- Τεστ: Κ.Δ., θεόπνευστη ή ασυναρτησίες; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Υπάρχουν και πρόβατα...
Οι μάρτυρες,όμως, έλαμψαν πιο πολύ απο όλους,γιατί έδειξαν θάρρος απαράμιλλο...
Κι αυτό κέρδισε πιο πολλούς πιστούς, γαι τον χριστιανισμό...
«Υποστηριζω, λοιπόν, ότι η αποκαλυπτική γραφή της βίβλου, είναι προς γνώσην και συμμόρφωσην όλων μας..»
Εγώ λέω πως η Βίβλος καλά είναι να αποφεύγεται ειδικά απο ανηλίκους, έτσι ώστε πρώτα να διαμορφώσουνε ένα ικανό επίπεδο γνώσης και μετά να εκτεθούνε σε όλη αυτή την ακατάσχετη εσχατολογική μυθολογία.
Τίποτα δεν έχει κανείς να κερδίσει απο την ανάγνωση της Βίβλου, πολλά όμως να χάσει. Καλό είναι επίσης να έχει πρώτα ενηλικιωθεί κάποιος, και μετά να του τεθεί γενικότερα το θέμα αποδοχής ή όχι αυτής της θρησκείας.
Και αυτές οι σκέψεις, είναι προς συμμόρφωσην όλων....
quote:
Καλό είναι επίσης να έχει πρώτα ενηλικιωθεί κάποιος, και μετά να του τεθεί γενικότερα το θέμα αποδοχής ή όχι αυτής της θρησκείας.Και αυτές οι σκέψεις, είναι προς συμμόρφωσην όλων....
Θα συμφωνήσω απόλυτα με αυτήν την θέση τροποποιώντας λίγο το "..αυτής της Θρησκείας" με το "..οποιασδήποτε Θρησκείας"...!
Θα πρέπει η όποια επιλογή να γίνεται συνειδητά απο έναν ενήλικο και όχι να αποτελεί προϊόν επιβολής και μάλιστα σε ψυχές παιδικές που δεν μπορούν εκ των πραγμάτων , ούτε να αξιολογήσουν , ούτε να αντιδράσουν ..!
Μπράβο!!!
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Αυτο που θέλω να πω,είναι, ότι όλα έχουν τρόπο και ηλικία...
Αλλά, η μόρφωση, επι ιστορικών λαθών των ανθρώπων, πιστεύω, ειναι
το λιγότερο χρήσιμη και διδακτική...
Μαθαίνεις απο τα λάθη των άλλων...
«Κατά τους πρώτους της Εκκλησίας χρόνoυς ο μέλλων να βαπτισθή κατηχείτο πρότερον εν τη χριστιανική διδασκαλία, εβαπτίζετο δ’ ευθύς ως παρείχεν εγγυήσεις ότι εδραιώθη εν τη πίστει. Αλλ’ επεκταθέντος του Χριστιανισμού εισήχθη ενωρίς υπό της Εκκλησίας της Καρχηδόνος το πρώτον ο βαπτισμός των νηπίων, επικρατήσας οριστικώς από του Ε΄ αιώνος, κυρωθείς δε υπό της πολιτείας (ρις΄ Ιουστιν, Νεαρ.)»
Λόγοι ΚΑΘΑΡΑ ΠΕΛΑΤΕΙΑΚΟΙ οδήγησαν στην αυθαιρεισία του νηπιοβαπτισμού, και έτσι απλά......κληρονομείς τη θρησκεία και δεν την ανακαλύπτεις μόνο σου!
Διότι, η Αγία Γραφή ορίζει ξεκάθαρα πως πρέπει κανείς πρώτα ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΕΙ, ΝΑ ΔΙΔΑΧΘΕΙ, ΝΑ ΜΕΤΑΝΟΗΣΕΙ και μετά να βαπτιστεί ως Χριστιανός.
Όμως, επειδή όλα γενικώς είναι αυθαίρετα και ευκαιριακά στο Χριστιανικό δόγμα έτσι και εδώ επικράτησε το συμφέρον απο την όποια ουσία.
Με άλλα λόγια, μια άκρως χριστιανική τακτική....
Γιατί, αγαπητέ μου, εγώ δεεν θυμάμαι καμία πατρώα θρησκεία,να δίνει επιλογή θρησκευτικού πιστεύω,σε νέο, ή ενήλικα....Δεν θυμάμαι καμιά θρησκεία, δυτική, ανατολική, που να έδινε στο παιδί την ελευθερία να διαλέξει...
Και φυσικά, μόνο με τα παιδιά των χριστιανών, έπρεπε να αρχίσει....
Αντικειμενικά, δώσε την διάσταση, της παιδείας....Δεν αφορά, σε ιδέες και πιστεύω;...Δεν είναι εκ φύσεως, άμεση η προσέγγιση παιδιού με το θείο;Δεν αναρωτιέται;
Ή έχει κρίση;...
quote:
....Δεν αφορά, σε ιδέες και πιστεύω;...Δεν είναι εκ φύσεως, άμεση η προσέγγιση παιδιού με το θείο;Δεν αναρωτιέται;
Ή έχει κρίση;...
Βαγγέλη , πρίν απο κάθε διαμόρφωση ή υιοθέτηση οποιασδήποτε ιδέας , ως προϋπόθεση εμφανίζεται -για τον καθένα- η εν-νόηση και η εντύπωση της αλλα και πρίν απο αυτό , θα πρέπει να υπάρχει μια παρακαταθήκη πληροφοριών εντός του κάθε υποκειμένου αλλα και κριτική αντίληψη...
Ποιά παιδεία και πράσινα άλογα , για ποιά παιδεία μιλάμε??
Η παιδεία , έτσι όπως εμφανίζεται στην Ελλάδα , τείνει πέραν κάθε ορίου να συμμορφώνει αλλα και να επιβάλλει το σωστό ως απολύτως αδιαμφισβήτητο και κανένα περιθώριο κριτικής σκέψης δεν αφήνει στο διερευνητικό μυαλουδάκι των παιδιών...παρά το καθυποτάσει και το τελματώνει , εισάγοντάς του "μασημένη" τροφή και η οποία μάλιστα δεν μπορεί να αμφισβητηθεί..!
Το μυαλό λοιπόν των περισσοτέρων παιδιών , προσαρμόζεται σε μια virtual κατάσταση και η οποία -δυστυχώς- δεν απαντάται πουθενά στην ζωή , θέτοντας τον κάθε πλέον "ενήλικα" σε μια αγωνιώδη προσπάθεια , πρκειμένου να συμβιβάσει όλα όσα έμαθε -δια μέσου της παιδείας- με την πραγματικότητα , αλλα αυτό προσθέτει επιπλέον εκ-νευρισμό και άγχος!
Αυτά είναι τα αποτελέσματα του Ελληνο-χριστιανικού πολιτισμού , ενός πολιτισμού αλληλογρονθοκοπούμενου απο εντελώς και εκ διαμέτρου νοηματοδοτήσεις , που συνθλίβουν την προσωπικότητα και αίρουν την αρμονία εντός κάθε ψυχολογικού υποκειμένου αλλα και στις περαιτέρω σχέσεις τους με τους συνανθρώπους του!
-"Ο καλός ο άνθρωπος είναι καλός διότι αυτό έρχεται μέσα απο την προσευχή και την μετάνοια δια μέσου των οποίων λαμβάνει την θεία χάρη"...λέει , απο την μια μεριά ο Χριστιανισμός
-"Ο καλός ό άνθρωπος είναι καλός διότι εν αρετή διάγει και η οποία βρίσκεται στην μεσότητα και δια μέσου του έθους γίνεται τρόπος ζωής .... -μάλιστα γίνεται αναφορά και στην καθ'ημάς μεσότητα-" ... λέει , απο την άλλη μεριά ο καθ'αυτού Ελληνική σκέψη απο τους προγόνους μας..!
Δύο διαφορετικές νοηματοδοτήσεις , μια ανθρωποκεντρική και μια θεο-κεντρική ..... η "μετά-νοια" απο το μετα-ΝΟΩ .... σημαίνει ότι "μετά-απο-αυτό-ΝΟΩ-ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ- Ή -ΠΛΕΟΝ ΝΟΩ- αντιλαμβάνομαι δηλαδή ΤΟ- ΛΑΘΟΣ-ΜΟΥ και αναλαμβάνω την ευθύνη "ΕΓΩ-ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ-ΕΓΩ"...και αυτό το εν-τυπώνω διαμορφώνοντας μια "ιδέα" εκ της οποίας πλέον νοηματο-δοτούμαι...ανάληψη πλήρους της ευθύνης και όχι απόδοση της ευθύνης οπουδήποτε αλλού!!!
Έχω "μετανοιώσει" λέει ο Νεο-Έλληνας , λές και σαν πεί έχω "μετα-νοήσει" δεν θα αναφέρεται σε αυτό το ίδιο που κάθε φορά λέει..!
Αλλα απο την στιγμή που ο Χριστιανισμός υιοθέτησε την Αρχαία Ελληνική σκέψη και προσπάθησε να την προσαρμόσει στο δόγμα...δυστυχώς προέκυψε το έκτρωμα..!!!
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Edited by - Εαρινός on 15/07/2010 14:19:19
Μεγαλυτέρα, πασών των αρετών, η διάκριση, φίλε μου...
Όσο για εκτρώματα, υπάρχουν πολλά..
Θέλεις να τα δείς,είναι το θέμα, εσύ, εγώ, ο οποιοσδήποτε, ή θα εθελοτυφλούμε, με ένα αποδιοπομπαίο τράγο στη σκάρα;;..
quote:
Αυτό που θέλω να πω, αγαπητές μου Εαρινέ, ειναι ότι η αιώνια πάλη του ζώου με τον άνθρωπο, είναι μπροστά μας και πρέπει να διακρίνουμε.....
Μεγαλυτέρα, πασών των αρετών, η διάκριση, φίλε μου...
Όσο για εκτρώματα, υπάρχουν πολλά..
Θέλεις να τα δείς,είναι το θέμα, εσύ, εγώ, ο οποιοσδήποτε, ή θα εθελοτυφλούμε, με ένα αποδιοπομπαίο τράγο στη σκάρα;;..
Δεν διαφωνώ επι του "αιτήματος" Βαγγέλη , "ναί" λέω να διαχωρισθούμε απο τα "ζώα" αλλα αφού δούμε πρώτα , τι δεν μας αρέσει σε αυτά και το λέω διότι σε πολλά είναι πολύ καλύτερα απο μας τους ανθρώπους!
Διακρίνω -καταφέρνω να δώ- την ειδοποιό της μιας "Κοσμοθεωρίας" απο την άλλη και την καταθέτω την άποψή μου , μιας και βρίσκω εν-τελώς διαφορετικές ιδέες που "διατρέχουν" απ'ακρου σ'ακρη την κάθε μιά!
Αποδιοπομπαίους τράγους δε , προσωπικά δεν ανέφερα και έχω την αίσθηση πως ερμήνευσες λάθος τα λεγόμενά μου..!
Η Πραγματικότητα όμως είναι αυτή , ο Ελληνο-χριστιανικός πολιτισμός πρόκειται για μια παρα φύσην συν-ένωση , δύο αλληλογρονθοκοποπουμένων θεωριών και δεν συν-ταιριάζουν όσο κι'αν το στριμώξουμε το "πράμα"!
Ελπίδα μου κάποια στιγμή να αναρτηθεί ένα θέμα για τον Ελληνο-χριστιανικό πολιτισμό και εκεί βήμα-βήμα ... παράγραφο-παράγραφο να αναλύσουμε κάθε "είδους συγγένεια"...!!!
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Από τη χρήση των διαφόρων γλωσσικών στοιχείων που περιέχονται στα ευαγγέλια (αραμαϊσμοί, λατινισμοί, σολοικισμοί) καθώς και τα ιστορικά, γεωγραφικά και στατιστικά λάθη που υπάρχουν, οδηγούμαστε στο συμπέρασμα πως τα κείμενα των ευαγγελίων δεν γράφτηκαν από Εβραίους, όπως ήταν οι μαθητές του Ιησού αλλά από ανθρώπους άσχετους με τον παλαιστινιακό χώρο και τα τεκταινόμενα στην περιοχή. Το πιθανότερο είναι να αποτελούν συνθέσεις διαφόρων αποκομμάτων από δω κι από κει, που πήραν ενιαία μορφή πιθανώς στα χέρια του Ειρηναίου ενώ έλαβαν μια τελική μορφή στα χέρια του πρωτομάστορα Ευσέβιου τον 4ο αιώνα.
Το «κατά Μάρκον»
Σύμφωνα με την πλειοψηφία των μελετητών, το αρχαιότερο ευαγγέλιο είναι το «κατά Μάρκον», ένα ευαγγέλιο που δεν θα μπορούσε να το πει κανείς «εντυπωσιακό» ούτε για το περιεχόμενο ούτε για τον όγκο του. Η γλώσσα ταλαιπωρείται συχνά ενώ φαίνεται να έχει υποστεί γλωσσικές βελτιώσεις από μεταγενέστερους συγγραφείς. Το περιεχόμενο παρουσιάζει τα ίδια προβλήματα: ανύπαρκτες τοποθεσίες αναφέρονται και άνθρωποι εμφανίζοντας για δυο σειρές για να εξαφανιστούν μετά. Ακόμη και τα ταξίδια του Ιησού φαίνεται να λειτουργούν πολλές φορές ενάντια στη λογική. Είναι το μικρότερο απ’τα ευαγγέλια και αποτελεί το υλικό από το οποίο αντιγράψανε οι υπόλοιποι συνοπτικοί (Ματθαίος και Λουκάς). Ο Ιησούς εμφανίζεται πολύ πιο ανθρώπινος απ’ό,τι στα υπόλοιπα ευαγγέλια ενώ τα θαύματα που του καταλογίζει ο Μάρκος είναι σαφώς περιορισμένα.
Το «κατά Ματθαίον»
Το ευαγγέλιο αυτό γράφτηκε κάποια στιγμή μετά το 155 ενώ πήρε την τελική του μορφή στα χρόνια του Ειρηναίου, ίσως από τον ίδιο τον Ειρηναίο. Χαρακτηρίζεται κυρίως από δύο σημεία: την προσπάθεια απόδειξης της εκπλήρωσης των προφητειών της ΠΔ στο πρόσωπο του Ιησού και η παρουσίαση των γραφομένων του Μάρκου σε υπερθετικό βαθμό. Για το πρώτο, χρησιμοποιούνται όλες οι διαθέσιμες γνωστές χριστιανικές τακτικές: λανθασμένες μεταφράσεις των εβραϊκών προφητειών, αναφορά σε ανύπαρκτες προφητείες, δημιουργία γεγονότων που να ταιριάζουν με τις προφητείες. Εκτός όμως από το σενάριο που έχει εμπνευστεί από την ΠΔ, ο Ματθαίος σε πολλά σημεία αντιγράφει ξεδιάντροπα την ΠΔ, βάζοντας στο στόμα του Ιησού φράσεις από προφήτες και από ψαλμούς, όπως για παράδειγμα το περίφημο «θεέ μου, θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες» που το βρίσκουμε στο 27:35 αλλά και στον Ψαλμό 21:1.
Για το θέμα της επαύξησης των αναφορών του Μάρκου από το Ματθαίο, μπορούμε να δούμε μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα.
Μάρκος
"Και έρχονται εις Ιεριχώ και εκπορευόμενοι αυτού από Ιεριχώ και των μαθητών αυτού και όχλου ικανού, ο υιός Τιμαίου Βαρτιμαίος, τυφλός, εκάθητο παρά την οδόν προσαιτών" (10:46).
Ματθαίος
"Και εκπορευομένων αυτών από Ιεριχώ ηκολούθησεν αυτώ όχλος πολύς. Και ιδού δύο τυφλοί καθήμενοι παρά την οδόν, ακούσαντες ότι Ιησούς παράγει, έκραξαν λέγοντες: ελέησον ημάς Κύριε υιός Δαυίδ".(20:29-30)
Ένας τυφλός στην Ιεριχώ για το Μάρκο, δύο τυφλοί για το Ματθαίο. Το ίδιο συμβαίνει και στη Βηθσαϊδά, όπου οι τυφλοί αυγαταίνουν για να έχει πιο πολλή περιπέτεια το έργο.
Μάρκος
"Και έρχεται εις Βηθσαϊδά και φέρουσι αυτόν τυφλόν και παρακαλούσιν αυτόν ίνα αυτού όψηται" (8:22).
Ματθαίος
"Και παράγοντι εκείθεν τω Ιησού ηκολούθησαν αυτώ δύο τυφλοί, κράζοντες και λέγοντες: ελέησον ημάς υιέ Δαυίδ" (9:27)
Εκτός όμως από την πρόσθεση τυφλών, ο Ματθαίος, ως καλός σκηνοθέτης, αυξάνει και τα «κουσούρια» των αναπήρων για να φανεί πιο μεγάλο το θαύμα, συμπληρώνοντας ακόμη και τον εαυτό του σε σχέση μ’αυτά που έγραψε δυο σειρές παραπάνω. Έτσι, αφού βάζει τον Ιησού να θεραπεύει έναν δαιμονισμένο (9:32) τον κάνει και κωφάλαλο, για να δείξει πόσο μεγάλο θαύμα έγινε (άλλο να θεραπεύσεις ένα δαιμονισμένο κι άλλο να θεραπεύσεις ένα δαιμονισμένο που είναι ΚΑΙ κωφάλαλος). Παρακάτω όμως το ξανασκέφτεται και κάνει τον κωφάλαλο δαιμονισμένο ΚΑΙ τυφλό (12:22). Ορεξη να’χει ο γιος του Γιαχωβά να θεραπεύει...
Γενικά ο συγγραφέας του ευαγγελίου του Ματθαίου, γράφει τα κείμενά του αντιγράφοντας το Μάρκο και την ΠΔ ενώ τις ιδέες του για τα γεγονότα που εφευρίσκει τις παίρνει μέσα από την ΠΔ κυρίως, ώστε να φαίνεται η εκπλήρωση των προφητειών.
Το «κατά Λουκάν»
Ο συγγραφέας του ευαγγελίου του Λουκά δεν είναι προφανώς Εβραίος και είναι ο ίδιος που έχει γράψει και τις «Πράξεις των Αποστόλων», οι οποίες επίσης απευθύνονται στο Θεόφιλο. Μάλιστα στις πράξεις έχουμε τη ρητή διαβεβαίωση του ευαγγελιστή πως στο αντίστοιχο ευαγγέλιο έχει καταγράψει «όλα όσα έκανε και είπε ο Ιησούς», διαψεύδοντας το συγγραφέα του Ιωάννη που λέει ότι «ο Ιησούς έκανε κι άλλα και δεν είναι δυνατόν να γραφούν όλα».
Αν και περιλαμβάνει μεγάλο μέρος του ευαγγελίου του Μάρκου, μερικά γεγονότα αναφέρονται για πρώτη φορά και μόνον στο ευαγγέλιο αυτό. Αποτελεί την ισχυρή αντίθεση στο ευαγγέλιο του Ματθαίου σχετικά με τη χρονολογία γέννησης του Ιησού, τοποθετώντας την περίπου 10-12 χρόνια αργότερα από το Ματθαίο.
Σύμφωνα με τον Schleiermacher, έναν από τους κορυφαίους Γερμανούς θεολόγους, το ευαγγέλιο του Λουκά αποτελεί ουσιαστικά μια σύνθεση 33 προϋπαρχόντων χειρογράφων. Όπως αναφέρει ο Schleiermacher, “Ο Λουκάς δεν είναι τίποτε άλλο παρά αυτός που έκανε τη σύνθεση και τη διάταξη των κειμένων που είχε βρει” (Schleiermacher, “Critical Essay on the Gospel of Luke”, 1825, σ. 313).
Το ευαγγέλιο του Λουκά είναι σχεδόν όμοιο με το ευαγγέλιο του Μαρκίωνα σε τέτοιο βαθμό που φαίνεται πως είτε ο Λουκάς χρησιμοποίησε και ουσιαστικά αντέγραψε το ευαγγέλιο του Μαρκίωνα είτε το ευαγγέλιο του Μαρκίωνα ήταν η πρώτη έκδοση του ευαγγελίου του Λουκά (Baring-Gould, “Lost and Hostile Gospels”, 1874, σ. 276).
Συνεχίζεται
macedon