- Που χάθηκε η μεσαία τάξη; Γιατί πλέον ζούμε σε μια κοινωνία πολύ πλούσιων και πολύ φτωχών; Νο2 - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

____________________________________________________________
ΤΟ ΘΕΜΑ ΑΥΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ (ΚΛΙΚΑΡΕ
ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΤΙΤΛΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΕΙΣ ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ):

Που χάθηκε η μεσαία τάξη; Γιατί πλέον ζούμε σε μια
κοινωνία πολύ πλούσιων και πολύ φτωχών; Νο1

"Στερούνται το δικαίωμα στην τροφή...

Η πείνα σε όλον τον κόσμο έχει αγγίξει τουλάχιστον 104 εκατομμύρια ανθρώπους, κυρίως το 2009 λόγω της οικονομικής κρίσης, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό των ανθρώπων που δεν έχουν να φάνε σε περίπου ένα δισεκατομμύριο, εκτίμησε ο Ζακ Ντιούφ, διευθυντής του οργανισμού του ΟΗΕ αρμόδιου για τα Τρόφιμα και τη Γεωργία (FAO).
"Εκτιμούμε ότι τουλάχιστον 104 εκατομμύρια άνθρωποι επιπλέον δεν έχουν πρόσβαση στην καθημερινή τροφή φέτος λόγω της μεγάλης οικονομικής και χρηματοπιστωτικής κρίσης", δήλωσε ο κ. Ντιούφ σε συνέντευξη Τύπου στο Παρίσι.
"Φτάνουμε δηλαδή περίπου στο ένα δισεκατομμύριο ατόμων που στερούνται του βασικού δικαιώματός τους στην τροφή", πρόσθεσε επισημαίνοντας ότι ποτέ στην ιστορία δεν είχαμε φτάσει σε τέτοια τόσο υψηλά νούμερα.
Το 2008 ο αριθμός των ατόμων που δεν είχαν πρόσβαση στην τροφή αυξήθηκε κατά 40 εκατομμύρια λόγω της απίστευτα μεγάλης αύξησης των τιμών των τροφίμων, πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Η λεγόμενη "διατροφική ανασφάλεια" πλήττει 32 χώρες στον κόσμο που έχουν ανάγκη "άμεσης βοήθειας" πρόσθεσε ο κ. Ντιούφ, εκτιμώντας παράλληλα ότι πρέπει να "διπλασιαστεί" η παραγωγή τροφίμων παγκοσμίως.
Καταλήγοντας ο επικεφαλής της FAO κάλεσε όλες τις αναπτυγμένες χώρες να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους στον τομέα της παροχής βοήθειας προς τις φτωχές χώρες, παρά την οικονομική κρίση."

Που είναι η ευαισθησία των υπευθύνων; Με την κρίση ξεχάσανε
τούς φτωχούς, σκοπεύουν να τους ξεφορτωθούν, όπως λέγεται,
ώστε να φτάσει ο γήινος πληθυσμός εκεί που τον θέλουν;

- καταγραφηκαν οσα καταγραφηκαν και λιγα δεν ειναι ...
- καταγραφηκαν και επιμελως και αλλοιως και ετσι ...
- καποιοι ακουραστοι των καταγραφων , θα συνεχισουν ισως να καταγραφουνε ακομη ...
- αυτο που δεν καταγραφηκε ΑΚΟΜΗ ομως , ειναι ...
- ΠΟΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΓΡΑΦΤΟΥΝ ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΓΡΑΦΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΓΡΑΦΤΟΥΝ ...

- για ολα οσα ζησαμε και ειδαμε και καταλαβαμε
- για ολα οσα ζουμε και βλεπουμε και καταλαβαινουμε
- και για ολα οσα θα ζησουμε και θα δουμε και θα καταλαβουμε ...
- ΚΑΤΙ πρεπει να κανουμε ,
- αλλα Οχι πλεον ως Παρατηρητες και Καταγραφεις ...
- ο κοσμος Μας ειναι Ενας μοναχα Ενας ολος ...
- ας δουμε αν πρεπει και αν μπορουμε να τον αλλαξουμε , Ολοκληρο ή κατα Μερος ...
-
- καλημερα σε ολους και κουραγιο και δυναμη στους ενσυνειδητους ...
- η Συνεχεια Μας , ειναι μπροστα Μας ...
-

Την δημιουργια κοινωνικών αναταραχών, όμως, που έρχονται
επισήμαναν και τα επιμελητήρια της χώρας μας, σε σχετικές ανακοινώσεις..Σε άρθρο της "Ημερησίας"
Του Θανάση Ηλιοδρομίτη

«Παυσίπονα μικρής διάρκειας και αμφίβολης αποτελεσματικότητας» αποτελούν τα βραχυπρόθεσμα μέτρα που λαμβάνει ή σχεδιάζει να λάβει το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της κρίσης, τόνισε χθες ο πρόεδρος του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου, Γ. Γραμματίδης, μιλώντας σε εκδήλωση των 5 μεγαλύτερων διμερών Επιμελητηρίων της χώρας, με θέμα «Το μέλλον της ελληνικής οικονομίας: σε αναζήτηση στρατηγικής».

Οι πρόεδροι των Επιμελητηρίων εξέφρασαν «την κατηγορηματική τους αντίθεση σε οποιαδήποτε πολιτική μείωσης των θέσεων εργασίας». «Ουαί κι αλίμονο αν οι μεταρρυθμίσεις περνάνε μέσα από την ανεργία», τόνισε ο πρόεδρος του Ελληνοϊταλικού Επιμελητηρίου, Β. Καπότσι.

Εκπρόσωποι
Στην εκδήλωση συμμετείχαν εκπρόσωποι του Ελληνοαμερικανικού, Ελληνοβρετανικού, Ελληνογαλλικού, Ελληνογερμανικού και Ελληνοϊταλικού Επιμελητηρίου, οι οποίοι ζήτησαν συναίνεση σε πολιτικό επίπεδο από τα κόμματα εξουσίας και τόνισαν ότι στις άμεσες προτεραιότητες της κυβέρνησης θα πρέπει να είναι ο εκσυγχρονισμός του φορολογικού συστήματος, η ολοκλήρωση της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης και η λήψη πολιτικής απόφασης για την πάταξη των συναρμοδιοτήτων και τη θέσπιση μόνιμων θέσεων πολιτικών προϊσταμένων στη διοίκηση, ώστε η λειτουργία του κράτους να μην επηρεάζεται από κάθε αλλαγή υπουργού.

Επισήμαναν δε, την ανάγκη άμεσης ενίσχυσης των ασθενέστερων ομάδων, υπογραμμίζοντας ότι υπάρχουν κίνδυνοι κοινωνικών αντιδράσεων και αναταραχής. Τα μέτρα είναι όχι μόνο δυσάρεστα για το λαό, αλλά και μη επαρκή, τόνισε ο Γ. Γραμματίδης. «Η ασθένεια, είπε, βρίσκεται στις δομές της οικονομίας και της διοικητικής μηχανής. Σε αυτή πρέπει να επικεντρωθούμε.

Αυτό απαιτεί διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό». «Αν η Ελλάδα βγαίνοντας από την κρίση δεν έχει κάνει τις διαρθρωτικές αλλαγές, θα είναι ένας ακόμη λιγότερο ελκυστικός προορισμός για τους επενδυτές», τόνισε ο πρόεδρος του Ελληνογαλλικού Επιμελητηρίου, Χ. Χατζόπουλος.

Ποιες αλλαγές;
Οι πρόεδροι συμφώνησαν ότι δεν ευθύνεται η ισχνή κυβερνητική πλειοψηφία για τη μη λήψη των αναγκαίων μέτρων.

«Δεν φταίει το γεγονός ότι η κυβέρνηση είναι αδύνατη, γιατί απλούστατα ποτέ δεν έγιναν διαρθρωτικές αλλαγές, ούτε και όταν είχαμε ισχυρές κυβερνήσεις. Αυτό που χρειάζεται είναι αλλαγή νοοτροπίας», τόνισαν.

Τα 5 Επιμελητήρια αποφάσισαν να ριχτούν και αυτά στη «μάχη» για την αντιμετώπιση των συνεπειών της κρίσης, οργανώνοντας σειρά εκδηλώσεων με ομιλητές τους υπουργούς οικονομίας των τελευταίων ετών.

"Πετρέλαιο-αέριο: Ελντοράντο ξαφνικά η Ελλάδα
Στόχος η προσέλκυση επενδυτών με το νέο θεσμικό πλαίσιο που προωθεί ο υπουργός Ανάπτυξης Κ. Χατζηδάκης
Της Μανταλένας Πίου
Νέος κύκλος ερευνών για τον εντοπισμό και την εκμετάλλευση πετρελαίου και φυσικού αερίου ανοίγει το 2010, με φορολογικά και άλλα κίνητρα για την προσέλκυση επενδυτών, στο πλαίσιο του νέου θεσμικού πλαισίου που προωθεί ο υπουργός Ανάπτυξης Κωστής Χατζηδάκης και παρουσίασε χθες σε συνέντευξη Τύπου.

Με τις νέες ρυθμίσεις θα αλλάξει και ο τρόπος που γίνονται οι παραχωρήσεις, καθώς πέραν της «κλασικής» προκήρυξης διεθνούς διαγωνισμού θα εφαρμοστεί και η διεθνής πρακτική της «ανοικτής πόρτας» (open door), που προβλέπει την απευθείας παραχώρηση ερευνητικής περιοχής σε μόνιμη βάση, σε επενδυτή που έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον για μία συγκεκριμένη περιοχή.

Αν για την ίδια περιοχή εκδηλώσουν ενδιαφέρον περισσότεροι επενδυτές, τότε ο ανάδοχος θα προκύψει κατόπιν διαπραγμάτευσης. Ο συντελεστής φορολόγησης του αναδόχου θα μειωθεί κάτω από το 40% που ισχύει σήμερα, η διάρκεια εκμετάλλευσης μίας περιοχής θα αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης, όπως και οι αντιπαροχές του αναδόχου προς το ελληνικό δημόσιο.

Οι νέες ρυθμίσεις, θα οριστικοποιηθούν μετά από δημόσια διαβούλευση με τους αρμόδιους φορείς και θα ενταχθούν σε νομοσχέδιο, το οποίο αναμένεται να ολοκληρωθεί στο τέλος του χρόνου.

Αμεσα, με τροπολογία που θα κατατεθεί στη Βουλή, θα δημιουργηθεί Διεύθυνση Ερευνας και Ανάπτυξης, που θα υπαχθεί στο Συμβούλιο Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής και θα είναι αρμόδια για την άσκηση ελέγχου των υφισταμένων και των νέων παραχωρήσεων έρευνας και εκμετάλλευσης.

20 θέσεις
Για τη στελέχωση της διεύθυνσης προβλέπεται η σύσταση 20 θέσεων ειδικών επιστημόνων, οι οποίοι μπορεί να μεταφερθούν από τα ΕΛΠΕ. Στα ΕΛΠΕ, τα οποία είχαν απορροφήσει την παλαιά ΔΕΠ-ΕΚΥ, την κρατική εταιρεία που ήταν αρμόδια για την έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων, παραμένει προς φύλαξη για τουλάχιστον 1 χρόνο ακόμα όλο το Αρχείο Ερευνών, με τα δεδομένα από το 1939 ως σήμερα, έναντι του ποσού των 8.000 ευρώ το μήνα.

Τις τελικές αποφάσεις για το πού και πότε θα γίνουν έρευνες θα λαμβάνει διυπουργική επιτροπή, στην οποία θα συμμετέχουν οι υπουργοί Οικονομίας-Οικονομικών, Εξωτερικών, Ανάπτυξης και ΠΕΧΩΔΕ. Βασικές αρχές πάντως του νέου νομοσχεδίου είναι ότι όλες οι διατάξεις θα πρέπει να είναι συμβατές με το ευρωπαϊκό δίκαιο, να ενσωματώνουν διεθνείς πρακτικές και να διασφαλίζουν την προστασία του περιβάλλοντος.

Στο πλαίσιο αυτό όλα τα σχέδια γεωτρήσεων και εξόρυξης θα υποβάλονται σε λεπτομερείς περιβαλλοντικές αξιολογήσεις πριν από τη χορήγηση οποιασδήποτε άδειας.

Τροποποιούνται οι διατάξεις για την κατανομή και τη διάθεση των βιοκαυσίμων με τροπολογία που κατατέθηκε χθες στη Βουλή στο νομοσχέδιο του υπουργείου Ανάπτυξης για την εφαρμογή της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών.

«Μία η διαφορά με Τουρκία»
Κ. Χατζηδάκης: Το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας είναι το μοναδικό προς επίλυση

Κρίσιμα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής «ακουμπά» η νέα πολιτική για την έρευνα και την εκμετάλλευση πετρελαίου. Ο υπουργός Ανάπτυξης Κ. Χατζηδάκης επανέλαβε ότι η μόνη προς επίλυση διαφορά με την Τουρκία είναι η υφαλοκρηπίδα, τόνισε ότι η Ελλάδα σε καμία περίπτωση δεν παραιτήθηκε, ούτε θα παραιτηθεί από τα κυριαρχικά της δικαιώματα και δήλωσε ότι στη συνάντηση που είχε προ ημερών με τον Τούρκο ομόλογό του δεν συζήτησε το θέμα.

ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΜΕΣΑΙΑ ΤΑΞΗ
Το χρονικό και τα μυστικά της χειρότερης ύφεσης από το 1930 - Σε νευρική κρίση κυβερνήσεις και κεντρικοί τραπεζίτες
Αντιμέτωπες με περισσότερες από τριάντα κρίσεις, που διήρκεσαν από ένα μόλις 24ωρο μέχρι και 25 χρόνια, ήρθαν οι κεφαλαιαγορές τον 20ο αιώνα.
...Τι δείχνει η Ιστορία...Τι δείχνει η Ιστορία...
• Αντιμέτωπες με περισσότερες από τριάντα κρίσεις, που διήρκεσαν από ένα μόλις 24ωρο μέχρι και 25 χρόνια, ήρθαν οι κεφαλαιαγορές τον 20ο αιώνα.

Αλλεπάλληλα σοκ δέχτηκαν οι επενδυτές και στο κατώφλι του 21ου αιώνα. Όπως για παράδειγμα, με την κάθετη πτώση των δεικτών μετά τα τρομοκρατικά χτυπήματα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001.
• Κυρίως, όμως, με την πρόσφατη χρηματοοικονομική αναταραχή που οδήγησε στην κατάρρευση επενδυτικών κολοσσών και η οποία χαρακτηρίστηκε από τους «γκουρού»της αγοράς, μεταξύ των οποίων ο πρώην κεντρικός τραπεζίτης Άλαν Γκρίνσπαν, ως η χειρότερη κρίση της εκατονταετίας.
Εξαιτίας της σχεδόν 25 τρισ. δολάρια «εξατμίστηκαν» από τους «ναούς του χρήματος», από την αρχή του έτους.
Η κίνηση - ματ των κυβερνήσεων φιλοδοξεί να ανατρέψει το σκηνικό αυτό και να αποφευχθούν λάθη παρόμοια με αυτά που έγιναν το 1929 και οδήγησαν στη Μεγάλη Ύφεση της δεκαετίας του '30.
Τα στοιχεία, εξάλλου, δείχνουν ότι μετά από «μεγάλα γεγονότα» τα χρηματιστήρια αντιδρούν αρχικά πολύ αρνητικά, αλλά μετά από λίγους μήνες ανακάμπτουν δυναμικά δίνοντας σημαντική ώθηση και στην πραγματική οικονομία.
Κατά τη διάρκεια του Κραχ του 1929 ο δείκτης Ντάου Τζόουνς βυθίστηκε από τις 381,17 στις 42,1 μονάδες (-89%).
Η χρηματιστηριακή βουτιά κράτησε τέσσερα χρόνια και είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση κατά 50% της βιομηχανικής παραγωγής και τον τετραπλασιασμό της ανεργίας στο +25%. Χρειάστηκαν 25 χρόνια για να ανακάμψει η Γουόλ Στριτ, καθώς ο δείκτης έφτασε ξανά στα προ της ύφεσης επίπεδα το 1954!
Το Μάιο του 1940 οι Γερμανοί εισέβαλαν στη Γαλλία, ο Ντάου Τζόουνς κατρακύλησε μέσα σε 45 ημέρες κατά 17%. Έξι μήνες μετά κατάφερε να αυξηθεί κατά 7%.
Περλ Χάρμπορ
Ένα χρόνο αργότερα και μέσα σε τέσσερις μέρες υποχώρησε κατά 6,5%, λόγω των γεγονότων στο Περλ Χάρμπορ. Σε ένα μήνα ανέκαμψε 4%, αλλά τους επόμενους δύο έπεσε 10%.
Ρευστοποιήσεις προκάλεσε και ο πόλεμος στην Κορέα το 1950. Το αμερικάνικο χρηματιστήριο έχασε σε ένα μήνα 12%. Ωστόσο σε τρεις μήνες είχε αυξηθεί κατά 19%.
Απαρατήρητα πέρασαν από τους Αμερικανούς επενδυτές η κρίση των πυραύλων της Κούβας, ο πόλεμος στα νησιά Φόκλαντ το 1982 και οι αμερικάνικοι βομβαρδισμοί στη Λιβύη.
Αντίθετα, σοκ προκάλεσαν η εισβολή στη Γρενάδα το 1983, η εισβολή στον Παναμά το 1989 και ο Πόλεμος στον Περσικό Κόλπο. Στον Πόλεμο του Κόλπου το 1991 σε 30 μέρες ο δείκτης υποχώρησε κατά 4,3%, όμως ένα μήνα μετά κατάφερε να αυξηθεί κατά 17%, ενώ στο εξάμηνο βρισκόταν 19% υψηλότερα.
Το 1963 -την ημέρα της δολοφονίας του Αμερικανού προέδρου Κέννεντι- ο δείκτης υποχώρησε κατά 2,9%, ενώ στο τρίμηνο πήρε 12%.
Την περίοδο της πετρελαϊκής κρίσης (1973-1974) οι αγορές έχασαν όλα τα κέρδη της περασμένης δεκαετίας. Ο Ντάου Τζόουνς το Δεκέμβριο του 1974 είχε μειωθεί κατά 45%, αλλά σε διάστημα 5 μηνών αυξήθηκε κατά 48%.
Η παραίτηση του Νίξον τον Αύγουστο του 1974 πίεσε το δείκτη σε ένα μήνα μέσα 16% χαμηλότερα. Σε 3 μήνες ανέκαμψε κατά 13%.
Τη «Μαύρη Δευτέρα» (19 Οκτωβρίου 1987) ο Ντάου Τζόουνς «βυθίστηκε» κατά 22,6%. Η φάση της ανάκαμψης ξεκίνησε άμεσα και έξι μήνες αργότερα είχε καλύψει το χαμένο έδαφος και κατέγραφε κέρδη ύψους 15%.
Η «Ασιατική γρίπη» το 1997 -η οποία κόλλησε τον επόμενο χρόνο τη Ρωσία- επηρέασε σε μεγάλο βαθμό τα χρηματιστήρια όλου του κόσμου και ώθησε τον αμερικάνικο δείκτη κατά 12,4% χαμηλότερα. Ωστόσο σε τρεις μήνες αντέδρασε δυναμικά και αυξήθηκε κατά 25%, ενώ στο εξάμηνο τα κέρδη του άγγιξαν το 34%!
Η βομβιστική επίθεση στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου στις 26 Φεβρουαρίου 1993 έριξε το δείκτη κατά 0,5%. Στο εξάμηνο είχε ανακάμψει κατά 8,5%.
Τέλος, την περίοδο 11-21 Σεπτεμβρίου, μετά το χτύπημα των τρομοκρατών στις ΗΠΑ, ο Ντάου Τζόουνς έχασε το 14% της αξίας του. Τους επόμενους τρεις μήνες όμως πήρε 17% και στο εξάμηνο βρισκόταν 22,5% υψηλότερα.
Κατερίνα Κοσμά
kosma@pegasus.gr

Καλώς ήλθατε στον 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο στις οικονομίες και τις αγορές, λέει ο Richard C. Young συγγραφέας του βιβλίου best-seller της επενδυτικής στρατηγικής στις ΗΠΑ με τίτλο «Financial Armadillo Strategy».
«Ποτέ άλλοτε από τον Πόλεμο στο Βιετνάμ ο κόσμος δεν ήταν τόσο χωρισμένος. Ποτέ άλλοτε στην ιστορία του καπιταλισμού μια οικονομική κρίση δεν έχει λάβει τόσο τεράστιες παγκόσμιες διαστάσεις», σημειώνει.
Οι διαστάσεις της σημερινής παγκοσμιοποίησης δεν συγκρίνονται με εκείνες του ’30. Αλλά σίγουρα ο ρόλος του κράτους είναι κατά πολύ μεγαλύτερος από τότε, γι’ αυτό και οι «ειδικοί» ελπίζουν η σταθεροποίηση να έρθει από ‘κει.

Οι κρατικές δαπάνες το 1930 ήταν 2,5% του ΑΕΠ στις ΗΠΑ, τώρα είναι στο 20% του ΑΕΠ. Αλλά και πάλι τα προβλήματα της επέκτασης της προηγούμενης περιόδου δείχνουν ότι η λύση δεν έρχεται αυτόματα και εύκολα, καθώς τα μεγέθη των πολυεθνικών είναι κολοσιαία και δύσκολο να διασωθούν αφού θα απαιτούσε τεράστιο δημόσιο κόστος που δεν το φαντάζονταν το 1930 όταν οι "προβληματικές" επιχειρήσεις ήταν μικρότερες.
Οι κυβερνήσεις, λοιπόν, διοχετεύουν κρατικές "ενέσεις" ρευστότητας, οι κεντρικοί τραπεζίτες κατεβάζουν τα επιτόκια προς το 0%, αλλά τα στοιχεία σε ολόκληρο τον κόσμο δείχνουν πως η οικονομία βρίσκεται σε πολύ χειρότερη θέση από αυτή που αναμενόταν αρχικώς, κάνοντας τα κόκαλα του Κέινς να τρίζουν.
Η μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη (ΗΠΑ) παθαίνει απανωτά εμφράγματα, η Γηραιά Ήπειρος βρίσκεται στην κυριολεξία διασωληνωμένη στα κανάλια του δανεισμού, ενώ και οι βαλβίδες της λεγόμενης "νέας ατμομηχανής" της Κίνας... μπουκώνουν επικίνδυνα.
Κύρια ρίζα του προβλήματος παραμένει η εγγενής αδυναμία στις κερδοφορίες, όπως διέγνωσε ιστορικά πρώτος ο Μαρξ κι έχουμε εξηγήσει σε προηγούμενο σχόλιο (24/10).
Παρόμοια διλήμματα εγείρονται κι από τις μειώσεις των επιτοκίων που δεν δείχνουν να λειτουργούν.
Στη θεωρία αυτό θα μπορούσε να βοηθήσει: θα ρίξει τις δόσεις των δανείων καταναλωτών και επιχειρήσεων. Αλλά στην πράξη δεν υπάρχει εγγύηση ότι οι τράπεζες θα "περάσουν" αυτά τα οφέλη στους δανειολήπτες ή στις επιχειρήσεις που έχουν δανείσει. Ούτε ότι αρκετοί από τους επιχειρηματίες δεν θα εκμεταλλευτούν το "φθηνότερο δανεικό χρήμα" και θα απολύσουν κόσμο ούτως ή άλλως.
Στις ΗΠΑ τα επιτόκια έχουν πέσει από το 5,25% τον περσινό Σεπτέμβριο στα όρια του 0%. Αλλά η ανεργία δεν έχει σταματήσει να ανεβαίνει, φτάνοντας στο 7,6% (υψηλό 16 ετών), καθώς το τελευταίο 12μηνο χάθηκαν συνολικά 3 εκατ. θέσεις εργασίας, ενώ το πιο εντυπωσιακό είναι ότι στην Ισπανία έχουν χαθεί το τελευταίο χρόνο 1 εκατ. θέσεις εργασίας.
Στην Ιαπωνία τα επιτόκια ήταν "μηδενικά", για χρόνια, αλλά η οικονομία της δεν απέφυγε τη μακρόσυρτη στασιμότητα. Οι επενδύσεις βάλτωναν αφού τα κέρδη δεν ανέκαμπταν.
Οι μειώσεις που ανακοινώνονται μπορεί να δίνουν βραχυπρόθεσμες ελπίδες στις αγορές, αλλά πολλοί αμφιβάλλουν για τις μακρόχρονη αποτελεσματικότητα, οδηγώντας ξανά στην ανασφάλεια.
Ο κόσμος είναι ήδη σε πόλεμο
«Όσοι αρνούνται να παραδεχθούν την κατάσταση και να υπνοβατούν στις προσδοκίες της μελλοντικής ευφορίας θα γεράσουν φτωχότεροι», λέει ο Richard C. Young. «Οι υποστηρικτές του Ομπάμα μας λένε να μην ανησυχούμε. Ενα τρισ. δολ. Εδώ, ένα τρισ. εκεί, άλλο ένα παραπέρα και όλα θα είναι μέλι γάλα. Στην ουσία η κυβέρνηση μεταφέρει τον καρκίνο στις τσέπες του κόσμου».
«Το πρόβλημα είναι παγκόσμιο. Ο καπιταλισμός κλονίζεται, τρεκλίζει, παραπαίει, όχι μόνο τα χρηματιστήρια. Οι κοινωνικές εκρήξεις είναι μπροστά και οι πολεμικές αναζωπυρώσεις καθώς είμαστε στην πρώτη μεγάλη κρίση της σύγχρονης παγκοσμιοποίησης».
«Η Σομαλία καταρρέει, Στα σύνορα του γεμάτου με πυρηνικό εξοπλισμό Πακιστάν η κατάσταση είναι έκρυθμη. Η επέτειος από τα 20 χρόνια της εξέγερσης στην Πλατεία Τιεν Αν Μεν συνδυάζεται με τον απίστευτο αριθμό των 10 εκατ. Ανέργων στην Κίνα που πλήττεται ραγδαία από την κρίση", λέει ο Richard C. Young.
«Στην Ελλάδα στη Γαλλία οι εξεγέρσεις των νέων, των εργατών, των αγροτών έχει γίνει καθημερινότητα. Και οι εξαρτώμενες από τις πρώτες ύλες και τα εμπορεύματα χώρες όπως η Ζάμπια και η Νιγηρία βλέπουν τα ορυχεία να κλείνουν, δουλειές να πετσοκόβονται από εταιρείες όπως οι Chevron και Royal Dutch Shell που αποσύρονται».
«Και σε αυτό το σημείο βρασμού παγκοσμίως ο πρόεδρος Ομπάμα υπόσχεται να στείλει 60.000 στρατεύματα από τις δυνάμεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στα σύνορα της Κίνας και του Πακιστάν, στο Αφγανιστάν.
Είναι σαν να βλέπεις ένα σπίρτο, έναν αναπτήρα να πλησιάζει το φιτίλι μιας βόμβας. Ο κόσμος είναι ήδη σε πόλεμο».
Είναι ένας πόλεμος που πυροδοτεί η ύφεση στο παγκόσμιο εμπόριο την τελευταία 25ετία. Είναι ένας πόλεμος σαν όλους τους πολέμους αυτών που έχουν ενάντια σε αυτούς που δεν έχουν.

Αυτογκόλ
Γιατί, όμως, οι Κεντρικές Τράπεζες εμφανίζονται τόσο αναποτελεσματικές, σαν να έχουν χάσει τη δυνατότητα να διαχειρίζονται τις διακυμάνσεις της οικονομίας ;
Στο περιοδικό Monthly Review, στο τεύχος Μάη 2008, ένας ερευνητής που εργάζεται για το συνδικάτο SEIU στις ΗΠΑ, ο Karl Beitel παρουσιάζει μια λεπτομερειακή ανάλυση των αλλαγών που έφερε στο τραπεζικό σύστημα η τεράστια πιστωτική επέκταση των τελευταίων δέκα χρόνων. Ανάμεσα στο 1998 και στο 2006, τα νοικοκυριά στις ΗΠΑ φορτώθηκαν περισσότερα χρέη απ’ όσο τα προηγούμενα 30 χρόνια (σε πραγματικές, αποπληθωρισμένες τιμές).
Αυτή η διάχυση της τεράστιας πιστωτικής επέκτασης αρχικά θεωρήθηκε εκπληκτική καινοτομία που επέτρεπε την ασφαλέστερη διαχείριση των κινδύνων από κακοπληρωτές. Αλλά στην πράξη, όταν άρχισαν να σκάνε τα κανόνια στην αγορά στεγαστικών δανείων στις ΗΠΑ, αποδείχθηκε ότι υπήρχε διπλό πρόβλημα.
Πρώτο, η αβεβαιότητα για το ποιος έχει στα χέρια του τα προβληματικά δάνεια μετατράπηκε σε αυτογκόλ γιατί οι τράπεζες δεν ήξεραν ποιος είναι φερέγγυος πελάτης και ποιος όχι. Έτσι έπαψαν να δανείζουν σε όλους, η διατραπεζική αγορά στέγνωσε και οι πιέσεις για οικονομική ύφεση γενικεύτηκαν και απλώθηκαν πιο γρήγορα.
Δεύτερο, οι Κεντρικές Τράπεζες έχασαν ορισμένα παραδοσιακά εργαλεία με τα οποία μπορούσαν να εποπτεύουν και να βοηθούν το τραπεζικό σύστημα. Τα δάνεια που περνούσαν στα χέρια των (Special Investment Vehicles - SIV) έπαψαν να υπάρχουν στα βιβλία των τραπεζών και έτσι ο λόγος αποθεματικών προς δάνεια με τον οποίο οι Κεντρικές Τράπεζες παρακολουθούσαν το ρυθμό πιστωτικής επέκτασης έχασε το νόημα του. Το ίδιο ισχύει με το λόγο κεφαλαίων προς δάνεια.
Όσο κι αν οι Κεντρικοί Τραπεζίτες προσπάθησαν να εκσυγχρονίσουν τον έλεγχο τους επιβάλλοντας τον κανονισμό Βασιλεία ΙΙ (από την πόλη της Ελβετίας όπου υιοθετήθηκε ο νέος κανονισμός), στην πράξη το «παρατραπεζικό σύστημα» με τις SIV, τα Hedge Funds και τα ειδικά ομόλογα ήταν μια επέκταση του τραπεζικού συστήματος έξω από τον έλεγχο των Κεντρικών Τραπεζών έτσι όπως είχε διαμορφωθεί μετά το Κραχ του 1929.
Κέινς ή Μαρξ
Σήμερα μας λένε πως ακόμα κι αν χρειαστεί μια μεγάλη επιχείρηση διάσωσης του τραπεζικού συστήματος το κόστος θα είναι ένα μικρό ποσοστό του ΑΕΠ των ΗΠΑ και μια μικρή επιβάρυνση για τον προϋπολογισμό τους. Τώρα όμως η παρέμβαση στις ΗΠΑ υπολογίζεται να φτάσει τα 3 τρισ. δολ.
Δεν υπάρχουν περιθώρια για αυταπάτες ότι τάχα αυτά ήταν προβλήματα του παρελθόντος και τώρα μπορούμε να ανακαλύψουμε ξανά τον Κέϊνς. Η σημερινή οικονομική κρίση ξαναφέρνει με πολύ γρήγορους ρυθμούς στην επιφάνεια τα παλιά προβλήματα της δημοσιονομικής κρίσης.
Παρά το γεγονός ότι σήμερα οι βασικές χώρες της Ε.Ε έχουν κοινό νόμισμα το ευρώ, το κόστος του κρατικού δανεισμού για χώρες με υπερχρεωμένους προϋπολογισμούς εκτοξεύεται προς τα πάνω. To στόρι της Ελλάδας-Subprime και του ευρωομόλογου είναι χαρακτηριστικό.
Η Ιστορία, πάντως, δείχνει ότι η κεϊνσιανή πολιτική δεν μπόρεσε να δώσει λύση στην κρίση του στασιμοπληθωρισμού του 1970 αφήνοντας πεδίο δράσης στο μονεταρισμό...
Πλέον η επιστροφή στην προσέγγιση του Μαρξ (εγγενής αδυναμία στις κερδοφορίες) ίσως να έχει προτεραιότητα απέναντι στην επιστροφή στον Κέϊνς, στήνοντας τις προοπτικές των εναλλακτικών λύσεων με τα πόδια κάτω και το κεφάλι πάνω -κι όχι το ανάποδο...
Κώστας Σαρρής, ksarris@pegaus.gr
GOOGLE ADS

"Ξεπέρασαν το 30% τα κέρδη του Dow Jones το τελευταίο δίμηνο, καθώς οι επενδυτές δείχνουν διατεθειμένοι να αναλάβουν και πάλι ρίσκο, τοποθετώντας κεφάλαια στα χρηματιστήρια.
Τα αποτελέσματα των στρες τεστ στις αμερικανικές τράπεζες ήταν καλύτερα των προσδοκιών ενώ τα... βλαστάρια της ανάκαμψης εμφανίζονται πλέον παντού στην οικονομία των ΗΠΑ.
Ακόμα και στην αγορά εργασίας, από όπου οι ειδήσεις μέχρι σήμερα ήταν εξαιρετικά αρνητικές, τον Απρίλιο καταγράφηκε σημαντική υποχώρηση των απωλειών θέσεων εργασίας. Ουδείς μπορεί να υποτιμήσει, βέβαια, την απώλεια 539.000 θέσεων εργασίας σε ένα μήνα, μετά την οποία οι συνολικές απώλειες από την αρχή του 2008 φτάνουν τα 5,7 εκατ. θέσεις.
Ούτε το ποσοστό ανεργίας που πλέον έφτασε το 8,9%. Πλην όμως η κατάσταση δείχνει να βελτιώνεται σε σχέση με τις 700.000 χαμένες θέσεις εργασίας τον Μάρτιο και στην αγορά μεγαλύτερη σημασία έχει η τάση και όχι το απόλυτο μέγεθος των δεικτών...."Αυτά λέει η "Ημερησία" και δεν είναι θέμα άποψης, αλλά αριθμών....