- Αλήθεια, εσείς ποιόν πολεμάτε; - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
Αγαπητοί Φίλοι και Φίλες,
Μην έχοντας διαβάσει όλα τα θέματα και τις απαντήσεις στα forums, φοβούμαι ότι μπορεί να καταπιαστώ με κάποιο θέμα το οποίο ήδη έχει συζητηθεί και ζητάω προκαταβολικά τη συγνώμη σας, σε περίπτωση που συμβεί κάτι τέτοιο. Από την άλλη, όπως αναφέρει στον Πανηγυρικό του Λόγο ο Ισοκράτης: ‘Αφού, όμως, η φύση του λόγου είναι τέτοια, που μας επιτρέπει να εκφραστούμε με πολλούς τρόπους για το ίδιο θέμα, να σμικρύνουμε τα μεγάλα πράγματα και να προσδώσουμε μεγαλείο στα μικρά, να εκφράσουμε με νέο τρόπο παλιές ιδέες και να μιλήσουμε με τρόπο που συνηθιζόταν παλιά για πρόσφατα γεγονότα, δεν πρέπει να αποφεύγουμε τα θέματα για τα οποία μίλησαν άλλοι πριν από εμάς, αλλά να προσπαθούμε να μιλήσουμε καλύτερα από αυτούς’.
Κάνοντας την πρώτη μου περιήγηση στα forums του Esoterica, η πιό δυνατή εντύπωση που μου δώθηκε δεν ήταν αυτή της Αναζήτησης του Αγώστου, της Αναζήτησης της Αλήθειας, της Αναζήτησης της Γνώσης, της Αναζήτησης...γενικότερα, αλλά η αναζήτηση της Σύγκρουσης και ενός Πολέμου, με σκοπό να βγεί νικητής ένα άτομο, μία άποψη, ένα επιστημονικό θεώρημα ή μια θρησκευτική δοξασία. Άνθρωποι οι οποίοι θεωρούν ότι έχουν βρεί τις απαντήσεις στη ζωή τους και φέρνουν σε σύγκρουση τις παγιωμένες θέσεις τους με τις παγιωμένες θέσεις των άλλων, για να βγεί τελικά νικητής αυτός ο πάγος που τις χαρακτηρίζει (σημ. Φυσικά, μιλάω για μιά πρώτη εντύπωση, χωρίς να αγνοώ την πληθώρα των ψυχών που συμμετέχουν στο Esoterica και δεν έχουν ουδεμία σχέση με τα παραπάνω κατηγορήματα). Κατά μία ‘περίεργη σύμπτωση’, αυτές τις μέρες διάβαζα για άλλη μια φορά την ‘Απάντηση στον Ιώβ’ του Carl Gustav Jung και στάθηκα ξανά σε ένα σημείο-κλειδί, το οποίο και σας παραθέτω: ‘...θα μιλήσω για τα σεβαστά θέματα της θρησκευτικής πίστης: Όποιος μιλάει για τέτοια θέματα κινδυνεύει μοιραία να καταξεσχιστεί από τις δύο παρατάξεις, που βρίσκονται σε θανάσιμη σύγκρουση με αφορμή αυτά ακριβώς τα θέματα. Αυτή η σύγκρουση ωφείλεται στην παράξενη υπόθεση ότι τότε μόνο είναι κάτι αληθινό, αν εμφανιστεί σαν φυσικό γεγονός. Γι αυτό μερικοί πιστεύουν ότι η γέννηση του Χριστού από μια παρθένα αποτελεί φυσικό γεγονός, ενώ άλλοι αρνούνται μια τέτοια γέννηση γιατί δεν μπορεί να είναι φυσικό γεγονός. Όπως καταλαβαίνετε, δεν υπάρχει λογική λύση σ’ αυτή τη σύγκρουση και το καλλίτερο που έχει να κάνει κανείς, είναι να μην ανακατεύεται σε τέτοιες στείρες συζητήσεις. Παρ’ όλα αυτά, και οι δύο παρατάξεις έχουν ταυτόχρονα και δίκιο και άδικο. Εύκολα, όμως, θα μπορούσαν να είχαν συμφωνήσει αν άφηναν στην άκρη τη λέξη <<φυσικό>>. Το <<φυσικό>> δεν αποτελεί το μοναδικό κριτήριο της αλήθειας. Υπάρχουν επίσης ψυχικές αλήθειες που δεν μπορούν να εξηγηθούν, ούτε να αποδειχτούν με κανένα φυσικό τρόπο’.
Οι βίαιες πνευματικές συγκρούσεις και οι καταστροφικές τους συνέπειες ωφείλονταν πάντοτε σε ανθρώπους ασυνείδητους. Σε ανθρώπους οι οποίοι χαμένοι στον κόσμο της προσβάσιμης υπερπληροφόρησης, νομίζουν ότι επειδή είτε έχουν διαβάσει, είτε έχουν ακούσει, είτε έχουν δεί πέντε πράγματα παραπάνω από τους άλλους, απέκτησαν γνώση ικανη να τους χρίσει ανώτερους πνευματικά. Άνθρωποι οι οποίοι επειδή θεώρησαν την Αλήθεια από μία πολύ συγκεκριμένη άποψη (αυτή που τους βολεύει), θεώρησαν επίσης ότι κατέχουν και το Όλον της Αλήθειας. Έτσι, τελικώς, καταλήγουμε όλοι μας να κρυβόμαστε πίσω από το επίπλαστο status του πρόμαχου μιας Ιδέας, μιας Θρησκείας, μιας Αίρεσης, μιας Εταιρίας... μιας Μόδας. Και ενδυόμαστε τους ψεύτικους μανδύες μας, και φορτωνόμαστε με ‘έξυπνα μπλουζάκια’, με δαχτυλίδια και μενταγιόν γεμάτα σύμβολα, σαν κάτι γριές που στολίζονται με χρυσαφικά, με ακριβά ρούχα και κοσμήματα, λες και ο άλλος θα προσέξει αυτά και όχι το πόσο γριές είναι. Έτσι κι εμείς στολιζόμαστε με τα σύμβολα που ‘κλέψαμε’, με τις πληροφορίες που μετονομάσαμε ψευδώς σε γνώσεις, επικαλούμενοι διπλώματα, πτυχία, μυητικούς βαθμούς και ενσαρκώσεις, σε ένα παιχνίδι εντυπωσιασμού θέλοντας οι άλλοι να προσέξουν αυτά που Έχουμε και όχι αυτό που πραγματικά Είμαστε. Και ξαφνικά, ‘είμαστε’ οι χριστιανοί που πολεμάμε τους αιρετικούς και τους παγανιστές. Και ξαφνικά ‘είμαστε’ οι αρχαιοελληνιστές που πολεμάμε τους κλέφτες και καταπατητές χριστιανούς. Και ξαφνικά ‘είμαστε’ οι μυημένοι που πολεμάνε τους αμύητους. Και ξαφνικά ‘είμαστε’ η Επιστήμη που σκότωσε τους Θεούς και η Πίστη που υπερβαίνει τους φυσικούς νόμους. Και ξαφνικά, ένα πρωϊνό, ανεβαίνουμε στο πιό ψηλό κτίριο της πόλης και χαζεύουμε το τσιμεντένιο τερατούργημα που, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, εμείς δημιουργήσαμε και συνειδητοποιούμε ότι είμαστε κυριολεκτικά για τα μπάζα. Και ξαφνικά, κάποιοι άνθρωποι σαν εμένα, που τυγχάνει να είμαστε κάτοικοι Αθηνών, συνειδητοποιούμε για μιά στιγμή ότι όσο πιό ψηλά φθάνεις, τόσο πιό τραγική θα είναι και η Πτώση σου...αλλά το τρώμε το χαπάκι μας, ότι ζούμε στην ‘Αρχαία Μητρόπολη των Αθηνών’, κατεβαίνουμε κάτω απ’ το ψηλο και χρυσό καστράκι μας και συνεχίζουμε τον πόλεμο...
Έχοντας μια μέρα μία συζήτηση, με ένα αδιαμφισβήτητα αξιόλογο μέλος της Ιπποσύνης, είχα την ευκαιρία να ακούσω κάποια πράγματα για τη συμβολή των Ιπποτικών Ταγμάτων στις ανθρώπινες κοινωνίες, κατά το παρελθόν και το παρόν. Για το πόσο σημαντικό και βαρύ είναι για κάποιον άνθρωπο να είναι Ιππότης. Το πόσο σημαντικό είναι τελικά να είσαι υπερασπιστής των αδυνάτων και θεραπευτής των ασθενειών του κόσμου. Η άποψή μου και αυτό που εξέφρασα αμέσως αφού άκουσα για τα παραπάνω, ήταν η εξής: Όσο υπάρχουν ασθενείς, θα υπάρχουν και θεραπευτές. Όσο υπάρχουν άνθρωποι αδύναμοι, θα υπάρχουν και άνθρωποι ισχυροί. Τους περισσότερους από εμάς (αν όχι όλους) μας βολεύει να υπάρχουν ‘αδαείς’, για να το παίζουμε ‘γνωστικοί. Μας βολεύει να υπάρχουν άνθρωποι που πάσχουν, για να μπορούμε να πουλάμε τα ‘χαπάκια’ της θεραπείας τους. Σκοπός, όμως, δεν είναι το να προσφέρουμε μακροχρόνιες θεραπείες σε ασθενείς/συνδρομητές, αλλά να μπορούμε να θεραπεύουμε τα αίτια των ασθενειών, έτσι ώστε το ‘κακό’ να μην επαναλαμβάνεται. Θα έπρεπε να ντρέπεται κάποιος όταν λέει ότι είναι γιατρός, γιατί η ειδικότητά του υποδηλώνει την ύπαρξη ασθενειών. Θα έπρεπε να νιώθει ντροπή κάποιος που λέει ότι είναι γνώστης, γιατί ο τίτλος που επικαλείται δηλώνει τη ύπαρξη της άγνοιας. (σημ. Δεν έχω κανένα σκοπό να προσβάλλω κανέναν Ιππότη και κανένα Ιπποτικό Τάγμα, εφόσον για κάποιους και κάποια από αυτά, αντιστοίχως, τρέφω αισθήματα τουλάχιστον σεβασμού). Αν πραγματικά εύχομαι ένα πράγμα για όλους μας είναι το εξής: ‘Μακάρι να είμαστε οι τελευταίοι ‘θεραπευτές’, οι τελευταίοι ‘γνώστες’, οι τελευταίοι ‘ιππότες’, οι τελευταίοι ‘πνευματικοί άνθρωποι’ και μετά από εμάς να ακολουθήσουν γενιές απλών και αληθινών ‘Ανθρώπων’. Δε γίνεται να θέλουμε να είμαστε οι ‘Καλοί’ ενάντια στους ‘Κακούς’ και να πιστεύουμε ότι είμαστε υγιείς άνθρωποι. Ο Πόλεμος δεν αφορούσε ποτέ τη Μάχη μεταξύ του Καλού και του Κακού, αλλά τη Μάχη ανάμεσα στο Κακό και τον Άνθρωπο. Πρέπει να μάθουμε επιτέλους να ξεχωρίζουμε το ελλάτωμα από τον άνθρωπο και όλοι μαζι να συμμαχούμε με τον άνθρωπο ενάντια στο ελλάτωμά. Να μην καταδικάζουμε μια ολόκληρη ύπαρξη από ένα συγκεκριμένο μειονέκτημα, λες και δεν αφορά το πρόβλημα όλους μας...λες και δεν είμαστε όλοι μας υπεύθυνοι για το πρόβλημα.
Βιαζόμαστε να πάρουμε μέρος σε συζητήσεις που πραγματεύονται τη Ψυχή, τον Κόσμο και το Θεό, ενώ δεν έχουμε λύσει τα πιό βασικά και απλά ανθρώπινα προβλήματα. Μπλέκουμε με αυτόν τον τρόπο σε διαμάχες και συγκρούσεις, αποδυναμώνοντας ο ένας τον άλλον, ενώ θα μπορούσαμε να είμαστε σύμμαχοι απένατι στην κακεντρέχεια και την ηλιθιότητα που μας κατατρώγουν όλους μας. Έστω κι αν δεν μπορέσουμε να τα βρούμε ποτέ μεταξύ μας, ας έχουμε τουλάχιστον συνείδηση των λόγων για τους οποίους πολεμάμε...Αλήθεια, εσείς ποιόν πολεμάτε..και γιατί;
"Quaero non pono, nihil hic determino dictans. Coniicio, conor, confero, tento, rogo..."
quote:
Αν πραγματικά εύχομαι ένα πράγμα για όλους μας είναι το εξής: ‘Μακάρι να είμαστε οι τελευταίοι ‘θεραπευτές’, οι τελευταίοι ‘γνώστες’, οι τελευταίοι ‘ιππότες’, οι τελευταίοι ‘πνευματικοί άνθρωποι’ και μετά από εμάς να ακολουθήσουν γενιές απλών και αληθινών ‘Ανθρώπων’. Δε γίνεται να θέλουμε να είμαστε οι ‘Καλοί’ ενάντια στους ‘Κακούς’ και να πιστεύουμε ότι είμαστε υγιείς άνθρωποι. Ο Πόλεμος δεν αφορούσε ποτέ τη Μάχη μεταξύ του Καλού και του Κακού, αλλά τη Μάχη ανάμεσα στο Κακό και τον Άνθρωπο.
WARNING !
I have an attitude and I know how to use it!
Θα μου επιτρέψεις αντί απάντησης, προς το παρόν, να παραθέσω στο topic σου ένα μικρό απόσπασμα από την Aσκητική του Nίκου Kαζαντζάκη
Kαι μαχόμαστε όλoι ― φυτά, ζώα, άvθρωπoι, ιδέες ― στo λιγόστιγμo τoύτo διάβα της ατoμικής ζωής, vα ρυθμίσoυμε εvτός μας τo Xάος, vα λαγαρίσoυμε τηv άβυσσo, vα κατεργαστoύμε μέσα στα κoρμιά μας όσo πιότερo σκoτάδι μπoρoύμε, vα τo κάμoυμε φως.
quote:
Kαι μαχόμαστε όλoι ― φυτά, ζώα, άvθρωπoι, ιδέες ― στo λιγόστιγμo τoύτo διάβα της ατoμικής ζωής, vα ρυθμίσoυμε εvτός μας τo Xάος, vα λαγαρίσoυμε τηv άβυσσo, vα κατεργαστoύμε μέσα στα κoρμιά μας όσo πιότερo σκoτάδι μπoρoύμε, vα τo κάμoυμε φως.
γύρισα πίσω μου... και είδα πως σ'αυτή την γη...
"παντί πράγματι
Είναι καιρός και τρόπος"
G.
WARNING !
I have an attitude and I know how to use it!
ΠΡΩΤΟΝ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΩ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΡΙΝ ΑΝΟΙΞΕΙΣ ΕΝΑ ΘΕΜΑ ΠΑΤΑ ΤΟ ΚΟΥΜΠΑΚΙ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΕΞΙ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΟΝΗΣ ΣΟΥ ΕΚΕΙ ΒΑΛΕ ΤΗΝ "ΛΕΞΗ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ" ΚΑΙ ΔΕΣ ΑΝ ΗΔΗ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΠΑΡΟΜΟΙΟ ΘΕΜΑ ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΥΡΑΖΕΣΑΙ...
ΤΩΡΑ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ....
quote:
Πανηγυρικό του Λόγο ο Ισοκράτης
ΣΠΟΥΔΑΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΣΠΟΥΔΑΙΟΣ ΛΟΓΟΣ....
ΤΟΤΕ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙΚΛΗ ΒΕΒΑΙΑ ΠΕΤΑΞΕ ΤΗΝ ΙΔΕΑ ΝΑ ΕΝΩΘΕΙ ΚΑΤΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΤΡΟΠΟ Η ΕΛΛΑΔΑ....
ΟΣΟ ΤΩΡΑ ΑΓΑΠΗΤΕ ΠΡΙΓΚΗΠΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΡΙΩΣ ΘΕΜΑ ΣΕ ΒΛΕΠΩ ΣΑΝ ΝΑ ΜΙΛΑΣ ΩΝΤΑΣ ΑΔΙΚΗΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΠΛΗΓΟΜΕΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΝ ΛΟΓΩ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ....
ΟΜΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΕ ΔΙΑΒΕΒΑΙΩΣΩ ΟΤΙ ΕΔΩ ΜΕΣΑ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΥ ΑΛΛΩΣΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΒΑΘΟΣ ΓΝΩΣΗΣ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΧΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΔΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΠΟΤΕ ΝΑ ΤΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΣΑΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΝΔΙΑΣΜΟ ΜΕ ΛΙΓΟ ΕΓΩΙΣΜΟ ΝΑ ΠΕΦΤΕΙ ΞΥΛΟ ΕΔΩ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΑΤΟΜΑ ΝΑ ΦΕΥΓΟΥΝ....
ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΛΕΝΕ ΜΠΑΡΟΥΦΕΣ ΚΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΕΠΙΜΕΝΟΥΝ ΜΧΡΙ ΤΕΛΙΚΗΣ ΠΤΩΣΗΣ.....
ΚΑΛΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΟΣΟ ΕΚΑΝΕΣ ΗΔΗ...
------------------------
ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΤΟΛΜΑ ΝΑ ΔΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΝ ΘΕΩΡΕΙ ΨΕΜΜΑ!!!
ΦΙΛΕ ΜΟΥ prince_of_pentacles ΚΑΝΕΙΣ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ ΑΝΟΙΓΟΝΤΑΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΛΟ ΘΕΜΑ.
ΦΙΛΕ ΜΟΥ Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ (ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΠΑΝΤΑ)ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΕΜΟΣ / ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ.
ΕΜΕΙΣ ΤΗΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΑΓΕΙ (ΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ)ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΜΕΧΡΙΣ ΕΣΧΑΤΩΝ.
ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΔΟΓΜΑΤΙΖΟΜΑΣΤΕ...
ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ , ΣΤΙΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ.....
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΔΟΓΜΑΤΙΣΜΩΝ OI ΠΟΛΕΜΟΙ...
Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ...
ΤΙ ΛΕΣ Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΛΟΣ....
ΟΧΙ ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ ΘΕΩΡΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΩΣΤΗ
ΤΙ ΛΕΣ ΡΕ Η ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ....
ΟΧΙ Η ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ
ΔΙΟΤΙ ... ΜΠΛΑ,ΜΠΛΑ,ΜΠΛΑ....
ΑΕΝΑΕΣ ΚΑΙ ΚΟΥΦΙΕΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ...
ΑΛΛΑ ΑΣ ΕΛΘΩ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΣ ΣΟΥ....
ΘΑ ΜΟΥ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΧΩΡΙΣΩ ΣΕ ΚΥΚΛΟΥΣ..
Ο ΠΡΩΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΓΥΡΟ ΦΥΣΙΚΟ ΜΑΣ ΚΟΣΜΟ..
ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ (ΩΣ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ)
ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ, ΟΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ,ΟΙ ΦΙΛΟΙ...
ΗΛΙΟΣ,ΣΕΛΗΝΗ,ΒΟΥΝΑ.......
Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΦΥΣΙΚΩΝ ΦΑΙΝΟΜΕΝΩΝ...
ΜΕΡΑ,ΝΥΧΤΑ,ΒΡΟΧΗ,ΚΥΜΑΤΑ,ΣΕΙΣΜΟΙ....
Ο ΤΡΙΤΟΣ Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ....
Ο ΤΕΤΑΡΤΟΣ Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΤΙΘΕΝΤΑΙ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ..
ΤΙ ΠΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ...
ΕΚΕΙ ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΓΝΩΣΗ.....
ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΒΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΟΓΜΑΤΙΣΜΩΝ...
Ο ΠΕΜΤΟΣ ΙΣΩΣ ΚΑΙ Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΙΝΑΙ Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΥΤΟΝ ΜΑΣ....
Η ΠΕΜΤΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΣΟΥ...
ΕΚΕΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΚΡΥΒΕΤΑΙ Η ΓΝΩΣΗ....
ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΣΑΝ ΠΟΛΕΜΟ...
ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΠΑΤΗΜΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΓΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ..
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
Ο πόλεμος για την απόκτηση οποιουδήποτε είδος εξουσίας και δύναμης δε σταματαει ευκολα. Και είναι καποιος φόβος που τον συντηρεί, όσο κι αν δε θέλουμε να το παραδεχτούμε. Μια αρρωστημένη ανάγκη που γεννιέται καθημερινά.
quote:Προς το παρόν τον εαυτό μου, γιατί μου προβάλλει αντιστάσεις σε μερικές αλλαγές που θέλω να πραγματοποιήσω.
Αλήθεια, εσείς ποιόν πολεμάτε..και γιατί;
Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
Edited by - 1900 on 04/01/2005 16:41:31
quote:
ΑΓΑΠΗΤΕ ΠΡΙΓΚΗΠΑ....
ΠΡΩΤΟΝ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΩ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΡΙΝ ΑΝΟΙΞΕΙΣ ΕΝΑ ΘΕΜΑ ΠΑΤΑ ΤΟ ΚΟΥΜΠΑΚΙ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΕΞΙ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΟΝΗΣ ΣΟΥ ΕΚΕΙ ΒΑΛΕ ΤΗΝ "ΛΕΞΗ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ" ΚΑΙ ΔΕΣ ΑΝ ΗΔΗ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΠΑΡΟΜΟΙΟ ΘΕΜΑ ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΥΡΑΖΕΣΑΙ...
ΤΩΡΑ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ....
CYBERMASTER,
σε ευχαριστούμε για την διάθεση προσφοράς βοήθειας που δείχνεις, κάνοντας στον "prince_of_pentacles" γνωστή την ύπαρξη της λειτουργίας της Αναζήτησης.
Αν και στην προκειμένη περίπτωση, δε νομίζω πως τίθεται τέτοιο ζήτημα. Ο συγγραφέας του θέματος δείχνει πως έχει μία συνολική εποπτεία του forum - τουλάχιστον όσο του επιτρέπει η ως τώρα παραμονή του εδώ. Το θέμα το οποίο ξεκίνησε είναι δωσμένο με προτότυπο και πηγαίο τρόπο και κυριότερα είναι ένα θέμα καρδιάς και ψυχής τέτοιο, που πιθανότατα να αποτελούσε βιαστική κριτική να το θεωρήσουμε ως ξανα-ειπωμένο...
Ας το αφήσουμε λοιπόν να βγάλει από μέσα μας, ομολογίες που θα μας βοηθήσουν να γνωρίσουμε καλύτερα αυτούς τους εχθρούς, που όπως λέει και ο prince_of_pentacles, δεν είναι άλλοι, από τα ίδια μας τα ελαττώματα.
Καλή συνέχεια στο θέμα! 
κάνε κλικ!
Ποτέ μην παραδεχτείς τα όρια του ανθρώπου. Να σπας τα σύνορα. Να αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου. Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
Δεν ξέρω πια τη νύχτα φοβερή ανωνυμία θανάτου
Στο μυχό της ψυχής μου αράζει στόλος άστρων.
Έσπερε φρουρέ για να λάμπεις πλάι στο ουρανί
Αεράκι ενός νησιού που με ονειρεύεται
Ν’ αναγγείλω την αυγή απ’ τα ψηλά του βράχια
Τα δύο μάτια μου αγκαλιά σε πλέουνε με το άστρο
Της σωστής μου καρδιάς: Δεν ξέρω πια τη νύχτα.
Δεν ξέρω πια ονόματα ενός κόσμου που μ’ αρνιέται
Καθαρά διαβάζω τα όστρακα τα φύλλα τ’ άστρα
Η έχτρα μου είναι περιττή στους δρόμους τ’ ουρανού
Εξόν κι αν είναι τ’ όνειρο που με ξανακοιτάζει
Με δάκρυα να διαβαίνω της αθανασίας τη θάλασσα
Έσπερε κάτω απ’ την καμπύλη της χρυσής φωτιάς σου
Τη νύχτα που είναι μόνο νύχτα δεν την ξέρω πια.
Ήλιος ο Πρώτος I, Οδυσσέας Ελύτης
Φωτεινά... The She Mantis
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
"Carpe diem, qua minimum credula postero..."
quote:
Αλήθεια, εσείς ποιόν πολεμάτε..και γιατί;
Το "ΕΓΩ" μου γιατί είναι δυνατό και ατίθασο...
«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»
Αγαπητέ Oannes: ευχαριστώ για τη θερμή υποδοχή και καλώς σε βρήκα. Έχεις απόλυτο δίκιο στο ότι όλα τα Πλάσματα, όλη η Φύση μοχθεί για να φθάσει στην Τελείωση και την Ολοκλήρωση. Απλά, σε σχέση με τα 'κατώτερα' πλάσματα, ο άνθρωπος είναι αδικαιολόγητος λόγω της συνείδησης (που θα έπρεπε να έχει). Όσον αφορά τα 'ανώτερα', καλύτερα να μην βιαζόμαστε να μιλήσουμε...έχουμε πολύ δρόμο και μόχθο μπροστά μας.
Αγαπητέ Cybermaster: α) Ευχαριστώ για την πρακτική συμβουλή που αφορά την 'λέξη κλειδί του θέματος'...δεν το γνώριζα, β)Η Ιδέα της ένωσης μιάς Φυλής, όπως οι Έλληνες, και γενικότερα η Ιδέα της Ένωσης ή Ομόνοιας των Ανθρώπων, θα αιωρείται αιώνια μέχρι να βρεθούν οι κατάλληλοι άνθρωποι για την πραγματώσουν. Δε στερούμεθα Ιδεών, αλλά Πράξεων. γ)Πίστεψέ με δε νιώθω ούτε αδικημένος, ούτε πληγωμένος. Όταν νιώθω έτσι συνήθως αντιδρώ σαν ζώο, το οποίο δεν κάθεται να σκεφτεί ποιός το πλήγωσε, αλλά επιτίθεται δεξιά και αριστερά ενάντια σε όποιον βρίσκεται γύρω του (να μια καλή συνειδητοποίηση, για να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε τις νευρώσεις και τις ανώριμες αντιδράσεις των σημερινών ανθρώπων...αν δείξουμε έστω και λίγη κατανόηση της κατάστασής τους, από πληγωμένα ζώα θα θυμηθούν ότι είναι άνθρωποι με συναισθήματα). Αυτό που με στεναχώρησε είναι το ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι, οι οποίοι αδυνατούν να συμμετάσχουν σε συζητήσεις λόγω του ότι πιστεύουν πως δεν είναι καλά 'διαβασμένοι' και οι γνώσεις τους είναι ελλειπείς. Θα ήθελα να τους κάνω να καταλάβουν ότι οι πληροφορίες δεν είναι γνώση...η εμπειρία είναι γνώση. Τί να το κάνω και εγώ ο ίδιος που έφθασα στο 28ο έτος της ζωής μου και έχω να λέω ότι 'Έφαγα όλη μου τη ζωή διαβάζοντας βιβλία και έχασα τη Ζωή'. Γι' αυτό λοιπόν, να μην φοβούνται όταν έχουν να κάνουν με άτομα που κρύβονται πίσω από σωρούς πληροφοριών, πλασάροντας τα διπλώματά τους, τους μυητικούς τους βαθμούς και τους τίτλους τους. Το πιό πιθανό, για αυτού του είδους τους ανθρώπους, είναι να μην γνωρίζουν πραγματικά τίποτα.
Αγαπητέ Αvatargr: α)Σε καμία περίπτωση δεν έκανα συσχετισμό του Πολέμου με την Αναζήτηση. Δέχομαι ότι ο Πόλεμος είναι πατήρ Πάντων, αλλά υπό την έννοια του Αγωνίζεσθαι...ή μάλλον του Ευ Αγωνίζεσθαι. Τελικά θέλουμε να είμαστε Αντ-Αγωνιστές ή Συν-Αγωνιστές; β)Συμπληρώνοντας αυτά που είπες, όπως τα βλέπω από τη δική μου οπτική γωνία, Ωφείλουμε 1) Να συμφιλιωθούμε με τον Εαυτό, 2) Να συμφιλιωθούμε με τον Άνθρωπο (Άνθρωπος=Γυναίκα+Άνδρας, δηλ. νοεείται ως ζεύγος),3) Να συμφιλιωθούμε με τη Φύση, δηλ. ότι μας περιβάλλει και 4) Να συμφιλιωθούμε με το Θεό, όπως τον εννοεί ο καθένας. Αν θέσεις αυτά τα 4 στοιχεία στις 4 γωνίες ενός ισόπλευρου τετραγώνου, η πεμπτουσία βρίσκεται στο κέντρο του. Αν στο Κέντρο τοποθετήσεις τη λέξη Αγάπη, ή όπως έλεγε ο Εμπεδοκλής, Φιλία, θα διαπιστώσεις ότι το τετράγωνο τείνει να γίνει Κύκλος. Αν στο κέντρο τοποθετήσεις τη λέξη Μίσος, ή αλλιώς Νείκος, τότε το τετράγωνο θα διασπαστεί σε άπειρες πλευρές και γωνίες.
Αγαπητέ/Αγαπητή; 1900: α)πέτυχες διάνα με τη λέξη 'φόβος'. Είναι ένα από τα πιό βασικά προβλήματα (μαζί με τα πάθη, τις ιδεολογίες και τις προκαταλήψεις) που ωφείλουμε να επιλύσουμε. Μην καταστρέψουμε, όμως, μαζί με τον φόβο και το ένστικτο της αυτοσυντήρησης που μας βοηθά να είμαστε προετοιμασμένοι ενάντια στον επερχόμενο κίνδυνο...στην έννοια της μεταστοιχείωσης θα βρούμε πολλές απαντήσεις...β) Καλά κάνει και σου προβάλλει αντιστάσεις ο Εαυτός σου, κάτι ξέρει κι αυτός. Το θέμα δεν είναι να προσπαθείς να αλλάξεις, αλλά να προσπαθείς να εξελιχθείς. Μην τον πολεμάς, κάτσε να τον ακούσεις και συν-εργάσου.
Αγαπητή amalia: σε ευχαριστώ για τη συμπαράσταση. Έχουμε όλοι μας τόσα πολλά ελλατώματα...ελλείψεις, τόσο Σωματικές, όσο Ψυχικές και Πνευματικές, που δεν ξέρουμε από πού να αρχίσουμε και πού να τελειώσουμε. Δυστυχώς, οι περισσότεροι από εμάς αντί να κάτσουν ώριμα και να αντιμετωπίσουν τα δικά τους, εστιάζονται σε αυτά των άλλων ή ακόμη χειρότερα, προβάλλουν τα δικά τους στους άλλους. Εμβαθύνοντας λίγο παραπάνω, θα μπορούσα να πώ ότι ο Κόσμος μας απαρτίζεται από ανθρώπους που μέσα στην Πτώση του Είδους τους έχουν σχεδόν απόλυτα νεκρώσει τον Αληθινό τους Εαυτό και απεγνωσμένα προσπαθούν σαν βαμπίρ να ρουφήξουν ενέργεια και ζωή από άλλους ανθρώπους, από ξένες προς αυτούς ιδεολογίες και από διάφορων ειδών θλιβερές καταστάσεις. Είναι άπειρα τα παραδείγματα ανθρώπων που δεν έχουν να πούν τίποτα δικό τους και απλά αναμασούν τα λόγια άλλων, είτε αυτοί ονομάζονται συγγενείς, φίλοι, συνάδελφοι και ομοϊδεάτες, είτε αρχαίοι Διδάσκαλοι, Μύστες και Πρόγονοι. Δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που δεν έχουν καταφέρει να κάνουν κάτι στη ζωή τους το οποίο εκ των βαθέων να τους εκφράζει, αλλά δουλεύουν αδιαμαρτύρητα σε φαύλα έργα που τους επιτάσει ένας ασήμαντος και θλιβερός μικρόκοσμος, τον οποίο κάποιοι θέλουν να κρύβουν εισκεμμένα πίσω από τον τίτλο της ‘Σύγχρονης Ανθρώπινης Κοινωνίας’. Θα ήταν καλό, όταν νιώθουμε μία έλλειψη μέσα μας, να προσπαθούμε να γεμίσουμε το κενό με Ζωή και όχι με 'μπάζα' που προέρχονται από βιβλία και στόματα άλλων. (για να μην παρεξηγηθώ, σε καμία περίπτωση δεν αντιτάσσομαι στην ανάγνωση κειμένων και στην παρακολούθηση ομιλιών. Είναι και αυτά μέρος της Ζωής και της Παιδείας μας...ανάλογα, 'φυσικά', με τις επιλογές που κάνουμε).
Αγαπητή Mantis και αγαπητέ Oannes, με τη σειρά μου θα σας αφιερώσω κι εγώ μερικούς στίχους:
Κάποια μεσάνυχτα
θα σ'αγαπήσω,
Μούσα. Τα μάτια σου
θαν τα φιλήσω
να βρώ γυρεύοντας
μες στα νερά τους
τα χρυσονείρατα
και τους θανάτους,
και τη Βασίλλισα
Λέξη του Κόσμου,
και το Παράξενο
Φως του Έρωτός μου.
(Κ.Γ. Καρυωτάκης)
Αγαπητέ Μάνο: αν Πολεμούσες την ύπαρξή σου, μάλλον δε θα βρισκόσουν δίπλα μας. Μήπως εννοείς κάτι άλλο;
Αγαπητέ Ερμή: Η βλακεία είναι ανίκητη και είναι το μόνο πράγμα που δε θέλουν ούτε οι 'Καλοί', ούτε οι 'Κακοί'.
Αγαπητή Galadriel: δε φαίνεται να λες και πολλά λόγια, γι αυτο κι εγώ, μιας και είσαι μια βασίλλισα των ξωτικών, θα σου αφιερώσω μία εικόνα.
"Quaero non pono, nihil hic determino dictans. Coniicio, conor, confero, tento, rogo..."
Edited by - prince_of_pentacles on 05/01/2005 00:38:46
δροσιάς δυό γράνα και μια φλογέρα
τρείς τόνος Πίνδο, τέσσαρους χιόνι
μια λιτρ’ ανάσαση και ένα αηδόνι,
δεμάτια τέσσερα δάφνες, μυρτούλες,
ράσα, ξεσκλίδια, γύφτους, αυγούλες
πέντ’ έξι σήμαντρα, γλάν γλάν καμπόσα
χιλιάδες κύματα, Όλυμπο και Όσσα,
κρεβάτια, γαίματα, σάπια κουφάρια
αστροπελέκια, σκύλους και ψάρια.
Ένα ξεφτερι, δυό πήχες ράμμα
κάμποσα δάκρυα μέσα σε γράμμα,
λαψάνες, λάπατα και καυκαλίδες
περικοκλάδι και τσουτσουμίδες.
Δυό δράμια άγρια, σκληρά σκουλήκια
βροντές, βοριάδες, ρόδα και φύκια
αιτό κλωσούρα, δέκα φλωκάτες
δυό ραμπαούνια, μάτια πινιάτες
μια νυχτερίδα, μια χελώνα
νιόνυφη άνοιξη, προεστό χειμώνα
βλαστήμιες άπειρες, σάρκα καμπόση
και νεκρολούλουδα χορτάτη δόση.
Αχτίδες, σάβανα και έρμα πλάγια
ένα βρικόλακα, μια κουκουβάγια
έναν Αληπασά, καντάρι τρέλα…
Σε μια θεόχτιστη ρίξ’ τα παδέλα
ύστερα κρούσταλλο ρίξε νεράκι,
βρυσούλας γέννημα… ή και απ’ αυλάκι.
Πέσε τα’ ανάσκελα και πίθωσε τα
στα έρμα στήθια σου και βάσταε τα.
Φύσησε, φύσησε στα σωθικά σου,
καμίνι άναψε μες στην καρδιά σου.
Ασ’ την παδέλα να πάρη βράση,
Μονάχα πρόσεχε να μην σου σπάση.
Ας πάρη μπούρμπουλα μονάχα τρία,
κι έτοιμο είναι μ’ επιτυχία
γιαχνί αθάνατο, ποιητικό…
Κένωσ’ το κένωσ’ το ζεστό ζεστό
Σε αλαβάστρινο σκουτέλι ή πιάτο…
Και πες του κόσμου: Κόπιασε, φά το.
Ποιητική συνταγή, Παναγιώτης Πάνας
Τροφή για την Μούσα...
Φωτεινά... The She Mantis
υπαρξη...αφυπνιση...μοναξια....μοναχικοτητα....σκεψεις....εναντια....τροπος...ζωης....της υπαρξης......ενα κατασταλαγμα.....
ηρεμια....γαληνη....εσω....συνειδητη...η μη....
...πολλες φορες...δεν χρειαζεται...να μιλανε....ουτε τα λογια....μα και ουτε τα γραπτα.....θα εμενα στην σιωπη....
...μα ισως την εκλαμβανες....σαν ...και εδινες....νοημα φυγης.......
ετσι.....
την καλημερα μου παιδια,να προσεχετε τους εαυτους σας.
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
Μ' αρέσει να μη λέω πολλά
μη λέω πολλά
μ' αρέσει να κοιτάω ψηλά
κοιτάω ψηλά στ' ατέλειωτα τραγούδια
με τη σκιά σου να πετώ, να πετώ
να πιάνω αστέρια στο βυθό
στο βυθό, βυθό της μουσικής σου
Κι όταν θα πέφτει η παγωνιά, η παγωνιά
να κάνω κύκλους σαν ολό, ολόγιομο
φεγγάρι στη σκηνή σου
Να 'ταν τα φώτα τα θαμπά, τα θαμπά
να 'ταν αστέρια φωτεινά, φωτεινά
στα χέρια να στ' αφήσω
Μάτια μου ψάξε να με βρεις, να με βρεις
ψάξε στους δρόμους της σιωπής
μοναχός θα σβήνω τη μορφή σου
Galadriel of Galadhrim
WARNING !
I have an attitude and I know how to use it!
IMAGE
quote:Και όταν τυχαίνει αυτό το κομμάτι, αγαπητέ Ramoglou και galadriel, να είναι ένα από τα αγαπημένα σου.
Το τραγούδι αυτό το έχει γράψει ο Κωνσταντίνος Κοντοβάς και απλά το αναφέρω γιατί θεωρώ πως πρέπει να γίνεται μια μνεία στο στιχουργό, ειδικά δε όταν αυτός τυγχάνει να είναι και φίλος
Αγαπητέ prince_of_pentacles, θεωρώ την έως τώρα παρουσία σου στο χώρο ως μία από τις ευχάριστες εκπλήξεις της νέας χρονιάς.
Ως προς το ερώτημά σου, θα συμφωνήσω με το mano και θα προσθέσω ότι αισθάνομαι πως απλώς πολεμάω τον εαυτό μου.
Ή μήπως αυτός εμένα;
Ζήσε τη στιγμή!
αγαπητέ ramoglou, ευχαριστώ ιδιαίτερα που συμπληρώσατε το όνομα του δημιουργού...
μήπως θα μπορούσατε να συμπληρώσετε και την απάντηση σας ως προς το θέμα?
έτσι... από περιέργεια ρωτάω..
Galadriel of Galadhrim
WARNING !
I have an attitude and I know how to use it!
λοιπόν, μου αρέσει να πολεμάω και τις "φωτοτυπίες".....
και τα γλυκανάλατα "γλυψίματα" τύπου "μα όχι αγαπητέ... έχετε δίκιο!", "τι λέτε καλή μου εσείς έχετε δίκιο!"....
τουλάχιστον ας έχουμε λίγο θάρρος παραπάνω να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους....
μετά θα βρούμε θάρρος να "πολεμάμε" και όλα τα υπόλοιπα....
έτσι όπως το θέσατε στην αρχή αγαπητέ prince of pentacles ήταν εξαιρετικά εύστοχο :
quote:
Ο Πόλεμος δεν αφορούσε ποτέ τη Μάχη μεταξύ του Καλού και του Κακού, αλλά τη Μάχη ανάμεσα στο Κακό και τον Άνθρωπο
...
χρειαζόταν να πω και τίποτα παραπάνω?
Galadriel of Galadhrim
WARNING !
I have an attitude and I know how to use it!