- Astral Projection - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Θέλω να προεκτείνω λίγο το θέμα.
Λέγεται ότι στην πραγματικότητα δεν έχουμε αστρικό σώμα. Αυτό που έχουμε είναι κάτι σαν σκιά του αστρικού σώματος, κάτι το αδημιούργητο. Και αυτός είναι ένας από τους λόγους που όταν αφυπνίζεται κανείς στο αστρικό πεδίο δεν μπορεί να μείνει για πολύ συνειδητός.
Αν γνωρίζει κάποιος κάτι σχετικό ας απαντήσει.
quote:Χαίρομαι ΛΕΑΝΔΡΕ, που αναζωπυρώνεις το θέμα.
Θέλω να προεκτείνω λίγο το θέμα.Λέγεται ότι στην πραγματικότητα δεν έχουμε αστρικό σώμα. Αυτό που έχουμε είναι κάτι σαν σκιά του αστρικού σώματος, κάτι το αδημιούργητο. Και αυτός είναι ένας από τους λόγους που όταν αφυπνίζεται κανείς στο αστρικό πεδίο δεν μπορεί να μείνει για πολύ συνειδητός.
Από τις λίγες γνώσεις που έχω, αυτό που λες είναι σε γενικές γραμμές σωστό.
Ο μέσος άνθρωπος δεν έχει σχηματοποιημένο το αστρικό του σώμα, αλλά πρέπει να το δημιουργήσει ο ίδιος.
Τώρα το πώς; Μία πρόταση είναι το γνωστό "να είσαι συνειδητός"
Πρόσφατα διάβασα σ' ένα βιβλίο "Προσπάθησε να θυμώσεις, ενώ είσαι συνειδητός, αυτήν τη στιγμή.
Είναι αδύνατον."
Και έχει δίκιο...
Ζήσε τη στιγμή!

Να είσαι συνειδητός. Εύκολο να το λες, δύσκολο να το εφαρμόζεις.
Βλέπω ότι το να είναι κανείς συνειδητός κατά την διάρκεια της μέρας ή και της νύχτας διαρκεί ελάχιστα δευτερόλεπτα στην καλύτερη των περιπτώσεων, από τους ανθρώπους που το πρασπαθούν. Δυστυχώς δεν υπάρχει διάρκεια και εδώ είναι το πρόβλημα.
Αν είμασταν συνειδητοί όχι μόνο δε θα θυμώναμε, αλλά ούτε θα ζηλεύαμε, ούτε θα είμασταν άπληστοι, εγωιστές, λαίμαργοι κ.ο.κ. Θα μπορούσαμε να γνωρίσουμε τον αστρικό κόσμο καθώς και άλλους ανώτερους κόσμους.
Τι προτείνεις?
Πως γίνεται?
Πως γίνεται να μη ταυτίζεσαι με τα όσα συμβαίνουν γύρω σου?
quote:ΛΕΑΝΔΡΕ, θεωρώ πολύ εύστοχες τις παρατηρήσεις σου.
Να είσαι συνειδητός. Εύκολο να το λες, δύσκολο να το εφαρμόζεις.Βλέπω ότι το να είναι κανείς συνειδητός κατά την διάρκεια της μέρας ή και της νύχτας διαρκεί ελάχιστα δευτερόλεπτα στην καλύτερη των περιπτώσεων, από τους ανθρώπους που το πρασπαθούν. Δυστυχώς δεν υπάρχει διάρκεια και εδώ είναι το πρόβλημα.
Αν είμασταν συνειδητοί όχι μόνο δε θα θυμώναμε, αλλά ούτε θα ζηλεύαμε, ούτε θα είμασταν άπληστοι, εγωιστές, λαίμαργοι κ.ο.κ. Θα μπορούσαμε να γνωρίσουμε τον αστρικό κόσμο καθώς και άλλους ανώτερους κόσμους.
Πράγματι, όντας συνειδητοί, όλα τα εγώ εξαφανίζονται και όπως λέει κι ένας δάσκαλος "έρχεται το φως και φεύγει το σκοτάδι."
Επίσης, οι ερωτήσεις σου, ακόμα πιο δύσκολο να απαντηθούν.
Θα επαναλάβω κάτι που έχω ξαναγράψει. Ας προσπαθήσουμε, όσο μπορούμε, να θυμόμαστε τον εαυτό μας, να ακούμε τη φωνή μας, όταν μιλάμε, να αισθανόμαστε τις πατούσες μας, όταν περπατάμε, να έχουμε την αίσθηση της αναπνοής μας και όλες τις παρόμοιες ενέργειες που μας κρατάνε, έστω και για λίγο, στη στιγμή.
Ζήσε τη στιγμή!

Edited by - Στέφανος on 05/08/2004 13:56:33
Ως εκεί θυμόμουν τη επόμενη μερα.
Πως ξερω όμως οτι αυτα τα λίγα που θυμάμαι δεν ήταν απλα ένα όνειρο στο οποίο δεν συμετείχα συνειδητα αλλά το είδα από την μεγααααάλη μου επιθυμία για μια αστρική προβολη;;;
Επίσης όταν πέφτετε για ύπνο και δημιουργείτε τις κατάλληλες προυποθέσεις με το μυαλό σας για μια αστρικη προβολή σας πονάει μετα από κάποια λεπτα το κεφάλι;
Εμένα μου συμβαίνει μερικες φορές και ξέρω ότι δεν προκειται να πετύχω τιποτα εκείνο το βράδυ.
Πάντα μου άρεσε ο ύπνος αλλα τώρα με αυτο το θέμα που αρχίζω να ερευνώ γουστάρω τρελλά όποτε τη πεφτω στο κρεβάτι γιατι σκέφτομαι ότι θα έχω την ευκαιρία για μια O.B.E.
Ετσι κοιμάμαι πολύ και από νωρις τελευταια.
Άσχετο...έχει ακούσει κανείς για μια θεωρία΄που λέει ότι ο καθένας μπορεί μονο με 2 ώρες υπνο την ημέρα να αισθάνεται ξεκουραστος σαν να κοιμήθηκε κανονικα αρκεί να είναι κάποιες συγκεκριμένες ανάλογα με το βιολογικό του ρολόι αλλα δεν γνωρίζω πως τις βρισκουν αυτες και αν ισχύει κατι τετοιο.
Στην περιπτωση μου παντως το βρισκω δυσκολο γιατι μ'άρεσει να κοιμαμαι γυρω στις 12 ώρες και όχι 2.
Το αν ήταν αστρική προβολή ή όχι μόνο εσύ μπορείς να το ξέρεις. Πάντως οι δονήσεις καθώς και ένας ήχος που ακούγεται πολλές φορές είναι ένδειξη ότι υπάρχει αστρική έξοδος. Και κατά τη γνώμη μου η μεγάλη σου επιθυμία προκάλεσε το φαινόμενο αυτό(συνειδητή αστρική έξοδο) γιατί το αστρικό σώμα έχει σχέση με το συναισθημα.
Το κεφάλι πονάει λόγω της διανοητικής προσπάθειας που καταβάλεις και η οποία δεν χρειάζεται. Αυτό που χρειάζεται είναι το συναίσθημα γιατί ο αστρικός κόσμος είναι ο κόσμος των επιθυμιών. Δηλ. να θέλεις, να επιθυμείς να συνειδητοποιηθείς στο αστρικό και όχι να σκέφτεσαι ότι πρέπει να αφυπνιστείς. Αυτό βοηθάει στην αρχή για να έχει κανείς κάποιες αναλαμπές. Χρειάζεται διάρκεια όμως. Γι' αυτό να θυμάσαι, ότι κάποιος είναι τόσο συνειδητός στον αστρικό κόσμο, όσο είναι και στον φυσικό κόσμο.
Για το "άσχετο" θέμα που θίγεις υπάρχει η θεωρία που λέει ότι κατά τη διάρκεια του ύπνου το ζωτικό σώμα του ανθρώπου ή αλλιώς η αύρα επισκευάζει και ξεκουράζει το φυσικό σώμα στη χρονική διάρκεια που έχει μάθει. Υπάρχουν όμως και άλλοι παράμετροι όπως τι ενέργειες χάνεις και αλλα πολλά.
δεν θελω να απομακρυνω το θεμα απο την αστρικη προβολη ,απλα να αναφερω κατι σχετικα με αυτο που ειπε ο fititis20002 για ξεκουραση και αναζωογονηση του οργανισμου με λιγες ωρες υπνου.
φιλε fititi δεν εχω ακουσει καποια σχετικη θεωρια για το πως μπορει να συμβει αυτο , εχω ομως μια προσωπικη εμπειρια.
στα μερη μου ,στην ομορφη ηπειρο ,σε ενα ορεινο και απομακρυσμενο χωριο ο υπνος ειναι 'ξαλαφρωτος' οπως λενε και οι γεροντοτεροι.εκει , 2-3 ωρες υπνου ειναι αρκετες για να ξεκουραστεις και να αρχισεις την μερα σου.ετυχε να κοιμηθω ενα βραδυ εκει 3 ωρες μονο μετα απο ξενυχτι και πραγματικα ξυπνησα τοσο ανανεωμενος και ξεκουραστος σαν να ειχα κοιμηθει 8 ωρες ,με μια καταπληκτικη διαθεση.δεν ξερω αν η ομορφη διαθεση οφειλεται στο πανεμορφο τοπιο που ειδα καθως ανοιξα το παραθυρο του σπιτιου το πρωι και στο καθαρο οξυγονο αλλα μου εκανε μεγαλη εντυπωση γιατι εγω παντα μετα απο εντονο ξενυχτι ειμαι 'καπως'.
τελοσπαντων ,οι παλιοτεροι κατι μπορει να γνωριζουν....
Τώρα να αναφέρω κάτι καινουριο...
Παρατήρησα ότι όταν είμαι σε μια χαλάρη κατάσταση πριν κοιμηθώ,μπορώ να ελέγχω τα άκρα μου,πιο εύκολα τα δαχτυλα του ποδιου μου,γιάτι είναι μικ΄ροτερα και ελαφρύτερα,αν συγκεντρωθώ σε εκέινο το σημείο που θέλω και σκεφτώ πως μετακινείται προς τα εκεί που θέλω.
Μπερδευτήκατε;Θα σας εξηγήσω...
Δεν είναι ότι δεν μπορώ να κουνήσω τα πόδια μου ή τα χέρια μου όποτε θέλω.Ο καθένας που δεν έχει καποια αναπηρία μπορεί να το κάνει.Σωστα;
Αυτο που κατάφερα εγώ είναι να παράγω κίνηση χώρις να ασκήσω δύναμη στους μυς μου.
Για παράδειγμα, κατάφερα και σήκωσα λίγο το χέρι μου και όμως δεν έβαζα καθόλου δύναμη και ένοιωθα ότι δεν το σηκώνω ακριβώς εγώ αλλά περισσότερο σαν να μου το σηκώνει κάποιος άλλος γιατί θυμάμαι ότι το ένοιωθα βάρυ.
Όπως σαν να στο σήκωνε κάποιος την ώρα που κοιμόσουν.Αυτή την αίσθηση είχα.Μόνο που δεν κοιμόμουν.
Αν το δοκιμάσετε θα το καταφέρετε.
Πλέον μπορώ να το κάνω κάθε βράδυ,αρκεί να έχω υπομονή και αυτοσυγκένρωση γιατί
1ον) Διάφορες σκέψεις και εικόνες μέας στο μυαλό σου μπορούν να σου αποσπάσουν την προσοχή και
2ον)Το χέρι,πόδι ή δάχτυλά θα κινούνται πάρα πάρα πολύ αργά προς την κατεύθυνση που τα θέλετε αλλά μην το βάλετε κάτω μέχρι να γίνει αυτο που έχετε βαλειστο μυαλό σας.
Τέλος μια ερώτηση...
Έχει αυτό καμία σχέση με Αστρική Προβολή,μήπως είναι κάποιο προηγούμενο στάδιο ή έχει να κάνει με ύπνωση,συγκεκριμένα με αυτούπνωση;
Βγες από το σώμα σου. Μια φορά θα γίνει αυτό. Όταν η ζωή σου θα σε εγκαταλείψει και η ψυχή σου θα φύγει απ'αυτό. Κοινώς στον θάνατο. (Χτύπα ξύλο!!!!)
Ας ζήσουμε την ζωή μας, ας έχει κάθε στιγμή αξία και όταν κάποτε την εγκαταλείψουμε για κάπου αλλού, τότε ας ευχηθούμε να είναι κάπου που να μπορέσουμε να προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα, όποια κι αν είναι αυτά.
Η ψυχή είναι ελεύθερη και όχι παγιδευμένη σε ένα σώμα.Μπόρεί να επισκευτεί άλλα 'μέρη' όταν κοιμόμαστε,θέλοντας ή μη.
Δεν είναι όλα τα όνειρα,ταξίδια του μυαλού σε υποσυνείδητους πόθους.
Μερικά όνειρα είναι πραγματικές διαδρομές.
Ας πούμε ότι βγαίνεις από το σώμα σου. Τι θα καταλάβεις; Κι αν το σώμα σου φθαρεί όσο εσύ θα λείπεις; Τι θα κάνεις μετά χωρίς το σώμα σου; Ένας λόγος που πρέπει να νοιαζόμαστε για το σώμα μας είναι επειδή πρέπει να νοιαζόμαστε για την ζωή μας εδώ στην γη, όχι στα αστέρια και στους πλανήτες. Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε σαν σύνολο σώμα-πνεύμα. Ακόμα κι ο Θεός καταδέχθηκε το ανθρώπινο σώμα κι έζησε σαν κανονικός άνθρωπος. Αυτά προς το παρόν... Βέβαια, γνώμη σου και δικαίωμά σου να βγεις από το σώμα σου αλλά καλό θα είναι να προσπαθείς να τα βγάλεις πέρα με την ζωή, όχι να φεύγεις προς κάποιο άγνωστο μοναχικό μέρος...
Τέλος, καλύτερα να κοιτάμε τον Πλάτωνα και όχι τον Πλωτίνο. Που θα πει: την καθαρή αυθεντική θεωρία, όχι την ακραία άποψη.
Φιλικά
Ευγένιος