- ανεξηγητες εμπειριες στην Πεντελη - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
quote:dim.kar:
JbG ειλικρινά συγνώμη εάν ένοιωσες ότι προσβάλω εσένα ή το topic αυτό.
μην ακουω τετοια!
οπως δεν σε παρεξηγησα, ελπιζω να μην παρεξηγησεις και συ την παρεμβαση μου. 
εξηγησα ηδη παραπανω, και εξηγω και παρακατω.
quote:
Απλά νομίζω ότι τα πάντα πρέπει να περνούν από τον βάσανο της κριτικής και αναλόγως να καταρρίπτονται ή να υιοθετούνται….
συμφωνω αδερφε!
αλλα εχοντας βιωσει μια εμπειρια και την δυσκολια του να την δημοσιοποιησεις, ειμαι πιο ανεκτικος και υπομονετικος.
αντικατεστησε το ανεξηγητο με την αναριχηση-καταριχηση: πως θα χειριστεις την διηγηση της πρωτης εμπειριας καποιου που κατεβηκε ενα βαραθρο?
επειδη γνωριζεις τις δυσκολιες και τα συναισθηματα προσωπικα, θα εισαι συγκαταβατικος σε σχεση με αλλους.
απο τον χαντοκ ζητησα εξ αρχης περισσοτερες πληροφοριες, και εξακολουθω να τις περιμενω.
quote:
Kαι πιστεύω ότι μπορείς να πεις τα πάντα με χιούμορ και καλώς εννοούμενη ειρωνία ….
Φυσικά και ο «άλλος» να δέχεται και να απαντά στο ίδιο επίπεδο.
εδω απαντησες μονος σου, γιατι εισαι εφυης ανθρωπος!
quote:
Ίσως αυτό να είναι και το λάθος…η σοβαροφάνεια… Kαι τελικά νομίζω πως τα βιβλία του Ντάγκλας πρέπει να διδάσκονται ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ στα νέα μέλη του forum…
και στα σχολεια αδερφε, και στα σχολεια...
quote:
Κατά τα λοιπά συμφωνώ με τον Vril.... Εγώ ξέρω και κάτι κόλπα με τους κόμπους, τρέλα...
ρε σεις, φιρι φιρι το πατε να ξεστρατισω μονος μου το θεμα: απο μπονταζ ξερετε? 
.
.
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν www.johnniebegood.gr
Edited by - jonniebegood on 26/05/2005 23:15:43
.
κανενα σχολιο για αυτο?
quote:
δεν ξερω αν φταιει το οτι η βενζινη ειναι ακριβη, αλλα σημερα συνεβει κατι πολυ περιεργο...
τοσο που καποιοι θα με θεωρησουν ισως παραμυθα, αλλα ευτυχως δεν ημουν μονος!!!αποψε η συζυγος προτεινε μεταμεσονυχτια βολτα στο βουνο.
μαζι μας ηρθε η μικρη μου κορη (15 χρονων) και μια φιλη μας.
κατσαμε αρκετη ωρα στο εκκλησακι, κατεβηκαμε στην σπηλια, βγαλαμε φωτογραφιες και στο τελος πηγαμε στο μπαλκονακι της εκκλησιας εγω και η κορη μου, και φωτογραφιζαμε τον βραχο με το προσωπο και τις νυχτεριδες που πετουσαν γυρω μας.
καποια στιγμη μυρισα την "γνωστη" μυρωδια (που εχω αναφερει οτι μυρισα μια φορα στο ανοιγμα στα τσιμεντενια σκαλοπατια, μια φορα μεσα στον πρωτο ταφο και μια φορα διπλα ακριβως στο τσιμεντενιο κτισμα) που μοιαζει με μιγμα χημικου και βρωμας.
αφου μου το επιβεβαιωσε και η μικρη, φωναξαμε και την συζυγο με την φιλη μας και συμφωνησαν πως βρωμουσε!
ηταν τοσο εντονη η μυρωδια, σε βαθμο που ενοχλησε την συζυγο μου και εφυγε απο το σημειο.
αν και ηταν οπως παντα τοπικης εμβελειας, μολις μπηκαμε στο αυτοκινητο αρχισε να βρωμαει παλι.
τοσο που οι γυναικες αρχισαν να κοιτανε τα παπουτσια τους και να μυριζουν η μια τα ρουχα της αλλης, μηπως και μυριζε καποιος απο μας.
φυσικα τα ρουχα και τα παπουτσια δεν μυριζαν τιποτα!!!
η μυρωδια υπηρχε στον αερα του αυτοκινητου.
ανοιξα ολα τα παραθυρα αρκετες φορες μεχρι να φτασουμε στο Χαλανδρι για να ξεμυριζει το αυτοκινητο.
.φτανοντας στο σπιτι αδειασα την μηχανη στον υπολογιστη και καθισαμε να δουμε τις φωτογραφιες.
το απιστευτο συνεβει οταν φτασαμε στην πρωτη απο τις φωτογραφιες που τραβηξαμε στο μπαλκονακι (την στιγμη που μυριζε), η συζυγος μου πεταχτηκε πανω φωναζοντας "μα παλι βρωμαει".
οντως μυριζε εντονα η ιδια μυρωδια γυρω απο τον υπολογιστη μου!
και διηρκεσε μεχρι που εκλεισα τον φακελο με τις αποψινες φωτογραφιες. (τουλαχιστον ενα τεταρτο)
σημειωταιον οτι η συζυγος μου δεν εχει γνωσεις απο φωτογραφιες ουτε και βρισκοταν μαζι μας την στιγμη των πρωτων φωτογραφιων, ωστε να καταλαβει ποια ακριβως ηταν η πρωτη φωτογραφια απο το μπαλκονακι!.
αν σας ακουγεται απιστευτο, σκεφθειτε πως νιωθω εγω που το αφηγουμαι...
