qubit
ΜέλοςGreeceΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
quote:
Η έκβαση του πειράματος δεν είναι όμως προκαθορισμένη και οφειλόμενη σε κάποια αιτία. Συνεπαγωγικά και η κατάσταση του μακροσκοπικού αντικειμένου δεν είναι προκαθορισμένη.
Σ' αυτό το "συνεπαγωγικά", έχω πολλές ενστάσεις, Υδροχόε. Αλλά προς το παρόν, έχει προκύψει ένα πιό θεμελιώδες ζήτημα κατανόησης, σχετικά με τη δόλια τη γάτα.
Πράγματι, ο Σραίντιγκερ μ' αυτό το νοητικό πείραμα θέλησε να δείξει τον "παραλογισμό" των κβαντικών φαινομένων και χρησιμοποίησε μεταφορικά τη γάτα στη θέση του υποατομικού αντικειμένου.
quote:
2) θυμίζω το πείραμα με τη γάτα, και σου εξηγώ που κάνεις λάθος.
Κλεινεις τη γάτα σε ένα κουτί, και βάζεις μέσα μια συσκευή που απελευθερώνει δηλητήριο μόλις ανιχνεύσει μια ραδιενεργό διάσπαση. (Η ραδιενεργός διάσπαση είναι ένα κβαντομηχανικό φαινόμενο, που μπορεί να περιγραφεί μονάχα πιθανοκρατικά). Η ραδιενεργή ουσία που βάζεις, είναι τέτοια ωστέ μέσα σε μια ώρα η πιθανότητα να συμβεί μια διάσπαση είναι 50%.
Ετσι λοιπόν, όταν σε μια ώρα ανοίγεις το κουτί υπάρχει 50% πιθανότητα να βρείς τη γάτα ζωντανή και 50% πιθανότητα να τη βρείς πεθαμένη. Μέχρι εδώ συμφωνούμε. Παμε τώρα να δεις που κάνεις λάθος.
Εσύ λές οτι μεχρι να ανοίξεις το κουτί η γάτα δεν είναι ούτε ζωντανή ούτε πεθαμένη και οτι το άνοιγμα του κουτιού καθιστά την παρατήρηση που ανάγει την κυματοσυνάρτηση στην "πεθαμένη" ή την "ζωντανή" εκδοχή.
Εγώ λέω οτι μόλις γίνει η διάσπαση (ασχετα που εσύ εχεις κλειστό το κουτί και δεν βλέπεις) η μετρητική συσκευή μέσα στο κουτί που απελευθερώνει το δηλητήριο, ανάγει την κυματοσυνάρτηση, και σκοτώνει τη Γάτα. Η γάτα είναι 100% πεθαμένη, απλά εσύ δεν το ξέρεις.
Αυτό θάλεγε κι η γιαγιά μου, φίλε Αγγελε. Η απλή καθημερινή λογική, δηλαδή. Αν ήταν έτσι τα πράγματα, η κβαντική θεωρία δεν θα παρουσίαζε κανένα πρόβλημα κατανόησης και ο Σραίντιγκερ δεν θα χρειαζόταν να καταφύγει στην ταλαιπωρία της γάτας για ν' αποδείξει το παράδοξο της υπόθεσης. Διότι, αυτό που λες, δεν παρουσιάζει κανένα παράδοξο΄δεν συμφωνείς;
Ας δούμε λοιπόν πού κανεις εσύ το λάθος.
1. Η συσκευή που ανιχνεύει τη ραδιενεργό διάσπαση και, κατόπιν αυτής (αν γίνει) απελευθερώνει δηλητήριο, έχει ακριβώς αυτό το ρόλο. Να απελευθερώσει (ενδεχομένως, δηλ. χωρίς να το ξέρει ο παρατηρητής), το δηλητήριο. Εκφράζει δηλαδή τις δύο ενδεχόμενες καταστάσεις της γάτας. Διάσπαση-δηλητήριο-νεκρή. Μη διάσπαση-όχι δηλητήριο-ζωντανή. Η συσκευή αυτή, δεν είναι η συσκευή μέτρησης της κατάστασης της γάτας, αλλά της ραδιενεργού ουσίας. Η συσκευή παρατήρησης της γάτας, εκφράζεται μεταφορικά με το άνοιγμα του κουτιού. Μέχρι να γίνει αυτή η παρατήρηση, μέτρηση, όπως θες πέστο, η παράδοξη κβαντική θεωρία λέει λοιπόν ότι η γάτα βρίσκεται σε κατάταση υπέρθεσης των δύο πιθανών της καταστάσεων. Είναι ταυτόχρονα και ζωντανή και νεκρή. Οταν ανοίξει το κουτί (δηλ. παρατηρηθεί) τότε θα καταρρεύσει σε μία εκ των δύο πιθανών.
Με τη ευκαιρία, θα ήθελα να εκφράσω δημοσίως τη σφοδρή μου αντίθεση στη συμμετοχή της γάτας στο πείραμα. Ας έβαζε κάτι άλλο ο Σραίντιγκερ. Μιά κατσαρίδα, μια νυχτερίδα ... τόσα συχαμένα πλάσματα υπάρχουν στον κόσμο.
quote:
Αν ο άνθρωπος αυτός χάσεις τις αισθήσεις του (που στη συγκεκριμένη περίπτωση λειτουργούν ως μετρητές της πτώσης της πέτρας) τίποτα δε θα συμβεί (τίποτα σαφές και ευκρινές) έως ότου ο άνθρωπος αυτός ανακτήσει πάλι τις αισθήσεις του (ενεργοποιηθούν οι μετρητές) ή κάποιος άλλος άνθρωπος τον δει (άλλος μετρητής). Μέχρι να συμβούν αυτά όλα τα σενάρια θα είναι πιθανά. Ο μόνος τρόπος λοιπόν να γλυτώσει από την πτώση της πέτρας είναι να πεθάνει πριν αυτή πέσει και να μην τον δει κανένας άλλος.
O μόνος τρόπος για να γλυτώσει από την πτώση της πέτρας, είναι να κάνει λίγο παρα κει, για να μη βρεθεί στην τροχιά της.
Μια αφελής ερώτηση : θα τα δοκίμαζες ποτέ αυτά που λές;
quote:
Δεν ισχύει η βαρύτητα;
Στην περιοχή επικράτειας της κβαντομηχανικής, ΔΕΝ ισχύει η βαρύτητα. Για να το πω αλλιώς, θεωρείται αμελητέα και δεν είναι σε θέση να περιγράψει τα φαινόμενα.
quote:
Για πες μου φίλε qubit, στο παραπάνω νοητικό πείραμα με την ατομική βόμβα που έχω γράψει αν τοποθετούσαμε ανιχνευτή σε ένα ορισμένο σημείο της οθόνης στο οποίο αν έπεφτε ένα φωτόνιο θα ενεργοποιούσε τη βόμβα, υπάρχει αιτιοκρατία...; Η Γη θα καταστρεφόταν από συγκεκριμένη αιτία;
Ναι. Η συγκεκριμένη αιτία, θα ήταν το πείραμα. Γεγονός λαμβάνον χώρα στον μΑκρόκοσμο.
Για τις καταστροφές στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι δεν ευθύνονται οι φυσικοί νόμοι καθαυτοί, αλλά οι βόμβες, που κάποιοι, στον μακρόκοσμο, κατασκεύασαν και κάποιοι, στον μακρόκοσμο, τις πέταξαν. Σύμφωνα δε με τη λογική σου, αυτοί εκει πέρα που κοιμόνταν την ώρα της έκρηξης, τη γλύτωσαν αλώβητοι.
Δυο λόγια τώρα, για να ξεκαθαρίσω τη θέση μου.
Λέγοντας "έγκυρα" συμπεράσματα, εννοώ αυτά που προέρχονται από επιστήμονες με κάποιο κύρος. Ασχέτως αν έχουν δίκιο ή όχι - οι διαφωνίες στο χώρο της επιστήμης είναι στην ημερήσια διάταξη (κι αλλιμονο, αν δεν ήταν). Λέγοντας δε "συμπεράσματα", εννοούμε αυτά στα οποία καταλήγει κανείς, με τη μέθοδο της λογικής. Απο ίδια συμβάντα, μπορούμε να έχουμε διαφορετικά λογικά συμπεράσματα. Η έννοια "συμπέρασμα" δεν ταυτίζεται με την έννοια "απόλυτη και αναμφισβήτητη αλήθεια".
quote:
Νομίζω επίσης, ότι θα ήταν καλύτερα να συζητάμε τις φιλοσοφικές προεκτάσεις της επιστήμης, βασιζόμενοι σε έγκυρα συμπεράσματα και να μην αναλώνουμε το θέμα σε τεχνικές παραθέσεις και αντιπαραθέσεις. Για ευνόητους λόγους.
Οι ευνόητοι λόγοι που υπονοώ, είναι οι εξής:
1. Τα πειράματα, διεξάγονται στα εργαστήρια. Στα φορουμ, γίνονται συζητήσεις.
2. Συζητήσεις επι της ερμηνείας των πειραμάτων, προκειμένου να καταλήξει κάποιος σε συμπεράσματα, μπορούν να γίνονται μόνο από τους έχοντες τη σχετική επί του θέματος εκπαίδευση (σ' αυτό που διαφωνώ με τον Αγγελο εδώ είναι η λέξη ΞΕΡΕΙ.Τί θα πει ΞΕΡΕΙ ;Ποιός επιστήμονας διατείνεται οτι ΞΕΡΕΙ;). Αλλιώς, η αντιπαράθεση είναι στείρα και καταντάει βαρετή.
3. Οι μη εκπαιδευμένοι σε κάποιο συγκεκριμένο πεδίο έρευνας, μπορούν να συζητάνε βεβαίως.Πάνω σε έγκυρα -επιμένω- συμπεράσματα. Τα έγκυρα συμπεράσματα είναι πολλά και αντικρουόμενα, άρα, υπάρχει πεδίο συζήτησης.
quote:
Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερα να συζητάμε τις φιλοσοφικές προεκτάσεις της επιστήμης, βασιζόμενοι στο οτι γνωρίζουμε αυτο για το οποίο συζητάμε.
'Οπως είπε και ο Faynman, "Απο τη στιγμή που υπάρχει στο τραπέζι καποιος ένας και μοναδικός που ΞΕΡΕΙ φυσική, ΔΕΝ μπορούμε να πιάσουμε κουβέντα για τη φυσική"
Για να μη σας κόψω την συζήτηση αποχωρώ. Για ευνόητους λόγους.
"γνωρίζουμε" ? λοιπόν, πώς ορίζουμε το "γνωρίζουμε"; έχεις ρίξει καμμιά ματιά στις ειδικότητες των ακαδημαϊκών σπουδών των φιλοσόφων της επιστήμης; έχεις ακουστά κάτι περί "διεπιστημονικής προσέγγισης"; πώς μιλάνε μεταξύ τους οι διάφοροι στις "διεπιστημονικές προσεγγίσεις"; "σκάσε εσύ βιολόγε, δεν ξέρεις από φυσική" .... "σκάσε κοινωνιολόγε, δεν ξέρεις ψυχιατρική" ... "σκάστε όλοι σας, δεν έχετε ιδέα από στατιστική" ... κάπως έτσι; (πρακτικα, κάπως έτσι βέβαια, αλλά μερικοί προσπαθούν να το ξεπεράσουν) κι όσο για το "πόπολο", που δεν σπούδασε σε κάποιο ευαγές ίδρυμα ... "άει χάσου, μηρμυγκάκι, που μου θέλεις και φιλοσοφίες και επιστήμες ... πήγαινε πρώτα να κάνεις κανα-δυό διδακτορικά, κι ύστερα δικαιούσαι δια να ομιλείς !"
Δικαιούσαι ν' αγανακτείς με την άγνοια του "πόπολου", να βαριέσαι τέτοιες κουβέντες, να μη συμμετέχεις, αφού το θες, αλλά η ειρωνία προς τους "αδαεις" , νομίζω πως δεν ενισχύει την επιστημονικότητα που ήθελες να τονίσεις με την επίκληση του διδακτορικού σου (σε κάποιο άλλο, σχετικό topic), φίλε Αγγελε. Και, συγγνώμη για την προσωπική αναφορά.
Από κει και πέρα, αντιγράφω τον εαυτό μου από post σε άλλο topic:
quote:
Πιστεύω λοιπόν, πως αυτή η θεώρηση του "κβαντικού", μπορεί να υποστηρίξει τις αποψεις του Sheldrake για τα μορφογενετικά πεδία.
"Κάθε είδος έχει τa πεδία του, και μέσα σε κάθε οργανισμό υπάρχουν πεδία μέσα στα πεδία. Μέσα σε κάθε έναν από μας είναι το πεδίο ολόκληρου του σώματος πεδία για τα όπλα και τα πόδια και πεδία για τα νεφρά και τα συκώτια’ μέσα τους υπάρχουν πεδία για τους διαφορετικούς ιστούς μέσα στα όργανα, και έπειτα πεδία για τα κύτταρα, και πεδία για τις υπομοριακές δομές, και πεδία για τα μόρια, και τα λοιπά. Υπάρχει μια ολόκληρη σειρά πεδίων μέσα στα πεδία. Η ουσία της υπόθεσης που προτείνω είναι ότι αυτά τα πεδία, που γίνονται αποδεκτά ήδη αρκετά ευρέως μέσα στη βιολογία, έχουν ένα είδος ενσωματωμένης μνήμης από τις προηγούμενες μορφές ενός παρόμοιου είδους. Το πεδίο του συκωτιού διαμορφώνεται από τις μορφές προηγούμενων συκωτιών και του δρύινου πεδίου δέντρων από τις μορφές και την οργάνωση των προηγούμενων δρύινων δέντρων. Μέσω των πεδίων, με μια διαδικασία αποκαλούμενη μορφική αντήχηση,η επιρροή ομοειδούς επάνω σε ομοειδή, υπάρχει μια σύνδεση μεταξύ των παρόμοιων πεδίων. Αυτό σημαίνει ότι η δομή του πεδίου έχει μια συσσωρευτική μνήμη, βασισμένη σ’ αυτό που έχει συμβεί στα είδη στο παρελθόν. Αυτή η ιδέα ισχύει όχι μόνο για τους ζωντανούς οργανισμούς αλλά και για τα πρωτεϊνικά μόρια, κρύσταλλα, ακόμη και στα άτομα."
"Σκέφτομαι ότι, και ολόκληρη η βάση της προσέγγισης που προτείνω είναι ότι, υπάρχει μια συλλογική μνήμη στην οποία είμαστε όλοι συντονισμένοι, που διαμορφώνει ένα κλίμα στο οποίο η εμπειρία μας αναπτύσσεται και στο οποίο οι μεμονωμένες μνήμες μας αναπτύσσονται. Αυτή η έννοια είναι πολύ παρόμοια με την έννοια του συλλογικού
ασυνείδητου. Η θεωρία του μορφικού συντονισμού θα οδηγούσε σε μια ριζική επαναβεβαίωση της έννοιας του Jung του συλλογικού ασυνείδητου.
Χρειάζεται επαναβεβαίωση, επειδή το τρέχον μηχανιστικό πλαίσιο της συμβατικής βιολογίας, της ιατρικής, και της ψυχολογίας αρνείται ότι μπορεί να υπάρξει οποιοδήποτε τέτοιο πράγμα όπως το συλλογικό ασυνείδητο’ η έννοια της συλλογικής μνήμης μιας φυλής ή ενός είδους έχει αποκλειστεί ως ακόμη και θεωρητική δυνατότητα"
Θέλω να υποστηρίξω ότι τα μυαλά μας προεκτείνονται υπό διάφορες έννοιες. Στα προηγούμενα άρθρα, συζητήσαμε πώς τα μυαλά μας προεκτείνονται και στο χώρο και στο χρόνο με τα μυαλά άλλων ανθρώπων, και στον ομαδικό νου ή τον πολιτιστικό νου μέσω της σύνδεσής τους στο συλλογικό ασυνείδητο. Στο μέτρο που συντονιζόμαστε στα αρχετυπικά πεδία ή τα πρότυπα που άλλοι άνθρωποι είχαν, άλλες κοινωνικές ομάδες
είχαν, και που η κοινωνική ομάδα μας είχε στο παρελθόν, τα μυαλά μας είναι πολύ ευρύτερα από τα "πράγματα" μέσα στους εγκεφάλους μας. Προεκτείνονται στο παρελθόν και σε κοινωνικούς σχηματισμούς με τους οποίους συνδεόμαστε, είτε από την καταγωγή είτε από τις πολιτιστικές μεταδόσεις. Κατά συνέπεια, τα μυαλά μας επεκτείνονται εγκαίρως, και θεωρώ ότι προεκτείνονται επίσης στο space. "Rupert Sheldrake "Mind, Memory, and Archetype Morphic Resonance and the Collective Unconscious"
(http://www.sheldrake.org/papers/Morphic/index.html)
Νομίζω ότι έτσι γίνεται προφανές, γιατί συσχέτισα, στο 1ο μου post την κβαντική θεωρία με τα πειράματα και τις απόψεις του Sheldrake.
Νομίζω επίσης, ότι θα ήταν καλύτερα να συζητάμε τις φιλοσοφικές προεκτάσεις της επιστήμης, βασιζόμενοι σε έγκυρα συμπεράσματα και να μην αναλώνουμε το θέμα σε τεχνικές παραθέσεις και αντιπαραθέσεις. Για ευνόητους λόγους.
... Ωστόσο, η μακροσκοπική πραγματικότητα αποτελείται από μικροσκοπικές - οι συσκευές συνίστανται από άτομα! Πάλι οι παράξενοι βρόχοι!
Ο David Bohm, ένας πρωτοπόρος κβαντοθεωρητικός, στο βιβλίο του "Ολότητα και η συνεπαγόμενη τάξη" αναφερόμενος σ' αυτά τα θέματα γράφει:
'Η βασική αλλαγή που απαιτεί η κβαντική θεωρία για να περιγράψουμε την τάξη είναι, λοιπόν, να εγκαταλείψουμε την ιδέα ότι ο κόσμος μπορεί να αναλυθεί σε σχετικά αυτόνομα μέρη που υπάρχουν ξεχωριστά, αλλά αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Αντίθετα, η κύρια έμφαση πρέπει να δοθεί τώρα στην αδιαίρετη ολότητα, στην οποία το όργανο παρατήρησης δεν διαχωρίζεται από αυτό που παρατηρείται'.
Με άλλα λόγια, ο κόσμος δεν είναι συλλογή διακριτών πραγμάτων αλλά συσχετισμένων΄είναι μάλλον ένα δίκτυο σχέσεων. Εδώ ο Bohm θυμίζει τα λόγια του Heisenberg : 'Η κοινή διάκριση του κόσμου σε υποκειμενικό και αντικειμενικό, σε εσωτερικό και εξωτερικό κόσμο, σε ψυχή και σώμα, δεν επαρκεί πλέον'."
"Εφόσον η επαναστατικότητα της φύσης περιορίζεται στο μικρόκοσμο, ελάχιστοι θα ανησυχήσουν για τη διάλυση της πραγματικότητας αυτού του "μακρινού" κόσμου. Στην καθημερινή ζωή η καρέκλα παραμένει καρέκλα, έτσι δεν είναι;
Βέβαια, αλλά όχι ακριβώς:
Οι καρέκλες αποτελούνται από άτομα. Πώς γίνεται από τον συνδυασμό ενός πλήθους φαντασμάτων να έχουμε κάτι πραγματικό και στέρεο; Και τί γίνεται με τον ίδιο τον παρατηρητή;Ποιά είναι αυτή η ιδιαιτερότητα στον άνθρωπο που του δίνει τη δυνατότητα να μετατρέπει ένα σύνολο ακαθόριστων ατόμων σε σαφή πραγματικότητα; Ο παρατηρητής πρέπει υποχρεωτικά να είναι άνθρωπος; Δεν θα μπορούσε να είναι κάποια συσκευή, ένας υπολογιστής ή μιά γάτα;
quote:
Στην πραγματικότητα, η κοινώς αποδεκτή ερμηνεία της κβαντικής θεωρίας συνεπάγεται ότι όλα τα μακροσκοπικά αντικείμενα που βλέπουμε γύρω μας υπάρχουν σε μια αντικειμενική, ευκρινή κατάσταση μόνο όταν μετριούνται ή παρατηρούνται
δεν συνεπάγεται κάτι για τα μακροσκοπικά αντικείμενα.Η κβαντομηχανική ισχύει στο μικρόκοσμο, στον υποατομικό κόσμο. Κι αυτό, λόγω της εξαιρετικά μικρης τιμης της σταθερας του Πλανκ.
Ο μακρόκοσμος περιγραφεται αρκετα καλα απ' τη νευτώνεια φυσική και διέπεται απ' τη βαρύτητα. Στον υποατομικό κόσμο είναι, που δεν ισχύει η βαρύτητα, ούτε η αιτιοκρατία.
quote:
Όπως αυτό που λένε ότι αν πέσει ένα δέντρο και δεν υπάρχει κάποιος να το δει ή να το ακούσει θα κάνει θόρυβο;Όχι! Αν δεν υπάρχει παρατηρητής τότε δεν υπάρχει τίποτα να παρατηρηθή!!
Δεν είναι ακριβώς έτσι. Υπάρχει και παραϋπάρχει. Μέχρι να παρατηρηθεί, το σωματίδιο βρίσκεται σε μιά κατάσταση υπέρθεσης όλων των πιθανών του διαφορετικών καταστάσεων- δηλ. βρίσκεται ταυτόχρονα σε όλες. Παρατηρούμενο, "αποφασίζει" να περιέλθει σε μία συγκεκριμένη. Αυτό είναι το παράδοξο σ' όλη την ιστορία.
Το πιό εντυπωσιακό πείραμα όμως κατά τη γνώμη μου, είναι άλλο.
"Το καλοκαίρι όμως του 1982, στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, στη Γαλλία, μια ομάδα με επικεφαλής τον Αλαίν Ασπέ ολοκλήρωσε μια σειρά πειραμάτων που είχαν σχεδιαστεί για την καταγραφή τηςπραγματικότητας που βρίσκεται κάτω από τον μη πραγματικό κόσμο των κβάντα. Σ' αυτή την κατά βάθος πραγματικότητα - τον θεμελιώδη ωρολογιακό μηχανισμό -
δόθηκε η ονομασία συγκεκαλυμμένες παράμετροι και το πείραμα αφορά στη συμπεριφορά δύο φωτονίων , που κινούνται από μία πηγή προς αντίθετες κατευθύνσεις. Τα δυο φωτόνια της ίδιας πηγής μπορούν να παρατηρηθούν από δύο ανιχνευτές οι οποίοι μετρούν μία ιδιότητα που ονομάζεται πολικότητα. Σύμφωνα με την κβαντική θεωρία αυτή η ιδιότητα δεν υπάρχει έως ότου μετρηθεί. Σύμφωνα με την ιδέα των συγκεκαλυμμένων παραμέτρων, κάθε φωτόνιο έχει μία «πραγματική»
πολικότητα από τη στιγμή που δημιουργείται. Επειδή τα δύο φωτόνια εκπέμπονται ταυτοχρόνως οι πολικότητές τους είναι συσχετισμένες. Αλλά η φύση της συσχετίσεως που πράγματι καταγράφεται είναι διαφορετική σύμφωνα προς τις δύο όψεις της πραγματικότητος.
Τα αποτελέσματα αυτού του αποφασιστικού πειράματος είναι αναμφισβήτητα. Το είδος του συσχετισμού που προβλέπεται από τη θεωρία των συγκεκαλυμμένων παραμέτρων δεν βρέθηκε, και επιπλέον, για μια ακόμη φορά όπως προβλεπόταν από την κβαντική θεωρία, η μέτρηση που γίνεται πάνω στο ένα φωτόνιο έχει ακαριαία επίδραση στη φύση του άλλου φωτονίου. Κάποια αλληλεπίδραση τα συνδέει, χωρίς να μπορεί να εξιχνιαστεί, παρόλο ότι κινούνται προς αντίθετες κατευθύνσεις με την
ταχύτητα του φωτός και η θεωρία της σχετικότητος μας λέει ότι τίποτε δεν μπορεί να ταξιδέψει ταχύτερα από το φως. Τα πειράματα απέδειξαν ότι δεν υπάρχει καμιά κατά βάθος πραγματικότητα στον κόσμο. Η «πραγματικότητα», με την καθημερινή αίσθηση που έχουμε γι' αυτήν , δεν είναι καλός οδηγός όταν σκεφτόμαστε τα στοιχειώδη σωματίδια που
απαρτίζουν το σύμπαν. επιπλέον, την ίδια στιγμή αυτά τα σωματίδια φαίνεται ότι είναι αδιάρρηκτα συνδεδεμένα σε ένα αδιαίρετο όλον, καθένα ενήμερο του τι συμβαίνει στα άλλα."
http://www.physics4u.gr/news/2001/catschroedinger.html
Πάνω σ' αυτή την ανακάλυψη, τα "δίδυμα φωτόνια", βασίζονται οι πιό πρόσφατες έρευνες στην κβαντική κρυπτογραφία. Από φιλοσοφική άποψη τώρα :
"Ο David Bohm και D'Espagnat πρότειναν θεωρίες για την ερμηνεία του φαινομένου EPR, που να μην έρχονται σε αντίθεση με την Γενική Σχετικότητα. Επιπλέον πρότειναν, για να εξηγήσουν τέτοια φαινόμενα μη-τοπικότητας, πως κάθε τι στο Σύμπαν είναι συνδεδεμένο με οτιδήποτε άλλο, από την στιγμή που στην κοινή αρχή του Σύμπαντος, όλα ήταν συνδεδεμένα.
Η κβαντική λοιπόν θεωρία, ίσως υπονοεί, πως υπάρχει ένα αόρατος ιστός όπου όλα τα σημεία είναι συζευγμένα σε κβαντικό επίπεδο. Θα μπορούσαν λοιπόν να εξηγηθούν φαινόμενα όπως η τηλεπάθεια, η εφαρμογή ψυχικών δυνάμεων, η άμεση επικοινωνία σε μεγάλες αποστάσεις κλπ.Ίσως αποδειχθεί στο μέλλον η δυνατότητα του νου να ενισχύει και να ελέγχει ψυχικά φαινόμενα.
Υπάρχουν ενδείξεις πως κάποιες μορφές διανοητικής λειτουργίας έχουν σαν αποτέλεσμα να παραβιάζουν την ομαλή συνέχεια του χρόνου και ονομάζονται "προφητικά όνειρα", ψυχικές δυνάμεις κλπ. Γι' αυτές υπάρχουν έργα μεγάλων ερευνητών, όπως του Αρθουρ Καίσλερ και του Κάρλ Γιουνγκ. Μήπως η Νέα Φυσική μπορεί να μας αποκαλύψει την ερμηνεία τους;"
http://www.physics4u.gr/articles/epr.html
Ολ'αυτά, δίνουν ένα σαφές φυσικό υπόβαθρο στις θεωρίες του Sheldrake για τα μορφογενετικά πεδία, τις οποίες η κατεστημένη επιστημονική "κοινότητα" (;) φαίνεται να αγνοεί επιδεικτικά. (Γιατί άραγε;)
Φίλε Υδροχόε, το θέμα σου είναι εξαιρετικό κι ελπίζω να τα καταφέρει να συντηρηθεί.
quote:
Έχω την εντύπωση πως μάλλον ο/η astral-project δεν αναφερόταν σε εσένα, ούτε σε μένα, αλλά γενικά στο ότι οι άνθρωποι συχνά, εάν όχι κατά κανόνα τείνουν προς τον ανορθολογισμό.
Για να πω την αλήθεια, κι εγώ έτσι το κατάλαβα το post.
Πάνω σ' αυτή τη βάση λοιπόν, σχολιάζω :
quote:
ωρες ωρες, με τρομαζετε. με τρομαζετε πολυ...
Μήπως λοιπόν είναι οι "Αλλοι" αυτοί που, στ' αλήθεια τρομάζουν;
- Επειδή ξέρουν ότι το παντοδύναμο σύστημα τους, αντλεί την "παντοδυναμία" του, απ' το γεγονός ΚΑΙ ΜΟΝΟ ότι είναι γερά κατσικωμένο μεσ' στα μυαλά μας ΚΑΙ ΜΟΝΟ??
- Επειδή ξέρουν καλά ότι "μιά πεταλούδα που χτυπάει τα φτερά της στο Χονγκ Κονγκ μπορεί να προκαλέσει καταιγίδα στο Τέξας"; (λόγω αλυσιδωτών αντιδράσεων που επηρεάζουν ένα πολύπλοκο σύστημα, δηλαδή ένα σύστημα εξαρτώμενο από μυριάδες μεταβλητές)
Μήπως γιαυτό και η επιστράτευση τόσο βαρέος πυροβολικού εναντίον των εγκεφάλων μας ???
Μήπως για να περιοριστούμε, οι κάπως "αλλιώς", στο να κλαίμε τη μοίρα μας ; "δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα!", να προσμένουμε, ΙΣΩΣ, κάποιο θάμα!
Μήπως, λέω ...
quote:
Εάν μου πεις πως είσαι και κάτω από 30 χρονών, μου 'φτιαξες την εβδομάδα!!!
Λυπάμαι !!!
Για τη βδομάδα σου, δηλαδή. Για την ηλικία μου, καθόλου, θάλεγα. 
Παρ' ό,τι, γυναίκα.
Αλλ' αυτή (η αποδοχή της αναγκαιότητας του χρόνου και των συνεπειών του) είναι πρόσφατη κατάκτηση. Βλέπεις, κάθε πράγμα στον καιρό του.
Θέλω να πω, ότι αν ένας 20χρονος δεν είναι αιθεροβάμων, οργισμένος και ανυπόμονος, τότε #@!%%& τα !!
Πρώτα, έρχεται το ποίημα της Σαπφούς.
Υστερα το gran rifiuto.
Ανάλογα με την ανταπόκριση σ' αυτό, και η συνέχεια. ΜΟΙΡΑΙΟΙ ή ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ.
"Βαρύς ο κόσμος να τον ζήσεις, όμως για λίγη περηφάνεια το άξιζε"
Θα έλεγα όμως, ότι συνήθως, το μεγάλο ΝΑΙ ή το μεγάλο ΟΧΙ, δεν είναι παρά η συσσώρευση πολλών-πολλών μικρών ναι και όχι- ώσπου, ξάφνου, να η "μετατροπή της ποσότητας σε ποιότητα" που έλεγε κι ο ένας απ' τους δυό παρεξηγημένους Κάρολους
(κι ο άλλος, ο Αγγλος, το ίδιο έλεγε δηλαδή, λίγο ως πολύ, αλλά η συνήθειά του ν' ασχολείται με το χρηματιστήριο του καιρού του, μόλυνε τη σκέψη του και έδωσε το πάτημα για κοινωνικές θεωρίες που έκαναν τον Γερμανό Κάρολο να φρικιάζει. Πλάκα δεν έχει η Ιστορία; ή, βλέποντάς το "μεταφυσικά", "φιλοπαίσμονες γαρ οι θεοί")
Αν δούμε τα πράγματα απ' αυτή τη σκοπιά, της σημασίας του "μικρού" κι ασήμαντου δηλαδή, μπορούμε να δούμε αρκετά πιό αισιόδοξα τις μικρές και ταπεινές μας δυνατότητες. Πολύτιμος επιστημονικός αρωγός, η Θεωρία του Χάους. Ξέρετε, εκείνη με την πεταλούδα στο Χονγκ-Κονγκ, που προκαλεί την καταιγίδα στο Τέξας.
Το παιχνίδι της ζωής, δεν είναι χαμένο.
quote:
[ΟΙ ΜΟΙΡΑΙΟΙ]Καλοί μου φίλοι: τα πράγματα έτσι ήταν, έτσι είναι κι έτσι θα συνεχίσουν να είναι...
Αλλά όχι ΜΟΝΟ έτσι...Αλλά και έτσι:
[il gran rifiuto]
Σωστά. Διαλέγει, λοιπόν κανείς, την πλευρά του.
Οσο για το αν "έτσι θα συνεχίσουν να είναι"... για πόσο ακόμα;
Εδώ τα πράγματα φτάνουν στο να μην μπορούν καν να ΕΙΝΑΙ.
Ισως νάχει ξαναγίνει αυτό στη γη, θα πει κανείς.
Πιθανόν. Οπως κι αν έχει, επιμένω πως, ο καθένας διαλέγει την πλευρά στην οποία στέκει.
Ορθιος ή σκυφτός, ή γονατιστός, ή μπρούμυτα.
Φίλε Απέριττε, πρώτα να εξηγηθώ : αναφερόμενη στη μεταφυσική, κατ' αρχήν εννοώ ένα απ' τα βασικότερα θέματα που απασχολούν τη φιλοσοφία : γιατί υπάρχει το Κακό;
και, πρώτα-πρώτα : τί είναι το Κακό;
Θα παραθέσω ένα απόσπασμα απ' το βιβλίο του ψυχίατρου Σκοτ Πεκ "ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΨΕΥΔΟΥΣ. Μια πραγματεία πάνω στην έννοια του ανθρώπινου Κακού" (εκδ. ΚΕΔΡΟΣ)
"Το Κακό αντιτίθεται στη ζωή. Είναι αυτό που απορροφά τη δύναμή της. Με λίγα λόγια, έχει να κάνει με σκότωμα΄συγκεκριμένα με φόνο, δηλαδή με μη απαραίτητη θανάτωση, με φόνο που δεν απαιτείται για βιολογική επιβίωση.
... Οταν λέω ότι το Κακό έχει να κάνει με σκοτωμό, δεν περιορίζομαι στο σωματικό φόνο. Κακό είναι επίσης αυτό που σκοτώνει πνεύμα. Υπάρχουν διάφορα απαραίτητα χαρακτηριστικά της ζωής - ιδιαίτερα της ανθρώπινης ζωής, όπως η ευαισθησία, η ευστροφία, η συνείδηση, η ανάπτυξη, η αυτονομία, η θέληση. Είναι δυνατόν να σκοτώσει κανείς, ή να προσπαθήσει να σκοτώσει ένα απ' αυτά τα χαρακτηριστικά, χωρίς, στην πραγματικότητα, να καταστρέψει το σώμα. Ετσι, μπορούμε να "σπάσουμε" ένα άλογο ή ακόμα ένα παιδί, χωρίς να βλάψουμε ούτε μιά τρίχα στο κεφάλι του.
Ο Εριχ Φρομ είδε με οξυδέρκεια αυτό το γεγονός, όταν διηύρυνε τον ορισμό της νεκροφιλίας, ώστε να συμπεριλάμβάνει την επιθυμία ορισμένων ανθρώπων να ελέγχουν άλλους, να τους κάνουν ελέγξιμους, να καλλιεργούν την εξάρτησή τους, να αποθαρρύνουν την ικανότητά τους να σκέφτονται για τους εαυτούς τους, να μειώνουν τη μη-προβλεψιμότητά τους, να τους κρατούν παραταγμένους σε τάξη. Διαχωρίζοντάς τον από έναν βιοφιλικο άνθρωπο, έναν που εκτιμά και καλλιεργεί την ποικιλία των μορφών της ζωής και τη μοναδικότητα του ατόμου, ο Φρομ περιέγραψε έναν "νεκροφιλικό τύπο ανθρώπου", του οποίου σκοπός είναι να αποφεύγει την ενόχληση της ζωής, μετατρέποντας άλλους σε υπάκουα ρομποτάκια, στερώντας τους από την ανθρώπινη φύση τους.
Ως Κακό, ορίζουμε λοιπόν γιά την ώρα, τη δύναμη εκείνη που κατοικεί είτε μέσα στους ανθρώπους είτε έξω από αυτούς, η οποία επιζητεί να σκοτώσει τη ζωή ή τη ζωτικότητα. Και το Καλό,είναι το αντίθετό του. Το καλό είναι αυτό που προάγει τη ζωή και τη ζωτικότητα"
Δεν θα διαφωνήσεις πιστεύω, πως, ό,τι περιγραφεις πολύ παραστατικά να συμβαίνει στον κόσμο, γύρω μας, μέσα μας, δεν διαφέρει καθόλου απ' τον ορισμό του Πεκ.
Γιατί λέω τώρα, ότι τα αίτια του κακού μπορούν ν' αναζητηθούν στο χώρο της μεταφυσικής :
Μα, γιατί το κακό δεν είναι φυσική έννοια. Είναι έννοια της Ηθικής.
Δεν υπάρχουν καλά και κακά ηλεκτρονια, ή μάζες ή ενέργειες.
Υπάρχουν όμως κακές πράξεις και οι χαρακτηρισμοί της Ηθικής οφείλονται στα πνευματικά οικοδομήματα του ανθρώπινου νου και συναισθήματος. Για να μη μακρυγορώ, προσπαθώντας να εξηγήσω το "μεταφυσικό" χαρακτήρα της διερεύνησης του Κακού, θα προσφύγω πάλι στον Πεκ, που το διατυπώνει πιό ωραία από μένα :
"Σε τελική ανάλυση φυσικά, μιά Ψυχολογία του Κακού πρέπει να είναι μιά θρησκευτική ψυχολογία. Με αυτό, δεν εννοώ ότι πρέπει να ασπάζεται μιά συγκεκριμένη θεολογική άποψη.
Αυτό που εννοώ είναι ότι πρέπει να ασπάζεται έγκυρες απόψεις από όλες τις θρησκευτικές παραδόσεις, αλλά και να αναγνωρίζει την πραγματικότητα του "υπερφυσικού". Και όπως είπα,πρέπει να είναι μιά επιστήμη υποταγής στην αγάπη και στην ιερότητα της ζωής. Δεν μπορεί
να είναι μιά αποκλειστικά εγκόσμια ψυχολογία".
Από κει κι ύστερα, οι προβληματισμοί που αναφέρεις για "σκοτεινό κέντρο" (και που είναι και δικοί μου) προκύπτουν σαν φυσική συνέπεια της πρωτοφανούς παραφροσύνης και ψυχασθένειας που φαίνεται να κυριαρχεί, και του εύλογου ερωτήματος : "ΓΙΑΤΙ ??? ΓΙΑΤΙ ΟΛ'ΑΥΤΑ ???"
Σε καμμιά περίπτωση δεν με συναρπάζει η συνομωσιολογία' τουναντίον, θα έλεγα, μου είναι εντελώς αποκρουστικό το σκοτεινό παντός είδους. Ομως το σκοτεινό υπάρχει, κακά τα ψέματα.
Καλό είναι λοιπόν, όχι να βουτάει κανείς στα σκοτάδια του, αλλά να προσπαθήσει να τα φωτίσει,αναζητώντας την αλήθεια.
Προσωπικά, δεν μπορώ να πω ότι έχω σχηματίσει κάποια άποψη ακόμα. Ψάχνω, όμως. Ας είναι βαθειά τα νερά. Και σίγουρα, θα μ' ενδιέφερε μια σοβαρή συζήτηση επί του θέματος.
quote:
Κανείς δεν έχει την τύχη μας στα χέρια του.Γιαυτο γίνονται έτσι σκατά τα πράγματα
Δηλαδή;;;
quote:
"Ένα φάσμα πλανιέται πάνω απ΄την Ευρώπη"...Η Βλακεία...
Η οποία είναι αήτητη...
Γιατί;
Τί εννοούμε λέγοντας Κβαντικό άλμα; κάτι ασυνεχές; έναν πήδο; Προσωπικά, το αντιλαμβάνομαι κάπως διαφορετικά.
"Ο David Bohm και D'Espagnat πρότειναν θεωρίες για την ερμηνεία του φαινομένου EPR,που να μην έρχονται σε αντίθεση με την Γενική Σχετικότητα. Επιπλέον πρότειναν, για να εξηγήσουν τέτοια φαινόμενα μη-τοπικότητας, πως κάθε τι στο Σύμπαν είναι συνδεδεμένο με οτιδήποτε άλλο, από την στιγμή που στην κοινή αρχή του Σύμπαντος,όλα ήταν συνδεδεμένα.
Η κβαντική λοιπόν θεωρία, ίσως υπονοεί, πως υπάρχει ένα αόρατος ιστός όπου όλα τα σημεία είναι συζευγμένα σε κβαντικό επίπεδο. Θα μπορούσαν λοιπόν να εξηγηθούν φαινόμενα όπως η τηλεπάθεια, η εφαρμογή ψυχικών δυνάμεων, η άμεση επικοινωνία σε μεγάλες αποστάσεις κλπ.Ίσως αποδειχθεί στο μέλλον η δυνατότητα του νου να ενισχύει και να ελέγχει ψυχικά φαινόμενα. Υπάρχουν ενδείξεις πως κάποιες μορφές διανοητικής λειτουργίας έχουν σαν αποτέλεσμα να παραβιάζουν την ομαλή συνέχεια του χρόνου και ονομάζονται "προφητικά όνειρα", ψυχικές δυνάμεις κλπ. Γι' αυτές υπάρχουν έργα μεγάλων ερευνητών, όπως του Αρθουρ Καίσλερ και του Κάρλ Γιουνγκ. Μήπως η Νέα Φυσική μπορεί να μας αποκαλύψει την ερμηνεία τους;"
(http://www.physics4u.gr/articles/epr.html)
Πιστεύω λοιπόν, πως αυτή η θεώρηση του "κβαντικού", μπορεί να υποστηρίξει τις αποψεις του Sheldrake για τα μορφογενετικά πεδία.
"Κάθε είδος έχει τa πεδία του, και μέσα σε κάθε οργανισμό υπάρχουν πεδία μέσα στα πεδία. Μέσα σε κάθε έναν από μας είναι το πεδίο ολόκληρου του σώματος πεδία για τα όπλα και τα πόδια και πεδία για τα νεφρά και τα συκώτια’ μέσα τους υπάρχουν πεδία για τους διαφορετικούς ιστούς μέσα στα όργανα, και έπειτα πεδία για τα κύτταρα, και πεδία για τις υπομοριακές δομές, και πεδία για τα μόρια, και τα λοιπά. Υπάρχει μια ολόκληρη σειρά πεδίων μέσα στα πεδία. Η ουσία της υπόθεσης που προτείνω είναι ότι αυτά τα πεδία, που γίνονται αποδεκτά ήδη αρκετά ευρέως μέσα στη βιολογία, έχουν ένα είδος ενσωματωμένης μνήμης από τις προηγούμενες μορφές ενός παρόμοιου είδους. Το πεδίο του συκωτιού διαμορφώνεται από τις μορφές προηγούμενων συκωτιών και του δρύινου πεδίου δέντρων από τις μορφές και την οργάνωση των προηγούμενων δρύινων δέντρων. Μέσω των πεδίων, με μια διαδικασία αποκαλούμενη μορφική αντήχηση,η επιρροή ομοειδούς επάνω σε ομοειδή, υπάρχει μια σύνδεση μεταξύ των παρόμοιων πεδίων. Αυτό σημαίνει ότι η δομή του πεδίου έχει μια συσσωρευτική μνήμη, βασισμένη σ’ αυτό που έχει συμβεί στα είδη στο παρελθόν. Αυτή η ιδέα ισχύει όχι μόνο για τους ζωντανούς οργανισμούς αλλά και για τα πρωτεϊνικά μόρια, κρύσταλλα, ακόμη και στα άτομα."
"Σκέφτομαι ότι, και ολόκληρη η βάση της προσέγγισης που προτείνω είναι ότι, υπάρχει μια συλλογική μνήμη στην οποία είμαστε όλοι συντονισμένοι, που διαμορφώνει ένα κλίμα στο οποίο η εμπειρία μας αναπτύσσεται και στο οποίο οι μεμονωμένες μνήμες μας αναπτύσσονται. Αυτή η έννοια είναι πολύ παρόμοια με την έννοια του συλλογικού
ασυνείδητου. Η θεωρία του μορφικού συντονισμού θα οδηγούσε σε μια ριζική επαναβεβαίωση της έννοιας του Jung του συλλογικού ασυνείδητου.
Χρειάζεται επαναβεβαίωση, επειδή το τρέχον μηχανιστικό πλαίσιο της συμβατικής βιολογίας, της ιατρικής, και της ψυχολογίας αρνείται ότι μπορεί να υπάρξει οποιοδήποτε τέτοιο πράγμα όπως το συλλογικό ασυνείδητο’ η έννοια της συλλογικής μνήμης μιας φυλής ή ενός είδους έχει αποκλειστεί ως ακόμη και θεωρητική δυνατότητα"
Θέλω να υποστηρίξω ότι τα μυαλά μας προεκτείνονται υπό διάφορες έννοιες. Στα προηγούμενα άρθρα, συζητήσαμε πώς τα μυαλά μας προεκτείνονται και στο χώρο και στο χρόνο με τα μυαλά άλλων ανθρώπων, και στον ομαδικό νου ή τον πολιτιστικό νου μέσω της σύνδεσής τους στο συλλογικό ασυνείδητο. Στο μέτρο που συντονιζόμαστε στα αρχετυπικά πεδία ή τα πρότυπα που άλλοι άνθρωποι είχαν, άλλες κοινωνικές ομάδες
είχαν, και που η κοινωνική ομάδα μας είχε στο παρελθόν, τα μυαλά μας είναι πολύ ευρύτερα από τα "πράγματα" μέσα στους εγκεφάλους μας. Προεκτείνονται στο παρελθόν και σε κοινωνικούς σχηματισμούς με τους οποίους συνδεόμαστε, είτε από την καταγωγή είτε από τις πολιτιστικές μεταδόσεις. Κατά συνέπεια, τα μυαλά μας επεκτείνονται εγκαίρως, και θεωρώ ότι προεκτείνονται επίσης στο space. "
Rupert Sheldrake "Mind, Memory, and Archetype Morphic Resonance and the Collective Unconscious"
(http://www.sheldrake.org/papers/Morphic/index.html)
Ολο αυτό μιλάει όμως για το συλλογικό ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟ. Ο προβληματισμός εδώ αφορά την ΥΠΕΡΣΥΝΕΙΔΗΣΗ. Ο element έδωσε μιά ιδέα, την άποψή του.
Η δική μου ταπεινή άποψη είναι ότι, σε ατομικό επίπεδο, μπορούν να γίνουν άλματα προς αυτήν. Αυτό είναι εντελώς προσωπικό θέμα, οπότε, προς τί η συζήτηση με άλλους;
Εκανες το άλμα, φωτίστηκες. Η αγάπη που ακτινοβολείς, αρκεί, λέτε. Εσωσες και την ψυχή σου λοιπόν. Τίποτε άλλο δεν έχει πιά σημασία. Από κει και πέρα, γιατί να προκύπτουν τα "σωστά ερωτήματα",τα οποιαδήποτε ερωτήματα,που χρειάζονται κάποιες απαντήσεις;
Αν όμως μιλάμε για την ενότητα που συνδέει τα πολλά "μικρά εγώ" και για τη βρωμιά που μολύνει τη σφαίρα του συλλογικού ασυνείδητου και συνειδητού, τότε ο δια-λογος, μπορεί να έχει κάποιο νόημα...
quote:
να ρίξω μια ματιά στον Κλήμη τον Αλεξανδρέα
εννοούσα τον Φίλωνα τον Αλεξανδρέα. Τους μπερδεύω αυτούς τους Αλεξανδρείς...
quote:
"ποιος είμαι ?" και "τι κάνω εδώ ?"
... και τί δουλειά έχω εγώ εδώ πέρα...
Κι ο καθένας το παλεύει όπως ξέρει και μπορεί.
Ο χρόνος του είναι ένα κλειδί' όχι το public- το private.
Το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον και νομίζω πως έχει κάποια σχέση μ' αυτό που προσπαθούμε να συζητήσουμε εδώ.
Λες λοιπόν:
quote:
αν κάτι παίζεται στις πλάτες μας, ανήκει σε σφαίρα Γνώσης, ίσως ανώτερο, μα ειναι αρκετο αυτό, (αυτογνωσία/Αγάπη, που είναι Άχρονη)
Προσωπικά δεν πιστεύω πως, ό,τι παίζεται, παίζεται "στις πλάτες μας". Πιστεύω ότι έχουμε την ευθύνη της συμμετοχής. Εννοώ ότι πιστεύω σε κάτι που λέγεται "ελεύθερη βούληση". Με ό,τι κι αν την επηρεάζει και την καθορίζει- φόβους, οκνηρία, συμπλέγματα, προκαταλήψεις, οτιδήποτε. Πιστεύω ακόμα πως, ό,τι παίζεται και σε όποια σφαίρα γνώσης κι αν ανήκει, έχει στόχο τον έλεγχο και τη χειραγώγηση αυτής ακριβώς της ελεύθερης βούλησης των ανθρώπινων όντων (καθόλου πρωτότυπη άποψη, αλλά η πρωτοτυπία δεν είναι πάντα υπέρ της προσέγγισης της αλήθειας).
Αν κατάλαβα καλά, θέλεις να πεις ότι το ν' αγγίξει κάποιος την Αγάπη, είναι αρκετό-γιατί να το ψάχνει περισσότερο ; Αρκεί ν' αφεθεί σ' αυτό. Σωστά κατάλαβα;
quote:
ποιοι είναι αυτοί ?
γιατί έγινε αυτό ?
That's the point.
Αυτό περίπου ψάχνω κι εγώ.
Ποιά γνώμη έχεις για τον Icke; Εμένα μου κάνει σαν παραλήρημα. Αλλά ενδέχεται η λεγόμενη "τρέλλα" κάποιες φορές να είναι ένα παράθυρο του νου κι ο δυστυχής που τόχει να χάνει την ισορροπία του. Ως προς τον λόγο, τον Λόγο κλπ.
Υπάρχουν και οι απόψεις του Σίτσιν. Με κουράζει να τον διαβάζω, αλλά προσπαθώ να βρω κάτι κι απο κει. Σκέφτηκα να το συνδυάσω με τον Προμηθέα Δεσμώτη. Αλλά παίζει και η Γένεση- να ρίξω μια ματιά στον Κλήμη τον Αλεξανδρέα.
quote:
είμαι πάνω σε μια ετοιμόρροπη γέφυρα, στη μέση,
εκεί που είναι ακόμη πιο λεπτή,
και να γυρίσω πίσω στον κόσμο δε μπορώ, γιατί δεν θέλω πια
και να πάω μπροστά τρέμω γιατί φοβάμαι το σκοτάδι,
την ανυπαρξία μου.
«ΑΛΛΑ ΠΡΩΤΑ θα δεις την ερημιά και θα της δώσεις το δικό σου νόημα, είπε
Πριν από την καρδιά σου θά’ναι αυτή
Και μετά πάλι αυτή θ’ ακολουθήσει
Τούτο μόνο να ξέρεις :
Ο,τι σώσεις μες στην αστραπή
Καθαρό στον αιώνα θα διαρκέσει»
ΤΟ ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ (φυσικά)
Η μέση της γέφυρας, είναι ένα σημείο στο δρόμο.
Αλλά το θέμα μας είναι η Υπερσυνείδηση, νομίζω.
Πάμε πάλι στην αρχή
quote:
ποια είναι η αληθινή καταγωγή του Ανθρώπου;
τι ρόλο έχουν οι Aliens;
τι κρύβουν οι κυβερνήσεις - θρησκείες;
τι είναι το Photon Belt;
Δεν έχω ξανακούσει για το Photon Belt. Μπορείς να ενημερώσεις;
Η αληθινή καταγωγή του ανθρώπου, είναι ένα πολύ γοητευτικό θέμα για συζήτηση. Οπως και το ερώτημα «γιατί υπάρχει το Κακό». Είναι τα αιώνια ερωτήματα της φιλοσοφίας . Η επιστήμη αντιμετωπίζει το πρώτο. Οι θρησκείες, αμφότερα. Δεν μπορεί κανείς να τ’ αντιμετωπίσει αλλιώς απ’ το να κολυμπήσει σ’ ένα ωκεανό βιβλίων και δοξασιών κλπ . Κι αν καταφέρει να κρατήσει καθαρό το μυαλό του και δεν μεταβληθεί σε οπαδό, τότε θα πρέπει να το πάρει απόφαση ότι θα είναι εσσαεί ένας ντετέκτιβ του σύμπαντος. (Μα, μπορεί μια ψείρα να σκαλίζει το σύμπαν; Και γιατί όχι, θα έλεγα. Να σκαλίζει, μπορεί. Τί θα καταλάβει, είναι άλλη ιστορία.) Προσωπικά, βρίσκω αυτή τη στάση ως την πιό ταιριαστή στο άτομό μου.
Μόνο για το ρόλο που παίζουν οι κυβερνήσεις και οι θρησκείες, έχω ξεκάθαρη άποψη – και καθόλου πρωτότυπη, βεβαίως. Είναι εξουσίες. Τί μπορεί να κρύβουν οι εξουσίες; Μα, ο,τιδήποτε τις ναρκοθετεί. Είναι απλό.
«Νομίζω πως στην πραγματικότητα υπάρχουν δύο βασικά προβλήματα, η βία και η λύπη». Ετσι ξεκινάει ένα βιβλίο του Κρισναμούρτι, «Η αγάπη δεν υπακούει». Το αγόρασα πριν κάμποσα χρόνια, χωρίς να έχω καμμιά ιδέα για τον Κρισναμούρτι και τα λοιπά, απλώς και μόνον επειδή μου άρεσε ο τίτλος του. Υστερα από πολύ καιρό και αναζητήσεις και ταλαιπωρίες, το θυμήθηκα και ξανάσκυψα στην άποψή του για τη βία και τη λύπη. Που κολλάει αυτό στο θέμα μας; Οι εξουσίες (παντός είδους, ακόμα και στις σχέσεις μας) είναι σκέτη βία. Εν τέλει, όλα περιστρέφονται γύρω απ’ τα ίδια βασικά ερωτήματα. Ψάχνοντας, μοιάζει να περιπλανιέσαι σ’ ένα δαίδαλο- ή, λαβύρινθο (αν και δεν είναι το ίδιο πράγμα. Παρεμπιπτόντως, ο «ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ Το μεγάλο αίνιγμα» του Patrick Conty, εκδ. Αρχέτυπο, είναι εξαιρετικό).
Ομως οι Ωμοφάγοι καραδοκούν. Εκτός απ’ την έρευνα, υπάρχει και το matrix. Και μερικά πράγματα , που σχετίζονται άμεσα με το ότι «ο κόσμος υποφέρει» είναι τόσο απλά, που δεν χρειάζεται να λύσεις πρώτα τα μυστήρια του σύμπαντος, για να έχεις μια γνώμη.
Ο πλανήτης καταστρέφεται, ώρα την ώρα. Δεν πεθαίνει, καταστρέφεται. Από ποιούς; Για ποιό λόγο; Η απληστία και η αλαζονεία, ως εξηγήσεις δεν μου αρκούν. Και, πώς μπορεί κανείς να είναι κοινωνός της υπερσυνείδησης; (Παρεμπιπτόντως, τί εννοείς element ως «υπερσυνείδηση»; τον «συλλογικό νου»; Κάποια υπερβατική μορφή ατομικής συνείδησης; ) Αυτά είναι κάποια απ’τα δικά μου ερωτήματα προσώρας.