- Αρρωστια : το μεγαλύτερο δώρο του ανθρώπου - .-= Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ =-.
Όλες οι αρρώστιες του ανθρώπου είναι ψυχογενή και οφείλονται κατά ένα τεράστιο ποσοστό στην ψυχολογική κατάσταση του ανθρώπου και μόνο. Όταν ένας άνθρωπος πνευματικά είναι άρρωστος τότε δεν μένει τίποτα άλλο παρά να εκδηλωθεί η αρρώστια του στην ύλη. Ουσιαστικά λοιπόν εδώ οφείλεται και ο τίτλος του θέματος, η αρρώστια μας δείχνει το που σφάλλουμε, το τι κάνουμε, το τι σκεφτόμαστε και τέλος το σημαντικότερο, το ποιοί είμαστε. Το να υποφέρουμε από μια ασθένεια σημαίνει οτι υποφέρουμε από κομμάτια του εαυτού μας τα οποία θεωρούμε ανυπόφορα και λόγω του οτι ο νους μας δεν το κατανοεί, προβάλλεται μια ασθένεια για να υποδείξει ακριβώς την αιτία του προβλήματος. Τώρα, το εάν οι περισσότεροι τρέχουν στους γιατρούς και πλακώνονται στην αντιβίωση και στα φάρμακα με το παραμικρό είναι ο λόγος που η ασθένεια όλο και εξελίσσεται.
Εδώ θα θέσω κάποια παραδείγματα ασθενειών που προέρχονται από καθαρά πνευματικές αιτίες.
Καρκίνος, πεπτικές παθήσεις, παθήσεις γεννητικών οργάνων και γυναικολογικά΄και όλες οι παθήσεις που αφορούν τα κόκκαλα.
Μερικά παραδείγματα είναι...
Τα νεφρά είναι η έδρα της ασφάλειας, ο φόβος δημιουργεί πρόβλημα
Η χολή είναι υπεύθυνη για την πιρκία
Το συκώτι είναι υπεύθυνο για τον θυμό και τα συγκεχυμένα συναισθήματα,
τα γυναικολογικά προβλήματα στην γυναίκα υποδηλώνουν την κακή σχέση της με την οικογένειά της ή με τον σύζυγο κ.ο.κ.
Φυσικά ΤΟΝΙΖΩ ΟΤΙ ΣΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΌ ΧΩΡΟ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΈΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΟ ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΕΞΑΙΡΕΣΕΙς ΚΑΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ.
Το ειρωνικό της υπόθεσης είναι οτι μπορούμε να αποφύγουμε το νυστέρι , απλά θεραπεύοντας την πνευματική - ψυχολογική αιτία
Ευχαριστώ
ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ
ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΚΑΤΙ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟ ΕΧΕΙ ΔΙΑΤΥΠΩΣΕΙ Ο ΠΛΑΤΩΝ.
Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΕΞΕΤΑΣΕΙ ΚΑΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ.
ΟΜΩΣ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ''ΔΩΡΟ'';ΙΣΩΣ ΟΜΩΣ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΣΕΡΘΟΥΜΕ ΣΕ ΒΑΘΥΤΕΡΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ...
Θελω να πω πως δεν εχουν ολες οι καταστασεις αιτια καποια ψυχικη ανησυχια, υπαρχουν μικροβια, μολυνσεις απο τις οποιες οσο ψυχικα δυνατος και να εισαι το σωμα σου θα προσβληθει.[δεν μας εγγυαται η καλη ψυχολογια απολυτη ανοσια, μη λεμε ο,τι θελουμε]
Δεν αμφισβητω την υπαρξη ψυχοσωματικων ασθενειων, ουτε τη συμβολη της ψυχης στην αναρρωση του σωματος[κατι που σε αρκετες περιπτωσεις σπευδουμε να ονομασουμε θαυμα και ειναι η επιβολη του πνευματος στο σωμα και η θεραπεια της οποιας νοσου]
Αλλα η διαγνωση και η θεραπεια ειναι διαδικασιες περιπλοκες και δεν μπορουμε να ειμαστε απολυτοι. Θα ηθελα να ρωτησω το δημιουργο του θεματος, αν ειναι γιατρος η εχει οποιαδηποτε ιατρικη επιστημονικη καταρτιση. Να δωσει το στιγμα του, ωστε να ξερουμε απο που πηγαζουν οι αποψεις του. Ευχαριστω.
Είπε ότι σε όσα αναφέρει υπάρχουν και εξαιρέσεις.
