- Ο ΤΙΠΟΤΑΣ . - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
Υπάρχουν τρόποι να βοηθήσει κανείς ακόμη και στα γραφεία, εάν έχει χρόνο και διάθεση.
Έτσι ακριβώς είναι, Unseen μου! 
Η βοήθεια μπορεί να προσφερθεί με πολλούς τρόπους και πάντοτε ανάλογα με τον τρόπο που ο καθένας μας θεωρεί ως τον πιο κατάλληλο και τον σωστότερο.
Βέβαια σημαντικό ρόλο παίζει το είδος της βοήθειας που θα προσφερθεί αλλά και να υπάρχει η διάκριση ότι η συγκεκριμένη μορφή ενέργειας που παρέχεται είναι κι η πιο κατάλληλη.
Ένα σημαντικό στοιχεία κατά την δική μου γνώμη είναι να δώσεις στον άλλον τα κίνητρα αλλά και να του υποδείξεις κάποιους πιθανούς τρόπους ώστε να ανακαλύψει μόνος του τον τρόπο που θα βοηθήσει τον εαυτό του.
Υπάρχουν πραγματικά διάφορες οργανώσεις οι οποίες επιτελούν πολύ σημαντικό ανθρωπιστικό έργο το οποίο είναι μη κερδοσκοπικού είδους για τις ίδιες.
Γιατροί, φιλανθρωπικές οργανώσεις, φαρμακευτικές βοήθειες κλπ που στέκονται στο πλευρό των ανθρώπων που έχουν άμεση ανάγκη για τα βασικά πράγματα της ζωής τους.
Από κει και πέρα υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος για να βοηθήσει και να ωφελήσει τον συνάνθρωπο του - κάτι που ανέφερες κι εσύ, αγαπητέ alfa-omega στο παράδειγμα με την γειτόνισσα σου.
Από το να πει μια όμορφη και ζεστή καλημέρα, από το να ενδιαφερθεί πραγματικά να ρωτήσει τον διπλανό του πως είναι, να πει μια ζεστή κουβέντα που θα ομορφύνει την ημέρα του άλλου και πόσα άλλα ακόμη.
Πόσοι άνθρωποι εξάλλου δεν έχουν ανάγκη από μια απλή αλλά συνάμα όμορφη κουβέντα για τους ίδιους;
Πόσοι άνθρωποι κυκλοφορούμε έξω κάθε μέρα στον δρόμο κι είμαστε εντελώς άγνωστοι μεταξύ μας, ακόμη κι αν μένουμε στα διπλανά σπίτια;
Όσον αφορά την αφύπνιση του κόσμου, θεωρώ κι εγώ πως είναι και πολύ σημαντική ως ενέργεια από την πλευρά μας αλλά ταυτόχρονα ως κίνηση ενέχει κι ένα υψηλό ποσοστό επικινδυνότητας.
Για να μπορέσουμε ως άνθρωποι να αναλάβουμε - άτυπα έστω αλλά συνειδητά - ένα τέτοιο ρόλο θα πρέπει να έχουμε αφυπνίσει τον εαυτό μας προηγουμένως.
Πως θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε τους συνανθρώπους μας να ανοίξουν τα μάτια τους όταν τα δικά μας μάτια παραμένουν κλειστά;
Πως θα προτρέψουμε τους άλλους ανθρώπους να σπάσουν τα καλούπια τους και να διευρύνουν την συνείδηση τους όταν τα δικά μας καλούπια παραμένουν συμπαγή κι η συνείδηση μας είναι περιορισμένη;
Όσο δεν έχουμε ασχοληθεί με τον εαυτό μας κι όσο δεν έχουμε κάνει μια σημαντική προσπάθεια να εξελιχθούμε ως οντότητες, πως θα γνωρίζουμε τους κατάλληλους τρόπους για να οδηγήσουμε κάποιους άλλους ανθρώπους στην αφύπνιση τους;
Κι αν άθελα μας γίνουμε η αιτία για να οδηγηθούν εκείνοι σε λανθασμένα μονοπάτια και για να πέσουν πιο βαθιά στην όποια πλάνη βρίσκονται ήδη;
Αυτό για εμένα είναι το πλέον επικίνδυνο σημείο, φίλοι μου!
Όταν λοιπόν αφυπνιστούμε εμείς οι ίδιοι πρώτα, τότε θα είμαστε σε θέση να ρίξουμε ικανούς και γερούς σπόρους στις καρδιές των συνανθρώπων μας, όπως λέει κι η gretel.
Κι αυτό επειδή οι σπόροι εκείνοι θα είναι πιο υγιείς και πιο δυνατοί, πιο εξιδανικευμένοι και πιο όμορφοι.
Κι από κει και πέρα οι καρδιές των ανθρώπων που είναι έτοιμες, θα φροντίσουν τους σπόρους αυτούς προκειμένου να μπορέσουν να δουν άνθη.
In anticipation of my resurrection...
δεν έχω κάτι για αφύπνιση, αντίθετα έχω μια πολύ όμορφη και απλή συνταγή, για το πώς θα φτιάχνεται μόνοι σας… το καθημερινό ψωμί.
Λοιπόν,
600 γρ αλεύρι, προσωπικά προτιμώ το ιντεγκραλ, η των 7 Cereali.
Maya η lievito di birra, 15 gr
350 γρ. Νερό
15 γρ. λάδι ελιάς
10 γρ. αλάτι
1 κουταλάκι ζάχαρη,
Αυτή είναι τα υλικά για καλό ψωμί.
Ξεκινήστε όσο πιο απλά μπορείτε., χρειάζεται ακρίβεια, καλο ζύμωμα, ζεστός φούρνος και σωστοί χρόνοι.
Με μια λέξη αρμονία σε καρδιά, νου και σώμα.
Όταν αποχτήσετε άνεση, όταν δηλαδή ζυμώνετε και είσαστε παρόντες σε κάθε σας κίνηση, έχετε επίγνωση της κάθε σας σκέψης, κοιτάχτε το σούπερ μαρκετ του μυαλού σας, γιατί κάπου κρύβεται ο πρίγκιπας που δεν πεινάει.
Για να μην μπερδευτείτε με μνηστήρες και ψεύτικους πρίγκιπες, ας έχετε κατά Νου, πως συντροφιά του είναι η Εγκράτεια, η Απλότητα και η Καλοσύνη.
Πάω για πίτσα….
Καλή σας Κυριακή… και καλή ξεκούραση.
Πάω για καμία μπύρα...
Καληνύχτα
Θα αρκεσθώ όμως σε κάτι λιγότερο γαργαλιστικό ,μιάς και η τσέπη μου είναι σχεδόν άδεια .
