το τόπικ.
Με αυτό τον τρόπο ενθουσιαζόμαστε και περνάμε cool και τέλεια , για όσο καιρό κρατάει αυτός.
Τι κάνουμε όμως , όταν αυτός κατασταλάξει. Μένουμε μόνοι ;;;"
Φοβόμαστε το σχετικό - μας φαίνεται αφερέγγυο και ασταθές. 'Ομως το Απόλυτο είναι σκληρό ναρκωτικό. 'Εχει δολοφονήσει εκατομμύρια ανθρώπους μέχρι σήμερα. Το σχετικό δεν σκότωσε ποτέ κανένα.
Ο ώριμος στοχαστής ξέρει ότι η γνώση είναι πολύ μικρή για να περιλάβει και να ερμηνεύσει όλο τον κόσμο. 'Ισως κάποτε να υπάρξει μία συνολική θεωρία του παντός και ίσως να είναι οριστική, τελεσίδικη και απόλυτη. Μόνο που κανείς δεν θα το μάθει ότι τότε, εκεί σταμάτησε η γνώση. Μία και ο χρόνος συνεχίζει και πάντα μπορεί να αναφανεί το φαινόμενο που θα διαψεύσει ακόμα και την "τελική" θεωρία.
quote:
"Πιστεύω και εγώ , ότι αν αλλάξεις μέσα σου ,μπορείς να δεις ποιο γλυκά τον εξωτερικό κόσμο , όσο βάναυσος και αν είναι αυτός.
Αυτό έχει την αξία του.
Είναι μια καθαρά προσωπική αξία."
Αν νοσταλγούμε το απόλυτο, ας το αναζητήσουμε εκεί που πραγματικά υπάρχει: μέσα στα δεδομένα της εμπειρίας μας. Η γλύκα του μελιού είναι απόλυτη γι αυτόν που την νιώθει - όπως και η γλύκα του έρωτα. Η αρμονία μίας μουσικής, η ηχώ ενός ποιήματος, η ενθύμηση αγαπημένου προσώπου, η μυστική ένωση με τη φύση - όλα αυτά είναι απόλυτες στιγμές. Κανείς δεν μπορεί να τις αμφισβητήσει.
'Ομως το απόλυτο ας μείνει μόνο μέσα μας να μας βοηθάει στην κοσμική μοναξιά μας - κι ας εξοβελιστεί από τον κοινό χώρο όπου μόνο κακό μπορεί να κάνει.
quote:
"Η σκέψη από μόνη της είναι ελεύθερη.
Αν δεν υλοποιηθεί παραμένει αέρας κοπανιστός.
Η υλοποίηση της , είναι η ουσιαστική ενέργεια"
Εκεί άλλη αρετή μας χρειάζεται: η εγρήγορση. Ξύπνιοι, με μάτι κοφτερό σαν τον μυθικό Λυγκέα. Ο Βολταίρος φώναζε "συνθλίψτε το Φαύλο!" (ecrasez l' infame) κι εγώ λέω: "συντρίψτε το απόλυτο!" Καταδιώξτε το δογματικό, το μονολιθικό, το μισαλλόδοξο. Αμφισβητήστε τα πάντα - ακόμα και την ίδια την αμφισβήτηση.
Μιλάω γιά μιά κοινωνία ελευθερίας. Αυτό είναι το άλλο όνομα της αμφισβήτησης. Ελευθερία στην σκέψη (χωρίς ιδεολογικές δεσμεύσεις) στην πράξη (χωρίς δογματικές απαγορεύσεις) και στην αίσθηση.
Η αμφισβήτηση είναι η προϋπόθεση της ελευθερίας - και η ελευθερία η προύπόθεση της ολοκλήρωσης σε κάθε επίπεδο. (Φυσικά εννοώ την "ελευθερία όλων" κι όχι την ελευθερία του ενός εις βάρος των άλλων).
quote:
"Χάνεται όμως μέσα στο ευρύ και πολύπλοκο κοινωνικό σύνολο αν δεν είναι επαρκώς φιλοσοφημένη."
