- ΞΩΤΙΚΑ ΚΑΙ ΝΕΡΑΊ΄ΔΕΣ - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

Το 1920 περίπου σε ένα νησί των Επτανήσων ο θείος ο Χαρίλαος άντρας νέος τότε, έξυπνος και σκληρός - καθόλου φαντασμένος, καθόταν στην αυλή του σπιτιού του με την γυναίκα του την ώρα που βράδιαζε.

Κάποια στιγμή άκουσε μια φωνή να του φωνάζει το όνομα του και πλησίασε τους θάμνους που παρέλειψα να πω ότι σχεδόν κύκλωναν το σπίτι.Η γυναίκα του του έλεγε να μην πλησιάσει και να μην απαντήσει, εκείνος όμως απάντησε και από εκείνη τη στιγμή έχασε τη μιλιά του.

Πέρασαν 40 μέρες ακριβώς και εκείνος δεν μπορούσε να μιλήσει ώσπου ακούστηκε ξανά η φωνή να τον καλεί.Η γυναίκα του του είπε να μην κάνει τίποτα, έκαναν το σταυρό τους και αμέσως επανήλθε η φωνή του.

Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε και αν δεν κάνω λάθος 15 περίπου και η ίδια φωνή ακούστηκε ξανά αλλά δεν απάντησε κανείς και από τότε δεν ξανακούστηκε.Αυτό μου το διηγήθηκε ο γιος του..

Φαντάζομαι θα υπάρχουν σχετικές ιστορίες αλλά δεν έχω προλάβει να διαβάσω όλο το θέμα

Μου διηγήθηκαν κάποιες ιστορίες πολύ περίεργες τις οποίες θα γράψω εδώ και στο θέμα παράξενες ιστορίες γιατί με ενδιαφέρει αν κάποιος ξέρει κάτι σχετικό..για οπτασίες που δεν ξέρω αν έχουν να κάνουν με νεράιδες ακριβώς ή άλλου είδους πλάσματα...

Αυτά προς το πάρον..

use what u got to get what u want

Φιλικά

Pink Fairy

Φιλικά
Pink Fairy

"Υπάρχουν τρείς Μοίρες που καθορίζουν την ζωή του ανθρώπου.Τρείς λευκοφορούσες κλώστριες που ακάματες ορίζουν το πεπρωμένο των θνητών...Η Κλωθώ που στεκόταν παράμερα στην κάθε γέννηση, κρατώντας την αδαμάντινη ηλακάτη κι ευθύς αφού το νεογνό ξεπρόβαλλε στο φως, έκλωθε εκείνη σοβαρή το νήμα της ζωής του, η Λάχεσις δίπλα ακριβώς τυλίγει την κλωστή στην άτρακτο και προστάζει τα μελλούμενα και η Άτροπος ανάμεσα κρατώντας τον ψαλίδι κόβει το νήμα μόλις φτάσει εκεί που ορίστηκε η ζωή του καθενός.
Στην Μοίρα πιστεύουν περισσότερο εκείνοι που δεν πέτυχαν όσα ήθελαν-γιατί πάντα πίστευαν στη Μοίρα και δεν έμαθαν να προσπαθούν...Οι άλλοι, εκείνοι που προσπαθούν, ακόμα κι αν δεν πετυχαίνουν πάντα, πιστεύουν στις Νεράιδες..."

Φιλικά
Pink Fairy

Πολυ ευγενικα αυτα που γράφεις στο τοπικ.

Ξερεις η γνωση ειναι πραγματι πολυτιμη αλλα εχει και αυτη το κοστος της.

Προσπαθησε να κρατησεις την καρδια σου αγνη, αμολυντη απο καθε κακο.

Ετσι δεν θα γινεις παρατηρητης εκεινου του κοσμου αλλα κομματι του.

Ξέρω ένα καταπληκτικό μέρος κοντά στο χωριό μου, το Πολυλίμνιο. Είναι παραμυθένιο. Πριν 4-5 χρόνια ανακαλύφθηκε, κοντά στην Πύλο, λίγο πιο πέρα από την "καθημερινότητα". Ευτυχώς είναι ακόμα παρθένο.
Ανάμεσα στα βουνά ξεχυλίζει το πρασινογάλαζο νερό σχηματίζοντας πολλά επίπεδα από μικρές λίμνες. Περπατώντας στο πλάι τους μέσα στην μελωδική φύση που σε αγκαλιάζει με τα υπέροχα χρώματα της, ανακαλύπτεις το νεραϊδόκοσμο. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως βρίσκεσαι στη χώρα τους, την καρδιά του παραμυθιού και της μαγείας. Η βλάστιση σε συναρπάζει, το κελάρισμα του νερού και το τραγούδι των "κατοίκων" του σε καθηλώνει.
Αν δεν είναι αυτός ο τόπος των νεράιδων και των ξωτικών τότε ποιος είναι?