- "The Passion" Mel Gibson Τα Πάθη του Χριστού - - Κινηματογράφος -

quote:

---

η ψυχή μας φωνάζει...
φωνάζει σαν τρελή...
έχει τόσα να πει..

καθε ζευγάρια ματια εδω μεσα είναι απο ένα άστρο υπέρλαμπρο που σου φωτίζει το μονοπατι και σε προτρέπει να το περάσεις...

---

Δελεαστικό μυστήριο..

Αγνωστο και ανεξερεύνητο..

Ανεξερεύνητα κι απρόσιτα σ' αυτόν που
θα θελήσει με βία να τ' αποσπάσει...

Ακριβή πορσελάνη η ψυχή, μπορεί να σπάσει
με το παραμικρό φύσημα τ' ανέμου...

Ένα γλυκό χαμόγελο, μια ζεστή ματιά,
ένα χάδι, ο μόνος δρόμος για της ψυχής τα μυστικά...

Η ψυχή ακούει την καρδιά νομίζω...
το ξερω όταν τραγουδια σιγοσφυρίζω...

Το καταλαβαίνω όταν κάτι όμορφο δώ...
ένα κορίτσι ένα άνθος ένα φυτό...

Σιγουρα δεν πρέπει να ακούει το μυαλό...
άν ήταν έτσι τότε δεν θα κάναμε λάθη...δεν θα κάναμε κακό!

Ολοι κάνουν λάθη...όλοι είναι ευάλωτοι...
Μα οι ψυχή μας ΠΟΤΕ ΔΕΝ θα είναι αιχμάλωτη!

ΚΥΒΟΣ.
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ.

Το τιμημα στους αιωνες,
πολιτειες χαμενες στην ληθη
των καιρων.
Ολα αλλαζουν και ω αλιμονο
στους ηττημενους.
Με χιλιες λεξεις ανειπωτες
πως να περιγραψεις μια αμφιβολη
στιγμη

στο νημα του χρονου
περασμενη.

Και ως εκει τρεχω γυμνη
και περηφανη
αφαιρωντας απο πανω μου
μορια σκονης και κομματια ουρανου.
Λευκη και διαφανη στο φεγγος της νυχτας:
ΓΙΝΟΜΑΙ

Ιριδα Σ

ΟΜ
ΟΜΟΟΟΜ

Χαίρομαι που το ανέσυρες από την αφάνεια και συνεχίζεις την παράδοση με τους, γεμάτους ευαισθησία και ομορφιά, στίχους σου...

Αν και η φίλη Destiny δεν μπορεί να είναι, για δικούς της λόγους, στην παρέα μας, είμαι σίγουρος πως θα ευχαριστηθεί με αυτούς τους στίχους τόσο, όσο εσύ που τους έγραψες κι όσο εμείς που τους διαβάσαμε...

quote:

---

Και ως εκει τρεχω γυμνη
και περηφανη
αφαιρωντας απο πανω μου
μορια σκονης και κομματια ουρανου.
Λευκη και διαφανη στο φεγγος της νυχτας:
ΓΙΝΟΜΑΙ

Ιριδα

---

και μάλιστα τόσο όμορφα,

καλή μου Destiny...

ΕΜΜ. ΜΠ.

δικο μου

με απεραντο σεβασμο και αγαπη, ο μανος σας

καταλαβαίνω την Destiny
είναι πολύ αληθινό, το ότι η καρδιά "φωνάζει" δυνατότερα, πάντα!

quote:

---

Και συ τα δέχεσαι με απελπισία
αυτά τα πράγματα που δεν τα θέλεις.
Άλλα ζητεί η ψυχή σου, γι' άλλα κλαίει

---

Γκιβμιεκίς -η πρωτη γυνέκα

click ^

Όντως η καρδιά δείχνει τις αδυναμίες μας. Μα τι είναι η αδυναμία τελικά? Είναι πάντα "αδυναμία" ή υπάρχουν φορές που είναι απλά μια φωνή που σου φωνάζει ΞΥΠΝΑ!!! ΣΕ ΠΗΡΕ Ο ΥΠΝΟΣ, ΒΑΛΤΩΣΕΣ, ΞΥΠΝΑ!!!!

Αεναο Πνευμα...

Ο Θεος λειπει.. Λειπει απλα...

...θα ξαναγυρισει...

Η ψυχη θρηνει σημερα.. Γελα Αυριο..

Κυκλος.. που απο το ΜΗΔΕΝ

...οδευει στο 180

...και οταν Ολοκληρωθει ο Κυκλος ..στις 360

Ξαναγυρνα στο Μηδεν..

Λευκη και Διαφανη γινεσαι Ιριδα..

ναι φιλη μου εχεις δικιο ο θεος απλα λειπει...σ ευχαριστω που μου το υπενθυμησες.

ΟΜ

κι ομως ο κηπος
**λεω**
με τ αμετρητα παρα8υρα
ηταν απεραντος
και οι πρασιναδες του εφταναν κατω στην θαλασσα
ακριβως
εκει που αρχινα η κιτρινη αμμουδια.

ομ

η καρδιά ήταν κλεισμένη μέσα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο.
μόλις η ματιά της έπεφτε πάνω στην καρδιά, ανατρίχιαζε!
πόσο μαύρη και σκοτεινή της φαινόταν...

μετά, κάποιος ξαφνικά άνοιξε το παράθυρο,
και το δωμάτιο γέμισε φως!
και η καρδιά δεν ήταν πλέον μαύρη, ούτε σκοτεινή,
γιατί

η καρδιά, σαν όλα τα πράγματα αυτού του κόσμου έχει χρώμα...
και το χρώμα είναι η "φωνή" της ψυχής... είναι το φως...

λιλιθ μου,μην μας παιρνει ολους η φορα σου χαχααχαχαχαχαχ:)))

εχετε την πλειοψηφια ,αλλα εχετε και αγορακια μεταξυ σας,οπως και παππουδες σαν εμενα

να ειστε καλα, με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

spirit..
λίλιθ..
Πύρρα..
και ναι.. εσενα καλε μου mano.. δε σε ξεχναμε!!

Ευχαριστω...
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Βουβα δακρυα Ιριδα...

Καπου ειχα γραψει.. για τα βουβα δακρυα της ψυχης..

Αυτα ειναι Μαυρα..

Πετρωνουν σε αφεγγαρες Νυκτιες..

..οταν εισαι Μονη!!

Μιλουν τη γλωσσα των αισθηματων..

...Αυτη ειναι η ακριβής γλωσσα!!

Αν βεβαια μπορεις να τη μαθεις..

καλησπερα :)))))))))

τι αραγες ειναι εκεινο που μας σταματα απο το να πουμε στον ανθρωπο που μας αρεσει οτι τον αγαπαμε,η οτι τον εχουμε ερωτευτει και τον ποθουμε?

ειναι το οτι δεν θελουμε να δωσουμε δικαιωματα ελευθεριας στους εαυτους μας και ετσι επιβραδυνουμε η ανακοπτουμε την εκφραση μας?

ειναι το οτι δεν μας δινει δικαιωμα ο ανθρωπος αυτος ,να του εκφρασουμε τα εσωψυχα μας?

αν καταφερουμε να ισσορροπισουμε σε μια ενδιαμεση κατασταση ισως θα εχουμε καταφερει κατι ουσιωδες πιστευω.

το να καταφερουμε να πουμε στον αλλον/αλλη το τι αισθανομαστε ,χωρις να τον/την κανουμε να νιωσει αμηχανα,ασχημα η προσβλητικα ,ειναι εκεινο που θα ανοιξει τον δρομο στο να ερθουν οι σκεψεις ,οι ψυχες και ολα τα υπολοιπα κοντα.

η καρδια και το μυαλο αλλες φορες καλυπτουν και αλλες φορες συμπληρωνουν την ψυχη,αρκει να μαθουμε να συνεργαζονται ολα.

δεν ξερω αν μπορεσα να εκφρασω οπως ηθελα τις σκεψεις μου,ομως αυτα που γραφω τα γραφω για να τα διαβαζω και εγω ,
σας ευχαριστω που μου δινετε την ευκαιρια ,μεσα και απο τις δικες σας σκεψεις να προσπαθω να "φτιαξω" τον μανο και να ερθω πιο κοντα σε'μενα,αλλα και σε εσας.

να ειστε καλα:)

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

Μυστηριακή και παράξενη...
Ποιος μπορεί να την ψιθυρίσει?...

Μεσ' τα κρυφά νοήματά της ποιος μπορεί να μπεί...ποιος να τα εξηγήσει?...

Μόνο η Αγάπη...

Αφησέ την να σε πάρει από το χέρι...σε μονοπάτια σκιερά και ηλιόλουστα, άστην να σε οδηγήσει...

Με φωνή χαμηλή, θα σου μάθει τη γλώσσα της Καρδιάς... τη γλώσσα της Ψυχής...

Εμπιστεύσου την...κι αν σε προδώσει...δεν φταίει εκείνη...εσύ δεν ήσουν έτοιμος...
Αποχαιρέτησέ την μ' ένα φιλί...