- ΥΠΝΟΒΑΣΙΑ. - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Αγχώθηκα.
Αμάν λέω, άργησα και θα ανησυχεί η μαμά. Πρέπει να γυρίσω γρήγορα σπίτι και σηκώνομαι από το κρεβάτι να ξεκινήσω να ντύνομαι, για να γυρίσω σπίτι μου.
Αχ αυτές οι μαμάδες... μέχρι και στον ύπνο μας μας αγχώνουν 
Χαιρετώ σας...
Το δικό μου το πρόβλημα με την υπνοβασία δεν είναι η μαμά μου αλλά η κόρη μου!
Έχω δύο κόρες, δίδυμες, στην ηλικά των 5,5ετών.
Εδώ και μερικούς μήνες (περίπου 10) η μία, σηκώνεται από το κρεβάτι της ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΥ περίπου τα μεσάνυχτα κλαίγωντας...!! Στην καθημερινή τους ζωή είναι και οι δύο πολύ θετικά παιδιά. Σπάνια κλαίνε.
Τη νύχτα όμως η μια κλαίει πάντα. Συνήθως θέλει να πάει στην τουαλέτα (η οποία βρίσκεται δίπλα ακριβώς απο την κρεβατοκάμαρά της) αλλά μπαίνει σε άσχετα δωμάτια και προσπαθεί να ουρήσει.
Πλέον σηκώνομαι κάθε βράδυ και ήρεμα ήρεμα την οδηγώ στην τουαλέτα, μετά τις εξηγώ ότι πρέπει να κοιμηθεί για να έχει δυνάμεις την επόμενη ημέρα στο σχολείο της (το οποίο λατρεύει) και εκείνη κουνώντας το κεφάλι της ξαπλώνει και κοιμάται αμέσως. 'Ομως καθ'όλη την διάρκει αυτών των υπνοβασιών κλαίει και δεν μιλάει.
Αυτό με στενοχωρεί περισσότερο και από την υπνοβασία της.
Όσες φορές προσπάθησα να την ρωτήσω γιατί κλαίει εκείνη την στιγμή (της υπνοβασίας), δεν μου απάντησε (νιώθω ότι δεν μπορεί να μου εξηγήσει γιατί κλαίει) και όσες φορές την ρώτησα το πρωί που ξύπνησε, δεν θυμόταν τίποτε!!
Στην αρχή του θέματος ειπώθηκε ότι καλό είναι να θεραπεύεται η υπνοβασία. Ξέρει κάποιος να μου πει τον τρόπο; Και εγώ στην εφηβική περίοδο της ζωής μου είχα υπνοβατήσει αλλά αυτό πια πέρασε χωρίς θεραπεία.
Και αγαπητή μου νομίζεις ότι ένα forum εσωτερισμού είναι το κατάλληλο μέρος για να βρεις λύση στο (πιθανό) νευρολογικό πρόβλημα της κόρης σου;
Με το παιδίατρο της το συζήτησες;
Δημήτρης
___________________
Κούκλοι δεν είμαστε όλοι μας;
Κατ' αρχάς να σου ζήσουν τα κοριτσάκια σου 
Αν και δεν ειδικεύομαι στο θέμα για να σε συμβουλέψω πιστεύω πως δεν είναι κάτι το σοβαρό και ανησυχητικό.
α. Το ότι χάνει τον προσανατολισμό και δεν βρίσκει το σωστό δωμάτιο θεωρώ πως είναι σύνηθες φαινόμενο. Δεν νομίζω πως όταν κοιμόμαστε καταλαβαίνουμε και πολλά όσον αφορά την πραγματικότητα.
Μάλιστα η μητέρα μου μου είχε πει πως πολύ παλιά είχε δει τον τότε φίλο της να σηκώνεται από το κρεβάτι, να πηγαίνει να κατουράει στο καλοριφέρ ανενόχλητος και ύστερα να ξαναμπαίνει στο κρεβάτι και να συνεχίζει τον ύπνο του κανονικά..! Φυσικά και δεν θυμόταν τίποτε την άλλη μέρα.
β. Το κλάμα φαντάζομαι πως έχει να κάνει με την ενόχληση του παιδιού που διαταράσσεται ο ύπνος του, μικρούλι είναι άλλωστε. Έχω δει κι άλλα παιδάκια όταν σηκώνονται στον ύπνο τους να κλαίνε και παράλληλα να είναι σαν χαμένα. Και μάλιστα όταν τα ρωτούσα τι ήθελαν και έκλαιγαν δεν απαντούσαν με τίποτα μέχρι που ξαναπήγαιναν στο κρεβατάκι τους και όλα μια χαρά (απαντώντας και στην τρίτη σου απορία φαντάζομαι).
Λογικά πρέπει να βρίσκεται μεταξύ ύπνου και ξύπνιου - περισσότερο ύπνου, θα έλεγα, - και δεν συνειδιτοποιεί ακριβώς τι γίνεται όταν της μιλάς αλλά και ούτε θέλει να ξυπνήσει απαντώντας σου. Πρέπει να είναι και ό λόγος που δεν θυμάται τίποτα το πρωί. Περισσότερο θα με παραξένευε αν όταν τη ρωτούσες σου απαντούσε
και παρ' όλαυτά δεν θυμόταν τίποτα την άλλη μέρα.
Αυτά από μένα, αν και δεν ξέρω κατά πόσο είναι διαφωτιστικά.
Αν ωστόσο συνεχίζεις να ανησυχείς μπορείς να συμβουλευτείς τη γνώμη κάποιου ειδικού-ψυχολόγου κατά προτίμηση που να ειδικεύεται στο θέμα της υπνοβασίας.
Χαιρετώ σας...
Όταν ήμουν μικρή είχα πάει 3ήμερη κατασκήνωση. Ένα από τα βράδυα, λοιπόν, εκεί είχαμε μαζευτεί όλα τα παιδιά σε μία σκηνή και μιλούσαμε για διαφορα ευτράπελα. Άλλοι συμμετείχαν με αμείωτο ενδιαφέρον, άλλοι απλά άκουγαν και καναδυό κοιμόνταν.
Κάποια στιγμή, κατά τη διάρκεια ενός ανέκδοτου, πετάγεται από το κρεβάτι ένα παιδί που κοιμόταν του καλού καιρού, μες το άγχος πηγαίνοντας πάνω κάτω και κάποια στιγμή λέει: " δεν μπορώ να θυμηθώ, εγώ κοιμήθηκα χτες το βράδυ ή όχι?" και ξαναπέφτει ¨μπουπ¨ στο κρεβάτι και συνέχισε να κοιμάται σαν να μην συνέβει τίποτα.
Εμείς, όπως καταλαβαίνετε, μείναμε να κοιταγόμαστε για λίγο και μετά σκάσαμε στα γέλια.
Την άλλη μέρα, όπως ήταν αναμενόμενο, μόλις του το είπαμε δεν θυμόταν απολύτως τίποτα.
Χαιρετώ σας...
Λογικο το αγχος σου αλλα η υπνοβασια σε παιδικη ηλικια ειναι συνηθισμενη και υγιης. Η υπνοβασια αποτελει προβλημα οταν παρουσιαζεται σε ατομα στην εφηβεια και κυριως σε ενηλικες.
Επισης οπως περιγραφεις το επαναλαμβανομενο περιστατικο ειναι πολυ ηπιας φυσης. Ισως να μην κατατασεται καν στην υπνοβασια.
Τα συνηθη περιστατικα υπνοβασιας παρουσιαζουν πρωτοφανη ευκινησια και φυσικες κινησεις και αντιδρασεις. Οι υπνοβατες συχνα αφαιρουν εμποδια που θα βρεθουν μπροστα τους και κανουν πολλες αυτοματες πραξεις.
Η κορη σου περισσοτερο φοβισμενη, ενοχλημενη και αποπροσανατολισμενη λογω υπνου δειχνει, παρα σε υπνοβασια.
Αλλα ακομα και ετσι να ειναι, δεν νομιζω οτι ειναι προβληματικη η κατασταση.
Σε περιπτωση βεβαια που κατα την υπνοβασια, παρουσιαστουν βιαιες αντιδρασεις ή γινει με καποιο τροπο επικινδυνη για το παιδι, τοτε χρηζει ανησυχιας.
