- ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ VS ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ-ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΠΙΑ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Πύρρα, η περήφανη Ελληνίδα
quote:
Δε με πειράζει ο Τούρκος από μόνος του, η Τουρκιά με πειράζει.
Μήπως καλή μας φίλη θα ήθελες να πείς καλύτερα ¨"Με πειράζει η όποια επιθετική-επεκτατική πολιτική απο όποια χώρα και άν προέρχετε" ;
Εκεί εστιάζω εγώ το πρόβλημα , στην πολιτική που εκπορεύετε απο τους Τούρκους στρατηγούς με τα όποια αντιανθρωπιστικά στοιχεία .
Μα και να μην αποκλείουμε και την ευθύνη των λαών που ανέχονται τέτοιες κυβερνήσεις .
Ο κακός λύκος
Ο όρος Τουρκιά περιλαμβάνει όμως πολλά (λέω Τουρκιά και αυτόματα έρχεται στο νου αβίαστα η εικόνα ενός Τούρκου με το πεσκες του να με υποβάλλει σε εξευτελισμό του πνεύματος και τη σάρκας: Σκλαβιά,ισλάμ, επιθετικότητα, άρωμα, βιασμό, ραγιάδες, πόνο, γεννιτσαρους,άρωμα, συμβίωση, λαό, πολλά και άλλα. Δεν λέμε ποτέ Βουλγαριά. Οι Τούρκοι μας έχουν γεμίσει φαντάσματα, που μας κυνηγάν συνέχεια. Και βέβαια έχει ευθύνη ο λαός. Πάντα έχει. Αλλά υπάρχουν και λαοπλάνοι. Και άνθρωποι που εκμεταλλέυονται το θρησκευτικό συναίσθημα των απλών ανθρώπων και την ανάγκη τους να νοιώσουν έθνος, μιας και οι Τούρκοι μόνο έθνος δεν είναι.
Μπορούμε να διώξουμε τα φαντάσματα αυτά? Εγώ νομίζω ναι, μπορούμε, αρκεί να γίνει η προσπάθεια και από τους ίδιους λαούς. Πάντα θα ανήκουμε σε διαφορετικούς κόσμους, δεν πρόκειται ποτέ να γίνουμε αδερφάκια, αλλά θα μπορούσαμε να συμβιώσουμε ομαλότερα.
Πύρρα, η περήφανη Ελληνίδα
Υπάρχουν αρκετά βιβλία που αναφέρονται στον γέροντα Παϊσιο αλλά αυτό που θα έπρεπε να διαβάσει κάποιος σαν πρώτο βιβλίο είναι το : "ΣΚΕΥΟΣ ΕΚΛΟΓΗΣ"...
πυρρα γραφε αυτα που θελεις,χωρις να φοβασαι μηπως καποιος σε παρεξηγησει,κανεις απο εδω μεσα ,δεν θα σε παρεξηγησει,λες τις αποψεις και την γνωμη σου ,οπως ολοι και αυτο ειναι ομορφο:)))
οσον αφορα τν λαο της τουρκιας,που ειναι?δεν τον ακουω,μητε τον βλεπω,εχει ως τωρα διαμαρτυρηθει,(με οποιονδηποτε τροπο),σε οτι κακο συμβανει στον πλανητη η στην χωρα τους?σε ευχαριστω για την συμβουλη σου να διαβασω τον πατερ(θα το κανω).
δεν ειμαι φανατικος,"λιγουλακι" ξεροκεφαλος
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,το φιλαρακι σας

Edited by - manos on 24/07/2003 12:43:58
Παρακάτω απλά αμαγνώσματα σχετικά με το θέμας μας
Ο Μέγας Αλέξανδρος στην Παλαιστίνη !!!
