- Το μέλλον των Θρησκειών..; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Το θέμα δεν είναι εάν ψάχνουμε απαντήσεις, το θέμα είναι εάν αναζητούμε το θείο για να εξαγοράσουμε προσδοκίες επιθυμίες και λίγο παράδεισο επί και εκτός της γης…
«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»
Οι θρησκείες έχουν ηθικοπλαστικό κυρίως χαρακτήρα. Το θέμα είναι εάν μπορούμε να εφαρμόσουμε αυτά που οι θρησκείες πρεσβεύουν. Φυσικά για ένα ανεπτυγμένο πνευματικά άνθρωπο η αρετή και η ηθική θεωρούνται αυτονόητες καταστάσεις στην ζωή ενός ανθρώπου, χωρίς τον μπαμπούλα της κόλασης και των βασανιστηρίων στο πυρ το εξώτερο...
Η εφαρμογή όμως ενός ηθικού βίου είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Υπάρχει μία ιστορία στον Βουδισμό που περιγράφει ακριβώς πόσο δύσκολο είναι να εφαρμόσουμε στην πράξη έναν βίο βασισμένο στην ανθρωπιά και στην καλοσύνη και την αρετή.
Μια μέρα ένας από τους μεγαλύτερους Ινδούς δασκάλους έφτασε στην πρωτεύουσα της Κίνας, και ο αυτοκράτορας, μόλις έμαθε τα νέα της άφιξής του, χάρηκε ιδιαίτερα. Πίστεψε ότι θα του δινόταν η ευκαιρία να κάνει μια όμορφη φιλοσοφική συζήτηση με το νεοφερμένο δάσκαλο.
Έτσι τον κάλεσε στο παλάτι, όπου τον υποδέχτηκε με το δέοντα σεβασμό και το ανάλογο τελετουργικό. Όταν όλες οι τυπικότητες είχαν τελειώσει και ο δάσκαλος κάθισε δίπλα στον αυτοκράτορα, εκείνος του έθεσε το πρώτο ερώτημα.
"Πες μου", του είπε, "ποια είναι η θεμελιώδης αρχή του βουδδισμού;" και στρογγυλοκάθησε περιμένοντας να πάρει την απάντηση του κατευθείαν από το στόμα του ειδικού.
Ο δάσκαλος απάντησε, "Να μην κάνεις κακό, να μάθεις να κάνεις το καλό, να εξαγνίζεις την καρδιά σου - αυτή είναι η θεμελιώδης αρχή του βουδδισμού".
Ο αυτοκράτορας ξαφνιάστηκε. Τα είχε ξανακούσει όλα αυτά, και έτσι είπε, "αυτά είναι όλα λοιπόν; Αυτή είναι η θεμελιώδης αρχή του βουδδισμού;"
"Ναι", απάντησε ο σοφός, "Αυτά είναι όλα. Να μην κάνεις κακό, να μάθεις να κάνεις το καλό, να εξαγνίζεις την καρδιά σου. Όντως, αυτή είναι η θεμελιώδης αρχή του βουδδισμού".
"Μα αυτό είναι τόσο απλό που ακόμα και ένα παιδί τριών χρονών μπορεί να το κατανοήσει", διαμαρτυρήθηκε ο αυτοκράτορας.
"Μάλιστα μεγαλειότατε", είπε ο δάσκαλος, "έχετε δίκιο. Είναι τόσο απλό που ακόμα και ένα παιδί των τριών μπορεί να το κατανοήσει, αλλά τόσο δύσκολο που ακόμα και ένας γέρος ογδόντα χρονών δεν μπορεί να το εφαρμόσει στην πράξη".
«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»
quote:
Οι θρησκείες έχουν ηθικοπλαστικό κυρίως χαρακτήρα. Το θέμα είναι εάν μπορούμε να εφαρμόσουμε αυτά που οι θρησκείες πρεσβεύουν.
Φίλε μου, δεν είναι εύκολο αυτό.
