- Ξεπερνώντας τον θανατο....Εισβάλλοντας στη λήθη... - .-= Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ =-.

Και κάτι άλλο. Μετά την Κυπριακή Τραγωδία ( επί Δημοκρατίας δηλ. ), κατ' εντολή Ελλήνων Αξιωματικών, ο δικηγόρος Αλφαντάκης, καταθέτει στη Δικαιοσύνη το παρακάτω υπόμνημα :

"Ενώπιον πάσης
αρμοδίας Αρχής

ΕΞΩΔΙΚΟΣ Αναγγελία αξιοποίνων πράξεων Του κ. Γεωργίου Αλφαντάκη, Δικηγόρου Αθηνών, υπερασπιστού κατηγορούμενων αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων συνεπεία των τελευταίων καταμηνύσεων και διώξεων αυτών, συμφώνως Τω άρθρ.40 Του Κωδ. Ποιν. Δικονομίας.

ΠΡΟΣ
Τον Αξιότιμον κ. Προϊστάμενον Της Εισαγγελίας Πλημμ/κών Αθηνών.

Κατ' εντολήν πελατών μου, ανωτέρων και ανωτάτων αξιωματικών, κατηγορουμένων και συκοφαντουμένων εσχάτως εν χορώ, εκ διαφόρων κατευθύνσεων και συνεπεία Της αδυναμίας αυτών όπως προβώ σε νέες δημοσίας δηλώσεις, αναγγέλλω Υμίν Τα κάτωθι:

