- Ανωτερότητα - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
Και αν υποθέσουμε ότι σπάει κάποια στερεότυπα και εισέρχεται σε μία 'ανώτερη σφαίρα γνώσεως' πως τη μεταβιβάζει στα παιδιά και στον/την σύζηγο? Ποιες οι αντιδράσεις τους? Το θέμα ίσως φαντάζει, και να είναι, λεπτότερο από ότι νομίζαμε....Οπότε εδώ γενάται και το ερώτημα του μεταβατικού σταδίου και πόσο ομαλά μπορεί μία τέτοια υπέρβαση να γίνει...
Το θέμα είναι όχι μόνο λεπτό αλλά ακανθώδες και συναντάται πολύ πιο συχνά απ' οτι φαίνεται.
Δεν ξέρω αν είναι απαραίτητα μια ''ανώτερη σφαίρα γνώσης΄'' ή μια διαφορετική αντίληψη, αυτή η γνώση.
Η άποψη μου είναι οτι αυτός που αναζητά έχει ο ίδιος την ανάγκη να το κάνει και τα όποια συμπεράσματα καταλήξει είναι τελείως υποκειμενικά και δικά του.
Συνεπώς η μεταβίβαση ιδεών και οτι αυτό επιφέρει είναι για μένα αθέμιτος επειδή ίσως αυτές να μην ταιριάζουν στους άλλους ή να μην είναι έτοιμοι να τις δεχθούν.
Πιστεύω οτι σε αυτό τον τομέα ο ενθουσιασμός φέρνει προβλήματα και η επιθυμία συμμετοχής του/της συντρόφου είναι ισχυρός αλλά όχι πάντα δυνατός.
Το μεταβατικό στάδιο το βιώνει κανείς μόνος του και εκείνος βρίσκει σιγά σιγά την χρυσή τομή της συνένωσης των δύο κόσμων προσπαθώντας να μην επηρρεαστεί το περιβάλλον του[ όσο γίνεται].
Πάντως πολύ περιληπτικά,απο την δική μου εμπειρία θα έλεγα οτι οι αποφάσεις μας και τα βήματα μας πρέπει να είναι αργά και λογικά γιατί δεν αξίζει να ρισκάρουμε για την αναζήτηση του αόρατου την πραγματικότητα του ορατού, όσο και γοητευτικό και αν φαίνεται.
Φιλικά
Αν υπάρχει κάτι πραγματικά "ανώτερο" στην ανωτερότητα ενός ανθρώπου,αυτό είναι ο φυσικός θεατρινισμός του.Υποκρύπτει εντέχνως μέσα στην εξυψωμένη σφαίρα αντιληψής του το κένο που δημιούργησε πετώντας απο πάνω του όλα εκείνα τα βαρίδια που τα κοινωνικά ήθη θεωρούν οτι πρέπει να απουσιαζουν απο αυτό το μοντέλο ανθρώπου,στην προσπαθειά του να ανυψωθεί,να πετάξει ψηλά,όλο και πιο ψηλά.
Πρόκειται για λεπτόνοους ανθρώπους,φτιαγμένους απο την προπαγάνδα της πιο όμορφης αντίθεσης της ανθρώπινης διάνοιας,της ανωτερότητας του να παρουσιαζει και να αναγαγει την κατώτερότητα του ως αρετή!
Μην σε ξεγελά ο ανώτερος άνθρωπος.Οτι δείχνει να έχει αποτάξει,βαραίνει το στομάχι του.Μα ξέρει να κρύβεται καλά και μας ξεγελά.
Η τεχνική του είναι άριστη,τόσο,που δεν μπορείς να διακρίνεις την φυληδονία-(Ανιδιοτελης Αγαπη την ονομάζει)-που κατακλύζει την ψυχή του πετώντας πάνω από τους κατώτερους του!!!
Το μόνο αυθεντικό πράγμα που υπάρχει στην ανωτεροτητά του ειναι η τάση του γι αυτήν...
Ας μην ξεχνιόμαστε...
Με μια χούφτα ανώτερους ανθρώπους ο "διάβολος" έσπειρε θρησκείες...
Edited by - Αχιλλέως_Μήνις on 10/03/2006 00:24:11
quote:
Το θέμα είναι όχι μόνο λεπτό αλλά ακανθώδες και συναντάται πολύ πιο συχνά απ' οτι φαίνεται.
Δεν ξέρω αν είναι απαραίτητα μια ''ανώτερη σφαίρα γνώσης΄'' ή μια διαφορετική αντίληψη, αυτή η γνώση.
Η άποψη μου είναι οτι αυτός που αναζητά έχει ο ίδιος την ανάγκη να το κάνει και τα όποια συμπεράσματα καταλήξει είναι τελείως υποκειμενικά και δικά του.
Συνεπώς η μεταβίβαση ιδεών και οτι αυτό επιφέρει είναι για μένα αθέμιτος επειδή ίσως αυτές να μην ταιριάζουν στους άλλους ή να μην είναι έτοιμοι να τις δεχθούν.
Πιστεύω οτι σε αυτό τον τομέα ο ενθουσιασμός φέρνει προβλήματα και η επιθυμία συμμετοχής του/της συντρόφου είναι ισχυρός αλλά όχι πάντα δυνατός.
Το μεταβατικό στάδιο το βιώνει κανείς μόνος του και εκείνος βρίσκει σιγά σιγά την χρυσή τομή της συνένωσης των δύο κόσμων προσπαθώντας να μην επηρρεαστεί το περιβάλλον του[ όσο γίνεται].Πάντως πολύ περιληπτικά,απο την δική μου εμπειρία θα έλεγα οτι οι αποφάσεις μας και τα βήματα μας πρέπει να είναι αργά και λογικά γιατί δεν αξίζει να ρισκάρουμε για την αναζήτηση του αόρατου την πραγματικότητα του ορατού, όσο και γοητευτικό και αν φαίνεται.
nobody
quote:
Μην σε ξεγελά ο ανώτερος άνθρωπος.Οτι δείχνει να έχει αποτάξει,βαραίνει το στομάχι του.Μα ξέρει να κρύβεται καλά και μας ξεγελά.Η τεχνική του είναι άριστη,τόσο,που δεν μπορείς να διακρίνεις την φυληδονία-(Ανιδιοτελης Αγαπη την ονομάζει)-που κατακλύζει την ψυχή του πετώντας πάνω από τους κατώτερους του!!!
Καλώς την Μήνιν του Αχχιλέως.
Προσεγγίζεις το θέμα από την άλλη του πλευρά και αν εξαιρέσω το απόλυτο, κατά τα άλλα είναι πολύ ενδιαφέρον.
Η γνώση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για πολλούς λόγους. Για άμυνα, για επίθεση, για χειρισμό και για κάλυψη. Η σειρά προτεραιότητας είναι δική μου.
Εξαρτάται τι θέλουμε και τι μπορεί η ψυχή μας να αντέξει...
Ο πειρασμός είναι μεγάλος και ή αγάπη είναι ίσως ο αντισταθμιστικός παράγων.
Μια πράξη που γίνεται ασυνάισθητα είναι λιγώτερο ''βαριά'' απο κάποια που γίνεται συνειδητά. Πιστεύω οτι η ευθύνη είναι μεγάλη όταν
ξέρουμε το ΓΙΑΤΙ.
Φιλικά
Οι άκαμπτες απαιτήσεις είναι μία μορφή κακομεταχείρισης του εαυτού μας.
Οι ευέλικτες προτιμήσεις είναι ένας τρόπος να τον ενθαρρύνουμε.
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ
Καλώς όρισες φίλε Αχιλλέως_Μήνις..
Συμφωνώ για τους κινδύνους που επισημαίνεις αλλά όχι με την ισοπεδωτική γενίκευση σου.. Τους κινδύνους που περιγράφεις τους έχουμε επισημάνει κι εμείς αλλά φίλε μου, ΤΙ δεν εμπεριέχει κινδύνους, αφού το απόλυτο δεν υπάρχει στις ανθρώπινες δυνατότητες.. Η άρνηση μιας πρόταση δίχως αντιπρόταση είναι κενός λόγος, μηδενιστικός αρνητισμός που δεν προσφέρει τίποτα..
Περιμένω λοιπόν τις εναλακτικές σου προτάσεις..
Να σαι καλά 
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
_____________________________________________________________
ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΜΗΝΥΜΑΤΟΣ ΣΤΗ "ΓΕΝΙΚΗ ΣΑΛΑΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΩΝ"
_____________________________________________________________
quote:
Πάντως πολύ περιληπτικά,απο την δική μου εμπειρία θα έλεγα οτι οι αποφάσεις μας και τα βήματα μας πρέπει να είναι αργά και λογικά γιατί δεν αξίζει να ρισκάρουμε για την αναζήτηση του αόρατου την πραγματικότητα του ορατού, όσο και γοητευτικό και αν φαίνεται.
Αγαπητή nst, δηλαδή το ρίσκο είναι στήν ταχύτα των λογικών βημάτων; Υπάρχει λογική να αναζητούμε το αόρατο γιατί μας γοητεύει και τρέχουμε προς αυτό και αυτό ορίζει τις απόφάσεις μας. Υπάρχει η λογική του περίμενε είτε γιατί βολευόμαστε στο παρόν μας είτε γιατί φοβόμαστε την υπέρβαση είτε γιατί δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε το γοητευτικό. Στο περίμενε όμως η πραγματικότητα του ορατού είναι κάποιες φορές πολύ βαριά, και εχει πολύ μεγάλο κόστος όταν κοιτάς πίσω και βλέπεις την στιγμή να χάνεται και να σου ψιθυρίζει δεν ήσουν έτοιμος... πάλι.
Φιλικά,
Trovadouros
Συμφωνώ οτι το απόλυτο δεν βρίσκεται μέσα στις ανθρώπινες δυνατότητες
αλλά επετρεψέ μου να σου πώ οτι ούτε ο "ανώτερος" άνθρωπος βρίσκεται μέσα σε αυτές,παρα μονάχα ο άνθρωπος.
Αν ο λόγος μου,σου μοιάζει κενός όπως τον χαρακτήρισες είναι γιατί ο λόγος ήταν πάντοτε κενός.Ο μηδενιστικός αρνητισμός όπως εσύ και πάλι χαρακτήρισες τα λεγόμενα μου,εμφανίζεται σε εποχές που το νευρικό σύστημα του ανθρώπου έχει χάσει την δυναμή του και αφήνεται στον κυκεώνα της ανάλυσης των εννοιών που αποδίδουμε στην ζωή μας.Θαρρώ η χρησιμότητα του είναι πάρα πολύ μεγάλη αν διακρίνει κανείς το βάθος που απλώχερα ο καθολικός αρνητισμός παραδίδει στην διανοιά μας.Μέσα του ανθεί η ευκαιρία για εμπλοκή της "φιλοσοφικής" φλυαρίας!
Διάβασε ξανά τις 9 αυτές σελίδες και ίσως ανακαλύψεις όπως και γώ,μια Πραγματική και Βαθύτερου είδους Άρνηση,μια άρνηση της άρνησης,μια υποστροφική υπεκφυγή της φύσεως του Ανθρώπου που ονομάζονται "κατώτερα" "ενστικτα",ασυνειδητο,ζωώδη φύση κτλ.Πάνω σε αυτόν τον κατώτερο άνθρωπο χτίστηκε ο "Ανώτερος".Ίσως τελικά αντιληφθείς την αιτία και την χρησιμότητα του λόγου μου,ίσως τελικά δεις οτι ο καθολικός αρνητισμός μου είναι απλά ένα καθρέπτισμα σε όσα διάβασα εδώ απο την ανάποδη.
Η ΝΣΤ κατάλαβε το "πνευμα" του κειμένου μου και την ευχαριστώ γι αυτό.
Τα δίπολα δεν ήταν ποτέ η αδυναμία μου γι αυτό και δεν θα σου αντιπροτείνω τιποτα στην πρόταση σου όπως μου ζητάς,παρά μονάχα θα καταθέσω κάποιες σκέψεις μου και πάρτες όπως επιθυμεί η καρδιά σου.
Αν οπωσδήποτε πρέπει να πέσω στο σφάλμα να προσδώσω μια τυπολογια ή κάποιες ιδιοτητες στην ανωτερότητα και στην κατωτερότητα τότε με καθαρή συνείδηση σου λέω:
Αν με την Ανύψωση ο ανθρωπος γνωρίζει την "θεικότητα" του,τότε με την Πτώση του γνωρίζει το βάθος της ανθρωπιάς του.
Τίποτα απο τα δύο δεν πρέπει να αποκλειστεί ή να ξεχωρίσει,αλλά να τα αφήσουμε ως έχουν:Ανακατεμένα.
Εν τέλει αν θες πιστεύω σε εναν Άνθρωπο χωρίς επιθετικούς προσδιορισμούς..
Να σαι καλά και εσύ
Όπως το θέτεις δείχνει, ότι την ανωτερότητα από τρόπο συμπεριφοράς προς εαυτόν και προς τους άλλους, την αναγάγεις σε – Ισμό, πράγμα το οποίο δεν ισχύει μακράν εμού τέτοια σκέψη!!!
Είναι γνωστόν βέβαια κι αυτό προφανώς οδηγεί την σκέψη σου, το ό,τι κι ο Υπεράνθρωπος του Νίτσε παρερμηνευόμενος από τον Χίτλερ και των συν αυτώ αιματοκύλισαν τον κόσμο, οπότε με βρίσκεις σύμφωνο, μόνο που, είναι περιοριστική αυτή η θέαση.. Δεν συμφωνείς?
Βεβαίως υπάρχει ο κίνδυνος παρερμηνειών αλλά τον προτιμώ από την παθητικότητα την εκ του φόβου παρερμηνειών πηγάζουσα..
