- ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ? - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

quote:

---

ΕΛΑΧΙΣΤΕ,

Καλή Χρονιά κι από μένα, σε σένα και σε όλα τα μέλη του ESOTERICA.
Δεν θέλω να μιλήσεις για λογαρισμό κανενός. Έχω ακούσει ότι η Εκκλησία δέχεται ότι κάποιος μπορεί να αναγεννηθεί ή να λάβει το Άγιο Πνεύμα, αλλά δεν είναι ευρέως γνωστό, παρά μόνο σε κάποιους κύκλους με κατηχητικό και τα σχετικά. Ξέρεις αν ισχύει κάτι τέτοιο;

Όσον αφορά, την Αγάπη, σε άλλα μηνύματά μου, αναφέρω το πόσο σημαντική την θεωρώ για την εξέλιξή μας.

---

-Εγώ πάλι πιστεύω ότι ο θάνατος είναι η μετάβαση σε μια άλλη κατάσταση ζωής.
-Η ζωή δεν τελειώνει με το θάνατο, δεν τελειώνει ποτέ. Αν μπορέσουμε να κατανοήσουμε αυτό, τότε η ζωή μας θα αποκτήσει νόημα και σκοπό.

quote:

---

[quote]nediB
Ακριβως γιαυτο ζουμε.Να ανακαλυψουμε τον τροπο να μην πεθανουμε.
Το ζητημα αντιμετωπιζεται μονον πνευματικα.
Πολυ ωραια το εθεσε ο φιλος <<ελαχιστος>>
==================================================================

-Εγώ πάλι πιστεύω ότι ο θάνατος είναι η μετάβαση σε μια άλλη κατάσταση ζωής.
-Η ζωή δεν τελειώνει με το θάνατο, δεν τελειώνει ποτέ. Αν μπορέσουμε να κατανοήσουμε αυτό, τότε η ζωή μας θα αποκτήσει νόημα και σκοπό.

---

321

«Αγάπα τον άνθρωπο, όχι από δεοντολογία ή κατ' επιταγή.
Αγάπα τον άνθρωπο, αδιαφορών αν αυτός σε αγαπά, σε μισεί ή σε περιφρονεί.
Στο πρόσωπο του κάθε ανθρώπου να βλέπεις επαναλαμβανόμενη την δική σου υπόσταση.
Σεβάσου πάντοτε οποιονδήποτε άνθρωπο, αγαθό η κακό, πεπαιδευμένο ή άξεστο, γιατί είναι μια αξία της Φύσεως που εργάσθηκε επί πολλούς αιώνες για την ανθρώπινη οντότητα.
Η οντότητα αυτή έχει λανθάνοντες τους Νόμους της αρετής και της Σοφίας. Βοήθησε τον εσύ με την αγάπη σου και το ενδιαφέρον σου για να τους
εκδηλώσει έντονα. Χτύπα και καυτηρίαζε την κακία και την αγνωσία. Σεβάσου
όμως τον άνθρωπο, κάθε άνθρωπο, γιατί και αυτός προορίζεται να γίνει μια ημέρα θεία ύπαρξη. Δείχνε πάντα ανεξάντλητη επιείκεια και ανοχή. Μην οικτίρεις ποτέ τον σφάλοντα. Μην περιφρονείς ποτέ τον αμαρτήσαντα, γιατί και συ έσφαλες και αμάρτησες πολλές φορές στην ζωή σου, αλλά οι άλλοι σε ανέχθηκαν.
Αν υπήρξες αυστηρός πολύ κάποτε θα μετανοήσεις. Αν έκρινες με επιείκεια δεν θα μεταμεληθείς ποτέ. Να βρίσκεις πάντοτε την δύναμη να συγχωρείς εκείνον που σε αδίκησε.
Αγάπα κάθε πνοή, κάθε συνείδηση υπανθρώπινη, ανθρώπινη και
υπερανθρώπινη για να αισθανθείς και συ τις περιπτύξεις και την θέρμη της
παγκόσμιας αγάπης.
Για να γίνεις ελεύθερος, να αναγνωρίζεις και στον άλλο το δικαίωμα να γίνει και αυτός ελεύθερος.
Βοήθησε πάντοτε να απολαύσουν και οι άλλοι την οικονομική, την κοινωνική και την πνευματική ελευθερία και να μπουν στην τροχιά του Φυσικού Νόμου και στον κύκλο της παγκόσμιας αρμονίας.
Να είσαι δίκαιος, δηλαδή αναγνώριζε και σεβάσου τα δικαιώματα που έχει κάθε ύπαρξη, η οποία είδε το Φως του Ηλίου για να απολαμβάνει την ζωή, να προοδεύει και να εξελίσσεται πνευματικά. Η λέξη δικαιοσύνη είναι συνώνυμη με την λέξη αναγνώριση.
Ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να δώσει τίποτε στον όμοιό του.
Η Φύση είναι εκείνη που δίνει στον άνθρωπο τον οργανισμό και τις αισθησιακές και πνευματικές ικανότητες με τις οποίες δικαιούται να παίρνει από τους κόλπους της ό,τι του είναι αναγκαίο για την ύπαρξη, την πρόοδο και την ευδαιμονία του.
Η Φύση διαθέτει αφειδώς όλους τους παράγοντες της ζωής για όλους.
Ο άνθρωπος στηριζόμενος στην δύναμη του ισχυρότερου αφαιρεί τα μέσα και στερεί τον όμοιό του από όλα εκείνα που θα του εξασφάλιζαν άνετη ζωή, εύκολη παιδεία και χωρίς εμπόδια πρόοδο. Να είσαι δίκαιος.
Να πιστεύεις ότι όλοι, σαν τέκνα της ίδιας μάνας έχουμε τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες υποχρεώσεις απέναντι στο σύνολο.
Να είσαι δίκαιος και να αναγνωρίζεις σε κάθε άνθρωπο ό,τι ανήκει σ' αυτόν από την μητέρα Φύση.
Κάθε ύπαρξη δικαιούται να έχει στην διάθεσή της όλα τα μέσα της προόδου
και της παιδείας για να μάθει και αυτή την αλήθεια και να αποκτήσει την κοινωνική και πνευματική ελευθερία.
Κάνε ότι μπορείς για να ανανήψει ο αδελφός σου άνθρωπος.
Δώσε του χέρι βοηθείας για να βγει από το βούρκο της κατωτερότητας.
Μην προκαλείς, μην υποτιμάς κανένα, πάντα να είσαι ανεκτικός. Κτύπα τις
ανθρώπινες αδυναμίες, στιγμάτιζε το πάθος, καυτηρίαζε την αμαρτία αλλά ποτέ μην θίγεις την αξιοπρέπεια του αμαρτήσαντος.
Μην πληγώνεις, μην φονεύσεις ποτέ τον αδελφό σου άνθρωπο, έστω και αν είναι αμαρτωλός. Δεν ξέρεις και συ κι εγώ πόσες φορές στην πορεία της ψυχής μας κατά τις αλλεπάλληλες ενσαρκώσεις μας δεν υπήρξαμε εγκληματίες, κακούργοι, αμαρτωλοί. Όμως η στοργή των
δυνάμεων της Φύσεως, το φως του Ηλίου και οι φροντίδες των ανωτέρων
συνειδήσεων μας βοήθησαν με τις δοκιμασίες και τον πόνο να μάθουμε και να
ακολουθούμε το καλό και το πρέπον»
.
Ο Νάγος ποτέ σε κανέναν, έστω και αν του το ζητούσε, δεν του υπεδείκνυε την πλάνη του, δεν του έλεγε το ελάττωμά του, το σφάλμα του. Είναι ένα σημείο που φανερώνεται μεγαλόπρεπη η ευγένεια και η πραγματική λεπτότητα μιας ανώτερης υπάρξεως. Τούτο το δικαιολογούσε ως έξης :

