- ΕΓΓΛΕΖΟΙ:ΤΟΥΣ ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ; - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

Ωστόσο, οι Βρετανοί πρέπει να παρατήρησαν ότι ο ΕΛΑΣ μετασχηματιζόταν σε έναν πολυάριθμο συγκροτημένο στρατό, με γερούς δεσμούς μέσω του ΕΑΜ με τα χωριά και τις πόλεις και στην ελέυθερη και στην κατεχόμενη Ελλάδα. Πρέπει ακόμη να παρατήρησαν ότι με τη δράση τους το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ επηρέαζαν -- αν δεν καθόριζαν -- την κατάσταση σε ολόκληρη την ηπειρωτική και νησιωτική Ελλάδα.

Η επιρροή τους ήταν τόσο πιο αποτελεσματική, όσο καλός ήταν ο κεντρικός πολιτικός και στρατιωτικός συντονισμός τους. Μάλιστα, το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ είχαν αποσπάσει την εκτίμηση και το θαυμασμό πολλών Ελλήνων που είχαν διαφύγει στη Μέση Ανατολή και, υπό την αυτο-εξόριστη ελληνική κυβέρνηση του Γεωργίου Β΄ μάχονταν στο πλευρό των Άγγλων εναντίον των Ιταλών και των Γερμανώ στην Αφρική και την Εγγύς Ανατολή.
Μια τέτοια εικόνα ερχόταν σε αντίθεση με των μικρότερων αντιστασιακώνς οργανώσεων που δραστηριοποιούνταν σε τοπικό επίπεδο, δεν είχαν μεγάλη επιρροή στον ντόπιο πληθυσμό, στερούνταν κεντρικού αποτελεσματικού πολιτικού και στρατιωτικού σχεδιασμού.

Τέτοιες σκέψεις θα πρέπει να ενισχύθηκαν από το γεγονός ότι πολλοί Ιταλοί στρατιώτες άρχισαν να παραδίδονται ομαδικά μαζί με τον οπλισμό τους στον ΕΛΑΣ μετά την 8η Σεπτεμβρίου 1943, οπότε η Ιταλία συνθηκολόγησε με τους Συμμάχους.
Έτσι, το στο Συμμαχικό Στρατηγείο αποφάσισαν να μην ενισχύουν με χρήματα και όπλα τον ΕΛΑΣ. Έτσι, από τις αρχές του 1944 οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ εξοπλίζονταν με όπλα που είτε τους παρέδιδαν οι Ιταλοί είτε με εφόδους αποσπούσαν από γερμανικές αποθήκες και στρατόπεδα, ενώ οι δυνάμεις των ΕΟΕΑ και του ΕΔΕΣ είχαν την αμέριστη υλική και πολιτική συμπαράσταση των Βρετανών και των Συμμάχων. Ο δρόμος για τη σύγκρουση μεταξύ των κυριότερων αντιστασιακών οργανώσεων είχε ανοίξει.

Το Δεκέμβριο του 1943 η Κεντρική Επιτροπή του ΕΑΜ απηύθυνε πρόσκληση σε όλα τα πολιτικά κόμματα για σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας, με καθήκον το συντονισμό του αντιστασιακού αγώνα για την απελευθέρωση της χώρας.

ΕΑΜ: Συμμετοχή σε κυβέρνηση εθνικής ενότητας
«[η Κεντρική Επιτροπή του ΕΑΜ καλεί] όλα τα πολιτικά κόμματα, που ειλικρινά αγωνίζονται για τη λευτεριά και τις ελευθερίες του λαού να συνεννοηθούν πάνω στη βάση να σχηματιστεί εδώ στην Ελλάδα από τώρα Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, που θα αναλάβει και την ενιαία διεξαγωγή του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα και την ομαλή λύση του Πολιτειακού ζητήματος, σύμφωνα με τη λαϊκή θέληση».

"Θ. Χατζής: Η Νικηφόρα Επανάσταση που χάθηκε, Αθήνα, Δωρικός, τ. Γ`, σ. 28."

