- Εφήμεροι κι όμως τόσο τέλειοι..... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

ΩΡΑΙΟ ΤΟ ΛΟΓΟΠΑΙΓΝΙΟ ΑΓΑΠΗΤΕ ΦΙΛΕ ΑΝΑΛΥΩΝ....

ΟΤΑΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ.ΖΟΥΜΕ Μ'ΕΝΑ ΚΕΦΑΛΙ ΓΕΜΑΤΟ ΑΠΟ ΤΟ ΓΑΛΑΖΙΟ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ.
ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΝΑ ΓΕΜΙΣΟΥΝ ΤΟ ΓΑΛΑΖΙΟ ΜΑΣ ΑΥΤΟ ΜΕ ΣΥΝΝΕΦΑ ΔΡΩΝΤΑΣ ΩΣ ΚΛΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ.
ΦΕΡΟΥΝ ΣΥΝΝΕΦΑ ΒΡΟΧΕΣ ΑΣΤΡΑΠΕΣ ΒΡΟΝΤΕΣ....
ΚΙ ΟΤΑΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕΓΑΛΩΣΟΥΝ ΚΑΝΟΥΝΤΟ ΙΔΙΟ ΣΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ...
ΜΗΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΤΑ ΔΩΣΗ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΑΝΕΦΕΡΑ ΠΟΙΟ ΠΑΝΩ...ΕΠΕΙΔΗ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ..ΠΡΟΣΠΑΘΩΝΤΑΣ ΝΑ ΑΠΟΒΑΛΛΟΥΜΕ ΑΥΤ Ο ΠΟΥ ΝΟΙΩΘΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΤΑΒΙΒΑΖΟΥΜΕ...
ΧΜΜΜ..ΔΙΑΚΡΙΝΩ ΠΟΛΛΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΤΑΦΑΤΙΚΟ ΝΕΥΜΑ...

ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΟΜΩΣ ΣΤΟΝ ΚΑΛΟ ΜΟΥ ΕΧΕΜΒΡΟΤΟ ΠΙΟ ΠΑΝΩ...

ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΛΕΥΚΟ ΜΕΣΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΚΟΥΡΟ ΕΝ ΟΨΗ...
ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΑΥΤΟ ΟΜΩΣ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΔΙΠΟΛΑ.
ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΣΤΗΛΕΣ ΣΕ ΜΙΑ ΚΑΡΤΑ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΑΡΚΑΝΑ...
ΚΑΘΕ ΑΝΤΡΑΣ ΝΟΥΣ ΠΗΓΑΖΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΟΥ..ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΚΑΡΔΙΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΟΥ ΝΟΥ ΤΗΣ...ΑΛΛΟ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΑΝ ΣΥΜΠΝΕΥΟΥΝ .ΟΛΑ ΟΜΩΣ ΟΠΩΣ ΜΟΛΙΣ ΤΑ ΑΝΕΦΕΡΑ ΜΑΛΛΟΝ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΕ ΕΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΤΟΜΟ..ΑΛΛΑ ΟΤΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΥΟ ΠΙΑ ΑΤΟΜΑ ΚΑΙ ΦΤΙΑΧΝΟΥΝ ΕΝΑ ΖΕΥΓΑΡΙ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΠΟΛΩΝΟΝΤΑΙ ..ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΚΟ.
ΣΚΕΨΟΥ ΔΙΔΥΜΟΙ.
ΠΑΛΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΑΠΟ ΤΗ ΜΟΝΑΔΑ ΣΕΛΗΝΗ.

....ΠΑΛΙ ΕΥΦΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΜΑ + ΑΙΩΝΙΑ...
ΟΣΟ ΚΑΙ ΝΑ Τ'ΑΝΑΛΥΣΩ...

aummmmmmm

ωραιο θεμα... ας του δωσουμε μια ωθηση...εστω και για 15'...

Technoshamanism

Pios o logos na ta zisoume ola afta gia na ta xasume pali?
giati na theoume na doume oso pio pola ginete kai na mathoume osa pio pola ginete afu sto telos oti kai an kanoume paei adika?

Kai gia skeftite oti merikoi aftoktonoun,merikoi lene pos den exoun logo na zisoun,pos ola einai xalia kai einai lipimenoi.Einai tragiko!

Kai to pio tragiko?Aftoi oi anthropoi zoun pio poli apo aftous pou agapoun pragmatika ti zoi!!

Cheer up ..worst is yet to come

Η σκέψη για το θάνατο είναι πιο αβάσταχτη παρά ο ίδιος ο θάνατος.
Ο φόβος του θανάτου είναι ο φόβος του εαυτού μας. Γιατί ο θάνατος είναι ο ύστατος και απόλυτος καθρέφτης.
Το να φοβάται κανένας το θάνατο είναι μεγάλος παραλογισμός, γιατί είναι για όλους μας αναπόφευκτος.
Χωρίς αυτόν, δύσκολα θα μπορούσε να φιλοσοφήσει ο άνθρωπος. Ο θάνατος είναι ο μόνος σοφός σύμβουλος που διαθέτουμε και είναι μόνο ένα βήμα στη συνεχής εξέλιξη μας. Ακριβώς τέτοιο βήμα ήταν και η γέννηση μας με τη διαφορά ότι η γέννηση είναι θάνατος για μια μορφή ύπαρξης, αλλά ο θάνατος είναι γέννηση για μια άλλη μορφή ύπαρξης.

Αλάτι ο θάνατος και τη ζωή πολύ τη νοστιμίζει, μας λέει ο Καζαντζάκης.

ΑΝΑΛΥΩΝ λες:"Η ομορφιά της φύσης ,ενός λουλουδιού , κλπ.
Γιατί είναι τέλεια ? Αφού ξέρουμε πολύ καλά ότι είναι κάτι προσωρινό και πολύ σύντομα θα μαραθεί και θα σαπίσει."

Έχω την αίσθηση ότι ακριβώς εκεί είναι η τελειότητα του. Στην εφημερότητα του. Η τελειότητα φαντάζομαι πως πηγαίνει στην ίδια την ύπαρξη και την προνοητικότητα της όλης διαδικασίας και όχι στο αν είναι παντοτινή. Τέλειο δεν σημαίνει και παντοτινό. Μπορεί και να παρεξήγησα, μπορεί να ήθελες να πείς κάτι άλλο, απλά έτσι το κατάλαβα.

επίσης λες: "Μπορούμε φυσικά να χαρούμε την ομορφιά ΜΟΝΟ ΑΝ ΝΟΙΩΘΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΟΜΟΡΦΑ !!!."

Από τι όμως μπορούμε να νιώσουμε όμορφα;
Τι είναι αυτό που θα μας προκαλέσει την αίσθηση της ομορφιάς (μέσα μας); γιατί σίγουρα απο κάπου θα πρέπει να πάρουμε το ερέθισμα...

Φυσικά εννοείται πως με τα παραπάνω λεγόμενα μου δεν επιδιώκω να εμφανιστώ ως κάποιος που είναι υπεράνω αυτού του φόβου(του θανάτου) απλά προσπαθώ να δώσω μια πιο ρεαλιστική και ταυτόχρονα αισιόδοξη αντιμετώπιση του. Γιατί στην τελική κανένας μας δεν γνωρίζει αν η ζωή είναι ένα όνειρο και ο θάνατος το ξύπνημα!

Και ΝΑΙ η ζωή(με όλα τα όμορφα και τα άσχημα, και ακριβώς γι'αυτό...) είναι ΤΕΛΕΙΑ!!