«Εάν σου πω τα σφάλματά σου, θα φανώ ανώτερός σου και συ θα
αισθανθείς ένα αίσθημα κατωτερότητας απέναντί μου, πράγμα που δεν το θέλω ... Θέλω να είμαι ίσος προς ίσον. Η άξια έγκειται εις τούτο : Μόνος του ο άνθρωπος πρέπει να αναγνώρισει το σφάλμα του και να το επανορθώσει διά του αυτοελέγχου και του θεληματικού του. Βέβαια, σε βοηθώ και σε ποδηγετώ με προσοχή διαφοροτρόπως, χωρίς
ποτέ να σε κατεβάσω από την βαθμίδα της αδελφικής ισοτιμίας».

Το σύνολο των εκδηλωμένων ουσιών, των μορφών και των συνειδήσεων διέπεται από νόμους που βοηθούν στην εξέλιξη και την τελειοποίηση.
Οι νόμοι τούτοι βοηθούν την εκπνευμάτωση πάσης μορφής και την εις το άπειρον ατέρμονα εξέλιξη τους.
Τους νόμους τούτους πρέπει να γνωρίσει ο άνθρωπος για να γίνει σοφός και να προσαρμόσει όλες του τις εκδηλώσεις, σύμφωνα με αυτούς για να γίνει ενάρετος.
Ο ενάρετος και ο σοφός βοηθείται και γίνεται συνεργάτης των ανώτερων αυτού συνειδήσεων, οι οποίες συνέστησαν την θεία πνευματική ιεραρχία στην κορυφή της οποίας βρίσκεται Υπέρθεος Άρχων, χειριστής των φυσικών και των πνευματικών Νόμων. Τούτον, σ' ένα δημοσίευμά του στους Καιρούς του Κανελλίδη, τον αποκαλεί Κάτοικο του Σύμπαντος, διευθετούντα και εποπτεύοντα την τάξη του Παντός.

«Ο λατρεύων το Παν, λατρεύει και το μέρος. Εάν ο λατρεύων μόνον μίαν προσωπικότητα όσον ισχυρά και αγαθή και αν είναι αύτη, υποτιμά το σύνολον».

«Τον ενάρετο και τον σοφό, ενισχύουν οι δυνάμεις της Φύσεως για να μπορεί να εναρμονίζεται προς τους Νόμους της.
Όσους ποθούν και θηρεύουν την αλήθεια, η αλήθεια τους ποδηγετεί και τους φωτίζει. Ο Ουρανός τους εμπνέει και τους οδηγεί για να βρουν τον δρόμο που άγει στην αληθινή πραγματικότητα».

Ας δούμε φίλοι μου ποιο είναι το πραγματικό Νόημα της Ζωής.

Φανταστείτε τρία πηγάδια. Από το πρωτο πίνει όλος κόσμος τα παιδιά του και τα ζώα.
Από το δεύτερο πίνουν οι φιλόσοφοι τα παιδιά τους και όλα τα συστήματα και οι θεωρίες των ανθρώπων.
Από το τρίτο πηγάδι όμως πίνουν μόνο οι υιοί και οι θυγατέρες του Θεού και τα παιδιά τους.
Από αυτό το τρίτο θα θέλατε να πίνετε κι εσείς;
Τότε οφείλετε να αποδεχθείτε τον Άρχοντα της Ειρήνης.

