- Αγιουρβέδα - .-= Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ =-.
του Aνδρέα Tσουρουκτσόγλου
(ιατρός - νευρολόγος)
Η λέξη "ayurveda" αποτελείται από δύο συστατικά:
ayus = ζωή, ζωτική δύναμη, υγεία
veda = ολοκληρωμένη γνώση, επιστήμη
Με τον όρο λοιπόν αυτόν που πρακτικά σημαίνει "η επιστήμη της ζωής", ή "η γνώση της ζωής" υπονοείται ένα σύστημα το οποίο κατ' αρχήν δεν έχει τίποτα να κάνει με ασθένεια και θεραπεία! Στο όνομά του δεν υπάρχει κάποιο συστατικό που να παραπέμπει σε ένα "πάθος", όπως συμβαίνει με την ομοιο-παθητική, αλλο-παθητική, κ.λπ., ούτε όμως και κάποια θεραπεία, όπως είναι η βοτανο-θεραπευτική, η φυτο-θεραπεία, η φυσιο-θεραπεία, και τα σχετικά.
Ο αγιουρβέδα μιλάει για την ίδια τη ζωή, για την όλη δημιουργία, για το πώς ξεκίνησε και φτιάχτηκε το σύμπαν και ο ανθρωπος. Συνεχίζει με στοιχεία για την καθημερινή ζωή των ανθρώπων και την κατάσταση των τριών "επιπέδων ύπαρξής" τους, του υλικού "παχυλού" τους σώματος, του νοητικού τους σώματος και της εσώτερης φύσης τους.
Ασχολείται με το πώς αρρωσταίνουν οι άνθρωποι, και ένα μεγάλο μέρος των αγιουρβεδικών κειμένων αφιερώνεται στην προληπτική ιατρική, στο πώς δηλαδή τα άτομα δεν θα αρρωστήσουν, σεβόμενα και κυρίως αποδεχόμενα την αληθινή τους φύση και ζώντας σε αρμονία με το περιβάλλον τους.
Και στο τέλος βέβαια, εάν κάτι δεν πάει καλά και εφόσον ο ανθρωπος "τα καταφέρει και αρρωστήσει", περιγράφει και τρόπους για το πώς θα επέλθει η θεραπεία και η αποκατάσταση της υγείας.
Βασικές αρχές του συστήματος
Κατά το σύστημα αυτό, ο ανθρωπος για να ζήσει χρειάζεται πέντε λεπτά στοιχεία που είναι ο αιθέρας, ο αέρας, το πύρ, το ύδωρ και η γή και τα οποία υπάρχουν σε όλη τη δημιουργία και φυσικά και στον ανθρωπο. Εξετάζοντας απλά το όλο θέμα μπορεί κανείς να πεί ότι για να υπάρξει η ζωή του κάθε ανθρώπου, αυτός χρειάζεται τροφή για να θρέψει το σώμα του (γή), νερό για να πιεί (ύδωρ), ήλιο και φώς (πύρ), αέρα για να αναπνέει (αέρας) και χώρο για την ύπαρξή του (αιθέρας). Εάν κάτι από όλα αυτά λείψει, τότε το άτομο θα πεθάνει. Οταν τα πάντα είναι συντονισμένα, εργάζονται σωστά και τα τρία επίπεδα του ανθρώπου (σώμα, νούς και φύση) είναι εναρμονισμένα μεταξύ τους και με το περιβάλλον, τότε ο ανθρωπος απολαμβάνει την κατάσταση που ονομάζεται υγεία.
Τι λέει ο αγιουρβέδα για τις ασθένειες
Σύμφωνα με τον αγιουρβέδα, οι ασθένειες πρωτοεμφανίστηκαν όταν ο ανθρωπος ξέπεσε από τον λεγόμενο "παράδεισο της χρυσής εποχής" και άρχισαν σιγά σιγά να διαταράσσουν την τέλεια υγεία που απολάμβανε προηγουμένως. Η ιστορία του παράδεισου, ή της χρυσής εποχής, αναφέρεται επίσης με μικρές πάλι παραλλαγές στις φιλοσοφικές παραδόσεις όλων των λαών. Το σύστημα που καλείται να αντιμετωπίσει την κατάσταση της ασθένειας είναι ο αγιουρβέδα με το τρίπτυχο: hetu (αιτιολογία των ασθενειών), linga (συμπτωματολογία) και aushadha (θεραπευτική προσέγγιση).
Τα πάντα ξεκινούν όταν κάποιος ανακαλύψει ότι κάτι περίεργο συμβαίνει με την υγεία του, όταν δηλαδή αρχίσουν να εμφανίζονται διάφορα συμπτώματα που τον ταλαιπωρούν. Εάν δεν υποχωρήσουν, τότε θα απευθυνθεί σε κάποιον ιατρό αναζητώντας βοήθεια για να θεραπευτεί. Ο ιατρός θα πρέπει ξεκινώντας από τα συμπτώματα (linga) της ασθένειας την οποία παρουσιάζει ο ασθενής του, να αναζητήσει τις βαθύτερες αιτίες (hetu - κοινή ρίζα με την ελληνική λέξη "αίτιο") που τον οδήγησαν στην ασθένεια και στη συνέχεια, με κατάλληλες θεραπευτικές οδηγίες (aushadha), να τον οδηγήσει και πάλι στην κατάσταση της υγείας.
H πορεία που θα ακολουθήσει ο ιατρός στην προσπάθειά του να βοηθήσει τον ασθενή του θα περάσει από σημαντικά στάδια, με σημείο "κλειδί" την έρευνα για να διαγνωσθούν πιθανές ανισορροπίες του οργανισμού. Εδώ θα χρειαστεί ένα λεπτομερές ιστορικό, κλινική εξέταση, εργαστηριακές εξετάσεις και γενικά όλα όσα χρειάζονται για τη σωστή διάγνωση των αιτιών της ασθένειας, για τα οποία βέβαια χρειάζεται άνεση χρόνου. Θα ακολουθήσουν θεραπευτικές οδηγίες με τη χρήση φαρμάκων, βοτάνων, οδηγιών διατροφής, τεχνικών αναπνοής, κ.λπ..
Εκείνο που πρέπει να τονισθεί, είναι ότι η υγεία στον αγιουρβέδα δεν θεωρείται αυτοσκοπός, δεν είναι το τέλος του δρόμου, αλλά μάλλον μια απαραίτητη κατάσταση και προϋπόθεση για την πνευματική εξέλιξη του ανθρώπου. Ο σκοπός της ζωής δεν είναι απλώς να ζεί κανείς "υγιής", ενώ ταυτόχρονα είναι χαμένος στις καθημερινές του συνήθειες, ξεχνώντας την πνευματικότητά του. Είναι μάλλον να αναζητήσει το πραγματικό νόημα της ζωής. Να συνειδητοποιήσει και να ξαναθυμηθεί την αληθινή του φύση.
Αγγέλα Αλεξίου, Πάνος Μπαλτάς
Αγγέλα Αλεξίου, Πάνος Μπαλτάς
Είμαστε...τενεκέδες, ή γίναμε, με τον πολιτισμό της καγτανάλωσης...
d.k
που έχουν τα παιδιά..Είναι πιο κριτικά απο μας τους γονείς..Στο σχολείο, εννοώ..
Όπωςε πολύ σωστά το θέτεις, το θέμα είναι, πόσο στημένα είναι όσα γίνονται με την παιδεία και γενικά την κοινωνία μας...Κυριολεκτικά
μας κρατάνε με το ζόρι σε κρίση....
Κάτι θα θελήσουν πάλι, λέω εγώ..
Κι εκεί διαφωνούμε με φίλους, εδώ, που λένε για συνωμοσιολογία..
Εσύ πως βλέπεις το θέμα; Υπάρχον συνωμοσιολογίες η πραγματικά σχέδια που ανπροσαρμόζουν την κοινωνια ολόκληρη και μας κάνουν ότι θέλουν, πράγμα όχι απαραίτητα καλό για μας....
ας αναφέρει αυτός ότι εννοεί, ώστε να τοποθετηθούμε απ αυτού...
d.k
είναι σαφώς πιο έξυπνα απο μας και πιο ...εξελιγμένα σαν τύπος
ανθρωπου....
Για μέν, απο τα χρώματα, την εξυπνάδα,την διάπλαση,αλλά και άλλα, καταλαβαίνω ότι τα σημερινά παιδία, αποτελούν τμήμα του επόμενου κόσμου, της επόμενης εποχής, που οσο κι αν προσπαθούν, ποτέ κανείς δεν θα μπορέσει να ελέγξει...
Ο άνθρωπος, γεννήθηκε ελεύθερος, όχι σκλάβος..Καμιά κατάσταση, δεν θα μπορέσει να τον καθοδηγήσει τόσο, που να χάσει την ελευθερία του, γιατί είναι συνδεδεμένη με την προσωπικότητα του, την προσωπική του συμπεριφορά την ιδια...
πιο ...όμορφα, λέω εγώ, πιο ανοιχτόχρωμα,πιο έξυπνα....Είναι ελπίδα
για το αύριο....
Ζούμε έναν νέο άνθρωπο, πιο ήρεμο, πιο εύκολο να καταλαβει τον εαυτό
του, αυτό που είναι και που κανει...Θα βγει ο άνθρωπος απο το αδιέξοδο που του δημιούργησε ο ψεύτικος πολιτισμός της ύλης...
Η μοναδικότητά του στηρίζεται πάνω επάνω στην αντικειμενική διαμόρφωση της προσωπικότητάς του .
Ο καθένας διαμορφώνει ιδιοτελή χαρακτήρα ,δηλαδή η προσωπικότητά του συμπεριφέρεται με αποκλειστικό στόχο και σκοπό ,το ατομικό του συμφέρον.
Το πλεονέκτημα αυτού του χαρακτήρα ,αν μπορεί να ειπωθεί έτσι, είναι η δυνατότητα του προσωπικού κόσμου τον οποίο μπορεί να υλοποιήσει.
Ο πλανήτης μας είναι πλημμυρισμένος από ιδιοτελής χαρακτήρες .
Ακόμη και όταν ενώνονται σε ομαδικό επίπεδο , έτσι ώστε να δώσουνε λύση σε ήδη υπαρκτά προβλήματα ,που προκύπτουνε λόγω αυτής της συμπεριφοράς του ,
έχουνε κατά νουν το προσωπικό συμφέρον.
Φυσικά όταν αποκτήσουνε το κοινό αγαθό , που επιδιώκουνε ,γυρίζουνε και πάλι στο κουβούκλιο τους ,δηλαδή στο ατομικό συμφέρον της προσωπικότητας .
Το μειονέκτημα αυτού του χαρακτήρα , είναι η χωριστικότητα ,η οποία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της σύνθεσης της .
Μία προσωπικότητα μπορεί όμως ,να πράξη το αντίθετο.
Δηλαδή να προσπαθήσει να διαμορφώσει ανιδιοτελή χαρακτήρα.
Συνάνθρωποί μας , μας έχουνε αποδείξει ότι είναι εφικτό .
Όλοι γνωρίζουμε τις θετικές επιδράσεις που θα είχε η επικράτηση του ανιδιοτελή χαρακτήρα για τον πλανήτη .
Ο κόσμος θα ήτανε δίκαιος.
Θα υπήρχε ισότητα .
Θα είχαμε την ενοποίηση ανθρώπου με άνθρωπο σε μία τελική επικράτηση της μίας ενιαίας μονάδος Άνθρώπου με τυπική ανιδιοτελή συμπεριφορά .
Ξέρουμε τους λόγους που η Ανθρωπότητα δεν προωθεί τον ανιδιοτελή χαρακτήρα ?
Αν δεν τους ξέρουμε ,μπορούμε να τους φαντασθούμε ,υποθέσουμε ?
Εμείς ως μονάδες της Ανθρωπότητας ,μπορούμε να διαμορφώσουμε ανιδιοτελή χαρακτήρα , βασισμένη στην ατομική μας προσπάθεια ?
Αν το επιδιώξουμε τι θα αποκομίσουμε από την προσπάθεια ?
Δηλαδή αυτό το όφελος που θα αποκομίσουμε ,θα διαφοροποιείται από το όφελος που κερδίζουμε με την ιδιοτελή συμπεριφορά μας ?
Δίχως αυτόν τον παράγοντα ,τον παράγοντα κέρδος δεν μπορεί να υφίσταται υγιείς προσωπικότητα .
Αυτή η γνώμη είναι τυποποιημένη ,παγιωμένη παγκοσμίως .
Σχεδόν κανένας δεν μπορεί να φαντασθεί κάτι το ανιδιοτελές , ως υφιστάμενη πραγματικότητα αντίθετη της ιδιοτελούς προσωπικής συμπεριφοράς ,διότι απλά δεν δέχεται ένας υγιείς νους ,κάτι το οποίο υφίσταται σε μία άλλη διάσταση.
Ακόμη και αν υπάρξει μία εμπεριστατωμένη θεωρία ,με λογικά επιχειρήματα που μπορούνε να αναδείξουν την ανιδιοτέλεια ,ως αυτονοούμενο αντίθετο στοιχείο της προσωπικής συμπεριφοράς .
Η προσωπικότητα λειτουργεί έτσι για τον απλούστατο λόγο, του τρόπου δομής των αισθήσεών μας .
Οι αισθήσεις μας δεν μπορούνε να επεξεργασθούν έμπρακτα έννοιες , οι οποίες δεν ταυτίζονται με κάποια συγκεκριμένη μορφή ,εικόνα ,ήχο .
Έτσι το αφηρημένο ανιδιοτελές σχήμα , παραμένει ανεκμετάλλευτο από τους περισσότερους ανθρώπους .
Υπάρχει φυσικά λόγος .