Τίποτα δεν είναι επαρκώς φιλοσοφημένο φίλε μου, αλλά σχετικώς και υποκειμενικώς. Γράφει ο Καβάφης
" Αν μία σκέψις υπήρξε πραγματικά αληθής για μια μέρα, το να γίνει ψευδής την επαύριο δεν τη στερεί απο την αξίωση της στην αλήθεια."
Όσο για το "χάνεται", τίποτα δεν πάει χαμένο.
"Πολλά μέλλει να μάθεις αν το Ασήμαντο εμβαθύνης"{Ελύτης}
Κι εξ άλλου όπως λέει κι ο Erich Fried
στο ποίημα του "Αμφιβολία και Φόβος":
Μην αμφιβάλλεις
γι αυτόν
που σου λέει
πως φοβάται
να φοβάσαι όμως
αυτόν
που σου λέει
πως δεν αμφιβάλλει.
Το λευκό αναζήτησα ως την ύστατη ένταση του μαύρου.
Την ελπίδα ως τα δάκρυα.
Τη χαρά ως την άκρα απόγνωση.
Αιώνες μέτα θα με ξάνα πουν τυφλό, ψεύτη και δειλό, φονία και παρανοίκο, Σωτήρα και τρελό έμενα τον φύλακα Άγγελο της ψυχής τον ένα και μοναδικό.
quote:
Είπες πως κάθε κίνηση εδώ μέσα σαν σκέψη, συνδέεται με μια άλλη σκέψη.Σωστά!
Και πως συνδέονται οι σκέψεις μεταξύ τους?
Από τη στιγμή!
Μήπως η στιγμή έχει την ίδια ποιότητα / σύσταση, που λέμε πως υπάρχει έξω από το παλάτι?
Άρα δεν είναι θέμα να πάμε εμείς, η το κέντρο κάπου….
Ας σκεφτούμε έτσι λοιπόν.
Γιατί εγώ σαν σκέψη, δεν μπορώ να κρατήσω την στιγμή?
Μήπως γιατί εγώ ανήκω στο Χρόνο και η Στιγμή δεν ανήκει?
Μήπως η στιγμή είναι αυτή που σταματάει το χρόνο, μιας και σταματάει την κίνηση του?
Πως γινεται?
Κάποιες σκέψεις κι από μένα, με τη συνδρομή της ελληνικής.
Στιγμή - σημείο - τελεία. Αδιάστατα.
Στιγμή : αδιάστατη στο χρόνο.
Σημείο : αδιάστατο στο χώρο.
Τελεία - ως σημείο στίξης: παύση. Σιωπή.
Τελεία - ως επίθετο : τέλεια.
Θεωρούμε ότι ο χρόνος "αποτελείται" από στιγμές.
Θεωρούμε ότι ο χώρος "ορίζεται" από σημεία.
Από το αδιάστατο, φτιάχνουμε τις διαστάσεις και χορεύουμε μέσα τους.
Κάπως έτσι αντιλαμβάνομαι την "ανακατανομή του κενού". Η "ανακατανομή", είναι κίνηση' ο χορός.
Κίνηση; η αλλαγή θέσης στο χώρο, (τίνος; των σημείων, εκ των οποίων ορίζεται;) ανάμεσα στις χρονικές στιγμές.
Η κίνηση του αδιάστατου, δημιουργεί τις διαστάσεις του χωροχρόνου, στον οποίο υπάρχει. Το αίτιο της κίνησης, είναι η ενέργεια (ασχέτως της προελεύσεως της).
Μου μοιάζει όμως κυκλική αυτή η σκέψη.
Πλάτωνα, λίγη βοήθεια, παρακαλώ ...
quote:
Η εφαρμογή του εσωτερικού κόσμου στον έξω.
