- Metal, Gothic (και άλλα...) Νο 2 - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Για να είμαι ειλικρινής, δεν ξέρω αν θα έβρισκα ποτέ κακό κάποιο τραγούδι/άμπουμ των Autumn Tears...
Έλα εσύ Ελλάδα πάντως και θα τα βρεις τα υπόλοιπα albums τους!
Χεχε!
Τους And Also The Trees, καλή μου gretel, έχω να τους ακούσω καιρό και δεν τους έχω δει σε κάποιο live.
Για την ακρίβεια, δεν έχω ασχοληθεί κι ιδιαίτερα μαζί τους τα τελευταία χρόνια...
quote:
πάντως ρε γαμώτο, ξεφτήλα 55 ευρώ για μία μπάντα, και 50 για δέκα [στο march metal day, με rhapsody, manowar, epica και δε συμμαζεύεται...]τι στο καλό σκέφτονται οι διοργανώτριες εταιρίες...;
Δεν θες να ξέρεις... 
In anticipation of my resurrection...
quote:
πάντως ρε γαμώτο, ξεφτήλα 55 ευρώ για μία μπάντα, και 50 για δέκα [στο march metal day, με rhapsody, manowar, epica και δε συμμαζεύεται...]
Πάντως για maiden δεν είναι πολλά, 55 ευρώπουλα...θα τα έδινα, εδώ στο αμέρικα το μαλλί πάει πολύ περισσότερο.
Το πρόβλημα είναι ότι οι maiden στις τελευταίες συναυλίες παίζουν μόνο τραγούδια από το τελευταίο CD και αυτό εμένα με χαλάει. Εντάξει το αγοράσαμε, πούλησε το cd σαν τρελό, κάποιοι μικροί τους μάθανε, αλλά αρκετά....παίχτε δυο τρία τραγούδια, άντε τέσσερα όχι ολόκληρο το άλμπουμ για 70 λεπτά....
Οπότε εγώ μόνο και μόνο για αυτό δεν θα πήγαινα...
quote:
Πάντως για maiden δεν είναι πολλά, 55 ευρώπουλα...θα τα έδινα, εδώ στο αμέρικα το μαλλί πάει πολύ περισσότερο.
εκεί στο αμέρικα έχετε άλλους μισθούς όμως... ή όχι;
quote:
Το πρόβλημα είναι ότι οι maiden στις τελευταίες συναυλίες παίζουν μόνο τραγούδια από το τελευταίο CD
αυτό δεν το ήξερα, όμως δε με χαλάει γιατί πρόπερσυ είχαν παίξει τραγούδια απ' της "early days" οπότε τώρα ας παίξουν τα καινούργια.
έτσι κι αλλιώς, αν δεν τα παίξουν τώρα... πότε; μετά θάνατον;!
662. up the irons!!!
______________________________________________
ΕΣ ΕΔΑΦΟΣ ΦΕΡΕΙΝ ...
quote:
Πάντως για maiden δεν είναι πολλά, 55 ευρώπουλα...θα τα έδινα, εδώ στο αμέρικα το μαλλί πάει πολύ περισσότερο.
εκεί στο αμέρικα έχετε άλλους μισθούς όμως... ή όχι;
quote:
Το πρόβλημα είναι ότι οι maiden στις τελευταίες συναυλίες παίζουν μόνο τραγούδια από το τελευταίο CD
αυτό δεν το ήξερα, όμως δε με χαλάει γιατί πρόπερσυ είχαν παίξει τραγούδια απ' της "early days" οπότε τώρα ας παίξουν τα καινούργια.
έτσι κι αλλιώς, αν δεν τα παίξουν τώρα... πότε; μετά θάνατον;!
662. up the irons!!!
______________________________________________
ΕΣ ΕΔΑΦΟΣ ΦΕΡΕΙΝ ...
quote:
εκεί στο αμέρικα έχετε άλλους μισθούς όμως... ή όχι;
Κάποιοι ναι...όμως δεν ξέρεις τι θα πει φτώχεια αν δεν δεις την Αμερική.
Εγώ άρχισα να ταξιδεύω (όχι με αεροπλάνο γιατί έτσι βλέπεις μόνο αυτά που θέλουν να δεις) μετά από μερικά χρόνια που είμαι εδώ και σχεδόν την έχω γυρίσει όλη, που λέμε.