ωστοσο πρεπει να ομολογησω πως η εμπειρια δεν τρομαξε τις γυναικες, ουτε καν την κορη μου που οπως και να το κανουμε ειναι μικρη για τετοια νυχτοπερπατηματα!
απορησαν, κουφαθηκαν αλλα δεν φοβηθηκαν.
.
.
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν www.johnniebegood.gr
Δεδομένο: η όσφρηση είναι η μοναδική αίσθηση στην οποία ΔΕΝ παρεμβάλλονται νεύρα ανάμεσα στο όργανο και τον εγκέφαλο. Για παράδειγμα στην όραση ανάμεσα στο μάτι και τον εγκέφαλο παρεμβάλλεται το οπτικό νεύρο. Στην όσφρηση, τίποτε…. Απευθείας εγκέφαλος…(γι ‘ αυτό και η λήψη διεγερτικών ή ναρκωτικών από την μύτη π.χ. κοκαΐνη έχει τόσο άμεσα αποτελέσματα…). Η σχέση βέβαια λειτουργεί και αντίστροφα… Μια «σκέψη» «προκαλεί» και την ανάλογη «μυρωδιά». Με τον Πάνειο στα Ιερά Ελληνικά Βουνά λέγαμε πως πρώτα «μυρίζεις» την πηγή κι ύστερα την βλέπεις… Δεν είναι σίγουρο…. Μπορεί και να την (δι)αισθάνεσαι κι ύστερα να την «μυρίζεις»…
Θα σου πρότεινα να κάνεις το εξής πείραμα λοιπόν. Εάν υπάρχει κάτι στην φωτογραφία που να προκαλεί υποσυνείδητα την «μυρωδιά» καψίματος είναι εύκολο να πειραματιστούμε. Στείλε μια σειρά από φωτογραφίες, άσχετες με το «περιστατικό» μαζί με σχετικές σε διάφορους φίλους και γνωστούς (χωρίς να τους προϊδεάσεις – απλά πες τους να χουν το νου τους για οτιδήποτε «παράξενο»). Εάν σου πουν ότι κάτι τρέχει, ας αρχίσουμε να ψάχνουμε πιο είναι το «ξεχωριστό» αυτής/ών της φωτογραφίας/ιών (το οποίο «προϋπήρχε» και «αποθανατίστηκε» στην σπηλιά). Λογικά βήματα δεν είναι αυτά που προτείνω έως τώρα; Αφού λοιπόν διαπιστώσουμε το φαινόμενο, θα σκεφτούμε κάποια θεωρία… Αν το φαινόμενο δεν υπάρχει ή δεν επαναλαμβάνεται, τι θεωρία να βγάλουμε;
Δ.Κ. ή ο άνθρωπος whisky
ΥΓ. Πολύ θα με ενδιέφερε να μας "εκπαιδεύσεις" με τα μπονζάι... Άλλωστε η ικεμπάνα (ανθοδετική) είναι μία από τις "οδούς" που οδηγούν στην Φωτιση σύμφωνα με τον Ζεν βουδισμό...
Edited by - dim.kar on 27/05/2005 00:15:21
Καλέ μου Jonnie, μου αρέσει πολύ ο τρόπος που προσεγγίζεις τα πράγματα!
Anyway, συμφωνώ με την άποψη του dim.kar... αλλά από την άλλη σκέφτομαι πως η σύζηγος του jonnie, δεδομένου ότι
quote:
σημειωταιον οτι η συζυγος μου δεν εχει γνωσεις απο φωτογραφιες ουτε και βρισκοταν μαζι μας την στιγμη των πρωτων φωτογραφιων, ωστε να καταλαβει ποια ακριβως ηταν η πρωτη φωτογραφια απο το μπαλκονακι!
δεν είχε λόγο να συνδέσει υποσυνείδητα τις συγκεκριμένες φωτογραφίες με την μυρωδία...
Λέμε τώρα, γιατί από ψυχολογία δεν σκαμπάζω και πολλά...
Αλήθεια, αν κάποιος γνωρίζει από ψυχολογία θα άξιζε να μας μιλήσει για το ενδεχόμενο μιας ομαδικής αυθυποβολής... Αλλά και πάλι το κάθε άτομο λαμβάνει κάθε εμπειρία διαφορετικά (π.χ. άλλη εμπειρία μπορεί να αποκομίσει ο Jonnie ή ο Vril ή ο dim.kar ή ο Ntavelis από ένα συμβάν στην Πεντέλη (μιλάμε για εξοικείωση κοινώς) και άλλη εγώ ή ο καθένας που έχει κουτσοπάει δυο τρεις φορές ...Πόσο μάλλον κάποιος που ψάχνεται για ανεξήγητες εμπειρίες...
Δεν βοηθάω και πολύ μάλλον, έτσι?
Jonnie, με συγχωρείς για το θάρρος, αλλά πιστεύεις ότι μπορεί τυχόν να αυθυπόβαλες τα άτομα της οικογενείας σου σχετικά με την Πεντέλη?
Κατά τα άλλα, συμφωνώ με το πείραμα που προτείνει ο dim.kar, σαν πρώτη προσπάθεια μιας λογικής εξήγησης... Αν και νομίζω πως το πιο πιθανόν είναι πως εμείς οι υπόλοιποι δεν θα αντιληφθούμε τίποτα από αυτά που βίωσαν ο Jonnie και η οικογενειά του...
Να πω και κάτι άλλο... (και σορι για το αηδιαστικό παράδειγμα)
ως άτομο είμαι ιδιαίτερα σιχασιάρα (λέξη και αυτή ). Λοιπόν μου έχει τύχει μερικές φορές να βγαίνω έξω για βράδυ, να πηγαίνω σε κάποιο μαγαζί και μπαίνοντας στην τουαλέτα να μου μυρίζει εμετός από συναδέλφους μέθυσους... λοιπόν όποτε τυχαίνει αυτό για όλο το υπόλοιπο βράδυ όπου πάω, κατά διαστήματα που μυρίζει εμετός...
Είναι γελοίο το παράδειγμα αλλά φαντάζομαι δείχνει τί θέλω να πω περίπου περί ψυχολογίας...
Αυτά και ευχαριστώ για την προσοχή!!!
quote:
για το χτεσινοβραδυνο περιστατικο δεν εχει να πει τιποτα κανεις?
εμενα αυτο με καιει!
Johnnie μια και ξύνεσαι στην γκλίτσα του τσοπάνη θα σου πω αυτό που μου ήρθε στο μυαλό από την πρώτη στιγμή που διάβασα το σχετικό ποστ με τις μυρωδιές.
Έλεγα να μην το αναφέρω καθόλου ,αλλά τώρα που το σκέφτομαι μου φαίνεται καλή ιδέα για την ληστοσυμμορία σας.
Δυο πράγματα μπορούν να συμβούν.
ή τίποτα ή ….(δεν θα πω για μην σε προϊδεάσω).
για την συνέχεια του μηνύματος κοίτα στο mail σου
----
Σκάβε βαθειά-τρέξε γρήγορα!
quote:
Δεδομένο: η όσφρηση είναι η μοναδική αίσθηση στην οποία ΔΕΝ παρεμβάλλονται νεύρα ανάμεσα στο όργανο και τον εγκέφαλο. Για παράδειγμα στην όραση ανάμεσα στο μάτι και τον εγκέφαλο παρεμβάλλεται το οπτικό νεύρο. Στην όσφρηση, τίποτε…. Απευθείας εγκέφαλος…(γι ‘ αυτό και η λήψη διεγερτικών ή ναρκωτικών από την μύτη π.χ. κοκαΐνη έχει τόσο άμεσα αποτελέσματα…)
τελειως λαθος δεδομενα: και νευρα υπαρχουν και η κοκαινη δεν εχει να κανει με την οσφρηση
quote:
Μπορεί και να την (δι)αισθάνεσαι κι ύστερα να την «μυρίζεις»…
αυτο μπορει να ειναι και σωστο
Κατόπιν προτροπής, έψαξα και διάβασα το καινούργιο τεύχος του Mystery. Ο εκδότης αναφέρεται έμμεσα σε λεκτική επίθεση που δέχτηκε χρονικογράφος για το ήθος, ύφος και περιεχόμενο συγκεκριμένου άρθρου του στο περιοδικό. Αυτό σημαίνει, οτι υπάρχουν ακόμα κάποιοι, έστω λίγοι και κακοί, που έχουν ακόμα ανεπτυγμένη την κρίση τους και δεν καταπίνουν αμάσητα ότι μπαρούφα τους σερβιριστεί.
Λοιπόν, το περιοδικό αποφάσισε να αναθέσει και σε άλλους αρθρογράφους να δόσουν την άποψή τους σχετικά με τα "μυστήρια" της Πεντέλης.
Διαβάστε το άρθρο του Ν.Λελεούδα, Σπηλαιολόγου και μέλους της ΕΣΕ, "συνάδελφος" κατά την ευρύτερη έννοια. Λέει λίγο πολύ ακριβώς αυτά που λέω σε αυτό το φόρουμ. Ουδέν μυστήριον.
Διαβάστε το άρθρο του Ε. Ζήση, συγγραφέα και ερευνητή, σχετικά με την "περίεργη" ανηφόρα. Λέει λίγο πολύ, αυτά που λέω και εγώ σε αυτό το φόρουμ. Οφθαλαπάτη.
Τώρα, διαβάστε και το άλλο άρθρο, αυτό που λέει οτι ανέβηκαν τρείς φίλοι, είχαν μαζί τους κάτι Κατερινούλες, η μια ζαλίστηκε και οι άλλοι νόμισαν οτι έκανε πλάκα και τα διάφορα άλλα χαριτωμένα.
Αν πιστεύετε οτι επιστήμονες, ειδικοί και άτομα με κάποια εμβέλεια λένε "βλακείες", ε, μείνετε σε τέτειες "μαρτυρίες", για σιντί που χοροπηδάνε και Κατερινούλες που ζαλίζονται ξαφνικά.
Ο καθένας φτάνει μέχρι εκεί που πρέπει.
Δεν είναι όλοι ίδιοι !
Επιστρέφω σε αθτό το τόπικ και συγκεκριμένα θα αναφέρθώ εδώ σε μια φράση που διάβασα, που έλεγε για "βλακείες του Βρίλ" και "βριλάκο".
Φοβάμαι οτι εδώ ισχύει το γνωστό "άλλα τα μάτια του λαγού και άλλα της κουκουβάγιας". Τώρα ποιός "είναι" τι, αυτό και είναι και φαίνεται.
JbG, ανέφερα τον καταβατήρα, γιατί το σπήλαιο της Πεντέλης είναι από τα λίγα, όπου πραγματικά μπορεί να πάει ο καθένας. Όταν χρειάζεσαι καταβατήρα για να μπείς σε ένα σπήλαιο που πραγματικά μένει μακριά από τους λογής-λογής "επισκέπτες", διαπιστώνεις πόσο διαφορετικό είναι και το περιεχόμενο ! Στερείται πάσης ... δημιουργικής φαντασίας και τερατολαγνείας, διότι αόρατο στα μάτια των πολλών !
Το οτι μέσα στα αντικείμενα ενδιαφέροντος των πολλών δεν είναι ο καταβατήρας, είμαι και ευτυχής που είναι έτσι.
Τελειώνοντας, αναφέρω οτι την περίεργη μυρωδιά την έχω μυρίσει και εγώ και αν θυμάμαι καλά, το έχω ξαναναφέρει σε αυτό το τόπικ.
Παρότι η μυρωδιά είναι ασυνήθιστη, δεν μπορώ να δεχτώ εξ ορισμού οτι από μόνη της αποτελεί μυστήριο και ανεξήγητο φαινόμενο.
Πιστεύω οτι όποιος θέλει να βρεί κάτι ανεξήγητο και μυστήριο σε αυτό το κατακατεστραμένο βουνό θα το βρεί.
Εξάλλου, κάτι τέτοιο λέει έμμεσα και ο εκδότης στο σημαίωμά του στο καινούργιο τεύχος του περιοδικού Mystery.
Και ό λόγος για τον οποίον ανακινήθηκε αυτό το ξεχασμένο θέμα, πιθανότατα να είναι οτι υπάρχει η ανάγκη μερικά θέματα να εξετάζονται με μεγαλύτερη σοβαρότητα, από ανάλογα που διαβάσαμε παλαιότερα για κάτι Κατερινούλες.
Συμπληρώνω εδώ και για τα ... Σιντί.
Edited by - Vril on 27/05/2005 08:47:24
quote:dim.kar:
Συζήτηση επί της ουσίας επιτέλους!
Μια «σκέψη» «προκαλεί» και την ανάλογη «μυρωδιά».
η οσφρηση αποδειχτηκε οτι ειναι η πιο συνδεδεμενη αισθηση με τις αναμνησεις.
πιο ευκολα μας ξυπνα μια αναμνηση με μια οσμη, παρα με οπτικο ή ακουστικο ερεθισμα.
quote:Εάν υπάρχει κάτι στην φωτογραφία που να προκαλεί υποσυνείδητα την «μυρωδιά» καψίματος είναι εύκολο να πειραματιστούμε.
στην φωτογραφια δεν υπαρχει στα σιγουρα τιποτα.
το περιεργο ειναι οτι μας "ακολουθησε" για πρωτη φορα και ξεφυγε απο τα ορια της τοπικης της εμβελειας.
quote:Στείλε μια σειρά από φωτογραφίες, άσχετες με το «περιστατικό» μαζί με σχετικές σε διάφορους φίλους και γνωστούς (χωρίς να τους προϊδεάσεις – απλά πες τους να χουν το νου τους για οτιδήποτε «παράξενο»).
Εάν σου πουν ότι κάτι τρέχει, ας αρχίσουμε να ψάχνουμε πιο είναι το «ξεχωριστό» αυτής/ών της φωτογραφίας/ιών (το οποίο «προϋπήρχε» και «αποθανατίστηκε» στην σπηλιά). Λογικά βήματα δεν είναι αυτά που προτείνω έως τώρα;
λογικα βηματα και υποθεσεις σε ενα παραλογο φαινομενο.
δεν νομιζω οτι θα συμβει κατι αν δωσω τις φωτογραφιες σε αλλον, εφοσον δεν βρισκοταν μαζι μας στην σπηλια οταν συνεβει.
το αν τρεχει κατι φιλε μου, το ξερω στα σιγουρα.
το τι τρεχει δεν ξερω!
quote:Αφού λοιπόν διαπιστώσουμε το φαινόμενο, θα σκεφτούμε κάποια θεωρία… Αν το φαινόμενο δεν υπάρχει ή δεν επαναλαμβάνεται, τι θεωρία να βγάλουμε;
λιγα λογια για το "φαινομενο": την οσμη αυτην την πρωτομυρισα με τον Νταβελη στο ανοιγμα δεξια, αυτο με τα σκαλισμενα γραμματα.
δεν μυρισε ποτε πριν και δεν ξαναμυρισε μεχρι τωρα εκει μεσα.
την δευτερη φορα ειμαι μεσα στον ταφο και φωτογραφιζω τις προσπαθειες λαθρανασκαφης, οταν ξαφνικα γεμιζει απο την συγκεκριμενη οσμη τοσο εντονα, που αναγκαστηκα να βγω.
(τοτε μαλιστα σκεφθηκα μηπως προκειται για καποιο χημικο συντηρησης, αλλα απο σχετικους με το θεμα ανθρωπους εμαθα οτι οι τσιμεντενεσεις δεν μυριζουν.)
ουτε εκει ξαναμυρισε, γιατι εχω μπει αρκετες φορες.
την τριτη φορα ειμαστε με τον Νταβελη και καθαριζουμε την εξω απο την σπηλια περιοχη.
όποτε πλησιαζαμε διπλα στο δεξιο μερος του τσιμεντενιου κτισματος η μυρωδια γινοταν αφορητη.
1-2 μετρα μακρυτερα, σταματουσε. (ειναι αυτο που ανεφερα για περιορισμενη τοπικη εμβελεια).
δεν ξαναμυρισε στο ιδιο σημειο.
η τεταρτη φορα ηταν η προχθεσινη.
αρα το "φαινομενο" δεν ειναι σταθερο, ουτε στον χρονο ουτε στον χωρο.
οσον αφορα την ιδια την οσμη, και για να μην υπαρξει συγχυση, διευκρινιζω οτι δεν εχει σχεση με την "κατσικιλα" που μυρισαμε σε συγκεκριμενο σημειο στην εισοδο της σπηλιας μια φορα (ειμασταν αρκετοι και ο βριλ εψαξε επισταμενως την περιοχη για ιχνη και κοπρια, αλλα δεν υπηρχε τιποτα).
η συγκεκριμενη οσμη εχει εντονη χημικη χροια (δεν μπορω ομως ακομη να την ταυτισω με καποια χημικη ουσια) και μια βρωμα απο κοπρανα που επισης δεν μπορω να αποδωσω σε συγκεκριμενο ζωο, (γκουανο νυχτεριδας πχ) ή σε ανθρωπο.
στο σπηλαιο του Μαραθωνα πχ, που το εδαφος ειναι γεματο γκουανο, δεν μυριζει πουθενα ετσι.
quote:ΥΓ. Πολύ θα με ενδιέφερε να μας "εκπαιδεύσεις" με τα μπονζάι...
καλε μου φιλε, καποτε (πριν πολλα χρονια) εφτιαχνα ζωντανα μπονζαϊ.
σταματησα οταν καταλαβα οτι το φυτο υποφερει εξ αιτιας του εγωισμου μου.
τωρα αν πεσει κανενα στα χερια μου, το "απελευθερωνω" στη φυση οπως τις χελωνες που λεγαμε!
εκτοτε φτιαχνω απομιμησεις με φυσικα υλικα (πηρα και διπλωμα ευρεσιτεχνιας καποτε γι αυτα) και απολαμβανω την δυναμη και το μεγαλειο της ζωης όποτε συναντω στην Φυση φυσικα μπονζαϊ φυτρωμενα πανω σε βραχους!
quote:Άλλωστε η ικεμπάνα (ανθοδετική) είναι μία από τις "οδούς" που οδηγούν στην Φωτιση σύμφωνα με τον Ζεν βουδισμό...
εισαι ο πρωτος που συναντω στο φορουμ που συμπαθει το ζεν!
μην νομισεις οτι δεν προσεξα την αναφορα σου στο "ζεν και την τοξοβολια" και δεν εκτιμησα οτι οχι μονο το διαβασες, αλλα πηρες πραγματα απο αυτο για να γραφεις για τα νοηματα του.
αυτο που λες για την ανθοδετικη ισχυει και για την κηπουρικη - την επελεξα την εργασια μου!!!
συνηθως δεν μιλαω για την εργασια μου αλλα θα σου πω κατι ρε Δημητρη: οταν διαβασα για την χρυση τομη, (το Φ), και τις ακολουθιες Φιμπονατσι που βασιζονται σε αυτην, διαπιστωσα οτι στην συνθεση των υλικων ακολουθουσα ενστικτωδως τις αναλογιες της, αφου την φυση αντιγραφω με τις κατασκευες μου.
μαθηματα ανθοδετικης και κηπουρικης ευχαριστως, απο κοντα.
.
νασαι καλα!
.
.
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν www.johnniebegood.gr
quote:Brie Boy:
Anyway, συμφωνώ με την άποψη του dim.kar... αλλά από την άλλη σκέφτομαι πως η σύζηγος του jonnie, δεδομένου ότι
quote:
σημειωταιον οτι η συζυγος μου δεν εχει γνωσεις απο φωτογραφιες ουτε και βρισκοταν μαζι μας την στιγμη των πρωτων φωτογραφιων, ωστε να καταλαβει ποια ακριβως ηταν η πρωτη φωτογραφια απο το μπαλκονακι!δεν είχε λόγο να συνδέσει υποσυνείδητα τις συγκεκριμένες φωτογραφίες με την μυρωδία...
γι αυτο το ανεφερα καλη μου.
η ιδια δεν εδωσε σημασια ουτε στην προελευση της οσμης στη σπηλια - στο αυτοκινητο επεμενε οτι "κατι πατησαμε" και εψαχνε - στο σπιτι ομως προβληματιστηκε με την "συμπτωση"...
quote:Αλήθεια, αν κάποιος γνωρίζει από ψυχολογία θα άξιζε να μας μιλήσει για το ενδεχόμενο μιας ομαδικής αυθυποβολής...
χεχεχε!
να πω εγω?
το "φαινομενο" ονομαστηκε ομαδικη αυθ-υποβολη, αυτο υποβαλομαι, για να εξηγησει τις ομαδικες μαρτυριες ανεξηγητων γεγονοτων απο το σκεπτικιστικο επιστημονικο κατεστημενο.
ελα ομως που οπως και να το πουμε, και αληθεια να ειναι οτι ο "πρωτος" αυθυποβαλεται, πως το μεταδιδει στους αλλους?
να μιλησουμε για τηλεπαθια?
απαπα! τζιζ! κακο!
να μιλησουμε για συγχρονισμο των εγκεφαλων?
απαπα! επιστημονικη φαντασια!
να το παω εγω μακρυτερα, αν και μοιαζει εκτος θεματος του τοπικ?
μηπως η αντιληψη που εχουμε για την πραγματικοτητα οφειλεται σε μαζικη αυθυποβολη?
αν ενας μπορει να επηρεασει πολλους, οι πολλοι ποσους μπορουν να επηρεασουν???
quote:Αλλά και πάλι το κάθε άτομο λαμβάνει κάθε εμπειρία διαφορετικά (π.χ. άλλη εμπειρία μπορεί να αποκομίσει ο Jonnie ή ο Vril ή ο dim.kar ή ο Ntavelis από ένα συμβάν στην Πεντέλη (μιλάμε για εξοικείωση κοινώς) και άλλη εγώ ή ο καθένας που έχει κουτσοπάει δυο τρεις φορές ...
εδω δεν συμφωνω καλη μου!
εχουν ολοι τις ιδιες ευκαιριες.
συμφωνω ομως ως προς το οτι ο καθενας αντιλαμβανεται διαφορετικα το καθε ερεθισμα λογω της μοναδικοτητας του.
quote:Πόσο μάλλον κάποιος που ψάχνεται για ανεξήγητες εμπειρίες...
χαχαχα!
θα σου πω ενα μυστικο: αυτοι που ψαχνονται συνηθως δεν βιωνουν τιποτα!
κι αν βιωσουν, θαναι καποια στιγμη που εχουν αφαιρεθει απο την ερευνα και το κωλοβαρανε! (τοχω δει να συμβαινει)
με ρωτησαν αρκετοι φιλοι πως εξηγω το οτι μεσα σε ενα χρονο που παω στην σπηλια μου συνεβησαν τοσα γεγονοτα.
και απανταω απλα οτι ποτε δεν πλησιασα την σπηλια για μεταφυσικες ερευνες.
για μενα, λογω ανιμιστικης θρησκευτικης αντιληψης, τα ανεξηγητα φυσικα φαινομενα ειναι αναμενομενο να συμβαινουν.
δεν πηγα ποτε περιμενοντας να συμβει κατι - παω για να παω!
.
τα εργα των αμερικανων με προβληματισαν και με προβληματιζουν, και αυτα ουσιαστικα ερευνω (αν ερευνω κατι).
quote:Δεν βοηθάω και πολύ μάλλον, έτσι?
βοηθας, οπως ολοι!
καιρο ειχε να γινει συζητηση στο τοπικ!
ευχαριστω απαντες για την συμμετοχη τους!
quote:Jonnie, με συγχωρείς για το θάρρος, αλλά πιστεύεις ότι μπορεί τυχόν να αυθυπόβαλες τα άτομα της οικογενείας σου σχετικά με την Πεντέλη?
πρωτον, τοχω κανονα να μην μιλαω ποτε πρωτος ακριβως γι αυτο τον λογο!
μπορει να με επαληθευσει ο Νταβελης και ο Χειρων, οτι δεν μιλησα καποτε την στιγμη που ενιωσα κατι, αλλα τους ρωτησα μερες μετα αν ενιωσαν και εκεινοι κατι - και κατι ειχαν οντως νιωσει, αλλα δεν ειναι της παρουσης.
δευτερον, την οσμη την πιασαμε ταυτοχρονα με την κορη μου.
τριτον, οταν η συζυγος μας πλησιασε με την φιλη στα 2-3 μετρα, ειπαν απο μονες τους οτι κατι βρωμαει.
quote:Αν και νομίζω πως το πιο πιθανόν είναι πως εμείς οι υπόλοιποι δεν θα αντιληφθούμε τίποτα από αυτά που βίωσαν ο Jonnie και η οικογενειά του...
ξεχνας την φιλη!
4 ειμασταν.
κριμα που δεν μπαινει καθολου στο δικτυο... (οπως και η συζυγος μου)
quote:λοιπόν όποτε τυχαίνει αυτό για όλο το υπόλοιπο βράδυ όπου πάω, κατά διαστήματα που μυρίζει εμετός...
Είναι γελοίο το παράδειγμα αλλά φαντάζομαι δείχνει τί θέλω να πω περίπου περί ψυχολογίας...
ειναι που δεν βοηθας, ε?
λοιπον αυτο συμβαινει οντως, αλλα δεν εχει σχεση με την ψυχολογια.
εχει σχεση με την λειτουργια της βλενογονου της μυτης μας.
οι οσμες αφηνουν πολλες φορες χημικα αποτυπωματα στους οσφρητικους υποδοχεις και εξακολουθουμε να μυριζουμε την οσμη για αρκετο χρονο αφου απομακρυνθουμε απο την εστια της.
.
οταν συμβαινει αυτο ομως, η αισθηση της οσμης ειναι συνεχης.
δεν απομακρυνεται αν ανοιξεις τα παραθυρα πχ, αφου δεν υπαρχει στον χωρο αλλα μονο στην βλενογονο της μυτης.
στη δικη μας περιπτωση, δεν υπηρχε συνεχεια, αλλα ουτε και σταθερη ενταση.
νασαι καλα!
.
.
.
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν www.johnniebegood.gr
Ο ελαφοκυνηγός
Μαριανίνα Κριεζή
Ο Αναστάσης της κυρα-Νίκης,
ήταν ο πρώτος κυνηγός της Θεσσαλονίκης.
Κάποιο χειμώνα, στον Πλαταμώνα,
ένα ελάφι λένε πέτυχε στο ψαχνό,
και τότε -όπως λεν οι γέροι στα καφενεία-
πουλιά και άγγελοι γεμίσαν τον ουρανό,
και το ελάφι το πληγωμένο
είχε τα μάτια κοριτσιού δεκάξι χρονώ.
Τον Αναστάση της κυρα-Νίκης,
τον ξέραν όλοι οι κυνηγοί της Θεσσαλονίκης,
που με τα χιόνια, πενήντα χρόνια,
τούς φώναζε όταν ξεκινούσαν για το βουνό:
Ο ουρανός είναι παιδιά γεμάτος αγγέλους,
γι'αυτό να μην πυροβολάτε τον ουρανό,
και το ελάφι το πληγωμένο,
έχει τα μάτια κοριτσιού δεκάξι χρονώ.
Στον Αναστάση της κυρα-Νίκης,
είπανε χτες δυο κυνηγοί της Θεσσαλονίκης:
Τέτοιο χειμώνα, στον Πλαταμώνα,
που πας παππού μέσα στ' αγιάζι το πρωινό;
Κι ο Αναστάσης της κυρα-Νίκης τούς είπε:
Πάω να συναντήσω τους αγγέλους στον ουρανό,
και το ελάφι το πληγωμένο,
που'χει τα μάτια κοριτσιού δεκάξι χρονώ.
Γιατι τώρα??
Θεσσαλονίκη
Νίκος Καββαδίας
Τράνταζε σαν από σεισμό συθέμελα ο Χορτιάτης
κι ακόντιζε μηνύματα με κόκκινη βαφή.
Γραφή από τρεις και μου ‘γινες μοτάρι και καρφί.
Μα έριχνε η Τούμπα, σε διπλό κρεβάτι, τα χαρτιά της.
Τη μάκινα για τον καπνό και το τσιγαροχάρτι
την έχασες, την ξέχασες, τη χάρισες αλλού.
Ήτανε τότε που έσπασε το μεσιανό κατάρτι.
Τα ψέματα του βουτηχτή, του ναύτη, του λωλού.
Και τι δεν έχω υποσχεθεί και τι δεν έχω τάξει,
μα τα σαράντα κύματα μου φταίνε και ξεχνώ
-της 'Aγρας τα μακριά σαριά, του Σαντούν το μετάξι-
και τα θυμάμαι μόλις δω αναθρώσκοντα καπνό.
Το δαχτυλίδι που ‘φερνα μου το ‘κλεψε η Οράγια.
Τον παπαγάλο – μάδησε και έπαψε να μιλεί.
Ας εκατέβαινε έστω μια, στο βίρα, στα μουράγια,
κι ας κοίταζε την άγκυρα μονάχα, που καλεί.
Τίποτα στα χεράκια μου, μάνα μου, δε φτουράει –
έρωτας, μαλαματικά, ξόμπλια και φυλαχτά.
Σιχαίνομαι το ναυτικό που εμάζεψε λεφτά.
Εμούτζωσε τη θάλασσα και τηνε κατουράει.
Της Σαλονίκης μοναχά της πρέπει το καράβι.
Να μην τολμήσεις να τη δεις ποτέ από τη στεριά.
Κι αν κάποια στην Καλαμαριά πουκάμισο μου ράβει,
Μπορεί να ‘ρθω απ’ τα πέλαγα με τη φυρονεριά.
Γιατι τώρα??
ΜΟΥΣΙΚΗ: ΑΛ. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ
ΣΤΙΧΟΙ: ΑΛ. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ
Ξύπνησα μες τον ύπνο μου, κι άκουσα δυο φωνές
Η μια μου είπε «ξέχνα την και πάψε πια να κλαις»
Μα η άλλη ήταν η δική σου
Μέσα απ’ του ύπνου, του εφιάλτη τις γραμμές
Μου ’λεγε «αγάπη μου κοιμήσου,
θα ’μαι κοντά σου όταν με θες»
Τα χρόνια είν’ αμέτρητα μα η ζωή μικρή
Συνήθισα να σ’ αγαπώ, συνήθισες κι εσύ
Μα είν’ τα χρόνια ένα δοχείο,
Ένα φτηνό ξενοδοχείο για δυο στιγμές
Για να χωράει κάπου ο πόνος,
τις νύχτες όταν μένω μόνος
Τις σιωπές μου να μετράω
Να σε θυμάμαι όταν πονάω να μου λες
«θα ’μαι κοντά σου όταν με θες»
Το παραμύθι τέλειωσε κι αρχίζει η ζωή
Αχ! Να ’τανε η αλήθεια σου σαν ψέμα αληθινή.
Τι να την κάνω τη ζωή μου;
Στο παραμύθι θα τη ρίξω να πνιγεί
Να παραμυθιαστεί η ψυχή μου
Να σε πιστέψει πάλι από την αρχή
Να σε πιστεύει όταν μ’ αγγίζεις
Τις νύχτες όταν ψιθυρίζεις όταν λες
«θα ’μαι κοντά σου όταν με θες»
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
Μια φορά κι έναν καιρό
Νίκος Γκάτσος
Μια φορά κι έναν καιρό
όπως λεν' τα παραμύθια
κυνηγούσα τ' όνειρο
για να μάθω την αλήθεια.
Να 'ναι ήλιος, να 'ναι αστέρι;
Ποιος την είδε ποιος την ξέρει.
Αχ γιατί, αχ γιατί
μοιάζει με καρδούλα κλειστή;
Μια φορά κι έναν καιρό
κάποιος άγγελος διαβάτης
σ' ακρογιάλι λαμπερό
είχε γράψει τ' όνομά της.
Μα σαν πέρασε τ' αγέρι
ποιος την είδε ποιος την ξέρει.
Αχ γιατί, αχ γιατί
να 'ναι μια σπίθα σβηστή;
Μια φορά κι έναν καιρό
στην φωτιά και στον αγώνα
την αντίκρυσα θαρρώ
σαν μια κόκκινη σταγόνα.
Μα πριν βγει το καλοκαίρι
ποιος την είδε ποιος την ξέρει.
Αχ γιατί, αχ γιατί
να 'χει στη ζωή ξεχαστεί.
Γιατι τώρα??
ΜΟΥΣΙΚΗ: C. THOMPSON/M. RIDER
ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΣΤΙΧΟΙ: Λ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ
Σκληρή πικρή βροχή βράδυ Σαββάτο
Το δελτίο των εννιά πουλάει
Τη μοναξιά μου, τη ζωή μου που γλιστράει
Μα υπάρχω ακόμα, είμ' ακόμα εδώ
Παίρνω ανάσα και χρώμα, σε τροχιά άλλη πετώ
Ρίξε κόκκινο στη νύχτα, ρίξε λαδί στη φωτιά
Απ' όσα έχω ζήσει, ζητάω πιο πολλά
Ζεστή παλιά σκουριά, βρέχει απόψε
Το δελτίο των εννιά πουλάει
Εκεί που πέφτουν στα ερείπια γλεντάει
Μα υπάρχω ακόμα, είμ' ακόμα εδώ
Παίρνω ανάσα και χρώμα, σε τροχιά άλλη πετώ
Μα υπάρχω ακόμα, ειμ' ακόμα εδώ
Παίρνω ανάσα και χρώμα, σε τροχιά άλλη πετώ
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
ΜΟΥΣΙΚΗ: Μ. ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ
ΣΤΙΧΟΙ: Μ. ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ
Σε λόγια πάλι θα χαθώ φτιασιδωμένα
Σαν από ‘κείνα που πουλώ στην αγορά
Λόγια που ξέρω πως δεν νοιάζουνε κανένα
Κι εγώ τα γράφω να περάσει η βραδιά
Κάτι τραγούδια για παράξενες αγάπες
Που επιζούν μόνο στα βάθη του μυαλού
Για όλες εκείνες τις μικρές μου αυταπάτες
Που κάθε νύχτα μου στοιχειώνουνε το νου
Τι με κοιτάς, τι με ρωτάς,
ποιες αλήθειες να μάθεις ζητάς
Τι με κοιτάς, μη με ρωτάς
παραμύθια πουλώ της οκάς
Μα τώρα άκου της σιωπής τη μελωδία
Ξέρω θα φύγεις πριν χαράξει η αυγή
Τα λόγια τώρα πια δεν έχουν σημασία
Όσα κι αν πω θα τα ξεχάσεις το πρωί
Μια μελωδία που την σκάρωσα για σένανε
Που ’χεις προλάβει τρεις φορές να μ’ αρνηθείς
Κι ένας αγέρας που φυσάει λυπημένα
Μου ψυθιρίζει πως κι απόψε δεν θα ’ρθεις
Παραμύθια πουλώ, παραμύθια πουλώ,
παραμύθια πουλώ της οκάς
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
Κανέναν άλλον
Δεν έχω στο μυαλό μου
Κανέναν άλλον
Δεν έχω πιο δικό μου
Κανέναν άλλον
Κοντά μου δεν αντέχω
Είναι μεγάλο
Το πρόβλημα που έχω
Κανέναν άλλον
Δεν πλησιάζω τόσο
Τα όνειρά μου
Στα χέρια να του δώσω
Κανέναν άλλον
Δεν έχω στην καρδιά μου
Αυτά που λένε
Να σου τα πουν μπροστά μου
Εσένα μόνο στην αγκαλιά μου βάζω
Χαρά και πόνο μαζί σου τα μοιράζω
Εσένα μόνο να μ'ακουμπάς αφήνω
Σε σένα μόνο ψυχή και σώμα δίνω.
Κανέναν άλλον
Δεν έχω συναντήσει
Της μοναξιάς μου
Τα μάγια να τα λύσει
Κανέναν άλλον
Δεν έχω νιώσει έτσι
Κομμάτι έχεις
Από την κάθε σκέψη
Κανέναν άλλον
Δεν έχω βρει ακόμα
Να μου αλλάζει
Στον ουρανό το χρώμα
Κανέναν άλλον
Δεν έβαλα μπροστά σου
Να μη φοβάται
Μαζί μου η καρδιά σου
Εσένα μόνο στην αγκαλιά μου βάζω
Χαρά και πόνο μαζί σου τα μοιράζω
Εσένα μόνο να μ'ακουμπάς αφήνω
Σε σένα μόνο ψυχή και σώμα δίνω."
VII
spinning fast you've got to ride it well,
the world is full of kings and queens,
who blind your eyes and steal your dreams
it'heaven and hell, oh well
and they'll tell you black is really white,
the moon is just the sun at night,
and when you walk in golden halls,
you've got to keep the gold that falls"
black sabbath-heaven and hell-dio
"the world is full of kings and queens,who blind your eyes and steal your dreams"
He said I was in my early forties
with a lot of life before me
when a moment came that stopped me on a dime
and I spent most of the next days
looking at the x-rays
Talking bout the options
and talking bout sweet time
I asked him when it sank in
that this might really be the real end
how’s it hit you when you get that kinda news
man what’d you do
and he said
I went sky diving
I went Rocky Mountain climbing
I went 2.7 seconds on a bull named fumanchu
and I loved deeper and I spoke sweeter
and I gave forgiveness I’d been denying
and he said someday I hope you get the chance
to live like you were dying.
He said I was finally the husband
that most the time I wasn’t
and I became a friend a friend would like to have
and all the sudden going fishin
wasn’t such an imposition
and I went three times that year I lost my dad
well I finally read the good book
and I took a good long hard look
at what I’d do if I could do it all again
and then
I went sky diving
I went Rocky Mountain climbing
I went 2.7 seconds on a bull named fumanchu
and I loved deeper and I spoke sweeter
and I gave forgiveness I’d been denying
and he said someday I hope you get the chance
to live like you were dying.
Like tomorrow was a gift and you got eternity to think about
what’d you do with it what did you do with it
what did I do with it
what would I do with it?
Sky diving
I went Rocky Mountain climbing
I went 2.7 seconds on a bull named fumanchu
and then I loved deeper and I spoke sweeter
and I watched an eagle as it was flying
and he said someday I hope you get the chance
to live like you were dying.
To live like you were dying
To live like you were dying
To live like you were dying
To live like you were dying
-Tim McGraw
VII
ΜΟΥΣΙΚΗ: Μ. ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ
ΣΤΙΧΟΙ: Μ. ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ
Σε είδα χαμένη να γυρνάς
στους δρόμους και να ψάχνεις για τη λήθη
Τσιγάρο το φεγγάρι να κερνάς
Μικρή νεράιδα δίχως παραμύθι
Κι αν είν’ η αλήθεια μας μισή
Μόνος κι εγώ όπως κι εσύ
Βάλε με στα στήθη σου να με το παραμύθι σου
Βάλε με στα στήθη σου να με το παραμύθι σου
Μάγισσες καίνε τα ραβδιά χορεύοντας στη μέση του χειμώνα
Κι εσύ γυρεύεις πρίγκιπες σε τούτο το παράξενο αιώνα
Κι αν είν’ η αλήθεια μας μισή
Μόνος κι εγώ όπως κι εσύ
Βάλε με στα στήθη σου να με το παραμύθι σου
Βάλε με στα στήθη σου να με το παραμύθι σου
Δίνεις παράσταση λοιπόν
Με όλους που ονειρεύτηκες να ζήσεις
Μετράς μες του καθρέφτη το παρών
Σημάδια που δεν πρόλαβες να κρύψεις
Κι ας μείνει η αλήθεια μας μισή
Μόνος κι εγώ όπως κι εσύ
Βάλε με στα στήθη σου να με το παραμύθι σου
Βάλε με στα στήθη σου να με το παραμύθι σου
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"