Άλλωστε οι συνθήκες δεν νομίζω ότι είναι οι ίδιες με τότε.. Έχουν γίνει τόσες συζητήσεις - αναλύσεις επ’ αυτού που τα μεμονωμένα περιστατικά νεοφασιστών αντιμετωπίζονται εν τη γενέσει τους και δεν τα θεωρώ σοβαρά ούτε καν άξια σχολιασμού.. έχουν εκπέσει στην σφαίρα του κωμικού πλέον..
Επομένως διαφωνώ… συμφωνώντας {χαχαχα..} επί της ουσίας.
Η Οριζόντια και η Κάθετη θέαση είναι το Ίδιο σημαντικές και για μένα μόνο που η μία τείνει να ξεχαστεί λόγω μονομερούς "προπαγάνδας" της μίας έναντι της άλλης.. Θεώρησα ότι καλόν θα ήταν να αναδειχτεί κι η άλλη πλευρά η ξεχασμένη, η υποβιβασμένη, η παρεξηγημένη η …αμαρτωλή! Αν θέλεις και για λόγους δικαιοσύνης… ισορροπίας… πληρότητας, πλουραλισμού των θεάσεων!!!
Διαφωνώ λοιπόν γιαυτό που θεωρείς εσύ ως αυτονόητο και όχι μόνον,τονίζοντας συγχρόνως την ..συνήθως φωτισμένη πλευρά θέασης, υποτιμώντας, όπως γίνεται συνήθως, την άλλη, την οποία βεβαίως θεωρείς το ίδιο σημαντική, αλλά, φροντίζοντας να τονίσεις τα μείον της, ενοχοποιώντας την μάλιστα με τα κατεξοχήν μείον της άλλης.
Και εννοώ την καπηλεία της από τους -Ισμούς..
Οι –Ισμοί ανθίζουν στο σκοτάδι και τρέφονται από τον φόβο κι εγώ λατρεύω το φως! Όταν λοιπόν οι θεάσεις μας γίνονται λουσμένες στο άπλετο φως, δεν ελλοχεύουν κινδύνους..
Γιαυτό σου ζήτησα να τοποθετηθείς ξεκάθαρα κι όχι γιαυτό που νόμισες..
Οι απόψεις φαντάζουν Ίδιες, αλλά Δεν είναι, παρόλη την φαινομενική τους Ομοιότητα..
Μην υποτιμάς την αξία του ξεφλουδίσματος σε βάθος ώστε να φωτιστούν όλες κι ιδιαιτέρως οι πλέον σκοτεινές γωνιές ώστε να αναδειχτούν και να ξεκαθαριστούν όλες στα "ίσα"..
Αν δεν το κάνουμε αυτό είναι άκρως επικίνδυνο να παγιδευτούμε σε χαοτικές αναλύσεις που δεν οδηγούν πουθενά! Μηδενιστικό αδιέξοδο.. μπάχαλο…
Πρόσεξε τι εννοώ: ας υποθέσουμε ότι εγώ λέω {Α} και συ {Β } τότε η διαφωνία μας είναι ένας τείχος από μπετόν ανάμεσα μας που ξεχωρίζει τις θέσεις μας.. Ξεκάθαρα!
Αν τώρα εγώ λέω {Α} και συ {Α+-} τότε έχουμε κόκκους άμμου μεταξύ των "ομοίων" μας θέσεων αλλά όχι ακριβώς "ίδιων", και μη ξεκαθαρίζοντας τες, στην πορεία θα γίνουν αμμόλοφος κι ο αμμόλοφος είναι πιο δύσκολο να καθαριστεί από ότι το συμπαγές μπετόν του τοίχου της προηγούμενης υποθετικής αναφοράς!
Εν τέλει λοιπόν πιστεύω κι εγώ σ’ έναν άνθρωπο αλλά όχι γενικά κι αόριστα αλλά με ξεκάθαρα χαρακτηριστικά γνωρίσματα ώστε να δικαιούται αυτόν τον τιμητικό επιθετικό προσδιορισμό. Γιατί τον θεωρώ τίτλο τιμής κι ως τέτοιο δεν τον δικαιούνται όλοι όσοι απλώς μοιάζουν φαινομενικά και μόνον!!!
Τραπέζι = τετράποδο,
άλογο = τετράποδο,
άρα άλογο = τραπέζι!!??!!
Είναι όμοια σε κάποια οπτικά φαινομενικά χαρακτηριστικά αλλά ΙΔΙΑ??!!
Γιαυτό λοιπόν σου λέω ότι συμφωνούμε "φαινομενικά" αλλά επί της "ουσίας" τι λες??!! Δεν θέλει ξεκαθάρισμα αυτό το υπέρτατο ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ???!!!! 
Να σαι πάντα καλά..
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius