Doubt
ΜέλοςGreeceΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Πριν 4-5 χρόνια είχα φιλοξενήσει στο σπίτι μου ένα ζευγάρι το βράδυ. Ήταν καλοκαίρι και είχα ξεμείνει μόνη στην Αθήνα, συγκεκριμένα Άγιο Στέφανο έμενα τότε. Η κοπέλα αυτή δεν είχε τύχει να ξαναέρθει στο σπίτι μου. 'Ημασταν δύο ζευγάρια (εγώ και ο φίλος μου και η κοπέλα με τον δικό της φίλο τότε).
Για να μην σας ζαλίζω τους φιλοξένησα στο δωμάτιο της αδερφής μου κι εγώ απέναντι θα κοιμόμουν μόνη μου γιατί ο φίλος μου θα έφευγε για δουλεία το βράδυ.
Καληνυχτιστήκαμε κάποια στιγμή, κλείσανε την πόρτα του δωματίου κι εγώ μετά από λίγο πήγα στο μπάνιο(δίπλα από τα δύο δωμάτια)για να πλύνω τα δόντια μου.
Εκεί,λοιπόν που πλενόμουν άκουσα να ανοίγει η πόρτα των παιδιών και σε λίγο βήματα σαν να κατεβαίνει κάποιος την ξύλινη σκάλα μας και να πηγαίνει στο σαλόνι στο ισόγειο. Δεν έδωσα σημασία γιατί υπέθεσα πως πηγε ο Μ... να κλειδώσει ή να τσεκάρει το αμάξι έξω από το γκαράζ.
Έλα όμως που μετά από κανα δίλεπτο τον ακούω να φωνάζει από το δωμάτιο της αδερφής μου: ¨ποιος είναι? ποιος είναι εκεί?¨ Τρέχω να δω τι έγινε και τον βλέπω στο κρεβάτι με το σώβρακο (μετα συγχωρήσεως) να κοιτάει με ανοιχτό το στόμα τον τοίχο μπροστά και την κοπέλα του δίπλα με το νυχτικό να κλαίει...
¨Τι έγινε ρε παιδιά?¨ τους λεω με απορία.
Ο Μ... είδε μια σκιά να περνάει στον τοίχο μπροστά του και έψαχνε να δει ποιος ήταν στο δώματιο και η κοπέλα του μόλις είχε ξυπνήσει από κάτι φωνές σκύλων (μάλλον της Αφροδιτούλας μου) έξω στο δρόμο και συνειδιτοποίησε πως είχε υπνοβατίσει.
Παιδια, είχε κατέβει τα σκαλιά της σκάλας που άκουσα νωρίτερα, είχε περάσει από το σαλόνι στην κουζίνα, είχε ξεκλειδώσει την πόρτα της, είχε βγεί στον κήπο, είχε ανοίξει την καγκελόπορτα (που παρεπιπτόντως είναι και πολύ βαριά) και είχε πάρει η κακομοίρα τους δρόμους..!!!!
Ευτυχώς που την ξύπνησαν τα σκυλάκια γιατι όχι τίποτε άλλο αλλά δεν θα ήξερε και πώς να γυρίσει πίσω αφού ούτε είχε ξαναέρθει όύτε ήξερε καλά το σπίτι.
Και όλα αυτά γιατί έβλεπε στον ύπνο της τον μακαρίτη τον παππού της να της λέει: "έλα κοπέλα μου να σου δώσω καραμέλες". (Πολύ γλυκατζού η τύπισσα...)
Όσο για τον Μ... η σκιά που είχε δει ήταν ευτυχώς από τον διπλανό κήπο που είχε κολονάκια με φωτάκια και κάποιος προχωρούσε εκείνη τη στιγμή. Υποθέτω τουλάχιστον....
Αυτά προς το παρόν
Χαιρετώ σας....
Φαντάζεστε τι όμορφα που θα ήταν αν όλα αυτά τα πλάσματα ήταν ορατά στους ανθρώπους και συνυπήρχαμε όλοι μαζί? Πόσο πιο όμορφος και χρωματιστός θα ήταν ο κόσμος μας...
quote:
ΠΟΙΟΣ ΘΥΜΑΤΑΙ ΤΙΣ ΕΓΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΟΙ ΤΑΪΛΑΝΔΟΙ ΜΕ ΓΥΜΝΑ ΧΕΡΙΑ, ΣΕ ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΟΥΣ ΑΡΡΩΣΤΟΥΣ;http://www.filecabi.net/video/showingsomeheart.html
Εμένα πιο πολύ μου άρεσε η φάτσα του παρουσιαστή 
Όπως είπε και μία φίλη μου, αν δεν ήταν τρικ δεν θα κάλυπε το χέρι του και την "τρύπα". Σωστά?