Εκεί έξω δίνεται ο καθημερινός αγώνας επαλήθευσης .
Πολλές πνευματικές αξίες , όπως το προσωπικό πιστεύω μας , παραμένει
θεωρητικό και θυσιάζεται στον βωμό του προσωπικού μας συμφέροντος.
Συμφωνώ.
"Και αυτός αλήθεια που ήμουνα Ο πολλούς αιωνες πριν
Ο ακόμη χλωρός μες στη φωτιά Ο άκοπος απ' τον ουρανό
ψιθύρισε όταν ρώτησα:
-Τι το καλό; Τι το κακό;
- Ενα σημείο Ενα σημείο
και σ' αυτό πάνω ισορροπείς και υπάρχεις
κι απ' αυτό πιό πέρα ταραχή και σκότος
κι απ'αυτό πιό πισω βρυγμός των αγγέλων
-Ενα σημείο Ενα σημείο
και σ' αυτό μπορείς απέραντα να προχωρήσεις
ή αλλιώς τίποτε δεν υπάρχει πιά"
Καλή Ανάσταση.
Την δέχομαι .
Όμως θα ήθελα και εγώ , να πω δύο λόγια για το απόλυτο ,έτσι για να υπάρχει ουσιαστικός διάλογος.
Συνειδητοποίησα κάποτε , ότι θα πρέπει να έχω έναν σκοπό στην ζωή ,που να αντέχει στον χρόνο.
Ο δρόμος της πνευματικής τελειοποίησης , με φλέρταρε εδώ και πολύ καιρό.
Αποφάσισα να τον δοκιμάσω.
Αποδείχτηκε για εμένα σωτήριος.
Έστρωσα και νοικοκύρεψα μέσα μου ,αρκετά πράγματα.
Αυτός ο δρόμος είναι μακρύς , είναι ατελείωτος.
Καμιά φορά με κουράζει.
Αναρωτήθηκα , για ποιον λόγο αναζητώ να τελειοποιηθώ.
Ο κόσμος γύρω μου είναι γεμάτος ατέλεια. Αυτό είναι το χαρακτηριστικό του γνώρισμα.
Γιατί να τελειοποιηθώ εγώ.
Έτσι κατέληξα στο απόλυτο .
Να το έχω ως πρότυπο της αναζήτησης μου ,γνωρίζοντας ότι ποτέ δεν θα το πετύχω όσο ζω στον κόσμο αυτό.
Αυτός ο σκοπός με ικανοποιεί ,γιατί ποτέ δεν μένω στάσιμος , σε μια πνευματική στάθμη.
Με λίγα λόγια ,έχοντας ως σκοπό μου την επίτευξη του απόλυτου, προσεγγίζω και υλοποιώ στόχους , που ποτέ δεν Φανταζόμουνα , ότι θα μπορούσα.
Να σε ευχαριστήσω και πάλι, που με όμορφο τρόπο ( διδακτικό θα έλεγα ), μου επισήμανες τους κινδύνους που
κυοφορεί αυτή η έννοια.
μου γράφεις:
quote:
Να σε ευχαριστήσω και πάλι, που με όμορφο τρόπο ( διδακτικό θα έλεγα ), μου επισήμανες τους κινδύνους που
κυοφορεί αυτή η έννοια.
Το αποδέχομαι με την επισήμανση ότι όλοι μας "διδασκόμαστε" ανταλλάσοντας απόψεις. Βλέπουμε, αντιλαμβανόμαστε πιο σφαιρικά πιο πολύπλευρα τα διάφορα θέματα που συζητάμε. Φυσικά με την προυπόθεση της αναγνώρισης ή μάλλον της επίγνωσης του "εν οίδα ό,τι ουδέν οίδα" και ότι γειράσκουμε αεί διδασκόμενοι.
quote:
Καμιά φορά με κουράζει.
