- Στα Ψιλα Γραμματα των ...Ε-Φημ-Εριδων//@tm@2005 - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

Ειναι η δευτερη φορα που μουρχεται στο νου ...η ιδεα να μοιραστω με τους συνοδοιπορους στο χωρο μερικα εξυπνα που διαβαζω καμμια φορα στις εφημεριδες...(βεβαια το αυτο ισχυει και για τα διαφορα περιοδικα:)
σπανια διαβαζω πλεον ολα τουτα που εγιναν παρα πολλα...κρεμαστα χρωματιστα εως αδιαφορα στα περιπτερα...
ομως...i've got a point!
και το point ειναι πως καποιες φορες ανακαλυπτω θεματα που οχι επειδη ειναι επικαιρα ετσι γενικως (+σχετικως:με την "τουβου":(
μου κανουν κλικ να τα φερω εδω...
αλλα επειδη ειναι επικαιρα για συγκεκριμενο λογο!
ποιος ο λογος;
μααα...οτι εδω στο φορουμ κουβεντιαζουμε τοοοσα θεματα....πολυ πριν ξεκινησουν πολλες φορες να ταξιδεψουν για το λαο...του κλασσικου εντυπου..
---ναι,ισχυει και το αντιθετο αλλα αυτο ειναι σπανιοτερο/τουλαχιστον με τη θεματολογια που με αφορα..τοσο εμενα οσο και τους περισσοτερους συνταξιωτες που συνδιαλεγομαι 'η διαβαζω...---

γεννηθηκε λοιπον τουτο.
εδω λοιπον θα αφηνω/αφηνουμε μοναχα σκαναρισμενα κομματια απο τον εντυπο ...κοσμο:)
δεν ειναι αναγκη να φαινεται σαν εικονα εδω εκτος κι αν δεν δημιουργει τεχνικο προβλημα.

θα ξεκινησω με ενα συγκεκριμενο δημοσιογραφο που μου αρεσει το combo καταστασεων που μαγειρευει σ'ενα μοναχα μικρο αρθρακι...στο τελος του Αγγελιοφορου...
παραθετω λοιπον ενα οχι σημερινο...και θα ακολουθησω και με αλλα επισης οχι-πια-σημερινα--
επειδη για μας εδω δεν εχει τοση σημασια το "ποσo σημερινο ειναι" αφου το εχουμε σχεδον παντα...υποψιν...in a way.)
και ισως το αναλυουμε με αλλα λογια /φαινομενικα σε ασχετα θεματα/και πολλες φορες...με αλλλη οπτικη ...γωνια:Ρ

θελω να πω δηλαδη...
αν θεωρειτε πως καποιος εχει πει κατι διαφoρετικο/ουσιαστικα ομως διαφορετικο απο το συρμο...
δωστε του εδω ενα ακομη βημα!

σαν ενα αλλο συνθημα στον τοιχο!
ετσι ισως δωσουμε παλι "κυρος" στις φυλλαδες...και δεν εξαφανιστουν...μετα τοσα "κατι-οντα!" γεγονοτα...
ετσι ισως ο παπαγαλος λουμιδη...(π.χ.) καταφερει να συνοδευει για πολλα ακομη χρονια...το πρωινο μας....ταξιδι.. στα νεα της ημερας*)

*οn life //off line...

---επιτρεπονται και καποια "καυστικα" σκιτσα, αλλα με μετρο/επειδη το point μας δεν ειναι η γελιογραφια:)αλλα ο συσχετισμος με θεμaτα που εχουμε ηδη στο Εσωτερικα.../---

καλο ξημερωμα...απο την Νυμφη του Βορρα..

Ορίστε το πρώτο άρθρο, του Ρούσου Βρανά από ΤΑ ΝΕΑ. Η στήλη του δημοσιεύει κατά καιρούς ενδιαφέροντα άρθρα

Άλλο ένα άρθρο από τα σημερινά ΝΕΑ

Βολταίρος

Σάββατο 19 & Κυριακή 20 Μαρτίου 2005
11πμ-4μμ, Αγίου Ανδρέου 4 (εκθεσιακός χώρος Ε.Λ.Ι.Α.)

Από καρτ ποστάλ και παρτιτούρες, μέχρι εφημερίδες, περιοδικά και βιβλία, ελληνικά και ξενόγλωσσα του 19ου και 20ου αι. Σε τιμές "ιδιαίτερα προσιτές". (Πρόκειται για κάποια από τα πολλαπλά αντίτυπα του Αρχείου)

Σπεύσατε βιβλιόφιλοι αναζητητές! Κάτι χρήσιμο θα βρείτε!

Thats all.