Υπάρχουν τόσες θρησκείες που μερικές από αυτές έχουν διδασκαλίες άκρως αντίθετες μεταξύ τους. Οπότε αν κάναμε αυτό που πρότεινες θα ερχόμασταν σε σύγχυση.
Το θέμα είναι πως οι άνθρωποι θέλουν να πιστεύουν κάπου, που να εκφράζονται, για να αποδέχονται καλύτερα το θάνατο και την φυσική πορεία κι εξέλιξη της ανθρώπινης ζωής.
Για αυτό άλλωστε έχουν ξεπηδήσει τόσες θρησκείες στο περασμα των αιώνων.
Άλλοι πάλι δεν πιστεύουν πουθενά είτε γιατί εκλογικεύουν τα πράγματα είτε επειδή έχουν κουραστεί από όλα τα θρησκευτικά δρώμενα και τις διάφορες θρησκευτικές διδασκαλίες που ποικίλλουν.
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
quote:
Χαίρομαι που πήρε επιτέλους μια ροή η συζήτηση
Παρομοίως
quote:quote:
Στον Ιησού Χριστό πιστεύω όπως εγώ Τον έχω γνωρίσει και όσο Τον έχω καταλάβει
Απο πού και με ποιό τρόπο τον έχεις γνωρίσει και τον έχεις καταλάβει?
Θα είμαι ειλικρινής, και θα μιλήσω μόνο για αυτά που ξέρω και έγω βιώσει προσωπικά. Ξεκαθαρίζω ότι δεν έχω καμία πρόθεση να σε πείσω για τίποτα, παρά μόνο να μοιραστώ τις εμπειρίες για τις οποίες με ρώτησες. οι οποίες είναι απόλυτα υποκειμενικές, και αδύνατο να ακολουθούνται από αδιάσειστες αποδείξεις.
Αρχικά Τον γνώρισα μέσα από τις δοξασίες και τις διδασκαλίες του δόγματος της χώρας μας. Δεν κατάλαβα και πολλά πράγματα, και όπως αποδείχτηκε η γνωριμία μου δεν ήταν με Αυτόν, αλλά με αυτούς που αυτο-ορίζονται και αυτό-αποκαλούνται αντιπρόσωποί. Όπως μπορείς να καταλάβεις καλύτερα από πολλούς, δεν έμεινα καθόλου ικανοποιημένος από την γνωριμία μας, οπότε βρέθηκα σε ένα δίλλημα. Ή να απορρίψω ότι υπάρχει (γιατί από αυτό που εισέπρατα από τους εκπροσώπους και να υπήρχε δεν θα ήθελα να γνωριστούμε), ή να ψάξω να τον βρω μόνος μου με ότι εφόδια υπήρχαν διαθέσιμα.
Αποφάσισα να ακολουθήσω την δεύτερη επιλογή, για διάφορους λόγους. Όμως σε αυτήν την περίπτωση η διαδρομή ήταν μονόδρομος, καθώς η μόνη πηγή στην οποία θα μπορούσα να ανατρέξω για πληροφορίες ήταν η ΚΔ πρωτίστως, και η ΠΔ δευτερευόντως, καθώς είναι η μόνη πιθανή πηγή που δεν αποτελεί ξεκάθαρη και αδιάσειστα αποδεδειγμένη διδασκαλία αντιπροσώπων. Πρόσεξε, είπα ΠΙΘΑΝΗ, γιατί σε καμία περίπτωση πάλι δεν μπορεί να αποδειχθεί ότι είναι αυτούσια θεική διδασκαλία. Όμως δεν μπορεί να αποδειχτεί και το αντίθετο! Οπότε επέλεξε να πιστέψω τυφλά ότι αυτή είναι όντως θεική διδασκαλία και άρχισα να την μελετάω με αυτό το πρίσμα, ώστε να Τον γνωρίσω.
Η βασική μου αρχή ήταν να παραμένω σε αυτά που καταλαβαίνω, και να μην κολλάω σε αυτά που δεν καταλαβαίνω, με την πεποίθηση ότι όσο περνάει ο καιρός θα καταλαβαίνω όλο και περισσότερα. Η πράξη απέδειξε ότι αυτό αποδίδει, καθώς συνεχώς καταλαβαίνω όλο και περισσότερα, και πολλά από αυτά που δεν καταλάβαινα, στην πορεία τα κατάλαβα. Βέβαια πρώτος ομολογώ ότι υπάρχουν ακόμα πληθώρα πραγμάτων που δεν καταλαβαίνω, αλλά στηρίζομαι στην βαθιά πεποίθηση ότι πολλά και από αυτά θα τα καταλάβω στην πορεία.
Έτσι λοιπόν Τον γνώρισα σε θεωρητικό επίπεδο. Και έτσι άρχισα να Τον καταλαβαίνω σε θεωρητικό επίπεδο. Ήταν μια αρχή, αλλά αν η θεωρία δεν γίνει πράξη, δεν κάνουμε τίποτα.
Και η πρακτική μας γνωριμία άρχισε να λαμβάνει χώρα όταν αυτά που καταλάβαινα άρχισα και να τα πράττω. Αυτό που διδασκόμουνα μελετώντας τα λόγια Του, προσπαθούσα να το εφαρμόσω και στην ζωή μου, όσο μπορούσα και όσο κατάφερνα με τις ανθρώπινες δυνάμεις μου.
Και τότε άρχισα να Τον γνωρίζω και πρακτικά. Άρχισα να βλέπω πράγματα γύρω μου να λαμβάνουν χώρα που μόνο τυχαία δεν θα μπορούσε να είναι. Δεν μιλάω για φαντασμαγορικά εφετζίδικα θαύματα, οράματα, αγγέλους κλπ. Μιλάω για λύσεις και απαντήσεις σε προβλήματά μου, προβληματισμούς μου, ανησυχίες μου. Μιλάω για βελτίωση του χαρακτήρα μου σε θέματα που δεν μπορούσα με τίποτα να διορθώσω. Μιλάω για ηρεμία του πνεύματός μου μπροστά στην αντιξοότητα και την δυσκολία. Άρχισα να αισθάνομαι ότι πολλές φορές είναι κάπου κοντά μου και σαν να μου ψυθιρίζει στις δύσκολες στιγμές λόγια ανακούφισης και παρηγοριάς, και απαντήσεις σε βασανιστικά ερωτήματα. Σιγά σιγά, η παρουσία αυτή έγινε ακόμα πιο συχνή, και η φωνή ακόμα πιο δυνατή. Και το πνεύμα μου έμαθε να τα αναγνωρίζει και να τα αναζητά. Έφτασα να νιώθω ότι έχω κοντά μου έναν φίλο τον οποίο παρόλο που δεν μπορούσα να δω με τα φυσικά μου μάτια, τον έβλεπα όλο και πιο ξεκάθαρα με τα πνευματικά. Και ο φίλος αυτός έδειχνε τεράστιο ενδιαφέρον για κάθε μου πρόβλημα, και μου στεκόταν σε οτιδήποτε χρειαζόμουν. Ο φίλος αυτός με αγαπούσε, νοιαζόταν για εμένα, και με έκανε να θέλω όλο και περισσότερο να τον γνωρίσω και να τον ευχαριστήσω και εγώ με την σειρά μου. Οπότε έπερνα περισσότερο κουράγιο να συνεχίσω να προσπαθώ να πράττω κατά τις διδαχές Του.
Στην πορεία αυτής της απόλυτα προσωπικής σχέσης, που ξεκίνησε από ένα άψυχο βιβλίο και εξελίχθηκε σε μια ζωντανή σχέση συνύπαρξης, άρχισα φυσικά και να Τον καταλαβαίνω. Άρχισα δηλαδή να αντιλαμβάνομαι την λογική πίσω από τις διδασκαλίες, τις προτροπές, τα καμπανάκια του κινδύνου. Άρχισα σιγά σιγά να καταλαβαίνω το πως σκέφτεται ο φίλος μου, ποιά είναι τα κίνητρά Του, άρχισα να καταλαβαίνω το δυσκολότερο ίσως ερώτημα για τον άνθρωπο. Το "γιατί".
Μήπως λοιπόν ισχυρίζομαι ότι εγώ έχω καταλάβει τον Θεό, έχω απαντήσει όλες τις απορίες περί Αυτού, ή ότι είμαι κάτι το ιδιαίτερο ανάμεσα στους ανθρώπους? Μη γένοιτο. Άνθρωπος να καταλάβει τα πάντα περί Θεού, δεν μπορεί να υπάρξει. Αλλά άνθρωπος να καταλάβει αρκετά τον Θεό ώστε να μπορεί να Τον διακρίνει συνεχώς γύρω του και να συνομιλεί μαζί Του, σίγουρα υπάρχει. Ο ΚΑΘΕ άνθρωπος μπορεί να το κάνει αυτό, γιατί ο ίδιος ο Θεός θέλει και αποκαλύπτει σταδιακά τον εαυτό Του σε αυτούς που Τον ψάχνουν. Είναι καθαρά δική Του επιλογή σε ποιον θα αποκαλυφθεί και σε ποιον θα παραμείνει άλυτο μυστήριο. Και από αυτά τα λίγα που εγώ έχω καταλάβει από την γνωριμία μας, επιλέγει ΠΑΝΤΑ να αποκαλυφθεί σε αυτούς που θα Τον αναζητήσουν, και ΠΑΝΤΑ να μείνει άλυτο μυστήριο σε αυτούς που δεν θέλουν πραγματικά να Τον αναζητήσουν.
Τώρα θα κλείσω (μιας και μάλλον ήδη σε κούρασα και κουνάς το κεφάλι απογοητευμένα με την διανοητική μου καθυστέρηση 
), με το πως είναι τα πράγματα σήμερα, όπου η σχέση με τον φίλο μου τον αγαπημένο, τον αδελφό μου μπορώ πω πια χωρίς κανέναν ενδιασμό) έχει γίνει πολύ πιο δυνατή, ξεκάθαρη και προσωπική και φανερή. Φυσικά αυτά που θα πω αποτελούν ακόμα πιο δύσκολο στην κατανόηση από τρίτους κομμάτι, αλλά γίνονται πιο ξεκάθαρα από πλευράς στοιχείων για να αποδεικνύουν σε ΕΜΕΝΑ, και όποιον άλλον είναι διατεθιμένος να τα αποδεχτεί χωρίς απτές και αδιάσειστες αποδείξεις, το πόσο κοντά μου στέκεται, πόσο ικανός και ισχυρός είναι, και πόσο μπορώ να στηρίζομαι σε Αυτόν υπό οποιεσδήποτε συνθήκες. Ειδικά εκεί που η ανθρώπινη δυνατότητα δεν φτάνει ούτε στο ελάχιστο να βοηθήσει σε κάτι.
Υπήρξαν λοιπόν κάποιες φορές που αντιμετώπισα σοβαρά προβλήματα, και δεν μπορούσα να στηριχτώ σε κανέναν, και τότε ζήτησα τη βοήθειά Του. Και το αποτέλεσμα ήταν συγκλονιστικό.
Όταν λοιπόν το νεογένητο αγοράκι μου μπήκε στο νοσοσκομείο εκτάκτως, με σοβαρότατο και σπάνιο πρόβλημα υγείας, και βγήκε ο γιατρός λέγοντας "είναι λίγες οι πιθανότητες να βγάλει τη νύχτα. Πρέπει πρώτα να πέσει ο πυρετός μέσα στις επόμενες ώρες, και μέχρι το πρωι να έχει αντιδράσει στην θεραπεία για να έχουμε κάποιες ελπίδες. Εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα άλλο απ το να περιμένουμε", εγώ ήξερα ότι μόνο ο φίλος και αδελφός μου μπορούσε να με βοηθήσει. Η επιστήμη σήκωνε τα χέρια ψηλά. Και έτρεξα λοιπόν στον φίλο μου και Τον παρακάλεσα να βοηθήσει. Όταν 10 λεπτά αργότερα ο γιατρός βγήκε απορημένος και είπε ότι ο πυρετός έπεσε τελείως!!!, και δυό ώρες μετά ότι κάθε κίνδυνος για τη ζωή του είχε εξαλειφθεί και μένει να δούμε αν θα μείνει κάποιο κουσούρι, εγώ δεν εξεπλάγην καθόλου και ήξερα καλά ποιον να ευχαριστήσω. Και Τον ευχαριστώ από τότε κάθε στιγμή που βλέπω το αγγελούδι μου να μεγαλώνει υγιέστατο, χωρίς όχι κουσούρι, αλλά ούτε κρυολόγημα.
