- Περιφερειακό θέμα συζήτησης. Νοέμβριος 2006 - Απρίλιος 2007 - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
quote:amalia
Όπως επίσης έχουμε δηλώσει, μπορείς να ανοίξεις δεύτερο μέρος, δίνοντας προσοχή από τη δική σου την πλευρά (ως θεματοθέτης και συνεπώς ως συντονιστής της συζήτησης), να αποθαρρύνεις την καλλιέργεια μη δημιουργικών αντιπαραθέσεων.
Εάν ωστόσο υπάρξουν περιπτώσεις που σε φέρουν σε δύσκολη θέση, μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί μας, όπως γίνεται με όλα τα μέλη και για όλα τα θέματα.
Εκτός εάν είναι απλά μία εικόνα, που την είδες κάπου και σου άρεσε και σκέφτηκες να την βάλεις στο μήνυμά σου, ή ακόμα και ένα ωραίο cd που μας το προτείνεις για να το ακούσουμε.
Σε οποιαδήποτε περίπτωση θα ήταν καλό να μας δηλώσεις σαφώς περί τίνος πρόκειται, καθώς στη δική μου απάντηση συνομίλησα μαζί σου και δε σου πέταξα κάτι που είχα στο μυαλό μου.
Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!
quote:amalia
jonniebegood εάν η παραπάνω εικόνα αποτελεί μία άποψη ή γνώμη σου επάνω στο κείμενο που έβαλες σε παράθεση, καλό θα ήταν να την πεις με σαφή τρόπο, ώστε να είναι κατανοητή.
μια εικονα 1000 λεξεις, αμαλια μου (και βάλε )
δεν ειναι η πρωτη φορα που απαντω με εικονα, αλλά ειναι η πρωτη φορα που μου ζητας να στην αποσυμβολισω
quote:Εκτός εάν είναι απλά μία εικόνα, που την είδες κάπου και σου άρεσε και σκέφτηκες να την βάλεις στο μήνυμά σου
δεν το εχω κανει ποτε αυτο - μονο στα τοπικ της κατηγοριας "εικονες"
οι εικονες που χρησιμοποιω εχουν νοημα και ειναι πληρεις απαντησεις ή ερωτησεις
και εφοσον εμπεριεχουν χιουμορ, χρειαζεται αντιληψη του χιουμορ για να τις κατανοησεις
αν δεν γελασες, δεν καταλαβες την απαντηση μου
quote:ή ακόμα και ένα ωραίο cd που μας το προτείνεις για να το ακούσουμε.
α, το σιντι ειναι Σπανιο και Απαιχτο!
να το ακουσετε ολοι!!!
εγω ομως το εβαλα σαν εικονα - ριχτης μια πιο προσεκτικη ματια, χωρις προκαταλειψεις για το χρωμα των πουα μου
το λεω αυτο γιατι δεν βλεπω να εχει φουγαρα
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
Ούτε το τζέλλα δέλτα είναι ούτε φουγάρα έχει.
Άλλωστε, δεν είναι ανάγκη να σταθούμε τόσο στις λεπτομέρειες του πλοίου, όσο σ' αυτό που μπορεί η συγκεκριμένη εικόνα να μας πει...
Το πλοίο, αγαπητέ μου, είναι ο εαυτός μας κι η απέραντη θάλασσα είναι ολόκληρος ο κόσμος που βρίσκεται γύρω από εμάς κι απλώνεται μπροστά στα μάτια μας.
Η θάλασσα είναι γεμάτη πλοία, καθένα από τα οποία εκτελεί το δικό του ταξίδι σ' οποιοδήποτε γεωγραφικό μήκος και πλάτος κι αν βρίσκεται αυτό.
Στο ταξίδι αυτό το κάθε πλοίο είναι πολύ πιθανόν να συναντήσει πολλά άλλα πλοία που συνταξιδεύουν μαζί μ' αυτό.
Μερικά απ' αυτά περνούν από δίπλα του σχεδόν κάνοντας διακριτές ακόμη και τις πιο μικρές του λεπτομέρειες, άλλα περνούν από πιο μακριά κι ακούγεται μόνο το σφύριγμα τους κι άλλα περνούν από τόσο μακριά που ίσα που φαίνονται.