1) Εις προγενεστέρας δηλώσεις μου, δημοσιευθείσας μόνον από μίαν πρωϊνήν εφημερίδα των Αθηνών "ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ" Της 27/10 αφορώσας το Κυπριακόν θέμα εζήτησα από την Κυβέρνησιν να ΕΙΠΗ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑΝ εις τον Ελληνικόν λαόν ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΑΡΤΥΡΙΚΗΝ ΚΥΠΡΟΝ.
Εζήτησα επίσης να απομακρύνη πάραυτα τους εν ενεργεία εισέτι ανωτάτους αξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων, οι οποίοι κατά το δεκαήμερον από 15 έως 23 Ιουλίου 1974 επρόδωσαν την Κύπρον, κατά την έννοιαν του άρθρου 26 εδάφ. β' του στρατιωτικού Ποινικού Κώδικος, γινόμενοι περαιτέρω υπαίτιοι, ως κατωτέρω θέλει καταδεχθεί και άλλων στρατιωτικών αδικημάτων.
2) Παρήλθεν έκτοτε εν δεκαήμερον και ουδέν ηκούσθη εις απάντησιν των δηλώσεων αυτών, τόσον από επισήμου Κυβερνητικής πλευράς όσον και από πλευράς των ευκρινώς διαφαινομένων τότε ως καταγγελλομένων.
Επιθυμούν καταδήλως την συσκότισιν περί το Κυπριακόν και την παραπλάνησιν του Ελληνικού Λαού.
3) Υπεσχέθην τότε, ότι θα επανέλθω με πλήρως αποκαλυπτικά στοιχεία εάν δεν ετύγχανον προσοχής. Εδέχθην ανωνύμους απειλάς και πιέσεις ν' απόσχω πάσης περαιτέρω συνεχείας. Μου εδημιούργησαν την συναίσθησιν κινδύνου, και δι' αυτό θεωρώ πλέον ιεράν μου υποχρέωσιν ν' αποκαλύψω τα όσα δύνανται αυτήν την στιγμήν να λεχθούν. Και ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΟΝ:
4)Μετά την ενέργειαν κατά του Μακαρίου, ο Αρχηγός Των Ενόπλων Δυνάμεων Στρατηγός Γρηγόριος Μπονάνος, προειδοποιήθη και ενημερώθη αρκούντως δια την επικειμένην Τουρκικήν εισβολήν και δη:
α) Δι' επανειλημμένων αποκαλυπτικών σημάτων, του βοηθού Στρατιωτικού ακολούθου της Ελληνικής Πρεσβείας του Λονδίνου (από 15 έως 19 Ιουλίου) Ταγματάρχου κ. Αθανασίου Περδίκη.
β) Υπό του Έλληνος Ταξιάρχου κ.Σωτηριάδου, υπηρετούντος εις το Αρχηγείον του ΝΑΤΟ Σμύρνης, όστις ενημερώθη υπό του Αμερικανού Στρατηγού - Διοικητού των Δυνάμεων ΝΑΤΟ Νοτίου Ευρώπης, περί της πραγματοποιήσεως τουρκικής εισβολής εις Κύπρον, εντός 48 ωρών, με την εντολήν όπως ενημερώση τον Έλληνα Αρχηγόν των Ενόπλων Δυνάμεων.
Ο Ταξίαρχος κ.Σωτηριάδης, έσπευσεν εις την Ελλάδα και ενημέρωσε την 18.7.74 τον κ. Μπονάνο.
γ) Υπό Του ΓΕΕΦ Κύπρου, όπερ από του παρελθόντος έτους είχεν ενημερωθή λεπτομερειακώς από Βρεττανόν ανώτατον αξιωματικόν περί του Τουρκικού σχεδίου εισβολής, όπερ και πράγματι εφηρμόσθη υπό των εισβολέων τελικώς.
δ) Υπό την Ναυτικήν Διοίκησιν Κύπρου από της 10ης νυκτερινής της 19ης Ιουλίου '74 ήτις δια του Διοικητού αυτής Αντιπλοιάρχου κ. Γ. Παπαγιάννη, ειδοποίησε τον κ. Μπονάνον περί κατευθύνσεως της τουρκικής αρμάδας προς τας ακτάς της Κυρηνείας.
ε) Από το ΓΕΕΦ και την Ναυτικήν Διοίκησιν Κύπρου τας πρώτας πρωϊνάς ώρας της 20.7.1974 με την πολεμικήν κραυγήν "ευρίσκονται εις απόστασιν 20 μιλίων, πλησιάζουν 15... 10... 5... μίλια..."
5) Παρά ταύτα το Αρχηγείον Ενόπλων Δυνάμεων, ηγνόησε την προειδοποίησιν και δεν ενίσχυσε την Κυπριακήν Εθνοφρουράν κατά το πενθήμερον 15 έως 20 Ιουλίου και ΕΔΕΧΘΗ ΤΗΝ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΙΝ 700 εμπείρων ανδρών της ΕΛΔΥΚ την 18 έως 19 Ιουλίου 1974 υπό απείρων κληρωτών αγνοούντων και τας τοπικάς Κυπριακάς συνθήκας.
6) Οι Αρχηγοί Ενόπλων Δυνάμεων και Αρχηγείου Στρατού κ.κ. Μπονάνος και Γαλατσάνος όταν πέραν των άνω προενημερώσεων ειδοποιήθησαν την πρωϊαν της 20.7.1974 παρά του ΓΕΕΦ ότι ρίπτονται Τούρκοι αλεξιπτωτισταί και ενώ προηγουμένως η τουρκική αεροπορία είχε βομβαρδίσει αγρίως το στρατόπεδον της ΕΛΔΥΚ δεν διέταξαν τας Ελληνικάς Κυπριακάς δυνάμεις να αρχίσουν το πυρ. Δεν διέταξαν πύρ, μέχρι της 8.50 πρωϊνής της 20.7.1974.
Την 8.50 ως άνω πρωϊνήν, ο μόνος αφιχθείς εις την αίθουσαν επιχειρήσεων του Αρχηγείου Ενόπλων Δυνάμεων Αντισυνταγματάρχης κ. Λούκουτος προσωπικώς είπε τηλεφωνικώς εις τον Διοικητήν του ΓΕΕΦ Ταξίαρχον κ.Γεωργίτσην "κτυπάτε δι' όλων των μέσων". Έτσι κατόρθωσαν να προγεφυρωθούν ένιοι μονάδες των ρηθέντων τούρκων αλεξιπτωτιστών.
7) Επίσης ιδία πρωτοβουλία των Ελληνο - κυπριακών μονάδων Κυρηνείας επλήγη το πρώτον κύμα της τουρκικής αποβάσεως, με αποτέλεσμα οι Τούρκοι να έχουν 2.000 - 3.000 νεκρούς και τραυματίας.
8) Η Κυβέρνησις και η Επανάστασις της 25.11.1973 απεφάσισαν και διέταξαν Γενικήν Επιστράτευσιν την 20.7.1974, ήτις ήρξατο εφαρμοζομένη από της 9ης πρωϊνής ώρας. Αυτήν απήτουν αι περιστάσεις και τα στρατιωτικά δεδομένα. Ο Στρατηγός Μπονάνος μετά των επιτελών του, την 11ην πρωϊνήν της αυτής ημέρας(20.7.1974) ΑΝΑΚΑΛΕΣΕ την γενικήν επιστράτευσιν, ΔΙ' ΑΛΛΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ.
9) Την 21.7.1974 ημέραν Κυριακήν, συνήλθε υπό την Προεδρίαν του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Γκιζίκη το Συμβούλιον Εθνικής Ασφαλείας της Χώρας. Η Ηγεσία του Έθνους κατά τας στιγμάς εκείνας. Συμμετέσχον οι κ.κ. Γκιζίκης, Ανδρουτσόπουλος, Μπονάνος, Γαλατσάνος, Αραπάκης, Παπανικολάου και ο Ταξίαρχος τότε κ. Δημήτριος Ιωαννίδης. Ενημερώθησαν:
α) Υπό του Αρχηγού, Αντιναυάρχου κ. Αραπάκη ειπόντες: "Ευρίσκομαι προ των ακτών της Κυρηνείας με ΔΥΟ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ (τσέπης Γερμανικά) εξωπλισμένα δια 14 τορπιλλών - πυραύλων έκαστον. Έχω τα 11 τουρκικά πλοία της αποβάσεως εις τα περισκόπια και τα σκόπευτρα. Λογικώς και μαθηματικώς δεν δύναται να εκφύγη ουδέν τουρκικόν πλοίον. (Κυβερνήται των υποβρυχίων γνωστοί πλωτάρχαι του πολεμικού ναυτικού.) Έχω λάβει πρόνοιαν και δια τον υπόλοιπον τουρκικόν στόλον."
β) Υπό του Αρχηγού Αεροπορίας κ. Παπανικολάου ειπόντος: "Τα Φάντομςευρίσκονται εις την Κρήτην και φέρουν βόμβας - πυραύλους εκ των οποίων δεν δύναται να γλυτώσουν τα τουρκικά πλοία."
ΔΥΟ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙAΙ:
Ο Τούρκοι δεν είχον μέσα ανασχέσεως ούτε των δύο υποβρυχίων ούτε των Ελληνικών Φάντομς ΔΙΟΤΙ:
αα) Τα εν λόγω υποβρύχια πλέοντα εις βάθος 200 μέτρων και με 21 - 22 μίλια ωριαίως υπό την επιφάνειαν της θαλάσσης - κοινόν μυστικόν - δεν δύνανται να επισημανθούν υπό των τουρκικών αντιτορπιλλικών - καταστροφέων. Διότι τα ηχοληπτικά όργανα αυτών μετά την ταχύτητα των 18 μιλίων ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ.
ββ) Οι Τούρκοι εστερούντο Φάντομς και ΟΥΔΕΝ ΕΤΕΡΟΝ ΜΕΣΟΝ ΑΝΑΣΧΕΣΕΩΣ των Ελληνικών Φάντομς διέθετον.
γγ) Υπό του Αρχηγού Στρατού κ. Γαλατσάνου ειπόντος: "εις τον Έβρο είμεθα έτοιμοι δια βολάς πυροβολικού. Η άμυνα αυτού είναι πλήρως και μαθηματικώς εξησφαλισμένη. Οι Τούρκοι δεν δύνανται να περάσουν".
10) ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΓΗ της Ηγεσίας του Έθνους: "κ. Αραπάκη την πρωϊαν της Δευτέρας 22.7.1974 ότε θέλει αρχίσει η κυρία απόβασις των Τούρκων, βυθίσατε τα προ του λιμένος Κυρηνείας ευρισκόμενα εις συγκέντρωσιν, τουρκικά αποβατικά και λοιπά σκάφη του εχθρού.
Κύριε Παπανικολάου κατά την αυτήν ώραν αποστείλατε εξ (6) Φάντομς από Κρήτην εις Κυρήνειαν (διάρκεια πτήσεως Κρήτη - Κύπρος 9') και πλήξατε τα τουρκικά σκάφη.
Κύριε Γαλατσάνε αρχίσατε βολάς πυροβολικού εις Εβρον δι' αντιπερισπασμόν.
ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ κατά του τουρκικού εδάφους.
Κύριε Μπονάνε εποπτέυσατε την εκτέλεσιν των διαταγών".
11) Μετά ταύτα ελύθη η συνεδρίασις του Έθνους ΧΩΡΙΣ ΟΥΔΕΜΙΑΝ ΔΙΑΤΑΓΗΝ ΝΑ ΑΛΛΑΞΗ.
12)Την πρωϊαν της Δευτέρας 22.7.1974:
α) Ο κ. Αραπάκης διέταξε ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΣ ΤΑ ΔΥΟ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ εκ Κύπρου καταλειπόντα τον εχθρόν ελεύθερον και ανενόχλητον να πραγματοποιήση την στρατιωτικώς αστείαν απόβασίν του.
β)Ο κ. Παπανικολάου εσταμάτησε τα 6 Φάντομς εις την Κρήτην, με αποτέλεσμα αι Ελληνο - κυπριακαί δυνάμεις να σφυροκοπώνται ανελέητα υπό της απαιδεύτου τουρκικής αεροπορίας και λοιπά λέγων απευθυνόμενος και προς κατωτέρους, αξιωματικούς "πώς να στείλω Φάντομς, οι Βούλγαροι είναι έτοιμοι να μας επιτεθούν, έχουν συγκεντρωθή εις τα σύνορα, θα πάθωμε συμφορά." Ενώ τούτο ήτο απολύτως ανακριβές.
γ) Ο κ. Γαλατσάνος δεν επέτρεψε τας βολάς πυροβολικού.
δ)Ο κ. Μπονάνος συνετόνισε τας ενεργείας των τριών Αρχηγών των Επιτελείων του δια να προληφθή Η ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΘΥΣΙΩΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΙΚΩΝ ΕΙΣΒΟΛΩΝ.
ΜΕΡΙΚΑΙ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑΙ:
α) Ο Ελληνικός στρατός ουδέποτε ήτο καλύτερον ωπλισμένος μέχρι της 20.7.1974.
β) Πολεμοφόδια και υλικά υπήρχαν άφθονα ΠΑΡΑ ΤΑΣ ΕΠΕΙΓΟΥΣΑΣ ΑΠΟ ΕΧΘΡΙΚΑΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΧΩΡΑΝ ΠΗΓΑΣ, αντιθέτους πληροφορίας.
γ) Οι Τούρκοι είχον αεροναυμαχήσει μεταξύ των κει είχον: 1) Καταβυθίσει εν αντιτορπιλικόν, 2) είχον αχρηστεύσει έτερα δύο, 3) είχον τα πλησσόμενα αντιτορπιλικά καταρρίψει δύο ιδικά των αεροσκάφη και 4) το ελληνικόν πυροβολικόν - όχι επάκτιον - είχεν αχρηστεύσει έτερα δύο τουρκικά αντιτορπιλικά εις την Κυρήνειαν.
δ) Ο Αμερικανός Υφυπουργός κ. Σίσκο, τον οποίον ηρνούντο να δεχθούν πλέον - 20.7.74 και εντεύθεν - ο κ.κ. Γκιζίκης και Ανδρουτσόπουλος, ως επιτηρητήν των Τουρκο - αμερικανών συνηντάτο την 21.7.74 μετά την ως άνω σύσκεψιν της Ηγεσίας του Έθνους, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΜΕΤΑ ΤΩΝ κ.κ. ΜΠΟΝΑΝΟΥ ΚΑΙ ΑΡΑΠΑΚΗ.
Εις το γραφείον του κ. Μπονάνου - άγνωστον ποίος τον πήγεν - ηκούσθη να λέγη: "σταματείστε τον στόλον και την αεροπορίαν σας και ΣΑΣ ΥΠΟΣΧΟΜΑΙ ΝΑ ΥΠΟΧΡΕΩΣΩΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ".
15) Ο Αντιστράτηγος κ. Λάμπρος Σταθόπουλος, Διοικητής της Κ.Υ.Π. τότε, ανέφερεν εις την Ηγεσίαν, ότι είχε την πληροφορίαν ότι υπήρχεν συγκέντρωσις βουλγαρικού στρατού εις τα Ελληνο - βουλγαρικά σύνορα και αεροσκαφών τύπου ΜΙΓΚ. Οι επιτελείς του στρατηγού κ. Γαλατσάνου υποψιασθέντος δολίαν προέλευσιν της πληροφορίας ηρώτησαν σχετικώς τα αρμόδια κλιμάκια της Κ.Υ.Π. τα οποία την διέψευδον. Επεκοινώνησαν με τα 2α γραφεία των ταγμάτων της Ελληνο - βουλγαρικής μεθορίου και ταύτα όχι μόνον διέψευσαν την πληροφορίαν του κ. Σταθοπούλου, αλλά είπον ότι οι Βούλγαροι είχον αραιώσει εσχάτως τα μεθοριακάς φρουράς.
Ο κ. Σταθόπουλος την πληροφορίαν είχε από αγγλο - αμερικανικάς πηγάς.
16) Ο Αντιστράτηγος κ. Αγαμέμνων Γράτσιος Διοικητής Α.Σ.Δ.Ε.Ν. τότε συνέδραμε με τους κ.κ. Σταθόπουλον και Παπανικολάου εις το θέμα των Βουλγάρων, λέγων ενώπιον αξιωματικών κατά την 21ην, 22αν Ιουλίου: "Οι Βούλγαροι θα μας πάρουν την Θεσσαλονίκη. Ο στρατός μας δεν αντέχει. Οι επίστρατοι είναι διαλυμένοι και δεν έχουν ηθικόν." Οτε και ηρωτήθη από Ταγματαρχών του Γεν. Επιτελείου πώς δύναται να λέγη τοιαύτας ανακριβείας όταν έχει και ο ίδιος επιστράτους εις την Α.Σ.Δ.Ε.Ν. ενώ πάντα ταύτα ήσαν ανακριβή. (...)
(...) Θα αναμείνω, ελπίζω όχι πάλιν επί ματαίω και εκ νέου κυβερνητικήν ενέργειαν δια την επιβεβαίωσιν των ανωτέρω, δια την απόδοσιν του δικαίου και εξύψωσιν των Ενόπλων Δυνάμεων της Πατρίδος.
Επειδή λαβών γνώσιν των ανωτέρω εξ ων προκύπτει η διάπραξις των περιγραφομένων κακουργημάτων, υπόχρεως καθίσταται κατά Νόμον και δη κατ' άρθρ. 40 του Κώδικος Ποινικής Δικονομίας ν' αναγγείλω ταύτα προς τον κ. Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών.
Επειδή τ' ανωτέρω δέον προς τούτοις να τεθώσιν πρωτίστως υπ' όψιν του αξιοτίμου προϊσταμένου της Εισαγγελίας Πλημμελειοδικών Αθηνών, Αντισαγγελέως Εφετών κ. Φαφούτη, αρμοδίου κατά νόμον προς δίωξιν πάσης αξιοποίνου πράξεως. Τούτο δε έστω και εάν τα προκύπτοντα αδικήματα διώκονται παρά των Στρατιωτικών Δικαστικών αρχών, αίτινες δέον να λάβωσι γνώσιν προδήλως παρ' Αυτού.
ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΩ τα ανωτέρω υπό την επιφύλαξιν παντός εν γένει δικαιώματός μου ως Έλληνος πολίτου.
Αρμόδιος δικαστικός επιμελητής επιδότω νομίμως την παρούσα προς τον αξιότιμον κ. Προϊστάμενον της Εισαγγελίας Πλημμελειοδικών των Αθηνών προς γνώσιν του και δια την διενέργειαν των νομίμων.

