- Metal, Gothic (και άλλα...) Νο 2 - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Από τα Αποκηρυγμένα:
Ο Ποιητής και η Mούσα
Ο Ποιητής
Προς τι καλόν, τι όφελος ηθέλησεν η τύχη,
κ’ εν τη αδυναμία μου επλάσθην ποιητής;
Μάταιοι είν’ οι λόγοι μου• της λύρας μου οι ήχοι
αυτοί οι μουσικώτεροι δεν είναι αληθείς.
Εάν θελήσω ευγενές αίσθημα να υμνήσω,
όνειρα είν’, αισθάνομαι, η δόξα κ’ η αρετή.
Παντού απογοήτευσιν ευρίσκ’ όπου ατενίσω,
κ’ επί ακάνθων πανταχού ο πους μου ολισθεί.
Η γη ’ναι σφαίρα σκοτεινή, ψυχρά τε και δολία.
Τα άσματά μου πλανερά του κόσμου είν’ εικών.
Έρωτα ψάλλω και χαράν. Aθλία παρωδία,
αθλία λύρα, έρμαιον παντοίων απατών!
Η Μούσα
Δεν είσαι ψεύστης, ποιητά. Ο κόσμος τον οποίον
οράς εστίν ο αληθής. Της λύρας αι χορδαί
μόναι γνωρίζουν τ’ αληθές, και εις αυτόν τον βίον
οι ασφαλείς μας οδηγοί μόναι εισίν αυταί.
Του θείου είσαι λειτουργός. Σοι έδωκε τον κλήρον
του κάλλους και του έαρος. Μελίρρυτος αυδή
ρέει από τα χείλη σου, και θησαυρείον μύρων
είσαι — χρυσή υπόσχεσις και άνωθεν φωνή.
Εαν η γη καλύπτεται με σκότον, μη φοβείσαι.
Μη ό,τι είναι έρεβος νόμιζε διαρκές.
Φίλε, πλησίον ηδονών, ανθών, κοιλάδων είσαι•
θάρρει, και βάδισον εμπρός. Ιδού το λυκαυγές!
Ομίχλη μόνον ελαφρά το βλέμμα σου τρομάζει.
Υπό τον πέπλον ευμενής η φύσις διά σε
ρόδων, και ίων, κ’ ευγενών ναρκίσσων ετοιμάζει
στεφάνους, των ασμάτων σου ευώδεις αμοιβαί.
Ποιητικά... The She Mantis
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
Μπορούμε κάλλιστα να φαντασθούμε
πώς θ' αδιαφόρησαν παντάπασι στην Σπάρτη
για την επιγραφήν αυτή. "Πλήν Λακεδαιμονίων",
μα φυσικά. Δεν ήσαν οι Σπαρτιάται
για να τους οδηγούν και να τους προστάζουν
σαν πολυτίμους υπηρέτας. Άλλωστε
μια πανελλήνια εκστρατεία χωρίς
Σπαρτιάτη βασιλέα γι' αρχηγό
δεν θα τους φαίνονταν πολλής περιωπής.
Α βεβαιότατα "πλήν Λακεδαιμονίων".
Είναι κι αυτή μιά στάσις. Νοιώθεται.
Έτσι, πλήν Λακεδαιμονίων στον Γρανικό
και στην Ισσό μετά, και στην τελειωτική
την μάχη, όπου εσαρώθη ο φοβερός στρατός
που στ' Άρβηλα συγκέντρωσαν οι Πέρσαι:
πού απ' τ' Άρβηλα ξεκίνησε για νίκην, κ' εσαρώθη.
Κι απ' την θαυμάσια πανελλήνιαν εκστρατεία,
την νικηφόρα, την περίλαμπρη
ώς άλλη δεν δοξάσθηκε καμιά,
την απαράμιλλη: βγήκαμ' εμείς,
ελληνικός καινούριος κόσμος, μέγας.
