- Η "ΦΩΝΗ" ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΑΚΟΥΕΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ Ή ΤΟ ΜΥΑΛΟ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
ΚΑΘΕ ΨΥΧΗ Η ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΦΕΡΕΙ ΦΩΣ,
ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΦΥΣΙΚΟΥ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΑΝΑΛΟΓΙΑ ΤΗΣ, ΔΗΛΑΔΗ ΣΤΟΝ ΑΔΗ.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.
Δηλαδή, ο νέος αυτός άνθρωπος, δεν έχει δικαίωμα στις επιλογές του;
Όταν και αυτός "πεθάνει" κάποιος άλλος νέος άνθρωπος θα αναλάβει να καθαρίσει την ψυχή αυτή;
Δηλαδή η γέννηση του ανθρώπου δεν κάνει τίποτα άλλο παρά η παροχή ενός δανεικού φορέα, ενός κουτιού, όπου υ ψυχή δοκιμάζεται εσαεί;
Και το σώμα; Τι ρόλο παίζει στην όλη υπόθεση; Αν το σημαντικότερο είναι η ψυχή τότε γιατί δεν έχουμε όλοι το ίδιο σώμα μια που αυτό που μας διαφοροποιεί είναι μόνο η ψυχή;
Νομίζω πως γεννώνται πολλά ερωτήματα δεχόμενοι την μετενσάρκωση.
Ίσως κάποιοι από τους συλλογισμούς μου σας φανούν δυσνόητοι, αν είναι έτσι πείτε μου να τους «ξεδιαλύνω».
Φιλικά όπως πάντα
Η ΨΥΧΗ ΕΝΣΩΜΑΤΩΝΕΤΑΙ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΑΣΤΡΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΘΑ ΕΝΩΘΕΙ ΠΡΩΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΟΥΛΑ ΤΟΥ ΚΥΟΦΟΡΟΥΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.
και τα δύο πιστεύω φέρνουν αλλαγές,...
για τον ψυχικό θάνατο που επαναλαμβάνεται.....
ανά διαστήματα και μέσα απο τις δυσάρεστες εμπειρικές και βιωματικές καταστάσεις,προσπαθούμε να προχωράμε....να "ξαναγεννιόμαστε"...
για τον βιολογικό θάνατο έχετε πεί πολύ όμορφες απόψεις,δεν θα πώ κάτι παραπάνω,μονάχα ότι αφορά τα "ερμητικά κείμενα" υπάρχει αντίστοιχο τόπικ του μέλους thoth ,όπου έχει κάνει εξαίσια εργασία πάνω στα κείμενα,αξίζει να μελετήσετε.
καλό βραδάκι:)
με απέραντο σεβασμό και αγάπη ο μάνος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
quote:Αγαπητέ ποια η διαφορά με το προπατορικό αμάρτημα?
Αναρωτιέμαι, κατά πόσο, σύμφωνα με τη δική σας λογική, είναι "σωστό" και το δέχεστε, να υποχρεώνεται κάποιος, π.χ. ένα παιδί μόλις γεννιέται, να φέρει μέσα του κάτι που προϋπήρχε και επέστρεψε στη "ζωή" για να ξαναδοκιμαστεί ή να καθαριστεί;;Δηλαδή, ο νέος αυτός άνθρωπος, δεν έχει δικαίωμα στις επιλογές του;
Όταν και αυτός "πεθάνει" κάποιος άλλος νέος άνθρωπος θα αναλάβει να καθαρίσει την ψυχή αυτή;
Δηλαδή η γέννηση του ανθρώπου δεν κάνει τίποτα άλλο παρά η παροχή ενός δανεικού φορέα, ενός κουτιού, όπου υ ψυχή δοκιμάζεται εσαεί;
Και το σώμα; Τι ρόλο παίζει στην όλη υπόθεση; Αν το σημαντικότερο είναι η ψυχή τότε γιατί δεν έχουμε όλοι το ίδιο σώμα μια που αυτό που μας διαφοροποιεί είναι μόνο η ψυχή;
Νομίζω πως γεννώνται πολλά ερωτήματα δεχόμενοι την μετενσάρκωση.Ίσως κάποιοι από τους συλλογισμούς μου σας φανούν δυσνόητοι, αν είναι έτσι πείτε μου να τους «ξεδιαλύνω».
Δεν γεννιόμαστε όλοι αμαρτωλοί και δη οι γυναίκες λόγω Εύας?
Προσωπικά προτιμώ να ξέρω ότι θα ξαναγεννηθώ για να αποπληρώσω τις δικές μου αμαρτίες,
παρά ότι θα ζήσω μια φορά και θα πληρώνω την αμαρτία των πρώτων ανθρώπων, που δεν ξέρω καν αν υπήρξαν.
