- ΕΛΛΑΔΑ - ΤΟΥΡΚΙΑ προφητειες για κοντινο πολεμο??? - Νο. 4". - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
τι θα γινοταν εαν δεν ειχαμε ανακαλυψει ποτε την ατομικη βομβα , εαν κανεις δεν σκεφτονταν να χρησιμοποιησει την ατομικη ενεργεια σε ΟΠΛΟ ...?
ΣΑΝ σημερα το 1945 , ξεκινησε μια νεα αποχη , η εποχη των ατομικων οπλων και το τελος ενος πολεμου , ενος ολεθριου πολεμου αντι να δωσει εναυσμα για να ενωθουμε , μας βρισκει να χωριζομαστε σε καπιταλιστες και κουμουνιστες , με πυρινικα οπλα και χωρις ... και ακομη δεν εχει τελειωσει
σκεφτομαι ολα αυτα τα ΤΡΙΣ και βαλε , δολαρια , ρουβλια , γιεν κτλπ δεν πηγαιναν στα οπλα , εαν πηγαιναν για τροφη ,για δουλεια , για παιδεια , για υγεια ... που θα ειμασταν σημερα ?
θα ειμασταν σε μια κοινωνια χωρις βια , οπλα , θανατο ? αραγε θα δουλευαμε 2-3 ωρες και θα καλυπταμε ολες τις αναγκες μας ? δεν θα υπηρχε ανεργια , αστεγοι , αναλφαβητοι ... ?
η μηπως μια τετοια "ουτοπια" θα ειχε ως αποτελεσμα την εξαφανιση του ειδους (οπως ελεγε και ο αρχιτεκτονας στο ματριξ) γιατι η βια και ο θανατος ειναι μεσα μας και χωρις αυτα δεν υπαρχουμε ... δεν ζουμε ???
τι να πω ... τοσα εκατομυρια νεκροι ....
ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ !!!!
[ΠΕΡΙ ΠΙΣΤΗΣ - Όποιος πραγματικά έχει γνώση για κάποιο θέμα λέει «κατάλαβα». Όποιος δεν έχει γνώση λέει «πιστεύω».]
quote:
...γιατι η βια και ο θανατος ειναι μεσα μας και χωρις αυτα δεν υπαρχουμε ... δεν ζουμε ???
τι να πω ... τοσα εκατομυρια νεκροι ....ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ !!!!
[ΠΕΡΙ ΠΙΣΤΗΣ - Όποιος πραγματικά έχει γνώση για κάποιο θέμα λέει «κατάλαβα». Όποιος δεν έχει γνώση λέει «πιστεύω».]
Oι νεκροί "λυτρώνονται" φίλε μου...αλλοίμονο απο κείνους που καταρρακώθηκε η ανθρώπινη αξιοπρεπειά τους και υπέστησαν εξευτελισμούς ... βιάσθηκαν -σωματικά και ψυχολογικά-....
Η βία και ο θάνατος και η καταστροφή είναι μέσα μας φίλε μου , πίσω απο κάθε γεγονός βρίσκεται κάποιο/α ψυχολογικό/ά υποκείμενο/α και η αντίληψή του αλλα και η σκέψη του...κάθε καταστροφή πρωτίστως επι-συμβαίνει εντός μας....
Θα σε απογοητεύσω αλλα δεν πρόκειται αυτό να σταματήσει παρά τις εξαγγελίες και τις καλές προθέσεις...και θα αυτοκαταστραφούμε...!
Προσωπικά πιστεύω ότι αυτό είναι αναπόδραστο...λυπάμαι που το λέω...ο χρόνος ήδη μετράει αντίστροφα και μάλιστα με γοργούς ρυθμούς...!
ΜιΛάμε για τελειότητα...ανθρώπινη τελειότητα...
Μπορεί να είμαστε μια τέλεια μηχανή αυτοκαταστροφική...τίποτ'αλλο..!