Εν Αθήνας
τη 8η Νοεμβρίου 1974"

Γιατί ποτέ κανείς δεν εξέτασε αυτές τις τρομερές καταγγελίες; Σήμερα γνωρίζουμε... Με νόμο της, η ίδια η Βουλή του 1975, φρόντισε γι αυτό !!! Ο Αλφαντάκης διώχθηκε ποινικά για το υπόμνημα αυτό και απαγορεύτηκε η δημοσίευσή του στον Τύπο. Και η δίκη ανεβλήθη επ' αόριστον... Τη στιγμή που και κλητήρες του Απριλιανού καθεστώτος έπεφταν θύματα της χουντοφαγίας, κάποιοι άλλοι γίνονταν ΕΠΙΤΙΜΟΙ ΑΡΧΗΓΟΙ - και τους βλέπουμε και στο Προεδρικό Μέγαρο στη γιορτή...!!!

Υπάρχει και η Νέμεσις !

"( όχι φυσικά από κανένα Πολυτεχνείο)..."

Το Πολυτεχνείο προβοκάτσια τις αμερικάνικης πρεσβείας ήταν. Κανείς όμως δεν βγήκε να κατονομάσει πρόσωπα και καταστάσεις.

Όσο για τους χουντικούς υπαλληλάκους αρκεί να διαβάσει κανείς το βιβλίο του Καλέτζη, πολιτικού κρατούμενου, "Δημοκρατία 80' Κάτεργο" για τον χαφιεδίστικο ρόλο τους και τα εγκλήματά τους
σε περίοδο δημοκρατίας σε συνεργασία με το καραμανλικό καθεστός.

Επειδή θέλω να έχω σώας τας φρένας εδώ θα μου επιτρέψετε να αποχωρήσω από τη συζήτηση. Καλά να περάσετε με τον ΑΙΟΝ...

Η CIA ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΧΟΥΝΤΑ, ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ
ΚΑΙ ΕΠΕΜΒΑΣΕIΣ
Οι χουντικοί ενεργούμενα της CIA από τη δεκαετία του '50

ΘΑΝΑΣΗΣ Κ. ΚΑΠΠΟΣ

Ζητούνται άτομα που επιθυμούν κάτι περισσότερο άπό μια απλή εργασία ...με διάθεση για περιπέτεια ...ισχυρή προσωπικότητα ...ανώτερες πνευματικές ικανότητες ...και μέγιστο βαθμό προσωπικής ακεραιότητας. Η συγκεκριμένη αγγελία δημοσιεύεται τον τελευταίο καιρό σε αμερικανικά πανεπιστήμια και φέρνει πάνω από 500 αιτήσεις προσλήψεως κάθε μέρα στη CIA.

Μετά την επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου ο ρόλος της CIA αναβαθμίζεται όλο και περισσότερο. Επανακτά το δικαίωμα να διαπράττει πολιτικές δολοφονίες στο όνομα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας.

Ο πρόεδρος Ρίγκαν είχε υπογράψει στις 4 Δεκεμβρίου 1981 προεδρικό διάταγμα που έθετε φραγμούς στη δράση της CIA στις ξένες χώρες, ύστερα από τη δολοφονία αμερικανικών υπηκόων στο εξωτερικό από τη διαβόητη «εταιρεία». Ο Τζορτζ Μπους έδωσε ανοικτή εντολή για χρησιμοποίηση όλων των μέσων που μπορεί να έχει στη διάθεσή της η CIA για να «καταπολεμηθεί» το έγκλημα και η τρομοκρατία. Με πρόσχημα την περίπτωση του μπιν Λάντεν η CIA και τα τσιράκια της μπορούν να διαπράττουν δολοφονίες ανά τον κόσμο με σκοπό την προάσπιση των συμφερόντων τους.

Αποφασίστηκε η έκδοση στις χώρες καταγωγής τους όλων όσων συλλαμβάνονται από τις ΗΠΑ για οποιονδήποτε λόγο και αιτία. Στις περισσότερες χώρες όπου θα εκδίδονται οι ύποπτοι τα καθεστώτα χρησιμοποιούν τρόπους και μεθόδους που έχουν ως απώτερο σκοπό το θάνατό τους.

Η στάση της CIA τον τελευταίο καιρό γίνεται όλο και πιο σκληρή. Υψηλόβαθμα στελέχη της επιθυμούσαν να επαναφέρουν στο προσκήνιο την οδηγία που ετέθη σε ισχύ το 1986 από τον πρόεδρο Ρίγκαν και επέτρεπε στη CIA και το FBI να συλλαμβάνουν υπόπτους στο εξωτερικό και να τους μεταφέρουν για δίκη στις ΗΠΑ. Το τελευταίο και πιο «μοντέρνο» μέτρο που αποφάσισε με διάταγμά του ο πρόεδρος Μπους είναι τα στρατοδικεία που μπορεί επιτόπου να συστήνει ο αμερικανικός στρατός για όσους κρίνεται ότι είχαν συμμετοχή στα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου ή πιστεύεται ότι είναι τρομοκράτες.

Η συμμετοχή της CIA στα εσωτερικά της Ελλάδας έχει τις ρίζες της στις απαρχές του Εμφυλίου. Με την αποστολή ειδικών στρατιωτικών συμβούλων για την καταπολέμηση του κομμουνιστικού κινδύνου, την ενεργό συμμετοχή με πολεμικό υλικο, χρηματική βοήθεια και ηθική υποστήριξη από πλευράς Αμερικανών, για να τελειώσει όσο γινόταν πιο γρήγορα ο Εμφύλιος. Η Αμερικανική Στρατιωτική Αποστολή παρέμεινε «τυπικά» στην Ελλάδα μέχρι τον Απρίλιο του 1951. Μάλιστα, κατά την αποχώρησή του ο επικεφαλής της στρατηγός Τζέκινς παραδέχτηκε ότι η Ελλάδα έχει τον καλύτερο στρατό στην Ευρώπη.

Ένας από τους ανθρώπους στον οποίο οι ΗΠΑ βασίστηκαν κατά πολύ εκείνη την εποχή ήταν ο πρέσβης Τζον Πιουριφόι. Ήταν ο έμπιστος του προέδρου Τρούμαν στην Ελλάδα. Είχε ενεργό συμμετοχή στην εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη, πιέζοντας την κυβέρνηση Πλαστήρα να μην υποκύψει στις διεθνείς πιέσεις για τη σωτηρία του. Στις 19/8/1951 σε δηλώσεις του σε εφημερίδα της Αθήνας ζητά εκλογές με πλειοψηφικό σύστημα γνωρίζοντας τις υπόγειες μεθοδεύσεις για την πτώση της κυβέρνησης Πλαστήρα και την άνοδο της κυβέρνησης Παπάγου.

Η εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη στις 30 Μαρτίου 1952 είχε τη σφραγίδα των Αμερικανών. Πιέζοντας για άμεση εκτέλεση κατάφεραν να δώσουν ένα ακόμα καίριο πλήγμα στον κόσμο της Αριστεράς, που μετά την ήττα του Εμφυλίου βρισκόταν σε πλήρη σύγχυση. Η πολιτική αναταραχή που επικρατούσε στην Ελλάδα μετά το τέλος του Εμφυλίου δεν επέτρεπε πολυτέλειες για τη σωτηρία του Νίκου Μπελογιάννη.

Το 1955 ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ Κωνσταντίνος Δόβας υπογράφει μυστική συμφωνία για απευθείας συνεργασία των Ελληνικών Δυνάμεων Καταδρομών και της CIA. Η συμφωνία αυτή θα μείνει γνωστή στην ιστορία με το όνομα «Κόκκινη Προβιά». Τέτοιου είδους συμφωνίες είχαν γίνει κατά καιρούς σε όλη την Ευρώπη με το πρόσχημα του σοβιετικού κινδύνου. Αρχηγός του συγκεκριμένου δικτύου στην Ελλάδα ήταν ο ίδιος ο Ιωαννίδης. Είχαν δημιουργηθεί 160 κρύπτες μυστικού πολέμου με εκρηκτικά και όπλα σοβιετικής προέλευσης, τα οποία σε περίπτωση επίθεσης ή πολέμου θα εμφάνιζαν κομμουνιστικό δάκτυλο.

Το σχέδιο «Προμηθέας» είχε εκπονηθεί από κοινού μεταξύ ελλήνων αξιωματικών και του ΝΑΤΟ. Υπήρχε η εντολή να τεθεί σε εφαρμογή μόνο εάν ξεσπούσε στην Ελλάδα πόλεμος ή επανάσταση. Σύμφωνα με τον τότε αρχηγό του ΓΕΣ Γρ. Σπαντιδάκη, το σχέδιο «Προμηθέας» είχε πολλούς κλάδους φαινομενικά, όπως περιπτώσεις αντιμετώπισης πυρκαγιών, θεομηνιών κ.λπ. Όμως στην πραγματικότητα υπήρχαν κατάλογοι με ονόματα αριστερών και κομμουνιστών που θα συλλαμβάνονταν σε κάθε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Το σχέδιο «Προμηθέας» εφαρμόστηκε εξολοκλήρου του βράδυ της 20ής Απριλίου 1967, όταν ξέσπασε η δικτατορία, με τις συλλήψεις που έγιναν.

Η CIA ήταν από το 1965 ενήμερη για την πορεία των ενεργειών που θα οδηγούσαν στη Χούντα. Η εφημερίδα Ομπσέρβερ στο πρωτοσέλιδο της 1ης Ιουλίου 1973, με τίτλο «Ο έλληνας δικτάτορας στην τσέπη της CIA», αναφέρει χαρακτηριστικά ότι η CIA μαζί με τον Παπαδόπουλο οργάνωσαν το πραξικόπημα. Στελέχη της JUSMA AE (Μικτή Ομάδα Διαχείρησης Στρατιωτικής Βοήθειας) δηλώνουν έμμεσα στο συγκεκριμένο ρεπορτάζ ότι ο Παπαδόπουλος είναι ο πρώτος πράκτορας της CIA που έγινε «πρωθυπουργός» σε μια ευρωπαϊκή χώρα.

Τότε, ο αμερικανικός τύπος αγνοούσε το γεγονός ότι ο «εκκεντρικός» αυτός διορισμός ήταν μέρος μια μεγάλης διαπλοκής, που είχε ως πρωταγωνιστή τον επίσης ελληνοαμερικανό μεγιστάνα Τομ Πάπας.
Ο Νίξον, με την απόφασή του εκείνη, ξεπλήρωσε οφειλόμενα γραμμάτια προς τον Τομ Πάπας, ο οποίος είχε τόση ισχύ, που ήταν σε θέση να διορίζει τον αντιπρόεδρο μιας υπερδύναμης. Ακόμη μεγαλύτερη ήταν η δύναμη του Τομ Πάπας στην Ελλάδα, όπου, με εξαίρεση την περίοδο της Ενωσης Κέντρου, επηρέαζε σε σημαντικό βαθμό τις αποφάσεις όλων των κυβερνήσεων, από το 1960 έως το 1980.

Ο Τομ Πάπας αντλούσε τη δύναμή του από τη δεινή ικανότητα που είχε να διαπλέκει τα οικονομικά με τα πολιτικά συμφέροντα και να αξιοποιεί στο έπακρο τις διασυνδέσεις που είχε με τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, από τη δεκαετία του 1950. Κατά δική του ομολογία, σε συνέντευξη στον Φρέντι Γερμανό, υπήρξε συνεργάτης της CIA και ήταν «πολύ περήφανος» γι' αυτό. «Εργάστηκα για την CIA κάθε φορά που μου ζητήθηκε η βοήθειά μου», είπε. Σύμφωνα με στοιχεία που κατατέθηκαν στο Κογκρέσο, κατά τη διάρκεια της διερεύνησης του σκανδάλου Γουότεργκεϊτ, η οικογένεια Πάπας είχε τρεις φιλανθρωπικές οργανώσεις, απαλλαγμένες από την καταβολή φόρων. Αυτά τα τραστ χρησιμοποιούνταν ως κανάλια για τις χρηματοδοτήσεις επιχειρήσεων της CIA στο εξωτερικό.

Από την εποχή του Αϊκ
Ο Τομ Πάπας είχε προσωπική σχέση με τον στρατηγό Αϊζενχάουερ και ήταν μέλος της επιτροπής χρηματοδότησής του, στις προεδρικές εκλογές του 1952. Ηταν τότε που γνωρίστηκε με τον Νίξον, ο οποίος ήταν αντιπρόεδρος του Αϊζενχάουερ. Ο Πάπας ήταν μέλος της επιτροπής χρηματοδότησης του Νίξον, στις εκλογές του 1960, όταν ο τελευταίος διεκδίκησε τις εκλογές με αντίπαλο τον Τζον Κένεντι. Οταν έχασε τις εκλογές, ο Νίξον αποχώρησε από την πολιτική και ο Τομ Πάπας ήρθε στην Ελλάδα και δημιούργησε την οικονομική αυτοκρατορία του. Ο Τομ Πάπας συνήψε συμβάσεις με την τότε κυβέρνηση Καραμανλή, για επενδύσεις 125 εκατομμυρίων δολαρίων σε διάφορους τομείς και κυρίως τη διύλιση πετρελαίου. Ιδρυσε την ESSO-PAPAS και εξασφάλισε τη σχεδόν αποκλειστική εκμετάλλευση της εσωτερικής αγοράς καυσίμων.

Η Ενωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου θεωρούσε τις συμβάσεις αυτές αποικιακές και όταν κέρδισε τις εκλογές, επέβαλε στον Πάπας την επαναδιαπραγμάτευσή τους. Ο Πάπας αντέδρασε έντονα και πίεζε την ελληνική κυβέρνηση, μέσω των διασυνδέσεων που είχε με την κυβέρνηση των ΗΠΑ, να σταματήσει τις «σοσιαλιστικές μεταρρυθμίσεις» στην ελληνική οικονομία.

Τελικά, το φθινόπωρο του 1964, η κυβέρνηση της Ενωσης Κέντρου υποχρέωσε τον Τομ Πάπας να υπογράψει νέα βελτιωτική υπέρ του Δημοσίου σύμβαση με την ΕΣΣΟ - PAPAS. Τη νέα συμφωνία υπέγραψε ο αναπληρωτής υπουργός Συντονισμού Αντρέας Παπανδρέου.

Ο Τομ Πάπας κήρυξε ανελέητο πόλεμο κατά του Παπανδρέου. Τελικά, συνέπραξε με τους αντιπάλους του στην Ενωση Κέντρου και συνέδραμε στην ανατροπή της κυβέρνησής του, κατά την αποστασία του 1965.

Η νέα χρυσή εποχή του Πάπας στην Ελλάδα άρχισε με την κατάληψη της εξουσίας από τη χούντα. Τον Ιούνιο του 1967, δύο μήνες μετά την επιβολή της δικτατορίας, ο Νίξον επισκέφθηκε την Ελλάδα ως ιδιώτης. Ο Τομ Πάπας ήταν στο αεροδρόμιο, στην υποδοχή της πρώτης ξένης προσωπικότητας που επισκεπτόταν τη χώρα, μετά το πραξικόπημα.

Η επίσκεψη του Νίξον στην Ελλάδα, ο οποίος επανήλθε στην πολιτική και διεκδικούσε τις εκλογές ως υποψήφιος πρόεδρος στις εκλογές του 1968, αποτέλεσε την απαρχή μιας στενής σχέσης συνεργασίας μεταξύ Νίξον και χούντας, με μεσάζοντα τον Τομ Πάπας. Μέρος αυτής της συνεργασίας ήταν και η χρηματοδότηση της προεκλογικής εκστρατείας του Νίξον από την ελληνική χούντα.

Σύμφωνα με στοιχεία που κατέθεσε στο αμερικανικό Κογκρέσο, ο αυτοεξόριστος στην Ουάσιγκτον έλληνας δημοσιογράφος, Ηλίας Π. Δημητρακόπουλος, η χούντα διοχέτευσε στο ταμείο της εκστρατείας του Νίξον 549.000 δολάρια σε μετρητά. Το ποσό αυτό προερχόταν από τα κονδύλια που η CIA διοχέτευσε στην ελληνική ΚΥΠ, για την αντικομμουνιστική της εκστρατεία. Η χρηματοδότηση γινόταν με εντολή του Παπαδόπουλου, μέσω του διοικητή της ΚΥΠ Μιχάλη Ρουφογάλη.

Με απλά λόγια, μέρος των χρημάτων που διέθετε η CIA στην ελληνική ΚΥΠ ξεπλένονταν μέσω του Τομ Πάπας, επέστρεφαν στην Αμερική και κατέληγαν στα ταμεία της προεκλογικής εκστρατείας του Νίξον. Καταθέτοντας σε κλειστή συνεδρία επιτροπής του Κογκρέσου, ο τότε πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα, Χένρι Τάσκα, ανέφερε «οφ δι ρέκορντ», ότι το 1968 ο Τομ Πάπας ενήργησε ως κανάλι για τη μεταφορά κονδυλίων, από την ελληνική κυβέρνηση για την καμπάνια του Νίξον.

Οπως στον υπόκοσμο

Οταν ο Νίξον κέρδισε τις εκλογές και ανέλαβε τα καθήκοντά του, άρχισε να ξεπληρώνει τα γραμμάτιά του προς τον Πάπας και τη χούντα. Τα στρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ συνέπεσαν με τις εξαρτήσεις του Νίξον και τα οικονομικά συμφέροντα του Τομ Πάπας. Η συναλλαγή γινόταν με όρους και πρακτικές που δεν διέφεραν σε τίποτα από αυτές που μεταχειρίζεται ο υπόκοσμος. Το καθεστώς Παπαδόπουλου αγόραζε από τον Νίξον επιρροή και πλήρωνε με χρήματα της CIA, με μεσάζοντα τον Τομ Πάπας.

Ο Πάπας επέλεξε και πρότεινε στον Νίξον τον Χένρι Τάσκα ως νέο πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα, μετά την παραίτηση του Φίλιπ Τάλμποτ, τον Ιανουάριο του 1968. Η παραίτηση του Τάλμποτ αποδίδεται σε σύγκρουση που είχε με τον Τομ Πάπας.

Ο Τάσκα εμφανίστηκε στην Αθήνα ως «ο άνθρωπος του προέδρου». Στην πραγματικότητα, όμως, ήταν ο άνθρωπος του Τομ Πάπας. Δεχόταν τον Πάπας στο γραφείο του, στην Αθήνα, τρεις ή τέσσερις φορές την εβδομάδα. Ο Τομ Πάπας έγινε, μέσω του πρέσβη, η γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ Αθηνών και Στέιτ Ντιπάρτμεντ και εξαργύρωνε τη σχέση του αυτή με ελκυστικές συμβάσεις με το Δημόσιο.

«Αντάλλαγμα» η Κόκα-Κόλα

Από τα μεγαλύτερα επιχειρηματικά «επιτεύγματά» του ήταν η εξασφάλιση άδειας για τη δημιουργία εργοστασίου εμφιάλωσης της Κόκα-Κόλα στην Ελλάδα. Η αμερικανική πολυεθνική προσπαθούσε για μια δεκαετία να μπει στην ελληνική αγορά, χωρίς αποτέλεσμα, λόγω της φοβίας που υπήρχε ότι θα ανταγωνιζόταν τα ελληνικά προϊόντα.

Στις οικονομικές του συναλλαγές με το καθεστώς, ο Τομ Πάπας διασύνδεσε και τον αδελφό του Νίξον, Ντόναλντ, ο οποίος συμμετείχε μαζί με τον Πάπας στην επιχείρηση «Marriot de Montis Α.Ε.», η οποία παρασκεύαζε τρόφιμα για τις αεροπορικές εταιρείες.

Ανθρωπος του Τομ Πάπας εθεωρείτο και ο πρωθυπουργός του καθεστώτος Ιωαννίδη, Α. Ανδρουτσόπουλος. Οι εξουσίες του, ωστόσο, ήταν περιορισμένες και «κυβερνούσε» στη σκιά του Ιωαννίδη, ο οποίος ήταν απρόσιτος και είχε τη φήμη του «αδιάφθορου». Αυτός θεωρείται ένας από τους λόγους για τους οποίους ο Πάπας επεδίωκε με επιμονή, με τη συνδρομή του Τάσκα, να πείσει την Ουάσιγκτον για το σχηματισμό κυβέρνησης υπό τον Καραμανλή («Κ.Ε.», 22.7.01)

Τα σχέδια του Πάπας παρέμειναν ανεκπλήρωτα μέχρι το καλοκαίρι του 1974, διότι ανατρέπονταν από τον Κίσινγκερ, ο οποίος είχε άλλα σχέδια για τον Ιωαννίδη...

Από τον ΙΔΕΑ στην Χούντα
Η δικτατορία της 21ης Απριλίου 1967 αιφνιδίασε, αλλά δεν εξέπληξε. Οχι μόνο επειδή από το 1965 πολλοί ήσαν εκείνοι που ψιθύριζαν ή κουβέντιαζαν ανοιχτά για το ενδεχόμενο "επεμβάσεως του Στρατού". Οι χωρίς μέτρο απεργίες και διαδηλώσεις που έγιναν σχεδόν καθημερινό φαινόμενο, έδιναν το δικαίωμα γι' αυτούς τους φόβους. Αλλά οι "δομές", οι μηχανισμοί και φυσικά οι άνθρωποι της Χούντας προϋπήρχαν και δρούσαν άλλοτε παρασκηνιακά και άλλοτε φανερά.

Και όχι μόνο αυτό. Εκείνοι που επιθυμούσαν να διακυβερνηθεί η χώρα από το Στρατό, πάντα με πρόσχημα τον "Κομμουνιστικό κίνδυνο", από πολλά χρόνια αποτελούσαν το "κατεστημένο" αλλά και τη "ραχοκοκαλιά" μέσα στις Ένοπλες Δυνάμεις και στα Σώματα Ασφαλείας. Δεν μιλάμε ειδικά για τους γνωστούς "πρωταγωνιστές" της 21ης Απριλίου οι περισσότεροι από τους οποίους δικάστηκαν. Ήσαν πολλοί εκείνοι που μπορεί να μην φάνηκαν το 1967 στη "σκηνή" όταν άνοιξε η "αυλαία" του πραξικοπήματος, αλλά έμειναν στο παρασκήνιο και κυκλοφορούν ελεύθεροι.

Η νοοτροπία και η πολιτική της "Εθνικοφροσύνης" που συντηρούσε πάντα για ευνόητους λόγους τον "μπαμπούλα" του Κομμουνισμού, βοηθούσε τους αξιωματικούς που είχαν ροπή σε "ακραίες λύσεις" να κινούνται εύκολα μέσα στο Στρατό, την Αστυνομία και τη Χωροφυλακή. Με το τέλος του εμφύλιου πολέμου κι ενώ ο ΙΔΕΑ ήταν πανίσχυρος κι είχε την άνεση να ρίχνει ακόμη και κυβερνήσεις, συστηματοποιήθηκαν οι "φάκελοι" στην ασφάλεια, ώστε όλοι οι πολίτες να παρακολουθούνται και να διώκονται με διάφορους τρόπους, οι οπαδοί, όχι μόνο της Αριστεράς, αλλά και οι "συνοδοιπόροι".

Οι εχθροί του Κοινοβουλευτισμού προβάλλοντας έντονα τον αντικομμουνισμό τους, εύκολα μπορούσαν να αναρριχηθούν σε όλες τις θέσεις. Πίσω απ' όλα αυτά ο αμερικανικός παράγων κινούσε ή προσπαθούσε να κινεί την ελληνική πολιτική ζωή. Ο ψυχρός πόλεμος βρισκόταν στην κορύφωσή του, ενώ η Ουάσιγκτον θεωρούσε την Ελλάδα ότι ανήκει "δικαιωματικά" στην επιρροή της. Και η ηγεσία του Κέντρου ακόμα, στην προσπάθειά της να ρίξει την "Δεξιά" από την εξουσία, έκανε ότι μπορούσε για να πείσει τον αμερικανικό παράγοντα, ότι και η ίδια ήταν πιστή στη Δυτική Συμμαχία, και πολέμια του "διεθνούς κομμουνισμού", επομένως η Ατλαντική Συμμαχία δεν θα είχε να φοβηθεί τίποτε από μία κυβέρνηση του Κέντρου.

Φυσικά, τα Ανάκτορα έβλεπαν σαν στήριγμά τους τη Δύση γενικότερα, και περισσότερο την Αμερική. ΚΥΠ, μυστικές υπηρεσίες κ.λ.π., κατευθύνονταν από τα Ανάκτορα και από τον αμερικανικό παράγοντα. Με τη σειρά τους οι διάφορες παρακρατικές οργανώσεις που βρίσκονταν σε ... "άνθηση", είχαν τα "κανάλια" που τις συνέδεαν και τις εξαρτούσαν από τους προαναφερόμενους μηχανισμούς. Εκεί μέσα λοιπόν βρισκόταν η "φωλιά" της Χούντας.

"Oρόσημο" το 1958
Μετά το κίνημα του ΙΔΕΑ, το 1951, η πρώτη φορά που άρχισε πάλι "να δραστηριοποιείται" ιδιαίτερα ο στρατιωτικός και αστυνομικός μηχανισμός, ήταν μετά τις εκλογές του 1958. Η επιτυχία της ΕΔΑ με τους συνεργαζόμενους που ανέδειξαν την Αριστερά σε Αξιωματική Αντιπολίτευση, θορύβησε όλους αυτούς τους παράγοντες που ήδη αναφέραμε και καθόριζαν τις τύχες της χώρας. "Κάποιοι" στο σκοτάδι άρχισαν να καταστρώνουν σχέδια. Και η "πρόβα τζενεράλε" προγραμματίσθηκε για τις εκλογές του 1961. Ο αρχηγός της ΣΙΑ για την περιοχή της Ελλάδας, ο περιβόητος Κάμπελ έφθασε στην Αθήνα για να κατευθύνει τη δράση του παρακράτους. Το Σεπτέμβριο του έτους εκείνου, κλήθηκαν σε σύσκεψη στη Λέσχη Αξιωματικών στην πρωτεύουσα, όλοι οι υπεύθυνοι των γραφείων "Δημ. Σχέσεων" των μεγάλων μονάδων. Εκεί ανώτατος αξιωματικός τους μίλησε για τον "κίνδυνο του Κομμουνισμού" και τους κάλεσε να κινητοποιήσουν τις δυνάμεις τους για τις εκλογές, να μοιράσουν "διαφωτιστικό υλικό" και να ιδρύσουν οργανώσεις από "εθνικόφρονες πολίτες". Ο ίδιος ομιλητής δεν παρέλειψε να επισημάνει ότι όσα αναφέρονταν για τους κομμουνιστές, αφορούσαν και τους "συνοδοιπόρους". Κι όμως, γι' αυτή την "κινητοποίηση" δεν υπήρχε εντολή ούτε της ηγεσίας της ΕΡΕ, ούτε ήταν σε γνώση όλων των μελών της υπηρεσιακής κυβερνήσεως.

Αλλοι κινούσαν τα νήματα. Τότε απεκαλύφθη το Σχέδιο με τον τίτλο "Ασκησις Περικλής", που θα εφαρμοζόταν από το Στρατό στις εκλογές του 1961. Το σχέδιο σε κάποια πρώτη μορφή, είχε καταρτισθεί από την ΚΥΠ το 1955 και αναθεωρήθηκε το 1959 από τον αρχηγό της στρατηγό Νάτσινα, μέσα στο πλαίσιο της εκστρατείας που είχαν αρχίσει οι μυστικές υπηρεσίες για να περιοριστεί το ποσοστό της ΕΔΑ.

Ανάλογο σχέδιο είχε καταρτίσει και ο διευθυντής της υπηρεσίας Πληροφοριών, στρατηγός Ν. Γωγούσης. Σε μια σύσκεψη, στην οποία μετείχαν οι στρατηγοί Αθ. Φροντιστής, Β. Καρδαμάκης, Α. Νάτσινας, Ν. Γωγούσης και ο αρχηγός της αστυνομίας Θ. Ρακιντζής, αποφασίστηκαν οι λεπτομέρειες της εφαρμογής του προαναφερόμενου σχεδίου. Πίσω απ' αυτούς βρίσκονταν κι άλλοι αξιωματικοί που είχαν ενημερωθεί σχετικά.

Ο Γ. Παπαδόπουλος ήταν ένας απ' αυτούς. Ο ναύαρχος Σπανίδης, διευθυντής του κόμματος της ΕΡΕ, έγραφε σε βιβλίο του, ότι ο ταξίαρχος Βέρρος, διευθυντής του στρατιωτικού γραφείου του τότε Πρωθυπουργού, υπονόμευε συστηματικά την κυβέρνηση, και αφηγείτο μια ιστορία για αφαίρεση εγγράφων τη νύχτα του θανάτου του Βέρρου, από το χρηματοκιβώτιο του γραφείου του, και πρόσθετε: "Χωρίς να έχω καμιά απόδειξη, δεν μπορώ να απομακρύνω μια έμμονη ιδέα μου, ότι τα χαρτιά που αφαιρέθηκαν εκείνη τη νύχτα δεν είχαν κάποια σχέση με τη συνωμοσία και το πραξικόπημα του Απριλίου 1967".

Μία αυθεντική αφήγηση
Στο βιβλίο του "Από τον εμφύλιο στη Χούντα", ο δημοσιογράφος Σπύρος Λιναρδάτος, περιλαμβάνει μια αυθεντική-άγνωστη αφήγηση, που δείχνει πως άνθρωποι με φιλοδικτατορικές διασυνδέσεις, σχέδια και προθέσεις, συνωμοτούσαν με στόχο να φθείρουν τον Πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή, και επεδίωκαν να τον βραχυκυκλώσουν. Κάποτε, λοιπόν, μέσα στο 1961, ο κ. Καραμανλής πληροφορήθηκε, ότι μια ομάδα αξιωματικών συσκεπτόταν και συνωμοτούσε για την επιβολή δικτατορίας. Είχε μάθει και τον τόπο και την ώρα μιας τέτοιας συναθροίσεως. Απευθύνθηκε λοιπόν στον διευθυντή του στρατιωτικούς του γραφείου και του ζήτησε να πάνε μαζί και να συλλάβουνε επ' αυτοφώρω τους επίδοξους κτηματίες. Ο Βέρρος όμως του απήντησε: "Είναι κάτι παλιόπαιδα κ. πρόεδρε, μην ασχολείσθε εσείς μαζί τους...".

Οι διάφοροι "φιλόδοξοι" στρατιωτικοί παράγοντες που είχαν ως πρότυπο τον Νάσερ, αλλά και τα Ανάκτορα, ήθελαν να απαλλαγούν από τον Καραμανλή, διότι διαφορετικά δεν μπορούσαν να προχωρήσουν στα σχέδια που ο καθένας χωριστά είχε για διαφορετικούς στόχους.

Ο ίδιος ο Καραμανλής, είχε βεβαιώσει κάποτε: "Με υπονόμευαν από το 1961...". Αλλά από τα αρχεία του "Φόρεϊν Οφις, που είδαν το φως της δημοσιότητας, διαπιστώνουμε ότι Βρετανοί διπλωμάτες έγραφαν στις εκθέσεις τους ότι το 1961 και το 1962 υπήρχαν ζυμώσεις στο χώρο των κομμάτων, με παρεμβάσεις και από το εξωτερικό, που απέβλεπαν στην απομάκρυνση του Πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή. Σε μια τέτοια έκθεση αναφερόταν ότι ο τότε πρόεδρος της Βουλής Κ. Ροδόπουλος επεδίωκε να ηγηθεί μιας κυβέρνησης Συνασπισμού.

Μυστικότητα
Στις 11 και 12 Αυγούστου του 1961 έγινε σύσκεψη της Συντονιστικής Επιτροπής αυτών που είχαν συντάξει την "Ασκηση Περικλής", με κάθε μυστικότητα. Στη σύσκεψη πήραν μέρος ο αρχηγός του ΓΕΣ Βασ. Καρδαμάκης, ο διοικητής ΓΔΕΑ Ηρ. Κοντόπουλος, ο αρχηγός της Χωροφυλακής Γ. Βαρδουλάκης, ο αρχηγός της Αστυνομίας Θ. Ρακιντζής, οι στρατηγοί Γωγούσης και Νάτσινας, ο υποστράτηγος Γ. Μπάλλας, κι ένας αντισυνταγματάρχης της ΚΥΠ. Το όνομά του: Γ. Παπαδόπουλος!

Όπως προκύπτει από φωτοτυπίες που δημοσιεύτηκαν στον Τύπο, το 1965, στα πρακτικά της σύσκεψης αυτής είχε σβηστεί η φράση "δια την περίπτωσιν συντόμου προκηρύξεως των εκλογών" κι αντικαταστάθηκε με τη φράση: "δια την περίπτωσιν καθ' ην η ημέρα Μ. προβλέπεται εντός χρονικού διαστήματος βραχέος". Στο πρακτικό αναφέρονται μετακινήσεις οργάνων της Χωροφυλακής, "σχέδιον ιδεολογικού αγώνος", και πολλά άλλα...

Φυσικά οι ανώτατοι παράγοντες του στρατού και των Σωμάτων Ασφαλείας που μετείχαν σε τέτοιες συσκέψεις, αγνόησαν σκόπιμα τις υποδείξεις που έκανε ο Καραμανλής όταν παραιτήθηκε για ν' αναλάβει η υπηρεσιακή κυβέρνηση Δόβα. Ο αρχηγός της ΕΡΕ τους είχε συστήσει "Να αποφύγουν οιανδήποτε ανάμειξιν του Στρατού εις τας εκλογάς".

Τα νήματα των μυστικών υπηρεσιών από τις οποίες έπαιρναν εντολές οι παρακρατικές οργανώσεις, κρατούσε η αμερικανική ΣΙΑ με την πλήρη ανοχή των Ανακτόρων. Κι όπως έγραφε χαρακτηριστικά ο Αμερικανός δημοσιογράφος Σ. Σουλτσμπέργκερ. "Η βασιλική Οικογένεια, ήταν ένας σπουδαίος πελάτης της αμερικανικής ΣΙΑ...".

Το παρακράτος στη Θεσσαλονίκη
Δεν θ' αναφερθούμε στο γνωστό "σαμποτάζ του Εβρου" με πρωταγωνιστή τον Γ. Παπαδόπουλο και τη προφητική αγόρευση-καταγγελία του Ηλ. Ηλιού στη Βουλή. Αυτά τα έχουμε ήδη γράψει στο παρελθόν. Θα επισημάνουμε όμως την έντονη παρουσία του "μηχανισμού" που "εξέθρεψε" τη δικτατορία, στη Β. Ελλάδα, η γνωστή "υπόθεση Λαμπράκη", είναι χαρακτηριστική. Μπορεί βέβαια ο Λαμπράκης να εστίαζε την οργή της Φρειδερίκης για τα επεισόδια στο Λονδίνο, αλλά δεν έχει εξακριβωθεί, αν ο Μαραθωνοδρόμος και γιατρός ήταν συγκεκριμένος στόχος.

Το βέβαιον είναι, ότι όποιος βουλευτής της ΕΔΑ κι αν βρισκόταν εκείνο το βράδυ στην εκδήλωση της οργανώσεως για την Ειρήνη, θα τον σκότωναν. Από όλα τα στοιχεία που ήλθαν αργότερα στο φως, προκύπτει ότι το σχέδιο του παρακράτους, ήταν η δολοφονία ενός βουλευτή, για να εκθέσουν την κυβέρνηση, να επιφέρουν την πτώση της, και να προχωρήσουν στα σχέδιά τους, σε μια χώρα με ακυβερνησία.

Ο ρόλος των ανθρώπων της δικτατορίας, ήταν σχεδόν φανερός. Η δολοφονία του Λαμπράκη, έγινε με την παρουσία, κάλυψη και ανοχή, της ηγεσίας των Σωμάτων Ασφαλείας, του στρατηγού Μήτσου, τους συνταγματάρχη Ευθ. Καμουτσή, ενώ ο υπομοίραρχος Κατσούλης κόμπαζε από πριν για το "τι θα γινόταν".

Η ίδια η αστυνομία είχε συγκεντρώσει το ίδιο απόγευμα τους παρακρατικούς για να τους δώσει οδηγίες. Εισηγητής των "αντισυγκεντρώσεων" ήταν ο Γ. Γεωργαλάς. Επικεφαλής του κλιμακίου της ΚΥΠ στη Θεσσαλονίκη το 1963, ήταν ο συνταγματάρχης Καρύδας, από τους πρωταγωνιστές της 21ης Απριλίου. Γεν. Γραμματέας του υπ. Β. Ελλάδος, ο Ιω. Χολέβας, γνωστός για τις διασυνδέσεις του με το παρακράτος, που θα γίνει κατόπιν υπουργός της δικτατορίας. Και το πιο εντυπωσιακό: Ο ίδιος ο Γ. Παπαδόπουλος ηγετικό στέλεχος τότε της ΚΥΠ, βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη τη μέρα του εγκλήματος.

Κι όταν αργότερα ο Σοφ. Βενιζέλος παρατήρησε τον αρχηγό της Χωροφυλακής Γ. Βαρδουλάκη, γιατί δεν ερεύνησε σε βάθος τα γεγονότα με τη δολοφονία του Λαμπράκη, ο Βαρδουλάκης του απήντησε: "Τι να σου κάνω κ. πρόεδρε; Μου έκλεισε την πόρτα το Α-2"...

Οι Αμερικανοί
Είναι βέβαια περιττή η επανάληψη των επιχειρηματιών που έχουν αναπτυχθεί κατά καιρούς από πολλούς ερευνητές για την ανάμιξη του αμερικανικού παράγοντα στη συνωμοσία του Παπαδόπουλου και των συνεργατών του. Θα επισημάνουμε μόνο τα έγγραφα που βρέθηκαν στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ και στο Πεντάγωνο, τα οποία απεκάλυπταν ότι ο Γρ. Σπαντιδάκης έγραφε στον Αμερικανό στρατιωτικό ακόλουθο ένα μήνα πριν από το πραξικόπημα, ότι η ηγεσία του Στρατού είχε ετοιμάσει το σχέδιο "Ιέραξ-2" που ήταν το ίδιο σε περιεχόμενο με τον "Προμηθέα" και προέβλεπε συλλήψεις πολιτικών προσωπικοτήτων.

Ο κ. Ρ. Κίλι, πρεσβευτής των ΗΠΑ επί της πρώτης κυβερνήσεως του κ. Α. Παπαδρέου, το 1966 ήταν στέλεχος της πρεσβείας στην Αθήνα. Ο Κίλι, λοιπόν, απεκάλυψε: "Παίρναμε συνεχώς αναφορές για πραξικόπημα που ετοίμαζαν οι στρατηγοί".

Στα απόρρητα αμερικανικά έγγραφα της περιόδου 1964-1967 εμφανίζονταν συνεχώς τα ονόματα του πτεράρχου Μητσάκου, του συνταγματάρχη Καρύδα, του σμήναρχου Σκαρμαλιωράκη και του υποστράτηγου Νάτσινα. Και οι 4 ανήκαν στην ομάδα του Παπαδόπουλου. Ο Μητσάκος μάλιστα, από το 1965 ζητούσε "βοήθεια" από τους Αμερικανούς για να "σωθεί" η Ελλάδα...

Ο γερουσιαστής Στρομ Θέρμοντ, ο βουλευτής Μέντελ Ρίβερς, ο ναύαρχος Αρλεϊ Μπερκ και ο στρατηγός Λόρις Νόρσταντ, σε συνεντεύξεις που έδωσαν στο δημοσιογράφο Ηλ. Δημητρακόπουλο, απεκάλυπταν ότι: η Εκτελεστική Εξουσία των ΗΠΑ, ήταν ενήμερη των προετοιμασιών για το πραξικόπημα, και μάλιστα τους είχε βολιδοσκοπήσει για να διαπιστώσει αν οι 4 αυτοί κορυφαίοι παράγοντες του Κογκρέσου και των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, θα το αντιμετώπιζαν ευνοϊκά.

Στην προετοιμασία του πραξικοπήματος συμμετείχε η ΣΙΑ, η οποία -όπως ομολογεί ο ναύαρχος Μπερκ- είχε προβεί σε κάποιες ενέργειες πριν από την 21η Απριλίου 1967, που δυσαρέστησαν τότε την Αθήνα. Οι ενέργειες αυτές δεν διευκρινίσθηκε ποτέ ποιες ήταν και τι σχέση είχαν με το πραξικόπημα.

Κι όπως αποκάλυψε ο συνάδελφος κ. Αλ. Παπαχελάς που ερεύνησε τα απόρρητα αμερικανικά αρχεία, όταν ο πρεσβευτής Φίλιπ Τάλμποτ είπε στον σταθμάρχη της ΣΙΑ Τζακ Μέρι, ότι το πραξικόπημα του Απριλίου ήταν ο βιασμός της Ελληνικής Δημοκρατίας, ο Μέρι απάντησε με πρωτοφανή κυνισμό: "Μα, πως είναι δυνατόν, να βιάσεις μια πόρνη;..."

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

και το Μακεδονικό πρακτορείο μαρξιστικό είναι ?

Και το όργιο περί "ελληνοτουρκικής φιλίας" συνεχίζεται, με τσιφτετέλια από μας και με παραβιάσεις στο Αιγαίο απ' την άλλη! Και με άθεους μαρξιστές που... παριστάνουν τους θρησκευόμενους υπερασπιστές του Φαναρίου!!

είσαι μία εσύ...

Φίλε Dagon ακόμα και ΑΝ το πολυτεχνείο ήταν προβοκάτσια αυτοί που ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ , πολέμησαν για κατι αγνό και σωστό! Συμφωνείς ;

Για το θέμα της Κύπρου δεν μπορώ να έχω καθαρή άποψη για τον φάκελο της Κύπρου, μια που ακόμα δεν έχει ανοίξει.(προσωπικά πιστεύω οτι δεν πρόκειται να ανοίξει και αν ποτέ ανοίξει , άραγε τι θα εχει μείνει μέσα;)

Για τον φίλο ΕΝΑΣ θα ήθελα να τον ρωτήσω αν έχει πάει ποτέ στην Κύπρο για να συζητήσει με τους Κυπρίους; Είναι αλήθεια ότι ο Φίλος Λουκάς μονο φανατικός δεν είναι. Εξάλλου όταν είμαστε έξω από τον χορό πρέπει να προσέχουμε 2 φορές τι τραγούδια θα λέμε.

Μιλάμε για τις παραβιάσεις και τα Ιμια και όλα τα αλλά που μας υποβαθμίζουν και μας ταπεινώνουν. Συμφωνώ ΑΛΛΑ.

Δεν έχω ακόμα διαβάσει τι προτείνετε εσείς;

Πιστεύετε ότι αν βάζαμε το μαχαίρι στο κόκαλο με κίνδυνο για κάποιο θερμό επεισόδιο , ποιος θα ήταν ο χαμένος;;;
Πόσα θα έχανε αλήθεια η Ελλάδα και πόσα η Τουρκία;
Μια Τουρκία με απίστευτα εσωτερικά προβλήματα που η λύση της ήταν πάντα η επιθετική εξωτερική πολιτική με μαέστρους τους στρατηγούς της.
Μια Τουρκία με πληθωρισμό που βαράει κόκκινα και ένα μπουκαλάκι νερό κάνει 500.000 λίρες.

Αλήθεια ποιος θα έχανε τελικά;;;

Ίσως όμως εκτός από αυτούς τους δυο δρόμους να υπάρχει και κάποιος τρίτος που πολύ θα ήθελα να ακούσω.

Και βέβαια η απάντηση στην προκλητικότητα των Τούρκων δεν είναι η «Διπλωματία» των σεισμών, ούτε η «διπλωματία» των ζεϊμπέκικων με τα χειροκροτήματα του Ισμαήλ Τζεμ, ούτε η αλλαγή των βιβλίων μας για να ικανοποιήσουμε τις αδηφάγες προθέσεις της Άγκυρας. Αυτή είναι ίσως η επιθυμία των δικών μας χρηματανθρώπων, που γι αυτούς οι Πατρίδες είναι άκυρες και η Τιμή είναι το... κέρδος! Είναι και η επιθυμία των άλλων εκείνων ερυθρών απάτριδων που κάποτε έλεγαν... "Οι εργάτες ΔΕΝ έχουν Πατρίδα - Κάτω τα Σύνορα και οι Πατρίδες" (τώρα καλύπτονται και πίσω από "αντιρατσιστικές" φιέστες από κρατικοδίαιτες οργανώσεις φαντάσματα και ψάχνουν μαζί με κάτι Ιούς για μειονότητες που καταπιέζονται στην Ελλάδα!)...

Και μας έχουν κάνει να πιστέψουμε τελικώς πως πρέπει να θεωρείται δεδομένη η μή αντίδραση των ραγιάδικων "ελληνικών" κυβερνήσεων σε οποιαδήποτε εξέλιξη. "Τί θέλετε, πόλεμο;"
Η απάντηση είναι μια. Η Τουρκία έχει αποδείξει Ιστορικά ότι δεν κρατά ούτε λόγους, ούτε υποσχέσεις, ούτε σέβεται το (ανύπαρκτο) Διεθνές Δίκαιο. Είναι ντροπή για τους Έλληνες, αυτό το κράτος-συνοθύλευμα, να διεκδικεί κυρίαρχο ρόλο στην περιοχή. Λύσεις υπάρχουν. Όμως δεν έχουν κανένα νόημα στην Ελλάδα του...George Παπανδρέου. Στην Ελλάδα που ανίκανοι πολιτικάντηδες είναι οι πραγματικοί υποθηκευτές του Μέλοντός μας - συνειδητοί ή ασυνείδητοι προδότες του Έθνους...

Κι αν κάποιοι νεοραγιάδες πιστεύουν στο "Σφάξε με Αγά μου ν' αγιάσω", να είναι σίγουροι ότι υπάρχουν κι Έλληνες που αρνούνται να γίνουν γιουσουφάκια!

ΤΙ θα πει λύσεις υπάρχουν;;;
Ποια είναι η λύση ρωτάω και εγώ να μου πεις.
Γράφεις ότι οποία και να είναι η λύση δεν θα γίνει τίποτα σε αυτό το κράτος. Όπως και να έχει κανένας πολιτικός δεν πρόκειται να διαβάσει το εσωτερικά. Όποτε μπορείς να εκφραστείς ελεύθερα.

Άρα ό,τι και να πούμε, δεν έχει νόημα στην Ελλάδα της πολιτικής των «ζεϊμπέκικων»…

ΑΡΑ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΠΡΟΔΟΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΒΑΣΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ ΚΑΙ Ο ΥΠ’ ΑΡΙΘΜΟΝ 1 ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ.

Όπως έλεγε και ο Ι.Δραγούμης τότε, «Ζήτω το Έθνος, κάτω το Κράτος». Διότι είναι πραγματικά, ένα ανθελληνικό κράτος, για τα σκουπίδια!

ΕΧΩ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΤΗΣ ΓΝΩΜΗΣ ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΩ ΣΤΟΝ ΑΛΑΤΙ13.

ΕΓΩ ΠΡΟΤΕΙΝΩ ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ.

ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΤΑ ΜΠΑΛΑΚΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΨΟΝΙΑ ΣΕ ΝΕΟΥΣ ΦΑΝΤΑΡΟΥΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΑΣ ΤΑ ΚΑΝΕΙ. ΚΑΙ ΑΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΕΠΕΙΤΑ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΚΑΤΙ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΔΕΝ ΤΟ ΕΓΚΡΙΝΑΝΕ ΑΛΛΑ ΑΣ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΕ "ΜΕ ΤΡΟΠΟ".

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ. ΕΓΩ ΞΕΡΩ ΜΕΡΙΚΟΥΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΜΠΑΛΑΚΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΝΝΟΩ ΤΟΥ ΓΚΟΛΦ ΑΛΛΑ ΤΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ. ΤΟ ΚΑΚΟ ΟΜΩς ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΟΥΣ ΣΦΥΡΑΝΕ ΚΙΤΡΙΝΗ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΠΟ "ΠΑΝΩ".

ΠΟΛΕΜΟΣ? ΛΕΩ ΟΧΙ. ΕΜΕΝΑ ΔΕΝ ΜΕ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΑΛΛΑ ΟΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΡΧΕΣ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ? ΣΚΕΦΤΗΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ. ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΠΟΙΟΣ ΝΕΟΣ ΘΑ ΠΑΕΙ ΓΙΑ ΠΟΛΕΜΟ ΣΗΜΕΡΑ. ΟΙ ΠΙΟ ΠΟΛΛΟΙ ΘΑ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΙΟ ΝΕΟ ΚΛΑΜΠ "ΚΛΑΜΠ ΠΟΛΕΜΟΣ". ΔΕΝ ΛΕΩ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΛΛΑ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ? ΚΑΙ ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΤΙ? ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΥΠΑΡΧΕΙ! ΠΑΝΤΑ ΥΠΗΡΧΕ. ΑΠΛΩΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΟΙΞΕΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΔΟΥΜΕ ΚΑΙ ΟΣΟΙ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΜΕ ΝΑ ΤΑ ΑΝΟΙΞΟΥΜΕ ΣΤΡΕΨΑΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ.

ΜΕΤΑ ΤΙΜΗΣ ΚΥΒΟΣ.