Να μάθεις άνθρωπε, ο κάθε ένας ξεχωριστά, ότι αυτός που είσαι σήμερα όπως είσαι δεν αρέσεις στον ΑΡΧΟΝΤΑ Της ΕΙΡΗΝΗΣ τον Χριστό.

Σπούδασε ότι ο Ουρανός είναι το σπίτι Του και η γη υποπόδιο των Ποδών Του.

Αν θες να πατήσεις τις Αυλές Του και να πιεις από τα Ζωντανά Νερά, χρωστάς να έρθεις με το κεφαλάκι σου στα χέρια.
Αλαζόνες και επηρμένους δεν τους δέχεται!

Ακόμα κι αν κάποιος θεωρεί τον εαυτό του ένα σπάνιο βιολί Στραντιβάριους ακόμα κι αν πουληθεί αυτό το βιολί 3,6 εκατομμύρια δολάρια δεν θα είναι ποτέ ένα Θεϊκό Βιολί αλλά ένα χωμάτινο.

Αυτός δεν μπόρεσε να δει σφαιρικά το θέμα:
<<Πως να πολιτεύεται με το Ψυχικό του Σώμα το οποίο όφειλε να εξελιχθεί σε Πνευματικό!>>

Tο πλάσμα του Θεού στις μέρες μας δεν συνέλαβε το πρώτο και σπουδαιότερο των μαθημάτων!

Κανένας δεν του ψιθύρισε να μάθει να θεωρεί: <<Αλλήλους υπερέχοντες>> και ότι ΜOΝΟ αυτοί, οι άλλοι, θα του πουν:

<< Έλα βγες πρώτα από την ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ! Αλλιώς, δεν μπορείς να πας παραπέρα αδιέξοδο!

Πολιτεύεσαι με το διαλεκτικό σου σώμα κάνεις μια διαλεκτική συζήτηση που σ’ αυτές τις ημέρες της μεγάλης ανατροπής,
εσύ κινούμενος έτσι ΜΑΤΑΙΩΝΕΣΑΙ!

ΓΙΑΤΊ; ΔΙΟΤΙ ΕιΝΑΙ ΜΟΙΡΑΙΟ ΣΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΉ ΕΠΟΧΉ ΠΟΥ ΕΙΣΕΡΧΕΤΑΙ Η ΑΝΘΡΩΠΌΤΗΤΑ, Η ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ ΘΑ ΣΒΗΣΕΙ!!!

ΝΑΙ, ΑΥΤΟ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΟΠΩς ΤΟ ΛΕΩ.

Η ανθρωπότητα εισέρχεται στην περίοδο της Μαθητείας αρχίζει να Ευαγγελίζεται Τον Ζώντα Κύριο, την Αλήθεια, να θέλει να βγει από το ψέμα των αποδιοπομπαίων τράγων, η Απελευθέρωση Έφθασε!

Δεν μπορεί να το συλλάβει αυτό ο σημερινός άνθρωπος είναι πολύ ψιλά γράμματα αυτά!
είναι πολλά χρόνια βουτηγμένος μέσα στην απείθεια!

Η ανθρωπότητα θέλει Φως, να Μαθητεύσει να Ευαγγελισθεί, ίσως περάσουν λίγα χρόνια ακόμα στο σκοτάδι αυτό
όμως βρισκόμαστε στο λίγο πριν χαράξει,στην πιο σκοτεινή ώρα τώρα παρουσιάζονται οι πλανώντες και οι πλανώμενοί!

Γιατί; Δεν θέλησαν να πάνε από την πόρτα στην αυλή των προβάτων προτίμησαν να πηδάνε αλλαχόθεν,
Δεν γνώριζαν όμως ότι έτσι έγιναν κλέφτες και ληστές και κάποιοι λόγιοι γραμματείς τρομάζουν και σήμερα η Φωνή αυτή τους ξυπνά!

<< Εγώ για κρίσιν ήλθα στο κόσμο τούτο για να βλεπουν οι μη βλέποντες και να γίνουν τυφλοί οι βλέποντες!>>
Από ποιους είσαι ; Από τους βλέποντες οι από τους τυφλούς;

Κάποιοι λένε και σήμερα; << Μήπως και εμείς είμαστε τυφλοί;>>

Ο Χριστός και σήμερα τους λέει:

<<Αν είσθε τυφλοί Δεν θα είχατε αμαρτία τώρα όμως λέτε βλέπουμε, και η αμαρτία σας λοιπόν μένει!

Μόνο όποιος έρχεται από τη θύρα είναι ο ποιμήν των προβάτων μόνο Αυτού τη Φωνή ακούν τα πρόβατα!

Ξένον δεν θα ακολουθήσουν αλλά θα φύγουν από αυτόν διότι δεν γνωρίζουν τη φωνή του!

ΕΙΝΑΙ ΠΈΡΑ ΓΙΑ ΠΈΡΑ ΑΛΗΘΙΝΌ!

<<ΕΝ ΤΗ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙ ΚΑΙ ΤΗ ΗΣΥΧIΑ ΘΕΛΕΙ ΕΙΣΘΕ Η ΔΥΝΑΜΗ ΣΑΣ!!!>>

ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΌ ΝΟΗΜΑ αυτής της Ζωής, το απόσταγμα είναι, ότι δεν θα ανακαλύψεις τίποτα άνθρωπε μου!