Εσύ βέβαια καλά κάνεις και τα λες γιατί πάντα υπάρχουν άνθρωποι με προβλήματα σοβαρά όπως αυτό που ανέφερες, παιδικός καρκίνος, που μπορούν να πιαστούν από παντού για να σώσουν τα παιδιά τους και θες να προλάβεις τις παρανοήσεις. Όντως πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί σε τέτοια θέματα.
Δεν ξέρω για καρκίνο εάν θεραπεύετε αλλά ότι διευκολύνει στην ανάρρωση η καλή ψυχολογία είναι σίγουρο, εννοώ μετά την ιατρική επέμβαση.
ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ
Εκφράζω στο θέμα αυτό την καθαρά προσωπική μου γνώμη γνωρίζοντας οτι ίσωσ στο μέλλον να αποδειχτεί λανθασμένη, αν και δεν νομίζω.
Ευχαριστώ
ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ
η γενική ιδέα αυτού που θες να προβάλεις είναι σωστή και έχει βάση, ο τρόπος όμως που συγχέεις μεταξύ τους τα πράγματα είναι λάθος.
Ή ψυχολογία του ατόμου είναι το καυτευθυντήριο όχημα του στην ζωή και ναι έχει ιαματικές επιδράσεις πάνω του σε ορισμένες περιπτώσεις.
quote:
πιστεύω οτι ένα παιδί αντανακλά τους γονείς του. Ένα μωρό που έχει καρκίνο, για μένα δεν αποτελεί θέμα θεραπείας, το μωρό αυτό κατεμέ θα σωθεί μόνο εφόσον οι γονείς του γίνουν καλύτεροι άνθρωποι.
Συγνώμη αλλά θεωρώ ανεπίτρεπτο να υπάρχουν τέτοιες απόψεις στην εποχή μας. Συμφωνώ με την elder sister και διαφωνώ κάθετα με την απάντησή σου. Όταν ένα νέο παιδί, όχι απαραίτητα μωρό, πάσχει από αυτήν την νόσο πρέπει πραγματικά μια και λες ότι ασχολείσαι με τέτοιες περιπτώσεις να γνωρίζεις το μεγαλείο ψυχής που διαθέτουν αυτοί οι άνθρωποι.
Η αγάπη τους για το παιδί τους φτάνει στα όρια της θυσίας.
Πως μπορείς και λες ότι αν γίνουν καλύτεροι άνθρωποι θα σώσουν το παιδί τους;
Αν αυτοί δεν είναι καλύτεροι άνθρωποι που περνούν την χειρότερη δοκιμασία όλων, ποιος είναι εγώ και εσύ που έχουμε την τύχη να έχουμε υγιή παιδιά;
Έχω γνωρίσει τέτοιους γονείς και πραγματικά είναι το καλύτερο δείγμα ανθρώπων και δυστηχώς το τέλος είναι πάντα ίδιο, εις βάρος τους.
Η ψυχολογία δεν έχει να κάνει καμία σχέση με την ίαση ανίατων ασθενειών αλλά με την καλυτέρευση και επιμύκηνση του απομένοντα χρόνου ζωής που δίνουν οι γιατροί. Για τις άλλες αθένειες μπορεί να κάνει θαύματα μια και οι ασθένειες του μυαλού είναι ιδιαίτερα πολλές και συχνές στην εποχή μας.
Δεν λέω βέβαια σε καμμία περίπτωση ότι δεν είναι καλοί γονείς, αλλά ποτέ δεν ξέρεις τι έχει στην ψυχή του ο άλλος.
Και θα σου πω μερικά παραδείγματα γονιών που βλέπεις κάθε μέρα γύρω σου και κανένας δεν τους έχει πει ποτέ ότι κάτι που κάνουν κάνει κακό στο παιδί τους, γιατί απλά δεν το βλέπει κακό ή δεν ανακατεύεται.
Είναι κάποιος με το παιδί του στο σπίτι, ηλικία ας πούμε 5-7 ετών
το μικρό έχει βαρεθεί κλεισμένο όλη τη μέρα στο διαμέρισμα, γκρινιάζει και κάνει κάποιες ζημιές
ποιά είναι η αντίδραση του γονιού σε ποσοστό πάνω από 90% ?
στην αρχή με το καλό και όταν αυτό συνεχίζει, αρχίζουν οι απειλές και στο τέλος ξύλο.
Αυτό δηλαδή κάνει καλό στο παιδί? είναι κάτι που το συνετίζει? είναι κάτι που το κάνει να καταλάβει?
ή μήπως κάτι που το φοβίζει και λόγω ότι ο γονιός είναι πιό δυνατός το κάνει να σταματήσει?