Η δική μου συνταγή για αφύπνιση είναι η ακόλουθη :
Πιάνεις κουβέντα με τον εαυτό σου και συζητάς για απλά θεματάκια , όπως για παράδειγμα η αγάπη ,γιατί αυτή αναπλάθει τον άνθρωπο , πολλές φορές μάλιστα τον κάνει χρήσιμο για την κοινωνία μας .
Φέρνω ένα παράδειγμα :
Με ρωτάει ο άπειρος εαυτός μου , τι είναι αγάπη ;;;
Σιωπώ και περιμένω απάντηση κοιτώντας τον με απορία .
Συνεχίζει ,αγάπη είναι η ανταπόκριση στην επαφή ,η οποία υπόκειται στον παγκόσμιο νόμο της έλξης .
Πότε ολοκληρώνεται ;;; , ρωτάω .
Όταν κάποιος ενοποιείται με τα πάντα .
Πότε ενοποιείται κάποιος με τα πάντα ;;;
Όταν η συνείδησή του γίνει μία με το άπειρο .
Μα αυτό είναι θεωρητικό δεδομένο , λέω .
Το σύμπαν είναι και αυτό θεωρητικό δεδομένο ;;; ,με ρωτάει .
Όχι βέβαια απαντάω ,είναι υπαρκτό , αλλά ποιος το αντιλήφθηκε πλήρως ,σε αυτόν τον κόσμο ;;;
Ολίγοι θνητοί ,μου απαντάει και συνεχίζει :
ΕΣΥ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΑΝΗΚΕΙΣ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ;;;
Ναι απαντώ .
Ωραία μου λέει ,τότε κάνε μία πνευματική εργασία , για την ΥΠΑΡΞΗ .
Τι εννοείς ;;;
Διερωτήσου , τι είναι η ύπαρξη και προσπάθησε να απαντήσεις .
Και αν δεν με ικανοποιήσουνε οι απαντήσεις μου ;;;
ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ ΘΑ ΕΡΘΕΙ Ο oros 777 , η αλλιώς ονομαζόμενος Κώστας ταμπάκης και θα σε βοηθήσει .
Oros 777 σε ευχαριστώ .
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ ΚΑΙ ΑΣ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΣΎΜΠΤΩΣΗ .
Εύχομαι σε όλους μας , διαχρονική όρεξη για πνευματική τροφή .
Με συγχωρείς που δεν είδα νωρίτερα ότι δεν είχε φθάσει το μήνυμά μου. Σου ξαναέστειλα μόλις στη διεύθυνση που έδωσες, ελπίζω αυτή τη φορά να έρθει.
Καλή συνέχεια, με αγάπη,
Unseen
Στον κόσμο του Πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή.
Και θα συμφωνήσω επίσης με τον ΠΛΑΤΩΝΑ που λέει "συγκεντρώσου στη στιγμή, ζήσε τη στιγμή" γιατί τελικά αυτή είναι ό,τι πιο απτό, ό,τι πιο αληθινό έχει κανείς ανά πάσα στιγμή. Να χαμογελάς στον γείτονα και να είσαι ολόκληρος μέσα σε αυτό σου το χαμόγελο, να φτιάχνεις ψωμί για την οικογένειά σου και να βάζεις τον εαυτό σου μέσα στο ψωμί (τι νόστιμο που θα ήταν μα την αλήθεια!), να βγαίνεις έξω για μπύρα ή γαρίδες και καραβίδες και να απολαμβάνεις με όλςο σου το είναι τη χαρά της ζωής. Τέτοιες στιγμές γεμίζουν τον άνθρωπο με τόση γαλήνη που τίποτα δεν μπορεί να τον μετακινήσει από αυτό το ευλογημένο σημείο, γεμίζουν την καρδιά με ευτυχία και, από τη θέση αυτή, με την ικανότητα να αγαπήσει κανείς αβίαστα, από την πληρότητα και όχι από το έλλειμμά του.
Συμφωνώ επίσης με τον καλό μου Dying Incubus ότι είναι επικίνδυνο για όλους τους εμπλεκόμενους να παραδοθεί κανείς σε μια αμφίβολη πνευματική προσφορά, όταν δεν ξέρει πού πατάει, πού βρίσκεται και ποιος είναι ο ίδιος. Αν έχει σύγχιση μέσα του, αυτό που θα μεταδώσει είναι -αναπόφευκτα- σύγχιση. Σε κάθε περίπτωση η εργασία πρέπει να είναι πρώτα εντός και μετά προς τα έξω και μόνο με έναν τρόπο: δια του παραδείγματος. Ο τρόπος μου δηλαδή και η συμπεριφορά μου, εντέλει ο χαρακτήρας μου όπως αντανακλάται από αυτά, να είναι τέτοιος που να μην αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης, έτσι που η παρουσία μου και μόνο να είναι -άθελά μου- διδακτική για τους άλλους. Έτσι αντιλαμβάνομαι προσωπικά την έγκυρη πνευματική προσφορά.
Όσο για την αλήθεια, η μόνη απτή αλήθεια που ατενίζω αυτή την εποχή είναι η αγάπη που διασχίζει τα όρια του εαυτού, βλέπει την ανάγκη του διπλανού της και ανταποκρίνεται χωρίς να ενδιαφέρεται για το κόστος. Και σ' αυτό θα συμφωνήσω με σένα, αγαπητέ μου alfa-omega. Ο ενθουσιασμός είναι το ήμισυ του παντός...
Με αγάπη,
Unseen
Στον κόσμο του Πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή.
quote:
Αγαπητέ μου alfa-omega,Με συγχωρείς που δεν είδα νωρίτερα ότι δεν είχε φθάσει το μήνυμά μου. Σου ξαναέστειλα μόλις στη διεύθυνση που έδωσες, ελπίζω αυτή τη φορά να έρθει.
Καλή συνέχεια, με αγάπη,
Unseen
Unseen Το e-mail σου το διάβασα αλλά δεν το υποθήκευσα , με αποτέλεσμα να χαθεί το Πολύτιμο για εμένα περιεχόμενο ,κάπου μεταξύ χρονοχώρου & άπειρου .
Στείλε αγαπητή μου σε παρακαλώ , νέο e-mail και δεν θα την ξαναπατήσω , αυτήν την φορά .
Το πάθημα μου έγινε μάθημα .
Ευχαριστώ για την ανοχή σου .
Πλήρη διαχρονική ικανοποίηση ,αδυνατώ ακόμη να υλοποιήσω στην καθημερινότητά μου .
Για να συμβεί κάτι τέτοιο , θα έπρεπε να διακατέχομαι διαχρονικά , από μία άριστη ψυχολογία .