Εσένα τι σου φαίνεται πιο λογικό και δίκαιο από τα δύο?
Φιλικά Ξωτικούλα
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
τι εννοείς όταν λες ότι η ψυχή βρίσκεται σε παθητικότητα;
Η ψυχή αφού εμφυτευθεί στο κυοφορούμενο έμβρυο θα έχει ανάμνηση του πριν;;
Κάτι για την Ξωτικούλα
Όταν δεν κατέχεις αλλά και ούτε θέλεις να δεις τι πιστεύει αυτό που εσύ κατηγορείς έτσι είναι, καταλήγεις σε αυθαίρετα συμπεράσματα.
Λοιπόν άκου,
Στην Ορθόδοξη Χριστιανική Πίστη υπάρχει το Άγιο Βάπτισμα το οποίο λέγεται και άνωθεν γέννηση, είναι, δηλαδή, αναγέννηση και αναστοιχείωση του ανθρώπου, όμως δεν μεταβάλλει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματά του. Η ανθρωπότητα αυτή καθ’ εαυτήν δεν επιδέχεται "μεταβολήν εκ του Βαπτίσματος" και δεν μεταβάλλεται ούτε το λογικό, ούτε το διανοητικό, ούτε το γνωστικό ούτε κανένα άλλο χαρακτηριστικό της ανθρωπίνης φύσεως.
Αυτό πρέπει να γίνη με τον αγώνα του ανθρώπου προ και μετά το Βάπτισμα. Η Χάρη του Θεού που λαμβάνουμε δια του Βαπτίσματος, δεν ενεργεί την αναγέννησή μας, αν δεν συνεργήσουμε και εμείς.
Οπότε, η Χάρη του Αγίου Πνεύματος, δια του Βαπτίσματος, άναγεννά τον άνθρωπο, πρέπει όμως να ενεργοποιηθή η προαίρεση του ίδιου του ανθρώπου. Επομένως, έχει μεγάλη σημασία η προαίρεση του ανθρώπου.
Κατά συνέπεια, αυτό που εσύ κατηγορείς, σου δίνει το καρπούζι αλλά σου δίνει και το μαχαίρι εξ αρχής. Δεν μένει παρά εσύ να χρησιμοποιήσεις σωστά τα δυο σου χέρια.
Φιλικά όπως πάντα
Βρέφη βαπτιζόμαστε ως αμαρτωλά
και σε όλη τη ζωή πρέπει να ακολουθούμε τους νόμους των πατέρων της εκκλησίας και όχι του θεού για να ξεπλυθούμε από τις αμαρτίες των άλλων.
Έχω το καρπούζι και το μαχαίρι σύμφωνοι,
αλλά με ρώτησε κανείς αν θέλω καρπούζι?
Μπορεί να είμαι λωτοφάγος και να έχω ξεχάσει τη θεία Εύα και τον θείο Αδάμ και να θέλω να ζήσω με την καλή ή την κακή ψυχή μου εν ειρήνη.
Γιατί να ζήσω μια ζωή στην οποία πρέπει να αποδεικνύω ταπεινά κάθε μέρα πως δεν είμαι ελέφαντας?
quote:
Αναρωτιέμαι, κατά πόσο, σύμφωνα με τη δική σας λογική, είναι "σωστό" και το δέχεστε, να υποχρεώνεται κάποιος, π.χ. ένα παιδί μόλις γεννιέται, να φέρει μέσα του κάτι που προϋπήρχε και επέστρεψε στη "ζωή" για να ξαναδοκιμαστεί ή να καθαριστεί;;
Κι εγώ ακριβώς αυτό αναρωτιέμαι στο ξαναλέω,
το βαπτίζεις για να προσπαθεί με όλη του τη ζωή χωρίς καμμιά ελεύθερη βούληση.
quote:
Η Χάρη του Θεού που λαμβάνουμε δια του Βαπτίσματος, δεν ενεργεί την αναγέννησή μας, αν δεν συνεργήσουμε και εμείς.Οπότε, η Χάρη του Αγίου Πνεύματος, δια του Βαπτίσματος, άναγεννά τον άνθρωπο, πρέπει όμως να ενεργοποιηθή η προαίρεση του ίδιου του ανθρώπου. Επομένως, έχει μεγάλη σημασία η προαίρεση του ανθρώπου.
Και στην αναγέννηση λόγω κάρμα η προαίρεση του ανθρώπου παίζει το σημαντικότερο ρόλο και αυτή τον οδηγεί στα στάδια της θέωσης,
απλά του δίνει περισσότερες ευκαιρίες να βιώσει την ελεύθερη βούληση,
χωρίς να τον κάνουν τζιζ μπιζ τα διαβολάκια γιατί ήταν κακός.
Φιλικά Ξωτικούλα
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
δεν νομίζω ότι δεν μπορείς να καταλάβεις, απλά αρνείσαι να καταλάβεις.
Κοίτα να δεις,
με τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος, δια μέσω του βαπτίσματος, σου εξαλείφεται "τρόπον τινά" το προπατορικό αμάρτημα, μια που τόσο σου κάθεται στο στομάχι.
Από τη στιγμή του βαπτίσμάτός σου, αφού πλέον δεν σου καταλογίζεται τίποτα, έχεις την ψυχούλα σου καθαρή, κάτασπρη και είσαι εσύ η μόνη υπεύθυνη για το ποια τύχη θα της επιφυλάξεις.
Σταμάτα να ρίχνεις τα βάρη και τις ευθύνες στους άλλους, που δήθεν σου κληρονομήσαν τα αμαρτήματα, και ανάλαβε τις υποχρεώσεις και τις ευθύνες σου, πρώτα απέναντι σε εσένα και ύστερα απέναντι στην κοινωνία.
Ο Θεός σε σέβεται και σε αγαπά για την ιδιαιτερότητα και τη μοναδικότητά σου. Μην ανησυχείς και υπάρχει χώρος για όλους και δεν χρειάζεται, ας μου συγχωρηθεί ο όρος, να "ξεπλένει" τις ψυχές εις το διηνεκές με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα τα καταφέρει η ψυχή να εξαγνισθεί τελείως.
Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι κάποια ψυχή, αφού ήρθε και ξαναήρθε να δοκιμαστεί, τα κατάφερε και θεώθηκε. Τι θα γίνει στη συνέχεια;;
Κάποια στιγμή δεν θα φτάσει που θα υπάρχουν λιγότερες ψυχές διαθέσιμες από τα σώμματα που θα γενιούνται;
Πριν 500 χρόνια οι άνθρωποι στη γη ήταν πολύ λιγότεροι από ότι σήμερα. Από πού βρέθηκαν λοιπόν οι υπόλοιπες ψυχές έτσι ώστε να «ικανοποιήσουν» τον αυξανόμενο αριθμό ανθρώπων;;
Πάντα με καλή διάθεση.
Όσον αφορά το καρπούζι, πέστο όπως θες εσύ, δεν υπάρχει πρόβλημα.
Καταλαβαίνεις τώρα που βρίσκεται η διαφορά;;
Φιλικά όπως πάντα
Edited by - Ψηλός on 10/06/2005 02:29:49
quote:
Πριν 500 χρόνια οι άνθρωποι στη γη ήταν πολύ λιγότεροι από ότι σήμερα. Από πού βρέθηκαν λοιπόν οι υπόλοιπες ψυχές έτσι ώστε να «ικανοποιήσουν» τον αυξανόμενο αριθμό ανθρώπων;;
ΙΣΩΣ ΚΑΠΟΥ ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ ΝΑ ΚΡΥΒΕΤΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.
Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΑΝΑΠΝΟΗΣ...Η ΠΡΩΤΗ ΑΝΑΣΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ;
quote:
Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΑΝΑΠΝΟΗΣ...Η ΠΡΩΤΗ ΑΝΑΣΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ;
δεν το γνωρίζω φίλε μου, τι είναι;;
Φιλικά όπως πάντα
Φιλικά όπως πάντα
μπορεί σε όλη του τη ζωή να είναι κακός,
αφού το συγχωροχάρτι το έχει έτοιμο.
Αλλά αν φοβάσαι μην επιβαρύνεις το κάρμα σου προσπαθείς πολύ πριν το θάνατο να γεμίσεις αγάπη.
Προσωπικά δεν πιστεύω ούτε σε αυτό το στόρι,
όπως ούτε και στο χριστιανικό.
Απλά μου κάνει πιο λογικό,
το να χτίζεις τη θέωση καθημερινά και να μην σου την εξασφαλίζει μια συγνώμη στο τέλος.
Φιλικά Ξωτικούλα
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
quote:
Ξωτικούλα,
Όταν κάποιος μπορεί μέχρι και την τελευταία στιγμή να μεταννοήσει και να σωθεί,
μπορεί σε όλη του τη ζωή να είναι κακός,
αφού το συγχωροχάρτι το έχει έτοιμο.
ΠΕΝΑΛΤΥ
Αν μπορείς να μου πεις με σιγουριά πότε θα έρθει η τελευταία μου στιγμή θα σου ήμουν ευγνώμον.
Έχω και εγώ να ζητήσω το λόγο από ορισμένους και να τους κάνω να πληρώσουν κάτι χρωστούμενα!
Έτσι θα ξέρω λοιπόν και εγώ ότι έχω χρόνο εμπρός μου έτσι ώστε στη συνέχεια να μετανοήσω και να σωθώ.
Σε παρακαλώ, σβήσε το μίσος σου και την προκατάληψη κατά του Χριστιανισμού για να μπορέσεις να δεις καλύτερα το τι λέει. Δεν σου ζητώ να γίνεις Χριστιανή, απλά προσπάθησε να δεις τα πράγματα με ανοιχτό μυαλό.
Να είσαι καλά.
Φιλικά όπως πάντα
Ξέρω Χριστιανούς που κατα την άποψή τους έχουν ρεζερβέ μπαλκονάκι με θέα στα Ηλύσια πεδία στη μεταθάνατον ζωή,
γιατί νηστεύουν,
πάνε στην εκκλησία κάθε Κυριακή κλπ κλπ.
Οι ίδιοι άνθρωποι αν κάποιος τους χρωστά λεφτά τον ζορίζουν μέχρι να τα πάρουν ακόμη κι αν ο άνθρωπος αυτός είναι στο νοσοκομείο.
Αυτοί οι άνθρωποι πιστεύουν,
πως η εξομολόγηση και η θεία κοινωνία τους καθαρίζει και η προσευχή τους φωτίζει.
Την άλλη μέρα μπορεί να ξαναπατήσουν επί πτωμάτων και την Κυριακή πάλι εξομολόγηση.
Για ποιον Χριστιανό μιλάμε.
Ο Χριστός αν τους έβλεπε θα σκαφάρλωνε στο σταυρό μόνος του για να σωθεί από την υποκρισία.
Έχω εξομολογηθεί πριν από 7 χρόνια πρώτη και τελευταία φορά.
Σε έναν υπέροχο και πραγματικά πνευματικό άνθρωπο σε κάποιο Μοναστήρι στη Χαλκιδική.
Δεν θα ξαναεξομολογηθώ γιατί μου έμαθε με τον τρόπο του να εξομολογούμε κάθε βράδυ στον εαυτό μου και να κρατώ καθαρή τη συνείδησή μου.
Λυπάμαι πολύ αν πιστεύεις ότι από το 99% των Ελλήνων που είναι Χ.Ο. το 0,099 είναι και πραγματικοί Χριστιανοί.
Υπάρχει και το θέμα η πίστη σώζει ζωές,
μα η πίστη τα πάντα μπορεί,
ως ψυχική κινητήριος δύναμη.
Το ξέρεις το μαρτύριο με τον υπνοτισμένο που ακούει μια βρύση να στάζει?
Του λένε πως στάζει το αίμα του και στο τέλος πεθαίνει νομίζοντας ότι του έγινε αφαίμαξη.
Η πίστη είναι ο καλύτερος τρόπος αυθυποβολής.
Αλλά ας μην μπερδεύουμε τέτοια θέματα με την καρικατούρα του παράδεισου και της κόλασης και του ελεήμονος θεού τιμωρού.
Και πιστεύω πως είσαι ειλικρινής και έχεις βαθειά πίστη,
αλλά δεν είσαι ο κανόνας.
Πίστευε και ερεύνα όσο μπορείς,
μόνο μην απογοητευθείς όταν δεις τι πολιτικό παιχνίδι παίζεται στην καμπούρα των άμοιρων πιστών.
Θα ήθελα πολύ να ακούσω την άποψή σου στο θέμα για την ομοφυλοφιλία.
Φιλικά Ξωτικούλα.
Υ.Γ. Λυπάμαι αν ξέφυγα από το θέμα, συγνώμη Αφροδίτη.
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
Γιατί κάνεις πρόβλημά σου τα προβλήματα των άλλων;
Ο Θεός υπάρχει και για εσένα. Υπάρχει για όλο τον κόσμο.
Άσε Αυτόν να κρίνει ποιος είναι πραγματικά πιστός και ποιος όχι.
Σου τα γράφω αυτά γιατί κάπου λες ότι πιστεύεις αλλά δείχνεις, δικαίως βέβαια, μπουχτισμένη από αυτά που βλέπεις.
Φυσικά και τα γνωρίζω τα παραδείγματα ανθρώπων που κάνουν όσα εσύ ανάφερες, τα βλέπω και εγώ καθημερινά.
Το θέμα είναι πώς να σώσεις και να προστατέψεις εσύ τον εαυτό σου.
Ο καθένας ανάλογα με τις πράξεις του θα κριθεί. Και να είσαι σίγουρη πως θα κριθεί.
Κρίση δεν σημαίνει και απαραίτητα ΚΑΤΑΔΙΚΗ.
Συγχωροχάρτια και συναφή δεν έχουν λόγο ύπαρξης αλλά ούτε και αξία ενώπιον του Θεού.
