- Η "ΦΩΝΗ" ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΑΚΟΥΕΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ Ή ΤΟ ΜΥΑΛΟ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
ΦΙΛΗ Destiny ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΕ ΡΩΤΗΣΩ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΟΣΟ ΚΑΛΟ ΘΕΜΑ ΠΟΥ ΑΓΓΙΖΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΠΤΥΧΕΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ ΤΟ ΕΧΕΙΣ ΠΕΡΙΧΑΡΑΚΩΣΕΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ/ΕΡΩΤΑ.
ΤΟ ΘΕΜΑΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΔΡΑΣΗ ΜΙΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ.
ΓΙΑΤΙ ΕΔΩ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΥ.
ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ 'ΤΑΞΙΔΙΑ' ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΥΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ ΤΗΣ 'ΦΩΝΗΣ'.
ΓΕΙΑ
ΕΛΠΙΖΩ
ΠΟΥ ΔΙΝΕΙΣ ΑΛΛΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΘΕΜΑ
ΟΥΤΕ ΕΓΩ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ..
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΦΩΝΗ
ΠΟΥ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΑΣ ΝΑ ΣΠΟΥΔΑΣΟΥΜΕ ΚΑΤΙ
ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ STATUS
AΛΛΑ ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΜΕ ΑΛΛΟ ΔΡΟΜΟ...
ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΝΑ ΑΚΟΥΣΩ ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΑΠΟΨΗ
Να ειστε καλα....
ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΛΙΓΟ ΑΠΑΝΤΗΣΑ ΣΤΟ ΤΟΠΙΚ "ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ".
ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΙΣΩΣ ΤΑΙΡΙΑΖΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΟΠΙΚ ΕΔΩ.
ΦΙΛΗ Destiny ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ
quote:
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΦΩΝΗ
ΠΟΥ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΑΣ ΝΑ ΣΠΟΥΔΑΣΟΥΜΕ ΚΑΤΙ
ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ STATUS
AΛΛΑ ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΜΕ ΑΛΛΟ ΔΡΟΜΟ...
ΜΑ ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΟΝΟ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΙ ΛΕΕΙ ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ STATUS ΑΛΛΑ ΤΙ ΛΕΕΙ Ο ΕΣΩΤΕΡΟΣ ΕΑΥΤΟΣ ΣΟΥ. (ΓΝΩΘΙ Σ'ΕΑΥΤΟΝ)
ΠΟΥ ΘΑ ΣΕ ΡΩΤΗΣΗ.......
ΔΥΝΑΣΑΙ ΝΑ ΑΝΤΑΠΕΞΕΛΘΕΙΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ???
ΕΙΣΑΙ ΔΥΝΑΤΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΤΕΧΕΙΣ ΣΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ???
ΟΙ ΑΝΑΝΤΗΣΕΙΣ/ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΔΙΚΕΣ ΣΟΥ ...
ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ..
Η ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΕΧΩ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΚΑΙ ΣΕ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΟΥ ΠΩΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΣΥΜΕΤΕΧΟΥΝ ΚΑΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ.
ΑΛΛΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΤΙ ..
ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΕΑΝ ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΤΙ....
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
** ΦΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΩΣ**
** ΕΑΝ ΝΙΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ**
Πρώταπόλα θα ήθελα να πω στο φίλο serzio ότι και ο έρωτας παρότι δεν υπάγεται στον εσωτερισμό είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι του εαυτού μας και αξίζει να ασχοληθούμε και με αυτο . και δε μπορεί να καταλάβει πραγματικά τη δύναμή του αν δεν τον νιώσει ο καθένας μόνος του . και εξάλου είναι ένα κατεξοχήν πεδίο όπου υπάρχει πολλές φορές αυτή η σύγκρουση μεταξύ μυαλού καρδιάς ...
σχετικά με σύγκρουση ο χαλιλ είχε πει :
" Το λογικό και το πάθος σας είναι το πηδάλιο και τα πανιά της θαλασσοπόρας ψυχής σας "
Είναι ακριβώς αυτό που είπε και το αβαταγρ ... χρειάζονται και τα δύο
τί νόημα θα είχε μια ζωή όπου θα δρούσαμε μόνο με βάση τον ορθολογισμό μας ? θα ήταν κενή... και από την άλλη ούτε θα μπορούσαμε να ζήσουμε μέσα στον αυθορμητισμό και το πάθος όλη την ώρα .
χρειάζεται ένας γόνιμος συνδυασμός κα των δύο .
το παθος χρειάζεται πάντα γιατί μας αποτρέπει από το να "συνηθισουμε" τη ζωή . χρειάζεται να κάνεις κάποιες φορες κατι , μο΄νο και μόνο επειδή το αισθανθηκες εκείνη τη στιγμή παρόλο ππου φαίνεται τρελό και παράλογο . μόνο έτσι θα νιωσεις ζωντανός ... και βέβαια μετα θα πρέπει να υποστείς τις συνέπειες...
το κλειδί είναι να υπάρχει το μετρο , να μη το παρακανουμε . από την άλλη όμως όσο πιο μεγάλο είναι το ρισκο τόσό μεγαλύτερη είναι η "ευφορία"...
αλλά τόσο μεγαλύτερη μπορεί να είναι και το τσάκισμα της ψυχής σου στα βραχια σε" ένα ενδεχόμενο λαθος " . το θέμα είναι ότι σε εκείνη την περιπτωση θα κλάψεις , θα δακρύσεις αλλά μετά από μερικό καιρό θα σηκκωθείς και θα νιώσεις ωραία που¨" έκανες την κίνηση " . θα πεις " τί να κάνουμε ? δεν χάθηκε και ο κόσμος... cest la vie (δεν ξέρω αν το έγραψα σωστά :) ) . έπρεπε να δοκιμάσω . " Δεν μπορουμε να είμαστε σε ένα καβούκι από τη ζωή αλλά να τη ζήσουμε στην πληρότητα της .
Ο Λεο μπουσκαλια έλεγε " μου αρεσει να σκέφτομαι τη ζωή σαν ένα δώρο με κορδέλες που παίρνει ο καθένας τη στιγμή της γένησης του . [...] μερικοι δεν κάνουν ούτε τον κόπο να σκίσουν την κορδέλα ... άλλοι διαλέγουν μονο μερικα από το κουτί ... ομως τί να κάνουμε ?!... εκεί μέσα υπάρχει και αυτό το πραγματάκι που λέγεται "πόνος" , εκει υπάρχει και η "απογοήτευση" , η "απελπισία"... όλα είναι μερος της ζωής και αν δεν τα γευτείς και αυτα δεν έχεις ζήσει πραγματικα , δεν έχεις βιώσει τη ζωή στην πληρότητά της " ( στο βιβλίο τα έλεγε ακόμη καλύτερα . δεν θυμαμαι ακριβώς πως το περιέγραφε ) . Και εξαλου όσο μεγαλύτερες λύπες έχεις γευτεί τόσο μεγλαύτερη μπορεί να είναι και η χαρά που νιώθεις...
κατα τη γνώμη μου δεν υπάρχει αποτυχία ...
παρα μόνο οι αποτυχημένοι...
"Οτιδήποτε μπορεί να συλλάβει και να πιστέψει ο ανθρώπινος νους μπορεί και να το καταφέρει"
για την θεση που πηρες
οσον αφορα, τα λογια του συνταξιδιωτη SERGIO
Μ΄αρεσουν αυτα που γραφεις...
Θεωρω μονο αν ...βιωσεις
θα εισαι δομημενη προσωπικοτητα
Διχως ανασφαλειες, κομπεξ,
Διχως ΔΗΘΕΝ...
ΘΑ ΕΠΙΚΕΝΤΡΩΘΩ ΣΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΕΣ
_________________________________________________
κατα τη γνώμη μου δεν υπάρχει αποτυχία ...
παρα μόνο οι αποτυχημένοι...
_________________________________________________
Όπως έλεγε και η Αναίς Νιν, "... Δεν βλέπουμε τα πράγματα όπως είναι, αλλά όπως είμαστε...". Με άλλα λόγια, ο τρόπος με τον οποίο κοιτάμε τα πράγματα γύρω μας είναι η βάση για να δημιουργήσουμε τον κόσμο. Εάν ο τρόπος αυτός είναι θετικός τότε και ο κόσμος θα είναι θετικός....
"Η Αξία είναι προωθητική Δύναμη. Όποιος πιστέψει σ'αυτήν θα τη φτάσει".
..............................................
Να ειστε καλα............
Ίσως ν' αναρωτιέσαι ποιος είναι αυτός ο moebius? Παλιός γνώριμος του forum, είχα αποσυρθεί για αρκετό καιρό, για προσωπικούς λόγους!
Επανερχόμενος σήμερα και μετά από μια μικρή βόλτα στις συζητήσεις, διέκρινα στα γραπτά σου μια ενδιαφέρουσα συλλογιστική και ευαισθησία!
Αφορμή για να σου γράψω πήρα από ένα σημείωμά σου της 27/6 όπου μιλάς ''γι' αυτόν που είναι πάνω στο κορμί της και τον άλλον που είναι σφηνωμένος στην ψυχή της''.
Θα ήθελα, αν έχεις την καλοσύνη και τη διάθεση να μου πεις το εξής: Ποιος πιστεύεις πως είναι ποιο σημαντικός για 'κείνη? Ο άντρας του κορμιού της ή ο άντρας της ψυχής της?
Φιλικά
Πάνος
ΜΕ ΡΩΤΑΣ.....
Ποιος πιστεύεις πως είναι ποιο σημαντικός για 'κείνη? Ο άντρας του κορμιού της ή ο άντρας της ψυχής της?
...................................................................
Καλε μου.. Ποσο δυσκολη ερωτηση...
Ο ΑΝΤΡΑΣ ΤΟΥ ΚΟΡΜΙΟΥ...
Ο ΑΝΤΡΑΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ...
Ο ΓΝΩΣΤΟΣ ΤΗΣ.. ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΑΚΟΥΜΠΟΥΣΕ ΣΤΟ ΚΟΡΜΙ ΤΗΣ,
ΖΕΣΤΑΙΝΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ,
ΕΝΩ Ο ΑΛΛΟΣ, Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ, Ο ΣΦΗΝΩΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ,
ΕΚΑΙΓΕ ΤΟ ΚΟΡΜΙ ΤΗΣ....
ΔΕ ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΣΩ ΤΩΡΑ..
ΔΕΣΜΕΥΟΜΑΙ ΟΜΩΣ ΝΑ ΤΟ ΑΝΑΛΥΣΩ ΟΣΟ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΜΠΟΡΩ...
ΘΑ ΣΕ ΡΩΤΗΣΩ ΟΜΩΣ ΚΑΤΙ...
ΣΟΥ ΕΧΕΙ ΤΥΧΕΙ ΠΟΤΕ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙΣ ΚΡΥΦΤΟ ΜΕ ΤΑ ΘΕΛΩ ΣΟΥ..
ΚΑΙ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΕΝΑ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΣΕ ΟΔΗΓΕΙ ΜΑΚΡΥΑ...?
Νομίζω πως όλοι μας, κάτω από ανεξέλεγκτες συνθήκες, έχουμε παίξει κρυφτό με τα θέλω μας!
Συνειδητά ή ασυνείδητα, δεν έχω ακόμα διευκρινήσει, ακολουθώ εδώ και καιρό ένα δρόμο που δεν γνωρίζω το τέλος του! Γι' αυτό ίσως και τον ακολουθώ...
Θα χαρώ πολύ να διαβάσω τις απόψεις σου, ευγενική μου φίλη!
Σ' ευχαριστώ
Πάνος
Το τέλος θα το μάθουμε.
Εκείνο που έχει σημασία είναι όπως λένε ο Δρόμος,
κι ο Δρόμος είναι γεμάτος από Αποκαλύψεις,
Για την ευτυχία που συνήθως βρίσκεται αλλού..
Για τη δυστυχια που μας πολιορκει..
Για τα μεγάλα πάθη που σαν φλόγες ανάβουν μόνο και μόνο για να σβήσουν..
Για το διαστρεβλωτικό καθρέφτη που μας κρύβει το αληθινό πρόσωπο της ζωής..
ΘΑ ΕΠΑΝΕΛΘΩ εσωτερικα ΚΑΛΕ ΜΟΥ....
Σίγουρα το ταξίδι αξίζει περισσότερο, μα και το τέλος, άγνωστο, σκοτεινό και -ελπίζω- όσο πιο μακρινό γίνεται, διεκδικεί το μερίδιό του στην ψυχή μας...
Κρίμα η ευτυχία να βρίσκεται πάντα κάπου αλλού...
Όμως ποιος είναι ο πιο σημαντικός, ο άντρας της ψυχής της ή του κορμιού της?
quote:
Ο Άγνωστος άντρας μπορεί να "ακουμπήσει" στο κορμί της και να το ζεστάνει όποτε εκείνη το επιθυμεί...
Ο γνωστός όμως άντρας δε θα μπορέσει ποτέ να σφηνωθεί στην ψυχή της...
Η ζωή αυτής της ψυχής είναι προκαθορισμένη. Η οποία είναι κομμάτι τ' ουρανού...
Αν μπορεί να αφουγκραστεί τα ουράνια κελεύσματα θα πάρει μια απόφαση...
Ποτέ δε θα μπορέσει να είναι σίγουρη αν είναι σωστή...
Η απόφαση όμως αυτή θα προέλθει απο την ψυχή...
Σημαντικός είναι αυτός που την ταρακουνάει, αυτός που την ταξιδεύει, αυτόν που ακολουθεί στα πετάγματά του...
Δε πρέπει όμως να βάζουμε αδιέξοδα, γιατί ο άγνωστος δε σημαίνει απαραίτητα κάτι εφήμερο.
Για να αγγίζει και να σφηνώνεται στην ψυψή της μόνο κάτι εφ΄γμερο δεν είναι.
Συγνώμη αγαπητή φίλη Destiny που μιλάω στο τρίτο πρόσωπο αλλά απαντούσα στην ερώτηση του φίλου moebious.
'
'
Γι' αυτό που είπες
quote:
ΣΟΥ ΕΧΕΙ ΤΥΧΕΙ ΠΟΤΕ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙΣ ΚΡΥΦΤΟ ΜΕ ΤΑ ΘΕΛΩ ΣΟΥ..
ΚΑΙ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΕΝΑ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΣΕ ΟΔΗΓΕΙ ΜΑΚΡΥΑ...?
Πάντα αναζητούσα δρόμους που θα με πάνε μακριά, κι αυτό γιατί αυτοί οι δρόμοι έχουν μέσα τους περισσότερο ταξίδεμα και εκεί είναι η ουσία.
Το ταξίδεμα με αυτόν που επιλέγεις να ταξιδέψεις...
Μη κάνεις το λάθος να επιλέξεις αυτόν που σε κάνει να νοιώθεις πιο σταθερή...δεν υπάρχει ασφάλεια πουθενά, είναι μια πλάνη.
Επέλεξε αυτόν για τον οποίο σκιρτάει η ψυχή σου, γιατί αυτός θα σε μυήσει στα μυστικά τ' ουρανού και θα σε πάρει απο το χέρι να πετάξετε μακριά...
~Γρηγόρης~
Once you were wild, don't let them tame you
Edited by - reptilesalonica on 16/07/2003 02:03:46
Τίποτα δεν χάνεται τα πάντα μεταμορφώνονται.
Η ψυχή μετά το θάνατο παραμένει σε μία σχετική παθητικότητα και από εκεί ακολουθεί νέα ενσωμάτωση.
Ο θάνατος χωρίζει την ψυχή από το σώμα.
΄Ετσι απλά.
Ψυχή και συνείδηση.
΄Ισως να είναι το ίδιο πράγμα.
----------------------
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.
ΑΠΟ ΤΟΥΤΕΣ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ Η ΠΡΟΑΓΩΓΗ ΚΙ Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΨΥΧΟΥΛΑΣ ΜΑΣ.
ΠΡΩΤΟ ΑΙΤΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΟΝΤΩΝ ΕΙΝΑΙ Η ΨΥΧΗ. ΔΕΥΤΕΡΟ ΤΟ ΚΟΡΜΙ ΚΑΙ ΤΡΙΤΟ ΤΟ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΔΙΑΜΕΣΟ ΜΕΤΑΞΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΨΥΧΗΣ.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.
Αυτές είναι οι δικές σου πεποιθήσεις ή το θέτεις ως σημείο εκκίνησης της συζήτησης;
Φιλικά όπως πάντα
ΦΥΓΑΜΕ ΛΟΙΠΟΝ...
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.
"Ουδέν απόλλυται διότι το παν μεταμορφούται.
Τίποτα δεν χάνεται τα πάντα μεταμορφώνονται.
Η ψυχή μετά το θάνατο παραμένει σε μία σχετική παθητικότητα και από εκεί ακολουθεί νέα ενσωμάτωση."
Τι εννοείς με το "μεταμορφούται";
Τι εννοείς με το "ακολουθεί νέα ενσωμάτωση";
Νάσε καλά,
Φιλικά όπως πάντα
Με το ακολουθεί νέα ενσωμάτωση λογικά εννοείς τη μετεμψύχωση.Έτσι;
Είναι γενικά αποδεκτό ότι το σώμα και η ύλη είναι η φυλακή της ψυχής αλλά και η αναγκαία προβολή της στον υλικό κόσμο που ζούμε.
Τώρα το πρόβλημα είναι αφού πεθάνει το σώμα και ελευθερωθεί η ψυχή μετά τι γίνεται;
Φωνές, αλαλαγμοί, χαρές
ενθουσιασμοί, ζητωκραυγές!
Και ποιος τολμάει να τους πει
πως νίκησαν οι δύσμοιροι
τρέχοντας στον ανεμπόδιστο δρόμο της κατηφόρας...
Χρ. Κατσιγιάννης
quote:
Καλημέρα
Με το ακολουθεί νέα ενσωμάτωση λογικά εννοείς τη μετεμψύχωση.Έτσι;
Είναι γενικά αποδεκτό ότι το σώμα και η ύλη είναι η φυλακή της ψυχής αλλά και η αναγκαία προβολή της στον υλικό κόσμο που ζούμε.
Τώρα το πρόβλημα είναι αφού πεθάνει το σώμα και ελευθερωθεί η ψυχή μετά τι γίνεται;
καλημερα και απο εμενα
λογικα μετα μενει για ενα χρονικο διαστημα στο κενο.αν το καρμα δεν ηταν καλο σε αυτον τον κοσμο που περασε θα ξαναρθει σχετικα γρηγορα.αν το καρμα ειναι καλο θα αργησει να ξαναερθει.αν το κρμα ειναι τελειο θα περασει στην θεωση.ολα αυτα βασει ανατολικων θρησκειων.
η δικια μας δυστυχως δεν αποδεχεται τις αλλες ζωες
οπου υπαρχει πολυ φως,υπαρχουν και πολλες σκιες
Μπορείτε να διαβάσετε τα Ερμητικά κείμενα ή τους λόγους του μεγαλύτερου φιλοσόφου της ιστορίας του Ερμή του Τρισμέγιστου.
Είναι κατατοπιστικότατα.
quote:
Τις αποδέχονταν οι αρχαίοι μας πρόγονοι.
Μπορείτε να διαβάσετε τα Ερμητικά κείμενα ή τους λόγους του μεγαλύτερου φιλοσόφου της ιστορίας του Ερμή του Τρισμέγιστου.
Είναι κατατοπιστικότατα.
υποτηθετε οτι τα κειμενα του thoth ηταν ερμητικα για ολους.πως μπορει καποιος να τα διαβασει? ισως φυσικα να τα εχουν βρει και εγω να μην το ξερω.
οπου υπαρχει πολυ φως,υπαρχουν και πολλες σκιες