- Παράξενες Ιστορίες No1... - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
πριν απο καποια χρονια ειδε το εξης ονειρο:ενα κορακι ηρθε και του ειπε:<<Αυριο θα πεθανει η θεια σου..>>και υστερα εφυγε,το παιδι ταραχτηκε τοσο που ξυπνησε και πηγε να το πει στους γονεις του,εκεινοι του ειπαν πως θα ηταν απλα ενα κακο ονειρο και να παει να ξανακοιμηθει,το αλλο πρωι ομως χτυπησε το τηλεφωνο και μαθανε τα κακα μαντατα,η θεια του ειχε πεθανει!σοκαριστικαν ολοι στην οικογενεια αλλα αποφασισαν να το κρατησουν μεταξυ τους,μετα απο λιγες μερες το κορακι ξαναγυρισε στον υπνο του παιδου και του ειπε:<<Αυριο θα πεθανει ο πατερας σου...>>και εφυγε,εκει ηταν που το παλικαρι τα εχασε αλλα τελικα αποφασισε να το πει στον πατερα του και ετσι τον ξυπνησε και το ειπε,ο πατερας του μολις το εμαθε εχασε την γη κατω απο τα ποδια του,<<τα επαιξε>> εφυγε απο το σπιτι και τρυγυρνουσε ολη μερα εδω και εκει μη ξεροοντας τι να κανει για να αποτρεψει το κακο,η ημερα ομως περασε και δεν εγινε τιποτα,γυρισε σπιτι και ειπε στην γυναικα του:<<Περασα την χειροτερη μερα της ζωης μου!>>και η γυναικα του απαντησε:<<ΕΣυ το λες αυτο?σημερα το πρωι ο γαλατας επεσε ξερος στην πορτα μας!>>
Sorry δεν μπορουσα να μην το γραψω!! 
Έχω και κότερο!πάμε μια βόλτα?
Edited by - captain steven on 26/07/2004 03:52:27
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΠΕΣ ΤΩΡΑ captain steven ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΚΔΟΤΟ???
quote:
ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΠΑΙΔΙΑ.ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΠΕΣ ΤΩΡΑ captain steven ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΚΔΟΤΟ???
nai re c!
Έχω και κότερο!πάμε μια βόλτα?
Περνούσαμε λοιπόν από ένα κομματι του δρόμου , όπου πριν δυο χρόνια σκοτώθηκε μια ανηψιά του αδερφού της γυναίκας μου. Η συγκεκριμένη κοπέλα ήταν 19 ετών και ήταν η αγαπημένη για τον αδερφό της γυναίκας μου. Τόσο που το παληκάρι έπεσε σε κατάθλιψη. 2 μέρες μετά το περιστατικό και ενώ καθόταν το παιδί στην βεράντα του σπιτιού μια λάμψη πέφτει από τον ουρανό και σκάει στα πόδια του και αναπηδά και πάει και καρφώνεται στο βουνό απέναντι από το σπίτι.Από αυτά που μας είπε το παιδί , η λάμψη φώτησε όλη την περιοχή και μάλιστα πολλοί συγχωριανοί το επιβεβαίωσαν...
Περιστατικό δεύτερο: Η γιαγιά των παιδιών ήταν στα τελευταία της και δεν της είπαν τίποτα για το θάνατο της ανιψιάς. Στο τελευταίο αντίο που πήγε να πει ο αδερφός της γυναίκας μου που βίωσε τα παραπάνω, Βλέπει τη γιαγιά να κάθεται στο κρεβάτι και σαν να κρατάει κάποιον αγκαλιά , είχε το χέρι της το ένα περασμένο πάνω από τους όμους κάποιου αόρατου ανθρώπου , χωρίς να φαίνεται τίποτα. Η γιαγιά δάκρυσε ,ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΗΣ ΑΝΙΨΙΑΣ, λέει στο παλικάρι , Μην ανησυχείς , εδώ δίπλα μου είναι και είναι καλά.... Η ανηψιά φυσικά...
Τα σχόλια δικά σας ,
korleone
Η δεύτερη ιστορία προέρχεται από την θεία του πατέρα μου, η οποία είχε μία εικόνα της Παναγίας στο σπίτι, που όπως κρεμόταν από τον τοίχο, αν ήταν να γίνει κάτι κακό στην οικογένεια αυτή κουνιόταν μπρος-πίσω. Αυτό πράγματι έγινε όταν πέθανε ο παπόυς του πατέρα μου και ο γιός της.
Αυτά. Τώρα το πόσο αληθεύει η πρώτη ιστορία δεν ξέρω, αλλά η δεύτερη είναι σίγουρα αληθινή.
!|INCUNABULA|!
Είμαι πριν απο δύο χρόνια μαζί με μία φίλη μου την Λιλιάννα
και φεύγουμε απο μια καφετέρια στο Μαρούσι πηγαίνοντας στα
Μελίσσια με τα πόδια. Αντί να πάμε απο την κύρια λεωφόρο
είπαμε να πάμε απο την εσωτερική του Αμαρουσίου και μπένουμε
στην οδο Αναπάυσεως που οδηγεί μέχρι το νεκροταφείο Αμαρουσίου.
Την ρώτησα αν φοβάται να πάμε γύρω απο το νεκροταφείο και μου
είπε όχι και χάρηκα πολύ που είχα φίλη με ανοιχτό μυαλό που δεν
φοβόταν τις ιστορίες με πνεύματα και άλλα σχετικά και είχε πολύ
ερευνητικό μυαλό. Μιλούσαμε λοιπόν περι διαίσθησης και μου είπε
μετά το νεκροταφείο οτι ξαφνικά άρχισε να αισθάνεται περίεργα...
Δεξιά μας ήταν μία παιδική χαρά και μου είπε οτι εδώ πρέπει να
συνέβει κάτι πολύ άσχημο. Εκείνη την στιγμή έρχεται μπροστά μας
ερχόμενη απο την κεντρική οδό πεντέλης κοντά στην Μαργαρίτα
όποιος ξέρει μία μαυροφορεμένη γριά κρατώντας κάτι. Το θεωρήσαμε
φυσιολογικό αν και η ώρα ήταν κοντά 4 το πρωί. 
Το σχεδιάγραμα δείχνει εμάς που ερχόμαστε απο το νεκροταφείο
στρίβωντας προς την οδό Πεντέλης και στο τέλος τα δύο κυκλάκια
εμάς που καθόμαστε έξω απο ένα κατάστημα στην γωνία πεντέλης
και του δρόμου που ήρθαμε. Το πιο λεπτό βέλος α δείχνει την
γριά που είδαμε και μας προσπέρασε πηγαίνοντας προς το νεκροταφείο
Εκεί λοιπόν που καθήσαμε και συζητάγαμε στην γωνίτσα καθισμένοι
μετά απο 4 λεπτά ή ίδια γριά ξαναπερνάει με την ίδια φορά απο
μπροστά μας στο βέλος β. Εκείνη την στιγμή που πέρασε απο μπροστά
μας για δεύτερη φορά μηχανικά δεν το προσέξαμε αλλα δευτερόλεπτα
μετά είπα στην φίλη μου με αναρώτηση...Αυτή δεν ήταν που μας πέρασε
πρίν απο τρία λεπτά και έστριψε προς νεκροταφείο; ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΑΜΕ.
Ακόμα το θυμάμαι και δακρύζω. Δέν υπηρχε περίπτωση να έστριβε αριστερά γιατί ήταν αδιέξοδο και υπήρχε παιδική χαρά όπως είπα....
Edited by - ALOS on 09/08/2004 22:22:39
ο λογος ? μενω κι εγω εκει στο νεκροταφειο και συνηθως παρκαρω στην πλατεια εκει περα ! την γρια αυτη την εχω δει και εγω και ο αδερφος μου , σχεδον παντα ξημερωματα και να κραταει παντα μια σακουλα στα χερια της . αν μιλαμε με για την ιδια ειναι μια ασχημη κοντη γρια με πολυ αγριο βλεμμα ε ?
I went to the woods because I wished to live deliberately, to front only the essential facts of life, and see if I could not learn what it had to teach, and not, when I came to die, to discover that I had not lived !!!
γύρω απο το νεκροταφείο;
να φρικάρω και εγώ. ΝΑΙ είχε ένα άγριο βλέμμα. Αν την έχεις
δεί και εσύ τότε την έχουν δεί πολλοί και υποπτεύομαι οτι
είναι συνέχεια εκεί είναι πεθαμένη και δεν έχει καταλάβει οτι
είναι πεθαμένη. Πρέπει να είναι νευριασμένη γιατί θέλει να
βρίσκεται σε κάποιο τάφο γνωστού της και η σακούλα που κρατά
είναι λαδάκια και τέτοια για το καντήλι αλλα είναι το νεκροταφείο
κλειστό και γυρνάει μέχρι να ανοίξει.Γιατί όμως να εμφανιστεί
λίγο αφότου μου είπε η Λιλιάννα οτι αισθάνθηκε οτι συνέβη κάτι
κακό στην παιδική χαρά ;