Εμείς, οι Αλεξανδρείς, οι Αντιοχείς,
οι Σελευκείς, κ' οι πολυάριθμοι
επίλοιποι Έλληνες Αιγύπτου και Συρίας,
κι' οι εν Μηδία, κ' οι εν Περσίδι, κι όσοι άλλοι.
Με τες εκτεταμένες επικράτειες,
με την ποικίλη δράσι των στοχαστικών προσαρμογών.
Και την Κοινήν Ελληνική Λαλιά
ως μέσα στην Βακτριανή την πήγαμεν, ως τους Ινδούς.
Για Λακεδαιμονίους να μιλούμε τώρα!
Φιλικά,
*πρώην Kaizer
Μάρτιαι Ειδοί
Τα μεγαλεία να φοβάσαι, ω ψυχή.
Και τες φιλοδοξίες σου να υπερνικήσεις
αν δεν μπορείς, με δισταγμό και προφυλάξεις
να τες ακολουθείς. Και όσο εμπροστά προβαίνεις,
τόσο εξεταστική, προσεκτική να είσαι.
Κι όταν θα φθάσεις στην ακμή σου, Καίσαρ πια·
έτσι περιωνύμου ανθρώπου σχήμα όταν λάβεις,
τότε κυρίως πρόσεξε σα βγεις στον δρόμον έξω,
εξουσιαστής περίβλεπτος με συνοδεία,
αν τύχει και πλησιάσει από τον όχλο
κανένας Αρτεμίδωρος, που φέρνει γράμμα,
και λέγει βιαστικά «Διάβασε αμέσως τούτα,
είναι μεγάλα πράγματα που σ' ενδιαφέρουν»,
μη λείψεις να σταθείς· μη λείψεις ν' αναβάλεις
κάθε ομιλίαν ή δουλειά· μη λείψεις τους διαφόρους
που χαιρετούν και προσκυνούν να τους παραμερίσεις
(τους βλέπεις πιο αργά)· ας περιμένει ακόμη
κ' η Σύγκλητος αυτή, κ' ευθύς να τα γνωρίσεις
τα σοβαρά γραφόμενα του Αρτεμιδώρου.
.
.
.
@rwen the grandaughter of Galadriel...
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
Edited by - Mantis on 30/10/2005 17:53:04
Λοεγκρίν
Λυπάται ο καλός ο βασιλεύς την Έλσα
και προς τον Αυλικό τον Κήρυκα γυρίζει.
Καλεί ο Κήρυξ, και η σάλπιγγες ηχούνε.
Α βασιλέα, σε παρακαλώ ακόμη,
ακόμη μια φορά ο Κήρυξ να καλέση.
Ο Κήρυξ πάλι προσκαλεί.
Σε ικετεύω,
πέφτω στα πόδια σου. Λυπήσου με, λυπήσου.
Είναι μακρυά, πολύ μακρυά και δεν ακούει.
Για τελευταία μια φορά ο Κήρυξ τώρα
ας προσκαλέση. Ίσως θα φανή.
Ο Κήρυξ
εκ νέου προσκαλεί.
Και να, σαν κάτι
άσπρο εις τον ορίζοντα εφανερώθη.
Εφάνηκεν, εφάνηκεν - είναι ο κύκνος.
Α δυστυχία μας, α δυστυχία, όταν
λυπάτ' ο βασιλεύς και προς τον Κήρυκά του
στρέφει μηχανικώς, χωρίς πολλήν ελπίδα.
Κι' ο Κήρυξ προσκαλεί κ' η σάλπιγγες ηχούνε.
Και πάλι προσκαλεί κ' η σάλπιγγες ηχούνε·
και πάλι προσκαλεί κ' η σάλπιγγες ηχούνε·
αλλά ο Λοεγκρίν δεν έρχεται ποτέ του.
Και όμως απαράβατη θα εφυλάττετο η πίστις.
...μερικές φορές η "σάλπιγγα" ηχεί με τέτοιο τρόπο που ότι έχει φύγει δεν ξαναγυρνά...
...απλά αποστρέφει το βλέμμα του και τραβά ακόμη μακρύτερα...
