- Kατάθεσις σκέψεων Νο 2 - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
«…Η τέχνη ήταν η συγχώνευση δύο κόσμων, του κόσμου του πνεύματος και του αίματος, του κόσμου του πατέρα και της μητέρας. Ριζωμένη στις πιο πρωτόγονες αισθήσεις, μπορούσε να μεγαλώνει και να φτάνει στις πιο καθαρές αφηρημένες σκέψεις ή ν’ αντλεί τους χυμούς της απ’ το πιο σπάνιο, άυλο κόσμο της νόησης, και να καταλήγει σε στερεές μορφές από σάρκα και αίμα…»
( Νάρκισσος και Χρυσόστομος του Ερμαν Εσσε )
... Μια ζωή θυμάμαι τον εαυτό μου να φτιάχνει στέκια και καταφύγια για την ψυχή μου . Κι εκεί που είναι όλα έτοιμα κι έχω αρχίσει να βολεύομαι ,
εκεί που είναι τα πάντα τακτοποιημένα και κάθομαι λίγο να ξεκουραστώ και να κάμω τσιγαράκι ,
μπαίνει ο διάολος μέσα μου και μου την ανάβει .
- Τι ΄ναι τούτα δω τα σκιάχτρα ? μου λέει . Δεν είναι για σένα η λούφα , κορίτσι μου . Πάλι πλαστογραφίες κάνεις ?
Και βροντάω τότε ένα ασιχτίρ και τα κάνω όλα κεραμιδαριό .
Ύστερα κάθομαι σταυροπόδι και γλείφω τις πληγές μου σαν το σκυλί . Δεν πειράζει , λέω . Πάμε γι΄ άλλα . Όπως και να 'χει το πράμα , η Ρόζυ γεννήθηκε με το βλέμμα καρφωμένο στο ξημέρωμα . Όρτζα τα πανιά λοιπόν .
Ένα μικρό ψαροκάικο είναι η ζωή μου . Ένα μικρό φθαρμένο ψαροκάικο που έχει σμαραγδιά φεγγάρια στο κατάρτι του κι έναν ξεφούσκωτο ήλιο αληταρά για τιμονιέρη . Ένα ψαροκάικο , δίχως ρότα .
- Πού πάμε καπετάνιο ? με ρωτάει ο τιμονιέρης και μου κλείνει το μάτι .
- Όπου πάν΄ τα κύματα ! λέω επίσημα εγώ .
Και τα σμαραγδιά φεγγάρια που είναι στο κατάρτι , σκάνε σαν ρόδια στην κουβέρτα .
Κι ο ξεσκούφωτος ήλιος ο αληταράς παρατάει το τιμόνι του και χορεύει . Και η νύχτα γεμίζει χιλιάδες ήλιους , αληταράδες . Και η ψυχή μου γεμίζει νύχτες πολύχρωμες . Γεμίζει σμαραγδιά φεγγάρια και θαλασσινά πουλιά . Πού να χωρέσουν μέσα μου ολ' αυτά , πού να στριμωχτούν , π΄ ανάθεμά τα ?
εκεί που είναι τα πάντα τακτοποιημένα και κάθομαι λίγο να ξεκουραστώ και να κάμω τσιγαράκι ,
μπαίνει ο διάολος μέσα μου και μου την ανάβει .
- Τι ΄ναι τούτα δω τα σκιάχτρα ? μου λέει . Δεν είναι για σένα η λούφα , κορίτσι μου . Πάλι πλαστογραφίες κάνεις ?
Και βροντάω τότε ένα ασιχτίρ και τα κάνω όλα κεραμιδαριό .
Ύστερα κάθομαι σταυροπόδι και γλείφω τις πληγές μου σαν το σκυλί . Δεν πειράζει , λέω . Πάμε γι΄ άλλα . Όπως και να 'χει το πράμα , η Ρόζυ γεννήθηκε με το βλέμμα καρφωμένο στο ξημέρωμα . Όρτζα τα πανιά λοιπόν .
Ένα μικρό ψαροκάικο είναι η ζωή μου . Ένα μικρό φθαρμένο ψαροκάικο που έχει σμαραγδιά φεγγάρια στο κατάρτι του κι έναν ξεφούσκωτο ήλιο αληταρά για τιμονιέρη . Ένα ψαροκάικο , δίχως ρότα .
- Πού πάμε καπετάνιο ? με ρωτάει ο τιμονιέρης και μου κλείνει το μάτι .
- Όπου πάν΄ τα κύματα ! λέω επίσημα εγώ .
Και τα σμαραγδιά φεγγάρια που είναι στο κατάρτι , σκάνε σαν ρόδια στην κουβέρτα .
Κι ο ξεσκούφωτος ήλιος ο αληταράς παρατάει το τιμόνι του και χορεύει . Και η νύχτα γεμίζει χιλιάδες ήλιους , αληταράδες . Και η ψυχή μου γεμίζει νύχτες πολύχρωμες . Γεμίζει σμαραγδιά φεγγάρια και θαλασσινά πουλιά . Πού να χωρέσουν μέσα μου ολ' αυτά , πού να στριμωχτούν , π΄ ανάθεμά τα ?
Αλ. Παπαδάκη
Άλλο δεν το ξέρει, άλλο δεν το πιστεύει κι άλλο του
μαθαίνουν να μην το πιστεύει, αγαπητή μου nst....
Μέσα στον άνθρωπο υπάρχει το καλό γι αυτο κι ο Χριστός είχε
πει "θεοί είστε και υιοί Υψίστου πάντες.." Πέραν του θρησκευτικού
μηνύματος, υπάρχει η αλήθεια: Μπορούμε να ειμαστε θεοί, αν
σκορπάμε καλοσύνη γύρω μας, αυτή η κατάσταση, σαν να μεγαλώνει,
αν το προσέξεις,το έχω ζήσει αυτο το πράγμα, νοιώθεις ότι παίρνεις πολύ περισσότερα απο οπουδήποτε αλλού, ότι είναι περισσότερο και ουσιαστικά και εσωτερικα....
Κι όμως, δεν το εφαρμόζουμε...Φταίμε εμείς ή άλλοι;...
μαθαίνουν να μην το πιστεύει, αγαπητή μου nst....
Μέσα στον άνθρωπο υπάρχει το καλό γι αυτο κι ο Χριστός είχε
πει "θεοί είστε και υιοί Υψίστου πάντες.." Πέραν του θρησκευτικού
μηνύματος, υπάρχει η αλήθεια: Μπορούμε να ειμαστε θεοί, αν
σκορπάμε καλοσύνη γύρω μας, αυτή η κατάσταση, σαν να μεγαλώνει,
αν το προσέξεις,το έχω ζήσει αυτο το πράγμα, νοιώθεις ότι παίρνεις πολύ περισσότερα απο οπουδήποτε αλλού, ότι είναι περισσότερο και ουσιαστικά και εσωτερικα....
Κι όμως, δεν το εφαρμόζουμε...Φταίμε εμείς ή άλλοι;...
Αγαπητέ μου zip, με εκπλήσσεις τα μάλα...Σε ποιόν απευθύνεσαι με
τέτοιο σκαιώδη τρόπο;Ποιός σε εκνεύρισε τόσο;
τέτοιο σκαιώδη τρόπο;Ποιός σε εκνεύρισε τόσο;
Είναι πανεύκολο να ξεγελάσεις έναν άνθρωπο λέγοντάς του ψέματα. Είναι το πιο εύκολο πράγμα και μπορείς να το κάνεις. Μπορείς άνετα να πεις ψέματα και να κοροϊδέψεις τον διπλανό σου, σαλιαρίζοντας και σέρνοντας σαν σαλιγκάρι την γλώσσα σου πάνω στην Θρησκεία. Αυτό το έμαθες πολύ καλά. Εκείνο που δεν έμαθες είναι πως δεν πρέπει ποτέ, μα ποτέ, να λες ψέματα στον ίδιο σου τον εαυτό.
Edited by - zip on 29/04/2009 10:38:14
Αγαπητέ μου zip, ακόμη δεν έχω βεβαιωθεί ότι μιλάς για
μένα, σε άποια φάση το είδα απολογητικό, έπειτα απο την
μανιοκαταδυτική σου συμπεριφορά και ότι αφορούσε εσένα,
αλλά, βλέπω ότι έχει βάθος...Οπότε πάλι εσένα αφορά,
αφού απο τους δυό μας,εσύ είσαι ο δύτης...
Εγω, φίλε μου, με ένα ηλεκτρονικό λυχνάρι, ψάχνω στην φωταυγία
του σήμερα ανθρώπους....Βέβαια, είναι σπάνιο το είδος,αλλά, με
τόσες μάσκες που βλέπεις καθημερινά γύρω σου,ελπίζεις ότι θα
βρεις και κανέναν...
Βασικά, είμαι αισιόδοξος και πιστεύω ότι υπάρχουν πολλοί, αλλά
άντε να τους βγάζεις απο τα κλουβιά τους....Κλουβιά πάσης φύσεως
και διαστάσεων....
Όσο για ψέμματα στον εαυτό μου, ή γενικά στον εαυτό του ο καθεις,
τι να σου πω; Ειμαι πολύ έξυπνος για να πω ψέμματα..Υπάρχει τόση
αλήθεια, που πρέπει να είναι πολύ βλάκας κανείς για να διαλέξει το
ψέμα..¨Ασε που σαν γνήσιος τεμπέλης που ειμαι, προτιμώ την αλήθεια που είναι έτοιμη, απο την κατασκευή ψεμάτων που πρέπει να τα θυμάσαι
και να μην γράφεις άλλα εδώ κι άλα αλλού,οπως κάνουν μερικοί...
Τι έγινε φίλε μου; Αισθάνεσαι κι εσύ όπως ο φίλος μας στο θέμα του
κατανόηση της προσωπικής συμπεριφοράς, αλλά απο το ανάποδο;
Είδες ποσο καλό είναι να την "μπαίνεις" στον άλλον;
Λίγο πρέσσινγκ και .."εξώκοιλες"...
μένα, σε άποια φάση το είδα απολογητικό, έπειτα απο την
μανιοκαταδυτική σου συμπεριφορά και ότι αφορούσε εσένα,
αλλά, βλέπω ότι έχει βάθος...Οπότε πάλι εσένα αφορά,
αφού απο τους δυό μας,εσύ είσαι ο δύτης...
Εγω, φίλε μου, με ένα ηλεκτρονικό λυχνάρι, ψάχνω στην φωταυγία
του σήμερα ανθρώπους....Βέβαια, είναι σπάνιο το είδος,αλλά, με
τόσες μάσκες που βλέπεις καθημερινά γύρω σου,ελπίζεις ότι θα
βρεις και κανέναν...
Βασικά, είμαι αισιόδοξος και πιστεύω ότι υπάρχουν πολλοί, αλλά
άντε να τους βγάζεις απο τα κλουβιά τους....Κλουβιά πάσης φύσεως
και διαστάσεων....
Όσο για ψέμματα στον εαυτό μου, ή γενικά στον εαυτό του ο καθεις,
τι να σου πω; Ειμαι πολύ έξυπνος για να πω ψέμματα..Υπάρχει τόση
αλήθεια, που πρέπει να είναι πολύ βλάκας κανείς για να διαλέξει το
ψέμα..¨Ασε που σαν γνήσιος τεμπέλης που ειμαι, προτιμώ την αλήθεια που είναι έτοιμη, απο την κατασκευή ψεμάτων που πρέπει να τα θυμάσαι
και να μην γράφεις άλλα εδώ κι άλα αλλού,οπως κάνουν μερικοί...
Τι έγινε φίλε μου; Αισθάνεσαι κι εσύ όπως ο φίλος μας στο θέμα του
κατανόηση της προσωπικής συμπεριφοράς, αλλά απο το ανάποδο;
Είδες ποσο καλό είναι να την "μπαίνεις" στον άλλον;
Λίγο πρέσσινγκ και .."εξώκοιλες"...
Όταν φτάνει κανείς σε κάποιο ύψος, πρέπει να
φροντίζει να ισορροπεί,γιατί άλλοιώς κινδυνεύει να πέσει...
φροντίζει να ισορροπεί,γιατί άλλοιώς κινδυνεύει να πέσει...
Επίσης ο κάθε ένας, ανεξαρτήτως ύψους, θα πρέπει να φροντίζει να μην πιστεύει ηλιθιότητες.
Έχεις απόλυτο δίκαιο αγαπητή μου pyramid...Οι ηλιθιότητες
είναι ίδιον των ηλιθίων και δεν κόβονται...
Και δεν ΑΠΟΛΟΓΟΎΜΑΙ..
είναι ίδιον των ηλιθίων και δεν κόβονται...
Και δεν ΑΠΟΛΟΓΟΎΜΑΙ..