- Ο ΤΙΠΟΤΑΣ . - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Η εξάρτηση του οργανισμού μας από μία ουσία ,μας κάνει ευάλωτους .
Όταν εισέλθει κάποιος σε αυτήν την κατάσταση , βιώνει την ουσία από την οποία εξαρτάται .
Υπάρχουνε αρκετές ουσίες , από τις οποίες ,μπορεί να εξαρτηθεί ένας άνθρωπος .
Τσιγάρο, ναρκωτικά, ηρεμιστικά χάπια ,ινσουλίνη ,θεία ουσία ,πνευματικά επίπεδα ,το ποτό ……
Οι θετικές και αρνητικές συνέπειες , είναι γνωστές , για τους χρήστες .
Όταν ενεργούνε υπό την επίδραση των ουσιών αυτών, νιώθουνε πολύ καλύτερα .
Προκαλούνε όμως ζημιές στον οργανισμό τους .

Ο ανώτερος εαυτός , θείο πνεύμα , το άπειρο ( αιωνιότητα , διαχρονικότητα ,αθανασία, αφθαρσία , τελειότητα (πληρότητα ) ,είναι μία ουσία .
Ανάλογα με την χρήση που θα κάνουμε , θα έχουμε θετικά η αρνητικά αποτελέσματα , για την διαμόρφωση του πνευματικού μας κόσμου .
Ο τρόπος με τον οποίο , θα προσπαθήσουμε να πλησιάσουμε τον ανώτερο εαυτό μας , είναι καθοριστικός για την ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ μας .

Πνευματικοί μου Φίλοι, όσοι από εμάς κατορθώνουνε να διαμορφώνουνε την καθημερινότητά τους σε μία απόλαυση , χρησιμοποιούνε με ιδανικό τρόπο την θεία ουσία .

Όσοι δεν φτάνουνε στο σημείο αυτό , εμμένουνε στην προσωπικότητά τους .
Τα γενικά προβλήματα , που αντιμετωπίζουμε όλοι μας ( ο καθένας βέβαια ξεχωριστά και με τον δικό του μοναδικό τρόπο ) , είναι γνωστά .
Συμπεριφορές συνανθρώπων μας και γενικά όλα όσα επιφέρει ένας αγώνας επιβίωσης .

Αυτοί που πραγματικά θέλουνε να είναι η κάθε ημέρα τους , μία ξεχωριστή, μοναδική χαρά στην επίγεια ζωή τους , έχουνε την δυνατότητα να το πετύχουνε .

ΖΗΣΕ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ,λένε κάποιοι .
Η στιγμή είναι ο καναδικός υπαρκτός χρόνος ,λένε κάποιοι άλλοι .
ΠΑΡΕΛΘΟΝ ,ΠΑΡΩΝ & ΜΕΛΛΟΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ,λένε πάλι κάποιο άλλοι .
Ακούγεται λογικό, το να επιδιώκουμε να ζούμε την στιγμή , μέσα στην καθημερινότητά .
Τα προβλήματα ξεκινάνε , όταν συνειδητοποιούμε , ότι αυτή δεν μας ανήκει ατομικά .
Διαμορφώνεται από πολλά άτομα .
Όλα τα άτομα που συντελούνε σε αυτήν την διαμόρφωση , δεν έχουνε την ίδια την μία και μοναδική ποιότητα .

Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΑΣ ΦΕΡΝΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ .

Υπάρχουνε άνθρωποι ,που έχουνε απαλλαχτεί απo αυτά .

Είναι όλοι αυτοί, που γνωρίζουνε το παρελθόν το παρών και το μέλλον τους .
Αυτοί έχουνε ξεπεράσει την προσωπικότητα και τα προβλήματα , που εμπεριέχει .

Είναι αφυπνισμένοι .
Όχι όμως με την έννοια , του ανθρώπου που συμμετέχει στην συνειδητότητα του κόσμου αυτού .

Αλλά με την έννοια , του ανθρώπου , που συνειδητοποίησε , τον ανώτερο εαυτό του .

Θα μπορούσανε να ειπωθούνε πολλά , για αυτόν , από άτομα που δεν φτάσανε στην συνείδηση αυτή .
Αυτοί όμως που έχουνε φτάσει , λένε μονάχα ένα και μοναδικό πράγμα .

