- Ο Ιερός Ναός της Αγάπης του esoterica.gr. - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΕΝΑ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
Ποιά λοιπόν τμήματα της σύνθεσης του ανθρώπου είναι αυτά με τα οποία ο άνθρωπος εκδηλώνει τη δράση του στην συνήθη πραγματικότητα και ποιά είναι αυτά, που κάνουν τον άνθρωπο να ξεφεύγει από τον κόσμο της ύπαρξης και να ανυψώνεται στα πεδία του είναι, εκεί που τίποτε δεν πεθαίνει, δεν φθείρεται, αλλά ζει για πάντα στην αθανασία;
Είναι ο άνθρωπος αθάνατος;
Έχει ψυχή;
Ή προορίζεται να εξαφανιστεί, να βυθιστεί στη σκοτεινή λίμνη της ανυπαρξίας μετά από το φυσικό θάνατό του;
Πόσο βασανιστικά κι αν καίει το παραπάνω ερώτημα!
Οι θρησκείες, οι μύθοι, η αρχαία Σοφία και ο Εσωτερισμός έρχονται να μας μιλήσουν με διάφορους τρόπους, για την ύπαρξη ενός θνητού ανθρώπου, ο οποίος εμψυχώνεται από ένα αθάνατο πνεύμα, ψυχή, σπινθίρα.
Ποιό είναι αυτό το θνητό τμήμα του ανθρώπου;
Μήπως αυτό, με το οποίο το αθάνατο πνεύμα ντύνεται για να μπορέσει να μετέχει στον φυσικό κόσμο;
Αυτό που καλείται από πολλούς:
Και που κάνει την Μαρία να είναι Μαρία, τον Τάσο να είναι Τάσο και που όλοι μας τρέμουμε μήπως χάσουμε με τον θάνατό μας.
Έρχεται όμως μία στιγμή, που η Μαρία αναρρωτιέται κοιτάζοντας το σώμα της:
Είμαι το σώμα μου;
και πριν προλάβει να απαντήσει, συνειδητοποιεί πως το σώμα αυτό από κάπου πρέπει να τροφοδοτείται από ενέργεια. Σκέφτεται λοιπόν:
A, μάλλον δεν είμαι μόνο το σώμα μου, είμαι και η ενέργειά μου!
Εδώ κάπου, ένα αδιόρατο αίσθημα τρυπώνει στα βάθη του ψυχικού της κόσμου, νιώθει ξαφνικά μόνη και γεμάτη απορρίες, λυπάται, φοβάται και αμέσως αντιλαμβάνεται τη γέννηση ενός συναισθήματος!
Είμαι το σώμα μου, αλλά είμαι και η ενέργειά μου, είμαι και το συναίσθημά μου!
"Μα τι κοφτερό μυαλό θα μπορούσε να σκαρφιστεί μια τέτοια εσωτερική ανάλυση", σκέφτεται η Μαρία και να λοιπόν που ανακαλύπτει και κάτι άλλο που επίσης είναι.
Είμαι η Μαρία, δηλαδή το σώμα μου, η ενέργειά μου, τα συναισθήματά μου και η σκέψη μου!
Οσο κι αν ψάχνει η Μαρία, δεν μπορεί να βρει κάποια άλλη λέξη που να περιγράφει τι άλλο είναι, μα μέσα βαθιά της ξέρει, πως όλα τα παραπάνω, μπορεί να κυκλοφορούν στους δρόμους της πόλης όπου μένει, μπορεί να ακούνε στο κάλεσμα "Μαρία", αλλά δεν είναι αυτή μόνο όλα αυτά, είναι κάτι πολύ περισσότερο!
Κάπου βαθιά μέσα της ξέρει, πως πέρα από την τοποχρονική μορφή, πέρα από το ένδυμα ή το "προσωπείο", βρίσκεται μία εσωτερική φλόγα, ένας αθάνατος ιερός σπινθήρας, μία υπέρτατη ουσία που δεν γνωρίζει θάνατο μα μήτε και ζωή όπως την ξέρει ο συνηθισμένος άνθρωπος, και που κάπου, είχε ακούσει πως λέγεται:
. . .
κάνε κλικ!
Ποτέ μην παραδεχτείς τα όρια του ανθρώπου. Να σπας τα σύνορα. Να αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου. Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
Επιλεγμένα αποσπάσματα από το βιβλίο της Ε.Π. Μπλαβάτσκυ: "Το Κλειδί της Θεοσοφίας"
Μιας και είναι topic μελέτης, θα βάλω όλα τα αποσπάσματα σε ένα μήνυμα. Εξυπακούεται ότι είναι κείμενα που χρειάζονται προσεκτική μελέτη για να μας φωτίσουν πάνω σε αυτό το θεμελιώδες ζήτημα του εσωτερισμού:
Ερ. Τι ξεχωρίζει λοιπόν την "αληθινή ατομικότητα" απ' το καθημερινό εγώ μας, που ξέρουμε όλοι;
Απ. Πριν σας απαντήσω, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε, τι εννοείτε με τη λέξη "εγώ". Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην απλή συνείδηση του εαυτού μας, που εκφράζεται με τη σκέψη: "εγώ είμαι εγώ" και την πιο περίπλοκη σκέψη "εγώ είμαι ο κύριος Σμιθ ή ο κύριος Μπράουν". Αυτή η διάκριση είναι ο κεντρικός άξονας της όλης ιδέας της μετενσάρκωσης, μιας σειράς δηλαδή από γεννήσεις και θανάτους, στην οποία πιστεύουμε. "Κύριος Σμιθ" σημαίνει μια αλληλουχία από καθημερινές πείρες, συνδεδεμένες μεταξύ τους με τη μνήμη. Καμιά όμως απ' αυτές τις πείρες δεν είναι το πραγματικό εγώ, δεν δίνουνε στον κ. Σμιθ το αίσθημα πως είναι ο εαυτός του, αφού τις περισσότερες τις λησμονεί. Όσες μόνο διατηρούνται μέσα του, του δίνουνε το αίσθημα της εγώτητας. Γι' αυτό εμείς οι θεόσοφοι ξεχωρίζουμε το στοιχείο, που δίνει στον άνθρωπο το αίσθημα του "εγώ είμαι εγώ", απ' την ψεύτικη εφήμερη προσωπικότητα, που είναι ένα σύμπλεγμα από καθημερινές πείρες. Αυτό το "εγώ είμαι εγώ' ονομάζουμε αληθινή ατομικότητα και θεωρούμε ότι η ατομικότητα τούτη, όπως κι ένας ηθοποιός, παίζει πολλούς ρόλους στο θέατρο της ζωής. (σελ. 47)
(...)
Συσχετίσεις των επτά φορέων
α) Ρούπα ή Στούλα Σαρίρα α) Φυσικό σώμα α) Είναι ο φορέας όλων των άλλων στοιχείων, όσο διαρκεί η ζωή.
΅
β) Πράνα β) Ζωή, ή ζωική αρχή β) Αναγκαία μόνο στα α, γ, δ και στις λειτουργίες του κατώτερου Μάνας που περιλαμβάνει όλες τις εργασίες του φυσικού εγκέφαλου.
γ) Λίνγκα Σαρίρα γ) Αστρικό σώμα γ) Το σώμα-φάντασμα ή αιθερικό διπλό σώμα.
δ) Κάμα Ρούπα δ) Η έδρα κάθε κτηνώδικης επιθυμίας, κάθε πάθους. δ) Το κέντρο του ανθρώπου-ζώου, όπου βρίσκεται η γραμμή χωρισμού του θνητού ανθρώπου απ' την αθάνατη οντότητα.
ε) Μάνας, δυαδικό, στις λειτουργίες του, στοιχείο. ε) Νους, νοημοσύνη, το ανώτερο ανθρώπινο πνεύμα που το φως του ή η ακτινοβολία του συνδέει το θνητό άνθρωπο με τη Μονάδα, σ' όλη τη διάρκεια της ζωής. ε) Η μελλοντική κατάσταση, η καρμική μοίρα του ανθρώπου εξαρτάται απ' το αν το Μάνας ελκύεται περισσότερο προς τα κάτω, το Κάμα Ρούπα, κέντρο του κτηνώδους πάθους, ή προς τα πάνω, προς το Μπούντι, το πνευματικό Εγώ. Στην τελευ-ταία περίπτωση η ανώτερη συνειδητότητα των πνευματικών ατομικών τάσεων του νου (Μάνας) αφομοιώνουν το Μπούντι κι απορροφώνται απ' αυτό και σχηματίζουν το Εγώ, το προ-οριζόμενο για τη Δεβαχανική ευδαιμονία.
στ) Μπούντι στ) Η πνευματική ψυχή στ) Ο φορέας του αγνού παγκόσμιου πνεύματος.
ζ) Άτμα ζ) Πνεύμα ζ) Ένα με το Απόλυτο, αφού είναι η ακτινοβολία του.
(...)
Ερ. Μα τι είναι, κατά τη δική σας αντίληψη, εκείνο που μετενσαρκώνεται;
Απ. Το πνευματικό σκεπτόμενο Εγώ, το μόνιμο στοιχείο του ανθρώπου, η έδρα του Μάνας. Δεν είναι το Άτμα ή ακόμη το Άτμα-Μπούντι, η δυαδική Μονάδα, που αποτελεί τον ατομικό ή θείο άνθρωπο, αλλά το Μάνας. Το Άτμαν είναι το Παγκόσμιο ΟΛΟ και γίνεται ο ΑΝΩΤΕΡΟΣ ΕΑΥΤΟΣ, μόνο όταν ενωθεί με το φορέα του Μπούντι, που το συνδέει με την ατομικότητα (το θείο άνθρωπο). Το Μπούντι-Μάνας, (το πέμπτο στοιχείο ενωμένο με το έκτο), είναι εκείνο που ονομάζεται "Αιτιατό σώμα" απ' τους Βεδάντα, κι αποτελεί τη Συνείδηση , που ενώνει το Άτμα με την κάθε προσωπικότητα, που εμψυχώνει πάνω στη γη. Η ψυχή είναι ένας γενικότερος όρος και παρουσιάζει στον άνθρωπο τρεις φάσεις: τη γήινη ή ζωώδη Ψυχή, την ανθρώπινη Ψυχή και την πνευματική. Κι οι τρείς μαζί είναι μια Ψυχή με τρεις όψεις. Μετά το θάνατο απ' την πρώτη δεν μένει τίποτε, απ' τη δεύτερη (Νους ή Μάνας) απομένει μόνο η θεία ουσία αν κρατήθηκε αγνή. Η Τρίτη, που είναι αθάνατη, γίνεται συνειδητά αθάνατη με την απορρόφηση της απ' το ανώτερο Μάνας. Για να σας διευκρινίσω όμως αυτά τα πράγματα περισσότερο, πρέπει πρώτα να σας δώσω κι άλλες ακόμη πληροφορίες σχετικά με τη Μετενσάρκωση. (σελ. 136-137)
(...)