Ο διαλογισμός φίλε μου, είναι το ξεκαθάρισμα, η διαφάνεια, η πορεία προς την πραγματική διάσταση, προς το φως, προς την υπέρβαση, προς την κρυμμένη αγνότητα, αθωότητα πίσω απο την ρηχότητα του προφανούς. Όταν αποκτήσεις αυτήν τη ματιά τότε θα ανακαλύψεις ότι θα επιτύχεις το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα. Θα νοιώσεις γαλήνη, ξεκούραση κι όχι κούραση, γιατί θα ανακαλύψεις την κρυμμένη ομορφιά που μας περιβάλλει όχι αυτό "που είναι" αλλά το άλλο το κρυμμένο αυτό που "μπορεί να είναι", μια άλλη "πραγματικότητα".
Η αμφισβήτηση είναι η προϋπόθεση της ελευθερίας - και η ελευθερία η προύπόθεση της ολοκλήρωσης σε κάθε επίπεδο όπως σου έγραψα.
"Μη μόνα όσα βλέπετε πιστεύετε.." λέει ο Καβάφης
Επειδή τα έχουμε ξαναγράψει και γω κι άλλοι αξιόλογοι συνομιλητές πιο πάνω αλλά κι αλλού δεν χρειάζεται νομίζω να τα επαναλάβω. Διάβασε, μελέτησε, προβληματίσου κι άλλο, και εδώ είμαστε και πάλι.
Φιλία κι εκτίμηση
lorenzo
Το λευκό αναζήτησα ως την ύστατη ένταση του μαύρου.
Την ελπίδα ως τα δάκρυα.
Τη χαρά ως την άκρα απόγνωση.
quote:
Κάποιες σκέψεις κι από μένα, με τη συνδρομή της ελληνικής.
Στιγμή - σημείο - τελεία. Αδιάστατα.
Στιγμή : αδιάστατη στο χρόνο.
Σημείο : αδιάστατο στο χώρο.
Τελεία - ως σημείο στίξης: παύση. Σιωπή.
Τελεία - ως επίθετο : τέλεια.
Θεωρούμε ότι ο χρόνος "αποτελείται" από στιγμές.
Θεωρούμε ότι ο χώρος "ορίζεται" από σημεία.
Από το αδιάστατο, φτιάχνουμε τις διαστάσεις και χορεύουμε μέσα τους.
Κάπως έτσι αντιλαμβάνομαι την "ανακατανομή του κενού". Η "ανακατανομή", είναι κίνηση' ο χορός.
Κίνηση; η αλλαγή θέσης στο χώρο, (τίνος; των σημείων, εκ των οποίων ορίζεται;) ανάμεσα στις χρονικές στιγμές.
Η κίνηση του αδιάστατου, δημιουργεί τις διαστάσεις του χωροχρόνου, στον οποίο υπάρχει. Το αίτιο της κίνησης, είναι η ενέργεια (ασχέτως της προελεύσεως της).
Μου μοιάζει όμως κυκλική αυτή η σκέψη.
Πλάτωνα, λίγη βοήθεια, παρακαλώ ...
Αγαπητέ Qubic σε χαιρετώ,
Είναι δύσκολο μέσα σε μινωικές στοές (τα τείχη του Νου μας), να βρεις ένα λογικό νήμα που οδηγεί στην ελευθερία. Όσο αφορά λοιπόν την αυτογνωσία, με τα περισσότερα που θα ασχοληθούμε η αφοσιωθούμε, (αν και γίνονται κατανοητά), υπάρχει ένα σημείο, που ο ΝΟΥΣ βρίσκεται ολοκληρωτικά σε σκοτάδι.
Εκεί, (αντιδρά) και θα κάνει ότι του περνάει από το χερι (μιας και φοβάται), ώστε να πιαστεί από κάπου… με διάφορες ΦΥΓΕΣ.
Έχοντας διανύσει ένα μεγάλο τμήμα μέσα, μπορώ να βοηθήσω, μα να θυμάσαι, η διαδρομή σε αυτά, είναι προσωπική έμπνευση.
Διαφορετικά, δεν είναι τίποτα άλλο, από μια συνηθισμένη επανάληψη.
Σαν μείνεις αρκετά στο σκοτάδι, ώστε να μην φοβάσαι, μπορείς να δεις εύκολα με τι καταπιάνεται ο Νους. Ουσιαστικά τον λαβύρινθο τον φτιάχνει συνεχώς ο ίδιος (με τις σκέψεις), αφού σε κάθε κίνηση, έχει κατεύθυνση, που άλλοτε δημιουργεί και άλλοτε καταστρέφει. Αυτό που έχει μεγάλη σημασία, είναι να αντιληφτείς πως πέφτει στο πλησιέστερο ΤΟΥΝΕΛ. Τα τούνελ μέσα μας είναι η κίνηση της ευχαρίστησης. (Σεχ, Σουβλάκια, πιοτό, σοκολάτα, ε τώρα… λίγο πολύ, όλοι τα γνωρίζουμε…)
Τα παραπάνω είναι μέρος της Ζωής, και κινδυνεύεις να παρεξηγηθείς αν τυχόν πειράξεις στον άνθρωπο, ότι τον ευχαριστεί, (θα αντιδράσει άσχημα), μα απευθύνομαι σε κάποιο που διαβάζει BOHM, SHELDRAKE, Davids, ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ, Πλάτωνα…. κάποιο που έχει βαρεθεί την καθημερινή ΣΟΥΠΑ…. που πανταχού σερβίρεται….. αυτό το βαρετό ΤΡΑΝ ΤΡΑΝ, που αποκαλούμε…ΖΩΗ.
Για να βγεις από τους λαβυρίνθους , χρειάζεσαι ενέργεια…
Αν κλείσεις τα Τούνελ, θα γίνεις στην καλύτερη περίπτωση ένας Νευρασθενικός… Μύστης.
Μα, αν διοχετεύσεις την ενέργεια σε ένα ΤΟΥΝΕΛ…(και περιορίσεις τις άλλες)… στο τέλος έχεις ένα ΤΟΥΝΕΛ…(παίζεις με το διά/βολο
) το οποίο…. κάποια στιγμή, αρχίζεις και ελέγχεις (συνειδησιακά),
Άρα δεν καταστρέφεις….ενέργεια…
Αυτή η ενέργεια, (που ανέρχεται), κάποια στιγμή, από γίνεται (στιγμή που ελέγχεις)->έρχεται… Άχρονη ΣΤΙΓΜΗ…
Είναι σαν να έρχονται…. (Μεγάτονοι)* από τέτοια….
*(δεν βρίσκω άλλη έκφραση, μιας και δεν είναι βάρος, μα είναι σαν να είσαι… βαριά ερωτευμένος, με τη ΖΩΗ…) ΠΑΝΑΛΑΦΡΟΣ!
Αυτή η ενέργεια, αλλάζει ριζικά τη συνείδηση, ότι και αν κάνεις….είναι όμορφα αιώνιο.
