- Αγαπημένοι σκηνοθέτες + οι ταινίες τους - - Κινηματογράφος -

Να τονίσω απλά πως οι σκηνοθέτες που παραθέτω έδω δεν είναι όλοι τόσο αγαπητοί προς εμέ ώστε να μου αρέσουν αν όχι όλες αλλά τουλάχιστον οι περισσότερες ταινίες τους... Μερικές από τις ταινίες που αναφέρω δεν τις έχω δει καν... αλλά τους παραθέτω για την ιστορία που έχουν αφήσει στον κινηματογράφο μέσα από κάποιες πολύ σημαντικές δουλειές που έχουν κάνει είτε από διάφορα βραβεία που έχουν πάρει είτε γιατί οι ταινίες τους λατρεύτηκαν από το κοινό..

Σχετικά με την ταινία "Η Λάμψη" ναι, την έχω δει πριν χρόνια και μου άρεσε πολύ... νομίζω πως είναι βασισμένη πάνω στο βιβλίο του Στίβεν Κίνγκ... και από τα λίγα έργα του Κινγκ που αποδώθηκαν τόσο καλά και έγιναν αγαπητά ως ταινία...
Ο Τζακ Νίκολσον ήταν φοβερός και ο ρόλος του ταίριαζε γάντι!!

Γνωρίζεις μήπως κάτι σχετικό με την αλλαγή του topic? εννώ τον τίτλο... για να αλλάξω τους χαρακτήρες σε Ελληνικούς ..?

Ευχαριστώ ... πάντα με φιλική διάθεση...

Η ομορφιά απλώνεται.....

quote:

---

Γνωρίζεις μήπως κάτι σχετικό με την αλλαγή του topic? εννώ τον τίτλο... για να αλλάξω τους χαρακτήρες σε Ελληνικούς ..?

---

Edited by - 1900 on 06/01/2004 18:03:39

Χάρηκα ιδιαιτέρως για την συμπαθειά σου στον Γρίναγουεη και τον Βέρντενς...
αλλά τον Darren Aronofsky δεν τον γνωρίζω...
Θα ήθελες να αναφέρεις κάποιες ταινίες του... και ίσως και μερικές πληροφορίες για την ζωή του και το ύφος τους (το στίλ)?

Πάντα με φιλική διάθεση....

Η ομορφιά απλώνεται.....

quote:

---

τον Darren Aronofsky δεν τον γνωρίζω...

---

Edited by - 1900 on 07/01/2004 03:17:02

Όσο για ρέκβιεμ για ένα όνειρο.. ίσως να σου φανεί υπερβολικό... αλλά είναι η μοναδική ταινία που δεν κατάλαβα εάν μου άρεσε ή όχι... ακόμα δεν έχω αποφασήσει.... Δεν εννοώ φυσικά πως με άφησε αδιάφορη.. δεν θα μπορούσα να μείνω αδιάφορη ... προσέφερε πολύ ένταση,ως ταινία για το πω αυτό... μιλάω για συναισθηματική ένταση και η κινηση της κάμερας παράλληλα με τον ηθοποιό καθώς και η συνεχής εναλλαγή εικόνων σε κάποια σήμεία ενδυνάμωνε αυτή την ένταση!!!
Ναι, μάλλον έχει να μας πει πολλά ακόμα στο μέλλον.. και μάλιστα όμορφα πολλά...

Ευχαριστώ.. πάντα με φιλική διάθεση...

Η ομορφιά απλώνεται.....

quote:

---

Όσο για ρέκβιεμ για ένα όνειρο.. ίσως να σου φανεί υπερβολικό... αλλά είναι η μοναδική ταινία που δεν κατάλαβα εάν μου άρεσε ή όχι... ακόμα δεν έχω αποφασήσει.... Δεν εννοώ φυσικά πως με άφησε αδιάφορη.. δεν θα μπορούσα να μείνω αδιάφορη ...

---

quote:

---

Θα ήταν πολύ ωραίο να προσθέταμε και άλλους σκηνοθέτες του Ευρωπαϊκού κινηματογράφου όπως : Βιμ /Βέντερς - Φεντερίκο Φελίνι - Αντρέι Ταρκόφσκι -

---

Οπωσδήποτε θα εννοείς το Ευρωπαικό ρεύμα γενικότερα, γιατί ο Αndrei Tarkowsky δεν είναι Ευρωπαίος, είναι Ρώσσος.
Πολυαγαπημένος! οτιδήποτε απο Αndrei με ταξιδεύει σε σουρεαλιστικές λυρισμικές πραγματικότητες όπου μόνο αυτός μπορούσε να περιγράφει τόσο ολοκληρωμένα μέσα απο καρέ.
Επίσης πολυαγαπημένος, Wim Wenders.

Once you were wild, don't let them tame you

Όσο για την γροθιά στο στομάχι... ναι στην πιο έντονη σκηνή της ταινίας με την εναλλαγή εικόνων... Την στιγμή που παρουσιάζει την πιο τραγική στιγμή και των τριών πρωταγωνιστών εναλλάξ...
Ϊσως να την ξαναδώ......

Φίλε Reptilesalonica .. ακριβώς αυτό εννοώ.. για το ευρωπαϊκό ρεύμα..

Και να παραθέσω και ένα κείμενο που βρήκα σχετικά με τον Ταρκόφσκι για την ζωή και το έργο του.....Είναι αρκετά μεγάλο... Υπομονή να έχετε να το διαβάσετε....

Αντρέι Ταρκόφσκι γεννήθηκε το 1932 στη Μόσχα και πέθανε στο Παρίσι το 1986. Είναι γιος του ποιητή Αρσένι Ταρκόφσκι και στράφηκε κι αυτός στην Τέχνη σπουδάζοντας στο Ινστιτούτο Κινηματογραφίας στη Μόσχα. Ενώ σπούδαζε γυρίζει δύο ταινίες μικρού μήκους Δεν έχει άδεια απόψε [1960] και Το βιολί και το κομπρεσέρ [1961]. Μεταξύ 1962-1986 γυρίζει επτά μόνο ταινίες, που τον τοποθετούν, ωστόσο, ανάμεσα στους κορυφαίους σκηνοθέτες του παγκόσμιου κινηματογράφου.

Ποια είναι τα στοιχεία που στοιχειοθετούν το πορτραίτο αυτού του δημιουργού; Σε τί οφείλεται το γεγονός ότι δεκαέξι χρόνια μετά το θάνατο του μεγάλου δημιουργού τα έργα του εξακολουθούν να παίζονται σε όλες τις Ταινιοθήκες, στα Πανεπιστήμια του κόσμου και οι ιστοσελίδες του να εμπλουτίζονται με δοκίμια και συζητήσεις στις περισσότερες γλώσσες του κόσμου.

Ο Ταρκόφσκι στην περίοδο που στη δυτική Ευρώπη επικρατούντα ρεύματα της νεωτερικότητας, nouevelle vague,free cinema , επιστρέφει σε μία μεταφυσική προσέγγιση της κινηματογραφικής δημιουργίας. Την ώρα που οι συνάδελφοι του στη δύση εμπνέονται από το «θάνατο του συγγραφέα» και το «θάνατο του θεού», ο Ταρκόφσκι οδηγείται σε μια ανανέωση της εικονογραφικής παράδοσης. Όπως γράφει ο ίδιος; «σκοπός της Τέχνης είναι να εξηγήσει στον ίδιο τον καλλιτέχνη και στους γύρω του γιατί ζει ο άνθρωπος, ποιο είναι το νόημα της ύπαρξης του, να εξηγήσει στους ανθρώπους για ποιους λόγους εμφανίστηκαν σ' αυτόν τον πλανήτη, ή τουλάχιστον να τους θέσει το ερώτημα».· Σύμφωνα με τον Πολωνό σκηνοθέτη Κριστόφ Ζανούσι την ίδια απάντηση έδωσε ο Ταρκόφσκι όταν ρωτήθηκε από έναν αμερικανό φοιτητή, που τον έβλεπε σαν ένα είδος γκουρού, τί πρέπει να κάνει για να είναι ευτυχισμένος. Ο Ταρκόφσκι θύμωσε και του απάντησε ότι σκοπός της ζωής δεν είναι η ευτυχία απλά, αλλά το να ανακαλύψει κανείς το νόημα της ύπαρξης.