Υπάρχει άραγε άνθρωπος , που να μην το θέλει αυτό ;;;
Η ιδανική λύση θα ήτανε να συμβεί κάτι τέτοιο ,σε ομαδικό επίπεδο .
Γιατί ως μονάδες , δεν μπορούμε να επιτύχουμε μία τέτοια υλοποίηση και αυτό βέβαια , διότι κάθε μονάδα σε αυτόν τον κόσμο, ανήκει σε μία ομάδα .
Κάθε ΑΝΘΡΩΠΟΣ αποτελεί , με την σύνθετη ύπαρξή του μία μονάδα .
Κάθε μονάδα έχει δύο επιλογές .
Η μία είναι να εργάζεται ατομικά .
Η άλλη είναι να εργάζεται ομαδικά .
Όλοι εμείς ,που συμμετέχουμε στο παρών θέμα , πρέπει να βρούμε τον τρόπο , να εργασθούμε προς μία συλλογική κατεύθυνση .
Αν δεν τον βρήκαμε ακόμη , οφείλετε στον τρόπο συνεργασίας μας .
Αυτός είναι ακόμη ατομικός .
Και είναι ατομικός , επειδή δεν έχουμε βάλει έναν κοινό σκοπό .
Ότι αντιλαμβάνεται κάποιος από εμάς , ως ομαδικό στόχο , τον αμφισβητεί μία άλλη μονάδα .
Αυτό βέβαια είναι φυσιολογικό να συμβαίνει .
ΟΙ ΔΙΑΝΟΙΕΣ ΜΑΣ , ΔΕΝ ΕΧΟΥΝΕ ΣΥΝΤΟΝΙΣΘΕΙ .
Κάποιος πρέπει να αναλάβει τα ατομικά ινία αυτών των ατομικών προσπαθειών μας και να τα κατευθύνει , προς μία συλλογική προσπάθεια .
ΕΧΟΥΜΕ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙ , ΑΥΤΟ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ;;;
Αν δεν ολοκληρωθεί η προσπάθειά μας αυτή , ανούσια θα σπαταλάμε τις ατομικές μας προσπάθειες .
Στην ουσία θα δημιουργούμε μικρούς ορατούς κύκλους , μέσα στους οποίους ο καθένας μας , θα μένει στο ΕΓΩ του .
Βέβαια αυτό , μπορεί να είναι από μικροσκοπικό ,έως και άπειρο .
Την έννοια του άπειρου , δεν μπορεί όμως να την συλλάβει ακόμη , η πανανθρώπινη κοινωνία μας .
Έτσι , θα έχουμε μεταξύ μας , τις πνευματικές αποστάσεις οι οποίες , θα μας χωρίζουνε .
Το αποτέλεσμα θα είναι , να αποτύχει η ομαδική προσπάθεια και να επιτύχουμε στην καλύτερη περίπτωση , ένα ατομικό πνευματικό κέρδος .
Αυτό μπορεί να έχει την μορφή ενός σπόρου .
Σε κάποιους θα είναι ένα σποράκι και θα χρειαστεί χρόνος ,για να τον επωάσει .
Σε άλλους θα έχει μεν ωριμάσει ,αλλά αν μείνει στο εγώ , θα ωφεληθεί μονάχα ατομικά .
Ας συλλογιστούμε λοιπόν το εξής απλό :
ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙ ΣΕ ΕΝΑΝ ΟΜΑΔΙΚΟ ΣΚΟΠΟ ;;;
Περιμένω να διαβάσω με αμείωτο ενδιαφέρον ,τις απόψεις σας που έχουνε διαμορφωθεί , μέχρι αυτήν την στιγμή .
Έτσι μόνο θα νοήσουμε αυτό , που απόσυντονίζει τις προσπάθειές μας .
Λοιπόν Εγώ ο τίποτας , αντιλαμβάνομαι ως τίποτα , την προσωπικότητά μου ως μηδαμινή, ελάχιστο κομμάτι , του όλου .
ΩΣ ΣΥΝΘΕΤΗ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΞΗ ( που περιέχει την προσωπικότητα μου ) ,αδυνατώ να συλλάβω , την ολική της μορφή σε εννοιολογικό επίπεδο .
ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙ ΣΕ ΕΝΑΝ ΟΜΑΔΙΚΟ ΣΚΟΠΟ ,φίλοι μου και ποιος είναι αυτός ;;;
Ο σκοπός της προσπάθειας της αφύπνισης του κόσμου , ( από εμάς ) δεν προϋποθέτει :
ΝΑ ΕΧΟΥΝΕ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΑΦΥΠΝΙΣΜΕΝΟ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ;;;
Λογικά η συμμετοχή μας , στην συνειδητότητα αυτού του κόσμου , όχι μόνον θα πρέπει να έχει επιτευχθεί ,αλλά να γνωρίζουμε , τον τρόπο με τον οποίο αυτή ,έχει επέλθει στην ΥΠΑΡΞΗ Μας .
Μία εξέλιξη , που όποιος από εμάς την διάνυσε , θα πρέπει να γνωρίζει επακριβώς , τα στάδια μέσα από τα οποία αυτή πέρασε .
Το μήνυμα που επιθυμώ να περάσω , στο συνειδητό σας νοητικό μέρος είναι , αν κάποιοι από εσάς , έχουνε συνειδητοποιήσει , ότι είναι όντως αφυπνισμένοι .
Αν συμβαίνει αυτό σε κάποια άτομα , τότε δεν θα θα αποτύχει η συλλογική μας προσπάθεια , παρότι ο καθένας από εμάς , είναι μία σύνθετη ύπαρξη, υπό την μορφή μίας μονάδας .
ΥΓ.
Μην εγκαταλείπεται την προσπάθεια .
Ευελπιστώ, ότι παρότι αρχίσαμε ως μονάδες αυτήν την αναζήτηση , θα εξελιχθεί σε μία ΟΜΑΔΙΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ .
Είναι θέμα χρόνου .
Κάντε ένα διάλλειμα στο άπειρο , χρησιμοποιώντας τα φτερά της προσωπικής φαντασίας σας και αν όταν επανέλθετε ,είστε ακόμη απαισιόδοξοι για μία επικείμενη ομαδική προσπάθεια μας , θα ακολουθήσει έτσι και αλλιώς ο καθένας μας , αυτό που γνώρισε καλύτερα μέχρι και αυτήν την στιγμή στην ζωή του , για να μην μπω στο δεδομένο της ύπαρξης , που θα μας απόσυντονίσει πιθανότατα και πάλι .
Υγ 2.