Το τι φτώχια και μιζέρια έχω δει, δεν περιγράφεται (δεν θα αναπτύξω γιατί θα βγούμε από το θέμα).
Πάντως όλες οι κριτικές που έχω διαβάσει για τις τελευταίες συναυλίες των Maiden είναι κορυφαίες οπότε αν δεν σε χαλάει το ρεπερτόριο αξίζει.
Δεν ζουν όλοι το American dream, φίλε crucifire...
quote:
Πάντως όλες οι κριτικές που έχω διαβάσει για τις τελευταίες συναυλίες των Maiden είναι κορυφαίες οπότε αν δεν σε χαλάει το ρεπερτόριο αξίζει.
Επειδή δεν έχω πάρει γραμμή τι γίνεται, πότε έρχονται Ελλάδα?
In anticipation of my resurrection...
quote:
Επειδή δεν έχω πάρει γραμμή τι γίνεται, πότε έρχονται Ελλάδα?
Αυτήν την Κυριακή 11-3 Dying_Incubus...!!! Δεν το ήξερες? Κλειστό Γήπεδο ΤΑΕ-ΚWON-DO.
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
Οι Kreuzweg Ost είναι ένα side project του Silenius, μέλος του μεγάλου αυστριακού black metal συγκροτήματος Summoning. Παίζουν industrial/dark wave/martial music. Το Edelrost είναι το δεύτερο άλμπουμ τους που κυκλοφόρησε το 2005. Οι Kreuzweg Ost δεν χρησιμοποιούν φωνητικά στις συνθέσεις τους αλλά διάφορα samples και κάθε τραγούδι τους αποτελεί την μουσική καταγραφή μιας ταινίας με πολεμικό ή θρησκευτικό περιεχόμενο.
Το ενδιαφέρον σε αυτό είναι το εξής: η ιδέα του να δημιουργείς μουσική πάνω σε ένα συγκεκριμένο κινηματογραφικό έργο, επιτρέπει στο συγκρότημα να αντλεί πληθώρα samples και αυθεντικών ηχητικών αποσπασμάτων, δημιουργώντας έτσι μια τελείως ιδιαίτερη προσέγγιση στην σχέση ήχου και φαντασίας.
Το Edelrost βρίθει από μιλιταριστικά ηχητικά τοπία, στοιχεία dark ambience και industrial noise. Ο τρόμος και η φρίκη των γερμανικών SS ζωντανεύουν στο "Für kaiser, Gott und Vaterland", η σήψη και η παρακμή των τελευταίων ημερών της Ρωσικής αυτοκρατορίας παίρνουν ηχητική μορφή στο "Rasputin" ειδικά όταν ακούγονται οι φράσεις από τις Παροιμίες του Σωλομώντα....
"Her feet go down to death
And her steps take hold on Hell
Where the screams of the undead
Shall pierce the sinner like a sword"
Χωρίς να μακρηγορώ, πρόκειται λοιπόν για μια φανταστική δουλειά την οποία προτείνω ανεπιφύλακτα σε όλους, ιδιαίτερα όμως στην Brie Boy και στον Dying Incubus.
Δεν ήξερα ούτε για τους Iron Maiden ούτε για τους Kreuzweg Ost!
Προς το παρόν θα ψάξω λίγο την πρόταση που έριξε ο A. Kircher και θα σας πω την γνώμη μου!
In anticipation of my resurrection...
quote:
gretel:
Τους And Also The Trees τους είχα δει λάιβ στο Ρόδον στο ΕΛΕΚΤΡΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ όπου είχα πάει κυρίως να δω Elusive.
Ομολογώ ότι δεν μου άρεσαν
Όντως, ήταν άθλιοι, τους είχα δει και γω. Αλλά γενικότερα, ότι dark 80's συγκρότημα και να έχω δει live, από Tuxedo Moon μέχρι ακόμη και Cure, ήταν επιεικώς μέτριοι. Μάλλον είναι υπερβολή να ζητάμε από καλοζωισμένους -φαντάζομαι- πενηντάρηδες να αποδώσουν την ζωντάνια που είχαν επί σκηνής το '86. Επίσης μάλλον είμαστε φοβέρα άτυχοι που ζούμε στην Ελλάδα, και για να δούμε συγκρότημα, πρέπει να έχει περάσει και το στάδιο του ναδίρ.
Φωτεινή εξαίρεση, βεβαίως, ο David Tibet των Current93 και οι Einsturzende Neubauten.