Ο Ταρκόφσκι είναι κληρονόμος της λυρικής παράδοσης του Ντοβζένκοφ και της ύστερης περιόδου του Αζενστάιν. Το μεταφυσικό κλίμα που διαπερνά την τελευταία περίοδο τον Αζενστάιν και κορυφώνεται με την τριλογία του Ιβάν του Τρομερού και του Αλέξανδρου Νέφσκι επηρεάζει τόσο την πρώτη ταινία του Ταρκόφσκι <<Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν>> όσο και <<Αντρέι Ρουμπλιώφ. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι οι δυο αυτοί σκηνοθέτες είναι οι επίγονοι της μεγάλης Βυζαντινής παράδοσης που τους οδηγεί να οικοδομήσουν ένα σπουδαίο εθνικά κινηματογράφο. Ο Ταρκόφσκι μελετά και αναλύει τη διαφορά ανάμεσα στην ποιητική και την κινηματογραφική εικόνα. «Η εικόνα είναι αδιαίρετη και φευγαλέα, βασίζεται στην συνείδηση μας και στον αληθινά κόσμο, τον οποίο επιδιώκει να εκφράσει. Δεν μπορούμε να κατανοήσουμε ολόκληρο το σύμπαν, η ποιητική εικόνα όμως μπορεί να το εκφράσει ολόκληρο. Η ενσαρκωμένη εικόνα είναι πιστή όταν οι αρθρώσεις της αποτελούν απτή έκφραση της αλήθειας, όταν την καθιστούν μοναδική και ξεχωριστή, όπως είναι η ζωή ακόμη και στις πιο απλές της εκδηλώσεις.». Σε ότι αφορά όμως την κινηματογραφική εικόνα παρατηρεί: «Στον κινηματογράφο γίνεται ολοένα πιο συχνά αποδεκτό ότι η παρατήρηση αποτελεί την αρχή της εικόνας, η οποία συγχέεται μονίμως με τη φωτογραφική καταγραφή. Η κινηματογραφική εικόνα είναι ορατή και τετραδιάστατη ενσάρκωση. Δεν μπορεί όμως κάθε πλάνο να φιλοδοξεί να είναι εικόνα του κόσμου: συχνότατα περιγράφει κάποια ιδιαίτερη πλευρά. Τα γεγονότα που έχουν καταγραφεί με νατουραλιστικό τρόπο δεν επαρκούν καθαυτά να δημιουργήσουν την κινηματογραφική εικόνα. Στον κινηματογράφο η εικόνα βασίζεται στην ικανότητα μας να παρουσιάζουμε σαν παρατήρηση την προσωπική μας αντίληψη για κάποιο αντικείμενο».

Στις ταινίες του Ταρκόφσκι υπάρχουν ορισμένες εικόνες που επαναλαμβάνονται και διαμορφώνουν τους αρμούς της κινηματογραφικής γλώσσας του μεγάλου δημιουργού. Π.χ. σε στιγμές κρίσης μια κανάτα γάλα σπάει στο πάτωμα υπογραμμίζοντας το σπάσιμο των οικογενειακών σχέσεων. Σε άλλες πάλι περιπτώσεις οι ήρωες είτε υπερίπτανται είτε ρίχνονται στο έδαφος ωθημένοι από κάποια αόρατη δύναμη. Π.χ. στις σεκάνς του ονείρου στην αρχή των Παιδικών χρόνων του Ιβάν, ο Ιβάν σηκώνεται πάνω από το έδαφος και αρχίζει να πετά πάνω από τη Ρωσική πεδιάδα. Στη θυσία, ο Ότο ο ταχυδρόμος, μετά την πτώση του δηλώνει: «Ένας δαίμονας με έσπρωξε». Όταν οι χαρακτήρες του βρίσκονται στο κατώφλι μιας μεγάλης στιγμής αυτοανακάλυψης ή πνευματικής φώτισης, βρίσκονται στο έδαφος σαν να τους ταπεινώνει το χέρι του θεού. "Άλλοτε πάλι οι εραστές βρίσκονται στον αέρα απαλλαγμένοι από τα γήινα δεσμά.

Σύμφωνα με τον S. Hancock, η παρουσία αυτών των εικόνων δεν μπορεί να ερμηνευτεί εύκολα εκτός αν τη θεωρήσουμε σαν σημείο της αλληλοδιείσδυσης του ορατού με τον αόρατο κόσμο, ένα είδος απτής εκδήλωσης της μάχης ανάμεσα στο καλό και στο κακό που λαμβάνει συνεχώς χώρα

Η δεύτερη φάση της δημιουργίας του πραγματοποιείται με την αυτοεξορία του, όταν στις 10 Ιουλίου 1984 ανακοινώνει ο ίδιος την απόφαση του να παραμείνει στη δύση. Παρά την επερχόμενη κατάρρευση, την αρρώστια και τον πρώιμο θάνατο του, οι δυο τελευταίες ταινίες του, Νοσταλγία και Θυσία, είναι κορυφαίες στιγμές μιας παλλόμενης συνείδησης κι ενός ώριμου ταλέντου ενός από τους τελευταίους μεγάλους δημιουργούς.

Όταν προετοιμάζει το γύρισμα της θυσίας, ο Ταρκόφσκι επισκέπτεται το Λορέτο και σημειώνει τις εξής σκέψεις: «3 Μαίου, Πόρτο Νουόβο, Μποσκέτο, στο δρόμο για το Λορέτο. Σήμερα μου συνέβη κάτι υπέροχο: Ήμασταν στο Λορέτο, όπου ο φίλος μου ο Φράνκο προσευχήθηκε στον προστάτη "Άγιο του, σ' έναν από τους μακάριους Πάπες. Στο μέσον του καθεδρικού ναού βρίσκεται το κτίσμα που γεννήθηκε ο Ιησούς και μεταφέρθηκε από τη Ναζαρέτ. Όταν μπήκα στο ναό, ήμουν θυμωμένος, επειδή δεν μπορώ να προσευχηθώ σε μια καθολική εκκλησία... Μετά όμως βρεθήκαμε τελείως τυχαία σε μια παραθαλάσσια κωμόπολη, στο Πόρτο Νουόβο, σε μια μικρή παλιά εκκλησία του 10ου αιώνα, στης οποίας το ιερό ανακάλυψα την περίφημη εικόνα της Θεομήτορος του Βλαντιμίρ την περίφημη εικόνα από τα χρόνια του Μεσαίωνα –Για φαντάσου. Σε μια χώρα καθολική είναι εντελώς απρόσμενο να μπαίνω σε μια εκκλησία και να πέφτω σε μια ρώσικη εικόνα, αφου λίγο πριν είχα κάνει τη σκέψη ότι ήταν αδύνατο να προσευχηθώ στο Λορέτο. Δεν πρόκειται για πραγματικό θαύμα;7 Ιουλίου, Δευτέρα: Διαπιστώνω γιο μια ακόμη φορά πως η ικανότητα του «παρατηρείν» και η γνώση, είναι για ένα καλλιτέχνη δυο στοιχεία που τον βοηθούν να μπορεί ν' αποφασίζει τι πρέπει να κρατάει και τι να αφαιρεί, χωρίς να φαίνεται το αποτέλεσμα τεχνητό ή ψεύτικο. Γιατί τελικά, είναι πολύ σημαντικό να μπορείς να ορίζεις κάποια πλαίσια που θα σε βοηθήσουν να εμβαθύνεις περισσότερο, δημιουργώντας συγχρόνως ένα δικό σου σύμπαν, αφού θα έχει απορρίψει κόθε μανιέρα και κάθε υπερβολική τάση για πρωτοτυπία. Οι δεσμοί σου με τη ζωή πρέπει να εξασθενήσουν αποφασιστικά, όχι εις βάρος της αληθοφάνειας, αλλά εις βάρος των περιττών σκουπιδιών... Τα επιχειρήματα αυτά βρίσκονται πέραν της εικαστικής τέχνης, όπου ουδέποτε η ποσότητα δεν μετουσιώνεται σε ποιότητα.»

Στην περίπτωση λοιπόν του Ταρκόφσκι, βλέπουμε πώς αυτός ο επίγονος της μεγάλης παράδοσης του Σοβιετικού κινηματογράφου αποκηρύσσει τα στοιχεία της προπαγάνδας, το στοιχείο της ρητορικής της επανάστασης και επανέρχεται, προσπαθώντας να χρησιμοποιήσει την εικόνα για να δημιουργήσει ένα δικό του σύμπαν, πέραν της εικαστικής σκέψης και πέραν της ουτοπίας της διαλεκτικής. Ένα ρεπερτόριο εικόνων διαπερνά το έργο του και δημιουργεί μυστικά περάσματα ανάμεσα στο ορατό και στο αόρατο. Μια κατεξοχήν ποιητική φύση σμιλεύει τον χρόνο και υπενθυμίζει στους ανθρώπους ότι στόχος τους δεν είναι η ευτυχία αλλά το να ανακαλύψουν τον νόημα της ζωής.

Για περισσότερες πληροφορίες για τον σκηνοθέτη παραθέτω και το Link
http://users.hol.gr/~sirgeo/tarkofski1280/index.htm

Η ομορφιά απλώνεται.....

Θα ήθελα να μου πείτε την γνώμη σας γι αυτή την ταινία η οποία ήταν και αλιθινή ιστορία.... Κουφό ε?

Η ομορφιά απλώνεται.....

quote:

---

Ε καλά μήν υπερβάλλεις. Σε εσένα που τον πιστεύεις άρχει. Ένα σωρό άνθρωποι έχουν διαφορετική κοσμοαντίληψη και αυτούς τους αφήνει αδιάφορους.
Αγγελος

---

Το λυχνάρι του σώματος είναι το μάτι.
Εάν το μάτι είναι καθαρό,
όλο το σώμα είναι φεγγοβόλο.
Εάν το μάτι είναι πονηρό,
όλο το σώμα είναι σκοτεινό.

quote:

---

Γεια σου Φιλε On-Omma.
Σεβομαι αυτο που λες,αλλωστε η πιστη ειναι ενα συναισθημα,ειναι κατι που το αισθανεται καποιος βαθια μεσα του και δεν στηριζεται σε επιστημονικες αποδειξεις.

---

Το λυχνάρι του σώματος είναι το μάτι.
Εάν το μάτι είναι καθαρό,
όλο το σώμα είναι φεγγοβόλο.
Εάν το μάτι είναι πονηρό,
όλο το σώμα είναι σκοτεινό.

quote:

---

Δηλαδή αγαπητέ Άγγελε,

Το ότι ο Θεός Άρχει υπεράνω πάντων αφορά μόνο όσους το πιστεύουν ;

Οι υπόλοιποι που δεν πιστεύουν και αδιαφορούν,

τον εμποδίζουν να Άρχει υπεράνω πάντων ;

---

Αγγελος.

quote:

---

Το ερώτημα της ύπαρξης του Θεού κατέχει σημαντικότατη θέση στην κλίμακα των αναζητήσεων του ανθρώπου παγκόσμια και η ενσυνείδητη παραδοχή της ύπαρξής του ή όχι έχει σοβαρότατες συνέπειες επηρεάζοντας αποφασιστικά την πορεία της ζωής του καθενός.
Οι απαντήσεις που δίνονται είναι πολλές και συγκεχυμένες. Εάν όμως εξετάσουμε απροκατάλυπτα τα επιστημονικά δεδομένα θα διαπιστώσουμε σοβαρότατες ενδείξεις που μας οδηγούν στην παραδοχή της ύπαρξης Ενός παντοδύναμου Θεού δημιουργού της ζωής και του σύμπαντος κόσμου.