Το μόνο που κερδίζεις εσύ από το να βλέπεις και να σκοντάφτεις στα κακώς κείμενα του μεγαλύτερου ποσοστού, όπως λες, αυτών που αυτοαποκαλούνται Χριστιανοί σήμερα, είναι να χάνεις την ηρεμία και την πίστη σου.
Το να είσαι Χριστιανός δεν είναι ιδιότητα κληρονομική.
Τέλος, για να μην καταχραστώ το εδώ θέμα, σε ευχαριστώ για αυτό που λες για εμένα.
Προσπαθώ να είμαι ειλικρινής αλλά δεν είμαι 100%. Ευχαριστώ το Θεό διότι μου το υπενθυμίζει αυτό συνεχώς και έτσι μου δίνει την ευκαιρία, βλέποντάς το, να μπορώ να ελπίζω ότι θα βελτιωθώ.
Η πίστη μου συνεχώς δοκιμάζεται. Πέφτω συνεχώς αλλά προσπαθώ πάντα να ανασηκώνομαι, στηρίζοντας την ελπίδα μου σε Αυτόν, προσδοκώντας πως μια μέρα θα με αξιώσει να σταθώ στα πόδια μου.
Όλοι στον αγώνα είμαστε. Δεν πρέπει να σκανδαλιζόμαστε από τη συμπεριφορά των άλλων.
Ξέρεις πόσα Ουαί αναφώνησε ο ίδιος ο Χριστός σε ανθρώπους που θεωρούσαν ότι αυτοί κατέχουν την Αλήθεια και ποιούν το θέλημα του Θεού;;;
Ο ίδιος ο Ιησούς, αναφερόμενος στους Γραμματείς και Φαρισαίους, είπε άλλωστε:
«Όσα λοιπόν σας λένε να τηρείτε, να τα τηρείτε και να τα πράττετε να μην κάνετε όμως κατά τα έργα τους, γιατί λένε μόνο και δεν πράττουν. Φτιάχνουν φορτία βαριά, που δύσκολα σηκώνονται, και τα φορτώνουν στους ώμους των ανθρώπων, ενώ οι ίδιοι δε θέλουν ούτε με το δάκτυλο τους να τα κινήσουν. Όλα τα έργα τους τα πράττουν για να κάνουν καλή εντύπωση στους ανθρώπους. Πλαταίνουν τα φυλαχτά τους και φαρδαίνουν τις άκρες από τα ιμάτιά τους. Τους αρέσουν οι καλύτερες θέσεις στα δείπνα και τα πρώτα καθίσματα στη συναγωγή, να τους χαιρετούν με σεβασμό στην αγορά και να τους φωνάζουν οι άνθρωποι "δάσκαλε μου".»
Πάντοτε με καλή διάθεση.
Φιλικά όπως πάντα
quote:
Το να είσαι Χριστιανός δεν είναι ιδιότητα κληρονομική.
Τότε γιατί η αμαρτία είναι κληρονομική και κατά την χριστιανική θεώρηση οι άνθρωποι γεννιούνται αμαρτωλοί ?
Άραγε η κάθε νέα ψυχή που δημιουργείται είναι ήδη αμαρτωλή ? και πως ισχύει αυτό εφ΄όσον πλάσθηκε κατ΄εικόνα και ομοίωση ?
Πρέπει να έχει δίκιο ο Βολταίρος
ΑΝ Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΕΠΛΑΣΕ ΚΑΤ' ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ ΟΜΟΙΩΣΙΝ , ΤΟΤΕ , ΑΣΦΑΛΩΣ , ΤΟΥ ΑΝΤΑΠΟΔΩΣΑΜΕ ΤΗΝ ΦΙΛΟΦΡΟΝΗΣΗ
'Η έκφραση "γυμνή αλήθεια" έχει εφευρεθεί για να μπορεί ο καθένας να την ντύνει όπως τον συμφέρει'
Φυσικά σε αυτά σου τα δήθεν ερωτήματα δεν πιστεύω να περιμένεις απαντήσεις διότι, ως μεγάλο παιδί και εσύ, έχεις ήδη αποκρυσταλώσει άποψη, οπότε, εν ολίγοις, και μη πρωτοτυπόντας, αναμασάς τις στερεότυπες ερωτήσεις πιστεύοντας πως έτσι θα στριμώξεις τους Χριστιανούς, χωρίς να ξέρεις (ή κάνοντας πως δεν ξέρεις) ότι αυτές τις ερωτήσεις τις έκαναν και άλλοι, ίσως πολύ πριν από εσένα, στους οποίους έχουν δοθεί πλήθος απαντήσεων μέσα από το Λόγο του Θεού.