A.Kircher, μέχρι στιγμής δεν έχω καταφέρω να βρω Kreuzweg Ost, αλλά το ψάχνω. Από λίγο που άκουσα στον Last.fm. (μεγάλη ανακάλυψη), μου φάνηκαν πολύ ενδιαφέροντες. Thanx!
Πρόσφατη καθυστερημένη αναλαμπή, μιας και η Brie Boy βρίσκεται σε ρομαντική διάθεση: Δεν ξέρω αν έχετε πετύχει ποτέ στους Stoa.
Είναι Γερμανοί, ως συνήθως, και από όσο ξέρω έχουν βγάλει τρεις δίσκους:
Urthona
Porta VIII και
Zal το οποίο είναι και το μοναδικό που έχω.
Απ'ότι διάβασα στο MIC, (γιατί μόνη μου δύσκολα θα το εντόπιζα) στην πλειοψηφία πρόκειται για μελοποιημένα αποσπάσματα από ποιήματα των James Joyce, William Blake, Paul Verlaine, Rainer Maria Rilke, κ.α.
Θυμίζουν λίγο Collection d' Arnell-Andrea, Elane και Autumn Tears. Αλλά είναι καλύτεροι.
Extra tip για τον Dying Incubus: Ο δίσκος περιέχει μια καταπληκτική διασκευή στο I wish you could smile των Black Tape for a Blue Girl.
Η Κηδεία του Σαρπηδόνος
Είν’ η καρδία του Διός πλήρης οδύνης.
Ο Πάτροκλος εφόνευσε τον Σαρπηδόνα.
Βουλήν της μοίρας εσεβάσθη ο Θεός.
Aλλ’ ο πατήρ θρηνεί την δυστυχίαν του.
Του Μενοιτίου ο υιός ανίκητος,
οι Aχαιοί ως λέοντες βρυχώμενοι,
ζητούσι τον νεκρόν ν’ αρπάξουν, και βοράν
εις κόρακας κ’ εις κύνας να τον ρίψωσιν.
Aλλά ο Ζευς δεν στέργει την ταπείνωσιν.
Του προσφιλούς και τιμημένου του υιού
το σώμα δεν θ’ αφίση να υβρίσωσιν.
Ιδού από το άρμα του κατέρχεται
επί της γης ο Φοίβος, δία εντολή.
Του Σαρπηδόνος τον νεκρόν αι θεϊκαί
χείρες του σώζουσι, και εις τον ποταμόν
τον φέρουσι και ευλαβώς τον νίπτουσι.
Πλύνετ’ η κόνις και το αίμα το πηκτόν,
και του δικαίου του ανδρείου ήρωος
η φυσιογνωμία αναφαίνεται.
Της αμβροσίας χύνει τα αρώματα
επί του πτώματος ο Φοίβος δαψιλώς
και το περικαλύπτει με Ολύμπια,
αθάνατα φορέματα. Του στήθους του
κλείει την χαίνουσαν πληγήν. Σχηματισμόν
ήρεμον κ’ εύχαριν δίδ’ εις τα μέλη του.
Το δέρμα του λαμπρύνεται. Κτεις φωτερά
την κόμην του κτενίζει, κόμην άφθονον
και μέλαιναν, ην έτι δεν ητίμασε
λευκή της θριξ.
Ως νέος φαίνετ’ αθλητής
αναπαυόμενος — ως νέος εραστής
ονειρευόμενος χαράν και έρωτας
με κυανά πτερά και με ουράνια
τόξα — ως νέος και ευδαίμων σύζυγος,
εν πάσι του τοις συνηλίκοις τυχηρός,
καλήν κερδίσας νύμφην και ανάεδνον.
Την εντολήν του περατώσας ο Θεός,
τον Ύπνον και τον Θάνατον, τους αδελφούς,
καλεί, και διατάττει εις την εκτενή
Λυκίαν να μεταφερθή ο Σαρπηδών.
Ως εν αγκάλαις πατρικαίς και τρυφεραίς
τον έλαβον ο Ύπνος και ο Θάνατος
με λύπην και αγάπην και με προσοχήν
μη του νεκρού προσώπου διαταραχθή
η σοβαρά γαλήνη, μη του ανδρικού
σώματος η μεγαλοπρέπεια βλαβή.
Οι Λύκιοι βαθέως προσεκύνησαν
της φοβεράς αναισθησίας τους Θεούς,
και τον καλόν των άνακτα παρέλαβον
νεκρόν το πνεύμα, αλλά την μορφήν λαμπρόν,
ακμαίον, και ευώδη, και γαλήνιον.
Μνημείον τω ανήγειραν μαρμάρινον,
κ’ επί της βάσεώς του με αναγλυφάς
έμπειροι γλύπται εξιστόρησαν τας νίκας
του ήρωος και τας πολλάς του εκστρατείας.
Ποιητικά... The She Mantis
...........Στοχασμοί
¨Μη μόνα όσα βλέπετε πιστεύετε, των ποιητών το βλέμμα είναι οξύτερον.¨
¨ Βρίσκει κανείς ο,τι έχει στο μάτι του ¨
Κ.Π.Καβάφης
Αφιερωμένο στην Mantis με εκτίμηση κι αγάπη
¨Και καταντά το αύριο πια σαν αύριο να μη μοιάζει¨.
{Απο την ¨Μονοτονία¨}
Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα
Που πρέπει να πουν το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο Όχι
να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος τόχει
έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντάς το πέρα
πηγαίνει στην τιμή και την πεποίθηση του.
Ο αρνηθείς δεν μετανοιώνει. Αν ρωτούσαν πάλι,
Όχι θα ξανάλεγε. Κι όμως τον καταβάλλει
Εκείνο τ' όχι το σωστό εις όλην την ζωή του.
¨Che fece....il gran rifiuto¨
Πάλι απο τους ¨Στοχασμούς¨
¨ΠΟΛΥ ΣΥΧΝΑ ΤΟ ΈΡΓΟ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΘΟΡΙΣΜΈΝΟ ΝΌΗΜΑ: EINAI
MIA ΥΠΟΒΟΛΗ΄ ΟΙ ΙΔΕΕΣ ΤΟΥ ΘΑ ΕΥΡΥΝΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΕΛΛΟΥΣΕΣ ΓΕΝΝΕΕΣ Η
ΤΟΥΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΟΥ. Ο ΠΛΑΤΩΝ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΟΙ ΠΟΙΗΤΑΙ
ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΜΕΓΑΛΑ ΝΟΗΜΑΤΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΟΥΝ.¨
σταφυλια αγαπης
την γη την επλησιασα
τον ουρανο να φτασω
μεσ την καρδια μου να σε βρω
μεσα μου να σε χασω
η προσμονη που ηθελα
δεν ηταν καν δικια μου
ηταν για μενα ουρανος
σαν σ ειχα εδω μπροστα μου
μα η καρδια μου εραγισε
πως να το σταματησω
αυτο της διψας το φιλι
και να το καρτερησω
η αγαπη ομως ανερχεται
απο καημο και ζηλια
παιγνιδια δεν εδεχεται
μα μονο απο σταφυλια
σταφυλια ηταν δροσερα
φτιαγμενα απο μελη
εσυ τα ηθελες πικρα
μα εμενα δε με μελει
gh
¨Η στιχουργική είναι η γραμματική της ποιήσεως, ήν οφείλει πας ποιητής να εκμάθει καλώς. Η φαντασία, το ύψος, αι μεγάλαι ιδέαι, εν ενί λόγω η θεία έμπνευσις είναι δώρα απορρέοντα κατ' ευθείαν εκ της φύσεως ων το μυστικόν γνωρίζει αυτή μόνη και κρύπτει μη εννοούσα να τη κάμνουν συναγωνισμόν.¨
¨Στοχασμοί¨
Χειμώνα, καλοκαίρι κάθονταν στην στέγη
των Ατρειδών κ' έβλεπ' ο Φύλαξ. Τώρα λέγει
ευχάριστα. Μακρυά είδε φωτιά ν' ανάβη.
Και χαίρεται· κι' ο κόπος του επίσης παύει.
Είναι επίπονον και νύκτα και ημέρα,
στην ζέστη και στο κρύο να κυττάζης πέρα
το Αραχναίον για φωτιά. Τώρα εφάνη
το επιθυμητόν σημείον. Όταν φθάνει
η ευτυχία δίδει πιο μικρή χαρά
απ' ό,τι προσδοκά κανείς. Πλην καθαρά
τούτο κερδήθηκε: γλυτώσαμ' απ' ελπίδας
και προσδοκίας. Πράγματα εις τους Ατρείδας
πολλά θα γίνουνε. Χωρίς νάναι σοφός
κανείς εικάζει τούτο τώρα που το φως
είδεν ο φύλαξ. Όθεν μη υπερβολή.
Καλό το φως· κι' αυτοί που έρχονται καλοί·
τα λόγια και τα έργα των κι' αυτά καλά.
Και όλα ίσια να ευχόμεθα. Αλλά
το Άργος ειμπορεί χωρίς Ατρείδας να
κάμη. Τα σπίτια δεν είναι παντοτεινά.
Πολλοί βεβαίως θα μιλήσουνε πολλά.
Ημείς ν' ακούμε. Όμως δεν θα μας γελά
το Απαραίτητος, το Μόνος, το Μεγάλος.
Και απαραίτητος, και μόνος, και μεγάλος
αμέσως πάντα βρίσκεται κανένας άλλος.
1899 αλήθειες + 1 ψέμμα...
Κτίσται
Η Πρόοδος οικοδομή είναι μεγάλη — φέρει
καθείς τον λίθον του· ο εις λόγους, βουλάς, ο άλλος
πράξεις — και καθημερινώς την κεφαλήν της αίρει
υψηλοτέραν. Θύελλα, αιφνίδιός τις σάλος
εάν επέλθη, σωρηδόν οι αγαθοί εργάται
ορμώσι και το φρούδον των υπερασπίζοντ’ έργον.
Φρούδον, διότι καθενός ο βίος δαπανάται
υπέρ μελλούσης γενεάς, κακώσεις, πόνους στέργων,
ίνα η γενεά αυτή γνωρίση ευτυχίαν
άδολον, και μακράν ζωήν, και πλούτον, και σοφίαν
χωρίς ιδρώτα ποταπόν, ή δούλην εργασίαν.
Aλλ’ η μυθώδης γενεά ουδέποτε θα ζήση·
η τελειότης του αυτή το έργον θα κρημνίση
κ’ εκ νέου πας ο μάταιος κόπος αυτών θ’ αρχίση.
Ποιητικά... The She Mantis
Μνήμη
Δεν αποθνήσκουν οι θεοί. Η πίστις αποθνήσκει
του αχαρίστου όχλου των θνητών.
Είν’ οι θεοί αθάνατοι. Aπό τα βλέμματά μας
τους κρύπτουσι νεφέλαι αργυραί.
Ω Θεσσαλία ιερά, Σε αγαπώσιν έτι,
Σε ενθυμούνται αι ψυχαί αυτών.
Εν τοις θεοίς, ως εν ημίν, ανθούσιν αναμνήσεις,
της πρώτης των αγάπης οι παλμοί.
Ότε ερών το λυκαυγές φιλεί την Θεσσαλίαν,
σφρίγος από τον βίον των θεών
περνά την ατμοσφαίραν της· και κάποτ’ αιθερία
μορφή επί των λόφων της πετά.
Ποιητικά... The She Mantis
Ο Oιδίπους
Εγράφη έπειτα από ανάγνωσιν περιγραφής της ζωγραφιάς
«Ο Οιδίπους και η Σφιγξ» του Γουστάβου Μορώ.
Επάνω του η Σφιγξ είναι πεσμένη
με δόντια και με νύχια τεντωμένα
και μ’ όλην της ζωής την αγριάδα.
Ο Οιδίπους έπεσε στην πρώτη ορμή της,
τον τρόμαξεν η πρώτη εμφάνισή της —
τέτοια μορφή και τέτοιαν ομιλία
δεν είχε φαντασθή ποτέ έως τότε.
Μα μ’ όλο που ακκουμπά τα δυο του πόδια
το τέρας στου Οιδίποδος το στήθος,
συνήλθε εκείνος γρήγορα — και διόλου
τώρα δεν την φοβάται πια, γιατί έχει
την λύσιν έτοιμη και θα νικήση.
Κι’ όμως δεν χαίρεται γι’ αυτήν την νίκη.
Το βλέμμα του μελαγχολία γεμάτο
την Σφίγγα δεν κυττάζει, βλέπει πέρα
τον δρόμο τον στενό που πάει στας Θήβας,
και που στον Κολωνό θ’ αποτελειώση.
Και καθαρά προαισθάνεται η ψυχή του
που η Σφιγξ εκεί θα τον μιλήση πάλι
με δυσκολώτερα και πιο μεγάλα
αινίγματα που απάντησι δεν έχουν.
Ποιητικά... The She Mantis