.
.
.
@rwen the grandaughter of Galadriel...
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
ΑΑΑΑΑΑΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΤΟΥΛΑΠΑ ΤΩΡΑ.......ΟΤΑΝ ΕΙΠΑ ΛΙΩΜΑ ΔΕΝ ΕΝΝΟΟΥΣΑ ΟΤΙ ΕΙΧΑ ΠΙΕΙ,ΑΛΛΑ ΟΤΙ ΗΜΟΥΝΑ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΗ ΚΑΙ ΕΙΧΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΗΞΕΡΑ ΤΙ ΜΟΥ ΓΙΝΟΤΑΝ!!!
ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΠΕΣ (ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ)ΤΡΕΛΑΘΕΙΤΕ ΓΙΑΤΙ ΧΑΝΟΜΑΣΤΕ........!!!
ΑΑΑΑΑΑΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΤΟΥΛΑΠΑ ΤΩΡΑ.......ΟΤΑΝ ΕΙΠΑ ΛΙΩΜΑ ΔΕΝ ΕΝΝΟΟΥΣΑ ΟΤΙ ΕΙΧΑ ΠΙΕΙ,ΑΛΛΑ ΟΤΙ ΗΜΟΥΝΑ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΗ ΚΑΙ ΕΙΧΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΗΞΕΡΑ ΤΙ ΜΟΥ ΓΙΝΟΤΑΝ!!!
ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΠΕΣ (ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ)ΤΡΕΛΑΘΕΙΤΕ ΓΙΑΤΙ ΧΑΝΟΜΑΣΤΕ........!!!
quote:
ΛΟΙΠΟΝ DEAR MADMAX ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ
AGUILERA μου καλη, δεν τα πα εγω αυτα, ο DIMITRISD τα πε (μητσο σορυ φιλε, σε εδωσα στεγνα 
)
Εγω απεναντιας postαρα ενα αλλο μυνημα σχετικο με ντουλαπα power...
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ
Ο ΑΝΩΡΙΜΟΣ ΩΡΙΜΑΖΕΙ
Ο ΑΔΑΗΣ ΜΟΡΦΩΝΕΤΑΙ ΚΑΙ
Ο ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΣ ΞΕΜΕΘΑ.
ΟΜΩΣ Ο ΒΛΑΞ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ...
Δεν είπα πως είναι αίρεση τα θρησκευτικά AGUILERA. Ίσως και πράγματι ο Χριστιανισμός να κρύβει την πραγματική αλήθεια, άλλα αυτό είναι ένα άλλο τεράστιο θέμα όπως είπες. Χαίρομαι που βρίσκεις τις απαντήσεις σου στον Χρηστό.
Εννούσα απλώς πως θα πρεπε να αφήνουν τα νέα παιδιά να ψάχνουν μόνα τους, θεωρώ τον συνεχή μονόδρομο στην Εκκλησία αποπνικτικό για τους νέους και ίσως αυτό έχει και τα αντίθετα αποτελέσματα για μερικούς, δηλαδή να τους απομακρύνει. Αλλά επειδή ξεφύγαμε από το θέμα της ντουλάπας:
Συγνώμη λοιπόν νόμισα πως εννοούσες "λιώμα" από το ποτό.
Τότε πραγματικά είναι φοβερή η εμπειρία σου. Εγώ νομίζω θα είχα κάνει τη ντουλάπα κομματάκια το επόμενο πρωί 
Ελπίζω να σου χει φύγει ο φόβος όμως τώρα(;).
~Το γέλιο είναι το καλύτερο φάρμακο~
I'M NOT AFRAID OF ANYTHING IN THIS WORLD....ΕΕΕΕΕΕ, ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΤΟΥΛΑΠΑ ΜΟΥ...!!!ΜΕΡΙΚΑ ΒΡΑΔΙΑ ΣΑΝ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟ,ΜΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΑΥΤΗ Η ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΚΑΙ ΦΟΒΑΜΑΙ,ΑΛΛΑ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ.