- GLOBALISATION-παγκοσμιοποιηση - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
μαζι με τηλεοραση και γενικα τα ΜΜΕ.....
....και τελως παντων δεν με εχει πεισει κανεις για το ποσο κακο ειναι η παγκσμιοποιηση..
....δεν την φοβαμαι.... μπορει και να κανω λαθος αλλα δεν εχω πειστει γι'αυτο....
θα ανοιξω ομως τοπικ επι τουτου...
και θα παρακαλουσα οχι κραυγες αλλα επιχειρηματα...
οχι "φαντασματα" αλλα γεγονοτα...
...η θεση μου...
δεν εχω πειστει οτι η παγκοσμιοποιηση ειναι "κακη" δεν την φοβαμαι....πιστευω οτι η πορεια αυτη συντελητε απο παντα...και δεν ανυσηχω.... δεν ειμαι υπερ η κατα για κατι που δεν γνωριζω ...
και δεν το πολεμαω...
...ο στοχος...
η επι-ΚΟΙΝΩΝΙΑ μεταξυ μας...
τα λεμε...
love for what is comming and forgivness for the past...
Edited by - drumx13 on 21/03/2003 20:53:52
αυτο το τριτο που πεθαινει διοτι ειναι αμορφωτο διοτι εχασε το τρενο διοτι ζει σε λαθος χωρα διοτι ειναι αλλου χρωματος...αν θελει να επιβιωσει και να δωσει με την δουλεια του φθηνα προιωντα στην δυση πλεον μπορει αλλιως... θα συνεχισει να πεθαινει...Με τα χρονια και αφου υπαρξει πλεον μικρη αγορα σ'αυτες της χωρες το ενα τριτο που
πεθαινει θα εχει την δυνατοτητα να γινει κοματι απο τν ομαδα που καλω ...δευτερο τριτο...και τελος παντων ο τριτος κοσμος δεν μπορει να εξαρτατε απο τις χριστουγενιατικες και πασχαλινες μας καρτες-τυψεις πρεπει να μαθει να σπερνει πρεπει να μαθει να θεριζει...
Ολο αυτο θα γινει μονο αν το κεφαλαιο ψαχνοντας για φθηνα εργατικα
χερια βρεθει στα μερη αυτα με σκοπο το κερδος... και πια ειναι η εκμεταλευση των ανθρωπων μπορεις να πας σημερα στην αιθιοποια και να ανοιξεις επιχειρηση οπου θα πληρωνεις μισθους αμερικανικους η ευρωπαικους??? χωρις να προκαλεσεις σοκ...και ποιο πιθανο μου φενεται μολις ο αιθιοπας πιασει τα 1500 ευρω ως μισθο να την "κανει" για την Ευρωπη...
Γιατι να παει εκει λοιπον ο ευρωπαιος επενδητης αν πληρωνει τα ιδια με την ευρωπη και να κυνδηνευει απο καθε λογοις φυλαρχους ανα πασα στιγμη...τα παντα ειναι θεμα συμφεροντος...
πρπει να ανεβουν οι κοινωνιες αυτες ...
ποιος ειναι ο ρεαλιστικος τροπος?
...επενδυσεις..
για να γινουν οι επενδυσεις χρειαζετε το "κεφαλαιο" και χρειαζετε η προσδοκια κερδους σε σχεση με το ρισκο που αναλαμβανει ο επενδυτης...
δεν λεω οτι ειναι κακο , καλο ουτε ηθικο...
ειναι ο μονος τροπος...
οσο για το "με μας ή τους αλλους" η θεση που παιρνεις σε ενα θεμα υπερ η κατα....σε κανει μερος του προβληματος...
love for what is comming and forgivness for the past...
τώρα είμαστε στην φάση που όλα ξαναενώνονται!
Όλα τα σώματα θα συγκεντρωθούν πάλι σε ένα σημείο!
Καπως ετσι είναι και με εμάς..
Τελικά επηρεαζόμαστε από τους πλανητες?Γιατί να πούμε οχι?
Ίσως όλα τελικά να λύνονται με νόμους της φυσικής.
Ό,τι δε γράφει η μοίρα δεν μπορεί να το φτάσει το χέρι σου
και ό,τι είναι γραμμένο θα σ'εύρει όπου κι αν είσαι..
αν γυριζαμε στο ενα θα λιγοστευαμε συνεχως...(ασχετο)
love for what is comming and forgivness for the past...
Από την μία
Θα μπορούσε να αποφέρει θετικά στοιχεία όπως ευημερία για όλους, πρόοδος αλληλεγγύη, λιγότερο μίσος, εξαφάνιση του πολέμου και κατάργηση των διακρίσεων.
Από την άλλη όμως
Πως είναι δυνατόν να επιτευχθεί μεταξύ τόσων χωρών με διαφορετική υπόσταση, ιστορία, πλούτο ?
Πως είναι δυνατόν να εξαφανισθούν οι αγεφύρωτες διαφορές μεταξύ των κρατών ? πως μπορεί να εξαλειφθεί ο ανταγωνισμός?
Κάθε χώρα εξειδικεύεται σε κάτι.
Για παράδειγμα μία αγροτική χώρα είναι φυσικό να στηρίζεται στην ανάπτυξη των γεωργικών προϊόντων και μία βιομηχανική στα βιομηχανικά. Έτσι λοιπόν είναι φυσικό κάποιες να αναπτύσσουν την υποδομή τους στην τεχνολογία και κάποιες άλλες να είναι καταδικασμένες να αναπτύσσονται στις καλλιέργειες.
Άρα τι σημαίνει παγκοσμιοποίηση ? Μονοπώλιο του πλούτου από τους ήδη ισχυρούς ?
Είναι γνωστό πως το κάθε κράτος προσπαθεί να προασπίσει τα συμφέροντά του. Πως είναι δυνατόν οι αποφάσεις να είναι αμερόληπτες αφού ουσιαστικά θα προασπίζουν τα εκάστοτε συμφέροντα κάθε χώρας αδιαφορώντας για τον υπόλοιπο κόσμο?
Το συμφέρον της κάθε χώρας σίγουρα έχει να κάνει με την οικονομική διασφάλιση της.
Καμία πολιτισμένη κοινότητα δε θα έπρεπε να δέχεται τα ακραία φαινόμενα πλούτου και φτώχειας τα οποία οφείλονται στις υπάρχουσες συνθήκες εμπορίου.
Το Διεθνές Εμπόριο θα μπορούσε να αποτελέσει μία ισχυρή μηχανή για τη μείωση της φτώχειας και τη στήριξη της οικονομικής ανάπτυξης, παρόλα αυτά όμως παραμένει αντίθετο με τις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα των φτωχών, μιας και οι κανόνες που το διέπουν νοθεύονται χάριν των ισχυρών.
Μήπως άραγε αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι όταν οι αναπτυσσόμενες χώρες εξάγουν στις αγορές των πλούσιων κρατών αντιμετωπίζουν δασμούς πολύ υψηλότερους από εκείνους που ισχύουν για τις πλούσιες χώρες?
Το ξέρω ότι συμφωνούμε κατά βάθος, αλλά ήθελα να γίνει αυτή η διευκρίνηση για να ξέρουμε για τί πράγμα μιλούμε. Διότι πιστεύω ότι πλέον δεν μιλούμε για πλούσιες και φτωχές χώρες αλλά για πλούσιες εταιρίες και φτωχούς ανθρώπους απανταχού της οικουμένης. Δε λέω, οι πολίτες των λεγόμενων "ανεπτυγμένων" χωρών απολαμβάνουν προς το παρόν μια σχετική ευημερία και φυσικά η ζωή τους δεν συγκρίνεται σε τίποτε με το δράμα των ανθρώπων του "Τρίτου Κόσμου". Όμως έχουν γίνει πλέον ορατά τα τεράστια προβλήματα των οικονομιών των "πλουσίων χωρών" τα τελευταία χρόνια. Χαρακτηριστικότατο παράδειγμα το ασφαλιστικό, που αναδεικνύεται πλέον σε μείζον οικονομικό ζήτημα στις προηγμένες χώρες λόγω της γήρανσης του πληθυσμού. Η στυγνή εκμετάλλευση των φτωχών χωρών δεν θα αρκεί σε λίγο για να χορτάσει τα όλο και διευρυνόμενα στομάχια κάποιων κυρίων. Αναπόφευκτα κάποια στιγμή θα στραφούν και στο εσωτερικό των χωρών τους. Και τότε, μας περιμένουν άθλιες μέρες εμάς τους "χορτασμένους" και "πολιτισμένους" πολίτες του κόσμου. Οι μοίρα όλων των ανθρώπων του πλανήτη είναι κοινή, γι' αυτό και κοινός πρέπει να είναι ο αγώνας τους.
Δυστυχώς κάπως έτσι θα καταλήξουμε εάν συνεχίσουμε να βαδίζουμε σε αυτά τα αυτοκαταστροφικά μονοπάτια μη αντιλαμβάνοντος το κακό που εμείς οι ίδιοι δημιουργούμε προκειμένου να εξασφαλίσουμε την προσωρινή και προσωπική μας ευημερία, αγνοώντας για το τι μελή γενέσθαι στο μέλλον.
Άλλωστε αν ρίξουμε μία ματιά γύρω μας δεν θα βρούμε κανέναν να σκέφτεται τον «διπλανό» του παραμερίζοντας για λίγο τον εαυτό του. Η πολυτέλεια σήμερα έχει γίνει ανάγκη και πίσω από αυτό όλοι χάνονται στο καθημερινό παιχνίδι απόκτησης πλούτου, αδιαφορώντας για την ουσιαστική ανάπτυξη και εξέλιξη.
Καμία χώρα δεν λειτουργεί συλλογικά με αποτέλεσμα την διαιώνιση και ανάπτυξη αν θες, κοινωνικών χασμάτων και οικονομικών αδιέξοδων.