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Έτσι το δουλεύω εγώ...σωστό λάθος δεν έχει σημασία, έχει αποτέλεσμα.
quote:
Εαρινέ μου, κατά την άποψή μου η ζωή δεν είναι εύκολη. Δεν έχει σημασία τι περνάει ο κάθε ένας, αφού υφίσταται ως συμπεριφορά κάποιος θα το περάσει, σημασία έχει πως θα το διαχειριστεί. Πάμε μπροστά, ζούμε εδώ. Εάν κολλήσουμε στο παρελθόν ζούμε στα ψυχικά πεδία που είναι άμορφα και μορφοποιούνται από εμάς, έτσι η καταρράκωση είναι καθημερινή αφού το σενάριο που οδήγησε σ΄αυτή την εμπειρία παίζει επαναλαμβανόμενα.Έτσι το δουλεύω εγώ...σωστό λάθος δεν έχει σημασία, έχει αποτέλεσμα.
Καλημέρα φίλη μου...τι κάνεις , καιρό έχω να σε ακούσω...
"Η ζωή είναι δύσκολη"..το λένε πολλοί και το έχω ξανα-κούσει πάμπολες φορές...και εκ του εμ-φαινομένου αποτελέσματος μπορεί κάποιος να το πεί και έτσι...!
Προσωπικά δεν είδα ποτέ καμμιά ζωή να περπατάει κάπου εκεί γύρω μου και να ευθύνεται αυτή ως ύπαρξη για τα όσα δεινά εμφανίζονται καθημερινά σήμερα ... χθές ...και όλα όσα θα έρθουν αύριο..!
Η ζωή απολαμβάνει του νοηματικού περιεχομένου της αντίληψης ενός - εκάστου και δομείται απο εμάς και μέσα στον εγκέφαλό μας...!
Πρόκειται για μια προσωπική αποτύπωση-εντύπωση του καθένα μας..!
Η ζωή η δική μου , η δική σου και άλλες τόσες ... όσες και οι κατοικούντες -παροικούντες- σε τούτο τον πλανήτη , φίλη μου..!
Αλλα , επειδή το θέμα θέλει πολύ ανάλυση και επιδέχεται μεγάλης αναλύσεως και συζητήσεως , θα προτιμήσω να σταματήσω εδώ.
Σε γενικές γραμμές θα συμφωνήσω μαζί σου!!!
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Να κάνω μόνο μια διευκρίνιση, εγώ δεν είπα «η ζωή είναι δύσκολη» είπα «η ζωή δεν είναι εύκολη». Δεν λέω «ζούμε σε κοινωνία διαβόλων» λέω «δεν ζούμε σε κοινωνία αγγέλων», υπάρχει διαφορά στο μήνυμα.
Σε γενικές γραμμές κι εγώ συμφωνώ με τον σχολιασμό σου.
Edited by - pyramid on 11/08/2010 15:33:01
quote:
Εαρινέ μου είμαι μια χαρά, ευχαριστώ. Εσύ, όλα καλά?Να κάνω μόνο μια διευκρίνιση, εγώ δεν είπα «η ζωή είναι δύσκολη» είπα «η ζωή δεν είναι εύκολη». Δεν λέω «ζούμε σε κοινωνία διαβόλων» λέω «δεν ζούμε σε κοινωνία αγγέλων», υπάρχει διαφορά στο μήνυμα.
Σε γενικές γραμμές κι εγώ συμφωνώ με τον σχολιασμό σου.
Edited by - pyramid on 11/08/2010 15:33:01
Η επέξηγησή σου ήταν ιδιαίτερα εύστοχη και με άφησε "χαζό".. μου άρεσε όντως πολύ..!
Θα επιμείνω πάντως -χωρίς αυτό να αναιρεί τα όσα προ-είπα- ότι δυστυχώς εισάγοντας κοινωνικούς όρους στην συζήτηση , είναι σχεδόν αδύνατον να μπορέσουμε επι της ουσίας να δούμε το θέμα...!