Η ζωή ενός ατόμου,όπως και η ζωή μιας οικογένειας ή ενός ολόκληρου λαού,διατηρείται στη μνήμη.Αυτό ο λαός μου πρέπει να το δεί σαν μέρος της διαδικασίας ωρίμανσής του.είναι ταυτόχρονα λαός και ενιαίος οργανισμός και στη δεξαμενή της μνήμης αποθηκεύει ολο και περισσότερες εμπειρίες.Η ανθρωπότητα ελπίζει πως μπορεί να επανέλθει σε αυτό το υλικό σε περίπτωση που το απαιτήσουν οι συμπαντικές αλλαγές,μα ενα μεγάλο μέρος του μπορεί να χαθεί στο τυχαίο παιχνίδι αυτού που αποκαλούμε "Μοίρα".Ενα άλλο μέρος του μπορεί να μην ενσωματωθεί στις εξελισσόμενες σχέσεις και έτσι να μην εκτιμηθεί και αξιοποιηθεί στις περιβαλλοντικές μεταβολλές που ταλαιπωρούν τη σάρκα.Το είδος μας μπορεί να ξεχάσει!και εδω έγκειται η ξεχωριστή αξία του κβίτζατς χάντερακ την οποία οι μπένε γκέζεριτ δεν είχαν ποτέ υποψιαστεί
-Το βιβλίο του Λίτο Ατρείδη
σύμφωνα με τον χαρκ αλ Άντα
πλανήτης Αράκις
με απεραντο σεβασμο και αγαπη ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
quote:
Σαν μείνεις αρκετά στο σκοτάδι, ώστε να μην φοβάσαι, μπορείς να δεις εύκολα με τι καταπιάνεται ο Νους. Ουσιαστικά τον λαβύρινθο τον φτιάχνει συνεχώς ο ίδιος (με τις σκέψεις), αφού σε κάθε κίνηση, έχει κατεύθυνση, που άλλοτε δημιουργεί και άλλοτε καταστρέφει. Αυτό που έχει μεγάλη σημασία, είναι να αντιληφτείς πως πέφτει στο πλησιέστερο ΤΟΥΝΕΛ. Τα τούνελ μέσα μας είναι η κίνηση της ευχαρίστησης. (Σεχ, Σουβλάκια, πιοτό, σοκολάτα, ε τώρα… λίγο πολύ, όλοι τα γνωρίζουμε…)
Τα παραπάνω είναι μέρος της Ζωής, και κινδυνεύεις να παρεξηγηθείς αν τυχόν πειράξεις στον άνθρωπο, ότι τον ευχαριστεί, (θα αντιδράσει άσχημα), μα απευθύνομαι σε κάποιο που διαβάζει BOHM, SHELDRAKE, Davids, ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ, Πλάτωνα…. κάποιο που έχει βαρεθεί την καθημερινή ΣΟΥΠΑ…. που πανταχού σερβίρεται….. αυτό το βαρετό ΤΡΑΝ ΤΡΑΝ, που αποκαλούμε…ΖΩΗ.
Μα, αν διοχετεύσεις την ενέργεια σε ένα ΤΟΥΝΕΛ…(και περιορίσεις τις άλλες)… στο τέλος έχεις ένα ΤΟΥΝΕΛ…(παίζεις με το διά/βολο) το οποίο…. κάποια στιγμή, αρχίζεις και ελέγχεις (συνειδησιακά)
Η μία όψη του νομίσματος λέει :"Ναι. Ετσι είναι".
Απ' την άλλη, όμως ...
ΕΝΑ τούνελ - δηλαδή ΜΙΑ ευχαρίστηση. Μόνο σεχ ή μόνο σουβλάκια ή μόνο
σοκολάτα ... ή , έστω, μόνο χαμομήλι ...
πόσο βαρετό !Μήπως αυτή η ΣΟΥΠΑ είναι ΕΝΑ τούνελ ;
Πώς ν' απαρνηθείς το απέραντο γαλάζιο για να χωθείς σ' ένα τούνελ;
Μήπως η ελληνική Φύση απεχθάνεται τα τούνελ;
Αυτή έφτιαξε Ορφέα, Πυθαγόρα, Πλάτωνα, Ηράκλειτο, Παρμενίδη, να
κορφολογούν ο ένας απ' τον άλλον και όλοι μαζί απ' την Ανατολή. Κατόπιν συνέθεταν, με βασικό συστατικό τη φύση τους. Σύνθεση - δημιουργία- λαβύρινθος.
