- Πνεύματα κακής προέλευσης? - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
quote:
Είναι μερικοί-ες που αρέσκονται στα ``μεγάλα λόγια``
Είναι μερικοί-ες που δεν λένε ``μεγάλα λόγια`` οτι εχουν να πούν το λένε με ``πράξεις``.
Εγώ ανήκω στην δεύτερη περίπτωση αλλά το πιό δυσάρεστο είναι να είσαι παγιδευμένος και αποκλεισμένος απο παντού ούτε λόγια να μήν μπορείς να πείς, ή να μήν θέλεις να πείς ούτε σε πράξεις να μήν μπορείς να προχωρήσεις, για πολλούς λόγους όπως ο ξευτιλισμός.
Το έχω δοκιμάσει πολλές φορές αυτό.
"Non, nisi parento, vincitur"
ΒΑΚΩΝ
Edited by - Krisnna on 04/09/2005 21:16:47
quote:
ωραία η μελαγχολία των χαμένων προσδοκιών, όμως η ποιητική εξημέρωση του λόγου δεν κάνει τίποτα άλλο κάποιες φορές, απ' το να καλύπτει επιτυχώς τις ανασφάλειες μας...η ωριμότητα περνάει μέσα από την σκληρή λογική, πονάει το χτύπημα στις γωνίες της αλλά ταυτόχρονα απελευθερώνει κιόλας...
δε θα μπορούσα να μη συμφωνήσω με αυτά που γράφεις Galadriel,
αν και για το πρώτο από τα δύο, θα έλεγα ότι τις τρέφει, τις
γιγαντώνει τις ανασφάλειες. Μετά βέβαια από το ξέσπασμα έρχεται
μοιραία το κλάμα, το συναίσθημα πέφτει, ο παθών νιώθει ως ένας
μικρός ρομαντικός ήρωας, ένας μοναχικός καουμπόι, που επειδή
ακριβώς σπαράζει και πονά, δικαιούται δικαίωση!
Πολλοί από εμάς κρατάνε δυστυχώς μέσα τους αυτή την πλάνη:
Είμαι ένας αδικημένος, που πονά και σπαράζει. Αλλά στο τέλος
όλα θα πάνε καλά. Όσο περισσότερο υποφέρω, τόσο περισσότερο στο
τέλος θα χαρώ. Ίσως αυτό να το έχουμε "κερδίσει" από τις ταινίες
μελό με τον Ξανθόπουλο και τη Μάρθα Βούρτση. Ωστόσο, πόνος και
κλάμα χωρίς σκληρή προσπάθεια και αγώνα δεν οδηγεί πουθενά, παρά
στον πάτο -καζαν ντιπί!
Όσο για την απελευθέρωση που γράφεις...
Μόνο αυτά που κερδίζουμε μόνοι μας με προσωπικούς αγώνες δεν
πρόκειται να χάσουμε ποτέ! Υπάρχει ένας ακατάλητος νόμος στο σύμπαν,
ο νόμος του αιτίου και του αποτελέσματος. Εφόσον δημιουργήσουμε
λοιπόν εμείς τις προυποθέσεις για αυτό που θέλουμε, δεν μπορεί παρά
αυτό να ακολουθήσει. Όσο πιό δικός μας είναι ο δρόμος, τόσο
περισσότερο θα μας αφορά και θα μας ικανοποιεί το αποτέλεσμα.
Υ.Γ. σχετικά με την ανασφάλεια και τη ζήλια στον ερωτικό τομέα
διαβάζω ένα βιβλίο με τίτλο "γιατί αγαπάμε" κάποιας Helen Fisher.
Η γυναίκα έχει κάνει στατιστικές μελέτες σε όλον τον κόσμο και μας
πληροφορεί ότι το 70% των ερωτευμένων σε Αμερική, Ευρώπη και Ιαπωνία
νιώθουν ζήλια και ανασφάλεια ανεξαρτήτως των καταστάσεων στη σχέση
τους, στη φάση που είναι ερωτευμένοι με το άλλο πρόσωπο.
Αυτό για να παρηγορηθούμε λίγο εμείς οι παθόντες 
Μ ΑΓΑΠΑ - ΔΕ Μ ΑΓΑΠΑ -ΕΙΔΟΥ Η ΑΠΟΡΙΑ!!!
Edited by - λίλιθ on 04/09/2005 22:50:39