Γιατί τα ζωντανά νερά τα πίνουν μόνο αυτοί στο τρίτο πηγάδι.

Σ' Αυτούς μόνο Αποκαλύπτονται

ΓΙΑΤΊ ΖΩΝΤΑΝΟΙ ΕΧΟΥΝ ΠΕΘΑΝΕΙ, αυτοί πέθαναν ως προς τον εαυτό τους, ως προς το εγώ τους και ως προς τον κόσμο!

ΔΕΝ ΖΟΥΝ ΑΥΤΟΙ,

ΖΕΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ!!! ΚΙ ΑΥΤΟΣ ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ!

quote:

---

Κ αν υπαρχει κ αληθευει οτι
μας δημιουργησε ο θεος,τοτε ειμαστε πιονια παιχνιδιου κακου(δεν θελω ουτε
να το γραφω το ονομα του) κ του θεου για το πιος θα νικησει στη μαχη
πιος θα εχει της περισσοτερες ψυχες η οτι ο θεος μας
δημηουργισε για να μην νοιωθει μονος.∩_∩

---

Dr Jekyll Mr Hyde; Θυμάσαι τον ανέντιμο οικονόμο;

Έμαθε γι αυτές τις ανέντιμες πράξεις του
ο "αφέντης," και σαν αντίδραση τον "παίνεσε"! Θυμάσαι,τι έκανε; τα 100 δοχεία λάδι έγιναν 50! κλπ...
Και ποιους δεν αναστάτωσε αυτή η συμπεριφορά του "αφέντη", αυτό ήταν αίνιγμα τυλιγμένο σ' ένα γρίφο.
Δες την απλότητα της ερμηνείας τώρα.
Η φαινομενικά δυσνόητη αντίδραση του αφέντη έχει για το ανθρώπινο είδος την σπουδαιότητα ενός κοσμικού γεγονότος, περνάνε το κατώφλι εξελίσσονται οι άνθρωποι, βιώνουν τη μετάβαση την ψυχολογική εξέλιξη, ότι δηλαδή ήταν για τη φυσική του εξέλιξη, η μετάβαση στην όρθια στάση ή η εξαφάνιση της προγονικής του ουράς. Ο άνθρωπος μετά τον άνθρωπο σηματοδοτεί την αφετηρία εκείνης της εξόδου που θα βγάλει το είδος από τη ζωολογική του κατάσταση!..
<< Ανακαλύπτει την πρόδραση, την διαχείριση της στιγμής και τη μετατροπή του αδικήματος σε πλεονέκτημα και κάθε εξύβριση σε προωθητική δύναμη για το ταξίδι του.. Και μετά θάβει το χάρτη αυτού του θησαυρού στη μικρή ιστορία του ανέντιμου οικονόμου, με ανεξιχνίαστη βαθύτητα! Νιώσε την αδικία στα σωθικά σου..! Εκεί είναι το πεδίο μάχης! Εκεί αποφασίζεται η Νίκη!..Το μυστικό είναι να νικήσεις πριν ακόμα πολεμήσεις! Το παίνεμα του ανέντιμου διαχειριστή είναι το βρεφικό κλάμα μιας ανθρωπότητας που έχει θεραπευθεί από κάθε εσωτερική πληγή! "που συγχωρέθηκε μέσα της"! Που νικάει χωρίς πλέον να χρειάζεται να πολεμήσει!...Χωρίς να χρειάζεται πλέον την ευεργετική, τρομερή παρέμβαση του κάθε ενός που παρουσιάζεται ανταγωνιστικός!...>>.

Κάποτε ένας ώριμος, Άνθρωπος, στο τέλος του μεγαλειώδους θεάματος της ζωής του, αντί να ευχαριστήσει όσους του πρόσφεραν φιλία και αγάπη, ευχαρίστησε με κατάνυξη όλους όσους τον τυράννησαν τον αδίκησαν τον εμπόδισαν...!

'' Σήμερα θα ήθελα να σταθώ στο θέμα της εργασίας που μπορείτε να κάνετε με την σκέψη. Ξέρω καλά ότι οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν βάλει στην άκρη αυτή την δραστηριότητα, δεν εξασκούνται στην αυτοσυγκέντρωση, στο διαλογισμό, αυτά τα βρίσκουν άχρηστα. Γιατί να χάνουν τον καιρό που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν πολύ καλύτερα σε ασχολίες πολύ πιο σημαντικές; Οι άνθρωποι έχουν συνηθίσει τόσο πολύ να εργάζονται στην επιφάνεια των πραγμάτων, που τώρα είναι δύσκολο να τους οδηγήσει κανείς προς μια άλλη αντίληψη. Δεν υποψιάζονται ότι στην εργασία της σκέψης βρίσκονται ανήκουστες δυνατότητες που καμιά άλλη δραστηριότητα δεν θα μπορέσει ποτέ να τους προμηθεύσει.

Ας πάρουμε μερικές εικόνες. Όταν βγάζουν από το μετάλλευμα το σίδηρο ή το χαλκό χρειάζονται τόνοι και τόνοι από αυτό το μετάλλευμα για να βγει μια σχετική ποσότητα μετάλλου. Το υπόλοιπο είναι περίβλημα, είναι χώμα για πέταμα. Το ίδιο και όταν θέλουμε να έχουμε λίγα λίτρα απόσταγμα από τριαντάφυλλα, χρειάζονται βαγόνια με πέταλα. Να όμως που ένα λίτρο από αυτό το απόσταγμα τριαντάφυλλου κοστίζει μια περιουσία, τόσο πολύτιμο είναι. Όλες οι εργασίες των ανθρώπων, συνίστανται, κατά κάποιο τρόπο, στο να μετακινούν τόνους ολόκληρους άχρηστου σώματος, ορυκτού περιβλήματος, ευτελούς ύλης, ενώ η εργασία της σκέψης επιτρέπει να βγάλει κανείς από αυτή την πεμπτουσία της. Αν δεν ξέρετε πώς να εργάζεστε με την σκέψη για να συγκεντρώνεστε, να ελέγχεστε, να αυτοκυριαρχείστε, να προσανατολίζετε τις ενέργειές σας και να τις κατευθύνεται προς τις ανώτερες περιοχές, όλα όσα μπορείτε να κερδίσετε θα μοιάζουν με βαγόνια με μετάλλευμα που θα σας γεμίζει το χώρο και θα σας ενοχλεί και που δεν θα μπορείτε να κάνετε τίποτα με αυτό εφόσον δεν θα έχετε μάθει να εξάγετε την πεμπτουσία του.

Αν οι Μύστες κάνουν τόσες εργασίες είναι ακριβώς για να αποκτούν την πεμπτουσία. Αυτή η πεμπτουσία είναι κάτι το αβαρές που δίνει στα πράγματα γεύση και νόημα. Ακόμα και αν παραδεχθούμε ότι κατέχετε όλα τα πλούτη της γης, αν δεν έχετε αυτήν την πεμπτουσία η οποία βρίσκεται στο νοητικό επίπεδο, θα αισθάνεστε φτωχός, κενός, ανήσυχος, ανικανοποίητος. Διότι δεν είναι η ποσότητα της ύλης που δίνει νόημα στην ζωή, αλλά η ποιότητά της, η πεμπτουσία της. Δυστυχώς, όλες οι ανθρώπινες δραστηριότητες συνίστανται στο να σπάνε πέτρες, να συσσωρεύουν μετάλλευμα, συμβολικά μιλώντας, χωρίς να καταφέρνουν να βγάλουν από αυτές την πεμπτουσία τους, διότι, για να την βγάλουν, χρειάζεται μια άλλη δραστηριότητα.

Οι άνθρωποι εργάζονται, κερδίζουν χρήματα, όμως ό,τι κι αν κάνουν, παραπονιούνται ότι κάτι τους λείπει. Αυτό που τους λείπει είναι ακριβώς αυτή η πεμπτουσία, αυτό το απειροελάχιστο πράγμα που δίνει νόημα στην ζωή. Ρίχνονται μόνο στην ποσότητα ενώ η πεμπτουσία υπονοεί την ποιότητα. Όλοι τώρα προσανατολίζονται προς την ποσότητα: την παραγωγή, την κατανάλωση, χωρίς να τους απασχολεί η ποιότητα. Η ποσότητα είναι ο φυσικός κόσμος, οι πέτρες, το χώμα. Η ποιότητα είναι ο πνευματικός κόσμος, ο θείος κόσμος.

Μόνο οι Μυσταγωγικές Σχολές μαθαίνουν στους μαθητές τους ν' αναζητούν την πεμπτουσία. Μια Σχολή Μύησης είναι σαν ένα εργοστάσιο απόσταξης. Και τι αποστάζεται εκεί; Όλα όσα έχει ζήσει ο άνθρωπος, όλα όσα έχει συσσωρεύσει σαν σκέψεις, σαν συναισθήματα, σαν αισθήσεις, όλες τις εμπειρίες που είχε, ακόμα και όλες του τις κουταμάρες, και όλους του τους πόνους. Σε μια Σχολή Μύησης, ο μαθητής μαθαίνει πώς να εξάγει την πεμπτουσία της ύπαρξής του, δηλαδή να παίρνει από αυτή μαθήματα, σοφία, να μαθαίνει πως ενεργούν οι νόμοι και γιατί στον τάδε τομέα μπόρεσε να πετύχει ενώ στον άλλο είχε παρά μόνο αποτυχίες.

Ένα Μύστης είναι ένα ον το οποίο κατόρθωσε να αποκτήσει την πεμπτουσία της ίδιας του της ζωής. Είναι σαν ένα μικροσκοπικό μπουκάλι από το οποίο όμως αναδύεται ένα ανεξάντλητο άρωμα. Όταν ένας Μύστης έχει βρει την πεμπτουσία της ζωής του, της ύπαρξής του, έχει βρει ό,τι πιο πολύτιμο και πιο αγνό υπάρχει: την πεμπτουσία ολόκληρης της δημιουργίας που είναι ο Θεός. Η πεμπτουσία είναι ό,τι πιο τέλειο μπορούμε να βρούμε μέσα σε ό,τι υπάρχει. Είναι ένα άρωμα, είναι κάτι το πολύτιμο, που διαχέεται γύρω, που ακτινοβολεί ανεξάντλητα. Ένα και μόνο γραμμάριο από αυτή την πολύτιμη ύλη μπορεί να κάνει να διαφεύγουν μόρια και μόρια προς το σύμπαν χωρίς εκείνη να ελαττώνεται. Η πεμπτουσία του ανθρώπου είναι το πνεύμα του.

