- Το Κβαντικο Αλμα προς την Υπερσυνειδηση - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
quote:
θέλω να μα8ω όλα όσα είναι μέσα στο κεφάλι σου
Element, ευχαριστώ πολύ. Ισως με υπερτίμησες όμως, και μου βάζεις δύσκολα. Ούτε και γω δεν ξέρω τί έχω μέσα στο κεφάλι μου (κι αυτό είναι κάτι που ψάχνω, μεταξύ άλλων...)Ωστόσο πιστεύω πώς, ό,τι κι αν είναι, δεν διαφέρει και πολύ απ' αυτό που έχεις εσύ στο δικό σου κεφάλι. Αφού για υπερσυνείδηση μιλάμε...
Συμβαίνει, συντελείται, το νιώθουμε.
Το καθαρό μυαλό, ξέρεις τί είναι. Η αγωνία, επίσης.
Αυτά είναι μιά κατάθεσή μας (διαρκής και επώδυνη) στην τράπεζα της Υπερσυνείδησης -αυτής που θέλει να διαλύσει το Matrix (εδώ, το "θέλω" αποκτά ένα χαρακτήρα).
Οταν ανοίξεις μιά τρυπούλα στο τσόφλι του Matrix, τη νιώθεις και τότε οι λέξεις καταρρέουν - αυτό το λένε από παλιά, μόνο που το άφατο δεν κατανοείται, απλώς νιώθεται. Και τότε "Τόσο εύλογο το Ακατανόητο". Και γίνεσαι κάπως αλλιώς. Γίνεσαι (διαρκώς και επωδύνως), αυτός που πάντα ήσουν.
"Και αυτός που αλήθεια ήμουνα Ο πολλούς αιώνες πριν
Ο ακόμα χλωρός μες στη φωτιά Ο άκοπος από τον ουρανό
Ενιωσα ήρθε κι έσκυψε
πάνω απ' το λίκνο μου
ίδια η μνήμη γενάμενη παρόν
τη φωνή πήρε των δέντρων, των κυμάτων:
'Εντολή σου, είπε, αυτός ο κόσμος
και γραμμένος μες στα σπλάχνα σου είναι
Διάβασε και προσπάθησε
και πολέμησε' είπε
Και τα χέρια του άπλωσε όπως κάνει
νέος δόκιμος Θεός για να πλάσει μαζί αλγηδόνα κι ευφροσύνη"
Σ' αυτούς τους στίχους βρίσκεις ό,τι θες. Bing Bang, βιολογία, Γιούνγκ, κβαντομηχανική, γνωστικισμό, ολογραφία, μορφογενετικά πεδία, ίσως και λίγο Ζεν. Δεν ξέρω πόσα απ' αυτά είχε μελετήσει ο ποιητής μου. Σίγουρα όμως είχε διαβάσει πολλά, αφού
"Στα χαρτιά σκυφτός και στα βιβλία τα απύθμενα
με σκοινί λιανό κατεβαίνοντας
νύχτες και νύχτες
το λευκό αναζήτησα ως την ύστατη ένταση
του μαύρου την ελπιδα ως τα δάκρυα
τη χαρά ως την άκρα απόγνωση
Να σταλθεί βοήθεια κρίθηκε η στιγμή"
Κι ο ποιητής, έλαβε τη βοήθεια, πήρε το λόγο και τον έκανε Ομορφιά, έτσι που να μπορεί ν' αγγίξει. "Ο καθείς και τα όπλα του".
Τα δικά μας;
Αλλο (;) ένα ερώτημα.
είμαι πάνω σε μια ετοιμόρροπη γέφυρα, στη μέση,
εκεί που είναι ακόμη πιο λεπτή,
και να γυρίσω πίσω στον κόσμο δε μπορώ, γιατί δεν θέλω πια
και να πάω μπροστά τρέμω γιατί φοβάμαι το σκοτάδι,
την ανυπαρξία μου.
Γιατί ο,τι κι αν έμαθα δε με προετοίμασε γι' αυτό το κενό
όλα ήταν λόγια και τα λόγια δε σε μαθαίνουν πως να πεθαίνεις
Θέλει θάρρος και εγώ δεν το έχω, ποτέ δεν ήμουν πολεμιστής
Κι ας ξέρω πως όλα αυτά είναι ακόμη ένα ψέμα στο μυαλό,
και το κενό είμαι πάλι εγώ που δε μπορεί να μεταφράσει ο νους,
κι ας ξέρω πως τίποτα δε χάνεται,
ούτε ένα δάκρυ,
ούτε ένα σύννεφο στον ουρανό,
ο,τι κι αν ξέρω είναι τόσο, μα τόσο, λίγο πια.