L'EXPRESS
//ΑΠΟ "ΤΑ ΠΕΡΙΠΤΕΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ" --ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ--//

cprtght@tm@2005

EL PAIS
//ΑΠΟ "ΤΑ ΠΕΡΙΠΤΕΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ" --ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ--//

cprtght@tm@2005

[<Σήμερα που ο μήνας έχει 17, στο Αναχάιμ, έξω από το LA, έγιναν τα εγκαίνια της πρώτης Ντίσνεϊλαντ, πριν από πενήντα χρόνια. Καθώς όλα τα γεγονότα που έμελλε να πετύχουν, η πρώτη μέρα μέρα ήταν καταστροφική. Οι προσκλήσεις λίγες, αλλά ο κόσμος βρήκε τρόπο να μπει με παραποιημένες. Αποτέλεσμα, πολλοί έμειναν νηστικοί, κόντεψε να βουλιάξει το ποταμόπλοιο του Μαρκ Τουέιν, ενώ (ω κερασάκι της τούρτας!) μια ψηλοτάκουνη γόβα βυθίστηκε στη φρέσκια άσφαλτο.

Δύσκολα μπορούσε το 1955 να βρεθεί καλύτερη διαφήμιση. Επιτέλους, ένας τόπος για παιδιά, όπου θα μπορούσες να ταλαιπωρηθείς αβιάστως. Οι ουρές στα εκδοτήρια έγιναν κανόνας, το μεγάλο ψυχαγωγικό πάρκο μπήκε κατευθείαν, χωρίς μεσολαβητές, στη χορεία του αμερικάνικου ονείρου. Μπροστά στην περίπου σύγχρονη δική μας θεία Λένα και στον περασμένων γενεών Γεροστάθη, το χαμογελαστό μουστακάκι του Ουόλτ Ντίσνεϊ έμοιαζε φορεμένο στον μπρούκλη θείο από την Αμέρικα, που κάθε τόσο έστελνε στα γειτονόπουλα ανίψια του στο Μπουρουκλέν, υπερφυή κουρδιστά αυτοκινητάκια και κούκλες που έλεγαν «yes», κλείνοντας τα βλέφαρα, αν τις ξάπλωνες οριζοντίως.

Το Μπουρουκλέν ήταν τοπωνύμιο των Γιαννιτσών, όχι της Νέας Υόρκης. Στο πρακτορείο του Πιπεράρη, στο Χαζνέ, ήρθαν τα πρώτα «Γέλιο και Χαρά», που γρήγορα μετονομάστηκαν σε Μικιμάους και οι πρώτοι μεταξύ μας αγγλομαθείς αναφερόντουσαν σε Μικιμάου (αν ήταν ένα και όχι πολλά), ενώ άκουσα και έναν που έλεγε «θέλω ένα σάντουιτ». Μάλιστα, σάντουιτ, επειδή στα αγγλικά ο πληθυντικός ορίζεται με ένα τελικό σίγμα. Και όταν μπήκαμε στο καινούργιο μας σχολείο, Μάρτη του 55, η πρώτη δημοτικού έκανε μάθημα σε τετράγωνα χαμηλά τραπεζάκια φορμάικας που είχαν (ως μαρκετερί) τον Γκούφη, τον Πλούτο, τον Ντόναλντ, την Κλάραμπελ και τους λοιπούς υπερατλαντικούς ζωόμορφους συντρόφους.

Τώρα, τι ψυχή να παραδώσει κάποιος που έμαθε τον Κύρο Σμιθ νωρίτερα από τον Μινώταυρο και τον Χιούη, τον Λιούη και τον Ντιούη νωρίτερα από τις γριές του Περσέα με το ένα δόντι και το ένα μάτι; Η μυθολογία ήταν ένα κόμικ. Οι θεοί που κυνηγούσαν παρθένες να τις μετατρέψουν εις ενδιαφέρουσαν κι αυτές μετατρέπονταν σε δέντρα, θάμνους, ποτάμια και ονόματα παιδιών αισθαντικών γονέων δεν έκαναν τίποτε διαφορετικό από αυτά που τραβούσε ο Δαίμων της Τασμανίας και ο Συλβέστερ από τους αθώους ήρωες. Ο πραγματικός κόσμος έχασε μερικά κλικ φωτεινότητας και άρχισε να αχνοφαίνεται ένας επινοημένος κόσμος, ορατός στην αρχή μόνο στα παιδιά, αργότερα και στους μεγάλους. Με τα Μικιμάους στο μυαλό και στο ψαχνό, δύσκολα καταλάβαινες την Αριστερά. Το αδόκητο και πολύ ξύλο της αρκούδας που έπεφτε στα φιλμάκια και στα στριπάκια έκαναν αυτομάτως ευεξήγητο τον Εμφύλιο και τον πόνο του διπλανού.
Για όλα αυτά και μύρια άλλα, χαιρετίζω τα πενηντάχρονα της Ντίσνεϊλαντ, ξεχνώντας προσωρινά πως είναι η μέρα που χάθηκε η Μπίλι Χόλιντεϊ, το 1959.>]

((Τα σέβη μου ))