ΚΑΘΕ ΗΜΕΡΑ ΕΙΜΑΙ Ο ΑΝΩΤΕΡΟΣ ΕΑΥΤΟΣ ΜΟΥ .
Πόσοι άραγε μπορούνε να το πετύχουνε ;;;

Δεν είναι όλοι αυτοί , που διακατέχονται , από το αιώνιο πυρ και ένας από αυτούς , (έχει θυληκό γένος )έδωσε σε προηγούμενο μήνυμα του , ένα υπέροχο δείγμα .

Gretel ερωτεύθηκα την ψυχή σου .

Αυτό είναι καλό ,η κακό , η μήπως βρίσκεται πάνω από την έννοια του καλού και του κακού ,που μπορούμε να διανοηθούμε εμείς οι θνητοί ;;;

Νασαι καλά .
Ευχαριστώ τον ανώτερο εαυτό μας , που υπάρχεις .

Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΑΠΕΧΕΙ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ .

Όσοι το αντιλαμβάνονται ,ως μία αυθυποβολή , θα πρέπει νομίζω να αναθεωρήσουνε , την σκέψη τους .

Τι γνώμη έχετε αυτήν την στιγμή ,να συνεχίσουμε η να σταματήσουμε την ομαδική προσπάθειά μας ;;;
Εγώ ο τίποτας λέω να συνεχίσουμε …….και όπου μας βγάλει .

ΣΤΟ ΑΠΕΙΡΟ ΚΑΙ ΑΚΟΜΗ ΠΑΡΑΠΕΡΑ .

όλοι βρισκόμαστε εδώ επειδή δεν έχουμε πάψει να ελπίζουμε και να πιστεύουμε, ακόμη κι αν με τα χρόνια έχουμε γίνει πιο επιφυλακτικοί στο ποιους εμπιστευόμαστε.

quote:

---

Κουβεντιάζω μαζί του .
Μέσα από αυτές τις συζητήσεις μας , ποιος εκτιμάς , ότι είναι προθυμότερος να δώσει πνευματική βοήθεια .
Η προσωπικότητά μου , η ο ανώτερος εαυτός μου ;;;

---

Προσωπικά εκτιμώ ότι υπάρχουν δύο είδη πνευματικής βοήθειας τα οποία υπάρχουν εν αγνοία συνήθως του προσφέροντος:

1. Η βοήθεια που επιθυμεί να δώσει κανείς σε μια δραματική αντιστροφή ενός ελλείμματος που αναγνωρίζει το εγώ του. Δηλαδή σε μια γνωστή θεατρική πράξη, το εγώ, το οποίο δεν έχει μάθει να αγαπά σωστά, περιμένει μια ζωή να το ξεχωρίσει κάποιος, να το αναγνωρίσει για τη σπουδαιότητά του, περιμένει να λάβει την αγάπη απ’ έξω, τη στιγμή που η αγάπη είναι και θα πρέπει να είναι εγγενής. Όταν δεν έρχεται αυτή η αναγνώριση, συνήθως το εγώ αντιδρά με δύο τρόπους:

(α) γλιστρά στο ρόλο του θύματος («γιατί εγώ Θεέ μου;»), κάποτε του θύτη («θα σας δείξω εγώ»), ενίοτε του σνομπ («αν δεν αναγνωρίζετε την αξία μου είναι επειδή δεν μπορείτε»).

(β) γλιστρά στο ρόλο αυτού που προσφέρει, ο οποίος βρίσκει μια παροξυντική κορύφωση στο ρόλο του «σωτήρα». Στο πεδίο αυτό αναφέρεται η nst, όταν λέει ότι κάποιοι άνθρωποι προσφέρουν καταναγκαστικά, ακόμη δηλ. και αν ο άλλος δεν θέλει να λάβει! Η μαθηματική κατάληξη της αντίδρασης (β) σε βάθος χρόνου είναι η (α), για ευνόητους λόγους.

2. Η βοήθεια που επιθυμεί να δώσει κανείς από την πληρότητά του, επειδή υπερχειλίζει από αγάπη, έχει μάθει να αγαπάει τον εαυτό του ως θεία εκπόρευση και μέσα από αυτή την αγάπη αναγνωρίζει τη θεότητα, τη σημασία του συνανθρώπου και το θαύμα της ζωής.

Όμως επειδή -όπως λέει η Gretel, δίνοντάς μας μια τόσο όμορφη ανάσα γλυκύτητας- κανείς δεν είναι τέλειος, συνήθως οι αγνοί άνθρωποι διακατέχονται από ένα πνεύμα προσφοράς που αποτελεί μίξη και του 1 και του 2. Δηλαδή δεν έχουμε πλήρως εξελίξει την προσωπικότητά μας ούτε έχουμε μάθει να αγαπάμε σωστά, έχουμε ωστόσο κάποια θέαση του ανώτερου εαυτού μας και μία τουλάχιστον στιγμή στη ζωή μας που βιώσαμε την ενότητα με τα πάντα… Και μ’ αυτά προσπαθούμε να βρούμε το δρόμο μας.

Συνήθως ο δρόμος αυτός μάς επιβάλλει να κάνουμε αυτό που μας λέει η καρδιά μας χωρίς δεύτερη σκέψη, παραμερίζοντας τα εσωτερικά ελλείμματα και σιωπώντας το εγώ, ώστε να μπορέσουμε να ακούσουμε την πραγματική ανάγκη του άλλου… Και σ’αυτό το σημείο θέλησα να εστιαστώ με τα πιο πάνω ποστ μου: «να σιωπήσουμε το εγώ, ώστε να μπορέσουμε να ακούσουμε την πραγματική ανάγκη του άλλου».

Καλημέρα σε όλους, με αγάπη,
Unseen

Στον κόσμο του Πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή.

Καλή μου Unseen συμφωνώ απόλυτα μαζί σου.!! Νομίζω κυριολεκτείς ακριβώς.

Για λίγες θετικές δονήσεις check out this:

http://profile.myspace.com/index.cfm?fuseaction=user.viewprofile&friendid=152435597

Its healing, ambient and steeped in the love vibration.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

quote:

---

Aγαπητέ alfa-omega ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια αν και η αφεντιά μου απέχει πολύ από την Αγνότητα ψυχής που θα ήθελε να έχει, και πολλές σκοτεινές γωνιές που δεν θάθελε να έχει.

---

quote:

---

Προσωπικά εκτιμώ ότι υπάρχουν δύο είδη πνευματικής βοήθειας τα οποία υπάρχουν εν αγνοία συνήθως του προσφέροντος:

1. Η βοήθεια που επιθυμεί να δώσει κανείς σε μια δραματική αντιστροφή ενός ελλείμματος που αναγνωρίζει το εγώ του. Δηλαδή σε μια γνωστή θεατρική πράξη, το εγώ, το οποίο δεν έχει μάθει να αγαπά σωστά, περιμένει μια ζωή να το ξεχωρίσει κάποιος, να το αναγνωρίσει για τη σπουδαιότητά του, περιμένει να λάβει την αγάπη απ’ έξω, τη στιγμή που η αγάπη είναι και θα πρέπει να είναι εγγενής. Όταν δεν έρχεται αυτή η αναγνώριση, συνήθως το εγώ αντιδρά με δύο τρόπους:

(α) γλιστρά στο ρόλο του θύματος («γιατί εγώ Θεέ μου;»), κάποτε του θύτη («θα σας δείξω εγώ»), ενίοτε του σνομπ («αν δεν αναγνωρίζετε την αξία μου είναι επειδή δεν μπορείτε»).

(β) γλιστρά στο ρόλο αυτού που προσφέρει, ο οποίος βρίσκει μια παροξυντική κορύφωση στο ρόλο του «σωτήρα». Στο πεδίο αυτό αναφέρεται η nst, όταν λέει ότι κάποιοι άνθρωποι προσφέρουν καταναγκαστικά, ακόμη δηλ. και αν ο άλλος δεν θέλει να λάβει! Η μαθηματική κατάληξη της αντίδρασης (β) σε βάθος χρόνου είναι η (α), για ευνόητους λόγους.

2. Η βοήθεια που επιθυμεί να δώσει κανείς από την πληρότητά του, επειδή υπερχειλίζει από αγάπη, έχει μάθει να αγαπάει τον εαυτό του ως θεία εκπόρευση και μέσα από αυτή την αγάπη αναγνωρίζει τη θεότητα, τη σημασία του συνανθρώπου και το θαύμα της ζωής.

Όμως επειδή -όπως λέει η Gretel, δίνοντάς μας μια τόσο όμορφη ανάσα γλυκύτητας- κανείς δεν είναι τέλειος, συνήθως οι αγνοί άνθρωποι διακατέχονται από ένα πνεύμα προσφοράς που αποτελεί μίξη και του 1 και του 2. Δηλαδή δεν έχουμε πλήρως εξελίξει την προσωπικότητά μας ούτε έχουμε μάθει να αγαπάμε σωστά, έχουμε ωστόσο κάποια θέαση του ανώτερου εαυτού μας και μία τουλάχιστον στιγμή στη ζωή μας που βιώσαμε την ενότητα με τα πάντα… Και μ’ αυτά προσπαθούμε να βρούμε το δρόμο μας.

Συνήθως ο δρόμος αυτός μάς επιβάλλει να κάνουμε αυτό που μας λέει η καρδιά μας χωρίς δεύτερη σκέψη, παραμερίζοντας τα εσωτερικά ελλείμματα και σιωπώντας το εγώ, ώστε να μπορέσουμε να ακούσουμε την πραγματική ανάγκη του άλλου… Και σ’αυτό το σημείο θέλησα να εστιαστώ με τα πιο πάνω ποστ μου: «να σιωπήσουμε το εγώ, ώστε να μπορέσουμε να ακούσουμε την πραγματική ανάγκη του άλλου».

---

quote:

---

Η προσωπικότητα χωρίζει τους ανθρώπους , η ψυχή τους ενώνει .
Η αλλιώς :
Η προσωπικότητα ενώνει τα συναισθήματα των ανθρώπων ,η ψυχή τα αφομοιώνει .

---

quote:

---

Μία από αυτές , είναι ότι όποιος έχει φτάσει την προσωπικότητά του στο επίπεδο του αφηρημένου νου , περιμένει τους συνανθρώπους του , που έμειναν στα συναισθήματά τους .
Και όταν με το καλό φτάσουμε , όλοι η παρούσα ομάδα ,που συμμετέχει ενεργά σε αυτήν την αναζήτηση , στον αφηρημένο νου , δεν θα βαριόμαστε ούτε μία μοναδική στιγμή .
Διότι θα έχουμε αφομοιωθεί από την μία ψυχή , την οποία στην ουσία αναζητάμε .

---

Λες, φίλε μου, να περιμένουμε στην θύρα όπως ο Βούδας;

Σας εύχομαι να έχετε μια όμορφη μέρα!

In anticipation of my resurrection...

Με ρώτησε αν έχω κάνει παρόμοιο αστρικό ταξίδι και του είπα , ότι έχω φτάσει μονάχα στο συνειδητό ονείρεμα .

Αλληλοσυμπληρώσαμε , όσο αυτό ήτανε εφικτό ( διάλλειμα από την εργασία 20 λεπτών ) και τρέφουμε πλέον ο ένας για τον άλλο , μεγάλο σεβασμό .

Ίσως επειδή , με την πρώτη ευκαιρία που μου δίνεται να συζητήσω με κάποιον συνάνθρωπό μου , αναφέρομαι στα εσωτερικά προβλήματα όλων μας , να κατορθώνω να μεγαλώνω την οπτική γωνία , μέσα από την οποία παρατηρώ τον ανώτερο εαυτό μου .
Ίσως και οι προσωπικές μου εμπειρίες ,να μου δώσανε κάτι ,που δεν αποκτιέται με το διάβασμα και την μελέτη , του ανώτερου εαυτού .
Δεν φοβάμαι πλέον να μην πέσω από κάπου πολύ ψηλά ,σε ένα πολύ χαμηλό σημείο, διότι συνειδητοποίησα , ότι ο ανώτερος εαυτός , μας περιμένει όλους σε ένα πολύ υψηλό σημείο .

Αυτό το σημείο , είναι υπαρκτό .
Το διαισθάνεται και τελικά το νιώθει βαθειά μέσα του , όποιος δεν εγκαταλείπει την προσπάθειά του .
Γνώρισα και ένα άτομο , που ασχολήθηκε με την εσωτερική θέαση της ψυχής του και εγκατέλειψε την ατραπό .
Τώρα που με γνώρισε , με εκτιμάει σε μεγάλο βαθμό και με την πρώτη ευκαιρία , κουβεντιάζουμε τα εσωτερικά μας θέματα .
Το θετικό για εμένα είναι , ότι ξανάρχισε να αποκτά το χαμένο ενδιαφέρον του .

ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΜΟΥ ΔΙΝΕΙ ΤΗΝ ΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ,ΟΤΙ ΤΑ ΠΑΩ ΚΑΛΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ .

Την εργασία μου , την βλέπω ως έναν χώρο, όπου έχω επαφές με άτομα , που έχουνε διαφορετικές αντιλήψεις .
Μέσα από τον τρόπο παρουσίας των προσωπικοτήτων μας , μαθαίνω από τα άτομα αυτά και διαπιστώνω με ιδιαίτερη χαρά , ότι κάποια συγκεκριμένα άτομα , άρχισαν να με εκτιμάνε βαθειά, για τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρομαι στον κοινό εργασιακό μας χώρο .

Δεν γνωρίζω , αν μπόρεσα να σου δώσω κάποιες απαντήσεις , σε αυτά με τα οποία απορείς και αφορούνε τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζω την πραγματικότητα .

Αγαπητέ Dying_Incubus , η θύρα στην οποία αναφέρθηκες , είναι πάντοτε ανοιχτή .

Προσωπικά δεν περιμένω να έρθει σε εμένα , αλλά προσπαθώ να κατευθύνομαι προς αυτήν .

Η ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ,είναι αυτή που πρέπει να επιδιώκουμε και όλο το ΣΥΜΠΑΝ θα μας συμπαραστέκεται , όσο είμεθα σε εγρήγορση .

Είμαι σωματικά ( σχεδόν ) τελειωμένος , μετά την εργασία μου , όμως το πνευματικό μου πάθος , για την συμμετοχή μου σε αυτό το θέμα , οδήγησε τα πόδια μου , δίνοντας τα κυριολεκτικά φτερά και πάλι εδώ .

ΠΛΑΤΩΝΑΣ πολύ εκφραστική η σκιαγράφηση ,μου θύμισε ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗ .

Αν κάπου δεν απάντησα σε κάτι που είναι σημαντικό για κάποιον από εσάς , θα το επιχειρήσω στο μέλλον, αφού βρω πρώτα τον χρόνο , να μελετήσω περισσότερο τις απόψεις και τους προβληματισμούς σας .
Τώρα αυτήν την στιγμή, είμαι ώριμος για το κρεβατάκι μου ……Και αν ήμουνα εργατικός στην καθημερινή εσωτερική μελήτη μου ,τότε ίσως να ονειρευτώ και πάλι κάτι τόσο συνειδητά , όπου δεν θα ξεχωρίζω το υποκειμενικό από το αντικειμενικό .
Να μπω και πάλι σε μία άλλη διάσταση, για να απόσυμφορήσω το πνεύμα μου , που ταλαιπωρείται από τις ατέλειες της κοινωνίας μας .

Καλό βράδυ και όνειρα γλυκά αγαπητοί φίλοι .

Cheers σε όσους νυχτοπερπατάνε.

Θα σταθώ σε αυτό:

quote:

---

Η ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ,είναι αυτή που πρέπει να επιδιώκουμε και όλο το ΣΥΜΠΑΝ θα μας συμπαραστέκεται , όσο είμεθα σε εγρήγορση .

---

και σε αυτό:

quote:

---

Γνώρισα και ένα άτομο , που ασχολήθηκε με την εσωτερική θέαση της ψυχής του και εγκατέλειψε την ατραπό .
Τώρα που με γνώρισε , με εκτιμάει σε μεγάλο βαθμό και με την πρώτη ευκαιρία , κουβεντιάζουμε τα εσωτερικά μας θέματα .
Το θετικό για εμένα είναι , ότι ξανάρχισε να αποκτά το χαμένο ενδιαφέρον του .

---

Στο πρώτο σημείο έχω να πω ότι σε αυτό το στενό και δύσκολο μονοπάτι που λέγεται Ατραπός, η φλόγα που μας οδηγεί δεν σβήνει ποτέ. Μας φωτίζει και ανάβει την δική μας μικρή φλόγα πού ίσως να είναι λιγότερο φωτεινή αλλά μπορεί να τη δει αυτός που είναι ακριβώς πίσω μας, να του φωτίσει το δρόμο και να ανάψει τη δική του.

Και να το συνδέσω με το δεύτερο σημείο του αγαπητού alfa-omega, και να πω ότι αυτοί που δεν είναι πια στην ατραπό που πιστεύουμε ότι την εγκατέλειψε, απλά δεν βλέπει ξεκάθαρα τη φλόγα, και χάνεται.

Είναι πολλοί οι τρόποι που μπορεί να χάσουμε τη θέαση της φλόγας.

Είναι πολλά αυτά που μπορεί να μας τυφλώσουν και να μας βγάλουν από το μονοπάτι. Αλλά προσωπικά πιστεύω ότι αν ξεκινήσεις δεν υπάρχει επιστροφή. Το μονοπάτι είναι εκεί και σε καλεί.

Γι΄αυτό θεωρώ τόσο σημαντικό την ορθή δράση. Αυτήν που δεν περιμένεις ανταπόδωση. Δώσε τη φλόγα σου, αν θα ανάψει η φλόγα του άλλου δεν το ξέρεις ποτέ, αν θα είναι ο άνεμος πιο δυνατός και τη σβήσει ούτε αυτό το ξέρεις, αλλά μπορεί να γίνει και φωτεινός φλογερός φάρος, τότε είναι τα δύσκολα, γιατί μπορεί να νιώσεις ή δάσκαλος και να αποκτήσεις την αλαζονεία της γνώσης -εγώ το πέτυχα αυτό γι΄αυτόν- ή να τον φθονήσεις γιατί το φως του είναι πιο δυνατό.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Υπάρχει ένα δωμάτιο μοναχικό που χάθηκα μέσα
και όλες οι αιτίες όλων όσων έπραξα
βυθίστηκαν σε μια μαύρη τρύπα.

Πουθενά δεν μπόρεσα να σε βρω.
Μου είπες: "Ελα και αψήφισε τον πόνο σου".
Υπάρχει μια καταιγίδα στην όψη,
υπάρχει ένα μαύρο σύννεφο εκεί που η μέρα γίνεται νύχτα
και ακούω το ΚΑΛΕΣΜΑ.

Δεν μπορώ να κρυφτώ πουθενά
κι εσύ, στρέφεις το βλέμμα σου μακριά.
Θάρθω και θα αψηφίσω τον πόνο μου.

Δεν μπορώ να το αφήσω να περάσει,
έχω δει,
έχω ακούσει ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ,
τόσες φορές πριν από τώρα που δεν μπορώ να το αγνοήσω,
ούτε και θέλω.

Ερχεται η βροχή εκείνη που δεν έχει τέλος
και δεν μπορώ να το αγνοήσω,
γιατί ακούω το ΚΑΛΕΣΜΑ.

Ερχεται και θα αψηφίσω τον πόνο μου.
Γιατί ο κύκλος ποτέ δεν τελειώνει,
γιατί ο κύκλος ποτέ δεν τελειώνει,
γιατί υπάρχει καταιγίδα μέσα μου
που ξεκλειδώνει την θλίψη και η μέρα γίνεται ΝΥΧΤΑ.

Και οι φωνές με καλούν και δεν μπορώ να κρυφτώ πουθενά
και πνίγομαι ξανά, για να γεννηθώ ξανά,
γιατί ο κύκλος δεν τελειώνει ΠΟΤΕ.

ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΚΑΙ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ,
ΓΙΑΤΙ Ο ΚΥΚΛΟΣ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΠΟΤΕ,
ΔΕ ΘΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΠΟΤΕ.

ΕΙΜΑΙ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΠΟΥ Η ΜΕΡΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ, ΟΥΤΕ Η ΝΥΧΤΑ.
ΕΙΜΑΙ ΕΚΕΙ ΜΑΖΙ ΓΙΑΤΙ ΑΙΩΝΙΑ ΘΑ ΑΚΟΥΩ ΤΟ "ΚΑΛΕΣΜΑ".

ελεύθερη μετάφραση
από το τραγούδι των Elusive "the circle never ends"

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Λοιπόν, συμπερασματικά, θεωρώ ότι δεν πρέπει να δίνουμε και πολύ σημασία στα λεγόμενα ενός τέτοιου ανθρώπου.

Πολλοι ειναι εκεινοι που τον επισκεπτονται ακομα και στην Ικαρια, για να συζητησουν μαζι του...