Ο ένας ΕΑΥΤΟΣ και τα τρία "εγώ"
Ο Ανώτερος Εαυτός είναι: Άτμα, η ακτίνα η αξεχώριστη απ' τον παγκόσμιο μοναδικό Εαυτό. Είναι ο "υπεράνω" μάλλον παρά ο "εντός" Θεός. Μακάριος ο άνθρωπος που κατορθώνει να πληρώσει μέχρι κόρου το εσώτερο Εγώ του απ' αυτόν.
Το πνευματικό και θείο Εγώ είναι: Η πνευματική ψυχή ή το Μπούντι, σε στενή ένωση με το Μάνας, το στοιχείο της νοημοσύνης, χωρίς το οποίο δεν είναι πια ένα Εγώ, αλλά μονάχα φορέας του Άτμα.
Το ανώτερο ή εσώτερο Εγώ είναι: Μάνας, ονομάζεται το πέμπτο στοιχείο, ανεξάρτητα από το Μπούντι. Το στοιχείο της νοημοσύνης γίνεται πνευματικό Εγώ μόνον όταν ενωθεί ολωσδιόλου με το Μπούντι. Κανείς ματεριαλιστής δεν έχει εντός του ένα Εγώ τέτοιου είδους, όσες κι αν είναι οι διανοητικές του ικανότητες. Είναι η αιώνια Ατομικότητα ή το "μετανσαρκωνόμενο Εγώ".
Το κατώτερο Εγώ ή Προσωπικό Εγώ είναι: Ο φυσικός άνθρωπος ενωμένος με τον κατώτερο Εαυτό, δηλαδή τα πάθη, τα ένστικτα, τις κτηνώδεις επιθυμίες. Είναι αυτό που ονομάζουμε ψεύτικη προσωπικότητα. Αποτελείται από το κατώτερο Μάνας, που μαζί με το Κάμα-Ρούπα ενεργεί δια μέσου του φυσικού σώματος και μέσα απ' το φάσμα του ή το "αιθερικό διπλό σώμα".
(...)
Προσπαθείστε να φανταστείτε ένα πνεύμα, ένα ουράνιο ον, είτε τ' ονομάζουμε μ' αυτό το όνομα, είτε μ' ένα άλλο, θείο στην ουσία του, όχι όμως αρκετά αγνό για να γίνει ένα με το ΟΛΟ, και που οφείλει επομένως να εξαγνιστεί για να φτάσει στο σκοπό του. Αυτό μπορεί να το επιτύχει μονάχα αν περάσει ατομικά και προσωπικά, δηλαδή πνευματικά και φυσικά, μέσα από κάθε πείρα και κάθε αίσθημα που υπάρχει στο ποικιλότροπο, διαφορισμένο Σύμπαν. Οφείλει, λοιπόν, αφού συλλέξει κάθε πείρα στα κατώτερα βασίλεια, κι αφού ανέβει ολοένα και περισσότερες βαθμίδες στην κλίμακα των όντων, να περάσει μέσα κι από κάθε πείρα των ανθρώπινων πεδίων. Στην ίδια του την ουσία είναι σκέψη. Γι' αυτό και στην πληρότητα του ονομάζεται "Manasa-putras", "Γιοι της Παγκόσμιας Νοημοσύνης". Αυτή την ατομικοποιημένη σκέψη εμείς οι θεόσοφοι την ονομάζουμε το πραγματικό ανθρώπινο Εγώ, ή σκεπτόμενη Οντότητα, φυλακισμένη μες σ' ένα κελί από σάρκες και οστά. Οι οντότητες αυτές είναι πραγματικά πνευματικές και όχι υλικές. Είναι τα ενσαρκωμένα Εγώ, που ζωντανεύουνε το σύνολο αυτής της ζωώδους ύλης, που λέγεται ανθρωπότητα. Το όνομα τους είναι "Manasa-putras" κι είναι στην ουσία τους νοημοσύνη. Όταν όμως φυλακιστούνε, όταν ενσαρκωθούνε, η ουσία τους γίνεται δυαδική. Μ' άλλα λόγια, οι ακτίνες της αιώνιας, θείας Νοημοσύνης, θεωρούμενες σαν ατομικές οντότητες, κατέχουνε μια δυαδική ιδιότητα: α) το έμφυτο χαρακτηριστικό γνώρισμα της ουσιαστικά ουράνιας νοημοσύνης ή ανώτερου Μάνας και β) την ανθρώπινη ικανότητα σκέψης, το ζωώδη συλλογισμό, τελειοποιημένο απ' την ανωτερότητα του ανθρώπινου εγκεφάλου, δηλαδή το Μάνας επηρεασμένο από το Κάμα, με μια λέξη το κατώτερο Μάνας. Το ένα τείνει προς τα άνω, προς το Μπούντι, το άλλο προς τα κάτω, προς την έδρα του πάθους και της κτηνώδους επιθυμίας. Τα τελευταία αυτά δεν μπορούνε να σταθούνε στο Ντεβαχάν, δεν μπορούν να έχουν καμιά σχέση με τη θεία τριάδα, που σαν μονάδα στο σύνολο της ανεβαίνει προς τη νοητική ευτυχία. Αυτό όμως το Εγώ, αυτή η Μανασική Οντότητα, θεωρείται υπεύθυνη για όλες τις αμαρτίες που κάνουν οι κατώτερες ιδιότητες, όπως ακριβώς οι γονείς είναι υπεύθυνοι για τις παρανομίες του παιδιού τους, όσον καιρό αυτό είναι ακόμη ανεύθυνο. (σελ. 200-201)
Καλή συνέχεια
Όλες οι θρησκείες, όλα τα εσωτερικά συστήματα κάνουν αναφορά στην σύνθεση του ανθρώπου. Ο άνθρωπος που ερευνά την αλήθεια , ακούει, παρατηρεί, αναλύει και επιλέγει αυτό που ταιριάζει στην δική του προσωπικότητα. Ο κάθε άνθρωπος αποκωδικοποιεί τα όσα φέρνει σε αντίληψη, σύμφωνα με τους δικούς του κωδικούς : για τούτο και κανένα σύμβολο, κανένα κλειδί δεν μπορεί να δοθεί από έξω προς τα μέσα, παρά μόνον κατακτείται εσωτερικά από τον καθένα που το αναζητεί.
Μέσα από την βιωματική εμπειρία παίρνουμε την γνώση μιας τρισυπόστατης έκφρασης του ανθρώπου : την φυσική παχυλή έκφραση, τα συναισθήματα, τις σκέψεις μας. Η δυνατότητα να διαφοροποιούμε, να σμιλεύουμε αυτές τις εκφράσεις μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι όλες ετούτες οι ‘εκφράσεις’ είναι ύλη, στοιχειοθετεί δλδ σώμα. Έτσι συνηθίζουμε να μιλάμε για το φυσικοϋλικο σώμα, το συναισθηματικό σώμα και το νοητικό σώμα.
Η παρατήρηση του φυσικοϋλικου μας σώματος, μας προσφέρει την γνώση που λέει ότι αυτό αποτελείται από ύλη που απαντούμε στην φύση που εκείνο ζει και κινείται. Κατά τρόπο ανάλογο και τα υπόλοιπα δυο σώματα θα πρέπει να είναι σμιλευμένα από κάποια μορφής ύλη, διαφορετική από την πρώτη βέβαια. Ύλη που συγκροτεί κόσμο, πεδίο ύπαρξης, περιβάλλον κίνησης για το νοητικό και συναισθηματικό σώμα του ανθρώπου.
Αυτός ο απλός (ίσως και απλοϊκός) τρόπος σκέψης μας κάνει να πούμε ότι ο άνθρωπος αποτελείται από τρία αλληλένδετα αλλά και ξεχωριστά ταυτόχρονα σώματα τα οποία κινούνται και εξελίσσονται σε τρεις διαφορετικούς κόσμους.
Στρέφοντας ξανά το βλέμμα του ερευνητή στο φυσικοϋλικο μας σώμα αντιλαμβανόμαστε ότι μερικές ιδιότητες ή χαρακτηριστικά του ανθρώπου είναι εν δυνάμει: από τις υποσυνείδητες όπως το φαινόμενο της αναπνοής, την κυκλοφορία του αίματος κλπ έως τις ενσυνείδητες όπως η κίνηση των ματιών, η κίνηση των χεριών κ.α .
Τούτα τα χαρακτηριστικά είναι ανάγκη να εδρεύουν κάπου έξω από το ορατό φυσικό μας σώμα αποτελώντας ωστόσο κύριες και πρωταρχικές ιδιότητες της ύπαρξης του. Δίχως αυτές τις ιδιότητες δεν θα μπορούσε να συντεθεί το φυσικοϋλικο μας σώμα κι ας είχαμε όλα τα υλικά. Ο φορέας αυτών των ιδιοτήτων / δυνάμεων του φυσικοϋλικου μας σώματος είναι ανάγκη να διαμορφώνει την υπαρξη του πριν το παχυλό σώμα. Είναι αναγκαία η υπαρξη αυτού του φορέα για να έρθει αλλά και να συντηρηθεί στην ζωή το παχυλό μας σώμα. Ετούτος ο φορέας δεν είναι εύκολα αντιληπτός στις αισθήσεις του ανθρώπου και ονομάζεται συνήθως αιθερικο σώμα. Αφού το παχυλό σώμα είναι η πιστή έκφραση του αιθερικου σώματος, μιλάμε για το πανομοιότυπο αιθερικο αντίστοιχο.
Είναι λοιπόν το αιθερικο σώμα εκείνο το καλούπι που πάνω του και μέσα του χτίζεται το φυσικό μας σώμα. Πλην όμως τούτο δεν σημαίνει ότι χτίζεται πρώτα το αιθερικο σώμα ως μορφή και κατόπιν με την προσθήκη ύλης κτίζεται σιγά σιγά το παχυλό υλικό σώμα.
Κατά τρόπο ανάλογο και στα δυο άλλα σώματα υπάρχει και ένας ανάλογος φορέας των ιδιοτήτων τους , που τα διατηρεί στην ζωή. Έτσι έχουμε τρεις κόσμους, τρία σώματα και τρία πανομοιότυπα αιθερικα αντίστοιχα αυτών.
Σε αυτά τα συμπεράσματα μπορούμε να φθάσουμε παρατηρώντας αλλά και κάνοντας απλούς συνειρμούς. Με τον ίδιο τρόπο μπορούμε να προσπαθήσουμε να χαρτογραφήσουμε τον κόσμο των μορφών, να ψηλαφίσουμε τον κόσμο των κτιστών και μέσα εκεί να γνωρίσουμε τον μανδύα της ψυχής αλλά και την ψυχή την ίδια.
1) Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΟΡΟΛΟΓΙΑΣ
Οι όροι σώματα,πράνα,αιθερικό , αστρικό πεδίο και σώμα, νοητικό ,βουδικό ατμικό κλπ προέρχονται από ΚΑΚΕΣ έως εντελώς απαράδεκτες μεταφράσεις (ή παρεμβολές)ξένων όρων στην ελληνική γλώσσα. Δεν έχουν νόημα στην ελληνική γλώσσα και δε θα έπρεπε να χρησιμοποιούνται καθόλου κατά τη γνώμη μου,για πολλούς λόγους.
Ο πιο σημαντικός είναι η διακοπή της ομαλής σύνδεσης με το τοπικό "πνεύμα" του τόπου , τον τοπικό ομαδικό νου ,όπως θα έλεγαν κάποιοι.
Το ίδιο ισχύει και για τη χρήση σε άλλες γλώσσες εκτός της γλώσσας που τους γέννησε,τέτοιων όρων.
Τόσο η Μπλαβάτσκυ όσο και οι άλλοι θεοσοφιστές προσπα΄θησαν ανεπιτυχώς να βρούν κοινό τρόπο έκφρασης για όσα διδάχτηκαν ή νόμιζαν ότι διδάχτηκαν στην Ανατολή. Ο Σίννετ το ομολογεί αυτό σε κάποιο σημείο του βιβλίου "Εσωτερικός Βουδδισμός" (εκδόσεις υδρανός ) όταν αναφέρεται στα σώματα. Εκτός αυτού μόνο τρία -τέσσερα βιβλία να πάρετε και να συγκρίνετε μεταξύ τους θα δείτε το χάσμα που χωρίζει τους συγκραφείς στην ορολογία αλλά και στις ιδέες μερικές φορές, ενώ θεωρούνται όλοι τους διορετικοί και "μυημένοι". Συγκρίνετε Ληνμπήτερ, Μπεζάντ, Μπλαβάτσκυ,Σίννετ,μεταξύ τους αλλά και με τα αρχαία κέιμενα και θα διαπιστώσετε τη διαφορά παρά τις ομοιότητες οι οποίες οφείλονται σε εξομάλυνση της ορολογίας από τους διαδόχους τους.
Καταλήγουμε λοιπόν στο συμπέρασμα ότι τουλάχιστον στην ορολογία δε μπορούμε να τους ακολουθήσουμε με βεβαιότητα και ότι αν θέλουμε να βρούμε την πραγματική σημασία του κάθε όρου θα πρέπει να μελετήσουμε τα αρχικά κείμενα των θρησκειών/φιλοσοφιών στη γλώσσα που γράφτηκαν αν είναι δυνατόν.
Το επόμενο βήμα είναι να βρούμε στη δική μας γλώσσα ποιοι είναι οι όροι-λέξεις που περιγράφουν τα "σώματα" ή πιο σωστά τις αθέατες όψεις του εαυτού μας. Αυτό όμως είναι μέρους ενός γενικότερου προβλήματος που ονομάζουμε "ετυμολογία" και με το οποίο ασχολήθηκε σε πολλούς από τους διαλόγους του ο Πλάτωνας. Ο Σωκράτης δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να αναζητά την αληθινή σημασία μιας λέξης πχ στην "Πολιτεία" όλη η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από την αναζήτηση του νοήματος της λέξης-έννοιας "δικαιοσύνη". Και στον "Κρατύλο" συζητούν τη δύναμη του ήχου στη γλώσσα και την ετυμολογία ειδικά.
Επειδή όμως στην καθημερινή ζωή δεν ασχολούμαστε με τέτοια θέματα θεωρούμε ήσσονος σημασίας την ορθή εκφορά των λέξεων και την αντιστοιχησή τους με τις έννοιες με αποτέλεσμα να μη μπορούμε να εξάγουμε ορθά συμπεράσματα.
¨οσον αφορά τις παρατηρήσεις και τις περιγραφές των διορατικών είναι χρήσιμες γιατί περιγράφουν "κάτι" που είδαν αλλά που δεν ξέρουν πάντα να το περιγράψουν και να το χαρακτηρίσουν με τον ορθό τρόπο.
Πχ ο Ληνμπητερ έχει πολλές περιγραφές των 3ων κατωτέρων πεδίων αλλά σπάνιες των ανωτέρων ,όπως όλοι βέβαια. Μάλιστα το λεγόμενο "αιτιατό σώμα" περιγράφεται διαφορετικά από τον καθένα γιατί ακριβώς δεν είχαν ούτε άμεση αντίληψη ούτε σωστές αναλογίες για να δώσουν κάποια σχετικά ακριβή εικόνα. Το ίδιο και για το "Κάμα μάνας" που είναι νεολογισμός της Μπλαβάτσκυ , και λιγότερο για το αστρικό και το πρανικό (κατά την ορολογία της Μπλαβάτσκυ οι ονομασίες).
Ακριβής απάντηση δε μπορέι να δοθεί σε όποιον δεν ασκήσει την κρίση του και τη λογική του με τον τρόπο που δείχνει ο Σωκράτης στους Πλατωνικούς διαλόγους. Εκεί βρίσκεται η ρίζα της απάντησης στο θέμα που συζητάμε αλλά και σε πολλά άλλα.
2) ΓΙΑΤΙ 7 ΚΑΙ ΟΧΙ 8 Ή 6;
η εμμονή της Μπλαβάτσκυ και άλλων Θεοσοφιστών στο να θεωρούν ότι τα πάντα κατατάσσονται σε επταδικότητες οφείλεται σε εσφαλμένη,περιορισμένη, αντίληψη των συμπαντικών νόμων οι οποίοι δεν ορίζουν να είναι τα πάντα σε 7δικότητες ντε και καλά γιατί έτσι πρέπει. Όπως υπάρχουν 7δικότητες υπάρχουν 5δικότητες,6δικότητες κ.ο.κ. για κάθε ν-αδικότητα. Υπάρχει βέβαι προτίμιση σε ορισμένες ν-αδικότητες της ίδιας της Φύσης αλλά αν δεν ξέρει το "πότε",το "γιατί" και το "πως" αυτών των προτιμήσεων είσαι αφελής αν πιστεύεις σε μια τόσο απλή κατηγοριοποίηση των πάντων σε 7δες και μόνο ή σε 7δες πάντα.
Αν αναζητήσουμε τα αρχαία κέιμενα από τα οποία έλεγαν ότι έπαιρναν μεγάλο μέρος της γνώσης τους θα δούμε ότι ΔΕΝ ΥΠΆΡΧΕΙ ΤΈΤΟΙΑ ΕΜΜΟΝΉ ΣΤΙΣ 7ΔΕΣ. Ο μόνος και υπέρτατος διδάσκαλος όλων των μυστηρίων είναι το ίδιο το Σύμπαν. Αν λοιπόν εμείς προσπαθούμε να ακολουθήσουμε τη Μπλαβάτσκυ και όχι τους συμπαντικούς νόμους τότε δε θέλουμε την αλήθεια και θα έχουμε της συνέπειες της μη-αλήθειας που είναι η αλλοιωμένη θέαση/θεώρηση του κόσμου και ότι αυτό συνεπάγεται.
Όσον αφορά το τι είμαστε θα πρέπει να αρχίσουμε τη συζήτηση χωρίς τον περιορισμό ή αποκλεισμό της όποιας ν-αδικότητας και με καθαρά ελληνικούς όρους προερχόμενους από την παράδοσή μας. Τότε θα δούμε τα πράγματα να παίρνουν μια άλλη όψη και να μπαίνουν στην θέση τους όπως τα κομμάτια του πάζλ πολλά που μοιάζουν ή είναι αντιφατικά σχετικά με την εσωτερική σύσταση του ανθρώπου.
Να είστε όλοι καλά
1) Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΟΡΟΛΟΓΙΑΣ
Οι όροι σώματα,πράνα,αιθερικό , αστρικό πεδίο και σώμα, νοητικό ,βουδικό ατμικό κλπ προέρχονται από ΚΑΚΕΣ έως εντελώς απαράδεκτες μεταφράσεις (ή παρεμβολές)ξένων όρων στην ελληνική γλώσσα. Δεν έχουν νόημα στην ελληνική γλώσσα και δε θα έπρεπε να χρησιμοποιούνται καθόλου κατά τη γνώμη μου,για πολλούς λόγους.
Ο πιο σημαντικός είναι η διακοπή της ομαλής σύνδεσης με το τοπικό "πνεύμα" του τόπου , τον τοπικό ομαδικό νου ,όπως θα έλεγαν κάποιοι.
Το ίδιο ισχύει και για τη χρήση σε άλλες γλώσσες εκτός της γλώσσας που τους γέννησε,τέτοιων όρων.
Τόσο η Μπλαβάτσκυ όσο και οι άλλοι θεοσοφιστές προσπα΄θησαν ανεπιτυχώς να βρούν κοινό τρόπο έκφρασης για όσα διδάχτηκαν ή νόμιζαν ότι διδάχτηκαν στην Ανατολή. Ο Σίννετ το ομολογεί αυτό σε κάποιο σημείο του βιβλίου "Εσωτερικός Βουδδισμός" (εκδόσεις υδρανός ) όταν αναφέρεται στα σώματα. Εκτός αυτού μόνο τρία -τέσσερα βιβλία να πάρετε και να συγκρίνετε μεταξύ τους θα δείτε το χάσμα που χωρίζει τους συγκραφείς στην ορολογία αλλά και στις ιδέες μερικές φορές, ενώ θεωρούνται όλοι τους διορετικοί και "μυημένοι". Συγκρίνετε Ληνμπήτερ, Μπεζάντ, Μπλαβάτσκυ,Σίννετ,μεταξύ τους αλλά και με τα αρχαία κέιμενα και θα διαπιστώσετε τη διαφορά παρά τις ομοιότητες οι οποίες οφείλονται σε εξομάλυνση της ορολογίας από τους διαδόχους τους.
Καταλήγουμε λοιπόν στο συμπέρασμα ότι τουλάχιστον στην ορολογία δε μπορούμε να τους ακολουθήσουμε με βεβαιότητα και ότι αν θέλουμε να βρούμε την πραγματική σημασία του κάθε όρου θα πρέπει να μελετήσουμε τα αρχικά κείμενα των θρησκειών/φιλοσοφιών στη γλώσσα που γράφτηκαν αν είναι δυνατόν.
Το επόμενο βήμα είναι να βρούμε στη δική μας γλώσσα ποιοι είναι οι όροι-λέξεις που περιγράφουν τα "σώματα" ή πιο σωστά τις αθέατες όψεις του εαυτού μας. Αυτό όμως είναι μέρους ενός γενικότερου προβλήματος που ονομάζουμε "ετυμολογία" και με το οποίο ασχολήθηκε σε πολλούς από τους διαλόγους του ο Πλάτωνας. Ο Σωκράτης δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να αναζητά την αληθινή σημασία μιας λέξης πχ στην "Πολιτεία" όλη η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από την αναζήτηση του νοήματος της λέξης-έννοιας "δικαιοσύνη". Και στον "Κρατύλο" συζητούν τη δύναμη του ήχου στη γλώσσα και την ετυμολογία ειδικά.
Επειδή όμως στην καθημερινή ζωή δεν ασχολούμαστε με τέτοια θέματα θεωρούμε ήσσονος σημασίας την ορθή εκφορά των λέξεων και την αντιστοιχησή τους με τις έννοιες με αποτέλεσμα να μη μπορούμε να εξάγουμε ορθά συμπεράσματα.
¨οσον αφορά τις παρατηρήσεις και τις περιγραφές των διορατικών είναι χρήσιμες γιατί περιγράφουν "κάτι" που είδαν αλλά που δεν ξέρουν πάντα να το περιγράψουν και να το χαρακτηρίσουν με τον ορθό τρόπο.
Πχ ο Ληνμπητερ έχει πολλές περιγραφές των 3ων κατωτέρων πεδίων αλλά σπάνιες των ανωτέρων ,όπως όλοι βέβαια. Μάλιστα το λεγόμενο "αιτιατό σώμα" περιγράφεται διαφορετικά από τον καθένα γιατί ακριβώς δεν είχαν ούτε άμεση αντίληψη ούτε σωστές αναλογίες για να δώσουν κάποια σχετικά ακριβή εικόνα. Το ίδιο και για το "Κάμα μάνας" που είναι νεολογισμός της Μπλαβάτσκυ , και λιγότερο για το αστρικό και το πρανικό (κατά την ορολογία της Μπλαβάτσκυ οι ονομασίες).
Ακριβής απάντηση δε μπορέι να δοθεί σε όποιον δεν ασκήσει την κρίση του και τη λογική του με τον τρόπο που δείχνει ο Σωκράτης στους Πλατωνικούς διαλόγους. Εκεί βρίσκεται η ρίζα της απάντησης στο θέμα που συζητάμε αλλά και σε πολλά άλλα.
2) ΓΙΑΤΙ 7 ΚΑΙ ΟΧΙ 8 Ή 6;
η εμμονή της Μπλαβάτσκυ και άλλων Θεοσοφιστών στο να θεωρούν ότι τα πάντα κατατάσσονται σε επταδικότητες οφείλεται σε εσφαλμένη,περιορισμένη, αντίληψη των συμπαντικών νόμων οι οποίοι δεν ορίζουν να είναι τα πάντα σε 7δικότητες ντε και καλά γιατί έτσι πρέπει. Όπως υπάρχουν 7δικότητες υπάρχουν 5δικότητες,6δικότητες κ.ο.κ. για κάθε ν-αδικότητα. Υπάρχει βέβαι προτίμιση σε ορισμένες ν-αδικότητες της ίδιας της Φύσης αλλά αν δεν ξέρει το "πότε",το "γιατί" και το "πως" αυτών των προτιμήσεων είσαι αφελής αν πιστεύεις σε μια τόσο απλή κατηγοριοποίηση των πάντων σε 7δες και μόνο ή σε 7δες πάντα.
Αν αναζητήσουμε τα αρχαία κέιμενα από τα οποία έλεγαν ότι έπαιρναν μεγάλο μέρος της γνώσης τους θα δούμε ότι ΔΕΝ ΥΠΆΡΧΕΙ ΤΈΤΟΙΑ ΕΜΜΟΝΉ ΣΤΙΣ 7ΔΕΣ. Ο μόνος και υπέρτατος διδάσκαλος όλων των μυστηρίων είναι το ίδιο το Σύμπαν. Αν λοιπόν εμείς προσπαθούμε να ακολουθήσουμε τη Μπλαβάτσκυ και όχι τους συμπαντικούς νόμους τότε δε θέλουμε την αλήθεια και θα έχουμε της συνέπειες της μη-αλήθειας που είναι η αλλοιωμένη θέαση/θεώρηση του κόσμου και ότι αυτό συνεπάγεται.
Όσον αφορά το τι είμαστε θα πρέπει να αρχίσουμε τη συζήτηση χωρίς τον περιορισμό ή αποκλεισμό της όποιας ν-αδικότητας και με καθαρά ελληνικούς όρους προερχόμενους από την παράδοσή μας. Τότε θα δούμε τα πράγματα να παίρνουν μια άλλη όψη και να μπαίνουν στην θέση τους όπως τα κομμάτια του πάζλ πολλά που μοιάζουν ή είναι αντιφατικά σχετικά με την εσωτερική σύσταση του ανθρώπου.
Να είστε όλοι καλά
1) Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΟΡΟΛΟΓΙΑΣ
Οι όροι σώματα,πράνα,αιθερικό , αστρικό πεδίο και σώμα, νοητικό ,βουδικό ατμικό κλπ προέρχονται από ΚΑΚΕΣ έως εντελώς απαράδεκτες μεταφράσεις (ή παρεμβολές)ξένων όρων στην ελληνική γλώσσα. Δεν έχουν νόημα στην ελληνική γλώσσα και δε θα έπρεπε να χρησιμοποιούνται καθόλου κατά τη γνώμη μου,για πολλούς λόγους.
Ο πιο σημαντικός είναι η διακοπή της ομαλής σύνδεσης με το τοπικό "πνεύμα" του τόπου , τον τοπικό ομαδικό νου ,όπως θα έλεγαν κάποιοι.
Το ίδιο ισχύει και για τη χρήση σε άλλες γλώσσες εκτός της γλώσσας που τους γέννησε,τέτοιων όρων.
Τόσο η Μπλαβάτσκυ όσο και οι άλλοι θεοσοφιστές προσπάθησαν ανεπιτυχώς να βρούν κοινό τρόπο έκφρασης για όσα διδάχτηκαν ή νόμιζαν ότι διδάχτηκαν στην Ανατολή. Ο Σίννετ το ομολογεί αυτό σε κάποιο σημείο του βιβλίου "Εσωτερικός Βουδδισμός" (εκδόσεις υδρανός ) όταν αναφέρεται στα σώματα. Εκτός αυτού μόνο τρία -τέσσερα βιβλία να πάρετε και να συγκρίνετε μεταξύ τους θα δείτε το χάσμα που χωρίζει τους συγκραφείς στην ορολογία, αλλά και στις ιδέες μερικές φορές, ενώ θεωρούνται όλοι τους διορετικοί και "μυημένοι". Συγκρίνετε Ληνμπήτερ, Μπεζάντ, Μπλαβάτσκυ,Σίννετ,μεταξύ τους αλλά και με τα αρχαία κείμενα και θα διαπιστώσετε τη διαφορά παρά τις ομοιότητες οι οποίες οφείλονται σε εξομάλυνση της ορολογίας από τους διαδόχους τους.
Καταλήγουμε λοιπόν στο συμπέρασμα ότι τουλάχιστον στην ορολογία δε μπορούμε να τους ακολουθήσουμε με βεβαιότητα και ότι αν θέλουμε να βρούμε την πραγματική σημασία του κάθε όρου θα πρέπει να μελετήσουμε τα αρχικά κείμενα των θρησκειών/φιλοσοφιών στη γλώσσα που γράφτηκαν αν είναι δυνατόν.
Το επόμενο βήμα είναι να βρούμε στη δική μας γλώσσα ποιοι είναι οι όροι-λέξεις που περιγράφουν τα "σώματα" ή πιο σωστά τις αθέατες όψεις του εαυτού μας. Αυτό όμως είναι μέρους ενός γενικότερου προβλήματος που ονομάζουμε "ετυμολογία" και με το οποίο ασχολήθηκε σε πολλούς από τους διαλόγους του ο Πλάτωνας. Ο Σωκράτης δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να αναζητά την αληθινή σημασία μιας λέξης πχ στην "Πολιτεία" όλη η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από την αναζήτηση του νοήματος της λέξης-έννοιας "δικαιοσύνη". Και στον "Κρατύλο" συζητούν τη δύναμη του ήχου στη γλώσσα και την ετυμολογία ειδικά.
Επειδή όμως στην καθημερινή ζωή δεν ασχολούμαστε με τέτοια θέματα θεωρούμε ήσσονος σημασίας την ορθή εκφορά των λέξεων και την αντιστοιχησή τους με τις έννοιες με αποτέλεσμα να μη μπορούμε να εξάγουμε ορθά συμπεράσματα.
Όσον αφορά τις παρατηρήσεις και τις περιγραφές των διορατικών είναι χρήσιμες γιατί περιγράφουν "κάτι" που είδαν αλλά που δεν ξέρουν πάντα να το περιγράψουν και να το χαρακτηρίσουν με τον ορθό τρόπο.
Πχ ο Ληνμπητερ έχει πολλές περιγραφές των 3ων κατωτέρων πεδίων αλλά σπάνιες των ανωτέρων ,όπως όλοι βέβαια. Μάλιστα το λεγόμενο "αιτιατό σώμα" περιγράφεται διαφορετικά από τον καθένα γιατί ακριβώς δεν είχαν ούτε άμεση αντίληψη ούτε σωστές αναλογίες για να δώσουν κάποια σχετικά ακριβή εικόνα. Το ίδιο και για το "Κάμα μάνας" που είναι νεολογισμός της Μπλαβάτσκυ , και λιγότερο για το αστρικό και το πρανικό (κατά την ορολογία της Μπλαβάτσκυ οι ονομασίες).
Ακριβής απάντηση δε μπορεί να δοθεί σε όποιον δεν ασκήσει την κρίση του και τη λογική του με τον τρόπο που δείχνει ο Σωκράτης στους Πλατωνικούς διαλόγους. Εκεί βρίσκεται η ρίζα της απάντησης στο θέμα που συζητάμε αλλά και σε πολλά άλλα.
2) ΓΙΑΤΙ 7 ΚΑΙ ΟΧΙ 8 Ή 6;
Η εμμονή της Μπλαβάτσκυ και άλλων Θεοσοφιστών στο να θεωρούν ότι τα πάντα κατατάσσονται σε επταδικότητες οφείλεται σε εσφαλμένη,περιορισμένη, αντίληψη των συμπαντικών νόμων οι οποίοι δεν ορίζουν να είναι τα πάντα σε 7δικότητες "ντε και καλά" γιατί έτσι πρέπει. Όπως υπάρχουν 7δικότητες υπάρχουν 5δικότητες,6δικότητες κ.ο.κ. για κάθε ν-αδικότητα. Υπάρχει βέβαια προτίμηση σε ορισμένες ν-αδικότητες της ίδιας της Φύσης αλλά αν δεν ξέρεις το "πότε",το "γιατί" και το "πως" αυτών των προτιμήσεων είσαι αφελής αν πιστεύεις σε μια τόσο απλή κατηγοριοποίηση των πάντων σε 7δες κυρίως ή σε 7δες πάντα.
Αν αναζητήσουμε τα αρχαία κείμενα από τα οποία έλεγαν ότι έπαιρναν μεγάλο μέρος της γνώσης τους (οι θεοσοφιστές) θα δούμε ότι ΔΕΝ ΥΠΆΡΧΕΙ ΤΈΤΟΙΑ ΕΜΜΟΝΉ ΣΤΙΣ 7ΔΕΣ.
Επιπρόσθετα δεν υπάρχει συμφωνία ούτε των αρχαίων κειμένων στις ορολογίες και στις ιδιότητες αυτών των "σωμάτων".
Ο μόνος και υπέρτατος διδάσκαλος όλων των μυστηρίων είναι το ίδιο το Σύμπαν. Αν λοιπόν εμείς προσπαθούμε να ακολουθήσουμε τη Μπλαβάτσκυ ή οποιονδήποτε άλλο και όχι τους συμπαντικούς νόμους τότε δε θέλουμε την αλήθεια και θα έχουμε της συνέπειες της μη-αλήθειας που είναι η αλλοιωμένη θέαση/θεώρηση του κόσμου και ότι αυτό συνεπάγεται.
Όσον αφορά το τι είμαστε θα πρέπει να αρχίσουμε τη συζήτηση χωρίς τον περιορισμό ή αποκλεισμό της όποιας ν-αδικότητας και με καθαρά ελληνικούς όρους προερχόμενους από την παράδοσή μας. Τότε θα δούμε τα πράγματα να παίρνουν μια άλλη όψη και να μπαίνουν στην θέση τους, όπως τα κομμάτια του πάζλ, πολλά που μοιάζουν ή είναι αντιφατικά σχετικά με την εσωτερική σύσταση του ανθρώπου.
Να είστε όλοι καλά
ΥΓ:Διαβάστε Πλάτωνα:Φαίδων, Πολιτεία ,Συμπόσιον για αρχή
1) Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΟΡΟΛΟΓΙΑΣ
Οι όροι σώματα,πράνα,αιθερικό , αστρικό πεδίο και σώμα, νοητικό ,βουδικό ατμικό κλπ προέρχονται από ΚΑΚΕΣ έως εντελώς απαράδεκτες μεταφράσεις (ή παρεμβολές)ξένων όρων στην ελληνική γλώσσα. Δεν έχουν νόημα στην ελληνική γλώσσα και δε θα έπρεπε να χρησιμοποιούνται καθόλου κατά τη γνώμη μου,για πολλούς λόγους.
Ο πιο σημαντικός είναι η διακοπή της ομαλής σύνδεσης με το τοπικό "πνεύμα" του τόπου , τον τοπικό ομαδικό νου ,όπως θα έλεγαν κάποιοι.
Το ίδιο ισχύει και για τη χρήση σε άλλες γλώσσες εκτός της γλώσσας που τους γέννησε,τέτοιων όρων.
Τόσο η Μπλαβάτσκυ όσο και οι άλλοι θεοσοφιστές προσπάθησαν ανεπιτυχώς να βρούν κοινό τρόπο έκφρασης για όσα διδάχτηκαν ή νόμιζαν ότι διδάχτηκαν στην Ανατολή. Ο Σίννετ το ομολογεί αυτό σε κάποιο σημείο του βιβλίου "Εσωτερικός Βουδδισμός" (εκδόσεις υδρανός ) όταν αναφέρεται στα σώματα. Εκτός αυτού μόνο τρία -τέσσερα βιβλία να πάρετε και να συγκρίνετε μεταξύ τους θα δείτε το χάσμα που χωρίζει τους συγκραφείς στην ορολογία, αλλά και στις ιδέες μερικές φορές, ενώ θεωρούνται όλοι τους διορετικοί και "μυημένοι". Συγκρίνετε Ληνμπήτερ, Μπεζάντ, Μπλαβάτσκυ,Σίννετ,μεταξύ τους αλλά και με τα αρχαία κείμενα και θα διαπιστώσετε τη διαφορά παρά τις ομοιότητες οι οποίες οφείλονται σε εξομάλυνση της ορολογίας από τους διαδόχους τους.
Καταλήγουμε λοιπόν στο συμπέρασμα ότι τουλάχιστον στην ορολογία δε μπορούμε να τους ακολουθήσουμε με βεβαιότητα και ότι αν θέλουμε να βρούμε την πραγματική σημασία του κάθε όρου θα πρέπει να μελετήσουμε τα αρχικά κείμενα των θρησκειών/φιλοσοφιών στη γλώσσα που γράφτηκαν αν είναι δυνατόν.
Το επόμενο βήμα είναι να βρούμε στη δική μας γλώσσα ποιοι είναι οι όροι-λέξεις που περιγράφουν τα "σώματα" ή πιο σωστά τις αθέατες όψεις του εαυτού μας. Αυτό όμως είναι μέρους ενός γενικότερου προβλήματος που ονομάζουμε "ετυμολογία" και με το οποίο ασχολήθηκε σε πολλούς από τους διαλόγους του ο Πλάτωνας. Ο Σωκράτης δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να αναζητά την αληθινή σημασία μιας λέξης πχ στην "Πολιτεία" όλη η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από την αναζήτηση του νοήματος της λέξης-έννοιας "δικαιοσύνη". Και στον "Κρατύλο" συζητούν τη δύναμη του ήχου στη γλώσσα και την ετυμολογία ειδικά.
Επειδή όμως στην καθημερινή ζωή δεν ασχολούμαστε με τέτοια θέματα θεωρούμε ήσσονος σημασίας την ορθή εκφορά των λέξεων και την αντιστοιχησή τους με τις έννοιες με αποτέλεσμα να μη μπορούμε να εξάγουμε ορθά συμπεράσματα.
Όσον αφορά τις παρατηρήσεις και τις περιγραφές των διορατικών είναι χρήσιμες γιατί περιγράφουν "κάτι" που είδαν αλλά που δεν ξέρουν πάντα να το περιγράψουν και να το χαρακτηρίσουν με τον ορθό τρόπο.
Πχ ο Ληνμπητερ έχει πολλές περιγραφές των 3ων κατωτέρων πεδίων αλλά σπάνιες των ανωτέρων ,όπως όλοι βέβαια. Μάλιστα το λεγόμενο "αιτιατό σώμα" περιγράφεται διαφορετικά από τον καθένα γιατί ακριβώς δεν είχαν ούτε άμεση αντίληψη ούτε σωστές αναλογίες για να δώσουν κάποια σχετικά ακριβή εικόνα. Το ίδιο και για το "Κάμα μάνας" που είναι νεολογισμός της Μπλαβάτσκυ , και λιγότερο για το αστρικό και το πρανικό (κατά την ορολογία της Μπλαβάτσκυ οι ονομασίες).
Ακριβής απάντηση δε μπορεί να δοθεί σε όποιον δεν ασκήσει την κρίση του και τη λογική του με τον τρόπο που δείχνει ο Σωκράτης στους Πλατωνικούς διαλόγους. Εκεί βρίσκεται η ρίζα της απάντησης στο θέμα που συζητάμε αλλά και σε πολλά άλλα.
2) ΓΙΑΤΙ 7 ΚΑΙ ΟΧΙ 8 Ή 6;
Η εμμονή της Μπλαβάτσκυ και άλλων Θεοσοφιστών στο να θεωρούν ότι τα πάντα κατατάσσονται σε επταδικότητες οφείλεται σε εσφαλμένη,περιορισμένη, αντίληψη των συμπαντικών νόμων οι οποίοι δεν ορίζουν να είναι τα πάντα σε 7δικότητες "ντε και καλά" γιατί έτσι πρέπει. Όπως υπάρχουν 7δικότητες υπάρχουν 5δικότητες,6δικότητες κ.ο.κ. για κάθε ν-αδικότητα. Υπάρχει βέβαια προτίμηση σε ορισμένες ν-αδικότητες της ίδιας της Φύσης αλλά αν δεν ξέρεις το "πότε",το "γιατί" και το "πως" αυτών των προτιμήσεων είσαι αφελής αν πιστεύεις σε μια τόσο απλή κατηγοριοποίηση των πάντων σε 7δες κυρίως ή σε 7δες πάντα.
Αν αναζητήσουμε τα αρχαία κείμενα από τα οποία έλεγαν ότι έπαιρναν μεγάλο μέρος της γνώσης τους (οι θεοσοφιστές) θα δούμε ότι ΔΕΝ ΥΠΆΡΧΕΙ ΤΈΤΟΙΑ ΕΜΜΟΝΉ ΣΤΙΣ 7ΔΕΣ.
Επιπρόσθετα δεν υπάρχει συμφωνία ούτε των αρχαίων κειμένων στις ορολογίες και στις ιδιότητες αυτών των "σωμάτων".
Ο μόνος και υπέρτατος διδάσκαλος όλων των μυστηρίων είναι το ίδιο το Σύμπαν. Αν λοιπόν εμείς προσπαθούμε να ακολουθήσουμε τη Μπλαβάτσκυ ή οποιονδήποτε άλλο και όχι τους συμπαντικούς νόμους τότε δε θέλουμε την αλήθεια και θα έχουμε της συνέπειες της μη-αλήθειας που είναι η αλλοιωμένη θέαση/θεώρηση του κόσμου και ότι αυτό συνεπάγεται.
Όσον αφορά το τι είμαστε θα πρέπει να αρχίσουμε τη συζήτηση χωρίς τον περιορισμό ή αποκλεισμό της όποιας ν-αδικότητας και με καθαρά ελληνικούς όρους προερχόμενους από την παράδοσή μας. Τότε θα δούμε τα πράγματα να παίρνουν μια άλλη όψη και να μπαίνουν στην θέση τους, όπως τα κομμάτια του πάζλ, πολλά που μοιάζουν ή είναι αντιφατικά σχετικά με την εσωτερική σύσταση του ανθρώπου.
Να είστε όλοι καλά
ΥΓ:Διαβάστε Πλάτωνα:Φαίδων, Πολιτεία ,Συμπόσιον για αρχή
έγινε από λάθος. Διαβάστε το τελευταίο που είναι και το διορθωμένο
Θα ήθελα προσωπικά να σε ευχαριστήσω για την προτροπή:
quote:
Διαβάστε Πλάτωνα:Φαίδων, Πολιτεία ,Συμπόσιον για αρχή
...την οποία και διαβάσαμε όχι 7 φορές, αλλά μόνον 4 χάρη στην 4πλή φύση του μηνύματός σου.
Πρέπει να είναι αλήθεια τελικά ότι κανείς από εμάς δεν έχει διαβάσει τα βιβλία τα οποία αναφέρεις. Εξάλλου ποτέ δεν έχουμε αναφερθεί σε αυτά σε συζητήσεις στην παρούσα Αγορά... 
Αν μου επιτρέπεις, εσύ τον "Κρατύλο" τον έχεις διαβάσει;
.
.
Virtus Junxit Mors Non Separabit (Whom virtue unites, death will not separate)
Συμφωνώ με την άποψή σου, πως είναι δύσκολο να βρεθεί μια κοινή ορολογία για την περιγραφή ιδιαίτερα νοητών πραγμάτων. Οπως επίσης, πως συχνά ακροβατούμε επικίνδυνα, χρησιμοποιώντας κάποιες λέξεις.
Κατά τη δική μου άποψη, είναι δικαιολογημένη σε κάποιον βαθμό η χρήση λέξεων ινδικών, σανσκριτικών, κ.λπ, γιατί αυτές προέρχονται από μία κουλτούρα, η οποία έχει μεγάλη παράδοση στην μελέτη Εσωτερικών Διδασκαλιών. Αναρρωτιέμαι, όταν η Μπλαβάτσκυ έγραφε τα βιβλία της, πόσο θα δυσκολεύτηκε για να βρει στην αγγλική γλώσσα, τις κατάλληλες λέξεις!
Βέβαια, η ελληνική γλώσσα, είναι πλουσιότατη από λέξεις που μπορούν να περιγράψουν τις έννοιες, τις οποίες προσπαθούμε να εξετάσουμε. Πολλές δε, έχουν αρχαία ελληνική ρίζα. Θα ήταν λοιπόν πολύ ενδιαφέρον, κατά την ανάπτυξη του παρόντος θέματος, να γινόταν και μία απόδοση των ορων που αναφέρονται εδώ, στα ελληνικά.
Να υποθέσω - αντλώντας την υπόθεσή μου αυτή από τα γραφόμενά σου - πως μπορείς να μας βοηθήσεις στο εγχείρημα αυτό;
κάνε κλικ!
Ποτέ μην παραδεχτείς τα όρια του ανθρώπου. Να σπας τα σύνορα. Να αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου. Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
Συνεχίζω με την ερώτηση της Αμαλίας.Γράφεις σε κάποια σημείο:
Κατά τη δική μου άποψη, είναι δικαιολογημένη σε κάποιον βαθμό η χρήση λέξεων ινδικών, σανσκριτικών, κ.λπ, γιατί αυτές προέρχονται από μία κουλτούρα, η οποία έχει μεγάλη παράδοση στην μελέτη Εσωτερικών Διδασκαλιών. Αναρρωτιέμαι, όταν η Μπλαβάτσκυ έγραφε τα βιβλία της, πόσο θα δυσκολεύτηκε για να βρει στην αγγλική γλώσσα, τις κατάλληλες λέξεις!
Συμφωνώ ότι η Ινδία έχει μεγάλη παράδοση στη μελέτη Εσωτερικών διδασκαλιών αλλά έχει και μεγάλη σύγχυση! Όμως υπάρχουν και άλλες εξίσου μεγάλες παραδόσεις όπως η κινέζικη, η αιγυπτιακή αλλά και η αρχαία ελληνική. Η Μπλαβάτσκυ και άλλοι αποκρυφιστές ,θεοσοφιστές και μη, χρησιμοποίησαν όρους άλλων γλωσσών για να περιγράψουν νοητά πράγματα επειδή δε γνώριζαν σε βάθος την παράδοση του τόπου τους και η οποία είναι πάντα το καλύτερο για όσους έχουν γεννηθεί και ζουν σε ένα συγκεκριμένο τόπο. Οι Ινδοί σοφοί μπορέι να είχαν φτάσει σε ασύληπτα ύψη . Τι γνωρίζουμε από αυτά που ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΆ είπαν ή έγραψαν;
Μόνο διαστρεβλωμένα υπολείμματα γνώσεων που τις περισσότερες φορές έρχονται με τον τρόπο που ερμηνεύονται από τους σύγχρονους διαδόχους τους σε ευθεία αντίθεση με το πνεύμα αλλά και με αυτό το γράμμα των αρχαίων σοφών. Θα σου πώ ένα παράδειγμα: ο Πατάντζαλι ήταν ένας σοφός που κατέγραψε τις διδασκαλίες και τις αρχές τις γιόγκα σε ένα βιβλίο με τίτλο στα ινδικά "πατάντζαλι σούτρα" ή "οι αφορισμοί του Πατάντζαλι" στα ελληνικά. Διάβασα τρείς ή τέσσερις μεταφράσεις του και καμμιά δε συμφωνεί με την άλλη! Ακόμη και σε βασικά σημεία!
Έχει γράψει μια και η Μπέιλυ που στα ελληνικά έχει τον τίτλο "το φως της ψυχής" με τελείως άλλη νοηματοδήτηση από εκείνη που έκαναν άλλοι γκουρού όπως ο Βιβεκανάντα (δες το ίδιο κείμενο στο τέλος του βιβλίου Ράτζα γιόγκα-μπάκτι γιόγκα-κάρμα γιόγκα" από τις Δίφρος ή Δίβρης (δε θυμάμαι αυτή τη στιγμή γιατί δεν το έχω μπροστά μου).Επίσης κυκλοφορέι και από τον Ιάμβλιχο μια μετάφραση των Αφορισμών της Γιόγκα. (Αφορισμός=ορισμός).
Στην περίπτωση του Πλάτωνα όμως και της ελληνικής φιλόσοφίας συμβαίνει κάτι σπάνιο, μάλλον μοναδικό παγκοσμίως για τους ιστορικούς χρόνους τουλάχιστον:μια ομάδα ανθρώπων συζητά φιλικά (όπως εμείς ) με σκοπό να ανακαλύψει την αλήθεια και τα μυστήρια της φύσης. Αυτό δεν συνέβει ποτέ στην Ινδία ούτε σε καμμιά άλλη παράδοση,με τον τρόπο που γινόταν στη Ελλάδα!
Δες τις "10 βασικές ουπανιοσάντ" (Ιάμβλιχος), ή τις "ουπανισάντ του γιόγκα"(εκδ.Δωδώνη). Μόνο στην Κίνα φαίνεται να υπήρξε σε κάποια φάση κάτι αντίστοιχο. Αλλά όχι πάλι αναζήτηση. Συζήτηση μόνο. Δείτε και την Παλαιά διαθήκη και το Κοράνι και όποιο ιερό κείμενο θέλετε. ΑΥτό αποδεικνύει ότι η Γνώση στις περισσότερες περιοχές της γης ήταν το ιερό μυστικό των λίγων, των ιερέων και φιλοσόφων οι οποίοι δεν κατέγραφαν τις συζητήσεις τους και αν το έκαναν δεν τις μοιράζονταν με τον κάθε άνθρωπο αφού θεωρούσαν ανάξιους τους απλούς ανθρώπους. Ίσως και να είχαν δίκιο σε κάποιο βαθμό αλλά και οι ίδιοι ήταν συνυπεύθυνοι για το χαμηλό επίπεδο των ανθρώπων του λαού.
Ο πλάτωνας, πιο σωστά ο σωκράτης είναι για μένα ότι καλύτερο για μας σήμερα γιατί μας δείχνει πως θα ξεκαθαρίσουμε τις έννοιες από διαστρεβλώσεις και παρεξηγήσεις. Για να το κάνουμε αυτό θα πρεέπι να έχουμε σαν οδηγό την επιθυμία μας να γνωρίσουμε την αλήθεια και αυτή να είναι ο δάσκαλός μας.Να ξεφύγουμε από αυυθεντίες και γκούρού γιατί όσο καλή πρόθεση και αν έχουν, αν πιστεύουν ότι έχουν την αλήθεια επειδή ανήκουν στην Α ή τη Β παράδοση, ή επειδή πήραν την Χ ή την Ψ μύηση, έρχονται σε αντίθεση με τους συμπαντικούς νόμους και μας διδάσκουν και εμάς με τη στάση τους να κάνουμε το ίδιο. Οπότε θα έχουμε και τις συνέπειες που μας αξίζουν.
Θα ήθελα να συνεργαστούμε όλοι μαζί,όσοι θέλουν με σκοπό να ξεκαθαρίσουμε τι είναι αυτά τα σώματα τέλος πάντων και πως μπορούμε να τα γνωρίσουμε ,να τα χρησιμοποιήσουμε και να τα αναπτύξουμε σύμφωνα με τους συμπαντικούς νόμους. Δε μπορώ να πω "ξέρεις αυτός ο όρος είναι ο καταλληλότερος για το τάδε επίπεδο" ή σώμα κλπ. επειδή ακόμα και στη γλωσσα μας έχουν υπάρξει σμαντικές αλλαγές στη σημασία των όρων με την πάροδο των αιώνων. Χρειάζεται να κάνουμε συγκεκριμένα βήματα με απτά παραδείγματα. Σαν πρώτο βήμα προτέινω το εξής: να επιλέξει καθε ένας μας έναν τομέα πληροφόρησης, από τα αρχαία κέιμενα πάντα ,που του είναι προσφιλής ή γνώριμος και να ερευνήσει εκεί ειδικά για τις λέξεις-έννοιες "ψυχή" ,"νους" και "πνεύμα" καταγράφοντας και το σημείο που το βρήκε μέχρι και το στίχο και τα αποτελέσματα να ανεβαίνουν εδώ ή να αναφέρουμε που τα ανεβάσαμε. και αυτή η διαδικασία να συνεχιστεί τουλάχιστον μέχρι το καλοκαίρι. Εγώ θα ήθελα να ασχοληθώ με τα Ευαγγέλια ή τον Πλάτωνα μιας και τα γνωρίζω καλύτερα. Αν έχει κανείς να προτείνει κάτι άλλο ας το κάνει πάνω στα πλαίσια που ανέφερα προηγουμένως.
Πιστεύω πως μπορούμε να έχουμε αποτέλεσματα σημαντικά με αυτό τον τρόπο.
Να είστε όλοι καλά.
Αυτό που προτείνεις, είναι αυτό το οποίο θέλουμε να κάνουμε στο συγκεκριμένο θέμα: Μια συγκριτική μελέτη, που θα βασίζεται στις εσωτερικές παραδόσεις πολλών αρχαίων πολιτισμών, μέχρι και τον δικό μας.
Είναι ευπρόσδεκτη η βοήθειά σου στην έρευνά μας.
κάνε κλικ!
Ποτέ μην παραδεχτείς τα όρια του ανθρώπου. Να σπας τα σύνορα. Να αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου. Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
"...Παρατηρούμε ότι τα επίπεδα αυτά είναι επτά και ότι το καθένα με τη σειρά του διαιρείται σε επτά υποεπίπεδα.Ο αριθμός αυτό ανέκαθεν θεωρείτο ιερός και απόκρυφος δεδομένου ότι ,στην πραγματικότητα, βρίσκεται στη βάση κάθε εκδήλωσης. Στα κατώτερα επίπεδα,εκείνα που μπορεί να προσεγγίσει η έρευνά μας, η επταδική διαίρεση είναι πασιφανής, κιόλες οι ενδείξεις που συγκεντρώνουμε δείχνουν να επιβεβαιώνουν την υπόθεση ότι η ίδια διάταξη συνεχίζεται στις ανώτερες περιοχές οι οποίες βρίσκονται υπεράνω κάθε άμεσης παρατηρήσεως."
Έρχεται ή δεν έρχεται σε αντίφαση το :"...Παρατηρούμε ότι τα επίπεδα αυτά είναι επτά και ότι το καθένα με τη σειρά του διαιρείται σε επτά υποεπίπεδα." με το :δείχνουν να επιβεβαιώνουν την υπόθεση ότι η ίδια διάταξη συνεχίζεται στις ανώτερες περιοχές οι οποίες βρίσκονται υπεράνω κάθε άμεσης παρατηρήσεως."
Δεν είνα ψευδές το πρώτο αφού ομολογεί ότι οι ανώτερες περιοχές βρίσκονται υπεράνω κάθα άμεσης παρατήρησης;
Γιατί οι θεοσοφιστές που μελετούν τόσα χρόνια τα βιβλία των πρωτεργατών τους δεν προβληματίζονται με τέτοια φαινόμενα (που είναι πάρα πολλά αν ψάξει κανείς τα βιβλία τους);Αυτό σαν εργασία-προβληματισμός για το σπίτι
γιατί θα επανέλθω ίσως με νέο topic.Όπως βλέπεουμε οι επταδικότητες και η γενική ισχύ τους είναι μια υπόθεση-θεωρία και όχι κάτι που όντως ισχύει. Πολλές τέτοιες υποθέσεις -θεωρίες όταν συγκεντρώνονται μαζί κάνουν μια κοσμοθεωρία
που έρχεται σε αντίθεση με μια άλλη κοσμοθεωρία γιατί και η άλλη με τον ίδιο τρόπο έχει γίνει!
Αυτή είναι και η αιτία των συγκρούσεων και των διαφωνιών.Οι θεοσοφιστές αντί να γίνουν ενοποιητές, κάτι που γίνεται μόνο όταν αναζητά κανείς την αλήθεια, όπως έλεγαν, συνεχίζουν την ίδια κατάσταση αφήνοντας στο απυρόβλητο τους ηγέτες τους και υψώνοντάς τους πάνω από την αλήθεια σε αντίθεση και με το έμβλημά τους ,που ήταν και έμβλημα του βασιλείου των Σάκυα "Δεν υπάρχει θρησκεία ανώτερη από την αλήθεια".
Ας ξεχάσουμε προς το παρόν τις όποιες θεωρίες και ορολογίες και ας δούμε τη Φύση που είναι και ο υπέρτατος δάσκαλος. Τι παρατηρούμε; παρατηρούμε διάφορες μορφές ύπαρξης από την πιο άνοη ,τις πέτρες πχ,ως την πιο νοήμονα ,τον άνθρωπο. Σε κάθε μια από τις μορφές αυτές μπορέι να υπάρχουν στοιχεία άλλων αλλά με κάποια τάξη όμως και όχι όλα σε όλες. Πχ ο άνθρωπος έχει και όλων των άλλων αλλά δεν έχουν οι πέτρες ζωτικότητα ή συναισθήματα.
Οι πέτρες έχουν ύλη ορατή και αόρατη αλλά όχι ζωτικότητα συναισθήματα κλπ. Δεν έχουν αυτό που λέμε ζωή .Θα τα παραθέσω σχηματικά:
Πέτρες-> Ύλη
Φυτά->ύλη+ζωή
Ζώα->ύλη+ζωή+αισθήματα/αισθήσεις
Άνθρωποι->ύλη+ζωή+αισθήσεις/αισθήματα+συναισθήματα/σκέψεις
Σταματάω εδώ τονπίνακα γιατί σκοπός μου είναι να δούμε ποιο είναι το κυρίαρχο χαρακτηριστικό που κάνει κάθε είδος αυτό που είναι.Και Φυσικά δε μπορεί να είναι κάτι κοινό με τα άλλα είδη. Δηλαδή είμαστε άνθρωποι όχι λόγω της ύλης μας αλλά λόγω συναισθημάτων/νοημοσύνης ,ομοίως και τα φυτά λόγω της ζωής/ζωτικότητας και τα ζώα λόγω των αισθήσεων.
Αυτά τα χαρακτηριστικά οφείλονται σε κάποιο είδος ενέργειας το καθένα και κατά συνέπεια αυτό είδος ενέργειας θα υπάρχει σε σημαντική ποσότητα στο συγκεκριμένο είδος και στα ανώτερά του αλλά σχεδόν θα είναι σε αφάνεια στα κατώτερα. Πχ ζωτικότητα δεν υπάρχει στα ορυκτά και πολύ λιγότερο αισθήματα ή νους. Στα φυτά δεν υπάρχουν αισθήματα και νους. Ξέρω ότι δεν είναι απόλυτοι οι διαχωρισμοί αλλά μιλάω γενικά και γενικά ισχύουν.αν αυτή την ποσότητα της κάθε ενέργειας την ονομάσουμε ΣΩΜΑ (αστρικό, αιθερικό,νοητικό κλπ.) έχουμε κάνει το πρώτο σφάλμα/περιορισμό στην έρευνά μας. Η λέξη "σώμα" στην αρχαία ελληνική σήμαινε οτιδήποτε έχει ΟΓΚΟ.Δείτε τις εκφράσεις που έχουν μείνει από τότε "υγρό σώμα", "στερεό σώμα" κλπ. Οι άγγελοι δεν ονομάστηκαν τυχαία "ασώματες δυνάμεις" και "ουράνιες ουσίες". Δε μπορούμε να ονομάζουμε κάτι "σώμα" και ταυτόχρονα να μην έχει όγκο στο υλικό επίπεδο.Αν πάλι έχει όγκο και σχετίζεται (αλληλεπιδρά)με το υλικό επίπεδο και διαστάσεις, τότε δε μιλάμε για κάτι εντελώς άυλο.
Πρέπει ένα από τα δύο να κρατήσουμε λοιπόν όπως έκαναν και οι αρχαίοι σε όλες τις περιοχές τις γης:προσπαθούσαν να βρούν όρους που δε συμπίπτουν σε σημασία μεταξύ του; για την περιγραφή των αόρατων κόσμων, ώστε να μη γίνεται σύγχυση. Αλλά με την πάροδο του χρόνου ξεχνιούνται λόγω των προσθηκών και που κάνουν οι μεταγενέστεροι ερευνητές!
Ο όρος "ψυχή" ήταν από την εποχή του Αριστοτέλη παλιός και φθαρμένος. Γιαυτό και ο ίδιος δίνει το δικό του ορισμό ο οποίος όμως είναι παρεξηγημένος σήμερα.Ο πλάτωνας μεταβάλλει γνωμη από διάλογο σε διάλογο. Ονομάζει θνητά τα δύο κατώτερα τρίτα της "ψυχής" χωρίς και αυτός να δώσει ορισμό. Για να καταλήξουμε λοιπόν σε σύμφωνουν όρους ας πάμε στη ρίζα του προβλήματος που είναι οι ιδιότητες των "σωμάτων".Αυτό μας ενδιαφέρει κυρίως και αν σκοπεύσουμε εκεί θα βρούμε και τη σωστή ονομασία.
Κάθε μια από τις ενέργειες των βασιλείων που περιέγραψα πιο πάνω έχει μια κύρια ιδιότητα. Ας τη βρούμε. Πχ η ύλη δεν έχει την ιδιότητα της αυτόνομης κίνησης αλλά απλώς υπάρχει,έχει μόνο συνοχή.
Τα φυτά είναι ζωντανά =γίνονται χημικές αντιδράσεις=εκπέμπεται θερμότητα+αλλοιώνεται η ύλη και αποκαθίσταται με ένα συγκεκριμένο πρότυπο/σκελετό. Στα ζώα γίνονται όλα τα παραπάνω αλλά επιπλέον το ίδιο το πρότυπο είναι κινούμενο/μεταβαλλόμενο στο περιβάλλον αλλά δεν αλοιώνει έντονα το περιβάλλον,ρέει με αυτό.Ο άνθρωπος όμως φτάνει σε σημείο εις βάθους αλλοίωσης της ύλης (πχ διάσπαση του ατόμου) που κανένα άλλο είδος δεν κάνει. Ένα ζώο διασπά μέχρι ιστούς ή έστω κύτταρα.
Αυτές οι διότητες θα δούμε ότι αντιστοιχούν στα γνωστα από παλιά 4 στοιχεία όπου ο άνθρωπος μόνο κατέχει τη φωτιά, το νου του που τον εκδήλωσε και ως φωτιά στο υλικό επίπεδο. Πιστεύω ,και αυτό είναι θέμα μελλοντικής συζήτησης, ότι υπάρχει άμεση σχέση της υλικής φωτιάς με τη φωτιά του νου και ότι εκεί βρίσκεται ένα σημείο επαφής με τη νοητική διάσταση.
Τα ορυκτα έχουν μόνο "γη", τα φυτά έχουν "γη" και "νερό", τα χώα "γη"+"νερό"+"αέρα" και οι άνθρωποι και "φωτιά" εκτός των άλλων. Θα έπρεπε να τα ονομάσουμε σώματα φωτιά;,αέρα κλπ αλλά αυτό θα έδινε τη λανθασμένη εντύπωση ότι μοιάζουν με το υλικό σώμα κάτι που όπως βλέπουμε από τις περιγραφές των αυρών δεν ισχύει γενικά. Μπορέι σε έναν άνθρωπο να έχουν σχήμα και εκείναι που θεωρούνταν άμορφα (Αρούπα) από τους θεοσοφιστές ή να μην έχουν σχήμα/μορφή και εκείνα που θα έπρεπε να εχουν. Παρατηρείστε σκίτσα αύρας από πολλούς διορατικούς και θα είτε ότι το αστρικό σώμα σε άλλους είναι σχηματοποιημένο μοιάζει δηλαδή με το υλικό σώμα ενώ σε άλλους όχι. Δεν είναι τυχαίο αυτό, ούτε άνευ σημασίας.Δείχνει κάτι πολύ σημαντικό κατά τη γνώμη μου στο οποίο θα αναφερθώ σε επόμενο μήνυμα.
Να είστε όλοι καλά
Όλα είναι τέλεια
ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΩΝ ΑΠΟΨΕΙΣ
ΕΧΕΙΣ ΝΟΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΕΣ?
ΕΣΥ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΟΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΤΡΥΑΔΙΚΟΥΣ ΚΟΣΜΟΥΣ Η ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ
ΕΙΝΑΙ Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ?
Η ΝΟΗΣΗ ΕΧΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΜΕ ΚΥΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΠΟΥ ΕΚΠΕΜΠΟΝΤΑΙ
ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΟΤΑΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ ΠΟΜΠΟΣ ΚΑΙ ΔΕΚΤΗΣ!!
ΕΣΥ ΠΩΣ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΓΥΡΩ ΣΟΥ ΠΩΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣ?
τα βιβλία που διαβάζω προσπαθώ να τα κατανοώ. Δε λέω ότι γινεται πάντα με την πρώτη ανάγνωση αλλά και δεν το αποκλείω.Έχει συμβεί και αυτό κάποιες φορές. Αλλά ακόμη και τότε δεν σημαίνει ότι το κατανόησα σε όλο το πλάτος του.Συνήθως συλλαμβάνω το βάθος γιατί θεωρώ δευτερεύον το πλάτος των εννοιών, αν και τελευταια με ενδιαφέρει και αυτό. Επανέρχομαι πολλές φορές για να διευκρινήσω έννοιες ή να ξαναδώ το κείμενο αν μου κολλήσει κάτι στη σκέψη μου μέχρι να απαντηθεί.
Όσον αφορά τους αόρατους κόσμους και τις ενέργειες από τις αοποίες αποτελούνται πιστεύω,απ' όσα έχω διαβάσει και έχω δεί ότι δεν υπάρχει αυτή η επταδικότητα ή η τριαδικότητα ή οτιδήποτε άλλο λένε τα βιβλία των αποκρυφιστών, στους κόσμους και στις ενέργειες γενικά αλλά μόνο ειδικά και ανάλογα με την περίπτωση.
Υπάρχει τάξη και νόμοι στο σύμπαν αλλά δεν είναι τόσο απλοϊκή όσο την κάνουν να φαίνεται οι περισσότεροι αποκρυφιστές.
Χρειάζονται μαθηματικές γνώσεις και ικανότητα λογικού συλλογισμού πέρα από δόγματα και προκαταλήψεις για να γίνει αντιληπτή.
Όλοι οι κόσμοι είναι αληθινοί, ακόμη και οι φανταστικοί που πλάθονται από ανθρώπους.Διαφέρουν ως πως το "πως" και "που" όχι στο αν υπάρχουν. Κάθε τι που έχει νοηθεί υπάρχει αλλά υπάρχουν και πράγματα που δεν έχουν γίνει νοητά από κανέναν.Συνεπώς υπάρχουν περισσότερα απ' όσα μπορούμε να φανταστούμε.
Η νόηση δεν είναι απλώς ένα κύμα και υπάρχει ακόμη και αν ο δέκτης δεν υπάρχει. Όταν παρατηρώ τον κόσμο όπως όλοι βλέπω ότι υπάρχει στον υλικό κόσμο και καμμιά φορά πράγματα που δε βλέπεουν οι άλλοι. Αλλά δε δίνω και πολλή σημασία πλέον.Και το να νιώθεις μερικές φορές τις σκέψεις άλλων δεν είναι καλό. Δε σε αφήνουν να ησυχάσεις, να κοιμηθείς ή να χαλαρώσεις. Μοιράζεσαι τις αγωνίες και τα προβήματα του άλλου. Και νιώθις άσχημα όταν δε μπορέις να βοηθήσεις κάποιον που ξέρεις ότι με την πορεία που ακολουθεί θα πονέσει σύντομα γιατί θα έρθει σε σύγκρουση με τους συμπαντικούς νόμους. Αλλά έχω συμβιβαστεί πλέον. κατάλαβα ότι δε γίνεται αλλιώς σε μερικές ,σε πολλές περιπτώσεις. Κάποιοι βρίσκονται σε αυτό τον τρόπο μάθησης ακόμη.
Ελπίζω να απαντησα στα ερωτήματά σου.
Να είσαι καλά.
Όλα είναι τέλεια
φιλοσοφε 3 εισαι γυναικα η ανδρας?
Όλα είναι τέλεια
δεν σε πειραζει που σε ρωτησα?
ανδρας και εγω!! απλα θελω να ξερω τι εχω απεναντι μου!!
τα μαθηματικα παιζουν καποιο ρολο στis εννοιες των λεξεων!!
ποια ειναι η γνωμη σου?
ποιο ειναι το μυστικο που κρυβουν οι λεξεις μεσα στα μαθηματικα?