Η θάλασσα είναι κάτι το άγνωστο σ' εμάς, δεν ξέρεις αν θα αντιμετωπίσεις ήπιο καιρό και νηνεμία ή αν θα αντιμετωπίσεις φουρτούνες ικανές να κάνουν τον καπετάνιο να πιστέψει πως το πλοίο του βουλιάζει.
Στην καταιγίδα και την θαλασσοταραχή ο κάθε καπετάνιος ενδιαφέρεται να σώσει το δικό του πλοίο - πως θα γινόταν άλλωστε διαφορετικά?
Εκείνη την στιγμή όμως ξεχνάει οτι αυτή η φουρτούνα ταλαιπωρεί πολλά άλλα πλοία, τα κάνει να κλυδωνίζονται επικίνδυνα, να χορεύουν ανίσχυρα επάνω σε πελώρια κύματα, να χάνουν μερικά κατάρτια τους.
Άλλα χάνονται αφήνοντας πίσω τους ναυάγια και συντρίμμια ενώ άλλα κατορθώνουν να ξεπεράσουν την κακοκαιρία για να υποδεχθούν τον ήλιο και την ξαστεριά.
Έχοντας αυτή την εικόνα στο μυαλό μου προσπάθησα να την προσαρμόσω λίγο στα πλαίσια του παρόντος θέματος.
Κοιτάζοντας κάποιος από την αρχή σχεδόν έως τώρα θα συναντήσει μια διαρκή φουρτούνα, μια αναταραχή σε διάφορες εκφάνσεις της.
Πιο άγρια σε έξαρση, πιο ήπια σε άλλες στιγμές αλλά με την τάση να δυναμώνει και πάλι για να οδηγήσει το κάθε πλοίο, τον καθένα μας, να βιώνει μια ακόμη δοκιμασία που τον ταλαιπωρεί και τον εξαντλεί.
Και σ' αυτήν την δοκιμασία ο καθένας νιώθει μόνος, δίνοντας τον δικό του αγώνα την στιγμή που η δική του φουρτούνα ταλαιπωρεί τόσα πλοία ακόμα...
Στην ουσία αυτό γίνεται, αγαπητοί μου!
Μια διαρκής αναταραχή η οποία δεν καταλαγιάζει καθόλου.
Ρωτάμε, απαντάμε, ξαναρωτάμε μήπως πάρουμε μια άλλη απάντηση, θυμώνουμε, πικραινόμαστε, λυπόμαστε κάνοντας - άθελα μας ίσως - κι άλλους ανθρώπους να νιώσουν τα ίδια συναισθήματα κι όλα αυτά για ποιό λόγο?
Τον χάνουμε το λόγο...
Αντί να αφήσουμε πίσω μας την ταραχή μαθαίνοντας αυτά που έχει να μας δείξει και να ετοιμαστούμε να δούμε τον ήλιο, καταλήγουμε να δημιουργούμε εμείς την φουρτούνα και να κρύβουμε μόνοι μας τον ήλιο.
Την καλημέρα μου σε όλους!
quote:
Στην καταιγίδα και την θαλασσοταραχή ο κάθε καπετάνιος ενδιαφέρεται να σώσει το δικό του πλοίο - πως θα γινόταν άλλωστε διαφορετικά?
εδω ειναι το λαθος
ο σωστος καπετανιος προσπαθει να πει στους αλλους καπετανιους που υπαρχουν ξερες,πως θα περασει ποιο ευκολα το πλοιο απο την καταιγιδα,πως θα αποφυγει μια καταιγιδα,αν υπαρχουν συμπλυγαδες στην ρωτα του ποιου που συναντα και διαφορα αλλα και τωρα ειναι πολυ ποιο ευκολο γιατι υπαρχουν δορυφοροι,η χαρτογραφηση των ωκεανων εχει ολοκληρωθει και υπαρχει και η ραδιοεπικοινωνια
απλα καποιοι καπετανιοι επιμενουν να διαβαζουν χαρτες περασμενων αιωνων να πιστευουν οτι σε καποια μερια θα συναντισουν το τελος της γης και οταν οι αλλοι καπετανιοι τους λενε τι γινετε δεν τους πιστευουν
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
Aπό την Φαντασίαν έως εις το Xαρτί. Eίναι δύσκολον πέρασμα,
είναι επικίνδυνος θάλασσα. H απόστασις φαίνεται μικρά
κατά πρώτην όψιν, και εν τοσούτω πόσον μακρόν ταξίδι είναι,
και πόσον επιζήμιον ενίοτε δια τα πλοία τα οποία το επιχειρούν.