Οπότε αγαπητέ μου, το ζουμί της όλης «προβληματικής» κατάστασης, όπως την παρουσιάζεις, δεν βρίσκεται στα δήθεν εύλογα ερωτήματά σου, αλλά στην όλη αρνητική στάση σου απέναντι στο Θεό.
Καταρχήν, πιστεύω πως τα ερωτήματά σου δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που είπα εγώ.
Θα ήθελα να σου απαντήσω με δικά μου λόγια αλλά φοβάμαι πως δεν ια καταφέρω να τα πω τόσο ωραία και αναλυτικά όπως τα έχουν διατυπώσει πολλοί πνευματικοί αλλά και απλοί άνθρωποι, των οποίων τις αναλύσεις και ασπάζομαι. Οπότε, και θα χρησιμοποιήσω αποσπάσματα από αυτούς για να σου απαντήσω στα ερωτήματά σου, ξέροντας, ούτως ή άλλως, ότι δεν θα σε αγγίξουν.
Το κάνω όμως διότι πιστεύω πως είναι χρέος μου να απαντήσω σε όσα ανυπόστατα, εσύ αλλά και τόσοι άλλοι «αγαθώς παρακινούμενοι» χρεώνετε στο Χριστό μας.
quote:
Τότε γιατί η αμαρτία είναι κληρονομική και κατά την χριστιανική θεώρηση οι άνθρωποι γεννιούνται αμαρτωλοί ?
Άραγε η κάθε νέα ψυχή που δημιουργείται είναι ήδη αμαρτωλή ? και πως ισχύει αυτό εφ΄όσον πλάσθηκε κατ΄εικόνα και ομοίωση ?
**************
“Σκέψεις του μαθηματικού Μπλέηζ Πασκάλ: "Καμιά θρησκεία εκτός από τη δική μας (σ.σ. τον Χριστιανισμό) δεν δίδαξε ότι ο άνθρωπος γεννιέται αμαρτωλός και ούτε το είπε αυτό καμιά φιλοσοφική σχολή. Κανείς λοιπόν δεν είπε την αλήθεια...Ο Χριστιανισμός είναι παράξενος. Επιβάλλει στον άνθρωπο να αναγνωρίσει πως είναι κακός και αποτρόπαιος. Και του επιβάλλει να θελήσει να γίνει όμοιος με τον Θεό. Χωρίς ένα τέτοιο αντίβαρο, αυτή η ανύψωση θα τον καθιστούσε τρομερά ματαιόδοξο, ή αυτή η κατάπτωση θα τον καθιστούσε τρομερά τιποτένιο" (Σκέψεις 606,537).”
“Περπατούσε ο Χριστός μέσα στον Παράδεισο το δειλινό, σαν τσομπάνης που έχασε το πρόβατο και φώναζε: "Αδάμ που είσαι; Που είσαι πλάσμα των χεριών μου, που είσαι φίλε μου, που είσαι αδελφέ και συγκληρονόμε μου; Αδάμ που είσαι;"
"Άκουσα τη φωνή σου και φοβήθηκα, γιατί είμαι γυμνός και κρύφτηκα. Γιατί Αδάμ φοβήθηκες Αυτόν που σ' έπλασε, τι το τρομακτικό είδες στην όψη Αυτού που σ' ευεργέτησε με τόσα αγαθά; Αυτού που σε τίμησε με τόση τιμή;"
"Ποιος σου είπε Αδάμ, ότι είσαι γυμνός; Τι σε έκανε να δεις αυτή την αλήθεια, να αντιληφθείς τη φτώχια σου, άλλο από τον καρπό της γνώσης, που σου είχα πει να μην τον φας από τώρα;"
Τι άφατη αγάπη! Τι διευκόλυνση της εξομολογήσεως! Λέγει ο Κύριος την αμαρτία για να κάνει τα πράγματα εύκολα στον Αδάμ.
"Ναι, Κύριε, δεν σε άκουσα, συγχώρεσέ με". Τι όμορφα που θα είχαν τελειώσει όλα! "Συγχώρεσέ με". Έτσι θα είχε σωθεί κι ο Ιούδας. (αυτό είναι και απάντηση στο θέμα που είχε ανοιχτεί σχετικά με τον Ιούδα «θύμα ή θύτης»)
"Συγχώρεσέ με". Η λέξη που ανοίγει την κλειστή πόρτα της καρδιάς στη Χάρη.