Πάντως εγώ δεν το παρατήρησα αυτό Ostria, μπράβο σου.
ΥΓ: Άραγε τι γεύση να είχαν τα Burger?
Μα αυτός έτσι μπορεί να τρώει τσάμπα από τα μενού 
Καλόοοο!!
quote:
quote:
--------------------------------------------------------------------------------
Μακάρι να είναι όλοι τυχεροί όπως η Unseen για να αντικρύζουν την όμορφη πλευρά αυτών των πλασμάτων όμως δεν μπορεί να είναι κανείς σίγουρος γι' αυτό.
--------------------------------------------------------------------------------
H Unseen δεν ειναι τυχερη. Ειναι ευλογημενη με το φως της ψυχής της. Ειναι αυτη που επέλεξε και που επιλεχθηκε να βλέπει την ομορφη πλευρα. Ειναι η ιδια που εκανε αυτο το βήμα.
Έχεις δίκιο Angus δικό μου το λάθος, μάλλον δεν το διατύπωσα σωστά.Άλλωστε είπαμε πως ο καθένας βλέπει με τα μάτια της ψυχής του.
Ωστόσο πιστεύετε πως μόνο εκείνοι που δεν έχουν καθαρή ψυχή θα μπορούσαν να δουν την άλλη πλευρά αυτού του κόσμου εάν τελικά υπάρχει???
Αφού έχω απορία...
quote:
Αγαπητέ/-ή Galdamoor, το έχω το βιβλίο αυτό. Κάτι μου λέει ότι θα άρεσε στην Tindomiel, αλλά είναι από αυτά που δεν αρέσουν σε μένα γιατί προσθέτει στην ερμηνεία των νεράιδων ως περίεργων και μάλλον σκοτεινών όντων, την οποία εγώ τουλάχιστον δεν θέλω να αποδεχτώ, γιατί αντιβαίνει την προσωπική μου εμπειρία.
Αν αναφερεται ετσι στις Νεραιδες τοτε δεν θα μου αρεσε να το διαβασω... οταν μιλανε για κατι που αγαπω και το αναφερουν αλλιως απο οτι ειναι με εκνευριζει..!!
*All you need is trust... and a little bit of Pixiedust*
Edited by - Tindomiel on 14/01/2007 20:40:58
[/quote]
Αγαπητή Tindomiel, ίσως να έχεις δίκιο ίσως και όχι.
Η γνώμη μου είναι πως κάθε κόσμος κρύβει το καλό και το κακό. Μακάρι να είναι όλοι τυχεροί όπως η Unseen για να αντικρύζουν την όμορφη πλευρά αυτών των πλασμάτων όμως δεν μπορεί να είναι κανείς σίγουρος γι' αυτό. Ποιος μπορεί να πει με σιγουριά πως δεν υπάρχουν και κακόβουλα ξωτικά κ νεράιδες? Εύχομαι πως όχι, αλλά μου φαίνεται κάπως ονειρικό 
Το βιβλίο δεν το έχω διαβάσει για να το υποστηρίξω, απλά εκφράζω μια γνώμη...
Σας χαιρετώ
Ξέρετε γιατί?
Γιατί είναι όμορφα να να σε κάνει κάποιος να ελπίζεις πως ένας παραμυθένιος κόσμος μπορεί τελικά να μην είναι ένας απλός μύθος που διηγείται η γιαγιά καθισμένη το βράδυ δίπλα στο ζεστό τζάκι...
Πάντα βαθειά μέσα μου από παιδάκι ονειρευόμουν όλες οι μαγικές και όμορφες ιστορίες να ήταν πραγματικές. Πόσο πιο όμορφος και ελπιδοφόρος θα ήταν ο κόσμος μας...Φαντάζομαι πως αυτή θα είναι ελπίδα και όνειρο πολλών.
Λυπούμαι για εκείνους που δεν τρέφουν καμία ελπίδα ύπαρξης αυτού του παραμυθένιου κόσμου γιατί νομίζω πως έχουν χάσει κάθε ίχνος αθωότητας κι αυτό φέρνει μόνο δυστυχία νομίζω.
Λυπούμαι όμως που δεν είχα την αξίωση να ζήσω κι εγώ κάτι τόσο όμορφο γιατί φοβάμαι πως ίσως έτσι κάποια στιγμή χαθούν οι ελπίδες και όση αθωότητα μου έχει απομέινει...
Ευτυχώς όμως είμαι αρκετά υπομονετική και αισιόδοξη στη ζωή μου.
Πιστεύω να μην υπάρχουν και κακοπροαίρετα ξωτικούλια και νεράιδες....
Όσο ζω ελπίζω
Συγχωρέστε με αν επαναληφθώ πιο κάτω αλλά δεν έχω προλάβει να διαβάσω ακόμα ολόκληρο το θέμα.
Διαβάζοντας όμως τα όσα γράφετε εδώ αλλά και σε ένα άλλο topic μου δημιουργήθηκαν ορισμένα ερωτήματα
Αλήθεια, τι είναι άραγε αυτό που προσελκύει αυτά τα πλασματάκια και γνωστοποιούν σε ορισμένους την ύπαρξή τους?????
Και γιατί επιλεκτικά??
Διαβάζοντας αρκετές ιστορίες, βλέπω ότι εμφανίζονται ανάμεσα σε άλλους και σε ανθρώπους δύσπιστους, σε ανθρώπους που δεν παραδέχονται τέτοιου είδους θεωρίες (συμπεριλαμβάνω εδώ και την ύπαρξη των πνευμάτων αν και αφορά άλλο topic το θέμα)κι όμως έχουν βιώσει περιστατικά χωρίς καν να έχουν κάνει κάποια επίκληση.
Συμπεραίνω λοιπόν, αγαπητή Unseen, πως μάλλον δεν ισχύει το λεγόμενο πως η επίσκεψη γίνεται σε εκείνους που δέχονται τέτοιου είδους "μουσαφίριδες".
Και ποιος αποφασίζει τελικά για την επαφή αυτή???
Χαιρετώ σας
Όσον αφορά τους "θεατρινισμους" που αναφέρεις, αγαπητή Ostria, μπορεί να είναι έτσι, αλλά δεν είμαστε και σε θέση να κρίνουμε κάτι τέτοιο εφόσον δεν το έχουμε αντιμετωπίσει ποτέ.
quote:
Yπάρχει τρόπος να ξεχωρίσουμε τους χαρισματικούς ανθρώπους απο τους τσαρλατάνους. Το γεγονός οτι ο Mr. Smith δέν πληρώνεται, κάνει αφιλοκερδώς την δουλειά αυτή ζώντας απο τις πωλήσεις των πετυχημένων βιβλίων του είναι κάτι που δείχνει οτι είναι δυσκολότατο να καταταχθεί στην πλευρά των τσαρλατάνων.
Συμφωνώ κι εγώ
Στην εκπομπή της Τατιάνας (αυτής της αξιόλογης δημοσιογράφου )είχαν πάει οι γονείς του ενός παιδιού που σκοτώθηκε στο τροχαίο για να μάθουν μέσω του Σμιθ ίσως κάποια πράγματα που θέλανε. Προσωπική μου γνώμη είναι ότι πήγαν για να θορυβηθούν λίγο τα κανάλια μπας και γίνει τίποτα πιο ουσιαστικό με τον τύπο που κάρφωσε την BMW πάνω στα παιδιά την ώρα που ήταν σταματημένα στο φανάρι.Το λέω ααυτό γιατί όπως τους γνώρισα λιγάκι μου φάνηκαν σοβαροί άνθρωποι για τέτοιες καταστάσεις.
Και συνεχίζω...
Ο Σμιθ είπε πως μαζί με το γιο τους, που οδηγούσε και σκοτώθηκε υπήρχε και άλλοε ένας φίλος του, συνοδηγός, που τον ονόμασε. Ήταν το παληκάρι που γνωρίζαμε. Πρόσθεσε επίσης πως είχε και μία κοπέλα που είχαν χρόνια δεσμό, ονόμασε κι αυτή.
Περισσότερα δεν ξέρω γιατί δεν το είδα από την αρχή.
Τον κύριο Σμιθ τον πέτυχα κι εγώ στην Τατιάνα καθώς γύριζα από τη δουλειά μου. Το παρακολουθούσε ο άντρας μου και αυτό γιατί αφορούσε τον αδερφό των κουμπάρων μας που σκοτώθηκε σε τροχαίο λίγο πριν τα Χριστούγεννα. Το ίδιο βράδυ μάλιστα ήμασταν μαζεμένοι όλοι στην Ελευσίνα και με τα δυο παιδιά που σκοτώθηκαν.
