- BULLING από τη Νέα Ακρόπολη - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
"Καλησπέρα και πάλι.
Το ψευδώνυμο κανονικά είναι Περιστέρι, αλλά μάλλον το Κάρμα με χτύπησε και με έκανε να το γράψω λάθος..χο χο..αστειάκι...
Θα σας γράψω κάποιες προσωπικές μου εμπειρίες από τον χώρο των Μουσών, όπς εγώ και κάποια άλλα άτομα τις βιώσαμε. Δεν είναι μόνο προσωπικές αντιλήψεις, είναι βιώματα αρκετών ανθρώπων που πλέον είμαστε σε θέση να τα συζητάμε και να βλέπουμε ξεκάθαρα πίσω από τα πέπλα της υποκρισίας.
Σήμερα θα σας γράψω για το θεατρικό τμήμα του χώρου. Για τα σεμινάρια, για τα μαθήματα, για τις παραστάσεις και τελικά για το τί ακριβώς προωθεί αυτή η αγάπη για την τέχνη και το θέατρο.
Όπως ανέφερα, ο χώρος απευθύνεται με τον τρόπο που κάνει την προπαγάνδα του, κυρίως σε φοιτητές. Όσοι έχετε υπάρξει φοιτητές σε μια άλλη πόλη από αυτή που μεγαλώσατε, θα γνωρίζεται κάποια από τα παρακάτω συναισθήματα. Μοναξιά. ελευθερία, ανάγκη για ένταξη, ευκαιρία απασχόλησης με διάφορα θέματα που ως τότε απλά ήταν όνειρα, ανάγκη για την ανακάλυψη του εαυτού, ανάγκη για δημιουργία και πολλά άλλα. Αυτά όλα με την προυπόθεση ότι δεν ενδιαφερόμαστε μόνο για κατανάλωση μπίρας. Ειδικά θα σταθώ στην ανάγκη για ένταξη, γιατι σίγουρα έχουμε όλοι παρατηρήσει πως οι φοιτητές δημιουργούν συνεχως στέκια και είναι αυτή η περίοδος της ζωής του κατά την οποία ξεκινά μια πιο πολιτική διαμόρφωση και πολλοί από αυτούς ξεκινούν την πορεία τους σε διάφορες πολιτικές παρατάξεις. Εγώ προσωπικά δεν ενδιαφερόμουν για τις πολιτικές παρατάξεις, αλλά είχα διαφορετικά ερωτήματα να με απασχολούν.
Στ θέμα μας. Ο χώρος αυτός λοιπόν, υποτίθεται πως προωθεί τις τέχνες και τον πολιτισμό. Μέσα μορφή τέχνης είναι και το θέατρο. Με διάφορες αφίσες λοιπόν, γίνεται γνωστό πως στην πόλη γίνονται σεμινάρια θεάτρου. Μιλάμε για την Πάτρα, που το θέατρο ανθίζει και υπάρχουν δεκάδες θεατρικές ομάδες. Είναι μια αρκετά θεατρική πολή και ήταν έτσι από τα παλλαιότερα χρόνια. Όταν ένας φοιτητής έχει το "ψώνιο" του θεάτρου και δεν μπορεί να πληρώσει τα μαθήματα σε μια επίσημη σχολή, βλέπει μια ευκαιρία στις Μούσες. Μόνο πολύ αργότερα θα καταλάβει πως τα χρήματα που πληρώνει στις Μούσες και δεν πληρώνουν κάποια μαθήματα θεάτρου, και είναι πολλά περισσότερα από όσα θα πλήρωνε σε μια επίσημη σχολή και φυσικά εχει ρουφηχτεί από ένα σύστημα που σκοπό έχει κάτι που ούτε ο ίδιος δεν καταλαβαίνει.
