- Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΩΜΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
quote:
4. Ο τέταρτος κύκλος ή ο εξωτερικός
Ο εξωτερικός κύκλος είναι ο κύκλος της μηχανικής ανθρωπότητας. Το πρώτο σημάδι είναι ότι δεν υπάρχει κοινή κατανόηση. Ο καθένας κατανοεί με τον δικό του τρόπο και όλοι διαφορετικά. Η αμοιβαία κατανόηση είναι σχεδόν αδύνατη.Μέσα σε αυτόν τον κύκλο υπάρχει η υπεράσπιση διαφορετικών ιδεών και καμιά φορά η επιβολή τους με βίαιο τρόπο.
Εδώ υπάρχουν όλες οι αιρέσεις, οι δογματισμοί, οι πεποιθήσεις, οι θρησκείες.Η μια ιδέα αντιμάχεται την άλλη.
Αν θέλαμε να έχουμε μια εικόνα για αυτήν την κατάσταση θα ταίριαζε να παρομοιάζαμε τον εξωτερικό κύκλο με τον πύργο της Βαβέλ. Ο καθένας μιλάει την δική του γλώσσα και κανένας δεν καταλαβαίνει τον άλλον.Αν κάποια στιγμή ένας άνθρωπος απόκτηση την επιθυμία να κατανόηση και να κατανοηθεί τότε δημιουργείτε η δυνατότητα να περάσει από τον τέταρτο κύκλο στο τρίτο.
Στο τρίτο κύκλο φίλε Α-Ω η κατανόηση αρχίζει και γίνεται κοινή.. το κοινή που λέγαμε…
Αλλά για να γίνει αυτό σημαίνει ότι το άτομο έχει υποστεί μια ριζική εσωτερική αλλαγή. Αποκτά επίγνωση και σπα τις μηχανικότητες.
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Edited by - ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ on 26/04/2010 12:14:05
quote:quote:
NemesiΜια ερώτηση, που ξέρουμε ότι και ο Χριστός δεν είχε διδαχθεί κάποια διδασκαλία? Που ξέρουμε (ή ξέρουμε) ότι δεν είχε παρακολουθήσει κάποια εσωτερική σχολή της εποχής του?
Ο Ιησούς - λέγεται από κάποιους που το υποστηρίζουν αυτό - μαθήτευσε κοντά στους Εσσαίους και διδάχθηκε πολλά πράγματα από αυτούς. Τώρα, για το ποιοι ήταν οι Εσσαίοι και τι ακριβώς έλεγαν, μια μικρή και πρόχειρη έρευνα μπορεί να γίνει και μέσω του Διαδικτύου π.χ ( http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CF%83%CF%83%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CE%B9 , http://www.esoterica.gr/news/oktober_02/essaioi/essaioi.htm )
"ἐγὼ ὅσους ἐὰν φιλῶ, ἐλέγχω καὶ παιδεύω"
Edited by - zip on 26/04/2010 12:31:25
"Μην σταματάς να σπέρνεις αστέρια ακόμα κι' όταν δεν φαίνονται με γυμνό μάτι."
quote:Προσωπικά είμαι "μέλος" μίας σχολής αλλά όχι ενεργό αυτή την στιγμή. Επικοινωνώ βέβαια και με μέλη άλλων σχολών(άλλου "τύπου" σχολών)μέσω διαδικτύου προς χάρην πληροφόρησης.
Αγαπητοί Nemesi & alex22 & Earendil & trexagireve εσείς καθώς επίσης και εγώ δεν έχουμε επισκεφτεί καμία εσωτερική σχολή μέχρι στιγμής ,έτσι δεν είναι ;
quote:
Θα ήθελα να θέσω ένα πάρα πολύ απλό ερώτημα , για να ξεκαθαρίσω τις δήθεν απορίες του ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ & του zip .
Καταλάβατε την διδασκαλία του χριστού ;
Η διδασκαλία του Χριστού μιλάει όχι μόνο στον νού αλλά και στη καρδιά. Ως προς τα μηνύματα που ακούγονται απο την ΚΑΡΔΙΑ νομίζω ότι όλοι την ""καταλαβαίνουμε"".
Ως προς τα υπόλοιπα δεν νομίζω ότι κανείς την καταλαβαίνει απόλυτα
απο αυτούς που αναφέρεις κ απο τους υπόλοιπους.
Μόνο όταν ο άνθρωπος φτάσει(σχεδόν) στην τελειωσή του θα είναι σε θέση να αποκρυπτογραφίσει τα μυστήρια των γραφών. Και αυτό γιατί περιλαμβάνουν πολλούς συμβολισμούς και υπονοούμενα που χρειάζονται κάποιο θεωρητικό, αν όχι καθαρά εμπειρικό, υπόβαθρο για να τις κατανοήσεις. Αλλά αυτό το καταλαβαίνεις αφού αποκτησεις αυτό το υπόβαθρο χαχα.
Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 26/04/2010 12:41:20
Τα τελευταία έντεκα χρόνια έχει δώσει ζωή σε 9.000 παιδιά σε ολόκληρο τον κόσμο.
Μοναδική του αμοιβή, το χαμόγελο που ξαναγεννήθηκε στα χείλη τους.
Ο καρδιοχειρουργός Αυξέντιος Καλανγκός, ο καλύτερος μαθητής του Μαγκντί Γιακούμπ, αποτελεί ένα ζωντανό μήνυμα ελπίδας ότι η ανθρωπιά δεν έχει χαθεί.
Το όνομά του έχει συνδεθεί με τη σωτηρία πολλών καρδιοπαθών στο Λίβανο, στη Γεωργία, στη Σερβία, στην Κύπρο, στην Ινδία, στο Μαρόκο, στην Αλγερία, στο Μαυρίκιο, στη Μοζαμβίκη, στην Ερυθραία, στο Κιργιστάν, στη Μαδαγασκάρη, στη Βενεζουέλα, στην Ουκρανία και στην Μποτσουάνα.
Ο Ελληνας καρδιοχειρουργός Αυξέντιος Καλανγκός δεν απέκτησε τυχαία τον τίτλο του «γιατρού των φτωχών παιδιών».
Στα 23 του αποφοίτησε από την Αμερικανική Ιατρική Σχολή της Κωνσταντινούπολης και στα 40 του έγινε τακτικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης. Αργότερα ήταν ο καλύτερος μαθητής του κορυφαίου καρδιοχειρουργού Μαγκντί Γιακούμπ.
Ιδρυτής του φιλανθρωπικού ιδρύματος «Καρδιές για όλους», ο Ελληνας γιατρός από την Πόλη μαζί με την ομάδα του δεν κάνει τίποτα άλλο από το να χειρουργεί καθημερινά δωρεάν όλα τα παιδιά στις φτωχές συνοικίες του κόσμου, μόνο και μόνο για να ξαναδεί το χαμόγελο στα χείλη τους.
«Μπορεί να ακουστεί κοινότυπο, αλλά είναι αλήθεια: η μόνη μου ανταμοιβή είναι το χαμόγελο των παιδιών που έχω σώσει και η χαρά που νιώθουν οι οικογένειές τους. Αυτά μου αρκούν» λέει περήφανος μιλώντας στην «Espresso».
Ζει στην Υεμένη, αλλά οπουδήποτε στο κόσμο κι αν τον χρειαστούν, δηλώνει παρών. Δουλεύει δεκαοχτώ ώρες τη μέρα, όμως όπως λέει δεν κοιτάει ποτέ το ρολόι του: «Στην Υεμένη, που είναι η βάση μου, χειρουργώ κάθε μήνα περίπου σαράντα με πενήντα περιστατικά.
Οταν ταξιδεύω για φιλανθρωπικό σκοπό, είμαι ικανός να χειρουργήσω περίπου πενήντα περιστατικά μέσα σε δέκα μέρες, για να αυξήσω τον αριθμό των παιδιών που περιμένουν μήνες και χρόνια να υποβληθούν σε επέμβαση.
Υπερβαίνω τις δυνάμεις μου. Δουλεύω περίπου δεκαοχτώ ώρες την ημέρα και τα Σαββατοκύριακα».
«Πιστεύω στον Θεό»
Ο πρώτος άνθρωπος που του έδειξε το δρόμο της φιλανθρωπίας ήταν -όπως μας αποκαλύπτει ο ίδιος- ο πατέρας του, κορυφαίος παθολόγος στην Κωνσταντινούπολη: «Από τα παιδικά μου χρόνια θυμάμαι ότι ο πατέρας μου μου έλεγε να αφουγκράζομαι τον πόνο των ανθρώπων και ειδικά αυτών που ζούνε στη φτώχεια».
Τον ρωτάμε αν πιστεύει στον Θεό. Αν έχει κάποια βάση αυτό που λέμε όταν κινδυνεύει κάποιος δικός μας άνθρωπος: «Ο Θεός να βάλει το χέρι του».
Η απάντησή του είναι αφοπλιστική: «Πρέπει να ξέρετε πως κάθε φορά που χειρουργώ πάνω από το χειρουργικό τραπέζι δεν κάνω τίποτα άλλο από το να επικαλούμαι τον Θεό». Και συνεχίζει συγκινημένος: «Αμέσως μετά, όταν όλα πάνε καλά, σε κάθε ευκαιρία θαυμάζω το έργο του Θεού πάνω σε μας τους ανθρώπους. Ναι, λοιπόν, πιστεύω στον Θεό. Αλλωστε, ο παππούς μου ήταν ιερέας».
Ερχεται όμως κάποια στιγμή στη ζωή, όπως μας λέει ο κ. Καλανγκός, που όλοι οι άνθρωποι νιώθουν πως κάποια πράγματα είναι υπεράνω των δυνάμεών τους: «Θυμάμαι πριν από εννιά χρόνια είχα χειρουργήσει ένα δύσκολο περιστατικό στη Μοζαμβίκη.
Ενα παιδί 3 ετών με καρδιακή ανεπάρκεια, το οποίο όμως απεβίωσε τρεις ημέρες μετά την επέμβαση και ενώ νοσηλευόταν στην εντατική μονάδα. Οταν πήγα να συζητήσω τις αιτίες του θανάτου με τη μητέρα του, έμαθα έκπληκτος ότι αυτή η γυναίκα ήταν έγκυος 7 μηνών και μόλις πριν από δύο μήνες είχε χάσει και τον σύζυγό της.
Είχε, λοιπόν, πουλήσει τα πάντα για να μπορέσει να μεταφέρει το άρρωστο παιδί της από το χωριό στην πρωτεύουσα, στο ιατρικό μας κέντρο, ενώ ταυτόχρονα την είχαν εγκαταλείψει φίλοι και συγγενείς. Το κλάμα και ο πόνος αυτής της γυναίκας που δεν είχε χρήματα ούτε για να θάψει το παιδί της με έκαναν να καταλάβω, με τον πιο σκληρό τρόπο, τι σημαίνει ζωή.
Της έδωσα αμέσως όλα μου τα χρήματα, όλο μου το μισθό και ζήτησα από τον διευθυντή του ιατρικού κέντρου να της δώσει δουλειά στο μαγειρείο της μονάδας, όπως και έγινε. Σήμερα είναι ευτυχισμένη. Γέννησε τελικά δύο παιδάκια και συνεχίζει μέχρι σήμερα να δουλεύει στο ίδιο κέντρο.
Είναι αυτές οι συνθήκες στις χώρες του Τρίτου Κόσμου που μου δίνουν την εντύπωση πως ορισμένα πράγματα εξακολουθούν να είναι "υπεράνω των δυνάμεών μου", όμως ποτέ δεν λυγίζω.
Βέβαια, για να αλλάξουν οι συνθήκες ζωής και το βιοτικό επίπεδο σε αυτές τις χώρες πρέπει οι μεγάλες δυνάμεις να δουν διαφορετικά τις αιτίες της φτώχειας».
Η ευτυχία της προσφοράς
Παρά το γεγονός ότι έχει βραβευτεί δεκάδες φορές από διεθνείς οργανισμούς και ιδρύματα, όπως ο ίδιος λέει, δεν έχει αλλάξει ούτε στο ελάχιστο τις συνήθειές του και το χαρακτήρα του: «Σας λέω μετά λόγου γνώσεως πως όλα αυτά τα χρόνια όσο ακριβώς προχώρησα σε επιστημονικό και σε φιλανθρωπικό επίπεδο, άλλο τόσο προσπαθώ να είμαι ταπεινός, και αυτό είναι το μεγαλύτερο ιδανικό στη ζωή».
Τι κι αν έχει θυσιάσει το χρόνο του και την οικογενειακή του ζωή; Εκείνο που έχει σημασία -όπως λέει- είναι να είσαι χρήσιμος για τον διπλανό σου. Αυτό προσπαθεί να μεταλαμπαδεύσει και στα δύο παιδιά του - τις ελάχιστες ώρες που είναι κοντά τους.
Ομως, ο Αυξέντιος Καλανγκός δεν έχει μόνο τον Κωνσταντίνο και τον Αλέξανδρο.
Εχει σαν παιδιά του 9.000 φτωχά αγγελούδια που δεν είχαν πρόσβαση στη δημόσια και δωρεάν υγεία των χωρών που ζούσαν, στα οποία χάρισε αφιλοκερδώς το δικαίωμα να αναπνέουν και να μπορεί η καρδούλα τους να χτυπάει κανονικά.
Συνεχιστές του φιλανθρωπικού και του επιστημονικού έργου του ευτυχώς -όπως λέει- υπάρχουν, κι είναι όλοι
ΑΝ ΡΩΤΗΣΟΥΜΕ
1000 ΟΛΟΙ ΞΕΡΟΥΝ ΤΗΝ ΜΕΝΕΓΑΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΖΟΥΛΙΑ
ΚΑΙ ΑΛΛΟΥΣ 1000 ΔΕΝ ΤΟΝ ΞΕΡΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ
Αυτές είναι οι αξίες μας και οι αρχές μας
ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ΤΙΠΟΤΑ
Κάνε ότι κάνεις χωρίς αντάλλαγμα και το αντάλλαγμα θα έρθει μόνο του και θα είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που περίμενες.
Ελπίζω να μην είμαι εκτός θέματος με το παραπάνω κείμενο! Αν θεωρείται ότι είμαι, σας ζητώ συγνώμη
"Μην σταματάς να σπέρνεις αστέρια ακόμα κι' όταν δεν φαίνονται με γυμνό μάτι."
quote:
Επίσης ..τα χρόνια τις απουσίας του, αν θυμάμαι καλά από τα 12 χρόνια του και μετά, που ήταν; Τι έκανε όλα αυτά τα χρόνια;Και κάπου αλλού έχω διαβάσει δεν θυμάμαι που ότι ο Χριστός ήταν μέγα ιερεας κατά την τάξη του ΜΕΛΧΙΤΣΕΔΕΚ !!!
Αλεξ τι λες για το ΜΕΛΧΙΤΣΕΔΕΚ;
Αυτό το όνομα αναφέρεται συχνά στις κευλόντιες πληροφορίες.Δέν θέλω να μπώ σε λεπτομέριες.
Παραπονιέσαι και απορείς που δεν σε ρωτάμε..και όταν σε ρωτάμε δεν θέλεις να μπεις σε λεπτομέρειες..δηλ τι θες να κάνουμε; Και ο ZIP σε ρώτησε και ενδιαφέρθηκε επιστημονικά.
ΛΟΙΠΩΝ;
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
από ότι έχω καταλάβει για εσένα ,έχεις καταλάβει την διδασκαλία του χριστού.
Συγχέεις όμως την έννοια του κατάλαβα , με τον βαθμό αποδοχής.
Δεν μπορείς να αποδεχθείς την διδασκαλία του χριστού στον βαθμό που την αποδέχεται, την ασπάζεται, την υλοποιεί ο καλός ο Σαμαρείτης , ο Αυξέντιος Καλανγκός .
Ούτε και εγώ.
Έχουμε όμως καταλάβει την διδασκαλία του .
Το κατάλαβα & κατάλαβες , έχει να κάνει με το μυαλό ,με τον νου ,με τον συμπερασματικό κοινό σε όλους μας νου.
Η αποδοχή και ο βαθμός αποδοχής έχει να κάνει με την συνείδηση .
Κάθε πραγματικότητα αντλείται μέσα από την συνείδηση.
Η συνείδηση είναι η μόνη πραγματικότητα .
Δεν παύει όμως να ισχύει το γεγονός ,ότι καταλάβαμε την διδασκαλία του χριστού ,εσύ εγώ και όλη η ανθρωπότητα .
Καταλαβαίνεις τι γράφω ,η μιλάω αλαμπουρνέζικα ?
quote:
Μα κάθε φορά εγώ είμαι αυτός που νιώθω,ποιός είναι ο γείτονας?Εγώ είμαι η επίγνωση κάθε φορά,γιατι κάθε φορά χρειάζεται συνειδητή προσπάθεια.Ο νούς δέν μπορεί να κάνει τίποτα χωρίς την καθοδήγηση και την εμψύχωση της συνείδησης.
Αν πας και ρωτησεις το πιο παρακμιασμενο ατομο για το ποιος αισθανεται; Θα σου απαντησει «ΕΓΩ αισθανομαι»
Εγώ σκάφτομαι, εγώ μιλώ ,εγώ είμαι, εγώ κάνω, εγώ, εγώ, εγώ…
Τα πράγματα είναι απλά. Όταν κάποιος κινδυνεύει πχ. γλιστρά και βρίσκεται στον αέρα..αυτή ακριβώς την στιγμή είναι παρών και συνειδητός. Το παρελθών και το μέλλων δεν υπάρχουν..υπάρχει μια άμεση ανταπόκριση στο παρών..και κάποιος που κοιτά σαν σιωπηλός παρατηρητής στο τι συμβαίνει..χωρίς να κρίνει.
Ακόμα και αν περάσει μια σκέψη γίνεται και αυτή αντικείμενο της παρατήρησης.
Μετά από αυτήν την στιγμή και όταν ο νους αρχίζει να ξαναλειτουργεί και η συνείδηση να έχει ταυτιστεί με αυτό που δεν είναι, τότε λέει «ήταν σαν να παρακολουθούσα αυτό που μου συνέβαινε λες και κάποιος άλλος κοίταζε εμένα..»
«ο χρόνος ήταν σαν μια στιγμή να ήταν αιώνια παρόλο που όλο αυτό κράτησε μερικά δευτερόλεπτα» «ήταν λες και ο χρόνος πήγαινε αργά, τα έβλεπα όλα σε αργή κίνηση»
Όλοι μας την ώρα του κινδύνου αποκτάμε ξαφνικά επίγνωση. Είναι περίεργο αλλά έχει συμβεί σε όλους μας. Απλά κανείς δεν δίνει σημασία σε αυτό που του συνέβη.
Για να μπορέσει κάποιος; Να ξαναγίνει συνειδητός και με επίγνωση πρέπει αρχικά να προσπαθήσει με την ιδία του την συνείδηση.
Δεν έχεις καταλάβει και μάλλον δεν έχεις μπει και στο κόπο ποτέ να δεις αυτά που σου έχω πει.
Για να δεις αν χρειάζεται προσπάθεια εσύ αλλά και άλλοι φίλοι που μας παρακολουθούν κάνε το εξής πείραμα. Ένας επιστήμονας κάνει πειράματα και βρίσκει τις αποδείξεις. Στην εσωτερική επιστήμη το πείραμα και ο πειραματιζόμενος είναι το ίδιο. Αυτή είναι και η βασική διαφορά της επιστήμης με την εσωτερική επιστήμη. Δεν βρίσκεις τις αποδείξεις έξω από εσένα αλλά μέσα σε εσένα.
Λοιπών..Για να μπορέσει κάποιος να έχει ΕΝΘΥΜΗΣΗ ΕΑΥΤΟΥ πρέπει να μπορεί να ξέρει σε τι έχει ενθύμηση. Πρέπει κάποιος να καταλάβει ότι άλλο είναι η ΑΥΤΟΕΝΘΥΜΗΣΗ και άλλο η ΑΥΤΟΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ. Αυτοπαρατήρηση μπορεί να κάνει και ένα εγώ και επίσης να είναι μηχανική. Όταν όμως κάποιος έχει ΑΥΤΟΕΝΘΥΜΗΣΗ τότε μπορεί να κάνει και αυτοπαρατήρηση χωρίς να χάνει την ΑΥΤΟΕΝΘΗΜΗΣΗ.
Κανονικά η διαίρεση της προσοχής γίνεται στα Τρία..ταυτόχρονα δηλ σε ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ, ΑΝΤΙΚΗΜΕΝΟ ΚΑΙ ΤΟΠΟ.
Στο πρώτο πρέπει να αποκτήσουμε την αίσθηση της ψυχολογικής αυτοπαρατήρησης ή αν θέλετε την επίγνωση του παρατηρητή. Χωρίς να χάσουμε αυτήν την επίγνωση κοιτάμε ή παρατηρούμε το τι κάνουμε, και χωρίς να χάσουμε αυτές τις δυο προσοχές αποκτάμε και την επίγνωση του που βρισκόμαστε μέσα στο χώρο.
Αυτό που θα σου πω φιλέ ΑΛΕΞ είναι πιο απλό.. και δες εσύ αλλά και άλλοι αν χρειάζεται προσπάθεια η όχι. Το μόνο που χρειάζεται να κανείς είναι να θυμάσαι την παρουσία σου στο σύνολο ως αίσθηση. Δεν χρειάζεται να σκάφτεσαι τι αίσθηση έχεις, απλά να αισθάνεσαι στην ολότητα σου την αίσθηση που έχεις ως παρουσία.
Είσαι μια παρουσία..μην βάζεις τον νου να εξετάσει τι παρουσία είναι αυτή..απλά νιώσε το. Το πείραμα είναι να μπορείς να θυμάσαι σε ότι κανείς αυτήν την αίσθηση της ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΣΟΥ.
Όταν μιλάς στο τηλεφωνο,όταν περπατάς, όταν διαβάζεις, όταν,όταν,όταν. Θα δεις ότι δεν μπορείς να διατηρήσεις αυτήν την αίσθηση της παρουσίας σου ως αυτό που νιώθεις ότι είσαι και ότι χρειάζεται προσπάθεια για να το κανείς.
Όσο διατηρείς αυτή την αίσθηση βάζεις σε λειτούργει την συνείδηση.. δηλ ξυπνά και αρχίζεις να έχεις επίγνωση .
Όταν το ξεχνάς τότε η συνείδηση έχει προσκολληθεί και απορροφηθεί στο οτιδήποτε ξεχνώντας την αίσθηση της παρουσίας της..δηλ είναι σαν να κοιμάται..και τότε ο άνθρωπος παρόλο που φαίνεται ξύπνιος..ουσιαστικά κοιμάται.
Τι λες τελικά..πρέπει να προσπαθείς να είσαι σε ΕΠΙΓΝΩΣΗ και σε ΑΥΤΟΣΥΝΕΙΔΗΣΗ; Ή τελικά δεν χρειάζεται καμία προσπάθεια όπως λες;
quote:
Εγώ είμαι η επίγνωση γιατι κάθε φορά χρειάζεται συνειδητή προσπάθεια.
Μπορούν να απαντήσουν και άλλοι συνομιλητές…
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Edited by - ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ on 26/04/2010 17:21:33
quote:
Παραπονιέσαι και απορείς που δεν σε ρωτάμε..και όταν σε ρωτάμε δεν θέλεις να μπεις σε λεπτομέρειες..δηλ τι θες να κάνουμε; Και ο ZIP σε ρώτησε και ενδιαφέρθηκε επιστημονικά.
ΛΟΙΠΩΝ;
Ο βασικός λόγος είναι οτι υπάρχουν μερικές σελίδες που έχω δώσει πολλές φορές,οπότε δέν χρειάζεται γιατί θα ήταν πολύ κοπιαστικό να γράψω π.χ. αυτά που έχει γράψει ο PaNo. Εξάλου γνωρίζω οτι θα ήταν άδικος κόπος με εσάς.Δέν συμφωνείς?
quote:
Αν πας και ρωτησεις το πιο παρακμιασμενο ατομο για το ποιος αισθανεται; Θα σου απαντησει «ΕΓΩ αισθανομαι»
Εγώ σκάφτομαι, εγώ μιλώ ,εγώ είμαι, εγώ κάνω, εγώ, εγώ, εγώ…Τα πράγματα είναι απλά. Όταν κάποιος κινδυνεύει πχ. γλιστρά και βρίσκεται στον αέρα..αυτή ακριβώς την στιγμή είναι παρών και συνειδητός. Το παρελθών και το μέλλων δεν υπάρχουν..υπάρχει μια άμεση ανταπόκριση στο παρών..και κάποιος που κοιτά σαν σιωπηλός παρατηρητής στο τι συμβαίνει..χωρίς να κρίνει.
Ακόμα και αν περάσει μια σκέψη γίνεται και αυτή αντικείμενο της παρατήρησης.Μετά από αυτήν την στιγμή και όταν ο νους αρχίζει να ξαναλειτουργεί και η συνείδηση να έχει ταυτιστεί με αυτό που δεν είναι, τότε λέει «ήταν σαν να παρακολουθούσα αυτό που μου συνέβαινε λες και κάποιος άλλος κοίταζε εμένα..»
«ο χρόνος ήταν σαν μια στιγμή να ήταν αιώνια παρόλο που όλο αυτό κράτησε μερικά δευτερόλεπτα» «ήταν λες και ο χρόνος πήγαινε αργά, τα έβλεπα όλα σε αργή κίνηση»Όλοι μας την ώρα του κινδύνου αποκτάμε ξαφνικά επίγνωση. Είναι περίεργο αλλά έχει συμβεί σε όλους μας. Απλά κανείς δεν δίνει σημασία σε αυτό που του συνέβη.
Για να μπορέσει κάποιος; Να ξαναγίνει συνειδητός και με επίγνωση πρέπει αρχικά να προσπαθήσει με την ιδία του την συνείδηση.
Δεν έχεις καταλάβει και μάλλον δεν έχεις μπει και στο κόπο ποτέ να δεις αυτά που σου έχω πει.Για να δεις αν χρειάζεται προσπάθεια εσύ αλλά και άλλοι φίλοι που μας παρακολουθούν κάνε το εξής πείραμα. Ένας επιστήμονας κάνει πειράματα και βρίσκει τις αποδείξεις. Στην εσωτερική επιστήμη το πείραμα και ο πειραματιζόμενος είναι το ίδιο. Αυτή είναι και η βασική διαφορά της επιστήμης με την εσωτερική επιστήμη. Δεν βρίσκεις τις αποδείξεις έξω από εσένα αλλά μέσα σε εσένα.
Λοιπών..Για να μπορέσει κάποιος να έχει ΕΝΘΥΜΗΣΗ ΕΑΥΤΟΥ πρέπει να μπορεί να ξέρει σε τι έχει ενθύμηση. Πρέπει κάποιος να καταλάβει ότι άλλο είναι η ΑΥΤΟΕΝΘΥΜΗΣΗ και άλλο η ΑΥΤΟΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ. Αυτοπαρατήρηση μπορεί να κάνει και ένα εγώ και επίσης να είναι μηχανική. Όταν όμως κάποιος έχει ΑΥΤΟΕΝΘΥΜΗΣΗ τότε μπορεί να κάνει και αυτοπαρατήρηση χωρίς να χάνει την ΑΥΤΟΕΝΘΗΜΗΣΗ.
Κανονικά η διαίρεση της προσοχής γίνεται στα Τρία..ταυτόχρονα δηλ σε ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ, ΑΝΤΙΚΗΜΕΝΟ ΚΑΙ ΤΟΠΟ.
Στο πρώτο πρέπει να αποκτήσουμε την αίσθηση της ψυχολογικής αυτοπαρατήρησης ή αν θέλετε την επίγνωση του παρατηρητή. Χωρίς να χάσουμε αυτήν την επίγνωση κοιτάμε ή παρατηρούμε το τι κάνουμε, και χωρίς να χάσουμε αυτές τις δυο προσοχές αποκτάμε και την επίγνωση του που βρισκόμαστε μέσα στο χώρο.
Αυτό που θα σου πω φιλέ ΑΛΕΞ είναι πιο απλό.. και δες εσύ αλλά και άλλοι αν χρειάζεται προσπάθεια η όχι. Το μόνο που χρειάζεται να κανείς είναι να θυμάσαι την παρουσία σου στο σύνολο ως αίσθηση. Δεν χρειάζεται να σκάφτεσαι τι αίσθηση έχεις, απλά να αισθάνεσαι στην ολότητα σου την αίσθηση που έχεις ως παρουσία.
Είσαι μια παρουσία..μην βάζεις τον νου να εξετάσει τι παρουσία είναι αυτή..απλά νιώσε το. Το πείραμα είναι να μπορείς να θυμάσαι σε ότι κανείς αυτήν την αίσθηση της ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΣΟΥ.
Όταν μιλάς στο τηλεφωνο,όταν περπατάς, όταν διαβάζεις, όταν,όταν,όταν. Θα δεις ότι δεν μπορείς να διατηρήσεις αυτήν την αίσθηση της παρουσίας σου ως αυτό που νιώθεις ότι είσαι και ότι χρειάζεται προσπάθεια για να το κανείς.
Όσο διατηρείς αυτή την αίσθηση βάζεις σε λειτούργει την συνείδηση.. δηλ ξυπνά και αρχίζεις να έχεις επίγνωση .
Όταν το ξεχνάς τότε η συνείδηση έχει προσκολληθεί και απορροφηθεί στο οτιδήποτε ξεχνώντας την αίσθηση της παρουσίας της..δηλ είναι σαν να κοιμάται..και τότε ο άνθρωπος παρόλο που φαίνεται ξύπνιος..ουσιαστικά κοιμάται.
Τι λες τελικά..πρέπει να προσπαθείς να είσαι σε ΕΠΙΓΝΩΣΗ και σε ΑΥΤΟΣΥΝΕΙΔΗΣΗ; Ή τελικά δεν χρειάζεται καμία προσπάθεια όπως λες;
Πολλύ ωραία τα λές.
Εχω προσπαθήσει στο παρελθόν και για μερικές μέρες δούλευα πάνω σε αυτό.Τυχαίνει να είμαι ένας άνθρωπος χωρίς ιδιαίτερη υπομονή και για αυτό ένιωθα σάν να χάνω τον χρόνο μου,και οτι πρέπει να κινηθώ σε άλλη κατεύθηνση, να ψάξω και να μάθω πώς λειτουργεί το κάθε τί που δέν βλέπουμε. Δέν ξέρω αλλά έτσι νιώθω,αυτό είναι το σωστό για μένα, χωρίς να ξεχνώ την αυτοενθύμηση η οποία είναι θεμελιώδεις,όλες οι διδασκαλίες αναφέρονται σε αυτήν.
Συμφωνώ στο να ζείς πάντα με επίγνωση θα προσπαθήσω να τα συνδυάσω,να το βάλω δηλαδή πάλι στο πρόγραμμά μου μαζί με τα άλλα.Πάντα ήξερα οτι κάτι τέτοιο είναι σωστό,αλλά όταν περνάνε οι μέρες και δέν βλέπεις τίποτα ωθήσε σε κάτι άλλο.Είναι ένα ελάτωμα η ανυπομονησία.
quote:
Τα πράγματα είναι απλά. Όταν κάποιος κινδυνεύει πχ. γλιστρά και βρίσκεται στον αέρα..αυτή ακριβώς την στιγμή είναι παρών και συνειδητός. Το παρελθών και το μέλλων δεν υπάρχουν..υπάρχει μια άμεση ανταπόκριση στο παρών..και κάποιος που κοιτά σαν σιωπηλός παρατηρητής στο τι συμβαίνει..χωρίς να κρίνει.
Ακόμα και αν περάσει μια σκέψη γίνεται και αυτή αντικείμενο της παρατήρησης.Μετά από αυτήν την στιγμή και όταν ο νους αρχίζει να ξαναλειτουργεί και η συνείδηση να έχει ταυτιστεί με αυτό που δεν είναι, τότε λέει «ήταν σαν να παρακολουθούσα αυτό που μου συνέβαινε λες και κάποιος άλλος κοίταζε εμένα..»
«ο χρόνος ήταν σαν μια στιγμή να ήταν αιώνια παρόλο που όλο αυτό κράτησε μερικά δευτερόλεπτα» «ήταν λες και ο χρόνος πήγαινε αργά, τα έβλεπα όλα σε αργή κίνηση»
Σε τέτοιες περιπτώσεις,είναι γνωστό οτι τα επινεφρίδια εκρίνουν ανδρεναλίνη.Τα αποτελέσματα είναι γνωστά και ένα απο αυτά είναι η απόλυτη εγρήγορση.Πειραματίστηκα κάποτε ο ίδιος σε αυτό,με συνειδητή προσπάθεια άκανα τα επινεφρίδιά μου να εκρίνουν ανδρεναλίνη και ένιωσα τα συμπτώματα,είχα απόλυτη επίγνωση, η καρδιά μου χτυπούσε πολλύ γρήγορα αλλά μετά ένιωσα πολύ εξαντλημένος.
Στον εσωτερισμό υπάρχει αντιστοιχία με τα επινεφρίδια και το πρώτο τσάκρα,στο πρώτο τσάκρα βρίσκεται η κουνταλίνη.Είναι τυχαίο τώρα αυτό? Όχι βέβαια,έχει σχέση.
Σε καμία περίπτωση δέν λέω οτι μπορεί να γίνει έτσι η αφύπνιση (να μην παρεξηγηθώ),αλλά φαντάσου ανάλογες λειτουργίες σε ποιό βαθύ επίπεδο.Παράδειγμα εσείς οι γνωστικοί,δέν λέτε οτι το έκτο σώμα, είναι το σώμα της συνείδησης?Φαντάσου να πειράξεις ή μάλλον να ενεργοποιήσεις τα αντίστοιχα επινεφρίδια (λέμε τωρα).
Το φυσικό σώμα έχει απο μόνο του συνείδηση,κάθε σώμα έχει την δική του συνείδηση-εαυτό.Όλοι οι εαυτοί πρέπει να είναι εναρμονισμένοι.
Στην ουσία δέν είμαστε τίποτα παρα μόνο ενέργεια,δέν υπάρχει ο εαυτός,όπως έχει πεί και ο Βούδας.Όλα είναι είναι.Ζούμε σε matrix,για αυτό δέν το αντιλαμβανόμαστε.
Edited by - alex22 on 26/04/2010 19:22:31
Η συνείδηση του σώματος είναι ξύπνια σε ακρές καταστάσεις (επιβίωση),η συνείδηση του συναισθηματικού σώματος,είναι ξύπνια όταν π.χ. είμαστε ερωτευμένοι ή όταν ακούμε την αγαπημένη μας μουσική ή όταν βλέπουμε τα star wars
. Η συνείδηση του νοητικού σώματος είναι ξύπνια όταν στοχαζόμαστε.Η συνείδηση του αστρικού σώματος είναι ξύπνια όταν αγαπάμε αληθινά-ψυχικά.Ποιό πάνω είναι και ποιό πνευματικά.Η άποψη μου είναι,οτι όταν κάποιος κάνει αυτοενθύμηση τότε ενεργοποιεί την συνείδηση σε γενικό επίπεδο,αλλά όχι ποιό πάνω απο την έκτη διάσταση.Αποψή μου.
quote:
Μετά από αυτήν την στιγμή και όταν ο νους αρχίζει να ξαναλειτουργεί και η συνείδηση να έχει ταυτιστεί με αυτό που δεν είναι, τότε λέει «ήταν σαν να παρακολουθούσα αυτό που μου συνέβαινε λες και κάποιος άλλος κοίταζε εμένα..»
Αυτό ακριβώς, το ένιωθα αυθόρμητα όταν ήμουν παιδί. Υπήρχαν φορές, που κοιτούσα τον εαυτό μου στον καθρέφτη και ένιωθα οτι αυτός που κοιτάω δεν είμαι εγώ, οτι εγώ είμαι κάποιος άλλος. Μετά κοιτούσα και τα χέρια μου και πάλι ένιωθα οτι δεν κοιτάω εμένα. Αυτό κρατούσε για λίγο και μετά έφευγε.
Τώρα που μεγάλωσα, όταν το κάνω αυτό δεν νοιώθω ασφαλής. Δεν μπορώ να το κάνω εύκολα. Έχω μία αίσθηση οτι πρέπει να ασχοληθώ με άλλα πρώτα και μετά με αυτό.
Φίλε alfa-omega είμαι πολύ πολύ αρχάριος για να έχω εμπεριστατωμένη άποψη για την διδασκαλία του Χριστού. Όσα κομμάτια όμως έχω συναντήσει
(που είναι λίγα) μου έχουν αρέσει.
Το αρχικό ερώτημα στην πλήρη μορφή του :
quote:
Στην κατάσταση που βρίσκεται ο άνθρωπος, δεν μπορεί να μάθει τίποτε. Για να αρχίσει να μαθαίνει, θα πρέπει πρώτα να αποδεχθεί και να παραδεχθεί πως δεν ξέρει, δεν γνωρίζει. Αν π.χ ρωτήσω τον alfa-omega, τι είναι αυτό που πραγματικά γνωρίζει και που θα έπεφτε στο γκρεμό γι' αυτό, τι είναι δηλ. αυτό που 100% γνωρίζει από Εσωτερισμό, που είναι 100% βέβαιος και απόλυτα σίγουρος ότι το γνωρίζει άριστα, ότι είναι αυθεντία σε αυτό, εσείς τι νομίζετε ; πως θα υπάρχει κάτι να πει πως το γνωρίζει απόλυτα ;;;
Σημαντική λεπτομέρεια :
Υπήρξανε παράσιτα με χαρακτήρα κακόβουλου λογισμικού και απομακρύνθηκαν από το μήνυμα του αγαπητού zip .
Και κατόπιν απομάκρυνσης των παρασίτων :
Αν π.χ ρωτήσω τον alfa-omega, τι είναι αυτό που πραγματικά γνωρίζει και που θα έπεφτε στο γκρεμό γι' αυτό, τι είναι δηλ. αυτό που 100% γνωρίζει από Εσωτερισμό, που είναι 100% βέβαιος και απόλυτα σίγουρος ότι το γνωρίζει άριστα, εσείς τι νομίζετε ; πως θα υπάρχει κάτι να πει πως το γνωρίζει απόλυτα ;;;
Είναι ένα ερώτημα που θα πρέπει να μας απασχολήσει όλους , αν δεν μας απασχόλησε ακόμη .
Οι απαντήσεις φυσικά αν είναι προσωπικές ,θα διαφοροποιούνται ,αναγκαστικά λόγω του χαρακτήρα των προσωπικοτήτων , ως προς το περιεχόμενο .
Αυτό για κάποια άτομα ,είναι ωφέλιμο ,διότι μέσω της διαφορετικότητας συγκρίνουνε , βγάζουνε χρήσιμα συμπεράσματα ,μαθαίνουνε …,
Για άτομα που δεν τα απασχολεί ο συνάνθρωπος ,οι συνάνθρωποι ως προσωπικότητα ,αλλά πολύ περισσότερο η συνείδηση , περιττεύει το ερώτημα .
Διότι μία καθαρή συνείδηση, σε όποια άτομα και αν βρίσκεται , δεν διαφοροποιείται από μία άλλη καθαρή συνείδηση, αλλά συμπίπτει με αυτήν .
Μπορούμε να κάνουμε την άσκηση για την επαλήθευση .
Να δημοσιεύσουμε τις απαντήσεις μας ,σε αυτό το ερώτημα .
Το επιθυμείται, το θέλετε ?
alfa-omega, υπάρχει κάτι που να γνωρίζεις απόλυτα σχετικά με τον Εσωτερισμό και ποιο είναι αυτό ; Υπάρχει κάτι που να το γνωρίζεις τόσο καλά, που να είσαι αυθεντία σ' αυτό, για το οποίο θα έπεφτες στον γκρεμό, θα έβαζες το χέρι σου στη φωτιά και θα έδινες ακόμη και την ζωή σου ( τόσο βέβαιος, τόσο σίγουρος, 100%, απόλυτα) και ποιο είναι αυτό ;;;
( σκέψου πως ο Ιησούς [σου], έδωσε την ζωή του για αυτά που δίδασκε, θυσιάστηκε για σένα, για να φτάσει η διδασκαλία του σε σένα. Εσύ, τι θα έκανες για να φτάσουν αυτά που λες στον κόσμο ;;; Θα πέθαινες ;;; Θα έδινες την ζωή σου ;;; Θα θυσιαζόσουν για να μάθω εγώ π.χ αυτά που λες περί ψυχής και αιωνιότητας ;;; ιδού η απορία ... )
[ Μην απαντήσεις με ερώτηση. Εγώ σε ρωτάω, εσύ μου απαντάς. Ξεκάθαρη απάντηση, απλή, για να την καταλάβουμε. Άντε να σε δω ... (χε,χε ...) Σου υπενθυμίζω πως έχεις ήδη πει, πριν από μερικές σελίδες, ότι δεν έχεις τίποτε πραγματικά δικό σου. Αν δεν με πιστεύεις, να βρω την δημοσίευση και να την παραθέσω ξανά ... (χε,χε ...), no problem. ]
Edited by - zip on 27/04/2010 12:28:36
Βρε παιδιά, γιατί γίνεται αυτός ο χαμός? Γιατί υπάρχουν αυτές οι διαμάχες?
Ο τίποτας :
Περίμενα να έχεις απαντήσει από μόνη σου σε αυτό το εύκολο ερώτημα .
Οι προσωπικότητες συγκρούονται και συγκρούονται, διότι είναι διαφορετικές, και είναι διαφορετικές διότι η προσωπικότητα ενεργεί χωριστικά ,και ενεργεί η προσωπικότητα χωριστικά διότι είναι το αντίθετο της ψυχής της προσωπικότητας ,της ουσίας της προσωπικότητας ,και είναι αντίθετη διότι ενεργεί στο πλαίσιο των αντίθετων ζευγών , και ενεργεί στο πλαίσιο των αντίθετων ζευγών διότι αν τα είχε ξεπεράσει ,θα άφηνε συγχρόνως πίσω και την εξέλιξη κατά την οποία μία κάθε προσωπικότητα πρέπει να ενσαρκώνεται ώστε να περιορίσει και ξεπληρώσει τελικά το κάρμα της ,που αυτό σημαίνει ότι όταν φτάσει ένας άνθρωπος σε αυτήν την συνείδηση δεν είναι συνήθως μεταξύ μας ,αλλά έχει απαλλαχθεί από την αναγκαιότητα της επανενσάρκωσης .
Nemesi :
Γιατί προσπαθούμε όλοι να πείσουμε τους άλλους ότι τα δικά μας πιστεύω είναι καλύτερα από των άλλων. Νομίζω ότι εδώ είμαστε για να ανταλλάσσουμε απόψεις και όχι για να πείσουμε κανέναν για κάτι.
Ο τίποτας:
Έτσι νομίζεις .
Εδώ μέσα παίζονται συμφέροντα της ιδιοτελής προσωπικότητας .
Αν την ελέγχαμε πάντα όλοι * , θα έβλεπες πάντα σε όλα τα θέματα εποικοδομητικούς και μόνον διάλογους .
*Δεν είναι η προσωπικότητα μονάχα το φυσικό μας σώμα .
Nemesi :
Δηλαδή δεν μπορούμε να κάνουμε μια κουβεντούλα για κάποιο θέμα χωρίς να γίνεται χαμός?
Ο τίποτας:
Μα φυσικά και μπορούμε αγαπητή μου .
Φτάνει να αφήσουμε έξω από την συζήτησή μας την προσωπικότητα. .
Nemesi :
Για μένα ο καθένας πρέπει να δουλεύει με τον εαυτό του, για τον εαυτό του, συμφωνώ σε πολλούς με διάφορους από σας και σε κάποια άλλα διαφωνώ.
Αυτό για μένα σημαίνει, ότι αν κάτι που είπε π.χ. ο φίλος ΥΠΗΡΕΤΗΣ, ή ο φίλος Α-Ω ή κάποιος άλλος, καταλάβω ότι είναι σωστότερο από αυτό που είχα σκεφτεί εγώ, θα το προσπαθήσω να το κάνω δικό μου, να το κάνω πράξη στη ζωή μου και όχι στη θεωρία μόνο.
Ο τίποτας:
Έτσι πρέπει είναι το σωστό για όλους.
Nemesi :
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχω δικά μου πιστεύω, για μένα σημαίνει ότι αναπτύσσομαι, ότι αναγνωρίζω κάτι που δεν είχα σκεφτεί, δεν είχα δει μια διαφορετική οπτική.
Ο τίποτας:
Μα διανύεις τα ζεύγη των αντίθετων εννοιών και είναι αυτονόητο να έχεις και να διαμορφώνεις ,αναβαθμίζεις ,πιστεύω ,απόψεις ,ετσέτερα…,
Συγκεκριμένα προσπαθείς να έχεις μία καλή εικόνα για κάθε έννοια ,που αφορά την εξέλιξή σου ,την θετική εξέλιξή σου στα πνευματικά θέματα .
Nemesi :
Μπορεί να κάνω και λάθος βέβαια, αλλά αυτές είναι οι δικές μου οι σκέψεις και προσπαθώ να τις κάνω και πράξεις, να είναι ο τρόπος ζωής μου προς αυτή την κατεύθυνση.
Ο τίποτας:
Καλή κατεύθυνση έχεις πάρει .
Κράτησε την σταθερή , πιάσε γερά το τιμόνι .
Εύχομαι να μην σε κούρασα.
Χαιρετώ .
Edited by - zip on 27/04/2010 12:10:33
Ψάχνεις αφορμές για αντιπαραθέσεις .
Το ζιζάνιο αυτό μέσα σου περιόρισέ το.
Δεν θα ικανοποιήσω την περιέργειάς σου και αυτό για το καλό σου αγαπητό μου παιδί .
Εσένα διδάσκω τέκνο μου και πάντα μαθητής μένεις .
Κάποτε θα ωριμάσεις .
Μα αν εγώ δεν υπάρχω ?
Εσύ τι θα κάνεις μόνο και έρημο με τον εκστασιασμό που τρέφεις για την προσωπικότητα (σου).
Πως θα προχωρήσεις στην εσωτερική σύνθεση ?
Θα σε αναλάβει ο αγαπητός συνάδελφος ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ παιδί μου .
Αυτός ξέρει περισσότερα από εμένα .
Είναι στα πρόθυρα να λύσει το αίνιγμα της συνείδησης με τον εμπειρικό τρόπο που τον διακατέχει .
Θα αποχωρήσω αγαπητό παιδί zip ,από τούτο το θέμα για ένα χρονικό διάστημα .
Όταν επανέλθω θέλω να έχεις απαλλαχθεί από το σύνδρομο της προσωπικότητας .
Παίδεψε εαυτόν εποικοδομητικά.
Θυμήσου αυτά που σου γράφω συχνά και τα οποία σου φαίνονται αλαμπουρνέζικα ,μελέτησε κάθε λέξη .
Χαιρετώ .
quote:
alfa-omegaΔεν θα ικανοποιήσω την περιέργειά σου [...]
Εντάξει, καταλάβαμε ... και κατάλαβαν και όλοι οι αναγνώστες ...
quote:
alfa-omegaΘα αποχωρήσω αγαπητό παιδί zip ,από τούτο το θέμα για ένα χρονικό διάστημα .
Ώρα καλή στη πρύμνη σου κι αέρα στα πανιά σου ... (χε, χε)
Edited by - zip on 27/04/2010 13:32:34
quote:
Συμφωνώ στο να ζείς πάντα με επίγνωση θα προσπαθήσω να τα συνδυάσω,να το βάλω δηλαδή πάλι στο πρόγραμμά μου μαζί με τα άλλα.Πάντα ήξερα οτι κάτι τέτοιο είναι σωστό,αλλά όταν περνάνε οι μέρες και δέν βλέπεις τίποτα ωθήσε σε κάτι άλλο.Είναι ένα ελάτωμα η ανυπομονησία.
Αγαπητέ φίλε Αλέξη.
Σου εύχομαι καλή πρόοδο.. χρειάζεται υπομονή..θέληση.. και επιμονή. Αν σε ότι κάνεις θα προσπαθείς να βάζεις την επίγνωση, τότε θα βλέπει η συνείδηση..ο εσωτερικός δάσκαλος.
Για εμένα να ξέρεις δεν με ενοχλεί με τι θα ασχοληθείς.. αρκεί να προσπαθήσεις να είσαι συνειδητός ..με επίγνωση..αυτό από μόνο του θα σε οδηγήσει στο σωστό!!
Η δυσκολία είναι παρόμοια με την κατάσταση που κοιμόμαστε σε βαθύ ύπνο και κάποιος έρχεται και μας ξυπνά..(τι σπαστική στιγμή).. δεν είναι εύκολο να σηκωθούμε..είναι τόσο γλυκά το να ξανακοιμηθούμε πάλι! Χρειάζεται προσπάθεια..θα γυρνάμε πλευρό..θα ξανακοιμόμαστε..θα ξανά ξυπνάμε..και κάποια στιγμή..αν δεν μας πάρει για «πάντα» ο γλυκός ύπνος με τα όνειρα του..τότε μια μέρα θα σηκωθούμε και θα περπατήσουμε στον δρόμο ως προς την αιώνια άνοιξη!!
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