- Παράξενες Ιστορίες No1... - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Καθε φορα που μπενω στο forum νιωθω σαν να υπαρχει καποιος πισω μου γυρα στα 2 μετρα... οταν γυρισω πισω δεν βλεπω τιποτα. Μαλλον ειναι μονο η φαντασια μου...
ΣΕ ΕΝΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΚΑΠΟΥ(ΠΟΥ ΑΚΡΙΒΩΣ ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΙ! ΔΕΝ ΣΥΓΚΡΑΤΩ ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ) ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ ΚΑΠΟΙΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΘΕΛΟΝΤΑΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΠΛΑΚΑ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΦΙΛΟ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟ ΕΠΑΙΖΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΚΡΕΜΑΣΑΝ ΠΑΝΩ ΣΕ ΕΝΑ ΔΕΝΤΡΟ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΚΟΠΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΕΒΓΑΖΕ ΣΚΟΠΙΑ ΑΥΤΟΣ Ο ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΜΙΑ ΨΕΥΤΙΚΗ ΚΟΥΚΛΑ ΠΟΥ ΕΦΤΙΑΞΑΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΜΕ ΜΑΞΙΛΑΡΙΑ ,ΡΟΥΧΑ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΣΤΟΛΗ ΠΟΥ ΕΜΟΙΑΖΕ ΜΕ ΑΛΗΘΙΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΟ ΣΕ ΔΕΝΤΡΟ!!! ΤΗΝ ΩΡΑ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΕΒΓΑΖΕ ΣΚΟΠΙΑ Ο ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΕΠΙΑΣΕ ΒΡΟΧΗ ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΑΣΤΡΑΦΤΕΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΣΤΡΑΠΗ ΦΩΤΙΣΕ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΤΟ ΔΕΝΤΟ ΟΠΟΥ ΗΤΑΝ ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΗ Η ΚΟΥΚΛΑ!ΑΥΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΟΜΑΡΑ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ! ΑΠΟ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΟΛΟΙ ΠΙΣΤΕΥΑΝ ΟΤΙ Η ΣΚΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΙΧΙΩΜΕΝΗ ΚΑΙ ΑΚΟΜΗ ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ ΠΟΥ ΕΒΓΑΖΕ ΣΚΟΠΙΑ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ! ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΕΚΛΕΙΣΑΝ ΤΗΝ ΣΚΟΠΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΕΚΕΙ!
respect
Μόλις γράφτηκα στο forum αλλά παρακολουθώ τα όσα γράφετε εδώ και λίγο καιρό.
Ασχέτως αν είναι αληθινές ή όχι, οι ιστορίες του topic, είναι πολύ ωραίες και μερικές από αυτές και πολύ συγκινητικές. Προσωπικά, δεν έχω να πω κάποια ιστορία που να συνέβη σε εμένα, αλλά θα ήθελα να κάνω μια παρατήρηση.
Δεν πολυπιστεύω πλέον σε φαντάσματα (αν και δεν το απορρίπτω), αλλά μου έχει κάνει μεγάλη εντύπωση το γεγονός ότι (πολύ σπάνια) κάποια σπίτια με κάνουν και ανατριχιάζω χωρίς λόγο.
Συγκεκριμένα κατοικώ στον Βόλο και σε ένα χωριό μερικά χλμ μακριά, τα Άνω Λεχώνια, υπάρχει ένα επιβλητικό, ακατοίκητο σπίτι, το οποίο όταν ήμουν μικρός, μου προκαλούσε αυτό το συναίσθημα. Κάθε φορά που περνούσα από έξω, ανατρίχιαζα και έτρεμα βλέποντάς το, σε σημείο που όταν πηγαίναμε για μπάνιο με τους γονείς μου προς εκείνη την περιοχή, εγώ το μόνο που σκεφτόμουν ήταν αυτό το σπίτι και πώς να μην το κοιτάξω όταν θα περνούσαμε. Δυστυχώς πάντα κοιτούσα και θυμάμαι πως ο τρόμος μου ήταν μην τύχει και περάσω βράδυ και μόνος μου, πράγμα απίθανο μιας και ήταν μακριά από τον Βόλο και το βεληνεκές μου σαν πιτσιρικά (αν και έτυχε).
Από ότι έμαθα, στην κατοχή το είχαν επιτάξει οι Γερμανοί, αλλά δεν ξέρω αν είναι αλήθεια. Άκουσα πως κάποιοι δοκίμασαν να μείνουν μέσα σε αυτό βράδυ, αλλά δεν τα καταφέρανε γιατί άκουγαν θορύβους. Μπορεί βέβαια να λένε και μπούρδες.
Το περίεργο είναι πως όταν αργότερα ανέφερα σε φίλους μου αυτόν τον φόβο για το συγκεκριμένο σπίτι, ανακάλυψα πως δεν χρειαζόταν να τους εξηγήσω για ποιο σπίτι μιλούσα, γιατί την ίδια ανατριχίλα ένιωθαν και αυτοί.
Βέβαια σήμερα, αν και είναι στην ίδια κατάσταση που ήταν και παλιά, δεν νιώθω πλέον τον ίδιο φόβο.
