- ΕΛΟΧΙΜ - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
«ΕΛΟΧΙΜ», στην Εβραϊκή γλώσσα σημαίνει «Ισχυρός».
Όταν ο Εβραίος λέει: «Ελοχίμ», αντιλαμβάνεται ένα «ισχυρό ον», το οποίο μπορούσε να είναι ακόμα και άνθρωπος.
Άρα με αυτή την έννοια και οι όποιοι θεοί «Ελοχίμ» χαρακτηρίζονται.
Όπως βέβαια και οι άγγελοι και ο «διάβολος» και οι προφήτες και …. και ….
Καλό είναι λοιπόν, πέρα από το να κρίνουμε επικρίνουμε κλπ τους άλλους, να καταθέτουμε τις όποιες γνώσεις έχουμε περί του θέματος.
TERRIBILIS EST LOCUS ISTE
The love is like a ball. Ul c
.|.
αν και δε νομίζω ότι θα συμφωνούσα με την ερμηνεία, χαίρομαι που προσθέσατε κάτι, την σκέψη και την γνώση σας σε τούτη δω την αναζήτηση.
Τώρα εγώ νομίζω πως η λέξη σημαίνει ξεκάθαρα "Θεός" και μάλιστα είναι στον πληθυντικό, ενώ το ρήμα στον ενικό...
Τέλος πάντων, άγνωσται αι βουλαί του Κυρίου... 
.
.
Virtus Junxit Mors Non Separabit (Whom virtue unites, death will not separate)
Edited by - Zadok on 19/04/2005 23:40:53
Φιλτάτη μου Zadok δυστυχώς δεν ομιλώ την Εβραϊκή, όμως η έννοια του «ισχυρού όντος» έχει την έννοια του Θεϊκού.
Αυτό έγραψα και δε νομίζω ότι στην γενική αντίληψη αυτή διαφωνούμε.
Υπόσχομαι όμως να εξετάσω την Εβραϊκή πλήρη εκδοχή από την πηγή της και να παραθέσω το αποτέλεσμα.
TERRIBILIS EST LOCUS ISTE
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?whichpage=3&ARCHIVEVIEW=&TOPIC_ID=5979
τα πάντα ρει
Ευκαιρίας δοθείσης λοιπόν (απίστευτος συγχρονισμός!), αναρτώ την απάντηση μου, προς κάθε ενδιαφερόμενο:
---
Η λέξη ΕΛΩΧΕΙΜ αποτελούσε και εξακολουθεί να αποτελεί ένα ακανθώδες ερμηνευτικό πρόβλημα μεταξύ των μελετητών-ερευνητών της Παλαιάς Διαθήκης καθώς ο όρος ΕΛΩΧΕΙΜ ενυπάρχει στον Πληθυντικό αριθμό μεταξύ προτάσεως που όμως ευρίσκεται στον Ενικό αριθμό καθιστώντας εαυτόν εξόφθαλμα ασύντακτο εκ πρώτης τουλάχιστον άποψης στους μη γνωρίζοντες την Εβραϊκή γλώσσα ερευνητές (και δυστυχώς υπάρχουν πολλοί).
Ας δούμε το κείμενο όπως αποδίδεται στα Ελληνικά από τους 72 με βάση το Εβραϊκό κείμενο:
(Μπεραι’ σείθ) Στην αρχή,
(Μπαρά Ελωχείμ) δημιούργησε [ο] Θεός (;)
(αιθ χασσαμάγειμ) τον ουρανό
(βε’ αίθ χα ‘άρετς) και τη γη.
Γένεση 1,1
Αν το κείμενο διαβασθεί κατά λέξη, το «Θεός» που αποδίδεται με την Εβραϊκή λέξη «ΕΛΩΧΕΙΜ» (στην Αγγλική διάλεκτο ως “Elohim”) θα έπρεπε θεωρητικά να μεταφρασθεί ως «ΘΕΟΙ» καθώς το «ΕΛΩΧΕΙΜ» αναγνωρίζεται εκ πρώτης όψεως ως Κύριο Όνομα πληθυντικού αριθμού, πτώσεως Ονομαστικής, με την διαφορά όμως πως όντας κύριο όνομα δεν διαθέτει ανεξάρτητο άρθρο οπότε ο αριθμός του καθορίζεται από το ρήμα εκ του όποιου εξαρτάται στην περίπτωση μας το «Μπαρά» (δημιούργησε) με το οποίο συμφωνεί στο γένος, και είναι αριθμού Ενικού, προσώπου γ’ αρσενικού.