---

eythalos

quote:

---

eythalos: Η λέξη "Θεός" προέρχεται ετυμολογικά από το αρχαίο Ελληνικό ρήμα "Θέω" που σημαίνει:
α) Κινούμαι με υπερβολικά μεγάλη ταχύτητα και
β) Περιτίθεμαι κυκλοτερώς (περιβάλλω), με συνέπεια να έχω πλήρη και
σαφή άποψη των όσων περικλείω.
Εξ ού και Θέα, (το σπίτι αυτό έχει ωραία θέα κλπ.)
Συνεπώς "Ο Θεός" σύμφωνα με την Ελληνική γλώσσα είναι αυτός που
περιβάλλει τα πάντα,
είναι πανταχού παρών και γνωρίζει τα πάντα.

Εφ' όσον λοιπόν η Ελληνική γλώσσα, το εργαλείο αυτό του Ελληνικού πνεύματος,
η δεδομένη άνωθεν Μητέρα των γλωσσών, τον δέχεται και τον καθορίζει
με σαφήνεια, ο Θεός είναι υπαρκτός και αποδέχομαι την ύπαρξή του.

---

Το λυχνάρι του σώματος είναι το μάτι.
Εάν το μάτι είναι καθαρό,
όλο το σώμα είναι φεγγοβόλο.
Εάν το μάτι είναι πονηρό,
όλο το σώμα είναι σκοτεινό.

quote:

---

quote:

---

eythalos: Η λέξη "Θεός" προέρχεται ετυμολογικά από το αρχαίο Ελληνικό ρήμα "Θέω" που σημαίνει:
α) Κινούμαι με υπερβολικά μεγάλη ταχύτητα και
β) Περιτίθεμαι κυκλοτερώς (περιβάλλω), με συνέπεια να έχω πλήρη και
σαφή άποψη των όσων περικλείω.
Εξ ού και Θέα, (το σπίτι αυτό έχει ωραία θέα κλπ.)
Συνεπώς "Ο Θεός" σύμφωνα με την Ελληνική γλώσσα είναι αυτός που
περιβάλλει τα πάντα,
είναι πανταχού παρών και γνωρίζει τα πάντα.

Εφ' όσον λοιπόν η Ελληνική γλώσσα, το εργαλείο αυτό του Ελληνικού πνεύματος,
η δεδομένη άνωθεν Μητέρα των γλωσσών, τον δέχεται και τον καθορίζει
με σαφήνεια, ο Θεός είναι υπαρκτός και αποδέχομαι την ύπαρξή του.

---

Αγαπητέ φίλε,

εξαιρετικά ενδιαφέρουσα η τοποθέτησή σου.

Μήπως θα μπορούσες να μας γράψεις περισσότερα και αναλυτικότερα ;

---

quote:

---

quote:

---

quote:

---

eythalos: Η λέξη "Θεός" προέρχεται ετυμολογικά από το αρχαίο Ελληνικό ρήμα "Θέω" που σημαίνει:
α) Κινούμαι με υπερβολικά μεγάλη ταχύτητα και
β) Περιτίθεμαι κυκλοτερώς (περιβάλλω), με συνέπεια να έχω πλήρη και
σαφή άποψη των όσων περικλείω.
Εξ ού και Θέα, (το σπίτι αυτό έχει ωραία θέα κλπ.)
Συνεπώς "Ο Θεός" σύμφωνα με την Ελληνική γλώσσα είναι αυτός που
περιβάλλει τα πάντα,
είναι πανταχού παρών και γνωρίζει τα πάντα.
Εφ' όσον λοιπόν η Ελληνική γλώσσα, το εργαλείο αυτό του Ελληνικού πνεύματος,
η δεδομένη άνωθεν Μητέρα των γλωσσών, τον δέχεται και τον καθορίζει
με σαφήνεια, ο Θεός είναι υπαρκτός και αποδέχομαι την ύπαρξή του.

---

Αγαπητέ φίλε,
εξαιρετικά ενδιαφέρουσα η τοποθέτησή σου.
Μήπως θα μπορούσες να μας γράψεις περισσότερα και αναλυτικότερα ;

---

Αγαπητέ φίλε,
Εναγωνίως περιμένω την απάντησή σου.
Ευχαριστώ.

---

Αναφέρω σχετικό θέμα, στο οποίο μπορεί να συνεχιστεί η συζήτηση:

Υπάρχει Θεός;