Δεν είχε καμμιά πρόθεση να προσκυνήση ραββίνους
Γρηγόρης Μπέλλος
(αναδημοσίευση με άδεια από τον δικτυακό τόπο της ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ www.tetraktys.org)
Υπό οποιοδήποτε πρίσμα και αν εξετάσουμε τον Μέγα Αλέξανδρο, δηλαδή σαν κατακτητή ή βασιλιά ή εκπολιτιστή ή στρατηλάτη κλπ, λατρεύοντάς τον ή μισώντας τον, το γεγονός είναι ότι η ιστορία τον έχει κατατάξει στην κορυφή της πυραμίδος των ηγετών παγκοσμίου ακτινοβολίας. Η μνήμη του ζει στην Ασία, που οι Καλάς του Πακιστάν και οι Πατάανς του Αφγανιστάν αυτοαποκαλούνται απόγονοί του, στο Ιράκ που καυχώνται για κάποιο Ελληνικό αίμα μιας και 30.000 γυναίκες τους είχαν παντρευτεί Μακεδόνες κλπ. Στην Ευρώπη, που οι γείτονες Αλβανοί τον θυμούνται με το όνομα Λέκκας (παραφθορά του Αλέξανδρος-Αλέκος-Λέκκας) και που είναι ευρύτατα διαδεδομένο, και το όνομα του εθνικού τους νομίσματος για τον ίδιο λόγο είναι το λέκ. Ακόμα και οι Σκοπιανοί κολακεύουν το εγώ τους με το να παπαγαλίζουν βαρβαρικά το όνομα του Αλεξάνδρου θεωρώντας εαυτούς απογόνους του!!! Είναι εντυπωσιακό το ότι οι λαοί που επεσκέφθη ο Αλέξανδρος εδημιούργησαν θρύλους δείχνοντας ότι και αυτοί εδέχθησαν την εύνοιά του και ότι αυτός τους ετίμησε με κάποιους τρόπους. Γι' αυτό δεν μας προκαλεί απορία το ότι και οι Εβραίοι θέλησαν να γευθούν κάποιο κομμάτι της δόξας του Αλέξανδρου. Έτσι, περισσότερο από 350 χρόνια μετά τον θάνατό του, ένας Εβραίος ιστορικός, ο Φλάβιος Ιώσηπος, "ανεκάλυψε" ότι όχι μόνο πέρασε ο Αλέξανδρος από την Ιερουσαλήμ, αλλά προσκύνησε και τον αρχιερέα των Ιουδαίων. Σε επόμενο άρθρο θα ασχοληθούμε εκτενέστερα με τον Ιώσηπο ή Yosseph ben Matatia, όπως ελέγετο στα Εβραϊκά, και με το ιδιαίτερα ανθελληνικό έργο του. Είναι όμως ανάγκη να παρουσιάσουμε απόψεις μερικών επιστημόνων για το συγκεκριμένο θέμα, ώστε να τεκμηριωθή ως παραμυθάς για άλλη μια φορά ο Ιώσηπος.
Ο καθηγητής F.E. Peters, κοσμήτωρ του τμήματος κλασσικών σπουδών του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, στο έργο του "The harvest of Hellenism" σελ. 41, λέει ότι " μετά την πτώση της Τύρου, και με εξαίρεση την μικρή αντίσταση των Αράβων της Γάζας, ο Αλέξανδρος προήλασε σχεδόν ανενόχλητος στην Αίγυπτο.". Συνεχίζοντας, μεταφράζω κατά λέξη: "η μεταγενέστερη Ιουδαϊκή παράδοση θεώρησε αδιανόητο το να πέρασε από την Ιερουσαλήμ ο Αλέξανδρος χωρίς να της δώση σημασία και στη μεταγενέστερη αφήγηση των γεγονότων εκείνης της περιόδου από τον Ιώσηπο, ο Αλέξανδρος πλασματικά μεταφέρεται στην Ιερουσαλήμ για συνάντηση με τον αρχιερέα. Μέχρι την περίοδο τού Ταλμούδ, αυτό που προηγούμενα ήταν ένα κομμάτι μεροληπτικής ιστορικής μυθοπλασίας μετετράπη σε γνήσια φαντασίωση".
Ο καθηγητής αρχαίας ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, Elias J Bickerman στο έργο του "The Jews in the Greek age", σελ. 5, αναφερόμενος στο συγκεκριμένο περιστατικό το αποκαλεί ανόητη ιστορία (silly story) και στην ίδια σελίδα λίγο πιο κάτω λέει ότι "η Ιουδαϊκή ιστόρηση τοποθετεί την επίσκεψη τού Αλεξάνδρου στην Ιερουσαλήμ μετά την κατάληψη της Γάζας το φθινόπωρο του 332 π.Χ. Μία άλλη έκδοση της ίδιας ιστορίας που διετηρήθη από την Ταλμουδική παράδοση λέει ότι ο Αλέξανδρος ήλθε στην Ιερουσαλήμ από την Φοινικική ακτή πού όμως θα έγινε το καλοκαίρι του 333 π.Χ. Αν και πότε ο Αλέξανδρος εισήλθε στην Ιερουσαλήμ δεν επιβεβαιώνεται. Όλη η ιστορία αυτής της επισκέψεως είναι πιθανώς πλασματική και εφευρέθηκε για να κολακεύση την αυτοθεώρηση (self esteem) των Εβραίων.". Στην επόμενη σελίδα μας λέει ότι "δεν ήταν παρά η μεταθανάτια δόξα του Αλεξάνδρου ανάμεσα στους Έλληνες που εντυπωσίασαν αρκετά τους Εβραίους ώστε να μιλούν για την υποθετική επίσκεψη στην Ιερουσαλήμ και το φανταστικό ταξίδι του στο όρος του σκότους.". Ο δε μεγάλος Γερμανός ιστορικός Theodore Birt, στην σελίδα 305 του κλασσικού έργου του "Αλέξανδρος ο Μέγας και ο Παγκόσμιος Ελληνισμός", μας λέει ότι "η Εβραϊκή φαντασία απησχολήθη ευχαρίστως με τον Αλέξανδρον, διαστρέφουσα όμως την ιστορίαν. Οι χριστιανοί απεδέχθησαν ασμένως την εβραϊκήν άποψιν και αφηγήθησαν ότι ο μέγας βασιλέας συνηντήθη εις την Ιερουσαλήμ με τον αρχιερέα των Ιουδαίων και ότι διά να χαιρετήση τούτον αφίππευσεν μετά σεβασμού.". Έχει όμως μεγαλύτερη σημασία να δούμε τι λέει το ιερό για τούς Εβραίους βιβλίο το ΤΑΛΜΟΥΔ που είναι κάτι σαν το δικό μας Ευαγγέλιο. Αυτό παρουσιάζει τον Αλέξανδρο σαν κατακτητή που συναντώντας τον αρχιερέα Σίμωνα (και όχι Ιαδδού που λέει ο Ιώσηπος) πολύ υπερήφανα απαιτεί να μπει η προτομή του ανάμεσα στην αίθουσα και τον βωμό του Ναού του Σολομώντα. Φυσικά επειδή ο Ιουδαϊσμός απαγορεύει τον ανθρωπομορφισμό (εικόνες, αγάλματα) ο Σίμων αρνήθηκε αλλά υπεσχέθη ότι όλα τα πρωτότοκα της φυλής Λεβή που θα γεννηθούν εκείνο το έτος θα πάρουν το όνομα Αλέξανδρος προς τιμήν του. Από τις ιστορικές πηγές τελικά, δεν υπάρχει καμμία απολύτως ένδειξη ότι ο Αλέξανδρος επεσκέφθη καν την Παλαιστίνη, μια και το Ταλμούδ δεν είναι αξιόπιστη ιστορική πηγή διότι εγράφη για να υπηρετήση τα άνομα συμφέροντα του ιουδαϊκού ιερατείου.
Είναι πολύ σημαντικό όμως να προσέξουμε την νοοτροπία του μυθοπλάστη Ιώσηπου. Δεν κάνει καμμία προσπάθεια να δημιουργήσει κάποιον όμορφο ή ρομαντικό μύθο για τον Αλέξανδρο και τους Εβραίους που θα μείνη σε μάς σαν ένας απόηχος μίας αρμονικής σχέσεως δείχνοντας ίσως τον δρόμο μίας αρμονικής και τίμιας συνυπάρξεως των δύο φυλών. Αντ' αυτού θέλει να ταπεινώση τον Αλέξανδρο ή ίσως να τον υποτιμήση κάνοντάς τον να υποτάσσεται στο Εβραϊκό ιερατείο ζητιανεύοντας την ευλογία του ραββίνου. Είναι άπειρες οι αναφορές στο συγκεκριμένο περιστατικό, από πολλούς ακόμα ιστορικούς, που νομίζουμε ότι θα ήταν άσκοπη και κουραστική επανάληψη να παρουσιάσουμε κι' άλλα αποτελέσματα ιστορικών ερευνών που καταλήγουν στο να κατακρίνουν τον Ιώσηπο.