Τί σημαίνει σεμινάριο θεάτρου; Πρόκειται κυρίως για διήμερες διαλέξεις από άτομα που ουδεμία σχέση έχουν με το θέατρο, απλά έχουν διαβάσει κάποιες τυποποιημένες σημειώσεις και μιλάνε κυρίως για τις μάσκες, για την υποκριτική και άλλα τέτοια, πετάνε και κανά δυό ημερομηνίες για ξεκάρφωμα και μετά κάνουν και κάποιες ασκήσεις εμπιστοσύνης, οι οποίες στην ουσία είναι ένα φιλτράρισμα ώστε να δουν ποιός μπορεί να εμπιστευτεί και να αφεθεί. Όποιος φοβάται να κάνει ασκήσεις με κλειστά μάτια, δεν μας κάνει και έχει ψυχολογικά προβλήματα. Όσοι από εσάς πραγματικά γνωρίζετε από ασκήσεις που χρησιμοποιούν σε θεατρικές ομάδες θα ξέρετε τι είναι το εκρεμμές, ο καθρέπτης και διάφορες άλλες τεχνικές που χρησιμοποιούν ώστε να υπάρξει εμπιστοσύνη μεταξύ της ομάδας. Η πλάκα είναι πως όλο το σεμινάριο πάει και έρχετε γύρω από φιλοσοφικά ζητήματα. Δηλαδή, για παράδειγμα, θέατρο, φοράμε μάσκες, γιατι φοράμε μάσκες; Μόνο στο θέατρο φοράμε μάσκες; Πόσες μάσκες φοράμε; Πότε τις φοράμε; Και τσουπ! Έρχεται και ο Βούδας και η Ορθή Δράση... Συγγνώμη μαντάμ, εεε...για το θέατρο και την ιστορία του θα πούμε κάτι; Έρχονταν φοιτητές από τις θεατρικές σπουδές του Πανεπιστημίου και ρώταγαν αν μετά το τέλος του σεμιναρίου θα πάρουν βεβαίωση. Ήθελαν να το βάλουν στο βιογραφικό τους.. Κρίμα.
Ας πούμε πως αφού γινόταν αυτό το διήμερο, συγκέντρωνε κάποια άτομα με σκοπό να δημιουργηθεί μια ερασιτεχνική ομάδα που θα έκανε μαθήματα θεάτρου και θα ανέβαζε και παραστάσεις. Ωραία, γιατι μας προστατεύει ο τίτλος "ερασιτεχνική ομάδα". Ερασιτέχνης = εραστής της τέχνης. Και ποιός εραστής θα έκανε αυτά τα μαθήματα στην θεατρική ομάδα;;; Κάποιο εντελώς άπειρο μέλος του χώρου, που απλά είχε μια καλλιτεχνική φυσιογνωμία, περίεργο ντύσιμο δηλαδή και όλο αυτό το look ότι είμαι και διανοούμενος. Δε θέλω να θίξω κανέναν που ασχολείται με τις τέχνες, όλοι είχαμε αυτό το στυλ, ανάλογα με τον τομέα που μας είχαν αναθέσει. Οι οδηγίες ήταν σαφείς. Κάνεις το θεατρικό σεμινάριο και δεν έχεις ιδέα από θέταρο; Ωραία, πάρε ένα βιβλίο στα χέρια, πάρε και ύφος μπλαζέ και κυκλοφόρα στο χώρο. Κάνε τους άλλους να σε εμπιστευτούν. Τα μαθήματα που κάνανε τα άτομα που μπαίναν σε αυτές τις θεατρικές ομάδες, δεν είχαν καμμία συνέχεια, καμμία συνέπεια και στην ουσία εξυπυρετούσαν άλλους σκοπούς. Το θέμα ήταν να υπάρχουν άτομα στο χώρο. Όσο μεγαλύτερη κίνηση, τόσο το καλύτερο. Γιατι μην ξεχνάμε, υπάρχει και η κατανάλωση στο μπαρ. Αλλά, πίσω από όλο αυτό, ήταν ο ένας και μεγάλος σκοπός. Να μπουν τα άτομα στα υπόλοιπα σεμινάρια του χώρου.
Όμως, για να γίνει πιστευτό πως όντως θα ανέβαιναν θεατρικές παραστάσεις, τα μέλη όργωναν την πόλη σαν τρελοί, για να βρουν σχολεία ώστε να παιχτούν τα παιδικά έργα. Φυσικά μέχρι να φτάσουμε στο σημείο να γίνει όλο αυτό, τα άτομα που είχαν έρθει με σκοπό να ανήκουν σε θεατρική ομάδα, είτε είχαν ενταχθεί σε όλο το σύστημα,είτε είχαν λακίσει γιατι είχαν καταλάβει πως θέατρο...γιοκ! Χριστούγεννα, Πάσχα, καλοκαίρια, παραστάσεις. Δεν έχει δουλεύω, έχω εξεταστική, πρέπει να φύγω, ΔΕΝ ΘΕΛΩ... αυτά δεν περνάνε. Και άδεια από τη δουλειά θα πάρεις, και το μάθημά σου θα το χάσεις και δεν θα πας να δεις τους γονείς σου, γιατι η τέχνη σε χρειάζεται. Αυτό λοιπόν που σε χρειάζεται πραγματικά, είναι το πορτοφόλι του χώρου. Για να πληρωθούν τα νοίκια, τα ρεύματα και τα πετρέλαια. Και δώσε εσύ τα χρήματά σου για ρεύμα και ας σου κόψουν το σικό σου. Άλλο θέμα αυτό. Σημασία έχει πως από αυτά τα χρήματα εμείς δεν είδαμε ποτέ τίποτα. Δεν ξέρουμε που πήγαν και αν όντως πήγαν στα νοίκια του χώρου. Γιατι ήταν εθελοντική κίνηση και στις εθελοντικές κινήσεις όλα πληρώνονται από όλους. Όταν όμως το σπίτι του καθένα έγινε εθελοντική κίνηση, δε μαζευτήκαμε όλοι μαζί να πληρώσουμε τα σπασμένα.
Ίσως αυτά που γράφω στο τέλος να μη βγάζουν νόημα σε εσάς. Σας υπόσχομαι όμως πως με τα επόμενα posts μου θα ξεκαθαρίσει το τοπίο. Και κάποιοι από εσάς (αν όχι όλοι), θα αναρωτιέστε, μα καλά, γιατι μείνατε; Αυτό θα είναι ένα τεράστιο post που θα ακολουθήσει. Προσπαθώ να αναλύσω το κάθε πράγμα ξεχωριστά, γιατι και η κάθε μικρή λεπτομέρεια έχει τεράστια σημασία. Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε και πάντα θα είναι ένα θέμα που θα με απασχολεί. Το θεατρικό σεμινάριο δεν είναι ο πιο σοβαρός τρόπος εξαπάτησης, διάλεξα όμως να το αναφέρω πρώτο, γιατι εμπειρικά έχω δει πως τραβάει κόσμο.
Όταν αποφάσισα να αποδεσμευτώ από όλα αυτά, έλεγα στον εαυτό μου πως αν συναντούσα κάποιο άτομο που θα μου έλεγε πως είδε μια αφίσα και σκεφτεται να περάσει από τον χώρο των μουσών, μπλα μπλα, θα του απαντούσα πήγαινε, αλλά έχε και το νου σου. Πλέον, μετά από τόσα χρόνια και μετά από μαραθώνιες συζητήσεις με άλλα μέλη που έχουν αποχωρήσει επίσης, η απάντηση μου θα ήταν φασιστική. Όχι, δεν θα πας.
Συνεχίζεται..."
(Μέλος: Περιστρέρι)
ναι αλλά αυτό είναι από το 2013, δεν φαίνεται να έχει σχέση με το θέμα εδώ...
Edited by - Heretic on 18/04/2015 16:19:42
quote:Δε θα το έλεγα.
πάλι κάποιο αθώο γυναικείο θύμα εμφανίζεται στα fora να έχει τσαλαπατηθεί σε κάποιο παράρτημα της Ν.Α και ως εκ θαύματος εμφανίζεται απο το πουθενά η γνωστή ρητορική του πρώην αρχηγού.
Ο γραφικός τύπος της "Μαρίνας" με αυτόν της Λίαμν μου φαίνεται διαφορετικός.
Ο Γιάννης έχει το δικό του στυλ επίσης, διαφορετικό από των υπολοίπων καθώς δίνει σε διαφορετικά πράγματα έμφαση.
Κατά τη γνώμη μου ο Γιάννης είναι ο πιο ακραίος ή απ' τους πιο ακραίους.
Ο Παντελής και η Λίαμν είχαν πανομοιότυπη προσέγγιση και επιχειρήματα, αν και μάλλον δεν πρόκειται για το ίδιο άτομο.
Η κοπέλα από την οποία πάρθηκε το παραπάνω απόσπασμα επίσης δίνει έμφαση σε διαφορετικά πράγματα και έχει μια κάπως διαφορετική προσέγγιση από τους προηγούμενους.
Ο Γαραντζιώτης έδινε έμφαση στο (κατ' αυτόν) νεο-φασιστικό στοιχείο. Η ρητορική του μου θυμίζει αυτή που χρησιμοποιούσαν ενάντια στη Χρυσή Αυγή, είναι δηλαδή μια πολιτικού τύπου ρητορική, για αυτό και δεν πείθει (άσχετα με το αν έχει δίκαιο σε αυτά που λέει ή όχι).
Ο Παντελής ακολουθούσε τη προσέγγιση που έλεγε οτι οτιδήποτε "εσωτεριστικό" είναι μπούρδες - άρα και μόνο με το να ασχολείται μια οργάνωση με τον "εσωτερισμό" σημαίνει οτι έχει σκοπό να "εγκλωβίσει" ή να αποπλανήσει.
Η Λίαμν επίσης είχε περίπου την ίδια γραμμή: οτι οτιδήποτε εσωτεριστικό είναι μπούρδες. Μάλιστα προέκτεινε αυτή την ιδέα και στην φιλοσοφία. Οτιδήποτε είπαν οι αρχαίοι φιλόσοφοι (π.χ. Πλάτωνας) επίσης ήταν μπούρδες (εδώ γελάμε).
Η marina theodor δεν φαίνεται να έχει πει κάτι ουσιαστικό ακόμα πέρα απο μια κατηγορία για "μπουλινκ" η οποία δεν μπορεί να επαληθευτεί αν ισχύει ή όχι.
Κατά τη γνώμη μου, την πιο σωστή κριτική (χωρίς να αμελώ τα ίσως σωστά επιχειρήματα κάποιων απ' του προηγούμενους), από όσα έχω διαβάσει, και χωρίς να έχω υπάρξει ποτέ μέλος της Ν.Α., την ασκεί η "Περιστρέρι".
Η κριτική που ασκεί έγκειται στο οτι η Ν.Α. δρώντας πάνω στα όρια του νόμου, χρησιμοποιεί διάφορες τακτικές για να παραπλανήσει, όπως π.χ. να αναγράφει στις αφίσες της οτι παρέχεται "βεβαίωση παρακολουθήσης" (βεβαίωση; να την κάνεις τι;) γεγονός που ο καθένας μπορεί να επαληθεύσει. Εγώ τουλάχιστον που κυκλοφορώ Αθήνα το έχω δει.
Από εκεί και πέρα, χωρίς να είσαι ο ίδιος μέλος, δε μπορείς να είσαι σίγουρος τι συμβαίνει.
Πάντως το παρόν θέμα, καθώς και το άλλο της Λίαμν, θα μπορούσαν να ενσωματωθούν στο ήδη υπάρχον της Ν. Ακρόπολης.
Edited by - Πύρινος on 18/04/2015 22:55:21
"βρες ποιός είναι ποιός"...ρε σεις το κάψαμε, θα τους κάνουμε και ήρωες σε λίγο...Αλλά όποια και να ήταν τα πραγματικά τους κίνητρα, αν έχουν δίκαιο οφείλουμε να τους το αποδώσουμε και αν έχουν άδικο, το ίδιο.
Το καθένα στο αντίστοιχο ποσοστό.
quote:
Γιατί ρε φίλε, μια χάρα δεν περνάμε; 
Detective Story. Απορώ πότε θα έρθει και η Ν.Α να πιάσω το ποπ κορν!
Τι έγινε ρε παιδιά με τον εικοσάχρονο Γιακουμάκη; Ξεχάστηκε και δεν θα τιμωρηθεί κανείς; Τι ωραία. Είμαστε μια νομιμοκρατούμενη χώρα.
Είδατε τι λένε τώρα οι περισσότεροι; Πρέπει λέει να κάνουμε παιδιά πιο σθεναρά, ισχυρά στις αντιδράσεις και όχι μαλθακά. Δεν λένε για τα άλλα παιδιά, ότι δεν πρέπει να κάνουμε παιδιά-εγκληματίες. Δηλαδή να μην αλλάξει ο ενεργών αλλά ο παραλήπτων. Ωραία λογική. Ε ρε ... δούλεμα που θέλουν.
Ο φουκαράς ...ο ιατροδικαστής είπε ότι είναι αυτοκτονία. Τον λέω φουκαρά, επειδή μπορεί να δέχτηκε άνωθεν πιέσεις όπως και ο διευθυντής της γαλακτοκομικής. Ξέρετε τι σκέφτομαι; Ο ιατροδικαστής έχει σπουδάσει να βρίσκει την αιτία του θανάτου στο σώμα και μόνο και όχι την πορεία των προηγούμενων ενεργειών. Για παράδειγμα, βρήκε φλέβες κομμένες, διαπίστωσε αιμορραγία από τα αγγεία και ένα μαχαίρι δίπλα στο σώμα με το dna μόνο του ...αυτόχειρα. Πολύ ωραίαααα. Το ότι το μαχαίρι το κρατούσε ο ίδιος ή κάποιος άλλος όταν κόβονταν οι φλέβες, από ποιο ιατρικό πόρισμα προκύπτει; Αυτό δεν είναι δουλειά ιατροδικαστή αλλά ντεντέκτιβ-αστυνομικού ερευνητή και ανακριτή.
Είναι όπως ο βιασμός. Ο βιασμός ξέρετε, δεν είναι ιατρικός όρος αλλά νομικός, γι’ αυτό αποδεικνύεται πολύ δύσκολα. Μπορεί κάλλιστα κάποιος-α να κακοποιήσει μόνος του τα γεννητικά του όργανα. Ο ιατροδικαστής μπορεί να διαπιστώσει μόνο τη βία που ασκήθηκε στο ανθρώπινο όργανο και το είδος του αντικειμένου με το οποίο ασκήθηκε. Το ποιος όμως κρατούσε το αντικείμενο της βίας, δεν είναι δουλειά του ιατροδικαστή ούτε μπορεί να το εξακριβώσει παρά μόνο κάνοντας εικασίες. Αυτό μόνο η αστυνομική έρευνα θα μπορέσει να το διαπιστώσει και .....αν. Το dna δεν λέει τίποτα. Εσείς λέτε ότι ο πιθανός δράστης θα άφηνε το αντικείμενο χωρίς να το καθαρίσει καλά; Έτσι θα το άφηνε; Φυσικά με γάντια κατόπιν, θα το τοποθέτησε στην παλάμη του θύματος για να πάρει το dna του. Και ένα παιδί του δημοτικού θα το έκανε πλέον. Για τόσο αφελείς μας περνάνε;
Ωραία...κι ας πούμε ότι όντως αυτοκτόνησε. Τότε το έγκλημα είναι διπλό. Τι είναι χειρότερο; Να σκοτώσω κάποιον ή να τον φέρω σε σημείο να αυτοκτονήσει; Μάλλον το δεύτερο. Έτσι τον έχω σκοτώσει διπλά. Πρώτα ψυχικά και μετά σωματικά. Βλέπω ότι δεν απαγγέλθηκε κατηγορία σε κανέναν ακόμα από τους μάγκες του μπούλινγκ. Όλα μέλι-γάλα. Τότε τι καθόμαστε. Να κάνουμε όλοι μπούλινγκ. Αφού δεν θα μας πιάσουν ποτέ, να σπάσουμε και λίγο πλάκα, Σας λέω κάτι παράλογο μήπως;
Νομίζετε ότι κάποιος καθηγητής μπορεί να μιλήσει αν αντιληφθεί μπούλινγκ; Πρώτον: θα βρει το αυτοκίνητό του σπασμένο, δεύτερον: τους γονείς των θυτών να του κάνουν αναφορά επειδή έθιξε τα αγγελούδια τους, τρίτον: τους σύμβουλους, τον διευθυντή και τη διοίκηση με το μέρος του όχλου και της κοινής γνώμης δίκης υστεροφημίας για να μη χάσουν τη θεσούλα τους, τέταρτον: τους γονείς του παθόντος μαθητή να τον καταριούνται και πέμπτον: έναν καθηγητή μόνο του να σέρνεται από ΕΔΕ σε ΕΔΕ. Τι κάνουν οι συνδικαλιστές κλάδου για όλα αυτά; Θα έλεγα τι κάνουν....αλλά τέλοσπάντων. Οι ψήφοι να είναι καλά. Πόσο εύκολα τα νομίζετε όλα.
Πιστεύω ότι όποιος θέλει να αυτοκτονήσει, το κάνει οπουδήποτε βρίσκεται και πάντα στα συνηθισμένα μέρη που ζει κι όχι πηγαίνοντας μακριά σε μια λίμνη. Δηλαδή ήθελε και ωραία θέα για να τον πάρει ο χάρος; Αυτοί οι τραγικοί γονείς, τι πρέπει να κάνουν τώρα που βλέπουν ότι δεν τιμωρείται κανείς; Να τους επικηρύξουν; Να πάρουν το νόμο στα χέρια τους; Τι είπατε; Ότι η άγρια δύση ήταν μια κοινωνία φονιάδων; Ήρθε η ώρα να αναθεωρήσετε λίγο. Δυστυχώς, όταν καταρρέει η ηθική, καταρρέει και η λογική για λόγους ισορροπίας. Γιατί αν καταρρεύσει μόνο το ένα, ερχόμαστε στο θέατρο του παραλόγου.
Εσείς τι λέτε; οι ..... ψυχραιμότεροι.
The fate of all mankind I see
Is in the hands of fools
KING CRIMSON-EPITAPH 1969
Εδώ φίλε που νίπτεις λίγο τας χείρας σου ως καθηγητής, με χαλάς λιγάκι. Θα πρέπει κα ιοι καθηγητές να καλούνε τους γονείς των θυτών για ξέχεσμα, και αν δεν παίρνουν από λόγιο να αρχίσουν οι αποβολές και σπίτι.
Και κάνα τράβηγμα αυτιού δεν κάνει κακό. Βέβαια θα μου πεις, και καλά θα κάνεις, ότι δεν είναι σχολεία αυτά που έχουμε. Και δεν έχεις άδικο θα σου πω. Εσύ όμως, και εγώ, πρέπει να κάνουμε ότι μπορούμε. Και να μην κάνουμε την πάπια. Από εκεί αρχίζει το κακό, Από το όλοι πλέον κάνουνε την πάπια.
Μετά Τιμής...ο μικρός Κθούλου