- ΄Οριο ζωής τα 130 έτη. Εξέλιξη... - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Και η τάση τούτη δεν περιορίζεται από βιολογικά όρια.
Σε λιγότερο από 50 έτη εκατομμύρια άτομα ίσως θα χαίρονται μιά μακρόβια ζωή, στη ΓΗ Η ΑΛΛΟΥ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ.
Τι λέτε για αυτό?
Τα στοιχεία αυτά της έρευνας διαψεύδουν την άποψη που υποστήριζαν οι επιστήμονες σύμφωνα με την οποία ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει πάνω από 120 έτη λόγω φθοράς των οργάνων.
Εγώ μέσα. Αρκεί να είναι καλύτερες οι συνθήκες.
Ακούω απόψεις. Πως το βλέπετε φίλες και φίλοι?
ΑΦΡΟΔΙΤΗ..[-].
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
Προσωπικα δεν θα θελα να μου τυχει αυτο και ευτυχως που γεννηθηκα πιο νωρις!
Ηδη εχω κουραστει απο τις συνθηκες της ζωης και τις καταστασεις γενικα.
Θελω να ερθει η στιγμη (οσο πιο γρηγορα) να συναντησω τον δημιουργο μου και να ζησω σε πιο ομορφα μερη χωρις αντιξοοτητες....
H zωη ειναι ενα συντομο σχολειο...
Για άλλη μια φορά μια τόσο μικρή και μεγάλη φράση αποδίδει το σωστό νόημα!
Σίγουρα ο μέσος όρος ζωής αυξήθηκε όταν βελτιώθηκε η ποιότητα της ζωής.Όμως -ερώτηση είναι αυτό- υπάρχει λόγος που ζει ο καθένας όσο ζει?
Πέρα από τα πρακτικά προβλήματα που θα ανακύψουν,ας κοιτάξουμε και την ESOτερική πλευρά του πράγματος...
"Ποιό το αληθινό μέγεθος της σκιάς σου;"
quote:
Ηδη εχω κουραστει απο τις συνθηκες της ζωης και τις καταστασεις γενικα.
Θελω να ερθει η στιγμη (οσο πιο γρηγορα) να συναντησω τον δημιουργο μου και να ζησω σε πιο ομορφα μερη χωρις αντιξοοτητες....
H zωη ειναι ενα συντομο σχολειο...
Να δες τι γράφεις Κώστα μου η ζωή είναι ένα σύντομο σχολείο. Ξέρεις πόσο θέλω να κρατούσε περισσότερο αυτή η διδασκαλία?
Να ζήσω παραπάνω να κάνω πράξη πόθους και στόχους που αν φύγω θα τα αφήσω στη μέση. Νοιώθω πως κάτι [άλλο] με περιμένει εκεί [επάνω], και δεν φοβάμαι, αλλά αγαπάω αυτόν τον παράξενο εδώ κόσμο, που με συνθλίβει και με ανασταίνει που μου δίνει και αρπάζει ταυτόχρονα, που με κάνει σήμερα να γελώ, κι αύριο να κλαίω.
Τον αγαπάω.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ..[-].
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
quote:
Όμως -ερώτηση είναι αυτό- υπάρχει λόγος που ζει ο καθένας όσο ζει?
Πέρα από τα πρακτικά προβλήματα που θα ανακύψουν,ας κοιτάξουμε και την ESOτερική πλευρά του πράγματος...
"Ποιό το αληθινό μέγεθος της σκιάς σου;"
Μερικοί καλή μου γεννήθηκαν απλά... γιά να πεθάνουν.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ..[-].
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
Μετάνοια. = Κατανόηση για το Όλον. Εξαγοράζουμε το χρόνο μας με το να βιώσουμε την Αγάπη. Θετικό και Αρνητικό.
Το πρόβλημα τώρα που υπάρχει είναι ότι όταν κοιμηθεί το σώμα μας, και η Ψυχή μας αποδεσμευτεί; Θα έχουμε ολοκληρώσει το ταξίδι μας;
Γιατί τι και αν ζήσει η Ψυχή 130 χρόνια φυλακισμένη σε ένα σώμα και δεν έχει καταφέρει να βιώσει την Αγάπη.
Αφροδίτη είσαι σε καλό δρόμο. Στο δρόμο της Αγάπης.
Αγαπητοί μου συνοδοιπόροι,
Εύχομαι να είναι ευλογημένο το ταξίδι σας στο μονοπάτι της Αγάπης.
Με αγαθή Αγάπη.
Just A Man
“Ο Θεός του Κόσμου, που είναι η ΑΓΑΠΗ, ας μας έχει πάντα καλά.”
Και σήμερα που ο μέσος όρος ζωής είναι (νομίζω) στα 73?
Τον φτάνουν όλοι?
Νέες ασθένειες εμφανίζονται από το πουθενά,
και ακόμα υπάρχουν άνθρωποι που πεθαίνουν από πείνα.
quote:
υπάρχει λόγος που ζει ο καθένας όσο ζει
Σίγουρα υπάρχει.
Αλλιώς όλοι θα πεθαίναμε στα 70.
Άλλοι συνάνθρωποί μας πάλι φτάνουν και ξεπερνούν τα 100.
Θα πω πως το βλέπω εγώ.
Γεννηθήκαμε για κάποιο λόγο ή για κάποιο σκοπό.
Πρέπει να φτάσουμε εκεί,και μάλιστα να καταλάβουμε ότι φτάσαμε.
Για ποιο λόγο γεννηθήκαμε.
Θα ένιωθα αποτυχημένη αν έφτανα τα 100 και δεν είχα βρει το λόγο για τον οποίο γεννήθηκα.
Ή χειρότερα, να τον προσπέρασα και να μην το κατάλαβα.
Όσο και να φτάσει το όριο ζωής πάλι θα πεθαίνουμε,άλλοτε νωρίς, άλλοτε αργά.(ποτέ με κανόνα το όριο που θα υπαρχει σε κάθε εποχή)
Και πιο ανθρώπινο θα ήταν.
Να ολοκληρωνόμασταν ψυχικά και νοητικά, να βελτιωνόταν η ποιότητα ζωής σε όλους ισάξια μέσω της επιστήμης και όλοι να φτάναμε αισίως τα 130.
Κι όμως,καταπολεμάμε το ένα, εμφανίζεται άλλο,για να μας θυμίζει ότι είμαστε θνητοί και ότι αν και ίσοι,τραβάμε ο καθένας τη δική του πορεία...
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
quote:
Να δες τι γράφεις Κώστα μου η ζωή είναι ένα σύντομο σχολείο. Ξέρεις πόσο θέλω να κρατούσε περισσότερο αυτή η διδασκαλία?
Να ζήσω παραπάνω να κάνω πράξη πόθους και στόχους που αν φύγω θα τα αφήσω στη μέση. Νοιώθω πως κάτι [άλλο] με περιμένει εκεί [επάνω], και δεν φοβάμαι, αλλά αγαπάω αυτόν τον παράξενο εδώ κόσμο, που με συνθλίβει και με ανασταίνει που μου δίνει και αρπάζει ταυτόχρονα, που με κάνει σήμερα να γελώ, κι αύριο να κλαίω.
Τον αγαπάω.
Αγαπητη Αφροδιτη χαιρομαι που εσυ τα βλεπεις ετσι τα πραγματα,εγω ομως δεν τα βλεπω ετσι.
Σιγουρα δεν θελω να παω "πανω" και να μην πηγα καλα στα μαθηματα και στις εξετασεις της ζωης και να μου πουνε να ξαναενσαρκωθω 
Για αυτο και προσεχω πολυ ...γενικα.
H zωη ειναι ενα συντομο σχολειο...
quote:
Αφροδίτη είσαι σε καλό δρόμο. Στο δρόμο της Αγάπης.
Αγαπητοί μου συνοδοιπόροι,
Εύχομαι να είναι ευλογημένο το ταξίδι σας στο μονοπάτι της Αγάπης.
--------------------
Μιά μικρή αφιέρωση στην ίδια την ΑΓΑΠΗ, που ευτυχώς υπάρχει ακόμα.
Βάλε με σαν σφραγίδα στην καρδιά σου, σαν σφραγίδα στο μπράτσο σου. Γιατί η αγάπη είναι δυνατή σαν το θάνατο, κι η ζήλια σκληρή σα τον ΑΔΗ. Τα κάρβουνα της είναι φωτιές και φλόγες. Την αγάπη δεν την σβήνουν τα πολλά νερά, ούτε την πνίγουν τα ποτάμια.
-από το ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ-.
ΜΑΚΑΡΙ ΟΣΟ ΖΗΣΟΥΜΕ ΚΙ ΟΠΟΥ ΒΡΕΘΟΥΜΕ ΣΕ ΑΥΤΟΝ Η ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ ΚΟΣΜΟΥΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ Η -ΟΙ ΑΙΩΝΕΣ- ΠΟΤΙΣΜΕΝΑ ΜΕ ΑΓΑΠΗ.
Η ΖΩΗ ΧΩΡΙΣ ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΣΚΙΑ ΚΑΙ ΠΙΚΡΑ.
ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΑ.
ΕΙΤΕ ΖΗΣΩ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΕΙΤΕ 2 ΑΚΟΜΑ ΤΟ ΘΕΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΘΑ ΠΡΟΣΚΥΝΩ.
Η ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΓΝΩΜΗΣ.
ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ..[-].
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
quote:
Χρόνια καλά,όχι πολλά.
ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΗΤΑΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ.
ΑΣ ΖΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΟΣΟ -ΠΑΕΙ- ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ, ΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΙ ΚΑΛΟΣΥΝΑΤΟΙ ΤΡΥΦΕΡΟΙ ΕΥΓΕΝΙΚΟΙ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΙ ΙΚΑΝΟΙ ΓΙΑ ΜΙΚΡΕΣ ΑΥΤΟΘΥΣΙΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΜΑΣ ΣΧΕΣΕΙΣ.
ΑΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΟΥΜΕ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΔΙΑΦΩΤΙΣΗΣ, ΤΗΣ ΣΥΜΠΟΝΙΑΣ -ΟΤΑΝ ΠΡΕΠΕΙ- ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ, ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΑΥΓΕΙΑΣ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ..[-].
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
Αγαπητη Αφροδιτη χαιρομαι που εσυ τα βλεπεις ετσι τα πραγματα,εγω ομως δεν τα βλεπω ετσι.
Σιγουρα δεν θελω να παω "πανω" και να μην πηγα καλα στα μαθηματα και στις εξετασεις της ζωης και να μου πουνε να ξαναενσαρκωθω
Για αυτο και προσεχω πολυ ...γενικα.
H zωη ειναι ενα συντομο σχολειο...
[/quote]
Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΕΝΑ ΣΥΝΤΟΜΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ ΚΩΣΤΑ ΜΟΥ...
ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΧΩΡΙΣ ΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΛΑΧΤΑΡΑ.
ΓΙΑΤΙ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΝΗΦΑΛΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΚΑΛΟΣΥΝΗ. Η ΣΟΦΙΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΚΑΙ Η ΓΝΩΣΗ ΧΩΡΙΣ ΝΗΦΑΛΙΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΧΡΗΣΤΕΣ.
-ΚΑΣΤΑΝΕΝΤΑ ΚΑΡΛΟΣ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ..[-].
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
Και τι σημασια εχει αν αυξηθει ο μεσος ορος ζωη αν η ζωη σου ειναι τραγικη.Σκεφτομαι αυτους τους ανθρωπους που υποφερουν απο αρρωστιες σοβαρες και λεω απο μεσα μου,τι να τον
ενδιαφερει να ζησει χρονια περισσοτερα αμα υποφερει.Καλυτερα να ζεις
50 χρονια ετυχισμενος παρα 100 χρονια δυστυχης και αρρωστος.Λες Αφροδιτη με βαση καποια στοιχεια οτι σε λιγότερο από 50 έτη εκατομμύρια άτομα ίσως θα χαίρονται μιά μακρόβια ζωή.Και αν γινει αυτο πραγματικοτητα,δεν σημαινει απαραιτητως οτι θα απολαμβανουν με χαρα την ζωη τους.
Υπαρχουν ανθρωποι που εζησαν 90 χρονια μεσα στην μιζερια και στην δυστυχια.Επισης υπαρχουν ορισμενοι ανθρωποι που η ηλικια τους ειναι πανω απο 100 και δεν μπορουν ουτε να περπατησουν και γενικα να κανουν πραγματα που θα εκαναν αν ηταν πιο νεοι λογω της γηρανσης.
Να φτασω τα 100 και να ειμαι με το μπαστουνακι ή σε καποιο καροτσι
και να μην μπορω να κανω τιποτα,οχι προτιμω να ζησω πολυ λιγοτερο και υγιης.Φυσικα ειναι στο χερι του καθενος
αναλογα με την ζωη που εχει κανει στο παρελθον να ειναι σε καλη φυσικη κατασταση και σε προχωρημενη ηλικια,αλλα μετα τα 100 ειναι σχεδον απιθανο.
Εγω φιλοι μου δεν βλεπω τοσο αισιοδοξα τα πραγματα οπως καποιοι αλλοι που πιστευουν οτι ο θανατος δεν ειναι το τελος
αλλα μια νεα αρχη.Και αν οντως ειναι ετσι, αυτο δεν σημαινει οτι θα ξαναδουμε τα αγαπημενα μας προσωπα μετα τον θανατο.
Λετε οτι η ζωη ειναι ενα συντομο σχολειο και
διερωτωμαι,εκεινα τα παιδια που πεθαινουν σε πολλη μικρη ηλικια και
δεν εχουν προλαβει να ζησουν πολυ,τι προλαβανε να μαθουνε σε αυτο το σχολειο;
Για μενα η ζωη ειναι μια δοκιμασια πολυ σκληρη τουλαχιστον για τους περισσοτερους ανθρωπους.θα ελεγα οτι
ειναι αγωνας επιβιωσης.Οι περισσοτεροι ανθρωποι σε αυτον τον κοσμο
υποφερουν απο αρρωστιες,κακουχιες,πολεμους,απο φτωχια.Κακα τα ψεμματα
ειναι λιγες οι χαρες στην ζωη.
Καμια φορα σκεφτομαι τι νοημα εχει
η ζωη,ειδικα οταν ακουω οτι πεθαινουν βρεφη και μικρα παιδια σε ηλικια.
Οσο για τους ομορφους παραδεισους και τις αθανατες ψυχες εχω να πω οτι αυτα ειναι μια αναγκη του ανθρωπου να εχει μια ελπιδα για κατι καλυτερο στο ματαιο τουτο κοσμο της μιζεριας και της δυστυχιας.
Edited by - VIKING on 05/02/2004 23:21:24
Edited by - VIKING on 05/02/2004 23:23:05
Η ιατρική και επιστήμες είναι ένα δώρο Θεού (Θεία Χάρη-Παράταση) ώστε να μετανοήσουμε για το λάθος τρόπο λειτουργίας μας (Αμαρτίες).
Έχοντας υγεία με αυτό τον τρόπο μας δίνετε η ευκαιρία να συγχωρέσουμε όσους μας πίκραναν και μας Θύμωσαν, να συμφιλιωθούμε με αυτούς που δεν έχουν τα ίδια πνευματικά πιστεύω, να Αγαπήσουμε όλους αυτούς που η λογική μας τους θεωρεί εχθρούς μας (αν και εδώ και πολλά χρόνια η Λογική, η Πίστη και ο Έρωτας δεν γνωρίζονται μεταξύ τους.) και γενικά να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε.
Όταν αγαπάμε αληθινά, παύουμε να βρισκόμαστε στο έλεος ανεξέλεγκτών δυνάμεων (κάτω από το νόμο των φυσικών μας περιορισμών), γιατί τότε γινόμαστε εμείς οι ίδιοι μια πανίσχυρη δύναμη.
Με αγαθή Αγάπη.
Just A Man
“Ο Θεός του Κόσμου, που είναι η ΑΓΑΠΗ, ας μας έχει πάντα καλά.”
Edited by - Just_A_Man on 06/02/2004 09:58:17
quote:
Το πρόβλημα τώρα που υπάρχει είναι ότι όταν κοιμηθεί το σώμα μας, και η Ψυχή μας αποδεσμευτεί; Θα έχουμε ολοκληρώσει το ταξίδι μας;
Αν εννοείς πως θα γίνουμε οι τέλειες ψυχές,όχι.
Ας μη το γενικεύσω όμως.
Ίσως κάποιες ψυχές να το κατορθώνουν.
Το θεωρώ δύσκολο.
ΑΧ! πίκρα είναι τώρα αυτό!
Πόσες ζωές πρέπει να ζήσω για να ολοκληρωθεί η ψυχή μου.
Με κουράζει αυτό,ακόμα και σαν σκέψη.
quote:
Σε κάθε τι Ζωντανό που υπάρχει, μέσα του υπάρχει το δηλητήριο του Θανάτου.
Ωραία το έθεσες, αλλά δεν θέλω να σκέφτομαι το θάνατο ως δηλητήριο
Από τη στιγμή που γεννιόμαστε,δίπλα στο δρόμο της ζωής μας είναι ο θάνατος.
Βαδίζουμε,τρέχουμε σε αυτόν το δρόμο,και στην επόμενη στροφή,νάτος και καραδοκεί!
quote:
Όταν αγαπάμε αληθινά, παύουμε να βρισκόμαστε στο έλεος ανεξέλεγκτών δυνάμεων (κάτω από το νόμο των φυσικών μας περιορισμών), γιατί τότε γινόμαστε εμείς οι ίδιοι μια πανίσχυρη δύναμη.
Δεν γίνεται να μη συμφωνήσω.
Κι αυτό είναι μια ολοκλήρωση!
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
Το θεωρώ δύσκολο.
Το μόνο εμπόδιο που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος για να πραγματοποιήσει κάτι είναι Νοητικό!!!!!!!.
Και προέρχεται από την καρδιά μας.
---
quote:
ΑΧ! πίκρα είναι τώρα αυτό!
Πόσες ζωές πρέπει να ζήσω για να ολοκληρωθεί η ψυχή μου.
Με κουράζει αυτό, ακόμα και σαν σκέψη.
Παρά πολλές ψυχές τα έχουν καταφέρει να ολοκληρώσουν το ταξίδι τους.
Καταλαβαίνω τη λες με το ότι μπορεί να μας δημιουργεί άγχος αυτό που πολλές φορές λέγεται σωτηρίας της Ψυχής.
Δύο πράγματα μπορούν να βοηθήσουν μια Ψυχή να ολοκληρώσει το ταξίδι της.
Το πρώτο είναι να μην ξεχνάμε τις αμαρτίες =(Λάθος τρόπο λειτουργίας μας) μας.
Και το δεύτερο να έχουμε μνήμη θανάτου καθημερινά.
Μπορεί να φαίνονται σκληρά αυτά τα δύο, και είναι αλήθεια ότι χρειάζονται πολύ εξήγηση και ελπίζω να με συγχωρέστε που δεν μπορώ να σας γράφω πολλά.
Αν τα δύο παραπάνω τα αποδεχτούμε και τα δεχτούμε με Αγάπη τότε όλη μας η υπάρχει μεταμορφώνεται.
---
quote:
Σε κάθε τι Ζωντανό που υπάρχει, μέσα του υπάρχει το δηλητήριο του Θανάτου.
Ωραία το έθεσες, αλλά δεν θέλω να σκέφτομαι το θάνατο ως δηλητήριο
Από τη στιγμή που γεννιόμαστε,δίπλα στο δρόμο της ζωής μας είναι ο θάνατος.
Βαδίζουμε,τρέχουμε σε αυτόν το δρόμο,και στην επόμενη στροφή,νάτος και καραδοκεί!
Μόνο όταν ζούμε με Αγάπη δεν φοβόμαστε το θάνατο. Και ιδικά όταν συνειδητοποιήσου με ότι θα επιστρέψουμε στην πηγή της Αγάπης!!!
Το μόνο που πρέπει να φροντίσου με αγάπη είναι ο εξαγνισμός μας.
Αν και έχουμε φύγει λίγο από το θέμα ελπίζω να με συχωρέσετε για αυτό. Ελπίζω να σας είναι ωφέλιμα αυτά που σας προσφέρω με αγάπη.
Με αγαθή Αγάπη.
Just A Man
“Ο Θεός του Κόσμου, που είναι η ΑΓΑΠΗ, ας μας έχει πάντα καλά.”
ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΙΣΩΣ ΘΕ ΠΡΕΠΕΙ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΟΡΙΟΥ ΖΩΗΣ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΥΞΗΣΗ.....
ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΚΑΠΩΣ ΜΙΚΡΗ Η ΤΩΡΙΝΗ ΖΩΗ ΜΑΣ .....
ΑΣ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΕΥ ΖΗΝ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
**ΦΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΩΣ**
quote:
ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΙΣΩΣ ΘΕ ΠΡΕΠΕΙ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΟΡΙΟΥ ΖΩΗΣ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΥΞΗΣΗ
ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΚΑΠΩΣ ΜΙΚΡΗ Η ΤΩΡΙΝΗ ΖΩΗ ΜΑΣ .....
ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΦΙΛΕ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ...
ΑΣ ΖΗΣΟΥΜΕ, ΠΡΟΣΠΑΘΩΝΤΑΣ ΝΑ ΕΛΕΓΧΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΜΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΖΩΗ.
ΑΣ ΖΗΣΟΥΜΕ ΟΣΟ ΠΑΕΙ...
ΑΠΛΑ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΒΑΘΥΣΤΟΧΑΣΤΟΙ.
Ο ΓΝΩΣΤΙΚΟΣ ΣΤΑΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΞΕΤΑΖΕΙ ΠΡΩΤΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ..[-].
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
quote:
Λετε οτι η ζωη ειναι ενα συντομο σχολειο και
διερωτωμαι,εκεινα τα παιδια που πεθαινουν σε πολλη μικρη ηλικια και
δεν εχουν προλαβει να ζησουν πολυ,τι προλαβανε να μαθουνε σε αυτο το σχολειο;
Αγαπητε φιλε λυπαμαι που τα βλεπεις ετσι τα πραγματα. Μεχρι πριν 2 χρονια (οπου αρχισα την εσωτερικη μου αναζητηση) τα εβλεπα και εγω ετσι και πιο χαλια ακομα.
Τα παιδια που πεθαινουν σε πολυ μικρη ηληκια αγαπητε μου φιλε δεν εχουν να παρουν κανενα μαθημα αλλα αντιθετως να δωσουν στους γονεις που τα γεννησαν.
Μην ξεχναμε οτι η ζωη ειναι τοσο μικρη και με πολλες δυσκολιες αλλα αυτα στην αιωνιοτητα φαινονται σαν μια στιγμη,δυσκολη μεν αλλα αναγκαια.
Ισως σε ενδιεφερε αυτο το σαιτ το οποιο δινει πολλες απαντησεις.
Φιλικα
H zωη ειναι ενα συντομο σχολειο...
quote:
Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΕΝΑ ΣΥΝΤΟΜΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ ΚΩΣΤΑ ΜΟΥ...
ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΧΩΡΙΣ ΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΛΑΧΤΑΡΑ.
ΓΙΑΤΙ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΝΗΦΑΛΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΚΑΛΟΣΥΝΗ. Η ΣΟΦΙΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΚΑΙ Η ΓΝΩΣΗ ΧΩΡΙΣ ΝΗΦΑΛΙΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΧΡΗΣΤΕΣ.
-ΚΑΣΤΑΝΕΝΤΑ ΚΑΡΛΟΣ.
Αγαπητη Αφροδιτη με αυτο με εκανες και δακρυσα. Χτυπησες το καταληλο σημειο.
Σε ευχαριστω πολυ!
H zωη ειναι ενα συντομο σχολειο...
ΜΙΚΡΟΣ ΕΙΧΑ ΠΟΛΛΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΜΕ ΒΑΣΑΝΙΖΑΝ ΟΠΩΣ, ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΑΝ ΠΡΙΝ ΓΕΝΝΗΘΟΥΜΕ ? ΠΟΣΟ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ? ΚΑΙ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΜΕ ΜΕΤΑ ? ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΕΙΔΑ ΣΕ ΕΝΑ ΤΟΙΧΟ ΕΝΑ ΣΥΝΘΗΜΑ ΠΟΥ ΕΛΕΓΕ " ΥΠΑΡΧΕΙ ΖΩΗ ΠΡΙΝ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ?".
ΕΨΑΞΑ ΚΑΙ ΒΡΗΚΑ ΕΝΑ ΣΚΟΠΟ ΩΣΤΕ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΝΟΗΜΑ Η ΖΩΗ ΜΟΥ ,ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. ΤΟΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΩ ΜΕΣΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΛΑΣΜΑ ,ΤΟΝ ΣΕΒΟΜΑΙ ,ΤΟΝ ΑΓΑΠΩ ,ΤΟΝ ΤΙΜΩ.
ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΜΑΘΩ ΓΙΑ ΑΥΤΟΝ ΜΕ ΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ( "ΠΙΣΤΕΥΕ ΚΑΙ ΜΗ , ΕΡΕΥΝΑ" ΚΑΙ ΟΧΙ "ΠΙΣΤΕΥΕ ΚΑΙ ΜΗ ΕΡΕΥΝΑ" ).ΟΠΩΣ ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ ΤΟΝ ΘΕΟ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ,ΜΕ ΤΟ ΝΑ ΤΟΝ ΜΙΜΕΙΤΑΙ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΚΑΛΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΠΕΘΑΙΝΟΝΤΑΣ .
ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΕ ΤΟΝ Darkangel_78 " ΟΥΚ ΕΝ ΤΩ ΠΟΛΛΩ ΤΟ ΕΥ ".
ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ,ΣΑΝ ΣΕ VIDEO GAME ,ΠΑΩ ΣΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΠΙΣΤΑ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
ΝΙΚΟΣ