Συνεπώς η ερμηνεία του ΕΛΩΧΕΙΜ σε συνάρτηση με το ρήμα εξάρτησης του, το ΜΠΑΡΑ, δικαίως αποδίδεται ως Ενικός αριθμός ([ο] Θεός) με βάση την Εβραϊκή γραμματική και το Εβραϊκό συντακτικό οπότε το πρόβλημα λύνεται, τουλάχιστον στα διαδικαστικά.
Το ερώτημα όμως «γιατί το διφορούμενο όνομα «ΕΛΩΧΕΙΜ» από μέρους του συντάκτη παραμένει.
Εδώ θα πρέπει να δούμε το θέμα λογικά, αλλά ας δούμε τι σημαίνει «ΕΛΩΧΕΙΜ».
Τι σημαίνει «ΕΛΩΧΕΙΜ»;
Καταρχήν, ετυμολογικά η λέξη ερμηνεύεται με ποικίλους τρόπους μεταξύ των ερευνητών, η κρατούσα γλωσσολογική γνώμη θέλει το όνομα προερχόμενο από το Εβραϊκό «’αιλ» που σημαίνει, «Ο Ισχυρός ή ο Δυνατός» προσδιορίζουσα κατ’ επέκταση με αυτό τον τρόπο τον Θεό δια των ιδιοτήτων του (είναι άλλωστε γνωστό στους Θεολογικούς κύκλους πως η Βίβλος αρέσκεται να προσδιορίζει τον Θεό έμμεσα με διάφορα προσωνυμία ορισμένων ιδιοτήτων του ή ενεργειών του καθώς ως γνωστόν «ουδείς γνωρίζει το όνομα»). Άλλοι μελετητές δέχονται πως το «ΕΛΩΧΕΙΜ» προέρχεται από το «’ελώαχ» που επίσης σημαίνει, «Δυνατός ή Ισχυρός» κτλ. ακολουθώντας ύστερα την ίδια ερμηνευτική πορεία με εκείνους που υποστηρίζουν την ρίζα «’αιλ».
Άλλες ριζοσπαστικότερες απόψεις θέλουν, το «ΕΛΩΧΕΙΜ» ιδιαίτερο τύπου της Χανανιτικής λέξης «*Ελ» είτε λόγο θεολογικού συγκρητισμού (συνδυασμού ας πούμε) είτε ως μια ανεξάρτητη λέξη που έχει μεν ως ρίζα της το «Ελ» της Χαναάν αλλά τροποποιημένο κατά τέτοιο τρόπο ώστε να ξεχωρίζει τον έναν και μοναδικό Θεό του Ισραήλ από το Χανανιτικό πάνθεο των ειδώλων. Ενδεχομένως αυτό να ερμηνεύει την χρήση του ενικού στο ΜΠΑΡΑ ως αντιδιαστολή προς το πάνθεο των Χαναναίων ειδωλολατρών, άλλωστε οι προπάτορες του Ισραήλ σαφώς κατάγονταν από Ειδωλολατρικές περιοχές προτού στραφούν στον Εβραϊκό Μονοθεϊσμό. Σε αυτή την περίπτωση τολμώ να υποθέσω πως το «ΕΛΩΧΕΙΜ» πλαισιωμένο από το Ενικό ρήμα ΜΠΑΡΑ δρα ως ένα είδος Ενο-Θεϊσμού στο μεταίχμιο του Μονοθεϊσμού ([οι] ΕΛΩΧΕΙΜ είναι ένας ή ο Υπέρτατος των Θεών) στην Πρώιμη (ρευστή ακόμα) Εβραϊκή θρησκεία που ακόμα υπό την επιρροή της Πολυθεΐας όπου γεννήθηκε είναι λογικό να πέρασε από αυτή την εξελικτική τάση, όπως προβλέπει η «Εξελικτική Θεολογία» ειδικά αν αναλογιστούμε την αρχαιότητα της «Ελοχιμιστικής Πηγής» (Θεωρεία των Πηγών) όπου οι έννοιες προσδιορισμού της φύσης του Θεού είναι ακόμα αμφίσημες (άλλου το ΕΛΩΧΕΙΜ προσδιορίζει «πνεύματα» άλλου μεταξύ Ενικού ρήματος τον Μοναδικό Αληθινό Θεό κτλ.)
Σχετικά με το ακανθώδες ερώτημα γιατί «ΜΠΑΡΑ ΕΛΩΧΕΙΜ»;
Πολλές λύσεις έχουν προταθεί αλλά καταρχήν ας ξεκαθαρίσουμε από νωρίς πως δεν τίθεται ζήτημα αλλοίωσης του κειμένου διότι σε μια τέτοια περίπτωση εξυπακούεται πως αν η αλλοίωση είχε σκοπό να αποκρύψει έναν τυχόν πληθυντικό αριθμό στο ΕΛΩΧΕΙΜ θα γινότανε πάντα σε συνάρτηση με το υπόλοιπο κείμενο ώστε να μην δημιουργεί σε καμία περίπτωση ερμηνευτικά προβλήματα που θα ενέτειναν το πρόβλημα αντί να το αποκρύπτουν εντελώς για τον Εβραίο αναγνώστη.
Κατ’ επέκταση ο προβληματισμός μας θα πρέπει να στραφεί στον αρχικό συντάκτη του κειμένου και στην συντακτική εκλογή του, πάντα υπό το πρίσμα πως η Πεντάτευχος υπήρξε βιβλίο εξαιρετικά σεβαστό, ιερό, για τους Εβραίους σχεδόν στο σύνολο της Ιστορικής τους πορείας.
Πληθυντικός Ευγένειας ή καλύτερα Μεγαλοπρέπειας.
Η κλασσικότερη προταθείσα από πολύ νωρίς ερμηνευτική προσέγγιση - λύση στο συγκεκριμένο πρόβλημα, αναγνώρισε στο πληθυντικό αριθμό ΕΛΩΧΕΙΜ την ύπαρξη «Πληθυντικού Ευγένειας» απέναντι στον Θεό από μέρους του συντάκτη. Αδελφή με την συγκεκριμένη ερμηνεία είναι και εκείνη που θέλει το ΕΛΩΧΕΙΜ πληθυντικό αριθμό αναγνώρισης της Μεγαλοπρέπειας του Θεού από μέρους του συντάκτη για προφανείς λόγους. Αμφότερες αιτιολογίες δύναται να ερμηνεύσουν ικανοποιητικός την χρήση του ΕΛΩΧΕΙΜ στο κείμενο για τους Βιβλικούς ερμηνευτές.
Η Ορθόδοξη Άποψη.
Μια λιγότερο γνώστη ερμηνεία του ΕΛΩΧΕΙΜ δίδεται αβίαστα από την Ορθόδοξη Χριστιανική θρησκεία, οι Πατέρες της οποίας από νωρίς διέγνωσαν στον τύπο «ΕΛΩΧΕΙΜ» και την εκ πρώτης όψεως ασυνταξία του «Ενικός + Πληθυντικός αριθμός» την Προ-τύπωση (δηλαδή γεγονότα της Παλαιάς Διαθήκης που προλέγουν γεγονότα της Καινής Διαθήκης δίδοντας κύρος και επιβεβαιώνοντας πως η τελευταία αποτελεί λογική συνέχεια του ιδίου Θεού σε σχέση με την πρώτη) του μυστηρίου της Αγ. Τριάδος όπου αν και λατρεύουμε «Έναν Θεό» εντούτοις εκείνος διαθέτει «Τρεις Υποστάσεις» ακριβώς όπως αυτό προ-τυπώθηκε στο 1ο κεφάλαιο του Πρώτου Βιβλίου της Πεντάτευχου και προσοχή στην 3η λέξη του, με το διφορούμενο όνομα «ΕΛΩΧΕΙΜ». Υπό το πρίσμα αυτής της ερμηνευτικής προσέγγισης το «συντακτικό πρόβλημα» του Εβραϊκού κειμένου παύει να είναι πρόβλημα για τους Ορθόδοξους Χριστιανούς Μελετητές της Βίβλου, δικαιώνοντας το «Μη νομίσητε ότι ήλθον καταλύσαι τον νόμον ή τους προφήτας, ούκ ήλθον καταλύσαι αλλά πληρώσαι» του Ιησού Χριστού (Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, 5:17) αλλά και την Θεοπνευστία του Βιβλικού Κειμένου.
Άραγε ο τύπος ΕΛΩΧΕΙΜ πέραν του Πληθυντικού χρησιμοποιείται ως Ενικός αλλού;
Φυσικά, όπως πχ. στην Έξοδο 3:4 - αξίζει επίσης να αναφέρουμε πως και άλλες Εβραϊκές λέξεις αν και στον Πληθυντικό ακολουθούνται από ρήματα Ενικού αριθμού παρουσιάζοντας παρόμοια «ασυνταξία» (για εμάς τους Δυτικούς).
Συνεπώς η ερμηνευτική προσέγγιση του ζητήματος θα πρέπει να γίνεται πολύ προσεκτικά αν θέλουμε να είμεθα αντικειμενικοί καθώς η Εβραϊκή γλώσσα αν και δανειζόμενη στην αρχαϊκή (προ-Αραμαϊκή) μορφή της την Ελληνική Αλφάβητο (αντεστραμμένη, σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές) εντούτοις γραμματικά, συντακτικά και ετυμολογικά ανήκει σε ένα εντελώς διαφορετικό γλωσσολογικό κλάδο (Σημιτικές γλώσσες) που δεν ανταποκρίνεται στους συντακτικούς τύπους των Ελληνικών και άλλων Δυτικών γλωσσών, οπότε κάθε περίπτωση υποκειμένων πληθυντικού αριθμού μεταξύ ενικών ρημάτων θα πρέπει να κρίνεται κατά περίπτωση και πάντα με μεγάλη προσοχή.
---
Τέλος όταν ο φίλος μου, μου διηγήθηκε λεπτομερώς την υποτιθέμενη ιστορία των ΕΛΩΧΕΙΜ και των ΝΕΦΕΛΕΙΜ όπως αναπτύσσεται σε αυτά τα βιβλία, απλά ξανά-άκουσα την γνωστή εδώ και αιώνες αίρεση του Γνωστικισμού ελαφρός τροποποιημένη (για τους γνωρίζοντες) ώστε να συμπεράνω πως πρόκειται για μια μορφή «νέο-γνωστικισμού».
Αυτά, τα ολίγα, καλή συνέχεια.
Edited by - XD on 06/10/2007 09:28:56
Θα σε παρακαλούσα μόνο να γράφεις με ελληνικούς χαρακτήρες κι όχι με λατινικούς προκειμένου να είναι πιο εύκολη η ανάγνωση των μηνυμάτων σου.
In anticipation of my resurrection...
quote:
Η Ορθόδοξη Άποψη.
Μια λιγότερο γνώστη ερμηνεία του ΕΛΩΧΕΙΜ δίδεται αβίαστα από την Ορθόδοξη Χριστιανική θρησκεία, οι Πατέρες της οποίας από νωρίς διέγνωσαν στον τύπο «ΕΛΩΧΕΙΜ» και την εκ πρώτης όψεως ασυνταξία του «Ενικός + Πληθυντικός αριθμός» την Προ-τύπωση (δηλαδή γεγονότα της Παλαιάς Διαθήκης που προλέγουν γεγονότα της Καινής Διαθήκης δίδοντας κύρος και επιβεβαιώνοντας πως η τελευταία αποτελεί λογική συνέχεια του ιδίου Θεού σε σχέση με την πρώτη) του μυστηρίου της Αγ. Τριάδος όπου αν και λατρεύουμε «Έναν Θεό» εντούτοις εκείνος διαθέτει «Τρεις Υποστάσεις» ακριβώς όπως αυτό προ-τυπώθηκε στο 1ο κεφάλαιο του Πρώτου Βιβλίου της Πεντάτευχου και προσοχή στην 3η λέξη του, με το διφορούμενο όνομα «ΕΛΩΧΕΙΜ». Υπό το πρίσμα αυτής της ερμηνευτικής προσέγγισης το «συντακτικό πρόβλημα» του Εβραϊκού κειμένου παύει να είναι πρόβλημα για τους Ορθόδοξους Χριστιανούς Μελετητές της Βίβλου, δικαιώνοντας το «Μη νομίσητε ότι ήλθον καταλύσαι τον νόμον ή τους προφήτας, ούκ ήλθον καταλύσαι αλλά πληρώσαι» του Ιησού Χριστού (Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, 5:17) αλλά και την Θεοπνευστία του Βιβλικού Κειμένου.
Ναι αλλά ας μην ξεχνάμε πως τότε που γράφτηκε η π.δ. δεν υπήρχε χριστιανικό δόγμα. Τότε υπήρχε μόνον ο Γιαχβέ και ουδείς μαζί του ή υπεράνω αυτού. Κατόπιν, ο χριστιανισμός εμφανίστηκε ως ιουδαϊκή αίρεση με το γνωστό του δόγμα. Κατά συνέπεια, η άποψη ότι τότε (επί Μωυσή) εκφράστηκε για πρώτη φορά η τριαδικότητα του χριστιανισμού είναι τουλάχιστον αβάσιμη, ανιστόρητη και όντως αβίαστη...
Άραγε πότε θα σταματήσουν οι πόλεμοι των copyrights? 
A - Lux e Tenebris - Ω
Οι φορείς της Π.Δ. δεν δύναται να γνωρίζουν για τις προ-τυπώσεις αυτές, πολύ περισσότερο να τις αντιληφθούν, διότι αφορούν το Μέλλον, αφορούν την εποχή της Κ.Δ.
Είναι ένα είδος κληρονομιάς αν θες που θα μπορούσε να πει κανείς πως «δεν είναι ακόμα ο καιρός της» να ερμηνευτεί και να γίνει κατανοητή, καθώς η πλήρης Αποκάλυψη του Θεού δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί.
Με βάση λοιπόν αυτή την παραδοχή (στα πλαίσια του Ορθόδοξου Δόγματος πάντα) ο Πληθυντικός αριθμός του ονόματος «ΕΛΟΧΕΙΜ» σε ρήμα Ενικού αριθμού (ΜΠΑΡΑ) προ-τυπώνει για τους Ορθόδοξους ερμηνευτές την Τριαδικότητα του Θεού, ο οποίος για αυτούς είναι πάντα ο ίδιος μεταξύ Π.Δ. και Κ.Δ. με την τελευταία να αποτελεί την λογική συνέχεια και ολοκλήρωση της πρώτης οπότε από αυτή την οπτική γωνία το φαινόμενο αιτιολογείται άριστα.
Φυσικά, τα παραπάνω για να γίνουν κατανοητά θα πρέπει a priory να αντιμετωπισθούν υπό το πρίσμα πως η έλευση του Χριστιανισμού δεν αποτελεί ένα αποκομμένο φαινόμενο στα πλαίσια της Ιστορίας αλλά λογική συνέπεια της έλευσης του πολύ αναμενόμενου Μεσσία (της Π.Δ.) στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού (Κ.Δ.) οπότε η πρώτη (Π.Δ.) ολοκληρώνεται στην δεύτερη (Κ.Δ.)
Βέβαια, δεν λέω πως σώνει και καλά είναι έτσι τα πράγματα, αν πρόσεξες αναφέρω διάφορες ερμηνευτικές προσεγγίσεις επί του θέματος απλά συμπεριλαμβάνω και την Ορθόδοξη Χριστιανική ερμηνεία του φαινομένου η οποία υπό το άνωθεν συλλογισμό λύνει το θέμα του «ΕΛΩΧΕΙΜ» θαυμάσια (πάντα υπό το άνωθεν πρίσμα επαναλμβάνω!) -δίχως να σημαίνει κατ’ ανάγκη πως είναι οπωσδήποτε θέσφατο 
.
Από εκεί και πέρα όποιος θέλει τα δέχεται, όποιος θέλει τα απορρίπτει (προσωπικά δεν με απασχολεί) - τέτοιου είδους αντιπαραθέσεις σε θέματα Πίστεως δεν οδηγούν πουθενά, συνεπώς..
Καλή συνέχεια!
Υ.Γ.
Ποία Copyrights; για τους Ορθόδοξους Χριστιανούς, Π.Δ. και Κ.Δ. έχουν τον «έναν και αυτόν» εμπνευστή -φοβού την RIAA
Edited by - XD on 07/10/2007 09:42:08
quote:
quote:
--------------------------------------------------------------------------------
Η Ορθόδοξη Άποψη.
Μια λιγότερο γνώστη ερμηνεία του ΕΛΩΧΕΙΜ δίδεται αβίαστα από την Ορθόδοξη Χριστιανική θρησκεία, οι Πατέρες της οποίας από νωρίς διέγνωσαν στον τύπο «ΕΛΩΧΕΙΜ» και την εκ πρώτης όψεως ασυνταξία του «Ενικός + Πληθυντικός αριθμός» την Προ-τύπωση (δηλαδή γεγονότα της Παλαιάς Διαθήκης που προλέγουν γεγονότα της Καινής Διαθήκης δίδοντας κύρος και επιβεβαιώνοντας πως η τελευταία αποτελεί λογική συνέχεια του ιδίου Θεού σε σχέση με την πρώτη) του μυστηρίου της Αγ. Τριάδος όπου αν και λατρεύουμε «Έναν Θεό» εντούτοις εκείνος διαθέτει «Τρεις Υποστάσεις» ακριβώς όπως αυτό προ-τυπώθηκε στο 1ο κεφάλαιο του Πρώτου Βιβλίου της Πεντάτευχου και προσοχή στην 3η λέξη του, με το διφορούμενο όνομα «ΕΛΩΧΕΙΜ». Υπό το πρίσμα αυτής της ερμηνευτικής προσέγγισης το «συντακτικό πρόβλημα» του Εβραϊκού κειμένου παύει να είναι πρόβλημα για τους Ορθόδοξους Χριστιανούς Μελετητές της Βίβλου, δικαιώνοντας το «Μη νομίσητε ότι ήλθον καταλύσαι τον νόμον ή τους προφήτας, ούκ ήλθον καταλύσαι αλλά πληρώσαι» του Ιησού Χριστού (Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, 5:17) αλλά και την Θεοπνευστία του Βιβλικού Κειμένου.
--------------------------------------------------------------------------------
Ναι αλλά ας μην ξεχνάμε πως τότε που γράφτηκε η π.δ. δεν υπήρχε χριστιανικό δόγμα. Τότε υπήρχε μόνον ο Γιαχβέ και ουδείς μαζί του ή υπεράνω αυτού. Κατόπιν, ο χριστιανισμός εμφανίστηκε ως ιουδαϊκή αίρεση με το γνωστό του δόγμα. Κατά συνέπεια, η άποψη ότι τότε (επί Μωυσή) εκφράστηκε για πρώτη φορά η τριαδικότητα του χριστιανισμού είναι τουλάχιστον αβάσιμη, ανιστόρητη και όντως αβίαστη...Άραγε πότε θα σταματήσουν οι πόλεμοι των copyrights?
Ἂς μοῦ ἐπιτραπεῖ μία καθαρὰ προσωπικὴ ἄποψη: Τὸ "Ἐλοχίμ" σὰν ἔμμεση ἀναφορὰ στὴν Ἁγία Τριάδα μοῦ φαίνεται τραγικὰ ἀν-ὀρθόδοξο, δὲν πά' να τό'πανε καὶ οἱ Ἅγιοι Πατέρες (μὴν ξεχνάμε, τὸ ἀλάθητο (ὁποιουδήποτε) εἶναι κόπυ-ράιτ ἄλλου δόγματος). Τί εἶναι δηλαδὴ ἡ Τριάδα, δημόσια ὑπηρεσία? Ἄλλωστε στὴν Ὀρθοδοξία ὑποτίθεται ὅτι ὁ Πατὴρ εἶναι ἐπὶ τῆς δημιουργίας, οὔτε ὁ Ὑιὸς οὔτε τὸ Πνεῦμα.
Πολὺ κοντόφθαλμο καὶ "πρόχειτη ἀπόδειξη" μοῦ φαίνεται, μετὰ συγχωρήσεως. Δὲν τὸ λέω φυσικὰ γι'αὐτοὺς ποὺ τὸ "ἔφεραν" στὸ θέμα, ἀλλὰ γι'αὐτοὺς ποὺ τὸ πρωτοδιετύπωσαν.
-YHVH
Love is the law, love under will.
«Ἄσαρκος γὰρ ὤν, ἐσαρκώθη ἑκὼν καὶ γέγονεν ὁ ὤν, ὃ οὐκ ἦν, δι’ ἡμᾶς. Καὶ μὴ ἐκστὰς τῆς φύσεως, μετέσχε τοῦ ἡμετέρου φυράματος. Ἐξῆλθε Λόγος εἰς ἀνάπλασιν λαῶν.»
ΔΙΠΛΟ POST
Edited by - XD on 10/10/2007 21:49:30
quote:
Ἄλλωστε στὴν Ὀρθοδοξία ὑποτίθεται ὅτι ὁ Πατὴρ εἶναι ἐπὶ τῆς δημιουργίας, οὔτε ὁ Ὑιὸς οὔτε τὸ Πνεῦμα.
Για την Ορθοδοξία συμμετέχουν κατά την Δημιουργία και τα τρία πρόσωπα της Αγ. Τριάδος (δείτε Προ-τύπωση, σε προγενέστερο μήνυμα μου), σε αυτό που ονομάζουμε μυστήριο του τριαδικού Θεού.
Ο Πατήρ δεν δρα πότε αποκομμένα από την υπόσταση του Υιού του και την υπόσταση του Αγ. Πνεύματος καθώς αμφότεροι αποτελούν ένα σύνολο, δηλαδή τον Τριαδικό Θεό.
Διαφέρουν οι Υποστάσεις μεταξύ τους; Ναι, σε ορισμένα γνωρίσματα (τα λεγόμενα Υποστατικά Ιδιώματα), Ομοιάζουν οι Υποστάσεις μεταξύ τους; Ναι, σε ορισμένα γνωρίσματα (τα λεγόμενα Κοινά Ιδιώματα).
Έχουν διαφορετικοί Ουσία (Φύση αν θες..) οι Υποστάσεις; Όχι! Διότι έτσι θα καταλήγαμε στην πολυθεΐα.
Είναι πραγματικά διαφορετική κάθε Υπόσταση του Τριαδικού Θεού; Ναι! Συνεπώς δεν νοούνται Εικονικές (Virtual) εκφάνσεις ενός Εβραϊκού Θεού (μη Τριαδική Μονοθεΐα – Εβραϊκός μονοθεϊσμός ή γνωστές Χριστιανικές αιρέσεις).
Υπό το πρίσμα αυτό μάλιστα, πολύ σωστά η Βίβλος (είτε στα Εβραϊκά είτε στην μετάφραση των 72’) στην περίπτωση που εξετάζουμε μιλά για «Θεό» ή «Θεούς» (ΕΛΩΧΕΙΜ) και όχι συγκεκριμένα περί «Πατήρ».
---
Φυσικά θα υπάρξουν ενστάσεις – αλίμονο! Πάντα υπήρχαν, τώρα θα σταματήσουν .
Όμως! Επέτρεψε μου να μην προχωρήσω περαιτέρω διότι εδώ χρειάζονται ικανές και όχι αποσπασματικές γνώσεις Ορθόδοξης Τριαδολογίας (Κοινά Ιδιώματα της Θεότητας, Υποστατικά Ιδιώματα της Θεότητας, Διάκριση Ουσίας & Ενέργειας, Σχέση Λόγου προς Πατέρα και το Αντίστροφο, Υποστατικότητα, Δογματική κτλ.) ώστε όλα αυτά να γίνουν αντιληπτά υπό την Ορθόδοξη τους βάση, και το παρόν forum δεν ενδείκνυται για τέτοιου είδους συζητήσεις, διότι α) θα υπάρξουν παρεξηγήσεις και β) ενστάσεις που θα πυροδοτήσουν χαοτικές αντιδράσεις (flame?) όσο και γ) απλοποιήσεις (λόγο χώρου) που θα δημιουργήσουν δ) μια χαώδη και ε) ελλιπή εντύπωση (οπότε θα αρκεστώ σε αυτά που προανέφερα ανεξαρτήτως περαιτέρω αιτημάτων).
Και με αυτά τα ολίγα, κλείνω και επ’ αυτού του θέματος (Αγ. Τριάδα και Δημιουργία) απαξάπαντος!
Υ.Γ.
Μιας και αμφιβάλεις για την συμμετοχή της Αγ. Τριάδος στην Δημιουργία σύμφωνα πάντα με την Ορθόδοξη Διδασκαλία , βλέπε και το Πανεπιστημιακό Σύγγραμμα «Θέματα Ορθοδόξου Δογματικής Θεολογίας», Νικ. Μητσόπουλου, έκδοση 2001 σελ. 127 όπου εξηγείται υπό το πρίσμα της Ορθόδοξης Θεολογίας η σκιώδης εκδήλωση της Αγ. Τριάδος στην Π.Δ.
Edited by - XD on 10/10/2007 22:10:55
-YHVH
Love is the law, love under will.
«Ἄσαρκος γὰρ ὤν, ἐσαρκώθη ἑκὼν καὶ γέγονεν ὁ ὤν, ὃ οὐκ ἦν, δι’ ἡμᾶς. Καὶ μὴ ἐκστὰς τῆς φύσεως, μετέσχε τοῦ ἡμετέρου φυράματος. Ἐξῆλθε Λόγος εἰς ἀνάπλασιν λαῶν.»
Ο Φωτοδότης μακεδόνας Β.Χ. ο μέγας ο εκ των Ελ ιυός και των Ελοχίμ απόγονος! Του Θεού ιυός και υπηρέτης.
quote:
ΕπαναπατριστήκαμΕ και ΕίμαστΕ Εδώ!!!Ο Φωτοδότης μακεδόνας Β.Χ. ο μέγας ο εκ των Ελ ιυός και των Ελοχίμ απόγονος! Του Θεού ιυός και υπηρέτης.
Aγαπτέ Ελ Χαράλαμπος καλως όρισες Εσω-τερικα.
Καλώς επαναπατριστήκατε. Ελπίζω η πορεία στο Εσωτέρικα να είναι δημιουργική και να σε διακρίνει πάντα η χιουμουριστική διαθεση γιατί ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥ.
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
Στην αγια γραφη,οπου βλεπετε λεξεις (Τις περισσοτερες φορες)οπως : υιοι του Θεου,ανδρες,Αγια τριαδα,Ανθρωποι,δυναμεις,Πρακτορες,ακομα και Θεος ή Κυριος ειναι μεταφρασμενες (Επιτηδες) ΛΑΘΟΣ!!!
Η αυθεντικη εβραικη αγια γραφη λεει : ΕΛΟΧΙΜ
Ο νοων νοητω......
Ζουν Αναμεσα Μας......
-YHVH
Love is the law, love under will.
«Ἄσαρκος γὰρ ὤν, ἐσαρκώθη ἑκὼν καὶ γέγονεν ὁ ὤν, ὃ οὐκ ἦν, δι’ ἡμᾶς. Καὶ μὴ ἐκστὰς τῆς φύσεως, μετέσχε τοῦ ἡμετέρου φυράματος. Ἐξῆλθε Λόγος εἰς ἀνάπλασιν λαῶν.»
Όσον αφορά τα περί ΕΛΩΧΕΙΜ = Πράκτορες = Κύριος .. δες Ησαΐας Κεφ. 3, 13:1 (μια γραμμή πιο κάτω!) «εις κρίσιν κύριος και στήσει εις κρίσιν τον λαόν αυτού» - εδώ μιλά περί Κυρίου όπερ όχι περί Πράκτορος όπερ ο Πράκτορ δεν είναι ΕΛΩΧΕΙΜ καθώς Πράκτορες = Η Διεφθαρμένη ηγεμονία της περιόδου του Προφήτου .. άρα η εξίσωση "ΕΛΩΧΕΙΜ = Πράκτορα" είναι και νοηματικά στο παρόν κείμενο ανερμάτιστη.
Υ.Γ.
Έχει κάνει μεγάλη ζημία ο Λιακόπουλος με τα τελευταία βιβλία του περί ΕΛΩΧΕΙΜ & ΝΕΦΕΛΗΜ – ο καθένας αδαείς παίρνει την Βίβλο και παρερμηνεύει όπως δει ..
Edited by - XD on 17/10/2007 10:48:16
-YHVH
Love is the law, love under will.
«Ἄσαρκος γὰρ ὤν, ἐσαρκώθη ἑκὼν καὶ γέγονεν ὁ ὤν, ὃ οὐκ ἦν, δι’ ἡμᾶς. Καὶ μὴ ἐκστὰς τῆς φύσεως, μετέσχε τοῦ ἡμετέρου φυράματος. Ἐξῆλθε Λόγος εἰς ἀνάπλασιν λαῶν.»