Οι επιστήμονες είναι έκθαμβοι μπροστά σε όσα ανακαλύπτουν, ποτέ όμως δεν μένουν έκθαμβοι με τον ίδιο τον εαυτό τους ...;κι όμως έχουν μια πεμπτουσία πολυτιμότερη απ' ότι ένα κομμάτι ουρανίου ή πλουτωνίου! Ο άνθρωπος πρέπει να εκπλήσσεται πρώτα και να θαυμάζει τον ίδιο του τον εαυτό γνωρίζοντας ότι είναι εδώ και πάρα πολύ καιρό πλουτώνιο ή ράδιο, ένα στοιχείο ανεκτίμητο που ακτινοβολεί εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια και που θα ακτινοβολεί ακόμα για εκατομμύρια χρόνια! Είναι κρίμα, πάντοτε ο εξωτερικός κόσμος είναι αυτός που προσελκύει τους ανθρώπους: είναι σαν τα παιδιά που δεν έχουν συνείδηση του εσωτερικού κόσμου και που εξερευνούν συνέχεια τον χώρο γύρω τους.

Αν ο άνθρωπος εγκαταλείψει την εργασία της σκέψης που είναι η μόνη ικανή να βάλει σε τάξη και να προσανατολίσει την ζωή του, κατεβαίνει λίγο λίγο μέχρι την Κόλαση, διότι και η Κόλαση βρίσκεται μέσα του. Ο άνθρωπος περιέχει την Κόλαση και τον Ουρανό και από αυτόν εξαρτάται να πάει προς το ένα ή το άλλο. Τις πιο πολλές φορές, όμως, επειδή θέλει να είναι ελεύθερος, ανεξάρτητος, επειδή θέλει να ' ζει την ζωή του', ο άνθρωπος κατευθύνεται προς την Κόλαση, προς την αταξία και το χάος. Μην αφήνεστε, λοιπόν, να σας επηρεάζουν όλοι οι αμαθείς που θέλουν να σας απομακρύνουν από την πνευματική ζωή πείθοντάς σας ότι έτσι θα είστε ευτυχισμένοι. Αυτό είναι αδύνατον! Να ακούτε περισσότερο τους Μύστες που σας συμβουλεύουν να προσεύχεστε και αν διαλογίζεστε κάθε μέρα. Φυσικά, πρέπει να συνεχίσετε να εργάζεστε μέσα στον κόσμο, να ασκείτε το επάγγελμά σας, να κερδίζετε χρήματα, όμως μην απορρίπτετε εντελώς το μόνο μέσο που μπορεί να σας οδηγήσει προς μια ζωή πιο γεμάτη από νόημα και πιο πλούσια.

Διαπιστώνω συνεχώς ότι οι άνθρωποι εργάζονται εναντίον του ίδιου τους του συμφέροντος: έχουν αφαιρέσει ό,τι είναι ουσιώδες και που θα μπορούσε να τους οδηγήσει προς μια υπέροχη ζωή δίνοντάς τους την γνώση και την αυτοκυριαρχία, δηλαδή την εργασία της σκέψης. Ο άνθρωπος πρέπει να αρχίζει να εργάζεται προς αυτή την κατεύθυνση πολύ νέος, με υπομονή και επιμονή, διότι είναι με αυτόν τον τρόπο που αποκτάει κανείς μεγάλα αποτελέσματα.

Όταν σκάβουν τα έγκατα της γης, βγάζουν χιλιάδες τόνους πέτρας και χώματος: αυτό είναι το ευκολότερο. Το πιο δύσκολο είναι να εξορύξουν από αυτά αυτό που περιέχουν. Η εργασία της σκέψης είναι εξίσου δύσκολη. Οι περισσότεροι άνθρωποι φαντάζονται ότι οι διαλογισμοί τους θα αποδώσουν αμέσως και επειδή δεν βλέπουν άμεσα αποτελέσματα, εγκαταλείπουν. Μα γιατί βιάζονται τόσο πολύ; Χρειάζεται χρόνος για να εξορυχτεί το πολυτιμότερο, πολύς χρόνος. Καταλάβετέ με, λοιπόν, καλά: από τη στιγμή που αρχίσατε αυτή την εργασία δεν πρέπει πια να σταματήσετε, αλλά κάθε μέρα να αφιερώνετε στο διαλογισμό τουλάχιστον λίγα λεπτά ...;μία ώρα ή ακόμα και δύο, αν μπορείτε. Στην πραγματικότητα, θα έπρεπε να μπορούσατε να αφιερώνατε ολόκληρες ημέρες. Τα λίγα λεπτά είναι πολύ λίγο. Ποια πεμπτουσία μπορεί κανείς να βγάλει μέσα σε λίγα μόνο λεπτά;

Κοιτάξτε όλες αυτές τις φτωχές, τις ερημικές μάλιστα χώρες, όπου ανακαλύφθηκαν φανταστικά υπόγεια πλούτη: πετρέλαιο, φυσικά αέρια, χρυσάφι, διαμάντια ...;Με τον ίδιο τρόπο, αν ο άνθρωπος, ο πιο απόκληρος, ο πιο δυστυχισμένος, μπορέσει να καταλάβει αυτές τις αλήθειες και αν αρχίσει ν' αναλαμβάνει στη ζωή του αυτή τη διαδικασία επιλογής, διύλισης, από τις αποτυχίες, τις δυστυχίες και τις ανοησίες του θα βγάλει μια πεμπτουσία, δηλαδή μια σοφία: θ' ανακαλύψει νόμους, θα καταλάβει τα σχέδια της Θείας Πρόνοιας και θα βρει το δρόμο του για το μέλλον.

Πιστέψτε με, λοιπόν, αν κατορθώσετε να εξάγετε την πεμπτουσία της ζωής σας, θα μπορέσετε να γίνετε πολύτιμοι, τόσο πολύτιμοι! Σαν την πιο φτωχή χώρα που κάποια μέρα ανακαλύπτει ένα αδαμαντωρυχείο και που πλουτίζει χάρη στο υπέδαφός της που είναι γεμάτο με τόσους πολύτιμους λίθους. Ακόμα και αν είστε ο πιο εγκαταλειμμένος , ο πιο καταφρονημένος, μπορείτε να γίνετε δισεκατομμυριούχος βασιλιάς αυτής ή εκείνης της αρετής, σοφίας ή προτερήματος.

Η σκέψη είναι το πιο αποτελεσματικό μέσο που υπάρχει για να ζει ο άνθρωπος την θεία ζωή, με την προϋπόθεση όμως, φυσικά, να μη συγκεντρώνεται παρά πάνω σε καλά πράγματα. Διότι, όλοι οι άνθρωποι σκέφτονται, αλλά πως; Πλησιάζουν ένα σωρό κοπριάς, αρχίζουν να τον ανακατεύουν και από κει βγαίνει μια εμετική μυρωδιά. Έτσι σκέφτονται οι άνθρωποι τις περισσότερες φορές: ανακατεύουν εσωτερικά την κοπριά και βρωμάει! Όλοι σκέφτονται, δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην σκέφτεται. Ακόμα και όταν δεν συγκεντρώνονται, πάντοτε σκέφτονται, μόνο που σκέφτονται άσχημα. Δε λέω ότι τα όντα πρέπει να καταβάλλουν την προσπάθεια να σκέφτονται, όχι, ήδη σκέφτονται, διότι η σκέψη υπάρχει πριν από καθετί και προεδρεύει σε οτιδήποτε. Ακόμα κι οι τεμπέληδες σκέφτονται, αλλά η σκέψη τους αιωρείται σαν ένα φύλλο στον άνεμο. Άλλοι σκέφτονται πώς να εξαπατήσουν, πώς να κλέψουν, να ληστέψουν, να σκοτώσουν, εκεί σίγουρα ης σκέψη τους δουλεύει, όμως το σκέπτεσθαι δεν είναι αληθινά αυτό.

Για να σκεφθεί κάποιος αληθινά, πρέπει πρώτα να ξέρει τι να σκεφθεί και πώς να σκεφθεί. Όταν μιλάω για τη σκέψη, μιλάω για ένα εργαλείο το οποίο πρέπει να χρησιμοποιούμε για να πλησιάζουμε το θείο κόσμο: έναν κόσμο φωτός, σιγουριάς, ειρήνης. Αν η σκέψη δεν μας φέρνει κοντά στο θείο κόσμο, θα μας φέρει κοντά στην Κόλαση. Στην πραγματικότητα, η σκέψη είναι συνδεδεμένη το ίδιο καλά με το ένα όσο και με το άλλο, γι' αυτό πρέπει να εξασκείστε να την αποσπάτε απ' όλες τις κατώτερες δυνάμεις στις οποίες είναι υποδουλωμένη, για να της δίνετε μια ουράνια κατεύθυνση. Διαφορετικά, ζείτε στην Κόλαση κι εκεί, ακόμα κι αν έχετε επιτυχίες, κι αν σας προσκαλούν στις πιο μεγαλοπρεπείς δεξιώσεις όπου οι μεγαλύτερες προσωπικότητες έρχονται να σας συγχαρούν, στην πραγματικότητα βρίσκεστε στην Κόλαση. Ενώ, αν ξέρετε πώς να προσανατολίζετε την σκέψη σας προς το θείο κόσμο, ακόμα κι αν βρίσκεστε μόνο σας σε κάποια γωνιά, θα αισθάνεστε ένα παραλήρημα χαράς, ο ουρανός και η γη θα βρίσκονται μέσα σας, θα σας ανήκουν. Βέβαια, όποιος σας βλέπει θα μπορεί να πει: 'Είναι στ' αλήθεια τρελός, αυτός χαίρεται, αλλά κανείς δεν ξέρει γιατί'. Αλλά τι σας νοιάζει τι λένε οι άλλοι; ...;

Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε για να μπορεί να δονείται σε αντήχηση, σε συμφωνία ή με τον Ουρανό ή με την Κόλαση. Ο Θεός δεν τον περιόρισε. Κι όταν υπάρχουν άνθρωποι που μου λένε ' Αν υπήρχε Θεός θα όφειλε να εμποδίζει τους ανθρώπους από το να εγκληματούν', τους απαντώ ότι είναι αδαείς, διότι, ακριβώς, το μεγαλείο του Θεού είναι ότι έδωσε στους ανθρώπους την ελευθερία να γίνουν κακοποιοί. Αν τους είχε εμποδίσει, θα ήταν όλοι ρομπότ, αυτόματες συσκευές. Ποιο θα ήταν το μεγαλείο του Θεού αν δεν είχαμε καμιά ελευθερία; Όλοι θα τραγουδούσαν το ίδιο ακριβώς τραγούδι και δεν θα ήταν ενδιαφέρον. Γι' αυτό ο Θεός είπε : ' Θα είναι τόσο βαρετό αν οι άνθρωποι κάνουν όλοι τους και πάντα το ίδιο πράγμα. Ας τους κάνουμε λίγο ελεύθερους'. Και τώρα παρακολουθεί την παράσταση ...; Ναι, σαν το θέατρο ...;

Φυσικά θα μου διαμαρτυρηθείτε : ' Μα εσείς αντιφάσκετε, πάρα πολλές φορές μας έχετε πει ότι ο Θεός ούτε καν που κοιτάζει τι κάνουν οι άνθρωποι'. Ασφαλώς δεν τους κοιτάζει : ξέρει από πριν για το τι είναι ικανοί, γιατί λοιπόν να τους κοιτάζει; Ξέρει τόσο καλά τι μπορεί να βγει από αυτούς, που δεν εκπλήσσεται καθόλου. Το Θεό δεν μπορεί κανείς ποτέ να τον ξαφνιάσει. Ξέρει από πριν τι μπορεί να συμβεί. Γι' αυτό πήρε τα πράγματά Του και πήγε πολύ ψηλά όπου ασχολείται με άλλες δεξιώσεις και αφήνει τους ανθρώπους ελεύθερους να σπάνε τα μούτρα τους.

Λοιπόν, ας βάλουμε κατά μέρος αυτό το θέμα για σήμερα. Αυτό που ήθελα να σας κάνω κυρίως να καταλάβετε, είναι η σημασία αυτής της συνήθειας, δηλαδή το να μην αφήνετε ποτέ να περνάει έστω και μια μέρα χωρίς να συγκεντρωθείτε σε ανώτερα θέματα, διότι έτσι βάζετε σε κίνηση δυνάμεις μιας ανώτερης τάξης, επικοινωνείτε με τις πιο αγνές περιοχές από τις οποίες έλκετε βοήθεια, υποστήριξη. Θα πείτε: ' μα είναι τόσο μεγάλα τα πλεονεκτήματα;' Είναι τεράστια Πρώτ' απ' όλα, βελτιώνεται η υγεία σας, διότι σταματάτε να χάνετε τόσες πολλές ενέργειες σε εσωτερικές και εξωτερικές μάχες. Στη συνέχεια, καθαρίζεστε από τα βρώμικα στοιχεία και πλουτίζεται με νέα, πιο πνευματικά. Τέλος, είστε όλο και περισσότερο γνωστοί στις οντότητες που κατοικούν στα ανώτερα επίπεδα, διότι συνεχώς προβάλλετε φωτεινές δέσμες τέτοιας έντασης που αυτές οι οντότητες αρχίζουν να αντιλαμβάνονται και να διακρίνουν, ανάμεσα στα σκοτάδια της γης, αυτό το ον που εκπέμπει φωτεινά σήματα και είναι υποχρεωμένες να ενδιαφερθούν γι' αυτό.

Συνηθίστε σ' αυτή την πρακτική του διαλογισμού, είναι εξαιρετικά σημαντικό. Βέβαια, δε σας συνιστώ να ζείτε σαν τους γιόγκι που διαλογίζονται όλη την ημέρα. Αλλά και το να διακόψετε όλους τους συνδέσμους με τον Ουρανό για να κερδίσετε μόνο χρήματα, για τις επιχειρήσεις σας, ούτε αυτό σας το συνιστώ. Βλέπετε, λοιπόν, οι συμβουλές που δίνω είναι οι καλύτερες. Εμπρός, λοιπόν, κερδίζετε χρήματα, γνώσεις και ό,τι άλλο θέλετε, αλλά αφιερώνετε επίσης έναν ορισμένο χρόνο για να κερδίζετε την πεμπτουσία. Διότι, ακόμα κι αν δεχθούμε ότι έχετε στην διάθεσή σας ολόκληρη την γη, αν δεν έχετε αυτή την πεμπτουσία, θα πείτε: 'Τι να τα κάνω όλα αυτά; Νιώθω να με συνθλίβουν!' και θα είστε δυστυχισμένος. Αν δεν έχετε την πεμπτουσία, ακόμα και το να έχετε κατακτήσετε όλη τη γη δεν θα σας εξυπηρετεί σε τίποτα.

Και να θυμάστε ότι αυτή η πεμπτουσία κερδίζεται μόνο με τη σκέψη. Για παράδειγμα, όταν συναντάτε δυσκολίες, όταν είστε δυστυχισμένος, όταν έχετε χάσει ό,τι είχατε, σας μένει η σκέψη. Εργαστείτε, λοιπόν, με αυτή, συγκεντρώστε την, κατευθύνετέ την προς τον Ουρανό για να έρθετε σε επικοινωνία με τις ανώτερες οντότητες, έτσι πάντα θα υπάρχει μια βελτίωση. Με την προσευχή, με το διαλογισμό, μπορεί ο άνθρωπος να ξαναβρεί τα πάντα. Ορισμένοι ήταν τόσο δυστυχισμένοι που ήθελαν να εξαφανιστούν, να αυτοκτονήσουν, όμως προσευχήθηκαν, προσευχήθηκαν, εισήλθαν με την σκέψη τους σ' επικοινωνία με κόσμους τόσο εξαίσιους που κατάλαβαν ότι, στην πραγματικότητα, δεν είχαν χάσει τίποτα, ότι δεν τους είχε συμβεί κανένα κακό. Αισθάνονταν και πάλι πλούσιοι κι ευτυχισμένοι. Αυτό είναι το να διαθέτει κάποιος την πεμπτουσία. ''