Αγαπητέ Dying_Incubus , αν δεν τολμήσουμε τώρα να υλοποιήσουμε μία ομαδική προσπάθεια , με όλα τα ελαττώματα ,που θα ενπεριέχονται Θα πρέπει να το κάνουμε , όταν γνωρίσουμε τον εαυτό μας αρκετά καλά .
Αυτόν πότε θα τον μάθουμε ;;;
Δεν θα είναι η προσπάθειά μας καλοπροαίρετη και δεν θα ωφεληθούμε και όλοι εμείς , που θα την επιδιώξουμε , αν βρούμε το θάρρος να το προσπαθήσουμε τώρα αυτήν την στιγμή .
Κάποτε στο μέλλον ,μπορεί να εξελιχθεί σε μία αφηρημένη έννοια .
Σας χαιρετά με τιμή ο μηδαμινός με ελάχιστη συνειδητοποίηση της αληθινής του φύσης .
Ότι και αν αποφασίσουμε θα το σεβαστώ .
Ένας Μαθητής που έχει αναγνωρίσει ότι έχει αυτό το ρόλο, καλείται να περάσει από τρία στάδια όσον αφορά το πεδίο δράσης του.
Στην αρχή οι δράσεις του εστιάζονται στην "ικανοποίηση" που πιστεύει ότι θα λάβει ο Δάσκαλος του.
Στην συνέχεια οι δράσεις του εστιάζονται στους γύρω του και στο καλό εκείνων.
Στο τέλος οι δράσεις του εστιάζονται στον εαυτό του.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο αποδέκτης θα είναι εκείνος διότι θα έχει αναγνωρίσει ποιός είναι ο εαυτός του, ποιά είναι η θέση του στον κόσμο και θα έχει κατανοήσει την αρχή της απροσωπίας.
Οπότε η προσφορά του προς τους γύρω του θα υπάρχει και πάλι αλλά σε μια ανώτερη και πιο εξευγενισμένη μορφή.
quote:
Κάθε μονάδα έχει δύο επιλογές .
Η μία είναι να εργάζεται ατομικά .
Η άλλη είναι να εργάζεται ομαδικά .
Όλοι εμείς ,που συμμετέχουμε στο παρών θέμα , πρέπει να βρούμε τον τρόπο , να εργασθούμε προς μία συλλογική κατεύθυνση .
Αν δεν τον βρήκαμε ακόμη , οφείλετε στον τρόπο συνεργασίας μας .
Αυτός είναι ακόμη ατομικός .
Φίλε alfa-omega, στο συγκεκριμένο παράδειγμα με τις επιλογές της μονάδας, πιστεύω πως αυτές μπορούν να λειτουργήσουν συνδυαστικά.
Ακόμη και στην περίπτωση που κάποιος αποφασίσει να εργασθεί καθαρά ατομικά, μπορεί κάποια στιγμή να νιώσει την αναγκαιότητα να δράσει συλλογικά - ομαδικά.
Κι η αναγκαιότητα αυτή θα είναι φυσική γιατί θα πηγάζει από μέσα του.
Στην περίπτωση που αποφασίσει να δράσει καθαρά ομαδικά, θα δρα και σε μεγάλο βαθμό ατομικά ακόμη κι αν δεν το έχει καταλάβει.
Παρόλα αυτά, όσοι συμμετέχουμε στο συγκεκριμένο θέμα - καθώς και σε άλλα - δρούμε και πάλι συλλογικά, απλά η δράση αυτή μπορεί να θεαθεί μέσα από μια διαφορετική οπτική.
Εσύ πιστεύεις ότι δεν δρούμε συλλογικά;
Δεν υπάρχουν δεσμοί μεταξύ μας - δεν κρίνω αν αυτοί είναι δυνατοί, αδύναμοι, φανεροί, κρυφοί κλπ - οι οποίοι λειτουργούν ενωτικά ώστε να δρούμε συλλογικά;
Προσωπικά μπορώ να σου πω ότι αντιλαμβάνομαι αρκετούς τέτοιους κρίκους και βλέπω πολλές περιπτώσεις "συνεργασίας" κάποιων μονάδων προς κάποιο σκοπό...
Άλλωστε, δεν είναι αναγκαίο πάντοτε να δηλώνεις κάτι για να το πράττεις, σωστά;
Θα ήθελες να μας πεις ποιό είναι το συλλογικό πεδίο δράσης που έχεις σκεφθεί καθώς και μια βάση πάνω στην οποία αυτό μπορεί να στηριχτεί;
quote:
Κάποιος πρέπει να αναλάβει τα ατομικά ινία αυτών των ατομικών προσπαθειών μας και να τα κατευθύνει , προς μία συλλογική προσπάθεια .
Σωστά.
Κι αυτό επίσης μπορεί να γίνει άτυπα ή τυπικά.
Εάν κάποιος αντιληφθεί τους άτυπους δεσμούς που ανέφερα μόλις πριν, μπορεί ίσως να αντιληφθεί ποιός αναλαμβάνει τα "ηνία" που αναφέρεις.
Όταν αυτό γίνεται τυπικά, κάποιος πρέπει να αναλάβει την συνειδητή ευθύνη για αυτό, μια ευθύνη που είναι τεράστια όταν παίρνεις στα χέρια σου τις ατομικές προσπάθειες κάποιων ανθρώπων ή προσπαθείς να τις στρέψεις προς έναν ομαδικό σκοπό με αγνά και θετικά αποτελέσματα.
quote:
Το μήνυμα που επιθυμώ να περάσω , στο συνειδητό σας νοητικό μέρος είναι , αν κάποιοι από εσάς , έχουνε συνειδητοποιήσει , ότι είναι όντως αφυπνισμένοι .
Κι αν η αφύπνιση μας είναι μια συνεχόμενη και διαρκής διαδικασία;
Πάντοτε δεν θα προσπαθούμε να αφυπνιστούμε και να εξελιχθούμε;
Πιστεύω ότι μπορεί να είμαστε μερικώς αφυπνισμένοι και να βρισκόμαστε παράλληλα σ' αυτήν την διαδικασία ώστε να ανέβουμε στο επόμενο σκαλί
In anticipation of my resurrection...
Πιστεύω ότι οποιοσδήποτε ομαδικός σκοπός κι αν αναδυθεί, αν είναι μόνο «πνευματικός», είναι πολύ πιθανό να βρει εμπόδια στις προσωπικές ατέλειες, τα ελλείμματα και τον εγωισμό των μελών. Αυτό με έχουν διδάξει προσωπικά οι επιμέρους ιστορίες διαφόρων ομάδων στις οποίες έχω συμμετάσχει από το 1990 και μετά.
Για τον λόγο αυτόν, η μοναδική προσπάθεια στην οποία θα ήμουν διατεθειμένη να συμμετέχω πλέον θα ήταν η απτή βοήθεια προς συνανθρώπους. Να μαζευτούμε δηλαδή για παράδειγμα μια Κυριακή πρωί και να πάμε σε ένα γηροκομείο ή σε ένα ορφανοτροφείο και να κάνουμε παρέα στους παππούδες ή στα παιδάκια για μια-δυο ώρες. Να προσφέρουμε όλοι κάτι από τη βιβλιοθήκη μας και να βοηθήσουμε να στηθεί μια δανειστική βιβλιοθήκη σε κάποιο δυσπρόσιτο χωριό όπου δεν έχουν τίποτα.
Αλλά και πριν ακόμη φτάσουμε σε αυτό το επίπεδο: έχουμε όλοι καλές σχέσεις με τους συναδέλφους μας, με τους γονείς μας, με τους ανθρώπους που ήταν κάποτε φίλοι μας; Ποιο το όφελος του να προσφέρεις ελεημοσύνη ή βοήθεια κάπου έξω, εάν δεν το έχεις ήδη κάνει στον στενό σου κύκλο;
Με αυτά δεν θέλω να πω ότι το να διαλογιστεί κανείς για την αγάπη στον κόσμο ή για τη θεραπεία κάποιου δεν είναι ωφέλιμο, όμως είναι και ένας τρόπος να μεταβληθεί σύντομα σε έναν πρακτικά ανενεργό συμπολίτη και σε έναν πνευματικό αλαζόνα που θα επαναπαυθεί στις δάφνες του πιπιλώντας την καραμέλα «εγώ βοηθάω» ή καλύτερα «ΕΓΩ βοηθάω».
Τέλος, να πω ότι από άποψης πνευματικής εξέλιξης καθένας έχει αποκλειστικά την ευθύνη του εαυτού του. Δεν έχει την ευθύνη του/της συζύγου του, των φίλων του ή των οποιωνδήποτε άλλων, ούτε καν των παιδιών του. Η ευθύνη του αρχίζει και τελειώνει στο παράδειγμα το οποίο αποτελεί και όχι στα ωραία λόγια ή τις ωραίες θεωρίες που μπορεί να αραδιάζει. Έχουν κι αυτές την ωφέλειά τους, αλλά έως έναν βαθμό.
Και σε μια αντιστροφή των σταδίων δράσης του Μαθητή που περιγράφει ο Dying Incubus, θα διαπιστώσει κανείς ότι από τη στιγμή που οι δράσεις του θα αρχίσουν να εστιάζονται στον εαυτό του, θα αρχίσουν να επηρεάζουν τους γύρω του χωρίς αυτός να το επιδιώκει καν και θα λάβει και τον έπαινο των διδασκάλων, πάλι άθελά του…
Καλημέρα, με αγάπη,
Unseen
ΥΓ Θα σου ξαναστείλω το μαιλ τώρα αμέσως, μην ανησυχείς.
Στον κόσμο του Πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή.
Edited by - Unseen on 30/10/2007 10:17:12
quote:
Κι αν η αφύπνιση μας είναι μια συνεχόμενη και διαρκής διαδικασία;
Πάντοτε δεν θα προσπαθούμε να αφυπνιστούμε και να εξελιχθούμε;
Πιστεύω ότι μπορεί να είμαστε μερικώς αφυπνισμένοι και να βρισκόμαστε παράλληλα σ' αυτήν την διαδικασία ώστε να ανέβουμε στο επόμενο σκαλί
In anticipation of my resurrection...
ενεργό μέσα μου .
Πνευματικοί μου φίλοι .
Μιλάμε για αφύπνιση και ίσως να μην έχουμε συνειδητοποιήσει , τι σημαίνει .
Παραθέτω μία μετάφραση, από το υπάρχον λεξικό ,εκδόσεις Αφοι Παγουλάτοι Ο.Ε .
Αφύπνιση .
1.Έγερση από τον ύπνο ,ξύπνημα .
2.Ξύπνημα παλιού αισθήματος η πάθους που για ένα διάστημα είχε ξεχαστεί .
3.Ενδιαφέρον για κάτι που δημιουργείται η μεγαλώνει έπειτα από διαφώτιση .
Αφυπνιστικός .
Αυτός που προκαλεί την αφύπνιση .
Αν βέβαια δεν έχει ασχοληθεί κάποιος εντατικά με την ψυχή του , δεν νομίζω να μπορεί να συνδράμει προς μία προσπάθεια αφύπνισης .
Παραθέτω την μετάφραση από το άνωθεν λεξικό :
Ψυχή .
1.Η δεύτερη φύση του ανθρώπου ,η άυλη η άφθαρτη ,η ζωτική του δύναμη .
2.
Σύνολο πνευματικών και αισθηματικών χαρακτηριστικών του ανθρώπου : έχει καλή ψυχή .
3.Δυναμισμός ,ενεργητικότητα ,τόλμη ,κουράγιο : δεν έχεις ψυχή μέσα σου δεν αγωνίζεσαι σαν άνδρας .
4.Άνθρωπος , ανθρώπινη ύπαρξη : Χάθηκαν χιλιάδες ψυχές .
5.ειδική μετάφραση : μου έβγαλε την ψυχή : με κούρασε τρομερά ,με καταβασάνισε .
Δεν βαστάει η ψυχή μου : Δεν έχω το κουράγιο, δεν μπορώ ,δεν αντέχω .
Όσοι ασχολήθηκαν σοβαρά με την ψυχή τους , είναι αδιανόητο να μην έχουνε σχηματίσει μία άποψη .
Αυτή η μεταφορά της απόψεως , εδώ σε αυτόν τον δημόσιο διάλογο ,μπορεί να προκαλέσει αφύπνιση , σε άλλα άτομα , που ακόμη δεν έχουνε ασχοληθεί σοβαρά , με την ψυχούλα τους .
Η ΨΥΧΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ .
Αντιλαμβάνομαι την ψυχή, ως ένα σύνολο ιδιοτήτων .
Αν θέλουμε να προσδιορίσουμε αυτές τις ιδιότητες , θα πρέπει να τις ταξινομήσουμε σε θετικές και αρνητικές .
Πόσο μικρή , η μεγάλη ψυχή έχει ο καθένας μας ,μπορεί να διαπιστωθεί και μέσα από αυτήν την προσπάθεια , για αφύπνιση .
Όσοι εγκαταλείψανε αυτήν την προσπάθεια , μπορούμε να πούμε ότι :
Δεν τους ενδιαφέρει τόσο πολύ η μεγάλη ψυχή .
Όσοι από εμάς , εμμένουμε και ενεργούμε ,προς αυτήν την κατεύθυνση , έχουμε μέσα μας καλλιεργημένη σε αρκετά μεγάλο βαθμό , την διερεύνηση και επέκταση της .