"Κοινωνικοί όροι" που δίνουν μια κάποια δυνατότητα για συνενόηση ή και για άκαρπη φλυαρία..ακατάσχετη θα έλεγα...μα εν-τέλλει αποπροσανατολίζουν και ορίζουν την μη-επικοινωνία...!!!
Άγγελοι και Διάβολοι και Καλοί και Κακοί και έτσι και αλλοιώς και αλλοιώτικα...κουρτίνες που κρύβουν την κυρίαρχη σκηνή...!
Αηδίες ανθρώπων φίλη μου...και μάλιστα ανημπόρων ανθρώπων να θεμελιώσουν -έτι- δικαίωμα στην ζωή !!!
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Ποιοι είναι οι κοινωνικοί όροι που δυσκολεύουν την διερεύνηση της ουσίας του θέματος? Και ποια είναι η κυρίαρχη σκηνή?
Η μουσική εξαγνίζει , μεταμορφώνει ..
ΤΟΥ ΕΙΠΕ: «Προσπαθώ να καταλάβω τις προθέσεις σου». Της είπε: «Μη σε απασχολούν οι προθέσεις μου- τις πραγματοποιώ σπάνια».
Του είπε: «Αν αλήθεια θέλουμε να ζήσουμε, καλύτερα ν΄ αρχίσουμε τώρα αμέσως». Της είπε: «Αν πάλι δεν θέλουμε δεν πειράζει, αλλά καλύτερα ν΄ αρχίσουμε να πεθαίνουμε».
Του είπε: «Δεν υπάρχουν απαντήσεις.
Μόνο επιλογές υπάρχουν». Της είπε:
«Δεν υπάρχουν απαντήσεις. Μόνο επιλογές».
Χθες, πηγαίνοντας στη δουλειά κοίταξα στο φανάρι το διπλανό αυτοκίνητο. Ζέστη, κλειστά παράθυρα και αιρκοντίσιον. Το ζευγάρι είχε μια συνομιλία. Δεν θα την έλεγες χαλαρή. Δεν θα την έλεγες έντονη. Δεν θα την έλεγες αδιάφορη. Δεν θα την έλεγες ζήτημα ζωής και θανάτου. Κι ας είχε ένα τέλος κάπου εκεί δίπλα να παραμονεύει.
Χθες, στη θάλασσα παρατήρησα μια μητέρα να τινάζει την άμμο από τα πόδια του γιου της. Η άμμος ήταν βρεγμένη και επέμενε πεισματικά να μένει κολλημένη στο μαυρισμένο δέρμα του πιτσιρικά. Η μάχη μητέρας- άμμου τελείωσε με συντριπτική νίκη της σαρωτικής γυναικείας φύσης.
Μόνο ένας κόκκος έμεινε λίγο πάνω από τον αστράγαλο να λαμπυρίζει, κοιτώντας αγέρωχος αφ΄ υψηλού όσους υπέκυψαν.
Είχε στόχο να συνοδεύσει την οικογένεια στο σπίτι, να καθήσει στο τραπέζι, να ακούσει τις συζητήσεις, να ξαπλώσει στο παιδικό κρεβάτι και σήμερα την ίδια ώρα, λίγο πριν βουτήξει και πάλι ο πιτσιρικάς στη θάλασσα να επιστρέψει στην συντροφιά της παραλίας για να διηγηθεί στους υπόλοιπους την περιπέτεια. «Μόνο αυτοί που ρισκάρουν να πάνε πολύ μακριά μπορούν πιθανώς να ανακαλύψουν πόσο μακριά μπορούν να πάνε», σκεφτόταν. Δεν πρόλαβε. Την ώρα της επιβίβασης στο αυτοκίνητο γλίστρησε και έπεσε στην άσφαλτο. Εμεινε εκείανάμεσα σε αυτό από το οποίο έφευγε και σε εκείνο στο οποίο πήγαινε. Ανάμεσα στο τίποτα και το τίποτα. Ηταν κι αυτό κάτι.
Χθες, στο σούπερ μάρκετ ένας κύριος διάβαζε επίμονα τις ετικέτες των προϊόντων. Δεν έβλεπε καλά κι έφερνε τα βαζάκια σχεδόν μπροστά στη μύτη του.