Μαμά στο σπίτι με το παιδί, ίδιας ηλικίας, κουρασμένη από την δουλειά τρέχει να τα προλάβει όλα, και έχει από πίσω της και κάποιον να της λέει συνεχώς
μαμά νερό, μαμά πεινάω, μαμά έλα να παίξουμε, μαμά πότε θα πάμε βόλτα, μαμά τι είναι αυτό, μαμά μαμά μαμά......
κάποια στιγμή εκνευρισμένη καταλήγει να επαναληφθεί η 1η περίπτωση
ή να σταματήσει να απαντάει
αν υποθέσουμε ότι σταματήσει να απαντάει και το μικρό συνεχίσει να ρωτάει, αυτό είναι κάτι καλό? θα κάνει το μικρό να καταλάβει ότι η μαμά έχει κουραστεί?
ή μήπως θα το μάθει την αδιαφορία και θα το οδηγήσει να βρει άλλους τρόπους για να ακουστεί
Μπορώ να πω ατέλειωτα παραδείγματα, αλλά νομίζω ότι κατάλαβες τι εννοώ.
Αυτά που ανέφερα είναι τα πιό συνηθισμένα υπάρχουν πολλά πράγματα που δεν φαίνονται με μιά ματιά αλλά αφήνουν σημάδια στην ψυχή ενός παιδιού.
Και επειδή τα παιδιά είναι αθώα ρουφάνε σαν σφουγγάρι τα πάντα από το περιβάλλον τους δεν έχουν τις προστασίες που έχουν οι περισσότεροι ενήλικες γι'αυτό άλλωστε χρειάζονται και προστασία.
Και πάλι επαναλαμβάνω τα έγραψα χωρίς καμμία διάθεση να κρίνω αυτούς τους γονείς ή να υποτιμήσω το έργο που κάνουν με τα παιδιά τους.
Η άποψη του Μορφέα είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα μόνο που θα τα χαλάσουμε στο ποσοστό. Δηλαδή:
"Όλες οι αρρώστιες του ανθρώπου είναι ψυχογενή και οφείλονται κατά ένα τεράστιο ποσοστό στην ψυχολογική κατάσταση του ανθρώπου και μόνο."
Πράγματι, έως ένα σημείο, έτσι είναι κάτι που το είχε αποδεκτή και ο Ιπποκράτης που υποστήριζε ότι τα προβλήματα μπορεί να προέρχονται και από άλλες πηγές μη ψυχολογικές. Για αυτό το λόγο αποδέχονταν δύο ιατρικές μεθόδους
1) Αλλοπαθητική (Συμβατική Ιατρική, δηλαδή Οργανική αντιμετώπιση)
2) Ομοιοπαθητική (Ψυχολογική αντιμετώπιση)
Εδώ μπαίνει όμως ένα ερώτημα πως αναγνωρίζει κάποιος αν το πρόβλημα υγείας προέρχεται από ψυχολογικό ή κάποιο άλλο λόγο;;;;;
quote:
quote:
--------------------------------------------------------------------------------
πιστεύω οτι ένα παιδί αντανακλά τους γονείς του. Ένα μωρό που έχει καρκίνο, για μένα δεν αποτελεί θέμα θεραπείας, το μωρό αυτό κατεμέ θα σωθεί μόνο εφόσον οι γονείς του γίνουν καλύτεροι άνθρωποι.
--------------------------------------------------------------------------------
Συγνώμη αλλά θεωρώ ανεπίτρεπτο να υπάρχουν τέτοιες απόψεις στην εποχή μας. Συμφωνώ με την elder sister και διαφωνώ κάθετα με την απάντησή σου
ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΩ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ MYSTIC ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΩΡΩ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ΝΑ ΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΤΕΤΟΙΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ.
ΚΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΘΕΩΡΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΜΑΣ ΑΦΘΑΡΤΟΥΣ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΤΟΥ ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕΒΟΜΑΣΤΕ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ.
Το να γεννηθεί λοιπόν ένα παιδί με ένα σοβαρό πρόβλημα (εκφράζω αυστηρά την προσωπική μου γνώμη) σημαίνει οτι είναι απλά ένα αποτέλεσμα μιας προηγούμενης αιτίας. Εγώ την αιτία αυτή προτιμάω να την δίνω στους γονείς.
Επίσης η άποψη που εκφράζω βασίζεται αποκλειστικά και μόνο στις εμπειρίες που είχα μέχρι τώρα με τέτοιες περιπτώσεις. Έχουν υπάρξει που έχουν κάνει στροφή 180° στην ζωή τους και το παιδάκι τους συνήλθε από πολύ βαριάς μορφής νοητική βλάβη χωρίσ καμία ιατρική επέμβαση... Αυτό που σου αναφέρω είναι η πιο ακραία περίπτωση που παρακολούθησα ο ίδιος από κοντά, αλλά υπάρχουν πολλές πολλές τέτοιες περιπτώσεις.
όπεν μάιντ... σαφώς δεν θεωρώ τον εαυτό μου άφθαρτο και ό,τι λέω βασίζεται σε εμπειρίες που είχα μέχρι τώρα και ελάχιστες γνώσεις που απέκτησα μέσω αυτών. Αν στο μέλλον καταλάβω κάτι διαφορετικό, σαφώς και θα υποστηρίζω μιαν άλλη άποψη. Εξάλλου στον κόσμο μας, όποιος το παίζει άφθαρτος φθείρεται τάχιστα.
ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ
Για παράδειγμα ο καρκίνος του μαστού προέρχεται κατά κύριον λόγο από τις έντονες διαμάχες που έχει η γυναίκα με την μητέρα της ή την σχέση της. Όταν λοιπόν πληγώνεται βαθιά η γυναίκα, τότε το ενεργειακό κέντρο της καρδιάς δημιουργεί ανωμαλίες, οι ενεργειακί μεσημβρινοί του ανθρώπου δεν τροφοδοτούν σωστά τα κύτταρα του σημείου αυτού και ιδού...
ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ
quote:
προσωπικά μου φαίνεται απαράδεκτο το γεγονός οτι μπορεί να μιλάμε για ... λάθος... της φύσης... ή γεννητικές ανωμαλίες...
Αγαπητέ Μορφέα, δεν μίλησα για λάθος της φύσης, τα λάθη είναι για τους ανθρώπους, αλλά δεν μπορείς να αρνηθείς ότι δεν υπάρχουν γεννετικές ανωμαλίες. Δεν μπορούμε να φέρουμε τον κόσμο στα μέτρα μας. Αν πιστεύεις κάτι τέτοιο τότε πιστεύω ότι ζεις σε μια ουτοπία.
Αγαπητέ pyramid σέβομαι τα λεγόμενά σου και όντως συμβαίνουν αυτές οι καταστάσεις σε μεγάλο ποσοστό αλλά τι θέλεις να μου πεις...(;) ότι κάποιο παιδάκι θα πάθει καρκίνο και θα φταίει η μαμά του επειδή δεν το πήγαινε συχνά βόλτα;
Πραγματικά, αναρωτιέμαι, έχεις επίγνωση αυτών που λές; Δεν θέλω να φανώ αγενής, αλλά αναλογίζεσαι το ψυχολογικό κόστος που θα έχει μια μητέρα ή ένας πατέρας ενός πάσχοντος παιδιού, διαβάζοντας αυτά που γράφονται εδώ; Είναι δυνατόν να πάθει καρκίνο ένα παιδί επειδή δεν το πήγαιναν συχνά βόλτες ή το μάλωναν όταν έκανε ζημιές;
Μια ερώτηση κρίσεως, ΄΄Είσαι πατέρας/μητέρα;΄΄
Καλό θα είναι όταν κατηγορούμε τους άλλους ότι προκαλούν άσχημες ψυχολογικές καταστάσεις να μην χάνουμε τον δικό μας έλεγχο.
Για εμένα αυτό το θέμα πρέπει να κλειδωθεί για ευνόητους λόγους.
Ευχαριστώ.
Δεν είπα ούτε για μιά στιγμή ότι κάποιο παιδί παθαίνει καρκίνο γιατί δεν το πάει βόλτα ο γονιός ούτε γιατί το μαλώνει.
Τα παραδείγματα ήταν μόνο για να κάνω κατανοητή την σκέψη μου και να τεκμηριώσω όσο μπορώ το ότι, αυτό που φαίνεται δεν ισχύει και απαραίτητα.
Ειλικρινά με πλήρη επίγνωση των όσων λέω δεν με ενδιαφέρει καθόλου το ψυχολογικό κόστος που έχει ένας γονιός που προσπαθεί να σώσει το παιδί του, το μόνο που με ενδιαφέρει είναι το παιδί που υποφέρει.
Κανονικά ούτε το ίδιο τον γονιό πρέπει να τον ενδιαφέρει, μάνα/πατέρας δεν γίνεσαι για να καμαρώνεις ότι κάτι έκανες στη ζωή σου, το τι έκανες κρίνεται από τον άνθρωπο που φέρνεις στον κόσμο όταν πλέον αυτός έχει βγει πιό έξω από την "ασφάλεια" του σπιτιού.
Αυτά για το θέμα του παιδικού καρκίνου που μάλλον έβγαλε το θέμα από την αρχική του πορεία.
Λυπάμαι πολύ για ότι μπορεί να έχεις βιώσει από πολύ κοντά, γιατί γνωρίζω ότι είναι μιά δύσκολη κατάσταση αλλά είναι άδικο για το θέμα να κλειδωθεί γιατί δεν είχε πιστεύω καμμία πρόθεση κανένας να δυσκολέψει και να στενοχωρήσει ανθρώπους.
ΟΤΑΝ ΑΝΑΦΕΡΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΤΟΣΟ ΕΥΑΙΣΘΗΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΥ
ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΟΙ ΣΤΟ ΤΙ ΘΑ ΓΡΑΨΟΥΜΕ Η ΘΑ ΠΟΥΜΕ .
Ευχαριστώ πολύ!
ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ
Edited by - Μορφέας on 10/05/2005 21:06:21
Δεν θα ασχοληθώ άλλο με το συγκεκριμένο θέμα, πιστεύω οτι η άποψή μου είναι σαφής άρα δεν υπάρχει λόγος προέκτασης.
ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ
Εξάλλου είναι γνωστό οτι σχεδόν όλοι οι άνθρωποι έχουν το γονίδιο του καρκίνου, αλλά ωστόσο ο καρκίνος εμφανίζεται μόνο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει οτι είναι χειρότεροι άνθρωποι από τους άλλους απλά σημαίνει οτι εκεί είναι τη σημείο όπου πρέπει να μάθουν κάτι για την εξέλιξή τους
ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ
Σύμφωνο με τον Μορφέα... στην περιοχή που μένω εδώ στην Ελβετία αυτές οι θεωρίες και απόψεις είναι η βάση στον εναλλακτικό τομέα ...
Η κάθε αρρώστια, όπως είπατε είδη, είναι στοιχειο για κάτι ψυχολογικό ...όταν λοιπόν βρει κανεις γιατί π.x. έχει πονόλαιμο ,αυτό θα φύγει και πάλι ... Παράλληλα μπορεί κανεις να κάνει και μια ομοιοπαθητική θεραπεία η κάτι παρόμοιο .
Βασικό είναι, ο καθένας να βρει το τρόπο με τον οποιο είναι εν τάξει για το πως θα αντιμετωπίζει την αρρώστια και τι λύση αυτηνής.
Όσο για την δικη μου άποψη πιστεύω το εξής . Ναι, η αρρώστια είναι ευκαιρία για να κοιτάξει κανεις από που προέρχεται και γιατί .
Ευκαιρία για να λύση κάτι στον εσωτερικό του κόσμο το οποιο το κουβαλάει είδη αρκετό καιρό μαζί του (π.x.).
Ένα παράδειγμα από μένα προσωπικά . Επί πολύ καιρό είχα πόνους στην περιοχή τον νεφρών .Πήγα λοιπόν σε γιατρό κι αυτός μου είπε πως δεν βρίσκει τίποτα σπουδαίο και το πολύ ,πολύ να είναι κάποια φλεγμονή στο μυϊκό ιστό. Για αυτό μου έδωσε ένα κουτάκι πονστάν κι αυτό ήτανε. Δεν ξέρω αλλα κάτι μου έλεγε ότι αυτό δεν είναι η λύση .Έτσι πήγα εδώ κοντά σε ένα ομοιοπαθητικό ιατρείο.Εκεί εξήγησα τι ακριβώς μου συμβαίνει και τελικά μιλήσαμε επί 2 ώρες . Σ' αυτές τις 2 ώρες μιλήσαμε και για τα παρόν προβλήματα ,που με αποσχολούσαν.
Να μην τα πολυλογώ ... μέσω αυτήν την συζήτηση κατάλαβα τι με προβλημάτιζε πραγματικά κι έτσι είχα ένα στοιχειο . Από εκείνη την στιγμή άλλαξα κάποια πράγματα, όπως για παράδειγμα το πως αντιμετωπίζω πλέον τις σκέψης μου και αυτά που με προβληματίζουν .Πάντως οι πόνοι αυτή φύγανε χωρίς να είχα πάρει κάποιο πονστάν ,μονο και μονο επειδή έλυσα το πρόβλημα εκείνο τον καιρό.
Αυτά λοιπόν από μένα .
Φιλικά
Ayalee