Στις 10 Μαρτίου 1944, στο χωριό Βίνιανη της Ευρυτανίας, ιδρύθηκε με πρωτοβουλία του ΕΑΜ πενταμελής Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ), γνωστή και ως Κυβέρνηση του Βουνού. Περίπου ένα μήνα αργότερα στην ΠΕΕΑ προστέθηκαν άλλα πέντε μέλη, κάποια εκτός ΕΑΜικών οργανώσεων. Στην ιδρυτική πράξη της ΠΕΕΑ αναφερόταν οι λόγοι ίδρυσής της και ασκούνταν κριτική στη στάση των παλαιών πολιτικών κομμάτων και της αυτο-εξόριστης κυβέρνησης Τσουδερού, που δεν είχαν δεχθεί την πρόσκληση του ΕΑΜ για συμμετοχή στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας.

Το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ κατηγόρησαν τα μέλη των άλλων αντιστασιακών οργανώσεων που δε συμφώνησαν να συνεργαστούν με το ίδιο ως "προδότες" και "συνεργάτες".
Ακόμη, χρησιμοποίησαν αυτές τις κατηγορίες ως αιτιολογία για επιθέσεις εναντίον αυτών των οργανώσεων. Την ίδια περίοδο οι ναζιστικές αρχές κατοχής άρχισαν να χρηματοδοτούν ομάδες ελλήνων ενόπλων, που αναλάμβαναν να συγκρουστούν με το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ. Πάντως, αρκετές αντιΕΑΜικές αντιστασιακές οργανώσεις δεν είχαν καμιάς μορφής συνεργασία με τις κατοχικές αρχές, οι οποίες οργάνωσαν τους συνεργαζόμενους με αυτές Έλληνες στα Τάγματα Ασφαλείας. Σ'αυτά οι Γερμανοί ανέθεσαν τον πόλεμο κατά του ΕΑΜ / ΕΛΑΣ, και όσο το ΕΑΜ δυνάμωνε τόσο πιο δολοφονικές γίνονταν οι έφοδοι των Ταγμάτων Ασφαλείας σε "ύποπτα" σπίτια στις συνοικίες των πόλεων και στα χωριά.

Όσο γινόταν αντιληπτό ότι οι Γερμανοί είχαν αρχίσει να χάνουν τον πόλεμο, επομένως θα εκκένωναν την Ελλάδα, τόσο οι αντιστασιακές οργανώσεις επιχειρούσαν να ενδυναμώσουν τη θέση τους στη χώρα.

Και, καθώς η αποχώρηση των ναζιστικών δυνάμεων καθυστερούσε, οι συγκρούσεις δημιουργούσαν ένα τρίγωνο: Γερμανοί / Τάγματα Ασφαλείας -- ΕΑΜ / ΕΛΑΣ -- ΕΔΕΣ / ΕΟΕΑ. Μάλιστα, επειδή πλέον οι Βρετανοί στήριζαν αποκλειστικά τον ΕΔΕΣ, οι συγκρούσεις προοιώνιζαν έναν εμφύλιο πόλεμο μεταξύ των ελληνικών οργανώσεων υπό ναζιστική κατοχή και με ανάμειξη των Βρετανών σε αυτόν το εμφύλιο!

Από τον Οκτώβριο του 1943 ως το Φεβρουάριο του 1944, ο ΕΛΑΣ ανταπέδωσε στο πολλαπλάσιο τις επιθέσεις του ΕΔΕΣ και σε πολλές περιοχές της βορειο-δυτικής Ελλάδας. Στις 4 Φεβρουαρίου 1944, οι δύο κύριες αντιστασιακές οργανώσεις ΕΑΜ και ΕΔΕΣ συμφώνησαν σε ανακωχή και 25 ημέρες αργότερα υπέγραψαν στην Ήπειρο τη Συμφωνία της Πλάκας παρουσία και βρετανών πρακτόρων που είχαν φτάσει παράνομα (κρυφά από τους Γερμανούς) στη χώρα.Έτσι, έκλεισε ο πρώτος γύρος της εμφύλιας σύγκρουσης.