Γιαούρτια, αναψυκτικά, κρέμες, πατατάκια γνώρισαν για λίγο τη δόξα μπεστ σέλερ:
τόση προσοχή στα σημεία στίξης και στις παραγράφους είχαν καιρό να δουν τα ράφια με τις κονσέρβες. Στο τέλος ο κύριος δεν αγόρασε τίποτα. Χόρτασε από γνώση.
Χθες, στην ταβέρνα ένα ουζάκι παραπάνω ήταν αρκετό για να υποκινήσει εξέγερση. «Σας θέλω λιγάκι τρελούς», έλεγε ο ηλικιωμένος σε μια παρέα νέων που κάθονταν μαζί. «Λίγο τρελούτσικους, να ξεφεύγετε από τα εμφιαλωμένα νοήματα. Η ζωή δεν έχει πώμα». Και δώστου έβγαζε το πώμα από τα μπουκάλια και το πέταγε κάτω για να δώσ΄ του έμφαση στην προτροπή. Οχι, το πώμα δεν το πήρε προσωπικά. Οι υποψήφιοι τρελούτσικοι, ναι.
ΧΘΕΣ, ΑΡΓΑ το βράδυ ένα ζευγαράκι καθόταν σε ένα ψωραλέο αλσύλλιο που διέκοπτε τις γραμμές της τρικυμισμένης πατησιώτικης τσιμεντοθάλασσας. Πώς το κάνουν αυτό οι ερωτευμένοι- να φτιάχνουν έναν κόσμο που δεν περιέχει τίποτε άλλο πέρα απ΄ τους ίδιους; Πώς το κάνουν αυτό οι ερωτευμένοι- να φτιάχνουν έναν κόσμο που περιέχει τα πάντα εκτός από εκείνους όπως ήταν πριν τον έρωτα;
Χθες, όλες αυτές οι εικόνες επιτέλεσαν το χρέος κάθε καλής ιστορίας: έγιναν σημεία εκκίνησης. Σήμερα έχουν απελευθερωθεί γύρω κι ανάμεσά μας ξεφεύγοντας από τους δημιουργούς τους. Ηδη κάποιοι άλλοι τις πλάθουν κάπου αλλού. Παρόντες στη ζωή μας κάθε στιγμή, αυτό είναι το μυστικό. Κάποιος λέει: το μόνο καθήκον είναι το πάθος.
Παρόντες στη ζωή μας κάθε στιγμή, αυτό είναι το μυστικό. Κάποιος λέει: το μόνο καθήκον είναι το πάθος.
Το μόνο καθήκον είναι το πάθος
Της ΝΑΤΑΣΑΣ ΜΠΑΣΤΕΑ από τα ΝΕΑ
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Edited by - lorenzo on 13/08/2010 10:34:02
Σε διαγωνισμό που έγινε στην Ουάσινγκτον για τον καταλληλότερο χαρακτηρισμό ενός λαού, εκείνου που θα παρουσιάζει καλύτερα την ψυχολογία του, πήραν μέρος περίπου ένα εκατομμύρια άτομα. Δεκαπενταμελής επιτροπή από επιστήμονες επέλεξε ομόφωνα και βράβευσε τον δικαστή Ν. Κέλλυ για τον επιτυχημένο χαρακτηρισμό του Έλληνα.
-----"Μπροστά στο δικαστήριο της αδέκαστης ιστορίας", γράφει ο δικαστής, "ο Έλληνας αποκαλύφθηκε πάντοτε κατώτερος των περιστάσεων, αν και από διανοητική άποψη, κατείχε πάντοτε τα πρωτεία. Ο Έλληνας είναι ευφυέστατος αλλά και εγωιστής, δραστήριος αλλά και αμέθοδος, φιλότιμος αλλά γεμάτος προλήψεις, θερμόαιμος, ανυπόμονος αλλά και πολεμιστής. Έκτισε τον Παρθενώνα και αφού μέθυσε από την αίγλη του, τον άφησε αργότερα να γίνει στόχος των έριδων, ανέδειξε το Σωκράτη για να τον δηλητηριάσει, θαύμασε το Θεμιστοκλή για να τον εξορίσει, υπηρέτησε τον Αριστοτέλη για να τον καταδιώξει, γέννησε το Βενιζέλο για να τον δολοφονήσει. Έκτισε το Βυζάντιο για να το εκτουρκίσει, έφερε το '21 για να το διακυβεύσει, δημιούργησε το 1909 για να το λησμονήσει. Τριπλασίασε την Ελλάδα και παρολίγο να τη θάψει. Κόπτεται τη μία στιγμή για την αλήθεια και την άλλη μισεί αυτόν που αρνείται να υπηρετήσει το ψέμα.
Παράξενο πλάσμα, ατίθασο, περίεργο, εγωπαθές και σοφόμωρο, ο Έλληνας. Λυπηθείτε τον, θαυμάστε τον αν θέλετε. Κι αν μπορείτε, προσπαθείστε να τον ταξινομήσετε."
Πηγή: Constantinos Gr
```````````````````````````````````````````````````````````
-------«Καταραμένε Έλληνα, τα βρήκες όλα, φιλοσοφία, γεωμετρία, φυσική, αστρονομία’ τίποτε δεν άφησες για μας.» Schiller- Γερμανός ποιητής, ιστορικός και φιλόσοφος
O Ρωμαίος ρήτορας Κικέρων είπε πως αν μιλούσαν οι θεοί θα χρησιμοποιούσαν την ελληνική γλώσσα.
O Γκαίτε, ο μεγαλύτερος από τους ποιητές και πεζογράφους της Γερμανίας και ο μεγαλύτερος όλων των εποχών, έλεγε πως «οι πρόγονοί του ήσαν Έλληνες και μονάχα ό,τι δημιούργησε η ελληνική αρχαιότητα αξίζει». Ελεγε επίσης ότι άκουσε το Ευαγγέλιο σε διάφορες γλώσσες, όμως, όταν το άκουσε στην Ελληνική του φάνηκε πως παρουσιάστηκε το φεγγάρι στον έναστρο ουρανό.
Ο Γάλλος Ακαδημαϊκός και ποιητής Claude Fauriel (Κλαύδιος Φωριέλ, 1772-1844) είπε ότι η ελληνική γλώσσα συγκεντρώνει τον πλούτο και την ομοιογένεια της γερμανικής, τη σαφήνεια της γαλλικής, τη λυγεράδα της ισπανικής και τη μουσικότητα της ιταλικής.
Η διάσημη τυφλή Αμερικανίδα συγγραφέας Ελεν Κέλλερ παρομοίασε τη μέσω της ελληνικής γλώσσας τελειότητα της εκφράσεως της ανθρώπινης σκέψεως με το τελειότερο των μουσικών οργάνων, το βιολί.
Η Γαλλίδα συγγραφέας και ακαδημαϊκός Μargarite Yourceyar (Μαργαρίτα Γιουρσέλ) είπε: «Αγάπησα αυτή τη γλώσσα την ελληνική για την εύρωστη πλαστικότητά της, που η κάθε της λέξη πιστοποιεί την άμεση και διαφορετική επαφή της με τις αλήθειες και γιατί ό,τι έχει λεχθεί καλό από τον άνθρωπο, έχει ως επί το πλείστον λεχθεί σ’ αυτή τη γλώσσα».
Ο ποιητής και ακαδημαϊκός Βρεττάκος είπε: «Όταν πεθάνω και πάω στους ουρανούς θα μιλήσω στους αγγέλους Ελληνικά, γιατί αυτοί δε γνωρίζουν άλλη γλώσσα από τη γλώσσα της μουσικής».
Πηγή: http://www.krassanakis.gr/diethnis.htm
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
quote:
Φίλε μου, όλοι έχουν την δυνατότητα να γίνουν κάτι άλλο από αυτό που δείχνουν. Κι αν κάποιοι είναι ανήμποροι και δεν μπορούν να θεμελιώσουν δικαίωμα στην ζωή ας τους στηρίξουν οι πιο δυνατοί μέχρι να καταφέρουν να σταθούν στα πόδια τους.Ποιοι είναι οι κοινωνικοί όροι που δυσκολεύουν την διερεύνηση της ουσίας του θέματος? Και ποια είναι η κυρίαρχη σκηνή?
Τους κοινωνικούς όρους , του αναγνωρίζει ο καθενας μας φίλη μου , μιάς και βάσει αυτών σε καθημερινό επίπεδο συνδιαλέγεται...και μάλιστα είναι άκρως θυματοποιητικοί όλοι τους μιας και "ορίζονται" και απο βαθμούς..."συγκριτικός" ... "υπερθετικός" και προσανατολίζουν -μαζί με άλλα- σε μια κοινωνία που μονίμως συγκρίνει και θυματοποιεί...!
Και μάλιστα απο την πρώϊμη παιδική ηλικία και όλα τα παιδιά "βιώνουν" τα απότελέσματά τους σε έντονο βαθμό , τέτοιο μάλιστα που "καθηλώνονται" απο τις κρίσεις των "ενηλίκων γονέων τους"...
Ο Γιάννης της κυρά Τούλας , είναι "καλύτερο" παιδί απο σένα και πιο "υπάκουο"...αλλα και πιο "έξυπνο"...
Η δασκάλα σου , μου είπε σήμερα ότι "υστερείς" σε σχέση τα άλλα παιδιά...κλπ..κλπ..κλπ...ο κατάλογος τελειωμό δεν έχει..!
Η "κυρίαρχη σκηνή" θεωρείται το ασυνείδητο και απο το οποίο αναβλύζουν όλες οι "επιθυμίες" των ανθρώπων αλλα εκεί υπάρχουν και άλλα "ψυχικά μορφώματα" που έχουν "απωθηθεί"...όπως άσχημες εμπειρίες που πλήγωσαν και τραυμάτισαν...θέση ζωής...ναρκισσισμος...προκαταλλήψεις και πεποιθήσεις...σύμβολα...φαντασιώσεις...κλπ...!!!
Και τα όχι καλά -εντάξει- συναισθήματα , θα πρέπει να γνωρίζουμε , ότι υπερδεκατίζουν τα καλά...και ότι εντυπωθεί κατα την πρώιμη παιδική ηλικία , μέλλεται να διαδραματίσει κυρίαρχο ρόλο και μετέπειτα ...!!!
Γι'αυτό "λέμε" ότι η εκ-πολιτιστική διαδικασία ή έστω η είσοδος σε αυτήν για το μικρό παιδί , πρόκειται για μια τραυματική εμπειρία και μάλιστα έτσι όπως συμβαίνει ή συντελλείται αν θές...!!!
Όσο για την στήριξη , την έχουν αναλάβει άλλοι επιτήδειοι και μάλιστα έχουν και μονάδες εξηρτημένες αναπαραγωγής τους και μέσα στις οικογένειες...είναι οι μηνύτορές τους ...ασυνείδητα επιτελούν το έργο τους , όντας υποκείμενοι και κείνοι σε αυτούς , καθηλωμένοι απο έναν ηθικό προστακτικό κώδικα...!!!
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Ποιοι είναι οι κοινωνικοί όροι που δυσκολεύουν την διερεύνηση της ουσίας του θέματος? Και ποια είναι η κυρίαρχη σκηνή?
Ρούλα ρίξε μια ματιά εδώ:
http://www.taekpaideutika.gr/ekp_89-90/pdf/05.pdf
Το βρήκα πολύ ενδιαφέρον ως προς την ιστορική διαδρομή των κατά καιρούς επικρατουσών θεάσεων κι απόψεων των διαφόρων κοινωνικών συμβολαίων, των οποίων πολλές από τις αρχές τους εξακολουθούν ακόμη και σήμερα στην κυρίαρχη σκηνή όπως την αναφέρεις να αποτελούν "επαναστατικό" ζητούμενο !!!