Πόσο σοφό είναι να προσπαθήσεις ν' αλλάξεις τη φύση σου - την ουσία σου;
Γιατί το Ενα αποφάσισε να γίνει πολλά; Γιατί βαριόταν μόνο του, πιστεύω.
Α! και με την ευκαιρία :
quote:
Αγαπητέ Qubic σε χαιρετώ
δεν είμαι αγαπητός. Αγαπητή είμαι.
Αν τώρα ο βόμβος επιμένει και μπορεί να γίνει αντιληπτός επίσης από άλλους ανθρώπους, τότε το θέμα περιπλέκεται και εύκολες απαντήσεις δεν υπάρχουν, μπορεί να προέρχεται από κάποιο μηχάνημα, όχημα, γεωλογικά φαινόμενα κτλ. (γενικά πάμε τότε στο πρόβλημα των Βόμβων –πχ Βόμβος του Taos).
Edited by - XD on 25/03/2008 11:17:27
Μπορείς να ρίξεις μια ματιά και στο παρακάτω θέμα, όπου γίνεται συζήτηση για έναν περίεργο βόμβο - μοιάζει κάπως με αυτό που περιγράφεις.
Κάνε κλικ στον παρακάτω τίτλο:
Ποιός παίζει παιχνίδια με τον εγκέφαλό μας;
Για τον βόμβο του Taos που γράφεις XD βρήκα τα παρακάτω στοιχεία, που μεταφέρω για να τα διαβάσει και όποιος άλλος δε γνωρίζει σχετικά:
1993 νεο μεξικο.
Ένας αγνωστης αιτιολογιας και προελευσης βομβος βασανιζει του κατοικους της πολης Τaos.
Μετα απο ενα συνεδριο που διοργανωθηκε,οι ειδικοι δεν κατεληξαν πουθενα.
Μια επικρατούσα θεωρία υποστηρίζει ότι ο βόμβος δημιουργείται από ένα στρατιωτικό σύστημα επικοινωνιών που χρησιμοποιείται για να έρθει σε επαφή με τα υποβρύχια.
Οι κατοικοι διαμαρτυρονται για εναν κουραστικο ηχο που μοιαζει με της μηχανης Ντηζελ.
Ειναι ποιο εντονος μεσα στο σπιτι και στο εσωτερικο του αυτοκινητου.
Δεδομένου ότι έχει αποδειχθεί μη ανιχνεύσιμο από τα μικρόφωνα ή τις κεραίες vlf, η πηγή και η φύση της είναι ακόμα ένα μυστήριο.
πηγή: http://www.alito.gr
Ακολουθώντας το σχετικό link από το alito.gr βρήκα και δύο ηχητικά αρχεία και... άκουσα τον 'βόμβο του Taos'.
Μπορείτε να τα ακούσετε πατώντας στους παρακάτω συνδέσμους:
πηγή: http://www.qsl.net/w5www/taoshum.html
Στο βιβλίο ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ εκδ. ΑΡΧΕΤΥΠΟ αναφέρομαι στο ΤΑΟΣ ΗUM. -Δυστυχώς γράφω από ιντερνετ καφέ και δεν το έχωμπροστά μου για να δω τις ονομασίες.
Οι ίδιοι επιστήμονες έκαναν έρευνα και μετρήσεις στο αεροδρόμιο του Βερολίνου και διαπίστωσαν τον ίδιο βόμβο από υπόγεια κεραία πολλώ χιλιομέτρων που είχαν τοποθετήσει οι Σύμμαχοι -Αμερικάνοι- μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Βόμβος ενοχλεί όπως λένε και κατοίκους κοντά σε όλα τα αεροδρόμια.
Όμως γενικότερα βομβος ενοχλεί και όλους εμάς άλλους λιγότερο και άλλους περισσότερο, εξ' αιτίας της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας που δεχόμαστε. -Και εμένα ακόμη παροδικά ευτυχώς-