Και αυτός είναι η συγκομιδή του κέρδους ,του ατομικού κέρδους με το οποίο ταυτίζεται αυτόματα η προσωπικότητα μας , όταν πραγματεύεται την ανιδιοτέλεια.
Τι κέρδισε για παράδειγμα ο Ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ ,που καλλιέργησε τον ανιδιοτελή χαρακτήρα στην προσωπικότητά του ?
Το βραβείο Νόμπελ για τον αγώνα του κατά των φυλετικών διακρίσεων μέσω κοινωνικής ανυπακοής και άλλων μέσων χωρίς τη χρήση βίας, που του απονεμήθηκε τον έκανε διάσημο.
Επειδή όμως δεν συμμορφώθηκε με το σύστημα , το κατεστημένο ,που θέλει πρόβατα ,κλήρους & και ιδιοτελής προσωπικότητες , τον δολοφόνησε στις 4 Απριλίου του 1968 στο Μέμφις της Πολιτείας Τεννεσί.
Η ανιδιοτέλεια έχει άμεση σχέση με το ομαδικό συμφέρον .
Περιφρονεί το ατομικό συμφέρον .
Σκοπεύει στην πρόοδο της ανθρωπότητας και όχι του ενός ανθρώπου .
Θα μπορούσε να πει κάποιος , ότι ήτανε αφελής ο Ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ , διότι θυσιάστηκε άδικα .
Ότι δεν σκέφτηκε την οικογένειά του ,αλλά τον ξένο κόσμο.
Ναι για την πραγματικότητα που επικρατεί στον κόσμο μας ,κάθε τι που δεν είναι συνυφασμένο με το κέρδος ,το ατομικό κέρδος , είναι επιζήμιο ,η τουλάχιστον επιδρά αρνητικά για την προσωπικότητα .
Το θεωρητικό όφελος της προσωπικότητας που εξασκείται και προσπαθεί να καλλιεργήσει στην πράξη ανιδιοτελή χαρακτήρα , προκύπτει από μία άλλη πραγματικότητα .
Δηλαδή μία υφιστάμενη πραγματικότητα αντίθετη με αυτήν που βιώνει όλος ο κόσμος .
Δεν είναι ορατή δια των αισθήσεών μας ,αλλά υπάρχει σε μία άλλη διάσταση .
Το να δεχθεί μία εκ των 6,551,198,404 προσωπικοτήτων του πλανήτη μας , την ύπαρξη μίας άλλης διάστασης δεν θεωρείται πλέον τόσο αφελές ,όπως συνέβαινε σε παλαιότερους καιρούς .
Τώρα που η επιστήμη έχει περισσότερα στοιχεία για το παράλληλο ,παράλληλα ,υφιστάμενα με το δικό μας σύμπαν , κάποιοι προβληματίζονται .
Είναι βέβαια ολίγοι σε αριθμό ,αλλά όσο προχωράει η γνώση ,αυξάνονται οι άνθρωποι που δέχονται ότι η πραγματικότητα που βιώνουμε δεν είναι η μοναδική υφιστάμενη.
Και φυσικά η πιθανότητα να δημιουργήσει ένα άτομο μία γέφυρα μεταξύ των δύο αυτών διαστάσεων αποκτά όλο και περισσότερο ενδιαφέρον.
Το μη ορατό όφελος για την προσωπικότητα , προκύπτει από την αδυναμία της να αξιολογήσει ορθολογιστικά τον χρόνο ,δηλαδή ο φυσικός περιορισμός της προσωπικότητας , είναι δεδομένος .
Το θεωρητικό όφελος της προσωπικότητας , που προσπαθεί να καλλιεργήσει ανιδιοτελή χαρακτήρα , δεν είναι ορατό παρά μονάχα με τον στοχασμό ,σε βάθος χρόνου .
Το πόσο βαθιά μπορεί να εισχωρήσει η προσωπικότητα στον χρόνο , εξαρτάται από την διεύρυνση της συνείδησης ,την οποία διανύει.
Στην άχρονη διάσταση , η δική μας πραγματικότητα ,η πραγματικότητα του υφιστάμενου κόσμου μας , είναι ένας κόκκος άμμου , ένα τίποτα ,πόσο μάλλον η ατομική μας ύπαρξη ?
Αποκτάει νόημα , όταν την συσχετίσουμε με το άπειρο , την αιωνιότητα , το μη πεπερασμένο .
Δηλαδή η ιδέα , ότι κάποτε θα εισέλθουμε σε μία άλλη διάσταση , καλλιεργώντας τον ανιδιοτελή χαρακτήρα στην σημερινή πραγματικότητά μας , έχει όφελος και γίνεται αυτό ορατό ,όταν συνειδητοποιήσουμε , ότι υπάρχει μία άλλη πραγματικότητα με ανιδιοτελής χαρακτήρες ,η οποία είναι αντίθετη με την δική μας , όπου κυριαρχεί παγκοσμίως ο ιδιοτελής χαρακτήρας , το συμφέρον της προσωπικότητας .
Δεν είναι τολμηρό να δεχθεί μία ανθρώπινη διάνοια , αυτήν την άλλη πραγματικότητα ως υφιστάμενη .
Απλά η κάθε διάνοια ,η κάθε προσωπικότητα χρειάζεται τον χρόνο της ,έως ότου ωριμάσει η ιδέα αυτή και η καλύτερη μέθοδος για να το πετύχει,είναι η εξάσκηση στην ανιδιοτελή συμπεριφορά τώρα , εδώ σε αυτόν τον κόσμο ,στον κόσμο των αισθήσεων.
Το θεωρητικό λοιπόν όφελος είναι διαχρονικό ,ξεπερνάει τον χρόνο/χώρο.
Φθάνει στο τελικό σημείο, όπου τα πάντα είναι μία ενιαία αδιάσπαστη μονάδα .
Μπορεί να το πετύχει η προσωπικότητα που εξασκείται σοβαρά στην ανιδιοτέλεια .
Η συνειδητή είσοδος στην μία ενιαία αδιάσπαστη μονάδα , είναι το όφελος , της κάθε προσωπικότητας ,που θέλει κάτι παραπάνω ,από το ιδιοτελές συμφέρον.
Δεν θα εισέλθει ως προσωπικότητα σε αυτήν την διάσταση ,αλλά ως μία απελευθερωμένη ψυχή ,απελευθερωμένη από μορφές ,σχήματα ,εικόνες και ήχους του παρελθόντος .
Κάνεις την ερώτηση :
quote:
Ξέρουμε τους λόγους που η Ανθρωπότητα δεν προωθεί τον ανιδιοτελή χαρακτήρα ?
…και απαντάς στο επόμενο μήνυμά σου :
quote:
Με την ιδιοτέλεια υπάρχει πάντοτε ένα κέρδος , ένα ορατό κέρδος και για τις αισθήσεις ,αλλά και για το συναίσθημα ,καθώς επίσης και στο νοητικό επίπεδο.
Δίχως αυτόν τον παράγοντα ,τον παράγοντα κέρδος δεν μπορεί να υφίσταται υγιής προσωπικότητα .
Αυτή η γνώμη είναι τυποποιημένη ,παγιωμένη παγκοσμίως .
Σωστό .
….και συνεχίζεις με το ερώτημα :
quote:
Αν δεν τους ξέρουμε, μπορούμε να τους φαντασθούμε, υποθέσουμε ?
…..και απαντάς στο επόμενο μήνυμα :
quote:
Σχεδόν κανένας δεν μπορεί να φαντασθεί κάτι το ανιδιοτελές , ως υφιστάμενη πραγματικότητα αντίθετη της ιδιοτελούς προσωπικής συμπεριφοράς ,διότι απλά δεν δέχεται ένας υγιείς νους ,κάτι το οποίο υφίσταται σε μία άλλη διάσταση.
Ακόμη και αν υπάρξει μία εμπεριστατωμένη θεωρία ,με λογικά επιχειρήματα που μπορούνε να αναδείξουν την ανιδιοτέλεια ,ως αυτονοούμενο αντίθετο στοιχείο της προσωπικής συμπεριφοράς .
Η προσωπικότητα λειτουργεί έτσι για τον απλούστατο λόγο, του τρόπου δομής των αισθήσεών μας .
Συμφωνώ .
Συνεχίζεις με την ερώτηση :
quote:
Εμείς ως μονάδες της Ανθρωπότητας ,μπορούμε να διαμορφώσουμε ανιδιοτελή χαρακτήρα, βασισμένη στην ατομική μας προσπάθεια ?
….και απαντάς :
quote:
Δηλαδή η ιδέα , ότι κάποτε θα εισέλθουμε σε μία άλλη διάσταση , καλλιεργώντας τον ανιδιοτελή χαρακτήρα στην σημερινή πραγματικότητά μας , έχει όφελος και γίνεται αυτό ορατό ,όταν συνειδητοποιήσουμε , ότι υπάρχει μία άλλη πραγματικότητα με ανιδιοτελής χαρακτήρες ,η οποία είναι αντίθετη με την δική μας , όπου κυριαρχεί παγκοσμίως ο ιδιοτελής χαρακτήρας , το συμφέρον της προσωπικότητας .
Δεν είναι τολμηρό να δεχθεί μία ανθρώπινη διάνοια , αυτήν την άλλη πραγματικότητα ως υφιστάμενη .
Αυτό , αν συνέβαινε , θα ήταν πολύ καλό . Το θεωρώ , όμως , πολύ δύσκολο , και οφείλεται στους λόγους που αναφέρεις στις παραπάνω απαντήσεις που έδωσες .
Συνεχίζεις με την ερώτηση :
quote:
Αν το επιδιώξουμε τι θα αποκομίσουμε από την προσπάθεια ?
…..η απάντησή σου είναι :
quote:
Τι κέρδισε για παράδειγμα ο Ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ ,που καλλιέργησε τον ανιδιοτελή χαρακτήρα στην προσωπικότητά του ?
Το βραβείο Νόμπελ για τον αγώνα του κατά των φυλετικών διακρίσεων μέσω κοινωνικής ανυπακοής και άλλων μέσων χωρίς τη χρήση βίας, που του απονεμήθηκε τον έκανε διάσημο.
Επειδή όμως δεν συμμορφώθηκε με το σύστημα , το κατεστημένο ,που θέλει πρόβατα ,κλήρους & και ιδιοτελής προσωπικότητες , τον δολοφόνησε στις 4 Απριλίου του 1968 στο Μέμφις της Πολιτείας Τεννεσί.
Η ανιδιοτέλεια έχει άμεση σχέση με το ομαδικό συμφέρον .
Περιφρονεί το ατομικό συμφέρον .
Σκοπεύει στην πρόοδο της ανθρωπότητας και όχι του ενός ανθρώπου .
Θα μπορούσε να πει κάποιος , ότι ήτανε αφελής ο Ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ , διότι θυσιάστηκε άδικα .
Ότι δεν σκέφτηκε την οικογένειά του ,αλλά τον ξένο κόσμο.
Ναι για την πραγματικότητα που επικρατεί στον κόσμο μας ,κάθε τι που δεν είναι συνυφασμένο με το κέρδος ,το ατομικό κέρδος , είναι επιζήμιο ,η τουλάχιστον επιδρά αρνητικά για την προσωπικότητα .
Το θεωρητικό όφελος της προσωπικότητας που εξασκείται και προσπαθεί να καλλιεργήσει στην πράξη ανιδιοτελή χαρακτήρα , προκύπτει από μία άλλη πραγματικότητα .
Δηλαδή μία υφιστάμενη πραγματικότητα αντίθετη με αυτήν που βιώνει όλος ο κόσμος .
Δεν είναι ορατή δια των αισθήσεών μας ,αλλά υπάρχει σε μία άλλη διάσταση .
Δεν θεωρώ πιθανό , με τα σημερινά ισχύοντα , ότι ο άνθρωπος θα καταλάβει το θεωρητικό όφελος της προσωπικότητας αν καλλιεργήσει ανιδιοτελή χαρακτήρα . Το γιατί , το αιτιολογείς στην ίδια την παραπάνω παράγραφο .
Τέλος θέτεις το τελευταίο σου ερώτημα :
quote:
Δηλαδή αυτό το όφελος που θα αποκομίσουμε ,θα διαφοροποιείται από το όφελος που κερδίζουμε με την ιδιοτελή συμπεριφορά μας ?
Και απαντάς στο τελευταίο σου μήνυμα :
quote:
Το θεωρητικό λοιπόν όφελος είναι διαχρονικό ,ξεπερνάει τον χρόνο/χώρο.
Φθάνει στο τελικό σημείο, όπου τα πάντα είναι μία ενιαία αδιάσπαστη μονάδα .
Μπορεί να το πετύχει η προσωπικότητα που εξασκείται σοβαρά στην ανιδιοτέλεια .
Η συνειδητή είσοδος στην μία ενιαία αδιάσπαστη μονάδα , είναι το όφελος , της κάθε προσωπικότητας ,που θέλει κάτι παραπάνω ,από το ιδιοτελές συμφέρον.
Δεν θα εισέλθει ως προσωπικότητα σε αυτήν την διάσταση ,αλλά ως μία απελευθερωμένη ψυχή ,απελευθερωμένη από μορφές ,σχήματα ,εικόνες και ήχους του παρελθόντος .
Συμφωνώ . Πιστεύεις , όμως , ότι θα το δεχθούν (αντιληφθούν) , πολλοί άνθρωποι αυτό .
Πάντως παρ’όλο το σκεπτικισμό μου , θεωρώ ότι το τελευταίο αυτό μήνυμά σου θα προβληματίσει θετικά τους αναγνώστες .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Για να αντιληφθεί και να δεχθεί κάποιος μία θεωρία , απαραίτητη προϋπόθεση είναι να υφίσταται προσπάθεια έμπρακτης εξάσκησης.
Η βιωματική εμπειρία έρχεται μετά .
Δεν πιστεύω ότι ασχολούνται πολλοί άνθρωποι με τα εσωτερικά τους σώματα ,ώστε να υπάρχει η πιθανότητα να αντιληφθούν κάποτε , ότι δεν έχουνε μόνο το φυσικό τους σώμα .
Αυτό είναι λογικό.
Σκέψου να υπήρχε η δυνατότητα τα εσωτερικά θέματα ,να ξεκινάνε από το δημοτικό ?
Αυτό κάποτε θα συμβεί .
Όταν συμβεί η ανθρωπότητα θα δέχεται με σχετική ευκολία την ύπαρξη εσωτερικών σωμάτων, όπως το συναισθηματικό , το νοητικό ,που είναι ξεχωριστά από την προσωπικότητα .
Θα βρίσκει λογική την σκέψη, να ασχολείται και να εργάζεται καθημερινά σε ομαδικό επίπεδο περισσότερο με διαχρονικές ιδέες σε σχέση με την πραγματικότητα των αισθήσεων .
Μέχρι τότε καλό είναι , τα εσωτερικά θέματα να διακινούνται μέσω του διαδικτύου και βέβαια να έχουνε ενωτικό χαρακτήρα και όχι χωριστικό , δηλαδή να υπερτερεί το στοιχείο του διαλόγου έναντι των αντιπαραθέσεων .
Για να διαμορφωθεί όμως διάλογος και μάλιστα να είναι εποικοδομητικός , δεν θα πρέπει να έχουνε οι συμμετέχοντες επαφή με την ψυχή τους ?
Τις αιτίες που ένα μυαλό είναι γιομάτο, πλημμυρισμένο από άχρηστα αρχεία & αυτά που δέχεται ως δεδομένα δεν διαφορφώσανε έναν συγκεκριμένο τρόπο σκέψης ?
Πως θα απαλλαχθεί ,θα σβήσει τα άχρηστα αρχεία και θα κρατήσει μία προσωπικότητα ανοιχτό το μυαλό σε διαχρονικές ιδέες ?
Δεν είναι ο διάλογος το ποιο χρήσιμο εργαλείο ?
Γιατί δεν επιδιώκονται εποικοδομητικοί διάλογοι στο esoterica.gr ,το γνωρίζουμε ?
Μία πιθανή απάντηση είναι η εξωτερική ,αντικειμενική πραγματικότητα την οποία βιώνει όλη η ανθρωπότητα .
Αυτή είναι διαφοροποιημένη από προσωπικότητα σε προσωπικότητα .
Τους λόγους τους γνωρίζουμε ?
Έχει λεχθεί ότι η προσωπικότητα διχάζει .
Η ψυχή ενώνει .
Η ανθρωπότητα ποια συμπεριφορά υιοθέτησε ,αυτήν της προσωπικότητος ,η της ψυχής ?
Σημασία έχει μία προσωπικότητα να ασχολείται περισσότερο ,η αποκλειστικά με την ψυχή .
Θα αλλάξει τον τρόπο με το οποίο αντιλαμβάνεται τον κόσμο και φυσικά ο καινούργιος αυτός τρόπος θα επηρεάσει θετικά την διαμόρφωση της προσωπικότητάς του .
Η εργασία όμως στους υποκειμενικούς εσωτερικούς κόσμους , είναι δυσκολότερη από την εργασία στον διαφοροποιημένο αντικειμενικό κόσμο που αντιλαμβάνονται όλοι οι άνθρωποι.
Γνωρίζουμε τους λόγους ;
Οι πραγματικότητες είναι 6,551,198,404 σε αριθμό .
Το πρόβλημα δεν είναι η πραγματικότητα .
Το εμπόδιο είναι οι πραγματικότητες .
Αυτές δεν ήτανε ,ποτέ αντικειμενικές .
Πάντοτε ήτανε διαχρονικά υποκειμενικές στον πλανήτη μας.
Δεν υπάρχει μία πραγματικότητα .
Υπάρχουνε προσωπικές πραγματικότητες .
Υποκειμενικές πραγματικότητες .
Για να τις ελαττώσει η Ανθρωπότητα και από 6,551,198,404 να τις φτάσει σε αριθμό ένα (1)
, θα έπρεπε να εφαρμόζει την μέθοδο της διαίρεσης .
Όσο και αν συμπιέσει τις προσωπικότητες , πάντοτε θα προκύπτει μεγαλύτερος αριθμός από το ένα .
Η πραγματικότητα ,η μία πραγματικότητα , είναι θεωρητική.
Μετά την θεωρία ,η τις θεωρίες που την διαπραγματεύονται , μετατρέπεται σε πραγματικότητες ,για τον απλούστατο λόγο , ότι ο πλανήτης μας δεν κατοικείται από έναν Άνθρωπο ,αλλά από ανθρώπους με διαφορετικά διαμορφωμένες προσωπικότητες .
Γνωρίζουμε γιατί ο κάθε άνθρωπος ζει στον δικό του κόσμο ?
Γιατί δεν υπάρχει ένας ενιαίος κόσμος για όλη την Ανθρωπότητα ? ?
Αν και ζούμε σε ένα κόσμο, έχουμε χιλιάδες εκατομμυριών πραγματικότητες, λόγω ανικανότητας συμβίωσης με τη μια...Δεν την πιάνουμε και για να δείξομε ότι έιμστε εκεί, φτιάχνουμε μια αντικαταστάτρια...Για να κάνουμε ότι είμαστε εκεί...Ξέρουμε ότι πρέπει να ζήσουμε στην πραγματικότητα....Αλλά επειδή δεν την καταλαβαίνουμε, κανει ο καθείς του κεφαλιού του...
Κι όποιος το δεχτεί, κάτι κατάλαβε....Μπορούμε να γιατρευτούμε,
αν συνειδητοποιήσουμε τα όρια που εμείς βάλαμε στον εαυτό μας ...
Αν πάψουμε να ζούμε σε ότι φτιάχνουμε με το μυαλό μας, θα δούμε την πραγματικότητα γύρω μας....
quote:
Προσωπικά πιστεύω ότι ισχύει το αντιστροφο αγαπητε μου alfa-omega....Νομίζω δλδ, οτι εμείς δεν μπορούμε να αντιληφθούμε την μια πραγματικότητα και κατοικούμε σε υποδιαιρέσεις της που μόνοι μας κατασκευάζουμε και ζούμε....
Αγαπητέ trexagireve
τι είναι αυτό που εισπράττεις ,η αλλάζει , όταν προσπαθείς να συμπεριφέρεσαι ανιδιοτελώς ?
Έχεις προσωπικές εμπειρίες και αν έχεις και το επιθυμείς για το καλό του διαλόγου , προσπάθησε να τις αποτυπώσεις ,να τις περιγράψεις δημόσια .
Είναι βέβαια ,αν υφίστανται υποκειμενικές εμπειρίες ,αλλά από κάπου θα πρέπει να ξεκινήσουμε την προσπάθεια .
Την ομαδική προσπάθεια αντίληψης της μίας πραγματικότητας .
το τι βλέπουμε, δεν είναι δική μας βούληση,εξαρτάται απο το τι
εχουμε μπροστά μας....Αυτό παραλλάζουμε και δίνουμε δική μας εκτίμηση,αδιαφορώντας, για το άν έτσι είναι...Κοιτάμε να το
οριοθετήσουμε, όχι να το δούμε....
Έχουμε μάθει να οριοθετούμε πράγματα και το ίδιο επιχειρούμε με
την πραγματικότητα....Όταν δεν την αντιλαμβανόμαστε κάν...
Αλλά,αυτό που με εντυπωσιάζει, ειναι οτι η πραγματικότητα, αποτελεί
κτήμα όλων και όλοι πρέπει να την δούμε μαζί...Αλλοιώς, δεν
είναι αυτή, αλλά η μερικότητα της....
Έχει μεγάλη σημασία ο άνθρωπος, να συνειδητοποιήσει την ιδιαιτερότητα και συνολικότητα του...
quote:
Αγαπητέ μου alfa-omega, το θέμα είναι λίγο περίπλοκο..Βλέπεις,
το τι βλέπουμε, δεν είναι δική μας βούληση,εξαρτάται απο το τι
εχουμε μπροστά μας....Αυτό παραλλάζουμε και δίνουμε δική μας εκτίμηση,αδιαφορώντας, για το άν έτσι είναι...Κοιτάμε να το
οριοθετήσουμε, όχι να το δούμε....
Έχουμε μάθει να οριοθετούμε πράγματα και το ίδιο επιχειρούμε με
την πραγματικότητα....Όταν δεν την αντιλαμβανόμαστε κάν...
Αλλά,αυτό που με εντυπωσιάζει, ειναι οτι η πραγματικότητα, αποτελεί
κτήμα όλων και όλοι πρέπει να την δούμε μαζί...Αλλοιώς, δεν
είναι αυτή, αλλά η μερικότητα της....
Έχει μεγάλη σημασία ο άνθρωπος, να συνειδητοποιήσει την ιδιαιτερότητα και συνολικότητα του...
Σωστό...!
Αλλοίμονο , η ορίτζιναλ ομιλεί..το 98%..!
Αυτοί , όλα τα έχουν συνειδητοποιήσει!
Δυστυχώς εμείς , απολύτως τίποτα!
Κακόμοιρο..2%..τι σου 'μελλε να πάθεις!!!
soul