Η Συμφωνία της Πλάκας

Ο ΕΔΕΣ έκανε μία τακτική υποχώρηση: με τη Συμφωνία της Πλάκας δεχόταν να περιοριστεί γεωγραφικά σε ένα πολύ μικρό κομμάτι της Ηπείρου. Αλλά, κατοχύρωνε την παρουσία του ως δεύτερης ένοπλης αντιστασιακής οργάνωσης, είχε πάντοτε την έμπρακτη υποστήριξη των Βρετανών, και προσδοκούσε σε αναδιοργάνωση των δυνάμεών του, και προετοιμασία τους για την ημέρα που συμμαχικά (δηλ., βρετανικά) στρατεύματα θα αποβιβάζονταν στην Ελλάδα, όταν οι Γερμανοί αναγκάζονταν να αποχωρήσουν από τη χώρα στο άμεσο μέλλον.

Και το ΕΑΜ έκανε μια τακτική υποχώρηση: με τη Συμφωνία της Πλάκας: δεχόταν να παραιτηθεί από τη δυνατότητα εξόντωσης του ΕΔΕΣ, αλλά επιβεβαίωνε την κυριαρχία του στο μεγαλύτερο μέρος της "ελεύθερης Ελλάδας" εξασφαλίζοντας την ηγεμονία της ελληνικής Αντίστασης -- είναι χαρκτηριστικό ότι 1000 ένοπλοι του ΕΔΕΣ πέρασαν στον ΕΛΑΣ, όσο διαρκούσαν οι διαπραγματεύσεις για τη Συμφωνία της Πλάκας, Έτσι, το ΕΑΜ προσδοκούσε ότι αυξάνοντας την πολιτική και στρατιωτική επιρροή του, θα ενδυναμωνόταν τόσο, ώστε να αναλάβει τις τύχες της χώρας, μόλις οι Γερμανοί αναγκάζονταν να εγκαταλείψουν την Ελλάδα. Από τακτική άποψη η Συμφωνία της Πλάκας ήταν νίκη του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, από πολιτική άποψη υπήρχαν πολλά που θα έπρεπε να βελτιωθούν.

Οι συγκρούσεις του 1944 άφηναν σε πολλούς Έλληνες της εποχή μια πολύ πικρή γεύση, παρά τη Συμφωνία της Πλάκας: η επιδείνωση στις σχέσεις ΕΑΜ και ΕΔΕΣ ήταν γνωστή από τις αρχές του χρόνου' στις 17 Απριλίου, οι συγκρούσεις του ΕΛΑΣ με την ΕΚΚΑ στη Στερά Ελλάδα κατέληξαν με τον αφανισμό της δεύτερης και την εκτέλεση του στρατιωτικού αρχηγού της Δημήτρη Ψαρρού' ενώ ο γερμανικός στρατός αποχώρησε από την Καλαμάτα στις 4 Σεπτεμβρίου 1944, την επόμενη ημέρα σημειώθηκαν στην ίδια πόλη συμπλοκές μεταξύ ΕΛΑΣ Μεσηνίας και Ταγμάτων Ασφαλείας, που οδήγησαν στις 13 με 15 Σεπτεμβρίου στη φονικότατη μάχη του Μελιγαλά.

Τα αισθήματα όποιου παρατηρούσε τα γεγονότα χωρίς να συμμετέχει σ' αυτά αποκαλύπτονται σε βάθος στον "Τελευταίο Σταθμό" του Σεφέρη. Από την άλλη πλευρά, υπήρχαν και ελπιδοφόρα γεγονότα, με αβέβαιη κατάληξη: διενέργεια εκλογών στην ελεύθερη Ελλάδα, ίδρυση της ΠΕΕΑ, νέα πρόσκληση για κυνέρνηση εθνικής ενότητας, συνάντηση στο Λίβανο και απόφαση για τη δημιουργία κυβέρνησης εθνικής ενότητας με τη συμμετοχή του ΕΑΜ, του ΕΔΕΣ, της αυτο-εξόριστης κυβέρνησης του Καΐρου, η αποχώρηση των κατακτητών από το Σεπτέμβριο, η απελευθέρωση της Αθήνας τον Οκτώβριο...

_____________________________________________________________
ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ESOTERICA

Η πηγή του παραπάνω αποσπάσματος είναι
ο διαδικτυακός τόπος:
http://www.kke.gr/Komep/2004/6/AggliaDecem1944.html

23/8/2008
_____________________________________________________________

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
ΓΕΝΙΚΟ ΑΡΧΗΓΕΙΟ
ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ - ΓΡΑΦΕΙΟ Πα Σ.Δ. Γενικού Αρχηγείου 14 Μαρτίου 1947

ΥΠΟΜΝΗΜΑ
προς
Την Εξεταστική Επιτροπή του Ο.Η.Ε.

«Για τα αίτια που προκάλεσαν τον εμφύλιο πόλεμο και η γνώμη μας για το σταμάτημά του».

Το τι επακολούθησε μετά τη Βάρκιζα εις βάρος του λαϊκού δημοκρατικού κινήματος, των αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης ιδιαίτερα, είναι ανώτερο πάσης περιγραφής. Τα χιτλερικά μεσαιωνικά μέσα μαρτυρίων, ωχριούν μπροστά στα βασανιστήρια στα οποία υπεβλήθησαν χιλιάδες αγωνιστών, απ' τα χεριά των πρώην ταγματασφαλιτών και πρακτόρων των Γερμανών κατακτητών, που βαπτίστηκαν με τ' όνομα του «εθνικόφρονα» και με λύσσα πέσαν ενάντια στον άοπλο και ανυπεράσπιστο λαό. Και σ' όλο αυτό το διάστημα των οργίων και του αίματος, κανένας δολοφόνος και βασανιστής όχι μόνο δεν τιμωρήθηκε από τα δικαστήρια, αλλά όλοι αυτοί οι εγκληματίες απετέλεσαν εξέχοντα στελέχη του μοναρχοφασισμού, τιμήθηκαν με ανώτερα αξιώματα της πολιτείας. Οι σύμμαχοι Αγγλοι, που αυτοί πολέμησαν τον Ελληνικό Λαό το Δεκέμβρη μαζί με τους ταγματαοφαλίτεςτης κατοχής, σαν εγγυητές της συμφωνίας της Βάρκιζας όχι μόνο δεν υποχρέωσαν τις εκάστοτε κυβερνήσεις να εφαρμόσουν τη συμφωνία αυτή, αλλά αντίθετα βοήθησαν με όλα τα μέσα το μοναρχοφασισμό στον εκτραχηλισμό.

Έτσι άνοιξαν οι φύλακες σ' όλη την Ελλάδα και όλα τα καθάρματα και οι εγκληματίες που βγήκαν απ' αυτές, εντάχθηκαν στα αστυνομικά τμήματα και στην Εθνοφυλακή. Αφέθηκαν εγκληματιές αρχηγοί γνωστότατοι για τη δράση τους, όπως οι:

1) Πιπιλιάγκας, νομάρχης Τρικάλων επί κατοχής, ντυμένος τη γερμανική στολή, καθοδηγητής των ταγμάτων ασφαλείας (ΕΑΣΑΛ) Θεσσαλίας, αποχωρήσας μετά των γερμανικών στρατευμάτων από τα Τρίκαλα. Πιάστηκε σε μάχη παρά του Ε.Λ.Α.Σ. στην περιοχή της Μακεδονίας. Ο μεγαλοδοσίλογος αυτός παραδόθηκε με δικογραφία - όπως και όλοι οι πράκτορες των κατακτητών - στις αρχές που προήλθαν από τη συμφωνία της Βάρκιζας και αφέθηκε ελεύθερος. Αναφέρουμε χαρακτηριστικά ότι τον Πιπιλιάγκα, το δικαστήριο που τον «δίκασε» τον απάλλαξε «λόγω βλακείας», δικαιολογία με την οποία απαλλάχθηκαν σχεδόν στο σύνολο τους όλα τα στελέχη των ταγμάτων ασφαλείας. Σήμερα ο Πιπιλιάγκας είναι βουλευτής!

2) Τσαντούλας, αρχηγός ενόπλου εκτελεστικού τμήματος στη Γερμανική κατοχή (Τρίκαλα). Για τα πολλά του εγκλήματα εις βάρος του αγωνιζόμενου επί κατοχής λαού, καταδικάστηκε τρεις φορές ερήμην σε θάνατο. Αυτός αμέσως μετά τη Βάρκιζα εμφανίστηκε σαν αρχηγός εξοπλισμένης συμμορίας στην περιοχή Τρικάλων και σε συνεργασία με τα όργανα της χωροφυλακής, δολοφόνησε πολλούς δημοκρατικούς πολίτες, βίασε γυναίκες, άρπαξε περιουσίες κτλ.

3) Νικολής, οργανωτής και καθοδηγητής των ταγμάτων ασφαλείας (ΕΑΣΑΔ) στη Θεσσαλία. Όχι μόνο δε διώχθηκε, αλλά σήμερα υπηρετεί σαν καθηγητής στο Ι Γυμνάσιο Μουζακίου.

4) Μπόκαρης, διευθυντής Λυκείου στη Λάρισα. Επί κατοχής ήταν οργανωτής και καθοδηγητής των ταγμάτων ασφαλείας στη Λάρισα. Καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο και σήμερα γυρίζει ελεύθερος στην Αθήνα.

5) Καραγιώργος, δάσκαλος, διοικητής λόχου των ταγμάτων ασφαλείας στη Λάρισα. Αμέσως μετά τη Βάρκιζα εμφανίστηκε με εξοπλισμένη συμμορία στην ίδια περιοχή. Για τα εγκλήματα του καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο. Σήμερα βρίσκεται ελεύθερος, είναι αρχηγός μοναρχοφασιστικής συμμορίας και συνεργάζεται επίσημα με τα κρατικά όργανα.

6) Κώστας Παπαδόπουλος, έφεδρος ανθυπολοχαγός από το Κιλκίς, που στην κατοχή οργάνωσε στρατιωτικά τμήματα σύμφωνα με το υπόδειγμα του συντα /ματάρχη Πούλου, που ακολούθησε τους Γερμανούς με τους 250 άνδρες του ντυμένους γερμανικά στην υποχώρηση τους. Ο Κώστας Παπαδόπουλος με τα ίδια του τα χέρια και την ομάδα εκτελεστών που είχε μαζί του, έσφαξε στην περιφέρεια Κιλκίς πάνω από 500 πατριώτες, σε επιδρομές που έκανε στα χωριά μαζί με Γερμανούς και Βούλγαρους. Έκαψε ολόκληρα χωριά, ατίμασε και πλιατσικολόγησε με τους εγκληματίες του ολόκληρη την περιφέρεια. Ο Παπαδόπουλος αυτός, για πολύ καιρό μετά τη Βάρκιζα, χρησιμοποιήθηκε στο Γραφείο Πληροφοριών της Στρατιωτικής Διοικήσεως Μακεδονίας σαν αξιωματικός πληροφοριών. Σήμερα είναι «λαοπρόβλητος» βουλευτής.

7) Παπάς, πρώην χωροφύλακας της Ασφάλειας Θεσσαλονίκης και πρώτος βοηθός του τρομοκράτη του λαού της Θεσσαλονίκης Δάγκουλα. Ο Παπάς αυτός, στο δρόμο σκότωνε στην κατοχή όποιον ήθελε και σε 84 φτάνουν τα θύματα που εκτέλεσε με τα ίδια του τα χεριά, χωριστά απ' τις εκατοντάδες θύματα του αρχηγού του, Δάγκουλα.

8) Μιχάλ-Λγάς (Μιχαήλ Παπαδόπουλος) και Κολλάρας, σφαγείς του λάου της περιφερείας Κοζάνης-Γρεβενών. Στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις της Πίνδου που έγιναν από τους Γερμανούς το 1944, αυτοί οι εγκληματίες μαζί με τους Γερμανούς, έκαψαν ζωντανούς στο χωριό Κηπουριό Γρεβενών, 17 γυναικόπαιδα, στο χωριό Κοσμάτι Γρεβενών εκτέλεσαν 29 πατριώτες, στο Ξερολίβαδο Βερμίου 280 γυναικόπαιδα, στο χωριό Κλε ισοΰρα 350 γυναικόπαιδα κτλ. Πλιατσικολΰγησαν απ' όλα τους τα υπάρχοντα ολόκληρα χωριά.

9) Καπετάν Γιώργης, υπαρχηγός του Κισά-Μπατζάκ (Κυριάκου Παπαδόπουλου), που κατάσφαξε το λαό της περιφερείας Κατερίνης. Όλοι αυτοί στην κατοχή πολέμησαν μαζί με τους Γερμανούς το λαό μας και τη συμμαχική υπόθεση και σαν αρχηγοί του «Ελληνικού» Γερμανικού στρατού, πήγαν στη Γερμανία για επίσκεψη στον Φύρερ τους, Χίτλερ. Οι φωτογραφίες τους κοσμούν τις σελίδες των γερμανικών περιοδικών της εποχής.

10) Βρετάκος, διοικητής των ταγμάτων ασφαλείας στην Πελοπόννησο υπό του Παπαδόγκωνα. Τα θύματα του στην κατοχή ανέρχονται σε 7.000. Σήμερα είναι βουλευτής!

11) Λιαράκος, στέλεχος των ταγμάτων ασφαλείας Πελοποννήσου στην περίοδο της κατοχής. Σήμερα υπηρετεί στο στρατό με το βαθμό του λοχαγού και διέπραξε σωρεία από καινούρια εγκλήματα σε βάρος του λαού της περιοχής Κισσάβου. (Με τα ίδια του τα χέρια εξετέλεσε τους πολίτες Κ. Κέρκυρα, Κ. Ναοίκα και Ν. Τσαλαντά του χωριού Ανατολή, υποβάλλοντας τους σε φρικτά βασανιστήρια).

12 Μπουντουβάκης, Νερατζής, Παπούλιας, συνεργάτες των Γερμανών, οργανωτές ταγμάτων ασφαλείας, που σε εκατοντάδες ανέρχονται τα θύματα τους στην περιοχή της Νιγρίτας.

13) Βόιδαρος, στην Ήπειρο.

Όλοι αυτοί, από την πρώτη στιγμή αφέθηκαν ελεύθεροι και άρχισαν τη δράση τους όπως και πριν, αυτή τη φορά με την προστασία των Αγγλων και της δοσίλογης αστυνομίας.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του αρχιδολοφόνου Κολλάρα, υπαρχηγού του Μιχάλ-Αγά που έδρασε στην περιοχή Καιλαρίων Κοζάνης. Ο Κολλάρας αυτός πολλές φορές εθεάθηκε να γυρίζει με αυτοκίνητο τζιπ (το 1945 μετά τη Βάρκιζα) μαζί με τον Αγγλο λοχαγό "Έβανς, που ήταν αντιπρόσωπος της αγγλικής αποστολής κοντά στους αντάρτες του Ε.Λ.Α.Σ., στην περιοχή του όρους Βίτσι. Ο Κολλάρας αυτός, δυο μέθοδες χρησιμοποιούσε για να δολοφονεί τους αγωνιστές που πέφταν στα χέρια του στην περίοδο της γερμανικής κατοχής: α) τους έσφαζε με τη δίκοπη λάμα του, λέγοντας στο θύμα του: «Μη φοβάσαι, δε θα πονέσεις καθόλου. Το μαχαίρι μου κόβει σαν ξυράφι. Κανένας δεν είπε λέξη ούτε έβγαλε αχ...κτλ», β) Με καρφιά καρφωμένα στην άκρη μιας σανίδας, χτυπούσε το θύμα του στο κεφάλι ώσπου να ξεψυχήσει.

Μερικές εκατοντάδες από τέτοια φασιστικά κτήνη, πλαισιωμένα με άλλους εγκληματίες καθάρματα, συνέχισαν μετά τη Βάρκιζα το όργιο των δολοφονιών των λαϊκών αγωνιστών, σαν όργανα του μοναρχοφασισμοΰ με την ανοχή και καθοδήγηση των Άγγλων. Διατήρησαν ένοπλες τις συμμορίες τους σ' όλο το διάστημα μετά τη Βάρκιζα. Οι ανακριτικές αρχές υστέρα απ' την πίεση του λαού και των οργανώσεων του, αναγκάστηκαν να βγάλουν εντάλματα.
"Κανένας όμως δεν πιάστηκε απ' την αστυνομία", παρόλο που πολλές φορές υποδείχτηκαν σε αστυνομικά όργανα, σε ποια ξενοδοχεία μένουν, σε ποια σπίτια κάθονται ή όταν πήγαιναν επιδρομές στα χωριά. Ένα μήνα μετά τη Βάρκιζα, ο ταγματασφαλίτης Παπούλιας, δολοφόνησε μέρα μεσημέρι στην αγορά Νιγρίτας, 5 πολίτες, χωρίς να ενοχληθεί και μπρος στα μάτια της δοσίλογης αστυνομίας. Η δολοφονία έγινε χωρίς λόγο, μόνο και μόνο για να τρομοκρατηθεί ο λαός της Νιγρίτας που είναι δημοκρατικός στην παμψηφία του.

Όλοι αυτοί μαζί με την αστυνομία ξεφάντωσαν στα δυο χρόνια μετά τη Βάρκιζα. Ποτέ δε διέλυσαν τις συμμορίες τους, που έδρασαν συστηματικά για την εξόντωση του λάου. Και σήμερα πια, επίσημα, καθοδηγούν τις συμμορίες που εξοπλίστηκαν με όλα τα μέσα, ντύθηκαν τη στολή του χωροφύλακα και τροφοδοτούνται από τον εφοδιασμό του στρατού που τον παραχωρούν οι Άγγλοι.


Η συμμοριακή δράση της δεξιάς δεν περιορίστηκε μόνο σ' αυτούς. Ο περιβόητος Σούρλας και Καλαμπαλίκης στη Θεσσαλία, οι Βουρλάκης, Κρανιάς, Μπούρος στη Ρούμελη, ο Μαγγανάς και ο Κατσαρέας στην Πελοπόννησο, συγκρότησαν συμμορίες αμέσως μετά τη Βάρκιζα και είναι άπειρες οι επιδρομές που κάναν και κάνουν στα χωριά και τις πόλεις, μαζί με την αστυνομία και το στρατό. Οι δολοφονίες, ατιμώσεις γυναικών, συλλήψεις και πλιατσικολογήματα είναι αμέτρητα. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε την περίπτωση του λήσταρχου Σούρλα, που εγκαταστάθηκε επίσημα στη Λάρισα, μπροστά στα μάτια ολόκληρου Σ. Στρατού και των Άγγλων και του Μάγγανα που κατάσφαξε το λαό των Καλαμών σε συνεργασία με την αστυνομία.Αναφερόμαστε σε περίοδο που ούτε ένας αντάρτης της αριστεράς δεν υπήρχε έξω στο βουνό και είναι φανερό γιατί ο μοναρχοφασιομός άφησε ελεύθερους ανθρώπους εξασκημένους στο έγκλημα και με τόση λύσσα στράφηκε ενάντια στο λαό.

Αμέσως μετά τη Βάρκιζα και παράδοση των όπλων απ' τον Ε.Λ.Α.Σ., άρχισε η αποκατάσταση των νέων αρχών. Άρχισαν να στέλνονται αστυνομικές δυνάμεις και τμήματα εθνοφυλακής στις διάφορες πόλεις της υπαίθρου και στην ύπαιθρο. Ο μοναρχοφασισμός και οι Άγγλοι, στην αποστολή αυτών των δυνάμεων έδωσαν χαρακτήρα εκκαθαριστικών επιχειρήσεων. Είχαν διαλυθεί τα τμήματα του ΕΛΑΣ. και οι μόνες ένοπλες δυνάμεις που είχαν μείνει κατόπιν συμφωνίας για να παραδώσουν στις νέες αρχές, ήταν 5-6 πολιτοφύλακες και η τάξη που επικρατούσε ήταν παραδειγματική. Απ' τη στιγμή όμως που φτάσαν η χωροφυλακή και η εθνοφυλακή, άρχισε το έργο της δολοφονίας του λαού και οι επιδρομές στα γραφεία των οργανώσεων.

Έτσι στη Λιβαδειά πυροβόλησαν αθώα συγκέντρωση πολιτών και σκότωσαν έναν πολίτη. Σπάσανε όλα τα γραφεία των οργανώσεων και συνέλαβαν όλα τα στελέχη των εθνικοαπελευθερωτικών οργανώσεων. Στη Βέροια σκότωσαν 8 πολίτες, σπάσανε όλα τα γραφεία και τα κατέλαβαν. Στη Θεσσαλονίκη σκότωσαν 1 πολίτη και κατέλαβαν τα γραφεία του Ε.Α.Μ. της περιοχής και του Κ.Κ.Ε.

Στην Έδεσσα σκότωσαν 3 πολίτες και κάψαν τα γραφεία των οργανώσεων. Στην Αλεξανδρούπολη σκότωσαν 3 πολίτες και σπάσαν τα γραφεία των οργανώσεων. Στην Κατερίνη σκότωσαν τον ταγματάρχη του Ε.Λ.Α.Σ. Νικήτα (Κώστα Συννεφάκη). Στη Λάρισα σκότωσαν τον επονίτη Δενδραμή, τραυμάτισαν 7 πολίτες σε αυθόρμητη λαϊκή εκδήλωση και κατέλαβαν όλα τα γραφεία των οργανώσεων και συνέλαβαν τους ηγέτες τους. Από την Εθνοφυλακή και την αστυνομία άρχισε σωστό πογκρόμ ενάντια στο λαό και τις οργανώσεις του.
Στη Θεσσαλονίκη σπάσανε τα τυπογραφεία των δημοκρατικών εφημερίδων. Σ' όλες τις πόλεις της χώρας, δεκάδες φορές, καταστράφηκαν τα γραφεία όλων των οργανώσεων. Κάθε μέρα, κατά εκατοντάδες άρχισαν οι συλλήψεις και κλείστηκαν αγωνιστές της αντίστασης στις φυλακές, με μάρτυρες κατηγορίας τους ταγματασφαλίτες.

_____________________________________________________________
ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ESOTERICA

Η πηγή του παραπάνω αποσπάσματος είναι
ο διαδικτυακός τόπος:
http://www.eksegersi.gr/theoria/ipomnima.htm

23/8/2008
_____________________________________________________________

Έτσι ξεκίνησε ο εμφύλιος... και αναγκάστηκαν να βγουν στο βουνό οι αντάρτες.........ενώ όσοι δεν έβγαιναν αλλά αρνιούνταν να συνεργαστούν δίνοντας πληροφορίες για τα παλιά κρυσφέγετα των ανταρτών συλλαμβάνονταν όπως ο παππούς μου και κλεινότνουσαν στις φυλακές ως μή συνεργαζόμενοι!!!!!!!!!..........είχαν διαπράξει το αδίκημα του αντάρτη κατά των Γερμανών!!!!!!!!!
Και κάθεσαι να μας πεις τι macedon???? Δε μας λες καλύτερα τα κάλαντα?

Για πάρε διάβασε λίγο για τον Άρη Βελουχιώτη και την ιστορία του!!! να δεις ποιοι ήσαν τα παλικάρια και ποιοι οι Ταγματασφαλίτες!!!! που δράσαν υπό τις εντολές των Άγγλων κατακτητών!!!!

"Μηνύστε με, μηνύστε με σε δίκες ξεφτιλίστε με"