- Περί ..... Διάκρισης! - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
DyingΣχετικά με την ανωτερότητα των ατομικών πεποιθήσεων, πιστεύω πως είναι μια ενδόμυχη επιθυμία του ανθρώπου ο οποίος εκφράζει τις θέσεις του.
Σαφώς και θέλει να πείσει τους συνομιλητές του για την ορθότητα των όσων υποστηρίζει, σαφώς και θέλει να τους δει να συμφωνούν μαζί του, κάτι το οποίο θα τονώσει τον εγωισμό του αλλά και θα τονώσει την δική του πίστη στις πεποιθήσεις του αυτές.
quote:
Νομίζω λοιπόν πως όταν ένας άνθρωπος καταφέρει να βγει από αυτόν τον τρόπο σκέψης και θεωρήσει την επικοινωνία όχι ως μέσο επιβολής του στους άλλους αλλά ως μια ευκαιρία ανταλλαγής ιδεών, ερεθισμάτων κι απόψεων στα πλαίσια του σεβασμού και της δημιουργικότητας, τότε ίσως να επωφεληθεί πολύ περισσότερο από αυτήν την επικοινωνία
Φίλε Dying διαχώρισα σκοπίμως τον συλλογισμό σου για να σε ρωτήσω, αν στο πρώτο μέρος θεωρείς “αρρωστημένη” την υποστήριξη της ορθότητας των πεποιθήσεων κάποιου, που κατά την γνώμη μου είναι “υγιές” στοιχείο του χαρακτήρα του, σε αντιδιαστολή με την δογματική εμμονή υποστήριξης των θέσεων του, αρνούμενος να ακούσει οποιαδήποτε άλλη άποψη.
Στην δεύτερη περίπτωση ο συλλογισμός σου είναι σωστός και με καλύπτει, αν και θα προτιμούσα μια μόνο λέξη.
Αντί “βγει” θα έλεγα “βρει” , δηλαδή “βρει αυτόν τον τρόπο σκέψης ” αντί “βγει από αυτόν τον τρόπο σκέψης”
quote:
Πιστεύω πως το να μπορέσει κάποιος να αντιληφθεί τις αδυναμίες του και τα λάθη του είναι κάτι το οποίο μπορεί να πάρει μήνες ολόκληρους.
Ολόκληρους μήνες?
Μόνο??
Αρκετά αισιόδοξη θα έλεγα η άποψη.
"Φίλε Εαρινέ
Ευχαριστώ για τη δυνατότητα που μου δίνεις να συζητήσουμε και να εκφράσω την άποψή μου. Θα προσπαθήσω να απαντήσω σε αυτά που γράφεις......"
Tι όμορφη εισαγωγή και πόσος σεβασμός απορρέουν απο τα λόγια του νεόφερτου -για μένα..μολονότι παλιού απ'οτι κατάλαβα συνδικτύου.."...καλώς μας ήρθες-ξανάρθες- φίλε μου...απο μένα ελεύθερα και αν μπορούσα να πώ κάτι θα έλεγα , ότι την σωστή διάκριση την κάνει η όμορφη καρδιά μας-Θεός για άλλους ενδεχομένως-...το καλό μας συναίσθημα που είναι προσανατολισμένο με σεβασμό και καλοσύνη απέναντι σε κάθε συνάνθρωπό μας....και ο καλός μας χαρακτήρας...στοιχεία που διακρίνω στο πρόσωπό σου!!!
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΕΣ...μέσα απο την καρδιά μου και ας γίνεις ΚΑΙ ΣΥ -μαζί με άλλους υπέροχους συνδικτύους- φωτεινό παράδειγμα συμπεριφοράς...
Νά'σαι πάντα καλά φίλε μου!!!
ΥΓ:"Για τα υπόλοιπα -τα του θέματος- που ανέφερες ως απάντηση στα όσα είπα , θα τοποθετηθώ σύντομα , ΠΑΝΤΩΣ για μένα έδωσες απάντηση με τα λόγια σου και τον τρόπο που τα είπες.."
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Καλά αυτά που λέμε και απ'ό,τι βλέπω μέχρι στιγμής σε γενικές γραμμές συμφωνούμε.
Αλλά,αυτές οι κοινωνικές επιταγές που λέγαμε πιο πάνω δεν είναι που διαμορφώνουν την προσωπικότητα και το χαρακτήρα μας;Και είπαμε επίσης ότι τα χαρακτηριστικά αυτά που λέγαμε πιο πάνω είναι μεταβλητά,επίκτητα(αυτό τουλάχιστον είναι σίγουρο) και ανούσια κάποιες φορές(και επικίνδυνα όταν ο διαχωρισμός που επιβάλλουν οδηγεί σε φανατισμό και άλλων ειδών επιβολές).
Φαντάζομαι λοιπόν ότι αν απογυμνωθούμε από όλα αυτά που μεταξύ μας ρε παιδιά μια εικόνα διαμορφώνουν και γι'αυτό τα θέλουμε,αν λοιπόν απογυμνωθούμε,αυτό που θα μείνει θα είναι κάτι πλησιέστερο στην αλήθεια.
Αλλά αν πάρω αυτό σαν δεδομένο....τελικά είναι ο χαρακτήρας του ανθρώπου επίκτητος ή εκ γεννετής;;;
Sorry αν τα μπλέκω τα πράματα
.(πού είσαι ρε makfor)
quote:
Φίλε Dying διαχώρισα σκοπίμως τον συλλογισμό σου για να σε ρωτήσω, αν στο πρώτο μέρος θεωρείς “αρρωστημένη” την υποστήριξη της ορθότητας των πεποιθήσεων κάποιου, που κατά την γνώμη μου είναι “υγιές” στοιχείο του χαρακτήρα του, σε αντιδιαστολή με την δογματική εμμονή υποστήριξης των θέσεων του, αρνούμενος να ακούσει οποιαδήποτε άλλη άποψη.
Φίλε gianipseftis, δεν θεωρώ "αρρωστημένη" ή έστω λανθασμένη την τάση του ανθρώπου να υποστηρίζει την ορθότητα των επιχειρημάτων του, των απόψεων του και των πεποιθήσεων του.
Είναι φυσιολογικό ο κάθε άνθρωπος να υποστηρίζει αυτά τα οποία πιστεύει σε μια δεδομένη χρονική στιγμή, η δογματική εμμονή είναι κάτι το διαφορετικό.
Ένα θέμα είναι κατά πόσο αυτά τα οποία πιστεύει είναι ένα σύνολο πραγμάτων τα οποία έχει διαμορφώσει ο ίδιος ή είναι ένα συνοθύλευμα επιρροών από τρίτους.
Όσον αφορά αυτό που είπα για μήνες και χρόνια, είπα και στο προηγούμενο μήνυμα μου ότι δεν ανέφερα αυτούς τους χρονικούς προσδιορισμούς με την πραγματική τους έννοια αλλά συμβολικά, σε μια προσπάθεια μου να δείξω την απόσταση μεταξύ τους. 
quote:
Αλλά αν πάρω αυτό σαν δεδομένο....τελικά είναι ο χαρακτήρας του ανθρώπου επίκτητος ή εκ γεννετής;;;
Φίλε promitheus90, νομίζω πως είναι και τα δύο.
Ο κάθε άνθρωπος γεννιέται με τάσεις, προδιαθέσεις, έμφυτες ικανότητες, κλίσεις κλπ τα οποία συνθέτουν το υλικό εκείνο το οποίο θα διαμορφώσει σε σημαντικό βαθμό τη μετέπειτα εξέλιξη του.
Πέρα από αυτό όμως επηρεάζεται κι από το περιβάλλον γύρω του οπότε έχουμε ένα "μίγμα".
Θα πρότεινα σε αυτό το σημείο να προσπαθήσουμε να εξετάσουμε το ζήτημα της ανάπτυξης ή όχι την Διάκρισης.
Υπάρχουν δηλαδή στοιχεία τα οποία μας βοηθούν να αναπτύξουμε την διακριτική μας ικανότητα και να μπορούν να μας υποδείξουν ότι αυτή είναι ορθή;
Από την άλλη, ποιοί λόγοι μπορεί να είναι εκείνοι που την καθιστούν λανθασμένη ή ελλιπή;
In anticipation of my resurrection...
quote:
...
Η ορθή κρίση, η ικανότητα διάκρισης, η επιλογή της σωστής ενέργειας, στο σωστό χρόνο και τόπο, η ικανότητα εμβάθυνσης στην ουσία των πραγμάτων και η βέλτιστη επιλογή κατά περίπτωση, είναι αποτέλεσμα (πιστεύω) βιωμάτων, εμπειριών και εφαρμογής της λογικής (σαν ρυθμιστή). Αναγκαστικά στη διαδικασία αυτή θα πρέπει τα γεγονότα να χωριστούν σε χρήσιμα και άχρηστα, αλλά πάντα σε σχέση με κάποιες αρχές και με αυτά που έχουμε ορίσει σαν εσωτερικούς στόχους. Αυτό τι σημαίνει στην πράξη… όταν θα πρέπει να αξιολογήσουμε κάτι αρχικά θα πρέπει να αποστασιοποιηθούμε από αυτό (να το δούμε σαν τρίτοι παρατηρητές) και στη συνέχεια να το επεξεργαστούμε βάσει των γνώσεων και της λογικής μας(%) και να το αξιολογήσουμε.
...
Με καλύψατε αρκετοί με τις απόψεις που διατυπώσατε, αλλά θα ήθελα να μείνω λίγο σ' αυτή την παράγραφο φίλε Jejeje, συμφωνώ ότι οι εμπειρίες, τα βιώματα και η λογική, μας βοηθάνε στη διάκριση. Ομως κατά πόσο αυτή η διάκριση είναι σωστή, αφού τις περισσότερες φορές η λογική μας δεν είναι η ... "κοινή" λογική, αλλά είναι η "δική" μας λογική. Πόσοι από μας μπορούμε να πάρουμε αποστάσεις από τα πράγματα και να τα αξιολογήσουμε ως παρατηρητές? θέλω να πω με λίγα λόγια, ότι κάποιες φορές οι καταστάσεις δεν σου αφήνουν περιθώρια να δεις πιο... καθαρά ίσως τα πράγματα. Αυτό μπορούμε να το αποφύγουμε? και αν ναι πως?
"Μην σταματάς να σπέρνεις αστέρια ακόμα κι' όταν δεν φαίνονται με γυμνό μάτι."
Edited by - Nemesi on 30/06/2011 10:13:57
Νομίζω ότι την απάντηση στα ερωτήματά σου την έδωσε ο φίλος Εαρινός....
quote:
την σωστή διάκριση την κάνει η όμορφη καρδιά μας-Θεός για άλλους ενδεχομένως-...το καλό μας συναίσθημα που είναι προσανατολισμένο με σεβασμό και καλοσύνη απέναντι σε κάθε συνάνθρωπό μας
Και ένα πράγμα είναι σίγουρο...ότι με το χρόνο μαθαίνουμε....από τις επιλογές μας και τις επιπτώσεις τους μαθαίνουμε. Και σε καμία περίπτωση δεν ισχυρίζομαι ότι αυτά που αναφέρω είναι εύκολο να επιτευχθούν. Οπότε εύλογα ρωτάς "κάποιες φορές οι καταστάσεις δεν σου αφήνουν περιθώρια να δεις πιο... καθαρά ίσως τα πράγματα. Αυτό μπορούμε να το αποφύγουμε? και αν ναι πως?".
Νομίζω με τη συνεχή αυτοαξιολόγησή μας. Το να κοιτάζουμε τον καθρέπτη στο τέλος κάθε μέρας και να φέρνουμε στο νου μας τι κάναμε, πως το κάναμε, εάν αυτό συμβάδιζε με τους στόχους μας και εάν όχι τι πρέπει να κάνουμε την επόμενη φορά για να συμβαδίζει.
Το μυστικό σε όλα αυτά είναι η λέξη "στόχος". Που θέλουμε να πάμε δηλαδή, που βλέπουμε τον εαυτό μας στο μέλλον.
Ελπίζω να απάντησα στους προβληματισμούς σου. Πάντως είμαι στη διάθεσή σου για περαιτέρω συζήτηση.
Φιλικά
Je^3
quote:
Dying
Φίλε gianipseftis, δεν θεωρώ "αρρωστημένη" ή έστω λανθασμένη την τάση του ανθρώπου να υποστηρίζει την ορθότητα των επιχειρημάτων του, των απόψεων του και των πεποιθήσεων του.
Είναι φυσιολογικό ο κάθε άνθρωπος να υποστηρίζει αυτά τα οποία πιστεύει σε μια δεδομένη χρονική στιγμή, η δογματική εμμονή είναι κάτι το διαφορετικό.
Να είσαι καλά φίλε μου.
Η διευκρίνηση αυτή με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο, την ίδια άποψη έχω άλλωστε και εγώ διατυπώσει.
quote:
nemesiκατά πόσο αυτή η διάκριση είναι σωστή, αφού τις περισσότερες φορές η λογική μας δεν είναι η ... "κοινή" λογική, αλλά είναι η "δική" μας λογική
Έλενα σωστά τα λες.
Κάθε άποψη είναι αυστηρώς υποκειμενική.
Ακόμη και η απόδοση της έννοιας του όρου “κοινή”, κατά την γνώμη μου, είναι υποκειμενικός.
Περιγράφει την παραδεκτή άποψη της εκάστοτε πλειοψηφίας μιας ομάδας, ή μιας κοινωνίας ανθρώπων, που μπορεί και να μεταβληθεί υπο ορισμένες προϋποθέσεις.
Υπό αυτήν την έννοια, η “κοινή λογική” ΔΕΝ είναι υποχρεωτικά πάντα και σωστή.
Αφού απαντώντας σε αυτό το ερώτημα μπορούμε να διακρίνουμε τι πρέπει να κάνουμε κάθε φορά. Όπως έγραψα, αναγκαστικά σε μία τέτοια διαδικασία (αξιολόγησης) θα πρέπει να ξεχωρίσουμε χρήσιμα και άχρηστα πράγματα. Αυτά θα πρέπει να διαχωρισθούν στη βάση κάποιων αρχών, κάποιου συστήματος ηθικής.
Μπορούμε να δώσουμε μία ασφαλή απάντηση σε αυτό το ερώτημα;
Το σημερινό “σωστό” μιας ομάδας/κοινωνίας μπορεί να διαφοροποιηθεί αύριο.
Θα μπορούσε ακόμα και να διαφέρει από το σωστό/λάθος μεμονωμένων ατόμων/μελών μια κοινωνίας.
Δεν είναι πάντα “ξυνον το κοινόν”
Ο γάιδαρος θα μπορούσε να πετάξει μόνο αν τον βάλουμε σε αεροπλάνο.
quote:
Οπότε το ερώτημα που τίθεται είναι... "Τι είναι σωστό και τι λάθος;".
Αφού απαντώντας σε αυτό το ερώτημα μπορούμε να διακρίνουμε τι πρέπει να κάνουμε κάθε φορά. Όπως έγραψα, αναγκαστικά σε μία τέτοια διαδικασία (αξιολόγησης) θα πρέπει να ξεχωρίσουμε χρήσιμα και άχρηστα πράγματα. Αυτά θα πρέπει να διαχωρισθούν στη βάση κάποιων αρχών, κάποιου συστήματος ηθικής.
Μπορούμε να δώσουμε μία ασφαλή απάντηση σε αυτό το ερώτημα;
Έχω την αίσθηση ότι η απάνντηση μπορεί να δοθεί απο το ερώτημα :"Ποιοί είμαστε και με ποιούς καλούμαστε να ζήσουμε"...
Αν η απάντηση -κατα την Χαϊντεγκεριανή άποψη"...ότι "άνθρωποι-είμαστε-μέσα-στον-κόσμο-είμαστε" και με αυτόν καλούμαστε να ζήσουμε και να βρούμε τον εαυτό μας δια μέσου αυτών .... τότε -αν όντως δεχθούμε ότι έτσι είναι- δεν μένει παρά να δεχθούμε ότι για να επικοινωνήσουμε με τον εαυτό μας , θα πρέπει να επικοινωνήσουμε ΚΑΙ με τον υπόλοιπο κόσμο και να φθάσουμε στο επίπεδο του "συν'ειμι" και μετέπειτα στο επίπεδο της μέθεξης που ορίζεται ως "εν-ειμι"...και αυτό -κατα την γνώμη μου- δεν επιτυγχάνεται ομιλώντας με την γλώσσα του στόματος αλλα με την "γλώσσα" της καρδιάς...
Αν προτάξουμε το "εγώ" ως βάση σε κάθε συνδιάλεξή μας ενδεχομένως να συνεννοηθούμε αλλα δεν θα επικοινωνήσουμε με τη έννοια του όρου....δεν πρόκειται να σε συναισθανθώ και βεβαίως ούτε και σύ εμένα...δεν θα μπορέσουμε να διαπεράσουμε αόρατα τείχη που στέκονται ως εμπόδια για την συναισθηματικη συνήχηση του ενός προς τον άλλο...θα συνεχίσει να υπάρχει η απομόνωση και η μοναξιά...η έλλειψη κατανόησης και ο φόβος , ενδεχομένως και ο φόβος του αγνώστου-απέναντί μας...του απόμακρου απο μας....
Έτσι το βλέπω....
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
). Τώρα φίλε μου Εαρινέ, η άποψή μου είναι ότι αν εμείς είμαστε εντάξει με τη δική μας "ηθική" αλλά ΚΑΙ με την "κοινή ηθική" νομίζω ότι μπορούμε να συνυπάρξουμε με την έννοια που δίνεις, δηλαδή με την επικοινωνία ουσιαστικά και όχι με την συνεννόηση απλά. Τελικά νομίζω ότι λίγο πολύ, όλοι μας λέμε το ίδιο πράγμα. Για μένα το θέμα είναι, μπορούμε τελικά να τα καταφέρουμε? Η απάντησή μου είναι: δεν ξέρω!
"Μην σταματάς να σπέρνεις αστέρια ακόμα κι' όταν δεν φαίνονται με γυμνό μάτι."
Edited by - Nemesi on 30/06/2011 19:23:23
xrhsimeyei sthn katapolemish toy.
Oi filoi poy tha moy poyn gia thn klassikh iatrikh toys eyxaristw alla thn gnwrizw hdh kai me exei bohthsei arketa(xwris farmaka), alla
psaxnw kati parapanw
Eyxaristw
Θα μπορώ να σου συστήσω τον γνωστό θεραπευτή, ομιλητή Ρόμπερτ Ναντέμυ, ο οποίος έχει βοηθήσει πολύ κόσμο με ελάχιστη αμοιβή και μία φίλη μου που είχε πάει με έντονα ψυχολογικά (δύο διαζύγια, πολλά ψυχοφάρμακα) είδε καλό. Το κέντρο του είναι στο χαλάνδρι και ονομάζεται αρμονική ζωή, δεν είναι αίρεση, ούτε τίποτα ''ύποπτο'', βοήθεια στον κόσμο δίνουν, με ομιλίες, θεραπευτικές συνεδρίες και σεμινάρια. Ιδιαίτερα στο emotional freedom technique έχει γράψει και βιβλίο και μπορείς να το κάνεις στον εαυτό σου, το βιβλίο λέγεται ενεργειακή ψυχολογία. Έχει και site στο internet http://holistic.therapy.gr
Εμένα και τα δύο με έχουν βοηθήσει (ρέικι και το emotional freedom technique) (έχω και εγώ κάποια έντονα ψυχολογικά που μου δημιουργούν πρόβλημα στην ομιλία μου. -και ποιος δεν έχει?-)
να είσαι καλά
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΑ
ΕΧΩ ΗΛΙΟ ΣΤΟΝ ΤΑΥΡΟ
ΣΕΛΗΝΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΘΕΝΟ
ΕΡΜΗ ΣΤΟΝ ΤΑΥΡΟ
ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΣΤΙΣ 28 ΜΟΙΡΕΣ ΤΟΥ ΤΑΥΡΟΥ
ΑΡΗ ΣΤΟΥΣ ΙΧΘΥΕΙΣ
ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ ΣΤΟΝ ΤΟΞΟΤΗ
ΠΛΟΥΤΩΝΑ ΚΑΙ ΟΥΡΑΝΟ ΣΤΟΝ ΖΥΓΟ
ΚΡΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΔΙΔΥΜΟΥΣ
ΚΛΗΡΟ ΤΥΧΗΣ ΣΤΟΝ ΚΡΙΟ
ΔΙΑ ΣΤΟΝ ΥΔΡΟΧΟΟ
ΒΟΡΕΙΟ ΔΕΣΜΟ ΣΤΟΝ ΑΙΓΟΚΕΡΟ ΚΑΙ ΝΟΤΙΟ ΣΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ.
ΩΡΟΣΚΟΠΟ ΣΤΙΣ 17 ΜΟΙΡΕΣ ΤΟΥ ΤΟΞΟΤΗ.
ΠΑΝΩ ΚΑΤΩ ΞΕΡΩ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΠΛΑΝΗΤΕΣ ΑΛΛΑ ΕΜΕΝΑ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ.ΔΙΟΤΙ ΤΙΠΟΤΑ ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ.ΟΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΑΣ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ.
ΜΕΔΟΥΣΑ
ΦΚ