Λυπάμαι αν σας κούρασα με κάτι άσχετο, που δεν είπα κάποια ιστορία δηλαδή, αλλά ήθελα να πω πως πιστεύω, ότι ακόμα και άτομα που δεν πιστεύουν σε τέτοιες ιστορίες, σίγουρα θα έχουν νιώσει και αυτά κάποια περίεργη αίσθηση για κάποια σπίτια ή και φόβο, χωρίς ίσως να υπάρχει κάποιος λόγος και αυτό το βρίσκω περίεργο. Αυτά.
Φιλικά, stemix
Για το σπίτι αυτό που αναφέρεις έχει δημιουργηθεί ολόκληρο τόπικ...
Ρίξε μια ματιά εδώ:http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=1843
Ευχαριστώ πολύ για το link. Ήταν πολύ ενδιαφέρον και δεν το πιστεύω ότι βρήκα πληροφορίες για αυτό εδώ μέσα. Και μου κάνει εντύπωση το γεγονός ότι άτομα που περάσανε από εκεί σαν επισκέπτες μία φορά, νιώσανε και αυτοί το ίδιο. Πάντως να πω ότι τώρα πια δεν σου προξενεί κανένα συναίσθημα (τουλάχιστον σε εμένα). Βλέπεις απλά ένα παλιό σπίτι και λυπάσαι για την κατάντια του. Α, χθες που έτυχε να πάω προς τα εκεί για μπάνιο και το κοίταξα, δεν μου φάνηκε τόσο τεράστιο όσο πίστευα ότι ήταν. Ίσως βέβαια γιατί πλέον δεν είναι μόνο του, αφού δίπλα του έχουν κτιστεί και άλλα σπίτια. Ξανά ευχαριστώ Avallon…
stemix
θα σας πω μια περιεργη ιστορια με καθε επιφυλαξη...
πριν απο ενα χρονο συνεβει κατι πολυ παραξενο με ενα φιλο μου
τον γνωριζω απο το νηπιο, και καναμε κολλητη παρεα σε ολη τη διαρκεια του γυμνασιου και του λυκειου
οποτε γνωριζα πολυ καλα τον χαρακτηρα του
οντας παιδι κομμουνιστων ηταν απο μικρος υλιστης
καμια σχεση με την εκκλησια, την πιστη, ή οτιδηποτε πνευματικο
λογω πολιτικοποιησης του μαλιστα αραιωσαμε τις παρεες μας μετα τα 20, αλλα μαθαινα νεα του και τον εβλεπα που και που αφου μου επισκευαζε το αυτοκινητο
εξακολουθουσε να ειναι υλιστης και εντελως σκεπτικιστης σε ο,τι πνευματικο
σαν χαρακτηρας ηταν ηπιος, χαμηλων τονων, και αφοσιωμενος στην δουλεια του και την οικογενεια του
μεχρι περσυ που τον συναντησα τυχαια...
η αλλαγη ηταν κατι παραπανω απο φανερη απο την τελευταια φορα που τον ειχα δει πριν κανα εξαμηνο
ηταν φοβερα σπηνταριστος, υπερκινητικος, μιλουσε ασταματητα, και οταν προσπαθουσα να πω κι εγω κατι δυσφορουσε
με πηρε ιδιαιτερως και αρχισε να μου λεει πως θα με σωσει(!!!) και οικονομικα και ψυχολογικα και δεν ξερω και γω πως αλλιως!
αφου μου ειπε ποσο καλα του πηγαιναν τα οικονομικα του και γενικα ολα στη ζωη του, μου ξεφουρνισε μια ιστορια για μια συναντηση που ειχε
γυριζε απο το χωριο της γυναικας του με την οικογενεια του, νυχτα μεσω εθνικης οδου και με καταρακτωδη βροχη
καποια στιγμη ειδαν εναν τυπο να κανει ωτοστοπ και λογω βροχης σταματησε και τον πηρε - "δεν το ειχα ξανακανει" μου ειπε "αλλα εριχνε τοσο νερο που τον λυπηθηκα"
μολις ο τυπος μπηκε μεσα στο αυτοκινητο παρατηρησαν πως ηταν εντελως στεγνος!
κοιταξε για να δει αν υπηρχε κατι που να τον προστατευε, κανα υποστεγο ή καποια πλαστικη σακουλα εστω, αλλα δεν υπηρχε τιποτα
κι ο τυπος θεοστεγνος - ουτε σταγονα επανω του
φυσικα μου κινησε την περιεργεια η ιστορια
συνεχισε λοιπον λεγοντας μου πως ο τυπος αρχισε να κουβεντιαζει μαζι τους αλλα μιλουσε με χρονικα μπερδεματα
τη μια ελεγε για κατι τωρινο και την αλλη περιεγραφε πώς σκοτωνε Τουρκους το 1826!
ο φιλος μου και η γυναικα του τον περασαν για τρελλο και απλα τον ακουγαν
καποια στιγμη τον ρωτησε που να τον αφησει, και εκεινος του απαντησε "στον ταδε σιδηροδρομικο σταθμο" αναφεροντας την σταση του ηλεκτρικου που υπηρχε στη γειτονια του φιλου μου
φυσικα δεν του ειχαν πει που μενουν, και εμειναν αφωνοι
οταν τον αφησαν στο σταθμο ο τυπος τους χαιρετισε και του ειπε: θα τα ξαναπουμε, θα περασω απο το σπιτι σου, αναφεροντας την διευθυνση του αυτη τη φορα
αυτο ηταν κεραμιδα για τον φιλο μου, αλλα το σημαντικοτερο δεν ειχε γινει ακομα: ο τυπος "πεταξε μπροστα μου και εξαφανιστηκε" μου ειπε ο φιλος μου
τωρα ηταν η σειρα μου να τον κοιταξω παραξενα
ναρκωτικα δεν επαιρνε ποτε αλλα και φαινοταν εντελως νηφαλιος
ουτε καν αλκοολ δεν επινε
αλλα και ουτε πλακα μου εκανε - μιλουσε σοβαρα
(επιφυλαχτηκα να ρωτησω τη γυναικα του στην πρωτη ευκαιρια, πραγμα που εκανα
αυτη μου ειπε πως δεν πεταξε ακριβως, αλλα "επλεε πανω απο το εδαφος και εξαφανιστηκε ξαφνικα"
με λιγα λογια επιβεβαιωσε ολη την ιστορια
η κοπελα ειναι και αυτη κομμουνιστρια και υλιστρια απο μικρη
το να μου λενε αυτοι οι ανθρωποι τετοια πραγματα ηταν εξωπραγματικο)
τον ρωτησα οπως ειναι φυσικο αν οντως ηρθε στο σπιτι του, και τοτε μου λεει το κουφο: "πολλες φορες, αλλα και τωρα που μιλαμε εδω ειναι" και γυρισε με ενα παραξενο χαμογελο και κοιταζε σε ενα αδειο σημειο του δωματιου
αργησα λιγο να καταλαβω τι ειπε και εκανε
αυτος ομως χαμογελωντας με ενα αυταρεσκο χαμογελο του στυλ "ξερω κατι που δεν ξερεις" συνεχισε να κοιταει την αδεια γωνια
ανατριχιασα ενστικτωδως αλλα και ειπα μεσα μου πως ταχει παιξει εντελως
"θα στον γνωρισω" μου ειπε, "ειναι ο φυλακας αγγελος μου", και γελασα μηχανικα και αρνηθηκα αστειευομενος
την αλλη μερα μου ζητησε να του κανω παρεα για να παμε στην Κορινθο να επισκεφθουμε ενα φιλο του που ηταν στο νοσοκομειο
δεχτηκα μονο και μονο για να τον ρωτησω λεπτομερειες στην διαδρομη
στη διαδρομη ηταν σπηνταριστος οπως και την προηγουμενη
και καποια στιγμη μου λεει: θα δω και μια γκομενιτσα στο Ναυπλιο στον γυρισμο
και γω τι θα κανω ρε φιλε? του λεω
θα σε βαλω στο λεωφορειο μου λεει αταραχος σα να μην ετρεχε τιποτα
εκεινη τη στιγμη χτυπαει το κινητο του - ηταν η γκομενα απ οτι καταλαβα απο τα λεγομενα
ολα φυσιολογικα μεχρι τη στιγμη που την χαιρετησε: την αποκαλεσε με το ονομα του τυπου!!! μπαρμπα Τασο ας πουμε
ταπαιξα παιδια - δεν καταλαβαινα τι γινοταν
φτανουμε στο νοσοκομειο και εκει μετα απο λιγα λεπτα καταλαβαινω πως δεν γνωριζε τον τραυματια παρα 3 βδομαδες μονο, κι αυτο επαγγελματικα και για ελαχιστο χρονο!
ο φουκαρας εμεινε εκπληκτος που τον αντικρυσε στην Κορινθο
ο φιλος μου ομως του συμπεριφεροταν σα να τον γνωριζε απο παιδι - με μια οικειοτητα που εβλεπα πως προκαλουσε αμηχανια στον αλλον
δεν ηξερε πως να αντιδρασει στο ρυθμο πολυβολου του φιλου μου
εγω ενιωσα ασχημα που παρευρισκομουν στο σκηνικο
καποια στιγμη επεναιβει ο γιος του και τον γλυτωσε λεγοντας στο φιλο μου πως πρεπει να ξεκουραστει ο πατερας του
θυμαμαι την ανακουφιση στο προσωπο του τραυματια
το δικαιολογησα πως τοκανε για ξεκαρφωμα για την γκομενα
οταν γυρισα στο σπιτι μου, η συντροφος μου ηταν ταραγμενη
τι συνεβει? ρωτησα
μου λεει λοιπον οτι μετα που εφυγα το πρωι (6 η ωρα) αυτη ξανακοιμηθηκε
και ειδε ενα ονειρο πολυ ζωντανο
ειδε οτι στην εξωπορτα μας ειχαν ερθει δυο ανθρωποι, ο ενας τους παπας, αλλα χωρις σταυρο ή καποιο αλλο διακριτικο - απλα με μαυρα ρασα
η φατσα του παπα ηταν τρομακτικη, ειχε κατι το διαβολικο, και της ζητησαν να μπουνε μεσα στο σπιτι
οταν αρνηθηκε να τους ανοιξει, εκεινοι αρχισαν να χτυπαμε μανιασμενα την πορτα και να προσπαθουν να την παραβιασουν
εκεινη τη στιγμη ξυπνησε, και ενιωσε ενα χερι να της πιανει τον αστραγαλο!
μου ορκιστηκε οτι ηταν πια ξυπνια και οτι ηταν σιγουρη για το τι ενιωσε
τρομοκρατηθηκε και εκανε τον σταυρο της φοβισμενη
σημειωταιον οτι δεν της ειχα πει τιποτα για την ιστορια και τον παραξενο τυπο!
οταν της το ειπα τρελλαθηκε απο φοβο
το ανατριχιαστικο ομως ηταν πως μετα απο 15 μερες ο ανθρωπος πεθανε απο θρομβο μεσα στο νοσοκομειο
ηταν αναπαντεχο για τους γιατρους αφου δεν ηταν πολυ σοβαρα τραυματισμενος
μπορει να ηταν απλη συμπτωση, αλλα σε σχεση με ολα τα υπολοιπα δεν μου αρεσε καθολου - ενστικτωδως εκανα συνειρμους και τα συσχετισα μεσα μου
απο ενστικτο τον απεφευγα απο κει και περα
ενιωθα αβολα και καποιον κινδυνο, που μπορει φυσικα να οφειλοταν στο γεγονος του απροσμενου θανατου
αν και προσπαθησε να ξανασυναντηθουμε, εγω εβρισκα δικαιολογιες για να τον αποφυγω
τον ξαναειδα μετα απο κανα εξαμηνο, τελειως αλλαγμενο παλι
ηταν προσγειωμενος οπως παλια, μετρημενος, χαμηλων τονων - ο παλιος του χαρακτηρας
και καπως τσαλακωμενος ψυχικα - σα να ειχε επιζησει απο ναυαγιο - ατονος
δεν τον ρωτησα τιποτα κι ετσι δεν γνωριζω τις εξελιξεις με τον παραξενο τυπο
δεν θα αναφερω στο τι υποπτευομαι και υποθετω εγω
αφηνω τα συμπερασματα σε σας...
απλως να πω οτι η διηγηση δεν μπορει να μεταδωσει αυτα που ειδα και ενιωσα
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν
Παρόλ'αυτά θα ήθελα να ακούσω και τη δική σου άποψη/εξήγηση...
Μην διστάζεις...κανείς δε θα σε κοροϊδέψει...σε σάϊτ μεταφυσικής είσαι...
Φυσικά και 'γω, θα ήθελα να μοιραστείς τα συμπερασματά σου, αφού εσύ έζησες αυτά τα γεγονότα και είσαι ο καταλληλότερος για να έχεις άποψη!
Να 'σαι καλα.
* Ειρήνη *
~ Love is the only truth ~
ρε παιδια, τι να πω...
εγω ειμαι ανιμιστης απο παιδι - απο ενστικτο
πιστευω πως ΟΛΑ στη φυση εχουν και πνευματικη υποσταση, καποιο ειδος ψυχης
την ιδια αντιληψη ειχαν οι προγονοι μας και οι Ινδιανοι, αλλα και ολοι οι λαοι με παγανιστικες θρησκευτικες αντιληψεις
αλλα απ ο,τι γνωριζω οι οντοτητες αυτες δεν κυκλοφορουν αναμεσα μας επηρεαζοντας μας
σιγουρα μπορει να ειναι αρνητικες ή θετικες, αλλα οχι καλες ή κακες με την ανθρωπινη εννοια
το περιστατικο με τον φιλο μου με προβληματισε, γιατι απο την περιγραφη του καταληγω στο συμπερασμα πως επροκειτο για καποιου ειδους οντοτητα, που τον επηρεασε βαθυτατα και αλλαξε ολη του την προσωπικοτητα, χωρις ο φιλος μου να το καταλαβει
το οτι η αλλαγη ηταν αρνητικη ειναι φυσικα δικο μου συμπερασμα, γιατι ο ιδιος εδειχνε τρομερα ικανοποιημενος
το να σου τρεχουν τα λεφτα ομως, και να αρχισεις τα κερατωματα και την εκμεταλευση των γυρω σου δεν το θεωρω θετικο
το ανησυχητικο ειναι πως η οντοτητα τον προετρεπε να την προπαγανδισει και σε αλλους
εμενα με επισκεφθηκε χωρις αμφιβολια για να με "προσυλητισει" - το ειπε ξεκαθαρα εξαλλου: "ηρθα να στον γνωρισω"
δεν γνωριζω σε ποσους να ειχε μιλησει και τους ειχε "συστησει" στον δηθεν φυλακα αγγελο του
το οτι αποκαλεσε την γκομενα μπαρμπα ταδε πιθανον να δειχνει οτι και αυτη ηταν μυημενη
ουτε γνωριζω τι αποζητουσε η οντοτητα απο αυτον ή τους αλλους
ελπιζω και ευχομαι ο θανατος του τραυματια να ηταν μια συμπτωση στην ολη ιστορια, οπως και το ονειρο της συντροφου μου
αν ομως δεν ηταν, τοτε αναγκαστικα κανω συνειρμους χριστιανικης αντιληψης για το "κακο", αν και δεν πιστευω στην υπαρξη του διαβολου
γι αυτο δυσκολευομαι να καταληξω σε συμπερασματα - θα αρχισω να μιλαω για πραγματα στα οποια δεν πιστευω, και δεν το θελω
αυτο που θαθελα να μαθω ειναι τι συνεβει και επανηλθε στα καλα του
δεν το αποζητω ομως, γιατι το ζωωδες ενστικτο μεσα μου φωναζε και φωναζει κινδυνος
και ο,τι και να λεει η λογικη μου, υπακουω στη φωνη του ενστικτου μου (κι ας κανει λαθος τελικα)
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν
Εγώ πάντως θα ήμουν πολύ περίεργη και θα μου αρκούσε το "φύλακας άγγελος" ...... πως και δεν τον ρώτησες κι άλλα πράγματα ?
φιλικά
ουπςςς !! Λάθος διατύπωση !!! Ήθελα να πω, πως ΔΕΝ θα με έπειθε η απάντηση "φύλακας άγγελος" και θα ρωτούσα παραπάνω πράγματα ....
Προς όσους αναφέρουν ιστορίες με φαντάρους...
Επειδή σε λίγους μήνες θα έχετε έναν λόγο παραπάνω να νιώθετε πιο ασφαλείς (ναι... ναι... μάλλον πάω φαντάρος αν δεν κάτσει κανένα μεταπτυχικό), καλό θα είναι να περιορίσετε λίγο τις ιστορίες με φαντάρους...
Όχι πως επηρεάζομαι.... Όόόόόόόόόόχιιι.....
-------------
ΤΟΛΜΗΣΤΕ!! ΣΕ ΟΛΑ!!
-Αν χάσετε θα έχετε πάρει ένα ωραίο μάθημα. 
-Αν νικήσετε θα έχετε την χαρά την νίκης (ίσως της πρωτοπορίας).
Αυτο που βλεπετε τωρα εχει γραφτει πρωτα στο pad γιατι ολα αυτα που προκειται να διαβασετε παρακατω , καθε φορα που πηγαινα να τα κανω post , ναι , μαντεψτε , δεν γινοντουσαν .Αλλα μονο αυτα....Κακο σημαδι αλλα δεν την παταω για 5η φορα...Γιαυτο τα γραφω στο pad
Λοιπον οσα προκειται να σας πω και αφορουν εμενα ειναι 100% πραγματικα .
Θα παρω τα πραγματα με χρονικη σειρα .
1)Παραξενο Ονειρο .
Ημουν δεν ημουν 4 χρονων οταν ειδα αυτο το ονειρο . Ημουν λεει σε μια κατασκηνωση (ποτε δεν εχω παει γενικα κατασκηνωση) η οποια ηταν σε ενα ομορφο δασος με ψηλα δεντρα , αλλα ειχε σκοτεινα χρωματα .Αφου αφισαμε τα πραγματα μας , εγω και κατι αλλα παιδια , τα περισσοτερα δηλ , αποφασισαμε να παμε για μια εξερευνηση στο δασος ...Πηγαμε τελικα . Ξαφνικα φτανουμε μπροστα σεναν ψηλο βραχο , περιπου 10-15 μετρα .Τοτε , ο ουρανος σκοτεινιαζει , μαζευονται συννεφα και ο βραχος αρχιζει να τριζει ωσπου ξαφνικα δημιουργειται ενα ριγμα πανω στο βραχο και στην ακρη , πανω πανω ενα ειδος μικρης σπηλιας .Στην ακρη της σπηλιας καθοταν μια μαροφορεμενη γυναικα .Μολις την ειδαν τα παιδια φοβηθηκαν . Εφυγαν ολοι . Εμεινα μονημου να την κοιταω . Τοτε αυτη καθησμενη τωρα πανω σε ενα συννεφο κατεβηκε απειλητικα προς τα κατω και εφτασε στο υψος του προσωπου μου . Τωρα το κουλο της υποθεσης ¨θυμαμαι οτι που ειπε κατι αλλα δε θυμαμαι τι , θυμαμαι οτι ηταν τρομακτικη και γενικα προκαλουσε φοβο αλλα δε θυμαμαι το προσωπο της .
Τεσπα , εχω την αισθηση οτι αυτη η γυναικα ειναι πολυ σημαντικη γιατι το θυμαμαι τοονειρο πολυ εντονα και κατι μεσα μου μου λεει πως ειναι οντως σημαντκη . Η μητερα μου , αν και δεν ξερει απο ονειρα μου ειπε οτι αυτη η γυναικα μπορει να ηταν η Παναγια , αν και πολυ αμφιβαλλω . Γιατι να μου δημιουργησει φοβο η Παναγια ? Τι μπορει να ειναι ?
2)Περιπου στην ιδια ηλικια . Χριστουγεννα. Η προγιαγια μου και εγω εχουμε στολησει το δεντρο . Ο πατερας μου γυρναει απο τη δουλεια και εγω θελω να του δειξω το δεντρο . Παω να βαλω το καλωδιο με τα φωτακια στη μπριζα και.......με χτυπαει το ρευμα . Ειχε διαρροη η μπριζα . Πεταχτηκα στον απεναντι τοιχο , χωρις να παθω τιποτα (παραξενο - οχι ομως ανεξηγητο - αλλα συνδεεται με κατι που συμβαινει τωρα ) . Φετος εμαθα οτι και την μητερα μου οταν ηταν μικρη την ειχε χτυπησει το ρευμα μεγαλης τασης αλλα δεν επαθε τπτ .(μπορει να φταει που δεν εκανα κυκλωμα με τα δυο χερια)
3)Ονειρα
Το 1994 , εγω πηγαινα δημοτικο . Ενα βραδυ βλεπω στον υπνο μου οτι εβγαλα ενα δοντι το οποιο με ποναγε πολυκαι ετρεχε και πλυ αιμα . Συμφωνα με την παραδοση σημαινει θανατος συγγενικου προσωπου .Την επομενη μερα , στις 7 το απογευμα , μας πηραν τηλ απο το χωριο και μας ειπαν οτι η γιαγια μου πεθανε απο ανακοπη .
Το 1996 , ο παππους μου ηταν στο νοσοκομειο .Ειχε καρκινο οποτε δεν μπορουσαμε να περιμενουμε και πολλα .Εκεινο τον καιρο , μικρη ακομα , πιστευα πολυ στο θεο , παρα τον κλωνισμο της πιστης μου μετα το θανατο της γιαγιας .Προσευχομουν καθε βραδυ στο θεο για πολλη ωρα για να σωσει τον παππου μου. Μεχρικαι οτι θα γινω καλογρια ειχε πει .Ενα βραδυ , μεταξυ υπνου και ξυπνιου και ενω προσπαθουσα να ονειρευτω οτιδηποτε ετσι γιανα ξεχαστω ειδα να περναει μπροστα απο τ αματια μου η κηδεια του παππου . Ειδα απιστευτες λεπτομερειες , απο τ αρουχα που φοραγα μεχρι με ποια σειρα καθομασταν τα εγγονια στην κηδεια . Εφαγα φρικη σηκωθηκα , εκανα το σταυρο μου .Η πραγματικοτητα ομως επιβεβαιωσε το ονειρο . Μια βδομαδα αργοτερα ,ημουν στην κηδεια που ειχα δει μεταξυ υπνου και ξυπνιου , στην κηδεια του παππου μου .
4)Αλλη διασταση ?
Ημουν πολυ μικρη οταν εγινε αυτο .Δε θυμαμαι ποτε αλλα σιγουρα μικροτερη απο 5 .Παραμονη Πρωτοχρονιας.Περιμενουμε τον μπαμπα να ερθει απο τη δουλεια .Η μαμα στη κουζινα μαγιρευει . Εγω πολυ περιεργη απο τοτε ,ηθελανα δω τι δωρα μου χε παρει . Ανοιγω λοιπον την ντουλαπα της μαμας και βλεπω : καποια πουλοβερ καλα τακτοποιημενα , λιγα ρουχα κρεμασμενα , και αναμεσα στα πουλοβερ για κουκλα .Ακουμπησα τοκουτι . Κλεινω την ντουλαπα καιπαω στην κουζινα : Μαμα , ευχαριστω που μου πηρες την ταδε κουκλα (δε θυμαμαι πως την ελεγαν )Τοτε η μαμα μου μου λεει μα δε σου πηρα αυτην την κουκλα . "Μα αφου την ειδα στην ντουλαπα σου" επεμεινα εγω . "Αποκλειεται να την ειδες γιατι δεν στη πηρα " επεμεινε κι αυτη . "Ωραια " ειπα "ελα να στην δειξω ".Παμε στο δωματιο ,ανοιγω την ντουλαπα και ....ολα ηταν διαφορετικα.Ρουχα κρεμασμενα , κανενα πουλοβερ , μονο κατι κουτια απο παπουτσια κατω κατω . Φανταζεστε το σοκ? Τι ηταν αυτο ?Αλλη διασταση ?Παραλληλο συμπαν ?
5)Θυμαστε αυτο που σας ειπα για την μπριζα ? Λοιπον ακουστε , δηλαδη διαβαστε.Μενω σε μια περιοχη της Αθηνας , σε βουνο , σχετικα ερημικη .Δηλαδη για να δεις ανθρωπο το βραδυ πρεπει να συμβαινει κατι (Ας πουεμνα ναι σατανιστης και να ψαχνει καμια σπηλια... ). Ενα βραδυ που γυριζα απο μια βολτα με ενα φιλομου , αποφασισα μην να βγω στον κεντρικο δρομο του "χωριου" αλλα να συνεχισω απο αυτον τον ερημικο δρομο που ειχε και φωτα στους δρομους και σπιτια κτλ. Μπορει να ηταν διπλα στο δασος αλλα αν γινοταν κατι θα φωναζα . Καποιος θα βγαινε δεν μπορει , σκεφτηκα . Λοιπον , ανηφορισα σιγα σιγα . Μετα αρχισα να παιρνω το δρομο προς το σπιτι και περπατουσα γρηγορα στον κατηφορικο δρομο τωρα , διπλα απο το ρεμα πια . Ξαφνικα συνειδητοποιω οτι μολις περναγα διπλα απο κολωνα με λαμπα αυτη εσβινε . Τελειος συγχρονισμος . Με το που την περναγα εσβινε . Ο δρομος γινοταν ολο καιπιο σκοτεινος . Αρχισα να περπαταω πιο γρηγορα , με ειχε παει τρεις και μια . Αλλα οσο γρηγορα και να περπατουσα οι λαμπες παλι εσβιναν μολις τις περνουσα .Λοιπον αυτο το γεγονος , με τις λαμπες που σβινουν , εχει ξανασυμβει τουλαχιστοναλλες 4-5 φορες στην ιδια περιοχη αλλα σε διαφορετικους δρομους. Λετε να εχει να κανει τιποτα με το ρευμα που χτυπησε τοτε ? Επισης να πω οτι ηλεκτριζομαι πολυ ευκολα , αν και δε φοραω συνθετικα ρουχα γιατιμε ενοχλουν . Οποτε παω να ακουμπησω μεταλλικο αντικειμενο ανυποψιαστη , ηλεκτριζομαι .Αν ξερετε κατι πανω σε αυτο email me
6)Αλλα παραξενα .......
Ειχα βρει 10 λεπτα πριν ερθουν τα θεματα των πανελληνιων ποια θα ηταν(περσυ ιστορια) .
Στο γυμνασιο ειχα δει στον υπνομου το διαγωνισμα της ιστοριας . Επειδη φετος εδινα σηκωνομουν πολυ νωρις (4-5 η ωρα το πρωι για να διαβασω ) και πολλες φορες ενιωθα μια παρουσια στο δωματιο μου
Ενα πρωι σαββατου που εκανα μπανιο καποιος χτυπησε το παραθυρο του μπανιου(οπως χτυπαμε την πορτα ), το ανοιξα αμεσως , γιατι νομιζα οτι ητανο αδερφος μου και ηθελα να τον βρισω αλλα δεν ηταν κανεις .
7)Το καλυτερο που μολις θυμηθηκα
Ημουν περιπου τριων ετων οταν εγινε αυτο . Ηταν απογευμα και καθομουν στο σαλονιμε τη μαμα μου . Ξαφνικα σηκωνομαι απο κει που καθομουν και λεω "Μαμα , ο Χριστουλης " .Η μαμα μου δε μιλησε , απλα με κοιταγε . Ξαφνικα αρχισα να κινουμαι προς τον απεναντι τοιχο .Τοτε , σταματησα σε ενα σημειο και αρχισα να χαμογελαω φιλικα προς μια συγκεκριμενη κατευθυνση και απο οτιμου λενε αρχισα νε αμιλαω κιολας σε καποιον που κανεις αλλος δεν εβλεπε ...
Τελικα δεν τα εβαλα με χρονικη σειρα
Αλλα παραξενα που συνεβησαν σε μια φιλη μου : Σε νηπιακη ηλικια υποστηριζε οτι ηταν η γιαγια της μητερας της (μετασαρκωση - ή οπως τελοσπαντων λεγεται)και για να πεισει την μητερα της της ειπε λεπτομερειες απο το σπιτι της γιαγιας της που δεν ειχε ποτε δει . Ακομη , η μητερα αυτηςτης κοπελας ηταν εγκυος .Ενα βραδυ που ειχαν καλεσμενους και η φιλη μου επαιζε με ενα αλλο κοριτσι στο δωματιο της, ακουστηκε ενας κροτος και πισω απο τον καναπε φανηκε μια λαμψη και απεναντι στον τοιχο δημιουργηηεκε η μρφη ενος αγοριου- η μητερα της φιληςμου ειχε αποβαλλει - το εμβρυο ηταν αγορι .
Ad astra per Aspera
Δεν ξερω τη σχεση εχει η γυναικα με τα μαυρα αλλα ηταν πολυ τρομακτικη και νομιζω πως περισσοτερο ρολο παιζει αυτο που μου ειπε που δε θυμαμαι .Θ αρωτησω τη μητερα μου το πρωι μηπως θυμαται αυτη (επειδη της τ χα πει τοτε-αν κ χλωμο)
Ad astra per Aspera
Αυτή η ιστορία έχει επαναληφθεί πάρα πολλές φορές: Νταντά σκοτώνει μωρό και νομίζοντας ότι είναι γουρουνάκι, το ψήνει στον φούρνο με πατάτες. Μητέρα σκοτώνει το νεογέννητο παιδί της, το βάζει στον φούρνο και το ψήνει... Το σκηνικό πάντα ίδιο, ο βαθμός συγγένειας αλλάζει! Μια ιστορία που έχει ακουστεί σε πολλές χώρες του κόσμου (ξέρω σίγουρα για Ιταλία, Αγγλία, Γαλλία...). Μέχρι τώρα πίστευα ότι ήταν "Αστικός μύθος", ή όπως αλλιώς το λένε, ράδιο αρβύλα... Τέλος πάντων συνέβει. Και μάλλον έχει ξανασυμβεί ξανά και ξανά. Πάντα οι ήρωες ίδιοι: Νεαρή γυναίκα, μικρό παιδί (από λίγων ημερών έως 6-7 χρονών). Τελικά οι "Αστικοί Μύθοι" δημιουργούνται από κάποια δεδομένη πραγματική κατάσταση, ή (το εφιαλτικό) δημιουργούν (σκεπτομορφικά ίσως) την πραγματικότητα; Θα ήθελα την άποψή σας.
quote:Φίλε jonniebegood ήταν πολυ ενδιαφέρουσα η ιστορία σου . Ήθελα να σε ρωτήσω κάτι , πως έμαθες τελικά ότι ο άνθρωπος πέθανε στο νοσοκομείο ? σου το είπε ο φίλος σου?