Αυτό που μας προξενεί αλγεινή εντύπωση αλλά και πολλά ερωτηματικά είναι ότι το Υπουργείο Παιδείας υιοθετεί αβίαστα την άποψη του Ιώσηπου παρουσιάζοντας μάλιστα στην σελίδα 208 των θρησκευτικών της Α' Γυμνασίου μια γελοιωδέστατη χαλκογραφία με τον Αλέξανδρο να προσκυνά. Αυτό βέβαια εκφράζει την θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος και των Πανεπιστημιακών Θεολογικών σχολών που παρουσιάζουν τον μισέλληνα Ιώσηπο σαν σοβαρό ιστορικό.
Ακολουθώντας αυτή την γραμμή της Εκκλησίας, πολλοί σύγχρονοι Έλληνες με καλές εθνικές προθέσεις, αγνοώντας την ιστορία υποπίπτουν σε συγγραφικά λάθη με αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που περιμένουν. Παράδειγμα αποτελεί ο Παπαρηγόπουλος και επίσης το σύγχρονο έργο του κ. Μάρτη "Η πλαστογράφηση της ιστορίας της Μακεδονίας" όπου αναφέρεται στην σελίδα 56 στον μύθο του Ιώσηπου σαν σε γεγονός. Φυσικά όλη αυτή η ιστορία αποτελεί ένα μικρό τμήμα μιας γιγαντιαίας ιστορικής παραχαράξεως και μίας τεράστιας ανθελληνικής συνωμοσίας. Ο σκοπός μας θα είναι να παρουσιάζουμε τα ανάλογα τμήματα και να αγωνιστούμε ΕΛΛΗΝΙΚΑ για την ματαίωση των ανθελληνικών συνωμοσιών και την αποκάλυψη των συνωμοτών και των Δούρειων ίππων τους.
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟΝ... Το νέο βιβλίο θρησκευτικών της Α' Γυμνασίου, του ακαδημαϊκού έτους 2000-2001, ΔΕΝ περιλαμβάνει την χαλκογραφία με τον Αλέξανδρο να προσκυνά τον ραββίνο. Αντίθετα, παρουσιάζει ζωγραφιά με τον Αλέξανδρο να κάθηται επί θρόνου και να τον προσκυνά ο ραββίνος.
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ.
Πύρρα, η περήφανη Ελληνίδα
Ο Αλέξανδρος "πάντας εξουθένησε τους θεούς της γης και μόνο ένα θεόν αληθινό ανεκήρυξεν αθεώρητον, ανεξιχνίαστον, τον επί των Σεραφίμ εποχούμενον και τρισαγίω φωνή δοξαζόμενον".
Πύρρα, η περήφανη Ελληνίδα
Οι σύγχρονοι Έλληνες διδάσκονται πως ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν ένας μεγάλος στρατηλάτης αλλά δεν του αποδίδουν καμία σοφία, ούτε καμία αγιότητα, όπως αντίθετα κάνουν ο Πλούταρχος, ο Αρριανός και ο Μωάμεθ. Σήμερα ακούγονται περισσότερο οι φήμες για τα μεθύσια του και τις νεανικές του τρέλες. Οι φήμες για τα μεθύσια του δικαιολογούν από την μια τις δολοφονίες των φίλων του, οι οποίοι τον πρόδωσαν και από την άλλη προέρχονται από το γεγονός πως ο Αλέξανδρος παρομοιαζόταν με τον Διόνυσο, ο οποίος κατέλαβε την Ινδία με τους μεθυσμένους Σάτυρους και τους Σιληνούς.
Η αλήθεια είναι ότι ο Αλέξανδρος λατρεύτηκε από τους αρχαίους Έλληνες σαν θεός και ο θρύλος που βοήθησε στην άνθηση της Διονυσιακής λατρείας, της λατρείας που έπρεπε να εξαφανισθεί για να επικρατήσουν σε όλο τον κόσμο οι γιοι του Αβραάμ και οι απόγονοι του Αινεία. Έτσι οι εξιουδαϊσμένοι Ρωμιοί αντιπαθούν τον Μέγα Αλέξανδρο.