Απ' όσα μου είπε ο άντρας μου, ο κύριος Σμιθ ανέφερε το όνομα του συνοδηγού σωστά (είναι το παδί που γνωρίζαμε) αλλά και για την κοπέλα του άλλου παιδιού.
Ο άντρας μου αν και είχε πέσει σε όλα, όπως είπε, διάνα δεν πολυπιστεύει σε μέντιουμ. Προσωπικά θεωρώ ότι δεν είναι κάτι αδύνατον επειδή δεν τυχαίνει να το έχει όλος ο κόσμος. Από 'κει και πέρα σημασία έχει πώς το χρησιμοποιεί ο καθένας.
Δεν έχω να παραθέσω πολλά προς το παρόν, αφού δεν έχω επιδιώξει να αποκτήσω ανάλογη εμπειρία, αν και διαβάζω αρκετό καιρο τα όσα καταθέτονται στο ωραίο σας forum.
Θα κάνω όμως μια... ¨επίκληση¨ να εμφανιστεί -αν όχι το πνεύμα- κανένα post του Yngwie μιας και μου αρέσουν πολύ τα όσα έχει πει εδώ αλλά και σε άλλα topics.
Πού έχει εξαφανιστεί όμως? ε? 
Χαιρετώ σας...
Όσον αφορά τους "θεατρινισμους" που αναφέρεις, αγαπητή Ostria, μπορεί να είναι έτσι, αλλά δεν είμαστε και σε θέση να κρίνουμε κάτι τέτοιο εφόσον δεν το έχουμε αντιμετωπίσει ποτέ.
quote:
Yπάρχει τρόπος να ξεχωρίσουμε τους χαρισματικούς ανθρώπους απο τους τσαρλατάνους. Το γεγονός οτι ο Mr. Smith δέν πληρώνεται, κάνει αφιλοκερδώς την δουλειά αυτή ζώντας απο τις πωλήσεις των πετυχημένων βιβλίων του είναι κάτι που δείχνει οτι είναι δυσκολότατο να καταταχθεί στην πλευρά των τσαρλατάνων.
Συμφωνώ κι εγώ
Στην εκπομπή της Τατιάνας (αυτής της αξιόλογης δημοσιογράφου )είχαν πάει οι γονείς του ενός παιδιού που σκοτώθηκε στο τροχαίο για να μάθουν μέσω του Σμιθ ίσως κάποια πράγματα που θέλανε. Προσωπική μου γνώμη είναι ότι πήγαν για να θορυβηθούν λίγο τα κανάλια μπας και γίνει τίποτα πιο ουσιαστικό με τον τύπο που κάρφωσε την BMW πάνω στα παιδιά την ώρα που ήταν σταματημένα στο φανάρι.Το λέω ααυτό γιατί όπως τους γνώρισα λιγάκι μου φάνηκαν σοβαροί άνθρωποι για τέτοιες καταστάσεις.
Και συνεχίζω...
Ο Σμιθ είπε πως μαζί με το γιο τους, που οδηγούσε και σκοτώθηκε υπήρχε και άλλοε ένας φίλος του, συνοδηγός, που τον ονόμασε. Ήταν το παληκάρι που γνωρίζαμε. Πρόσθεσε επίσης πως είχε και μία κοπέλα που είχαν χρόνια δεσμό, ονόμασε κι αυτή.
Περισσότερα δεν ξέρω γιατί δεν το είδα από την αρχή.
Τον κύριο Σμιθ τον πέτυχα κι εγώ στην Τατιάνα καθώς γύριζα από τη δουλειά μου. Το παρακολουθούσε ο άντρας μου και αυτό γιατί αφορούσε τον αδερφό των κουμπάρων μας που σκοτώθηκε σε τροχαίο λίγο πριν τα Χριστούγεννα. Το ίδιο βράδυ μάλιστα ήμασταν μαζεμένοι όλοι στην Ελευσίνα και με τα δυο παιδιά που σκοτώθηκαν.
Απ' όσα μου είπε ο άντρας μου, ο κύριος Σμιθ ανέφερε το όνομα του συνοδηγού σωστά (είναι το παδί που γνωρίζαμε) αλλά και για την κοπέλα του άλλου παιδιού.
Ο άντρας μου αν και είχε πέσει σε όλα, όπως είπε, διάνα δεν πολυπιστεύει σε μέντιουμ. Προσωπικά θεωρώ ότι δεν είναι κάτι αδύνατον επειδή δεν τυχαίνει να το έχει όλος ο κόσμος. Από 'κει και πέρα σημασία έχει πώς το χρησιμοποιεί ο καθένας.