- ΞΩΤΙΚΑ ΚΑΙ ΝΕΡΑΊ΄ΔΕΣ - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
quote:
Πιστευω οτι μολις απαντησες την ερωτηση σου.
Αν πιστευεις πως υπαρχει περιπτωση να φοβοσουν αν εβλεπες μια Νεραιδα υπαρχει μεγαλη πιθανοτητα να μπλοκαρεις ετσι μονος σου την επαφη σου με τον κοσμο τους.Το εχεις σκεφτει αυτο?Ειναι κατι που συμβαινει συχνα.
Επισης υπαρχει περιπτωση οι Νεραιδες να αισθανονται αυτην την ανησυχια σου και να μη θελουν να σε ταραξουν με το να εμφανιστουν.Ισως περιμενουν την στιγμη που θα εισαι ετοιμος!
Δηλαδή εσύ αν έβλεπες μπροστά σου ένα ξωτικό δεν θα φοβόσουνα;
Μία πιθανότητα αν είχα να τις συναντήσω... πάει χάθηκε κι αυτή μου φαίνεται.
Τα περισσότερα από τα όμορφα λουλουδάκια που αναφέρει ο/η Galdamoor τα είχαμε στον κήπο μας. Βέβαια, κυκλοφορούσαν και πολλές γατούλες. 
quote:
Δηλαδή εσύ αν έβλεπες μπροστά σου ένα ξωτικό δεν θα φοβόσουνα;
Ειλικρινα δεν θα φοβομουν καθολου και δεν το λεω για να το παιξω καπως.
Νιωθω πολυ πιο κοντα σε αυτα παρα σε ανθρωπους.
*All you need is trust... and a little bit of Pixiedust*
no
to ksero pos se kathe xorio yparxoun diaforoi muthoi gia diafora pragmata opos kai sto diko mou aloste kai an kai pisteuo stin uparksi neraidon ksotikon k.a auti i istoria mou fanike kapos.
den mporo na pistepso apo tin mia oti oi neraides i oti allo uparxei me tin analogi morfi tha mporouse na kanei kati "kako" se kapoion afou tis exo sto mualo mou os kati kalo. apo tin alli omos apo oti ksero (pou den einai polla gia to thema auto) den uparxoun mono kales neraides i opos allios onomazonte.
I lost my soul when i fell to earth...
Απ' όσο είδα έχεις αποστείλλει ήδη κάποια μηνύματα στα ελληνικά.
Υπάρχει κάποιος λόγος που έγραψες το συγκεκριμένο με λατινικούς χαρακτήρες?
In anticipation of my resurrection...
διάβασα κάποια από τα τελευταία ποστ και πρέπει να ομολογήσω πως αν μη τι άλλο είναι ζωντανό ακόμα το ενδιαφέρον των ανθρώπων για τα ξωτικά..
θέλω μόνο να δώσω μερικές σκέψεις μου, όπως έχουν διαμορφωθεί από την εμπειρία μου των τελευταίων μηνών. Δεν θέλω να έρθω σε αντιπαράθεση με κανέναν, ούτε να επιβάλω την άποψη μου ως καλύτερη. Δεχτείτε τα ως σκέψεις..
Τα ξωτικά και οι νεράϊδες είναι πολύ ευαίσθητα στην ανθρώπινη λογική. Αν θέλει κανείς να τα δει, πρέπει να τα σταματήσει να τα κρίνει και να τα αποζητά με τα ανθρώπινα μέτρα. Μην περιμένετε να τα μετρήσετε με την μεζούρα σε ύψος, σε χρώμα και μορφή. Μην περιμένετε πως αν κάνετε κάτι συγκεκριμένο, ακολουθήσετε κάποια τεχνική ή μορφή σκέψης θα εμφανιστούν μπροστά σας. Εξαφανίζονται πολύ εύκολα όταν το περιβάλλον γύρω τους αναδίδει δυσπιστία, αμφιβολία ακόμα και φόβο. Γίνονται αόρατα όταν προσπαθείτε να εντάξετε σε κατηγορίες και αναλύετε την συμπεριφορά τους.
Θα εμφανιστούν μπροστά σας, όταν σιγουρευτούν πως πάψατε να τα αναζητάτε. Πρώτα δειλά, σαν μια φευγαλέα κίνηση στην άκρη του οπτικού σας πεδίου και κάποτε ίσως, αν νιώσουν σιγουριά, τα δείτε να κινούνται καθαρά μπροστά σας. Υπάρχουν εξίσου στην φύση όσο και ανάμεσα στο τσιμέντο. Η μόνη διαφορά είναι πως το τσιμέντο, τα αυτοκίνητα και οι γρήγοροι ρυθμοί μας αναγκάζουν να κριτικάρουμε περισσότερο την ζωή, απ' ότι το φυσικό περιβάλλον.
Αν υπάρχει κάτι να φοβάστε, αυτό είναι μόνο η απώλεια της δικής σας ικανότητας να ζείτε ενιαία με την φύση..
και πάλι την καλημέρα μου..
για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος
quote:
Kαλημέρα ξανά..διάβασα κάποια από τα τελευταία ποστ και πρέπει να ομολογήσω πως αν μη τι άλλο είναι ζωντανό ακόμα το ενδιαφέρον των ανθρώπων για τα ξωτικά..
θέλω μόνο να δώσω μερικές σκέψεις μου, όπως έχουν διαμορφωθεί από την εμπειρία μου των τελευταίων μηνών. Δεν θέλω να έρθω σε αντιπαράθεση με κανέναν, ούτε να επιβάλω την άποψη μου ως καλύτερη. Δεχτείτε τα ως σκέψεις..
Τα ξωτικά και οι νεράϊδες είναι πολύ ευαίσθητα στην ανθρώπινη λογική. Αν θέλει κανείς να τα δει, πρέπει να τα σταματήσει να τα κρίνει και να τα αποζητά με τα ανθρώπινα μέτρα. Μην περιμένετε να τα μετρήσετε με την μεζούρα σε ύψος, σε χρώμα και μορφή. Μην περιμένετε πως αν κάνετε κάτι συγκεκριμένο, ακολουθήσετε κάποια τεχνική ή μορφή σκέψης θα εμφανιστούν μπροστά σας. Εξαφανίζονται πολύ εύκολα όταν το περιβάλλον γύρω τους αναδίδει δυσπιστία, αμφιβολία ακόμα και φόβο. Γίνονται αόρατα όταν προσπαθείτε να εντάξετε σε κατηγορίες και αναλύετε την συμπεριφορά τους.
Θα εμφανιστούν μπροστά σας, όταν σιγουρευτούν πως πάψατε να τα αναζητάτε. Πρώτα δειλά, σαν μια φευγαλέα κίνηση στην άκρη του οπτικού σας πεδίου και κάποτε ίσως, αν νιώσουν σιγουριά, τα δείτε να κινούνται καθαρά μπροστά σας. Υπάρχουν εξίσου στην φύση όσο και ανάμεσα στο τσιμέντο. Η μόνη διαφορά είναι πως το τσιμέντο, τα αυτοκίνητα και οι γρήγοροι ρυθμοί μας αναγκάζουν να κριτικάρουμε περισσότερο την ζωή, απ' ότι το φυσικό περιβάλλον.
Αν υπάρχει κάτι να φοβάστε, αυτό είναι μόνο η απώλεια της δικής σας ικανότητας να ζείτε ενιαία με την φύση..
και πάλι την καλημέρα μου..
Χάρηκα πολύ που σε ξαναείδα εδώ Galadriel... αν και δεν έχουμε πάψει να συναντιόμαστε στο μέρος όπου τίποτε δεν χωρίζει τους ανθρώπους.
Να είσαι πάντα καλά.
Unseen
***** Συγχώρεση. Αγάπη. Ευλογία. *****
Ειδε κανεις την κοπέλα που προσευχόταν δίπλα απο την θάλασσα?
Ειδε κανείς το αγορι με τα κυματιστα μαλλια που αγγιζε το δέντρο?
Ειδε κανεις την ομορφη κοπέλα που χορευε στο καταπράσινο λειβάδι?
Ηταν ολοι μα όλοι εκει. Ο ενας δεν είχε δει τον άλλο, ο ένας δεν μπορουσε να αγγίξει τον αλλο.
Αλλα οι ψυχές εμοιαζαν να χορευουν μαζί, σε ενα ατελειωτο τραγούδι. Ολες. Σε ενα τραγούδι που ηταν εμπνευση για να ανθίσει ενα λουλούδι, για να χαμογελάσει ενα ξωτικο, για να διαχυθει το φως.
Μα τι απαλοτητα που σου αφηνε αυτη η μαγικη εικόνα.
Οι ανθρωποι να χαιδευουν το ονειρο. Και οσο πιο βαθια κοιτουσαν σε αυτο, τοσο πιο εντονα αγγιζε αυτο τις ψυχές τους.
Και η μαγικη Αβαλον εμοιαζε να επιστρεφει απο τις ομίχλες...
Και τελικα
Ολα για αυτους που νιώθουν το φως, ειναι ευλογημένα, και αψεγαδιαστα.
Τις προάλλες ήμουν στην Καλαμπάκα και είχα πάει μια βόλτα με κάτι φίλους στο δάσος από ένα λόφο. Εκεί πέρα υπάρχουν κάτι μικρές πηγές που σχηματίζουν ρυάκια.. Όχι, δεν είδα ούτε νεράιδα ούτε ξωτικό όμως ένοιωσα τη μαγεία της φύσης εντονότερα από ποτέ..
Unseen
***** Συγχώρεση. Αγάπη. Ευλογία. *****