Αυτές είναι προσωπικές απόψεις και αν κάπου εκτιμώ κάτι , η κάποιους λάθος , θα επιθυμούσα να διαβάσω τον αντίλογο , η την διαφοροποιημένη –νες άποψη-ψεις .
ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΒΑΔΙΖΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΑ ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΤΟ ΑΛΛΟ ΜΕ ΣΟΦΙΑ .
Όσοι δεν δέχονται ,ότι υπάρχουνε πνευματικά επίπεδα ,που μπορεί να αποκτήσει ένας άνθρωπος , δεν νομίζω να έχουνε ασχοληθεί ποτέ σοβαρά με την ψυχή τους .
Καλή εστίαση της πνευματικής μας ενέργειας ,σε σημαντικά θέματα και πράγματα , που αφορούνε όλη τον κόσμο εύχομαι σε όλους μας .
ΥΓ.
Πόσοι από εμάς φίλοι μου ,πιστεύουμε ότι έχουμε ψυχή και ότι είναι ΑΘΑΝΑΤΗ ;;;
Ευχαριστώ για τις απαντήσεις ,που εύχομαι για το καλό όλων μας , να ακολουθήσουνε .
Η πνευματική Βοήθεια , δεν είναι σήμερα τόσο σε αναζήτηση, όσο η υλική .
Ο έχων πνευματικά υψηλό επίπεδο , το αντιλαμβάνεται .
Ο μη έχων , αντιλαμβάνεται και εμπεδώνει μόνο την υλική βοήθεια .
Όποιος επιθυμεί να παραμένει σε μία διαρκή προσπάθεια εξέλιξης του προσωπικά διαμορφωμένου πνευματικού του επιπέδου , προσπαθεί να το κάνει μέσα από την ψυχή και με αρωγό όχημα την ΣΟΦΙΑ .
Ό άλλος τρόπος , είναι η γνώση ,η εξωτερικά επίκτητη .
Δεν είναι ίδιο το αποτέλεσμα .
Καλό βράδυ και εύχομαι επίσης καλή διαχρονική σταδιοδρομία στον πνευματικό τομέα ,σε όλους μας .
ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΥΦΙΣΤΑΝΤΑΙ & ΕΙΝΑΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΔΙΑΜΟΡΦΩΜΕΝΑ ,ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟ .
τά όρια τους είναι άπειρα , γιατί ο μελετητής ασχολείται με την ψυχή .
ΤΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΑ ΕΠΙΚΤΗΤΑ ,ΕΧΟΥΝΕ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥΣ .
Διότι ο φοιτητής & ο επιστήμων μελετάνε τα εξωτερικά φυσικά φαινόμενα .
Η ΑΦΟΡΜΗ Η ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΜΙΑ ΣΚΕΨΗ , ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ ΑΦΗΡΗΜΕΝΑ .
Σχολαστικός έλεγχος , είναι μία καλή συνήθεια , που μπορούμε να αποκτήσουμε , γιατί προέρχεται από τον ξεχασμένο ανώτερο εαυτό μας .
Τι δεν θυμάσαι άνθρωπε σε αρκετά κατανοητό βαθμό ,από τον ανώτερο εαυτό σου και σχεδόν το κάθε τι που προσπαθείς να υλοποιήσεις στην καθημερινότητα σου , σου φαίνεται παλιό και ανούσιο ;;;
Δεν είναι φίλοι μου , η ουσία του ;;;
Μπορεί ο καθένας μας να την φαντασθεί αιώνια και άφθαρτη και να περάσει αυτήν την φαντασίωση, στην καθημερινότητά του .
Γιατί άραγε , δεν το προσπαθούμε ;;;
Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΖΗΣΕ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ, θα γίνει μία ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ,ΤΟ ΠΑΡΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΈΛΛΟΝ .
Έτσι γνωρίζω και ορίζω τα πράγματα με αυτόν τον τρόπο σε καθημερινή βάση , μέχρι και αυτήν την στιγμή .
Η σκέψη ,μπορεί να βρει τον τελικό αποδέκτη , αν είναι αρκετά ισχυρή , δηλαδή αν περιέχει αρκετή ενέργεια .
Ποιος θα διαφωνούσε , ότι όσο περισσότερα άτομα , προσπαθούνε να εστιάσουνε την σκέψη τους ,σε ένα σημείο (αυτό μπορεί να διευκρινιστεί από μία ομάδα που επιχειρεί μία τέτοια προσπάθεια ) , τόσο περισσότερο ισχυροποιείται η ενέργεια , γιατί η συλλογική πνευματική εργασία είναι κατά κόρον περισσότερο αποτελεσματική ,από μία ατομική .( δεν αναφέρομαι βέβαια σε έναν ΜΎΣΤΗ ,η ΈΝΑ ΜΥΗΜΈΝΟ ΆΤΟΜΟ , που θα μπορούσε να συγκεντρώσει την ίδια ενέργεια ,με αυτήν που προέρχεται από μία ομάδα ανθρώπων ).
Έτσι σκεπτόμενος , μπορώ να συμμετάσχω σε συλλογικές προσπάθειες .
Το αποτέλεσμα , θα εξαρτηθεί , από την ποιότητα των μονάδων ,που αποτελούνε μία ομάδα .
Αν αυτός ο τρόπος βοήθειας , είναι ποιο ανώτερος από έναν συμβατό, όπου δηλαδή μία ομάδα προσπαθεί να προσφέρει οικονομική βοήθεια και υλικά αγαθά ,σε συνανθρώπους που τα χρειάζονται άμεσα αδυνατώ να το γνωρίζω ,διότι τον συμβατό τον γνωρίζω , από τον πνευματικό όμως , δεν διαθέτω καμία εμπειρία , τουλάχιστον καμία που να έχω συνειδητοποιήσει .
Γιατί φίλοι μου ,ακόμη και ασυνείδητα μπορούμε να βοηθήσουμε πνευματικά ,κάποια άτομα , όταν η σκέψη μας εστιάζεται προς ένα συγκεκριμένο σημείο .
Για να συνειδητοποιήσουμε , όμως ότι βοηθήσαμε με την σκέψη μας , περιμένουμε συνήθως να δούμε επιρροές και αποτελέσματα ,που αυτή επέφερε .
Γενικά πιστεύω, ότι οι άνθρωποι , που εστιάζουνε την ενέργεια της σκέψεως , για το καλό του κόσμου μας , πετυχαίνουνε τον στόχο , αν οι σκέψεις τους είναι απαλλαγμένες από ιδιοτέλειες ,που μπορεί να περιέχει κατά την μεταφορά της .
ΟΙ ΑΓΝΕΣ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ,ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝΕ ΝΑ ΥΛΟΠΟΙΗΣΟΥΝΕ ΤΟ ΚΑΛΟ , ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΑΣ , ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΛΛΑΓΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ .
Είναι λίγες , αλλά αρκούνε για να συνεχίσει να υπάρχει ο κόσμος μας .
Διαφωνείται και σε ποιο ακριβώς σημείο ;;;
Δημοσιεύστε παρακαλώ την διαφωνία σας .
Ευχαριστώ για την ανάγνωση ,των προσωπικών μου σκέψεων και καλό βράδυ σε όλους .
quote:Επειδή ειλικρινά μου διαφεύγει η σχέση ανάμεσα στο προηγούμενο ποστ μου και στην απάντησή σου, θα σε παρακαλέσω να κάνεις τον κόπο να μου διευκρινήσεις.
Αγαπητή Unseen :
Η πνευματική Βοήθεια , δεν είναι σήμερα τόσο σε αναζήτηση, όσο η υλική .
Ο έχων πνευματικά υψηλό επίπεδο , το αντιλαμβάνεται .
Ο μη έχων , αντιλαμβάνεται και εμπεδώνει μόνο την υλική βοήθεια .Όποιος επιθυμεί να παραμένει σε μία διαρκή προσπάθεια εξέλιξης του προσωπικά διαμορφωμένου πνευματικού του επιπέδου , προσπαθεί να το κάνει μέσα από την ψυχή και με αρωγό όχημα την ΣΟΦΙΑ .
Ό άλλος τρόπος , είναι η γνώση ,η εξωτερικά επίκτητη .
Δεν είναι ίδιο το αποτέλεσμα .
Όταν έγραψα για ηθική συμπαράσταση σε παιδιά σε ορφανοτροφεία και σε ανθρώπους τρίτης ηλικίας σε γηροκομεία, αυτό είναι υλική βοήθεια; Όταν έγραψα ότι προτού καν πάει κανείς έξω από το σπίτι του να αναζητήσει τρόπους προσφοράς, είναι καλό για να μην αυταπατάται να έχει πρώτα εδραιώσει καλές σχέσεις, δηλαδή να έχει επιδείξει πνεύμα ανιδιοτελούς προσφοράς, προς τους οικείους του, αυτό είναι υλική βοήθεια;
Προς Θεού, δεν λέω ότι το "ευ διαλογίζεσθαι" δεν είναι καλό ή εποικοδομητικό κι αν ακούστηκε έτσι, ζητώ συγνώμη. Αυτό που λέω είναι ότι χρειάζονται και τα δύο (και ο διαλογισμός/προσευχή/όπως θέλεις πες το και μια πιο απτή εκδήλωση της αγάπης) σε ίσες δόσεις.
Θα σου πω και κάτι άλλο, το οποίο σου εύχομαι ειλικρινά να μην χρειαστεί να επαληθεύσεις από την εμπειρία σου, είναι το προσωπικό μου συμπέρασμα από συμμετοχές σε διάφορες πνευματικές κοινότητες και ομάδες από το 1990 ήδη και ακόμη είναι κάτι που -δυστυχώς- κάποια στιγμή επαλήθευσε ο ίδιος ο εαυτός μου:
Πνευματική βοήθεια είναι προθυμότεροι να δώσουν αυτοί που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη να λάβουν.
Ίσως, τέλος, να θελήσεις να προσέξεις τα σημεία που σου μάρκαρα πιο πάνω, τις στιγμές που ο "τίποτας" γίνεται "ο έχων" και "όποιος". Παρακολούθησε να δεις ποιος μιλάει σαν "έχων" και "όποιος", θα ανακαλύψεις πολλά για σένα, για το τι σε κινεί και για το θέατρο που παίζεται ανάμεσα στην προσωπικότητα και το είναι...
Πιστεύω σε σένα.
Καλή συνέχεια, με αγάπη,
Unseen
Στον κόσμο του Πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή.
quote:
Πνευματική βοήθεια είναι προθυμότεροι να δώσουν αυτοί που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη να λάβουν.
ΣΟΦΟ αγαπητή Unseen. Θα ήθελα να προσθέσω οτι κατα την γνώμη μου πάρα πολλές απο τις δράσεις μας και τις σκεψεις μας [ αν όχι όλες] εχουν σαν τελικό στόχο εμας τους ίδιους κυριολεκτικά.
Διστάζουμε και αποφεύγουμε να το παραδεχθούμε και αυτό όπως και άλλα που ξεσκεπάζουν την εικόνα που φέρουμε για τον εαυτό μας...ακόμη και οταν τα παραδεχθούμε προσπαθούμε να τα ''συγχωρέσουμε'' σε πρώτη φάση και μετα δειλά δειλά τα αναλύουμε.
Δίνουμε αγάπη επειδή θέλουμε να πάρουμε και απαιτούμε το ισόποσο μέρισμα, προσέχουμε για να μας προσέξουνε, μοιράζουμε επειδή φοβόμαστε την ανισσοροπία των δυνάμεων...ας σταματήσω εδώ...
Και τα περισσότερα από αυτά εις το όνομα του αλτρουισμού και της προσφοράς που πάλι μας γεμίζει μια κρυφή ανομολόγητη ικανοποίηση.
Το πιο παράδοξο είναι οτι '' δίνουμε'' χωρίς να ρωτάμε ποιός, αν και για πόσο ''θέλει''και αν δεν λάβουμε τις αναμενόμενες ευχαριστίες και εύσημα, θυμώνουμε η παραδινόμαστε στην στωικότητα και την αυτολύπηση.
Το μετά δεν ξέρω....
Με αγάπη
quote:
Αγαπητέ μου alfa-omega,Πνευματική βοήθεια είναι προθυμότεροι να δώσουν αυτοί που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη να λάβουν.
Πιστεύω σε σένα.
Καλή συνέχεια, με αγάπη,
Unseen
Στον κόσμο του Πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή.
Αυτός ο συνειρμός σκέψεων είναι προϊόν του ατομικά διαμορφωμένου προσωπικού εγώ ,περιέχει βέβαια και πνευματικά εδέσματα ( ερεθισμούς ) ,από άλλα άτομα .
Αδελφή ψυχή (Unseen)προσπαθώ να σε αγαπήσω, όπως αγαπώ τον ίδιο τον εαυτό μου και αυτόν τον ανώτερο εαυτό μου , τον βρίσκω και τον συναντώ καθημερινά , έξω από το ατομικά διαμορφωμένο προσωπικό εγώ μου .
Κουβεντιάζω μαζί του .
Μέσα από αυτές τις συζητήσεις μας , ποιος εκτιμάς , ότι είναι προθυμότερος να δώσει πνευματική βοήθεια .
Η προσωπικότητά μου , η ο ανώτερος εαυτός μου ;;;
Δεν είναι ο ανώτερος εαυτός μου .
Έχει όμως αυτός ανάγκη, να μου δώσει πνευματική βοήθεια και αν έχει ,γιατί ;;;
Ελπίζω να με αντιλαμβάνεσαι .
Αναμένω τον αίθριο λόγο σου .
Δεν θα είμαι πλέον πρόθυμος να εκμεταλλευθώ την εμπιστοσύνη ,ουδενός συνανθρώπου μου .
Πάντοτε έπρεπε να είναι έτσι, αλλά όπως γνωρίζεις αγαπητή μου Unseen , η ενθύμηση του ξεχασμένου ανώτερος εαυτός μας , δεν είναι μία απλή διαδικασία , χρειάζεται ψυχή και φαντασία .
Αυτά όμως τα γνώρισες στο μονοπάτι σου και καλά κάνεις και δεν εμπιστεύεσαι , οποιονδήποτε ,αλλά επιλέγεις συνειδητά .
Σε ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη , που απευθύνεις προς εμένα .
Είναι ίσως το πιο ζεστό συναίσθημα , που μου δώρισε ποτέ συνάνθρωπος .
Τι θα γίνει με εμάς , έτσι θα προχωράμε , εγώ με την προσωπικότητα , από την οποία θα προσπαθώ να ξεκολλήσω και εσύ , με το άπειρο που ουδείς μπορεί να διανοηθεί , εννοιολογικά ;;;
Μα ασφαλώς & βέβαια αγαπητέ μελετητή του αιώνιου ,του άφθαρτου …..
Καλά ,καλά μην συνεχίζεις , μέχρι εκεί έχουμε φτάσει .
Ωραία τότε γιατί με αναζήτησες ,με κάλεσες να σου πω τι ;;;
Ρε μεγάλε (εαυτέ ) του λέω ,σε αναζήτησα , για να μου τα κάνεις λιανά .
Τι εννοείς με τον όρο λιανά αγαπητέ μου ;;;
Να μου πεις σε ποιο σημείο βρίσκομαι .
Είμαι ακόμα στο ατομικό εγώ, η έχω προχωρήσει λίγο ποιο πάνω ;;;
Αν θυμάμαι καλά , ξεκίνησες από το τίποτα ,το μηδαμινό και αυτό ήτο , η προσωπικότητά σου , έτσι δεν είναι ;;
Ζεβεδαίος και ασφαλώς .
Ωραία τώρα αυτό το χρονικό διάστημα , τι είναι αυτό από το οποίο διακατέχεσαι ;;;
Γέλασα .
Είμαι το άπειρο το έχω συνειδητοποιήσει και αυτό με κρατάει αδιαλείπτως πνευματικά ενθουσιασμένο .
Πριν προλάβω να πω κάτι άλλο , την έκανε ο ανώτερος εαυτός μου .
Τα λέμε .
Μετά τιμής Ο άλφι πριν το ωμέγα .
H γνώση ακόμα και η ελάχιστη που κατέχει ο καθένας μας, η ευαισθησία, η αγάπη, η διδασκαλία, είναι σαν μία φλόγα. Όσα κεριά και να ανάψεις, πάντα έχεις. Δεν είναι τυχαίο που είναι σύμβολο μαθητείας.
Συμφωνώ ότι πρώτα πρέπει να κοιτάξουμε μέσα μας, να γνωρίσουμε τον εαυτό μας, αλλά δεν πρέπει να περιμένουμε να γίνουμε τέλειοι(!) -πράγμα αδύνατο γιατί "εν οιδα ότι ουδεν οίδα"- για να κάνουμε το πρώτο βήμα μεταλαμπάδευσης και προσπάθειας αφύπνισης του διπλανού μας.
Ετσι μένουμε στάσιμοι, περιμένοντας.
Νομίζω ότι η ατομική προσπάθεια είναι σημαντική, οι επισκέψεις σε ορφανοτροφεία, γηροκομεία, εγώ προσωπικά είμαι ανάδοχη μητέρα σε ένα αγόρι από το Πακιστάν.
Αλλά η συλλογικές προσπάθειες είναι σίγουρα δυνατότερες. Η αλληλεπίδραση των μελών όσα προβλήματα και να έχει, επιταχύνει και ενδυναμώνει το αποτέλεσμα της προσπάθειας.
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
Δεν ξέρω πώς έγινε, δεν ξέρω γιατί έγινε, το χάσιμο της ατομικότητας συναρπάζει και τρομάζει.
Δεν υπήρχα σαν προσωπικότητα ήμουν βυθισμένη σε κάτι σαν θάλασσα και η σταγόνα μου δεν ξεχώριζε καν.
Μια αίσθηση, αν μπορούμε να το ονομάσουμε έτσι, μοναδική.
Η θεωρία διαφέρει από την πράξη, γιατί στην ουσία είμαστε άρρηκτα -ελπίζω όχι για πολύ- δεμένοι με την Προσωπείο-προσωπικότητά μας και τις περισσότερες φορές γαντζωνόμαστε τόσο σ΄αύτην για να μην μας πάθει τίποτα που ο διάλογος με τον ανώτερο εαυτό είναι δύσκολος, αν όχι αδύνατος.
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
Οχι, μέσα σ΄αιωνιότητα άφθαρτη θαδινα τα χέρια μου
και σε απάτητα μέρη θα λευτέρωνα τα πόδια μου.
Ποιά χαρά υπάρχει σε τραγούδια πολυακουσμένα,
που τον τόνο του πιάνει ένα αυτί που θυμάται πριν η πνοή
τα πει κατά τον άνεμο?
Η καρδιά μου διψά για ότι δεν κατανοεί ο νους μου
και μες στο άγνωστο όπου δε ζει η μνήμη,
θα έσμπρωχνα το πνεύμα μου.
Ω μη με δελεάζεις με τη σίγουρη δόξα
και μη ζητάς να μ΄ανακουφίσεις με το όνειρο το δικό σου ή το δικό μου
γιατί όλα όσα είμαι και όλα όσα υπάρχουν στη γη
και όλα όσα θάρθουν δε φτάνουν ως την ψυχή μου.
Ω ψυχή μου, σιωπηλό το πρόσωπό σου
και στα μάτια σου οι σκιές της νύχτας κοιμούνται.
Μα τρομακτική είναι η σιωπή σου.
Κι η οψη σου είναι τρομακτική ΨΥΧΗ ΜΟΥ.
Mε αγάπη...
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"