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Εαρινέ μου γιατί, κατά κάποιον τρόπο, δαιμονοποιείς τους κοινωνικούς όρους? Υπάρχουν προς διευκόλυνση της επικοινωνίας μας και όταν χρησιμοποιούνται δυσαρμονικά προκαλούν δυσαρμονίες. Δεν θα κινηθούμε στην κατεύθυνση κατάργησης των όρων αλλά στην κατεύθυνση της αρμονικής χρήσης.
quote:
Όσο για την στήριξη , την έχουν αναλάβει άλλοι επιτήδειοι και μάλιστα έχουν και μονάδες εξηρτημένες αναπαραγωγής τους και μέσα στις οικογένειες...είναι οι μηνύτορές τους ...ασυνείδητα επιτελούν το έργο τους , όντας υποκείμενοι και κείνοι σε αυτούς , καθηλωμένοι απο έναν ηθικό προστακτικό κώδικα...!!!
Εδώ δεν καταλαβαίνω τίποτα. Ποιες είναι οι μονάδες αναπαραγωγής, οι επιτήδειοι και ο ηθικός προστακτικός κώδικας?
υ.γ.υποψιάζομαι ότι το γυροφέρνεις στα αντιχριστιανικά, πρόσεχε γιατί θα σου ρίξω αγιασμό
«Μη με μιμείσαι.
Δεν είμαστε από το ίδιο πεπόνι.»
«Παράξενο λουλούδι
ο ουρανός του φθινοπώρου.»
«Αχ, το χορτάρι του καλοκαιριού!
Ό,τι απέμεινε απ τα μεγαλεπίβολα όνειρα
των πολεμιστών.»
Ματσούο Μπασό
Edited by - nst on 01/09/2010 16:51:53
Κάθε ύπαρξη έχει την τραγικότητά της, το ίδιο και κάθε διακήρυξη. Ο Κόσμος δείχνει χαοτικός, ωστόσο μπορούμε εύκολα να του δώσουμε μία μορφή. Κάθε τι που κάνουμε δεν έχει άλλη έννοια από εκείνη που του δίνουμε εμείς. Το μόνο αντάλλαγμα είναι ότι όλα απηχούν σε όλα. Οι μικρές χειρονομίες μας έχουν μία συνέπεια στα πιο απομακρυσμένα σημεία του σύμπαντος.
http://www.youtube.com/watch?v=jdKr9noUM44&feature=related
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
http://www.youtube.com/watch?v=TILwTz3e9DI&NR=1
Έλα κοντά μην κάνεις πίσω
το χέρι κράτα μου στα σκοτεινα
Έλα κοντά να σου μιλήσω
γι'αυτά που μέσα δεν χωράνε πια
Να με προσέχεις
γιατί έχω πέσει χαμηλά,έχω πέσει χαμηλά
μάτια μου γλυκά να με αντέχεις
να με προσέχεις
μέχρι να σηκωθώ ξανά
λίγο ακόμα μοναχά
μάτια μου γλυκά να με αντέχεις
να με προσέχεις
Έλα κοντά το κόσμο κρύψε
τον κόσμο αυτό που μου ζητά πολλά
Έλα κοντά μια σπίθα ρίξε
να βγει απ΄την στάχτη μου ξανά φωτιά
Να με προσέχεις
γιατί έχω πέσει χαμηλά,έχω πέσει χαμηλά
μάτια μου γλυκά να με αντέχεις
να με προσέχεις
μέχρι να σηκωθώ ξανά
λίγο ακόμα μοναχά
μάτια μου γλυκά να με αντέχεις
να με προσέχεις
Στίχοι: Νίκος Πορτοκάλογλου
Μουσική: Νίκος Πορτοκάλογλου
http://www.youtube.com/watch?v=DirLVY6ANcQ&feature=related
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Edited by - lorenzo on 20/09/2010 01:56:03