Αυτό ίσως είναι το πιο ξεκάθαρο παράδειγμα για κάποια από τις πολλές φορές που Τον χρειάστηκα και ήταν εκεί. Υπάρχουν πάρα πολλές άλλες, ίσως όχι τόσο κραυγαλέες, αλλά σίγουρα για εμένα ξεκάθαρες. Βέβαια την φωνή Του πια την ακούω πολύ ξεκάθαρα, και τον 'βλέπω' πολύ πιο ζωντανά γύρω μου. Αλλά αυτό είναι αποτέλεσμα της σχέσης που έχουμε χτίσει. Είναι σαν να συνενοούμαι με τον αδελφό μου. Μιλάμε πια μόνο με τα μάτια.
Κλείνω λέγοντας πως δεν είμαι τίποτα παραπάνω και τίποτα λιγότερο από έναν απλό άνθρωπο, με μεγάλες αδυναμίες, στιγμές αμφιβολίας, στιγμές ηθικής και πνευματικής πτώσης, που το μόνο που κάνει είναι να προσπαθεί και συχνά να αποτυγχάνει να ακολουθήσει στην πράξη τις διδασκαλίες του Θεού. Ένας κανένας είμαι, πτωχός το πνεύματι, διανοητικά καθυστερημένος. Αλλά έχω μια έντονη και ισχυρή προσωπική σχέση με τον Θεό μου, Του μιλάω και μου μιλάει απ ευθείας χωρίς αντιπροσώπους, Τον γνωρίζω καλά, και καταλαβαίνω αρκετά πράγματα γι Αυτόν. Και η ζωή μου, ο χαρακτήρας μου, η προσωπικότητα και η ύπαρξή μου έχουν αλλάξει ολοκληρωτικά από τότε που Τον γνώρισα. Μπορεί να μην είμαι τίποτα άλλο από ένας απλός άνθρωπος, αλλά σίγουρα είμαι ένας νέος άνθρωπος. Και αυτήν μου τη σχέση δεν μπορεί να μου την αφαιρέσει κανένας.
quote:
quote:
Και για να μην απορήσεις, ναι, όλα αυτά είναι αποτέλεσμα της τυφλής μου πίστης στον Χριστιανικό Θεό. Μιας και όλα αυτά υλοποιήθηκαν μόνο κατόπιν της θεμελίωσης αυτής της πίστης.
Απο πού το συμπεραίνεις οτι όλα αυτά είναι αποτέλεσμα της τυφλής εμπιστοσύνης σου στο Θεό?
Μόνο εκ του αποτελέσματος φίλε μου. Μόνο εκ του αποτελέσματος Και δεν υπάρχει ασφαλέστερος τρόπος εξαγωγής συμπεράσματος.
Όστρια, έχεις απόλυτο δίκιο, και ζητώ ταπεινά συγνώμη. Ιδιαίτερα από όλους τους υπόλοιπους, μιας και νωρίτερα στη συζήτηση εγώ ήμουν ο πρώτος που 'απαίτησε' να παραμείνουμε στο θέμα. Δάσκαλε που δίδασκες λοιπόν...Είδες actr, ακριβώς αυτό που σου έλεγα. Απλός άνθρωπος είμαι, ούτε άγιος, ούτε αλάνθαστος ούτε αναμάρτητος, και το να κάνω ή να λέω βλακείες είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου, όσο και αν προσπαθώ να τις αποφύγω. 
Φιλικά
m
(είσαι πολύ λιγότερο διανοητικά καθυστερημένος απο πολλούς θεούσους εδώ μέσα
)Θα μπορούσα να σου θέσω πάμπολλα ερωτήματ λοιπόν πάνω στον ενδιαφέρον κειμενό σου αλλά τελικά καταλαβαίνω πως δεν έχει νόημα
Θα αρκεστώ μόνο σε ένα
Ο θεός που εσύ γνώρισες και γνωρίζεις οπως είπες είναι ο ίδιος με αυτόν που κατέστρεψε κάθε είδους μνημεία και λαούς υποστηρίζοντας τον Εβραικό λαό (σύμφωνα με την Π.Δ που είπες ήταν απο τα λίγα εφόδια με βάση τα οποία κατάφερες να τον γνωρίσεις)?
(εκεί Duracell εγώ
)
There is no dark side of the moon really... as a matter of fact it's all dark
quote:Θα αρκεστώ μόνο σε ένα
Ο θεός που εσύ γνώρισες και γνωρίζεις οπως είπες είναι ο ίδιος με αυτόν που κατέστρεψε κάθε είδους μνημεία και λαούς υποστηρίζοντας τον Εβραικό λαό (σύμφωνα με την Π.Δ που είπες ήταν απο τα λίγα εφόδια με βάση τα οποία κατάφερες να τον γνωρίσεις)?
(εκεί Duracell εγώ
Δυστυχώς το να μπορέσω ακόμα και να προσπαθήσω να σου εξηγήσω το γιατί πίστεύω ακράδαντα ότι είναι ο ίδιος και απαράλλαχτος Θεός, απαιτεί μια προεργασία που δεν γνωρίζω το κατά πόσο είσαι διατεθιμένος να υποστείς. 
(Σίγουρα θα έχεις καταλάβει μέχρι τώρα ότι δεν μιλάω για πλύση εγκεφάλου ούτε για λοβοτομή 
).
Το ίδιο ερώτημα με προβλημάτισε για αρκετά χρόνια, και ήταν ένα από τα πρωταρχικά πράγματα που δεν μπορούσα να καταλάβω κατά τα πρώτα στάδια της γνωριμίας μας. Όταν έφτασε η ώρα να βρω τις απαντήσεις που ΜΕ κάλυψαν, συνειδητοποίησα ότι ψάχνοντάς τες νωρίτερα ήταν σαν να έψαχνα να βρω λύσεις σε προβλήματα με λογαρίθμους και ολοκληρώματα, ενώ ακόμα μάθαινα προπαίδεια.
Το μόνο λοιπόν που μπορώ να πω είναι ότι η απάντηση στο ερώτημά σου στηρίζεται στην κατανόηση δύο σημαντικών παραμέτρων.
1. Η πρώτη παράμετρος είναι η ύπαρξη ενός ολόκληρου κόσμου ο οποίος είναι συνήθως αόρατος από τον άνθρωπο, αλλά δύναται να αλληλεπιδράσει με αυτον και τον φυσικό κόσμο σε μεταβαλλόμενο βαθμό. Η σχέση αλληλεπίδρασης του αοράτου - αιθερικού - πνευματικού ...(διάλεξε όνομα) κόσμου με την ανθρωπότητα, διαφοροποιείται σε τεράστιο βαθμό ανάμεσα στις περιόδους της παλαιάς συμφωνίας και την απαρχή της καινής συμφωνίας. Σιγά σιγά όμως τείνει να εξομοιωθεί, καθώς η ανθρωπότητα αντί να εξελίσσεται όπως εικονικά δείχνει, οπισθοδρομεί. Και γι αυτό θα δούμε πράγματα που θα τρίβουμε τα μάτια μας, και παρόλο που θα τα βαφτίσουμε πρόοδο, εξέλιξη, καινούρια, δεν θα είναι τίποτα άλλο από την απόλυτη επιστροφή στο μακρινό παρελθόν.(Θυμήσου αυτό που σου λέω όταν δεις τις 'θαυμαστές' πνευματικές αποκαλύψεις του κοντινού μέλλοντος, που θα σηματοδοτούν μια νέα περίοδο για την πνευματική πρόοδο της ανθρωπότητας και θα γυρίζουν μια νέα σελίδα στην 'φώτιση' του ανθρώπου).
2. Η δεύτερη παράμετρος σχετίζεται άμεσα με το πνευματικό επίπεδο της ανθρωπότητας την περίοδο που εκτιλίσσονται τα της παλαιάς συμφωνίας και την αντίστοιχη δυνατότητά της να διδαχθεί δια της φιλοσοφικής πειθούς και να γνωρίσει τις έννοιες του νόμου, της ανομίας, της παράβασης του νόμου (παρανομία) και των συνεπειών αυτής. Όπως λέει ο θυμόσοφος λαός, όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος.
Κλείνω με μια τελευταία σημείωση, ότι αξία μπορεί να έχει.
Οι κρίσεις και οι τιμωρίες που έλαβε και ο Εβραικός λαός κατά τη διάρκεια της παλαιάς συμφωνίας δεν ήταν ούτε αμελητέες ούτε απαλές. Πολλές φορές ο Θεός τον υποστήριξε όπως λες έναντι άλλων λαών για λόγους που άλλοτε καταλαβαίνω και άλλοτε όχι ακόμα. Αλλά και αντίστοιχα πολλές (ακόμα περισσότερες) φορές η ρομφαία της κρίσης έπεσε στις πλάτες αυτού του λαού με πολύ σκληρό τρόπο. Την εποχή της παλαιάς συμφωνίας ο νόμος είναι νόμος. Οποιαδήποτε παράβαση τιμωρείται με τον πλέον σκληρό και αυστηρό τρόπο. Αυτή τη συμφωνία έκαναν οι Εβραίοι με το Θεό, σφραγισμένη με αίμα, και οι ποινές της παράβασης ήταν οριοθετημένες ευθύς εξ αρχής. Και ο Θεός δεν τους χαρίστηκε σε κανένα σημείο. Όπου δεν έπιπτε ο λόγος-νόμος, έπιπτε η ράβδος.
Σταματώ εδώ my friend duracell, γιατί σε λίγο η όστρια θα με δείρει. Πάνω απ' όλα, είναι ανεπίτρεπτο να ζητάει κανείς συγνώμη και αμέσως μετά να επαναλαμβάνει το ίδιο λάθος. Δείχνει ότι στην ουσία δεν μετάνοιωσε ποτέ.
Με μεγάλη μου χαρά να συνεχίσουμε τη συζήτηση κάπου που θα σχετίζεται με το θέμα όσο duracell και αν είσαι, αρκεί να συζητάμε και όχι να προσπαθεί ο ένας να παγιδεύσει τον άλλον ώστε να τον ξεφτυλίσει, όπως συχνά συμβαίνει σε αντίστοιχες απόπειρες. Ξέρω ότι περισσότερες ερωτήσεις σου δημιούργησα παρά κάποια απάντηση έδωσα. Λυπάμαι που δεν μπορώ να κάνω κάτι καλύτερο αυτή τη στιγμή και εύχομαι να μας ξαναδοθεί η ευκαιρία να συνεχίσουμε.
με εκτίμηση
m
quote:
Σταματώ εδώ my friend duracell, γιατί σε λίγο η όστρια θα με δείρει.
οκ
quote:
Ξέρω ότι περισσότερες ερωτήσεις σου δημιούργησα παρά κάποια απάντηση έδωσα
Ετσι ακριβώς...
There is no dark side of the moon really... as a matter of fact it's all dark
Edited by - actr on 12/08/2005 17:32:28
Χαίρομαι, ασχέτως αν διαφωνώ με τα όσα μου είπες και σε σέβομαι ως συνομιλητή!
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...