Και όμως, τα έχεις όλα!
είμαι πάνω σε μια ετοιμόρροπη γέφυρα, στη μέση,
εκεί που είναι ακόμη πιο λεπτή,
και να γυρίσω πίσω στον κόσμο δε μπορώ, γιατί δεν θέλω πια
Για να φτάσεις εκεί, είδες τι είναι ο κόσμος, τι προσφέρει…
και να πάω μπροστά τρέμω γιατί φοβάμαι το σκοτάδι,
την ανυπαρξία μου.
ΗΛΙΟΣ βγαίνει, στις σκιές γυρνάς…. όποτε θέλεις,
Γιατί ο,τι κι αν έμαθα δε με προετοίμασε γι' αυτό το κενό
Η προετοιμασία για το κενό, είναι η προέκταση του ΝΟΥ, δεν είναι κενό...
όλα ήταν λόγια και τα λόγια δε σε μαθαίνουν πως να πεθαίνεις
σωστότατο!
Θέλει θάρρος και εγώ δεν το έχω, ποτέ δεν ήμουν πολεμιστής
Θέλει αφοσιωση και προπαντως, κατανόηση.![]()
Κι ας ξέρω πως όλα αυτά είναι ακόμη ένα ψέμα στο μυαλό,
Αν είναι ψέμα, θα έχεις τελειώσει... με άλλο ένα ψέμα…
και το κενό είμαι πάλι εγώ που δε μπορεί να μεταφράσει ο νους,
Αν πράγματι τελείωσες, πως γίνεται (παλι) να ΕΙΣΑΙ?
κι ας ξέρω πως τίποτα δε χάνεται,
ούτε ένα δάκρυ,
ούτε ένα σύννεφο στον ουρανό,
ο,τι κι αν ξέρω είναι τόσο, μα τόσο, λίγο πια.
Καποιος φιλος μας, ελεγε συνεχως.
ΕΝΑ γνωρίζω, πως τίποτα δεν γνωρίζω!
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=1394&whichpage=8&ARCHIVE=
quote:
είμαι πάνω σε μια ετοιμόρροπη γέφυρα, στη μέση,
εκεί που είναι ακόμη πιο λεπτή,
και να γυρίσω πίσω στον κόσμο δε μπορώ, γιατί δεν θέλω πια
και να πάω μπροστά τρέμω γιατί φοβάμαι το σκοτάδι,
την ανυπαρξία μου.
«ΑΛΛΑ ΠΡΩΤΑ θα δεις την ερημιά και θα της δώσεις το δικό σου νόημα, είπε
Πριν από την καρδιά σου θά’ναι αυτή
Και μετά πάλι αυτή θ’ ακολουθήσει
Τούτο μόνο να ξέρεις :
Ο,τι σώσεις μες στην αστραπή
Καθαρό στον αιώνα θα διαρκέσει»
ΤΟ ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ (φυσικά)
Η μέση της γέφυρας, είναι ένα σημείο στο δρόμο.
Αλλά το θέμα μας είναι η Υπερσυνείδηση, νομίζω.
Πάμε πάλι στην αρχή
quote:
ποια είναι η αληθινή καταγωγή του Ανθρώπου;
τι ρόλο έχουν οι Aliens;
τι κρύβουν οι κυβερνήσεις - θρησκείες;
τι είναι το Photon Belt;
Δεν έχω ξανακούσει για το Photon Belt. Μπορείς να ενημερώσεις;
Η αληθινή καταγωγή του ανθρώπου, είναι ένα πολύ γοητευτικό θέμα για συζήτηση. Οπως και το ερώτημα «γιατί υπάρχει το Κακό». Είναι τα αιώνια ερωτήματα της φιλοσοφίας . Η επιστήμη αντιμετωπίζει το πρώτο. Οι θρησκείες, αμφότερα. Δεν μπορεί κανείς να τ’ αντιμετωπίσει αλλιώς απ’ το να κολυμπήσει σ’ ένα ωκεανό βιβλίων και δοξασιών κλπ . Κι αν καταφέρει να κρατήσει καθαρό το μυαλό του και δεν μεταβληθεί σε οπαδό, τότε θα πρέπει να το πάρει απόφαση ότι θα είναι εσσαεί ένας ντετέκτιβ του σύμπαντος. (Μα, μπορεί μια ψείρα να σκαλίζει το σύμπαν; Και γιατί όχι, θα έλεγα. Να σκαλίζει, μπορεί. Τί θα καταλάβει, είναι άλλη ιστορία.) Προσωπικά, βρίσκω αυτή τη στάση ως την πιό ταιριαστή στο άτομό μου.
Μόνο για το ρόλο που παίζουν οι κυβερνήσεις και οι θρησκείες, έχω ξεκάθαρη άποψη – και καθόλου πρωτότυπη, βεβαίως. Είναι εξουσίες. Τί μπορεί να κρύβουν οι εξουσίες; Μα, ο,τιδήποτε τις ναρκοθετεί. Είναι απλό.
«Νομίζω πως στην πραγματικότητα υπάρχουν δύο βασικά προβλήματα, η βία και η λύπη». Ετσι ξεκινάει ένα βιβλίο του Κρισναμούρτι, «Η αγάπη δεν υπακούει». Το αγόρασα πριν κάμποσα χρόνια, χωρίς να έχω καμμιά ιδέα για τον Κρισναμούρτι και τα λοιπά, απλώς και μόνον επειδή μου άρεσε ο τίτλος του. Υστερα από πολύ καιρό και αναζητήσεις και ταλαιπωρίες, το θυμήθηκα και ξανάσκυψα στην άποψή του για τη βία και τη λύπη. Που κολλάει αυτό στο θέμα μας; Οι εξουσίες (παντός είδους, ακόμα και στις σχέσεις μας) είναι σκέτη βία. Εν τέλει, όλα περιστρέφονται γύρω απ’ τα ίδια βασικά ερωτήματα. Ψάχνοντας, μοιάζει να περιπλανιέσαι σ’ ένα δαίδαλο- ή, λαβύρινθο (αν και δεν είναι το ίδιο πράγμα. Παρεμπιπτόντως, ο «ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ Το μεγάλο αίνιγμα» του Patrick Conty, εκδ. Αρχέτυπο, είναι εξαιρετικό).
Ομως οι Ωμοφάγοι καραδοκούν. Εκτός απ’ την έρευνα, υπάρχει και το matrix. Και μερικά πράγματα , που σχετίζονται άμεσα με το ότι «ο κόσμος υποφέρει» είναι τόσο απλά, που δεν χρειάζεται να λύσεις πρώτα τα μυστήρια του σύμπαντος, για να έχεις μια γνώμη.
Ο πλανήτης καταστρέφεται, ώρα την ώρα. Δεν πεθαίνει, καταστρέφεται. Από ποιούς; Για ποιό λόγο; Η απληστία και η αλαζονεία, ως εξηγήσεις δεν μου αρκούν. Και, πώς μπορεί κανείς να είναι κοινωνός της υπερσυνείδησης; (Παρεμπιπτόντως, τί εννοείς element ως «υπερσυνείδηση»; τον «συλλογικό νου»; Κάποια υπερβατική μορφή ατομικής συνείδησης; ) Αυτά είναι κάποια απ’τα δικά μου ερωτήματα προσώρας.
παρ' όλα αυτά, η ερώτηση αυτή μπορεί και κάνει το νου να σταματά,
μέσα στην ακινησία του νου το ήδη λεπτό πέπλο της άγνοιας καταρρέει,
η αλήθεια βιώνεται ως "Εγώ είμαι Εγώ" ή "Εγώ είμαι ο Ον" και τα λοιπά,
όχι ως ακόμη μια σκέψη, αλλά ως η πραγμάτωση του Απόλυτου
Αυτή είναι και η απλή φυσική κατάσταση κάθε όντος,
από τις πέτρες, τα φυτά , τα ζώα μέχρι τους ανθρώπους και οτιδήποτε άλλο
Υπό αυτή την έννοια ο όρος "Υπερσυνειδιση" είναι εντελώς αδόκιμος έως και παραπλανητικός,
μιας και αυτό είναι ήδη η απλή καθημερινή μας συνείδηση,
αυτό που πάντα είμαστε και δεν αλλάζει ποτέ
Προς τι λοιπόν ο πόνος και ο αλληλοσπαραγμός ?
κάποιος μπορεί να θελήσει να δώσει μια απάντηση ή όχι,
είναι το ίδιο, δεν αλλάζει κάτι,
είτε δοθεί μια απάντηση είτε όχι, δεν αλλάζει κάτι,
άρα ή έρευνα αυτή είναι δευτερεύουσας σημασίας,
σημασία έχει μόνο η κατάρρευση του λεπτού πέπλου της άγνοιας,
ι ακινησία του νου,
που μπορεί να πραγματωθεί από οποιονδήποτε ανά πάσα στιγμή,
χωρίς καμία προηγούμενη βάση, ενασχόληση, γνώση του θέματος και λοιπά
Είτε τσοπάνης είτε φιλόσοφος είναι ένα και το αυτό όσο αφορά την ανακάλυψη της αλήθειας
Ένα συναισθανόμενο ον, έχει στη διάθεση του τεράστια ποσά ενέργειας,
έτσι ένας άνθρωπος μπορεί, μην ξέροντας ποιος είναι,
να αποτελέσει μια τεράστια πηγή ενέργειας για κάποιον που μπορεί να το εκμεταλλευτεί,
στη συγκεκριμένη περίπτωση ο άνθρωπος είναι ένα ον που το εκμεταλλεύονται
βάζοντας το να παράγει φόβο,
ένα συγκεκριμένο αίσθημα που τρέφει αυτούς που τον εκμεταλλεύονται,
θα μπορούσαμε κάλλιστα να παράγουμε γάλα όπως οι γελάδες,
είναι αδιάφορο ουσιαστικά
Αυτό μπορεί εύκολα να κάνει κάποιος όσο ένας πλανήτης
βρίσκεται μέσα στην Γαλαξιακή Νύχτα,
εδώ και αρκετά χρόνια όμως το ηλιακό μας σύστημα έχει μπει ήδη
στην Γαλαξιακή Μέρα,
βρισκόμαστε μέσα στο περίφημο Νέφος Φωτονίων ( photon belt ),
που παράγετε από την Αλκυόνη στις Πλειάδες, κοντά στο κέντρο του γαλαξία,
αυτό είναι ένα φυσικό φαινόμενο που κάνει ένα μεγάλο κύκλο
Μέσα στη Γαλαξιακή μέρα κάθε μορφή αλλάζει πυκνότητα,
κάθε συνείδησή ξυπνά από τον ύπνο της έτσι κι αλλιώς,
είναι κάτι σαν Ανοιξη για την Ύπαρξη
Είναι αρκετά δύσκολο να κρατήσει κάποιος μια συνείδηση φυλακισμένη
όσο διαρκεί αυτή η Ανοιξη
Αρκετά δύσκολο επίσης είναι, να γίνει η μετάβαση από την νύχτα του μικρού "εγώ και η ζωή μου",
στο "Εγώ είμαι ο Ον", από το "πολλοί χωριστά" στο "Ένα",
αν και στο τέλος αυτό είναι μη αναστρέψιμο,
η διαδικασία είναι λίαν επώδυνη,
αυτό είναι χοντρικά αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή στον πλανήτη μας
και γενικότερα στο ηλιακό μας σύστημα,
η μετάβασή απ' την Τρίτη πυκνότητα στην τέταρτη,
απ' τον φόβο στην Αγάπη
μέσες άκρες qubit αυτό είναι,
απλώς ψάχνω λεπτομέρειες του τύπου
ποιοι είναι αυτοί ?
γιατί έγινε αυτό ?
γιατί ήμασταν τόσο γκαντεμιδες ?
τι αμαρτίες πληρώνω ο κακομοίρης ?
βλακείες δηλαδη...
quote:
ποιοι είναι αυτοί ?
γιατί έγινε αυτό ?
That's the point.
Αυτό περίπου ψάχνω κι εγώ.
Ποιά γνώμη έχεις για τον Icke; Εμένα μου κάνει σαν παραλήρημα. Αλλά ενδέχεται η λεγόμενη "τρέλλα" κάποιες φορές να είναι ένα παράθυρο του νου κι ο δυστυχής που τόχει να χάνει την ισορροπία του. Ως προς τον λόγο, τον Λόγο κλπ.
Υπάρχουν και οι απόψεις του Σίτσιν. Με κουράζει να τον διαβάζω, αλλά προσπαθώ να βρω κάτι κι απο κει. Σκέφτηκα να το συνδυάσω με τον Προμηθέα Δεσμώτη. Αλλά παίζει και η Γένεση- να ρίξω μια ματιά στον Κλήμη τον Αλεξανδρέα.
quote:
η μετάβασή απ' την Τρίτη πυκνότητα στην τέταρτη,
απ' τον φόβο στην Αγάπη
Ωραια ακουγεται, μα ποιες άλλες πυκνότητες υπάρχουν?
Τις Συνάντησες?
Η απλά τα διάβασες?
Μιας και εγραψες,
quote:
σαν να κοιτάς ένα σπίτι και ξαφνικά να βλέπεις πως
είναι μόνο το σπίτι εκεί και κάνεις δεν το κοιτά,
εσύ το σπίτι και το "κοίταγμα" είναι ΕΝΑ
Δεν υπάρχει απόσταση, ούτε χρόνος, από αυτόν που βλέπει… και το αντικείμενο. Αυτή η δράση, δεν είναι κομματιαστή, (όπως γίνεται με τις λέξεις), και επειδή δεν είναι κομματιαστή, μόνη της, ελευθερώνει... ευημερία, ΑΓΑΠΗ.
Όταν λαμβάνει χώρα, υπάρχει μεταμόρφωση, (ακόμα και φυσική… των κύτταρων).
Λογικά και πρακτικά, μετά από αυτό, αν κάτι παίζεται στις πλάτες μας, ανήκει σε σφαίρα Γνώσης, ίσως ανώτερο, μα ειναι αρκετο αυτό, (αυτογνωσία/Αγάπη, που είναι Άχρονη)
Υ.Γ Δεν πρόσεξα αρκετα!
Γράφεται στο παράξενο, για αυτο συνεχιστε.
Θα σας διαβαζω.
Edited by - ΠΛΑΤΩΝΑΣ on 11/04/2005 12:04:07
Λες λοιπόν:
quote:
αν κάτι παίζεται στις πλάτες μας, ανήκει σε σφαίρα Γνώσης, ίσως ανώτερο, μα ειναι αρκετο αυτό, (αυτογνωσία/Αγάπη, που είναι Άχρονη)
Προσωπικά δεν πιστεύω πως, ό,τι παίζεται, παίζεται "στις πλάτες μας". Πιστεύω ότι έχουμε την ευθύνη της συμμετοχής. Εννοώ ότι πιστεύω σε κάτι που λέγεται "ελεύθερη βούληση". Με ό,τι κι αν την επηρεάζει και την καθορίζει- φόβους, οκνηρία, συμπλέγματα, προκαταλήψεις, οτιδήποτε. Πιστεύω ακόμα πως, ό,τι παίζεται και σε όποια σφαίρα γνώσης κι αν ανήκει, έχει στόχο τον έλεγχο και τη χειραγώγηση αυτής ακριβώς της ελεύθερης βούλησης των ανθρώπινων όντων (καθόλου πρωτότυπη άποψη, αλλά η πρωτοτυπία δεν είναι πάντα υπέρ της προσέγγισης της αλήθειας).
Αν κατάλαβα καλά, θέλεις να πεις ότι το ν' αγγίξει κάποιος την Αγάπη, είναι αρκετό-γιατί να το ψάχνει περισσότερο ; Αρκεί ν' αφεθεί σ' αυτό. Σωστά κατάλαβα;
quote:
Όταν λαμβάνει χώρα, υπάρχει μεταμόρφωση, (ακόμα και φυσική? των κύτταρων).
Έτσι πιστεύω, καλέ μου Πλάτωνα.
(Απεστάλη: 17/02/2005, 23:20:34) http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?whichpage=1&ARCHIVEVIEW=&TOPIC_ID=5631
(Απεστάλη: 21/02/2005, 15:26:41, 22/02/2005, 02:37:31, 25/02/2005, 12:39:23) http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?whichpage=2&ARCHIVEVIEW=&TOPIC_ID=5631
(((http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=5416&whichpage=21&ARCHIVE=)))
"Τα λόγια μου ήταν κούφια/όλο πρέπει και μη.*
Για χρόνια χτυπούσα την πόρτα/κι είδα όταν άνοιξε/
πως χτυπούσα από μέσα." (Τζ. Ρουμί)
Καλό δρόμο!
Moz
(*"κούφια"... χμ...)
Το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον και νομίζω πως έχει κάποια σχέση μ' αυτό που προσπαθούμε να συζητήσουμε εδώ.
ο Icke είναι κρυοκωλος,
ακόμη και αν όλα αυτά που λέει είναι αλήθεια,
που είναι πολύ πιθανό,
μου είναι αδύνατον να τον συμπαθησω.
ο Sitkin είναι αυτός που άναψε την φωτιά μάλλον
και έκανε μια ολόκληρη επιστημονική κοινότητα να τρέχει και να μην φτάνει,
αν και φοβάμαι πως ενώ ο Niburu όντως είναι εδώ, οι Anunaki δεν είναι επάνω πια.
ο Προμηθέας πάλι μια χαρά τα λέει,
κι ας έχει πέσει θύμα κάθε νεοφώτιστου που δεν έχει που να βγάλει
τον χουλιγκανισμό του και αποφάσισε να το κάνει με τους Reptilians,
προφανώς το ποδόσφαιρο περνάει κρίσή ? τι να πω.
κι εγώ έχω κουραστεί πολύ να διαβάζω,
τώρα πια μόνο έκτακτα δελτία για φαινόμενα παγκοσμίως και τέτοια
ΠΛΑΤΩΝΑΣ :
όπως προείπα :
είτε δοθεί μια απάντηση είτε όχι, δεν αλλάζει κάτι,
άρα ή έρευνα αυτή είναι δευτερεύουσας σημασίας,
σημασία έχει μόνο η κατάρρευση του λεπτού πέπλου της άγνοιας,
η ακινησία του νου
άρα υπάρχει σχεδόν απόλυτη ταύτιση με αυτά που λες :
Λογικά και πρακτικά, μετά από αυτό, αν κάτι παίζεται στις πλάτες μας, ανήκει σε σφαίρα Γνώσης,
ίσως ανώτερο, μα είναι αρκετο αυτό, (αυτογνωσία/Αγάπη, που είναι Άχρονη)
ναι είναι αρκετό, δε χρειάζεται να ξέρει κάνεις τίποτε, μα τίποτε
όσο αφορά τις διαστάσεις,
ναι είχα την τύχη να είμαι ενήμερος πρακτικά για το τι περίπου είναι,
βασικά αποφεύγω να υπερασπίζομαι κάτι που δεν ξέρω απ την ίδια μου την πείρα,
αλλά πιο πολύ κάτι που δεν νιωθω για αλήθειά βαθιά μέσα μου,
ένα Lucid Dream, ένα Out of Body Experience η κάτι παρόμοιο μπορεί να σου δώσει μια ιδέα
τουλάχιστον για την 4η διάστασή,
αλλά όπως είπα είναι κάτι που δεν αφορά άμεσα κανέναν,
σημασία έχει το πόση Αγάπη κάνεις ακτινοβολεί,
το να σουλατσάρει κανείς στις διαστάσεις δεν έχει κανένα νόημα όσο παραμένεις στο μικρο "εγώ" του,
στούρνος πάει στούρνος γυρνάει
και ναι υπάρχει μεταμόρφωση σε φυσικό επίπεδο,
από dna με δυο έλικες σε dna με 12,
σε ύλη κρυσταλλικής μορφής,
από ηλεκτρόνιά σε φωτόνια και μπλα μπλα,
δε ξέρω τίποτε από αυτά στα σίγουρα
quote:
"ποιος είμαι ?" και "τι κάνω εδώ ?"
... και τί δουλειά έχω εγώ εδώ πέρα...
Κι ο καθένας το παλεύει όπως ξέρει και μπορεί.
Ο χρόνος του είναι ένα κλειδί' όχι το public- το private.
quote:
να ρίξω μια ματιά στον Κλήμη τον Αλεξανδρέα
εννοούσα τον Φίλωνα τον Αλεξανδρέα. Τους μπερδεύω αυτούς τους Αλεξανδρείς...
and so become fully present
the past ceases to have any power.
The realm of Being,
which had been obscured by the mind, then opens up.
Suddenly, a great stillness arises within you,
an unfathomable sense of peace.
And within that peace, there is great joy.
And within that joy, there is love.
And at the innermost core, there is the sacred,
the immeasurable.
That which cannot be named"
αυτο ειναι υπερ-συνειδηση
λόγω φόρτου εργασίας, είναι αδύνατο να σας παρακολουθήσω...υπεύθυνα.
Μα οταν μπορω, κάτι θα αναφέρω.
Να ειστε καλα.
Τί εννοούμε λέγοντας Κβαντικό άλμα; κάτι ασυνεχές; έναν πήδο; Προσωπικά, το αντιλαμβάνομαι κάπως διαφορετικά.
"Ο David Bohm και D'Espagnat πρότειναν θεωρίες για την ερμηνεία του φαινομένου EPR,που να μην έρχονται σε αντίθεση με την Γενική Σχετικότητα. Επιπλέον πρότειναν, για να εξηγήσουν τέτοια φαινόμενα μη-τοπικότητας, πως κάθε τι στο Σύμπαν είναι συνδεδεμένο με οτιδήποτε άλλο, από την στιγμή που στην κοινή αρχή του Σύμπαντος,όλα ήταν συνδεδεμένα.
Η κβαντική λοιπόν θεωρία, ίσως υπονοεί, πως υπάρχει ένα αόρατος ιστός όπου όλα τα σημεία είναι συζευγμένα σε κβαντικό επίπεδο. Θα μπορούσαν λοιπόν να εξηγηθούν φαινόμενα όπως η τηλεπάθεια, η εφαρμογή ψυχικών δυνάμεων, η άμεση επικοινωνία σε μεγάλες αποστάσεις κλπ.Ίσως αποδειχθεί στο μέλλον η δυνατότητα του νου να ενισχύει και να ελέγχει ψυχικά φαινόμενα. Υπάρχουν ενδείξεις πως κάποιες μορφές διανοητικής λειτουργίας έχουν σαν αποτέλεσμα να παραβιάζουν την ομαλή συνέχεια του χρόνου και ονομάζονται "προφητικά όνειρα", ψυχικές δυνάμεις κλπ. Γι' αυτές υπάρχουν έργα μεγάλων ερευνητών, όπως του Αρθουρ Καίσλερ και του Κάρλ Γιουνγκ. Μήπως η Νέα Φυσική μπορεί να μας αποκαλύψει την ερμηνεία τους;"
(http://www.physics4u.gr/articles/epr.html)
Πιστεύω λοιπόν, πως αυτή η θεώρηση του "κβαντικού", μπορεί να υποστηρίξει τις αποψεις του Sheldrake για τα μορφογενετικά πεδία.
"Κάθε είδος έχει τa πεδία του, και μέσα σε κάθε οργανισμό υπάρχουν πεδία μέσα στα πεδία. Μέσα σε κάθε έναν από μας είναι το πεδίο ολόκληρου του σώματος πεδία για τα όπλα και τα πόδια και πεδία για τα νεφρά και τα συκώτια’ μέσα τους υπάρχουν πεδία για τους διαφορετικούς ιστούς μέσα στα όργανα, και έπειτα πεδία για τα κύτταρα, και πεδία για τις υπομοριακές δομές, και πεδία για τα μόρια, και τα λοιπά. Υπάρχει μια ολόκληρη σειρά πεδίων μέσα στα πεδία. Η ουσία της υπόθεσης που προτείνω είναι ότι αυτά τα πεδία, που γίνονται αποδεκτά ήδη αρκετά ευρέως μέσα στη βιολογία, έχουν ένα είδος ενσωματωμένης μνήμης από τις προηγούμενες μορφές ενός παρόμοιου είδους. Το πεδίο του συκωτιού διαμορφώνεται από τις μορφές προηγούμενων συκωτιών και του δρύινου πεδίου δέντρων από τις μορφές και την οργάνωση των προηγούμενων δρύινων δέντρων. Μέσω των πεδίων, με μια διαδικασία αποκαλούμενη μορφική αντήχηση,η επιρροή ομοειδούς επάνω σε ομοειδή, υπάρχει μια σύνδεση μεταξύ των παρόμοιων πεδίων. Αυτό σημαίνει ότι η δομή του πεδίου έχει μια συσσωρευτική μνήμη, βασισμένη σ’ αυτό που έχει συμβεί στα είδη στο παρελθόν. Αυτή η ιδέα ισχύει όχι μόνο για τους ζωντανούς οργανισμούς αλλά και για τα πρωτεϊνικά μόρια, κρύσταλλα, ακόμη και στα άτομα."
"Σκέφτομαι ότι, και ολόκληρη η βάση της προσέγγισης που προτείνω είναι ότι, υπάρχει μια συλλογική μνήμη στην οποία είμαστε όλοι συντονισμένοι, που διαμορφώνει ένα κλίμα στο οποίο η εμπειρία μας αναπτύσσεται και στο οποίο οι μεμονωμένες μνήμες μας αναπτύσσονται. Αυτή η έννοια είναι πολύ παρόμοια με την έννοια του συλλογικού
ασυνείδητου. Η θεωρία του μορφικού συντονισμού θα οδηγούσε σε μια ριζική επαναβεβαίωση της έννοιας του Jung του συλλογικού ασυνείδητου.
Χρειάζεται επαναβεβαίωση, επειδή το τρέχον μηχανιστικό πλαίσιο της συμβατικής βιολογίας, της ιατρικής, και της ψυχολογίας αρνείται ότι μπορεί να υπάρξει οποιοδήποτε τέτοιο πράγμα όπως το συλλογικό ασυνείδητο’ η έννοια της συλλογικής μνήμης μιας φυλής ή ενός είδους έχει αποκλειστεί ως ακόμη και θεωρητική δυνατότητα"
Θέλω να υποστηρίξω ότι τα μυαλά μας προεκτείνονται υπό διάφορες έννοιες. Στα προηγούμενα άρθρα, συζητήσαμε πώς τα μυαλά μας προεκτείνονται και στο χώρο και στο χρόνο με τα μυαλά άλλων ανθρώπων, και στον ομαδικό νου ή τον πολιτιστικό νου μέσω της σύνδεσής τους στο συλλογικό ασυνείδητο. Στο μέτρο που συντονιζόμαστε στα αρχετυπικά πεδία ή τα πρότυπα που άλλοι άνθρωποι είχαν, άλλες κοινωνικές ομάδες
είχαν, και που η κοινωνική ομάδα μας είχε στο παρελθόν, τα μυαλά μας είναι πολύ ευρύτερα από τα "πράγματα" μέσα στους εγκεφάλους μας. Προεκτείνονται στο παρελθόν και σε κοινωνικούς σχηματισμούς με τους οποίους συνδεόμαστε, είτε από την καταγωγή είτε από τις πολιτιστικές μεταδόσεις. Κατά συνέπεια, τα μυαλά μας επεκτείνονται εγκαίρως, και θεωρώ ότι προεκτείνονται επίσης στο space. "
Rupert Sheldrake "Mind, Memory, and Archetype Morphic Resonance and the Collective Unconscious"
(http://www.sheldrake.org/papers/Morphic/index.html)
Ολο αυτό μιλάει όμως για το συλλογικό ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟ. Ο προβληματισμός εδώ αφορά την ΥΠΕΡΣΥΝΕΙΔΗΣΗ. Ο element έδωσε μιά ιδέα, την άποψή του.
Η δική μου ταπεινή άποψη είναι ότι, σε ατομικό επίπεδο, μπορούν να γίνουν άλματα προς αυτήν. Αυτό είναι εντελώς προσωπικό θέμα, οπότε, προς τί η συζήτηση με άλλους;
Εκανες το άλμα, φωτίστηκες. Η αγάπη που ακτινοβολείς, αρκεί, λέτε. Εσωσες και την ψυχή σου λοιπόν. Τίποτε άλλο δεν έχει πιά σημασία. Από κει και πέρα, γιατί να προκύπτουν τα "σωστά ερωτήματα",τα οποιαδήποτε ερωτήματα,που χρειάζονται κάποιες απαντήσεις;
Αν όμως μιλάμε για την ενότητα που συνδέει τα πολλά "μικρά εγώ" και για τη βρωμιά που μολύνει τη σφαίρα του συλλογικού ασυνείδητου και συνειδητού, τότε ο δια-λογος, μπορεί να έχει κάποιο νόημα...