H πρώτη ζημία προέρχεται εκ της λίαν ευθραύστου φύσεως των
εμπορευμάτων τα οποία μεταφέρουν τα πλοία. Eις τας αγοράς της
Φαντασίας, τα πλείστα και τα καλύτερα πράγματα είναι κατασκευασμένα
από λεπτάς υάλους και κεράμους διαφανείς, και με όλην την προσοχήν
του κόσμου πολλά σπάνουν εις τον δρόμον, και πολλά σπάνουν όταν τα
αποβιβάζουν εις την ξηράν. Πάσα δε τοιαύτη ζημία είναι
ανεπανόρθωτος, διότι είναι έξω λόγου να γυρίση οπίσω το πλοίον και
να παραλάβη πράγματα ομοιόμορφα. Δεν υπάρχει πιθανότης να ευρεθή το
ίδιον κατάστημα το οποίον τα επώλει. Aι αγοραί της Φαντασίας έχουν
καταστήματα μεγάλα και πολυτελή, αλλ' όχι μακροχρονίου διαρκείας.
Aι συναλλαγαί των είναι βραχείαι, εκποιούν τα εμπορεύματά των
ταχέως, και διαλύουν αμέσως. Eίναι πολύ σπάνιον εν πλοίον
επανερχόμενον να εύρη τους αυτούς εξαγωγείς με τα αυτά είδη.
Mία άλλη ζημία προέρχεται εκ της χωρητικότητος των πλοίων.
Aναχωρούν από τους λιμένας των ευμαρών ηπείρων καταφορτωμένα,
και έπειτα όταν ευρεθούν εις την ανοικτήν θάλασσαν αναγκάζονται
να ρίψουν εν μέρος εκ του φορτίου δια να σώσουν το όλον.
Oύτως ώστε ουδέν σχεδόν πλοίον κατορθώνει να φέρη ακεραίους τους
θησαυρούς όσους παρέλαβε. Tα απορριπτόμενα είναι βεβαίως τα
ολιγοτέρας αξίας είδη, αλλά κάποτε συμβαίνει οι ναύται,
εν τη μεγάλη των βία, να κάμνουν λάθη και να ρίπτουν εις
την θάλασσαν πολύτιμα αντικείμενα.
Άμα δε τη αφίξει εις τον λευκόν χάρτινον λιμένα απαιτούνται νέαι
θυσίαι πάλιν. Έρχονται οι αξιωματούχοι του τελωνείου και εξετάζουν
εν είδος και σκέπτονται εάν πρέπη να επιτρέψουν την εκφόρτωσιν·
αρνούνται να αφήσουν εν άλλο είδος να αποβιβασθή· και εκ τινων
πραγματειών μόνον μικράν ποσότητα παραδέχονται. Έχει ο τόπος τους
νόμους του. Όλα τα εμπορεύματα δεν έχουν ελευθέραν είσοδον και
αυστηρώς απαγορεύεται το λαθρεμπόριον. H εισαγωγή των οίνων
εμποδίζεται, διότι αι ήπειροι από τας οποίας έρχονται τα πλοία
κάμνουν οίνους και οινοπνεύματα από σταφύλια τα οποία αναπτύσσει
και ωριμάζει γενναιοτέρα θερμοκρασία. Δεν τα θέλουν διόλου αυτά τα
ποτά οι αξιωματούχοι του τελωνείου. Eίναι πάρα πολύ μεθυστικά.
Δεν είναι κατάλληλα δι’ όλας τα κεφαλάς. Eξ άλλου υπάρχει μία
εταιρεία εις τον τόπον, η οποία έχει το μονοπώλιον των οίνων.
Kατασκευάζει υγρά έχοντα το χρώμα του κρασιού και την γεύσιν του
νερού, και ημπορείς να πίνης όλην την ημέραν από αυτά χωρίς να
ζαλισθής διόλου. Eίναι εταιρεία παλαιά. Xαίρει μεγάλην υπόληψιν,
και αι μετοχαί της είναι πάντοτε υπερτιμημέναι.
Aλλά πάλιν ας είμεθα ευχαριστημένοι όταν τα πλοία εμβαίνουν εις τον
λιμένα, ας είναι και με όλας αυτάς τας θυσίας. Διότι τέλος πάντων με
αγρυπνίαν και πολλήν φροντίδα περιορίζεται ο αριθμός των θραυομένων
ή ριπτομένων σκευών κατά την διάρκειαν του ταξιδίου. Eπίσης οι νόμοι
του τόπου και οι τελωνειακοί κανονισμοί είναι μεν τυραννικοί κατά
πολλά αλλ' όχι και όλως αποτρεπτικοί, και μέγα μέρος του φορτίου
αποβιβάζεται. Oι δε αξιωματούχοι του τελωνείου δεν είναι αλάνθαστοι,
και διάφορα από τα εμποδισμένα είδη περνούν εντός απατηλώς κιβωτίων
που γράφουν άλλο από επάνω και περιέχουν άλλο, και εισάγονται
μερικοί καλοί οίνοι δια τα εκλεκτά συμπόσια.
Θλιβερόν, θλιβερόν είναι άλλο πράγμα. Eίναι όταν περνούν κάτι
πελώρια πλοία, με κοράλλινα κοσμήματα και ιστούς εξ εβένου,
με αναπεπταμένας μεγάλας σημαίας λευκάς και ερυθράς, γεμάτα με
θησαυρούς, τα οποία ούτε πλησιάζουν καν εις τον λιμένα είτε διότι
όλα τα είδη τα οποία φέρουν είναι απηγορευμένα, είτε διότι δεν έχει
ο λιμήν αρκετόν βάθος δια να τα δεχθή. Kαι εξακολουθούν τον δρόμον
των. Oύριος άνεμος πνέει επί των μεταξωτών των ιστίων, ο ήλιος
υαλίζει την δόξαν της χρυσής των πρώρας, και απομακρύνονται ηρέμως
και μεγαλοπρεπώς, απομακρύνονται δια παντός από ημάς και από τον
στενόχωρον λιμένα μας.
Eυτυχώς είναι πολύ σπάνια αυτά τα πλοία. Mόλις δύο, τρία βλέπομεν
καθ' όλον μας τον βίον. Tα λησμονώμεν δε ογρήγορα. Όσω λαμπρά ήτο
η οπτασία, τόσω ταχεία είναι η λήθη της. Kαι αφού περάσουν μερικά
έτη, εάν καμίαν ημέραν - ενώ καθήμεθα αδρανώς βλέποντες το φως ή
ακούοντες την σιωπήν - τυχαίως επανέλθουν εις την νοεράν μας ακοήν
στροφαί τινες ενθουσιώδεις, δεν τας αναγνωρίζομεν κατ' αρχάς και
τυραννώμεν την μνήμην μας δια να ενθυμηθώμεν πού ηκούσαμεν αυτάς
πριν. Mετά πολλού κόπου εξυπνάται η παλαιά ανάμνησις και ενθυμώμεθα
ότι αι στροφαί αύται είναι από το άσμα το οποίον έψαλλον οι ναύται,
ωραίοι ως ήρωες της Iλιάδος, όταν επερνούσαν τα μεγάλα, τα θεσπέσια
πλοία και επροχώρουν πηγαίνοντα - τις ηξεύρει πού.
Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!
νόμους του. Όλα τα εμπορεύματα δεν έχουν ελευθέραν είσοδον και
αυστηρώς απαγορεύεται το λαθρεμπόριον. H εισαγωγή των οίνων
εμποδίζεται, διότι αι ήπειροι από τας οποίας έρχονται τα πλοία
κάμνουν οίνους και οινοπνεύματα από σταφύλια τα οποία αναπτύσσει
και ωριμάζει γενναιοτέρα θερμοκρασία. Δεν τα θέλουν διόλου αυτά τα
ποτά οι αξιωματούχοι του τελωνείου. Eίναι πάρα πολύ μεθυστικά.
Δεν είναι κατάλληλα δι’ όλας τα κεφαλάς. Eξ άλλου υπάρχει μία
εταιρεία εις τον τόπον, η οποία έχει το μονοπώλιον των οίνων.
Kατασκευάζει υγρά έχοντα το χρώμα του κρασιού και την γεύσιν του
νερού, και ημπορείς να πίνης όλην την ημέραν από αυτά χωρίς να
ζαλισθής διόλου. Eίναι εταιρεία παλαιά. Xαίρει μεγάλην υπόληψιν,
και αι μετοχαί της είναι πάντοτε υπερτιμημέναι.
εδω ειναι ολη η ουσια
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
Κριμα...
Βρήκα πολύ ενδιαφέρον το να παραθέσω κάποια ψυχολογικά τεστ, έτσι για να διασκεδάσουμε αλλά και να αυτογνωριστούμε κυρίως...
Κάθε εβδομάδα (με το καλό) θα παραθέτω και ένα τεστ, για όποιον θέλει να γνωρίσει τον εαυτό του καλύτερα.
Παρακαλώ παραθέστε τις απαντήσεις σας εδώ και οι δικές μου απαντήσεις πάνω στα τεστ θα δοθούν με προσωπικό μαιλ, έτσι για να τηρήσουμε και τα προσωπικά δεδομένα...
Πρέπει όμως να κάνω μια παράκληση πριν από οτιδήποτε άλλο. Σας παρακαλώ πολύ, οι απαντήσεις σας πρέπει να είναι αληθινές και να πηγάζουν από μέσα σας, και να βασίζονται στην ειλικρίνεια, διότι μόνο έτσι τα αποτελέσματα των διαφόρων τεστ θα είναι αληθινά και γόνιμα. Στις διάφορες απαντήσεις στις οποίες θα καταννοώ οτι έχουν άλλους στόχους, απλά δεν θα απαντάω...
Επίσης θα σας παρότρυνα όσο αυτό είναι δυνατόν να μην βλέπετε τις απαντήσεις των άλλων πριν δώσετε τις δικές σας για να μην επηρεάζεστε.
Φιλικά
Ευχαριστώ πολύ.. καλή διασκέδαση και καλή εξερεύνηση του εαυτού σας.
Το μέλλον σου... καθορίζει το παρελθόν σου!
Βρίσκεστε σε έναν χώρο, όπου υπάρχουν:
μία άσπρη, μια μπλε, μια μαύρη και μια ροζ πόρτα...
Ανοίγετε ,όποια θέλετε με όποια σειρά θέλετε και γράφετε τι υπάρχει πίσω από την κάθε πόρτα. Παρακαλώ αιτιολογίστε οποιαδήποτε σας κίνηση...
Καλό άνοιγμα 
Το μέλλον σου... καθορίζει το παρελθόν σου!
Ας ελπίσουμε οτι θα σπάσει το χαρέμι
Λοιπόν εγώ τις ανοίγω με την εξής σειρά:
Ασπρη,μπλέ,ροζ,μαύρη.
Τώρα για σήμερα φαντάζομαι οτι απο πίσω είναι
Ασπρη:
Ενα υπνωδομάτιο κατα προτίμηση με ρομαντική διακόσμηση.
Μπλέ:
Ενα PLAYROOM με πισίνα και τζαμαρίες που βλέπουν σε κήπο με φυτά.
Ροζ:
Ενα παιδικό δωμάτιο κοριστιού.
Μαύρη:
Ενα μεγάλο γραφείο με βιβλιοθήκη πολύχρωμα χαλιά και πίνακες.
Αιτιολογώ.
Θα τις ανοίξω όλες γιατί θέλω να δώ τι είναι απο πίσω.
Η επιλογή γίνεται βάσει των χρωμάτων.Ποιό μου φαίνεται πιο οικείο.
Τώρα εγώ τις φαντάζομαι σε κύκλο. Αν τις βάλουμε σε διάδρομο θα τις άνοιγα με σειρά προτεραιότητας, άσχετα απο το χρώμα.
Εν αναμονή
Ανοίγω πρώτα την μπλέ. Δεν ήξερα τι έχει από πίσω, δεν μπορούσα να φανταστώ κάτι. Μετά από λίγο σκέφτηκα την θάλασσα έστω κι αν δεν μου αρέσει.
Την άνοιξα πρώτη γιατί μου αρέσει το μπλε χρώμα.
Δεύτερη ανοίγω την άσπρη. Από πίσω είναι άσπρα ημιδιάφανα πέπλα που κατεβαίνουν από το ταβάνι μέχρι κάτω το πάτωμα, μπλεγμένα μεταξύ τους αλλά όχι τόσο μπλεγμένα που να μην μπορώ να τα σηκώσω ένα ένα.
Δεν τρελαίνομαι για το άσπρο χρώμα στην πόρτα αλλά μου αρέσουν τα άσπρα πέπλα που έχει από πίσω.
Τρίτη ανοίγω την μαύρη και υπάρχει το χάος. Δεν βλέπω τίποτα συγκεκριμένο απλώς μαύρο. Δεν μου αρέσει το μαύρο αλλά το προτιμώ από το ροζ. Ανάμεσα στα δύο επιλέγω μαύρο.
Τέταρτη και τελευταία ανοίγω την ροζ και βλέπω ένα γουρουνάκι. Μορφέα δεν κάνω πλάκα, αυτό μου ήρθε στο μυαλό. Δεν μου αρέσει το ροζ χρώμα το θεωρώ ψεύτικο.
Το μέλλον σου... καθορίζει το παρελθόν σου!
Edited by - Μορφέας on 08/11/2005 14:48:51
Ας θεωρήσουμε ότι οι πόρτες είναι όλες στον απέναντι τοίχο...
Θα ανοίξω πρώτα την μπλε. Α, πολύ ωραία: ένα καταπράσινο λιβάδι με έναν καταγάλανο ουρανό και λίγα μπαμπακένια σύννεφα. Ελάχιστα δέντρα, κάτι λίγα ζώα (άλογα νομίζω). Το μπλε είναι από τα αγαπημένα μου χρώματα, γι' αυτό άνοιξα πρώτη αυτή την πόρτα.
Μετά θα ανοίξω τη μαύρη. Γιατί με φοβίζει λίγο, να τελειώνουμε με τα φοβιστικά για να πηγαίνουμε παρακάτω. Α, το χάος! Έχει πολλά αστέρια όμως και γαλαξίες και ωραία αστρονομικά φαινόμενα, οπότε εντάξει, είμαι στο στοιχείο μου, αισθάνομαι υπέροχα.
Τώρα θα ανοίξω την ροζ. Βασικά βρίσκω το ροζ σαχλό, αλλά δεν βαριέσαι, είναι πιο εξωτικό από το συνηθισμένο άσπρο που μας έμεινε. Τι έχει λοιπόν πίσω από τη ροζ πόρτα; Ένα λούνα παρκ, ένα βουνό ζαχαρωτά, κορδελίτσες, μπαλονάκια και άλλα παρόμοια. Καλέ, σε παιδικό πάρτυ μπήκα; 
Άντε, να ανοίξω και την άσπρη. Είναι η τελευταία και αφού άνοιξα τις προηγούμενες, θα την ανοίξω κι αυτή. Ένα λευκό δωμάτιο σπιτιού πολύ λιτό και κάπως βαρετό. Θα ήθελα να μείνω εδώ, αν και σκέφτομαι ότι χρειάζεται φροντίδα και κάποια στοιχειώδη διακόσμηση.
Αυτά... ευχαριστώ εκ των προτέρων.
Με αγάπη,
Unseen
******* By Art we live *******
Μπλέ πόρτα : Ένα ανοιχτό λιβάδι με καταγάλανο ουρανό και μιά μεγάλη λίμνη.
Άσπρη πόρτα : Γιορτή ή πανηγύρι με ένα μεγάλο τραπέζι δείπνου.
Ρόζ πόρτα : Ένας άντρας και μιά γυναίκα κάνουν έρωτα στο κρεβάτι.
http://www.seasite.niu.edu/Indonesian/Indonesian_Elections/Indo-pemilu99/21.jpg
"Non, nisi parento, vincitur"
ΒΑΚΩΝ
Μετά ανοίγω τη μαύρη, βλέπω ένα σαλόνι με μαύρους δερμάτινους καναπέδες, χαλιά κλπ, hightech.
Τη μπλε στη συνέχεια, έχει μια αποθήκη με σκούπες, καθαριστικά κλπ.
Τέλος τη ροζ, βγάζει σε ένα υπνοδωμάτιο κοριτσίστικο, φωτεινό, με μεγάλα παράθυρα, κούκλες κλπ.
το γιατι;
ροζ= για μενα συμβολιζει εναν αγνο ερωτα
πισω απο αυτη την πορτα περιμενω να βρω τον εφηβικο ερωτα που ολοι ζησαμε η θελαμε να ζησουμε
λευκο=συμβολιζει την ησυχια και ισως τον θανατο αλλα τον ηπιο
οχι τον βιαιο
μαυρο=αναταραχη,περιπετεια,αγωνα εναντια σε εναν δυσκολο εχθρο
μπλε=την ξενιασια των διακοπων
αν ηταν να κανω την ζωη μου συμφωνα με την σειρα που θα ανοιγα τις πορτες θα ηταν η εξης σειρα
μαυρο,ροζ,μπλε,λευκο
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
quote:
Λοιπόν το πρώτο τεστ έχει ως εξής ...Βρίσκεστε σε έναν χώρο, όπου υπάρχουν:
μία άσπρη, μια μπλε, μια μαύρη και μια ροζ πόρτα...
Πολύ ωραίο Θέμα.
Κλείνω τα μάτια.
Ανοίγω την μαύρη πρώτα, προσπαθώ να δώσω φως στο σκοτάδι να διακρίνω. Το σκότος δεν με φοβίζει, θέλω, ποθώ την εξερεύνηση, έστω ψηλαφίζοντας μυρίζοντας γεμίζοντας τον χώρο όχι με φόβο αλλά με λίγη από τη θετική ενέργειά μου, ψάχνω ανακαλύπτω αποκαλύπτω. Ντύνω το χώρο με φως. Σταδιακά. Ερευνητικά. Προσεχτικά. ΄Ενα κερί. Νιώθω καλύτερα ήδη. Εξερευνώ.
Ανοίγω τη μπλε,
Κήποι με παράξενα χρώματα, μυρωδιές έντονες απεραντοσύνη ορίζοντα. Σκορπώ αρώματα. Προσθέτω πινελιές. Μπλε και κίτρινα κεριά. Ανασαίνω. Ακουμπώ περβάζια και ιχνογραφώ μνήμες. Φωτεινός χώρος με αίσθηση δραπέτευσης.
Πάμε στη ροζ
Ζεστή κρεββατοκάμαρα. Τζάκι. Παράξενη διακόσμηση. Ροζ και πράσινα κεριά. ΄Οχι ρομαντική, κάτι ανάμεσα σε μπαρόκ σε αριστοκρατικό και διάφανο... Χρώματα. ΄Ανθη και εδώ. Βιβλία και πορτραίτα, κάπου ανασαίνει και το λευκό χρώμα. Μου αρέσει ότι αντικρύζω. Μυρίζει γιασεμί. Κουρτίνες σε ροζ-λευκό πινελιές σκουρότερες. Σκοντάφτω σε βιβλία. Μου αρέσει. Μένω.
Η άσπρη τελευταία. Είναι χρώμα ζωής τούτο.
Πολύ λευκό. Λευκά και χρυσά κεριά. Σαλόνι, πονάνε τα μάτια από το άπλετο φως.
Παντζούρια ορθάνοιχτα μνήμες βιβλιοθήκες ο ορίζοντας μοσχοβολάει ζωή. Απέραντη θέα που οδηγεί σε θαλασσινό τοπίο.Ακροκέραμα, όμορφη διακόσμηση. Λιτή.
Μέσα από τα τζάμια τα είδωλα ξεθωριάζουν στον ορίζοντα και από τις 4 πόρτες χρώματα μνήμης. Παντού κεριά. Πολλών χρωμάτων.
Αναφέρομαι στα κεριά γιατί έχω τρομαχτική αδυναμία. Δεν ζω χωρίς το φως τους.
Ευχαριστώ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.Ε.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...