"Αλέξανδρον τιμώ τον τω όντι μέγαν, τον ουκ εν πολέμοις, αλλ΄εν πνεύματι μέγαν", έψαλαν οι Χριστιανοί της Αλεξάνδρειας για να τιμήσουν τον πατριάρχη Αλέξανδρο, τον αρχιερέα που εξεδίωξε τον Αρειό και νίκησε την απεχθή αίρεση. Είναι φανερό πως ο αρχιερέας Αλέξανδρος αντιπαραβάλετε με τον Μακεδόνα βασιλιά ο οποίος ήταν αναμφισβήτητα Μέγας στους πολέμους. Είναι βεβαίως φανερή και η άρνηση των οπαδών του πατριάρχη να τιμήσουν τον Μέγα Αλέξανδρο, ως ένα άνθρωπο που εκτός από τις μεγάλες πολεμικές του πράξεις, πρόσφερε στον κόσμο μια ξεχωριστή σοφία.
Πύρρα, η περήφανη Ελληνίδα
πυρρα ,αν και κραταω τα αποκοματα των εφημερηδων ,με τα ζουμερα αρθρα,δεν μπορεσα να βρω το συγκεκρημενο ,που να αναφερεται στο γεγονος αυτο.καπου το εχω καταχωνιασει,ειμαι και τσαπατσουλης παναθεμα με:)))))
ο Αλεξανδρος ,απο το ονομα του εχουν εμπνευστει πολλα και πολλοι.
το ονομα του σημαινει "αυτος που προστατευει" ,απο αυτο βγαλανε και τις λεξεις αλεξισφαιρο,αλεξιπτωτο,αλεξικεραυνο.
πολλοι εβραιοι οντως εχουν και χρησιμοποιουν το ονομα αλεξανδρος,με μερικες διαφοροποιησεις ,οπως "αλεκ" .
πυρρα, ο Αλεξανδρος ειχε οραμα,ειχε σκοπο,ειχε την Ελλαδα μεσα του,κοιμοταν εχοντας στο προσκεφαλι του την ιλιαδα ,εζησε και πεθανε ,εχοντας φερει την ελλαδα εκει οπου ανηκει,στα ουρανια και στην αιωνιοτητα,εζησε και πεθανε ευτυχισμενος γνωριζοντας πως η ελλαδα με ολες τις φυλες της μακεδονες,δαναους,κρητες,αχαιους,τρωες,ιωνες και ολες τις υπολοιπες ,θα μεινουν εις τους αιωνες των αιωνων,ως προτυπα για εμας που θελουμε να συνεχισουμε αυτον τον ιερο σκοπο.
η σκεψη μας ειναι σε αυτους τους σπουδαιους ανθρωπους,σε αυτους τους σπουδαιους Ελληνες.παιδια πιστευω ,πως οπου και αν ειναι οταν ερθει η στιγμη με τον τροπο τους, θα μας βοηθησουν .στην τελικη μαχη,πιστευω πως ο ελληνισμος οταν πραγματικα,μα πραγματικα ,βρεθει στην δυσκολοτερη θεση ,απο οσες φορες ειχε ερθει στο παρελθον,με καποιο τροπο,θα μας βοηθησουν,γιατι η αληθεια ειναι πως δεν εχουν φυγει ποτε απο κοντα μας.
με απεραντο σεβασμο και αγαπη.
Nomizw file mou alexander den katalaves tipota apo tin tainia an rwtas giati i mitera kai o gios ksanavlepoun tin kaseta.
H lysh gia na min pethanei autos pou tha dei tin tainia einai na tin ksanagrapsei k na ti dwsei se kapoion gia na ti dei.Ypotithetai auto thelei to kako koritsaki tis tainias na tin akousoun.
Oso gia to an zwntenevei .... kata to story tis tainias NAI zwntanevei k den einai paraisthisi tou ekastote thymatos.
quote:
ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΜΟΥ ΦΙΛΟΙ ΜΟΛΙΣ ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΔΑ ΤΟ ΤΗΕ RING ΚΑΙ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΗΚΑ.
ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΚΑΙ Η ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΩΝ ΗΘΟΠΟΙΩΝ.
ΩΣ ΕΠΙ ΤΩ ΠΛΕΙΣΤΟΝ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΑΛΛΑ ΕΧΩ ΚΑΠΟΙΕΣ ΑΠΟΡΙΕΣ.ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ Η ΚΟΠΕΛΙΤΣΑ ΠΟΥ ΥΠΟΘΕΤΙΚΑ ΘΕΩΡΕΙΤΟ ΝΕΚΡΗ ΖΩΝΤΑΝΕΥΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ Η ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΟΦΘΑΛΜΑΠΑΤΗ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΘΑΝΑΤΟΥ.
ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ, ΓΙΑΤΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ Η ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΡΙΑ ΚΑΙ Ο ΓΙΟΣ ΤΗΣ ΞΑΝΑΒΛΕΠΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΣΕΤΑ?
ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ Η ΟΧΙ?ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ ΑΣ ΜΟΥ ΛΥΣΕΙ ΤΙΣ ΑΠΟΡΙΕΣ ΜΟΥ...
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ...
"Η ΓΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ"
Τώρα για την Εκτη αίσθηση που και για μένα ήταν πολύ καλό θρίλλερ δεν είναι ανάγκη να παίρνουμε από τα μούτρα όποιον έχει διαφορετική άποψη..
Και "οι Αλλοι " για μένα ήταν καταπληκτική ταινία, ΄μπορώ να πω για μένα προσωπικά ότι ήταν πιο έξυπνη η ίδέα από την "Εκτη αίσθηση"
Οσο για τον "Αφθαρτο" για μένα δεν έλεγε τίποτε. Πιστεύω ότι ήταν μια απόπειρα του σκηνοθέτη να εντυπωσιάσει νομίζοντας ότι θα τα κατάφερνε όπως στην "Εκτη αίσθηση" αλλά απέτυχε.
Μιας και λέμε για περίεργα έργα για πείτε μου: Μια παλιά ταινία "Το στόμα της τρέλλας με τον Σαμ Νηλ την έχετε δει; Πώς σας φάνηκε;
Φιλικά
Ναταλι
Η Εκτη αίσθηση είναι η αγαπημένη μου ταινία!
Δεν ξέρω και εγω πόσες την έχω δει αλλά σίγουρα χρειάστηκε πάνω απο μια για να την καταλάβω καλύτερα.
Τόσο το σενάριο οσο και τα εφέ(φαντασματα κτλ)ήταν καπληκτικά.
Ο Αφθαρτος ήταν μετρια και καμιας σχέσης με την Εκτη αίσθηση.
Η ταινία The ring για την Ιαπωνική έκδοση μιλάω ήταν ένα αριστούργημα..!
(Βέβαια στην σκηνη που η Σαντακο βγαίνει από την τηλεόραση και αρχίζει να σερνεται πέρα δωθε...πρέπει να πω πως ένιωσα όπως και η Αμαλία..μπρρρ)
Το πρώτο μέρος της προφητείας ηταν αρκετά καλό αλλά το δευτερο και το τριτο είχαν χάσει "κάτι" κατά την άποψη μου.
Και τελος για το "Οι Αλλοι"δεν ξέρω τι να σκεφτω μου εκανε μεγάλη εντυπωση τότε που την είδα αλλά με τον καιρό την ξέχασα πάντως ήταν πολύ έξυπνη ιστορία και πρέπει να συμφωνησω με την Natali.
"Το στόμα της τρέλλας" με τον Σαμ Νηλ δεν το έχω δει...οποτε δεν μπορω να εκφρασω αποψη..
Δανάη
"To χθες δεν ειναι τιποτα περισσοτερο απο την ανάμνηση του σήμερα και το αυριο είναι το όνειρο το σήμερα"
Χαλίλ Γκιμπράν
(Ο προφητης)
Δε μπορούσα να καταλάβω ποιός ήταν ποιός!
Οι σχιστομάτηδες μοιάζουν πάρα πολύ τελικά...
Όσο για την Αμερικάνικη έκδοση, δεν υποστηρίζω ότι είναι πατάτα. Απλά είναι ένα "άλλο" έργο. Προφανώς δεν κατάλαβαν και πολλά οι Αμερικάνοι όταν είδαν την Ιαπωνική έκδοση...