Όμως ο Αδάμ δεν είπε την λέξη αυτή. Προτίμησε να αντιτάξει το μίσος στην αγάπη: "Εσύ φταις". "Ναι, εσύ φταις, γιατί η γυναίκα που συ μου έδωσες, αυτή μου έδωσε από το ξύλο και έφαγα". (ορίστε μια από τις δήθεν μομφές που εσύ αλλά και άλλοι συνηθίζετε να αναμασάτε)
Δέχθηκε ο Κύριος την κλωτσιά του πλάσματός Του και δεν μίλησε. Κοίταξε μήπως βρει πόρτα ανοικτή στην καρδιά της Εύας. "Γιατί το έκανες αυτό Εύα;" Αλλά ούτε εδώ μετάνοια, ούτε σ' αυτήν δεν βρήκε τόπο η συναίσθηση της αμαρτίας. Όχι, δεν έφταιγε αυτή, ο όφις που δημιούργησε ο Θεός, αυτός την απάτησε. Τι ζητάς από μας ευθύνη, Κύριε, αφού φταις εσύ ο ίδιος; Εσύ δεν δημιούργησες την γυναίκα; Εσύ δεν δημιούργησες τον όφι; (βλέπεις λοιπόν ότι δεν πρωτοτυπείς καθόλου φίλε Αλεξίλεξε;)
Το φαρμάκι της διαβολής είχε βρει ανταπόκριση στις καρδιές των ανθρώπων. Έτσι γίνεται πάντα. Το δηλητήριο αυτό δεν μπορεί να σκοτώσει αν δεν βρει ανταπόκριση στην καρδιά που στήνει αυτί. Και στο τέλος αυτή η καρδιά είναι που πεθαίνει, όχι αυτός που συκοφαντείται. Φαρμακώθηκε η καρδιά του Αδάμ και της Εύας και μίσησαν τον Δημιουργό τους μέχρι του σημείου να τον μεμφθούν για τα δημιουργήματά Του. (βρε κάτι μου θυμίζει αυτό …:))..)
Έκλεισαν πια οι φαρμακωμένες καρδιές τους στη Χάρη που ποτέ δεν έπαψε να κτυπάει την πόρτα τους. "Ιδού, ισταμαι επί την θύραν και κρούω". Όμως η θύρα είναι καλά αμπαρωμένη και μέσα κατοικεί ο διάβολος.”
Έπεσε ο Αδάμ και η Εύα στην αποδοχή της διαβολής και σκλήρυνε εξ αιτίας της η καρδιά τους που δεν δεχόταν πια μέσα της την χάρη της παρουσίας του Θεού, αλλά το δηλητήριο της παρουσίας του διαβόλου. Τι έφταιξαν, όμως, τα παιδιά τους; Τι έφταιξαν οι άνθρωποι αιώνες και χιλιετηρίδες ύστερα από αυτούς; Τι φταίξαμε εμείς σήμερα για την παρακοή του Αδάμ;
Για την παρακοή του Αδάμ δεν φταίξαμε σε τίποτα. Καμιά ευθύνη δεν έχουμε, φυσικά, εμείς για ξένες αμαρτίες. Η αμαρτία και η ευθύνη είναι υπόθεση των προσώπων. Δεν μπορεί ένα πρόσωπο να έχει ευθύνη για αμαρτίες άλλου προσώπου.
Γιατί μιλούμε, τότε, για προπατορικό αμάρτημα, τι σχέση έχει μ' εμάς το αμάρτημα των προπατόρων μας;
Υπάρχει, βέβαια, σχέση ανάμεσα σε μας και στους προπάτορες, αλλά όχι στο επίπεδο κάποιας δήθεν ενοχής που η απάνθρωπη "δικαιοσύνη" του Θεού έριξε επάνω σε ανεύθυνους απογόνους.
Ο Αδάμ και η Εύα δεν ήταν ανεξάρτητα και ασύνδετα άτομα. Ήταν πρόσωπα και ανάμεσά τους υπήρχε κάτι που τους συνέδεε, ανεξάρτητα από τη θέλησή τους. Αυτό το κάτι ήταν η φύση. "Ιδού νυν οστούν εκ των οστέων μου και σαρξ εκ της σαρκός μου" αναφώνησε ο Αδάμ μόλις είδε την Εύα. Αυτό, το να είσαι οστούν εκ των οστέων του άλλου και σαρξ εκ της σαρκός του, είναι η φύση, αυτό που έχουμε κοινό όλοι οι άνθρωποι, ανεξαρτήτως προαιρέσεως.
Το πρόσωπο του καθενός μας είναι μοναδικό, αλλά η φύση μας είναι μία για όλους και κοινή. Ένας είναι ο άνθρωπος, σε πολλά πρόσωπα, κατ' εικόνα του Θεού.
Η αμαρτία του Αδάμ ως προσώπου είναι δική του, δική του η ευθύνη και η ενοχή. Όμως τα αποτελέσματα της πτώσης του, οι συνέπειες, κτύπησαν τον Αδάμ ολόκληρο, όχι μόνο σαν πρόσωπο αλλά και σαν φύση, γιατί αυτά τα δύο είναι αχώριστα, και δεν υπάρχει το ένα χωρίς το άλλο.
Όταν ο Αδάμ έκλεισε την κακοδασκαλεμένη καρδιά του στη Χάρη του Θεού, η στέρηση τον κτύπησε ολόκληρο "μέχρι μυελού των οστέων του". Στερήθηκε σαν πρόσωπο την Πηγή της Ζωής και της Αθανασίας, την στερήθηκε, όμως, και σαν φύση. Χωρίς ζωή, η φύση του ανθρώπου υποτάχθηκε στο θάνατο και δια του ανθρώπου υποτάχθηκε στον θάνατο ολόκληρη η υλική δημιουργία, το "χώμα" από το οποίο ήταν φτιαγμένος ο άνθρωπος.
Το δράμα της ανθρωπότητας έγκειται στο ότι η φθορά και ο θάνατος της φύσεώς μας την έκανε υπόδουλη στα πνευματικά της πονηρίας.
Εσωτερικά, οι άνθρωποι είναι πάντοτε ελεύθεροι να θέλουν ή να μη θέλουν το καλό που τους υπαγορεύει η συνείδησή τους, η πραγματοποίησή του όμως, σε μέτρα αληθινής ελευθερίας τους είναι πολύ δύσκολη ή και σχεδόν αδύνατη.
Για να μπορέσει να λυτρωθεί η ανθρωπότητα από αυτόν τον φαύλο κύκλο της πτώσεως και να καταλλαγεί με τον Θεό, χρειάζεται να δεχθεί μέσα στη φύση της μία δύναμη θεραπείας που να νικά τη δύναμη του Άρχοντα του Κόσμου τούτου, που την κρατά υπόδουλη.
Η δύναμη αυτή βρίσκεται στην ένωση της Θείας φύσης με την ανθρώπινη, που συντελέστηκε με την ενσάρκωση του Θεού.
Ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο για να ζήσει μαζί του, για να κοινωνήσει απόλυτα στη ζωή της Θεότητας, για να συμμετάσχει ομότιμα στη Ζωή της Αγίας Τριάδος, κατά χάριν, βέβαια, αλλά χωρίς υστέρημα κανένα για να καθίσει στα δεξιά του θρόνου της μεγαλοσύνης Του, για να γίνει "μετά Θεόν θεός".
********************
Και μερικά περί το κατ’εικόνα και ομοίωση που ανέφερες επίσης
*********************
“Ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο κατ' εικόνα Του. Αυτό σημαίνει ότι η φύση των ανθρώπων είναι μία, όπως και η φύση του Θεού είναι μία. Η φύση αυτή του ανθρώπου, που είναι μία, ζει σε πολλά πρόσωπα. Τα πρόσωπα αυτά, στην προπτωτική κατάσταση, προορίζονται να ζήσουν ενωμένα μεταξύ τους, όπως τα πρόσωπα του Θεού, με την αγάπη, την ενιαία θέληση και την ίδια ζωή έμπλεη στη Θεία Ενέργεια. Η εικόνα του Θεού σημαίνει ακόμη πώς ο άνθρωπος είναι πλάσμα ελεύθερο, όπως ο Θεός. Η ελευθερία του αυτή φανερώνεται στον προσωπικό, ιδιαίτερο τρόπο της ύπαρξης του καθενός.
Ο Θεός έπλασε ακόμη τον άνθρωπο "καθ' ομοίωσίν Του". Αυτό σημαίνει ότι είναι προορισμένος να ανεβαίνει διαρκώς τα σκαλιά προς τη θέωση, δηλαδή να συμμετέχει στη ζωή της Αγίας Τριάδος, και ότι αυτή η πρόοδος σε βάθος συμμετοχής δεν θα έχει ποτέ τέλος, εφ' όσον πάντοτε θα υπάρχει η απόσταση που χωρίζει το άπειρο της Θείας Ενέργειας από την πεπερασμένη φύση του κτιστού πλάσματος που την δέχεται.”
Ελπίζω να σε κάλυψα στα «ερωτήματά» σου.
Φιλικά όπως πάντα
quote:
Ουδέν απόλλυται διότι το παν μεταμορφούται.
Τίποτα δεν χάνεται τα πάντα μεταμορφώνονται.
Η ψυχή μετά το θάνατο παραμένει σε μία σχετική παθητικότητα και από εκεί ακολουθεί νέα ενσωμάτωση.
Ο θάνατος χωρίζει την ψυχή από το σώμα.
΄Ετσι απλά.
Ψυχή και συνείδηση.
΄Ισως να είναι το ίδιο πράγμα
Δικιά σου υπόδειξη, η την δανείστηκες από κάπου?
Απλή περιέργια...
HOME SWEET HOME