Εγώ πάντως θα ήμουν πολύ περίεργη και θα μου αρκούσε το "φύλακας άγγελος" ...... πως και δεν τον ρώτησες κι άλλα πράγματα ?
το εμαθα πρωτα απο κεινους γνωστους, τυχαια
τον ρωτησα απειρα πραγματα, νασαι σιγουρος
ομως, μετα την πρωτη αφηγηση, καθε φορα που ρωτουσα κατι μου απαντουσε "θα στον γνωρισω", ή "θαρθει να στα πει ο ιδιος" ή "ρωτα τον, εδω ειναι" κτλ
το ζητουμενο απ ο,τι καταλαβα ηταν να αποδεχτω τον μπαρμπα ταδε
οταν καταλαβε πως δεν μασαγα, εμεινε εκπληκτος
μαλιστα τουβαλα και χερι καποια στιγμη οταν προσπαθησε να με πεισει οτι θα με σωσει με πολλα λεφτα, και του εξηγησα οτι στην ηλικια μου ο,τι κανω ειναι επιλογη μου - η δουλεια μου, το ποσα λεφτα βγαζω, ο ελευθερος χρονος μου κτλ, ειναι αποτελεσμα δικων μου επιλογων και ειμαι ικανοποιημενος απο αυτα
θυμαμαι ακομα την εκφραση εκπληξης του προσωπου του
νομιζω μαλλον οτι για καποιους δικους του λογους με θεωρουσε προσφορο θυμα
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν
ΟΤΑΝ ΗΜΟΥΝ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ 9 ΧΡΟΝΩΝ ΕΙΔΑ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΜΕΙΝΕΙ ΒΑΘΕΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ.ΗΤΑΝ ΒΡΑΔΥ ΟΛΟΙ ΚΟΙΜΟΝΤΟΥΣΑΝ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΜΕΝΑ,ΕΙΧΑ ΤΗΝ ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΥ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΟΥ ΟΤΑΝ ΚΟΙΜΟΝΤΟΥΣΑΝ ΟΛΟΙ,ΘΕΩΡΩΝΤΑΣ ΠΩΣ ΘΑ ΕΙΧΑ ΗΣΥΧΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΕ ΑΠΟΣΧΟΛΟΥΝ ΣΤΟ ΘΕΟ.ΕΤΣΙ ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ ΖΗΤΗΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΟ ΕΝΑ ΣΗΜΑΔΙ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝ ΜΕ ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ,ΟΤΑΝ ΜΕ ΠΗΡΕ Ο ΥΠΝΟΣ ΚΑΤΑ ΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΚΑΤΙ ΜΕ ΞΥΠΝΗΣΕ[ΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΚΟΛΛΗΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ ΚΑΙ ΕΓΩ ΚΟΙΜΟΜΟΥΝ ΣΤΑ ΠΛΑΓΙΑ]ΚΑΙ ΜΕ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΓΥΡΙΣΩ ΠΛΕΥΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΔΩ ΤΟΝ ΤΟΙΧΟ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ,ΕΙΔΑ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΣΤΑΥΡΟ ΝΑ ΛΑΜΠΕΙ,ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟΣ,ΤΟΤΕ ΤΡΟΜΑΞΑ ΚΑΙ ΕΠΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ,ΜΟΛΙΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΤΙ ΗΤΑΝ ΕΚΑΝΑ ΠΑΛΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΔΩ,ΔΥΣΤΗΧΩΣ ΕΙΧΕ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΕΙ.ΔΕΝ ΕΧΩ ΔΕΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΟΥ,ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΜΕΙΝΕΙ ΟΜΩΣ ΗΤΑΝ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ ΤΟ ΕΙΧΑ ΔΕΙ ΠΡΟΣΦΑΤΑ.
ΗΜΟΥΝ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ ΥΠΗΡΧΕ ΚΟΣΜΟΣ ΑΡΚΕΤΟΣ,Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΣΚΟΤΕΙΝΙΑΣΕ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΛΙΑΚΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΗΡΘΕ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΕΝΑΣ ΑΝΔΡΑΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ,ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΣΕ ΕΓΩ ΕΚΛΑΨΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΑ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΕΛΕΓΑ``ΜΑ ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΣΚΥΝΑΤΕ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΜΕΤΑΜΦΙΕΣΜΕΝΟΣ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ.ΔΕΝ ΜΕ ΑΚΟΥΓΕ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΕΓΩ ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΤΟΥ ΛΕΩ``ΔΕΝ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙΣ ΘΑ ΣΕ ΚΥΝΗΓΗΣΩ.
ΒΛΕΠΩ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΟΝΕΙΡΑ ΝΑ ΚΥΝΗΓΑΩ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ ΚΑΙ ΝΑ ΧΤΥΠΑΩ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ.ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΚΑΙ ΛΕΩ ΟΤΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΧΟΥΝ ΜΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΔΩ ΣΤΗΝ ΓΗ ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ ΠΟΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ.