- Κάθετη σκέψη - κίνηση, παρόν, γνώθι σ' αυτόν... - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
quote:
Και ουσία, σε μια χώρα που στοχάζεται εδώ και χιλιετηρίδες, δεν θεωρώ τις εντυπώσεις και τα ανέκδοτα από κάποιον δάσκαλο
Πες μου ποια ουσία επιθυμείς και τούτη θα λάβεις.
Deva Parinito
quote:
Άνοιξα τούτο το θέμα, για να σου δείξω πως υπάρχει κι άλλος τρόπος. Η κάθετη κίνηση, η καθετότητα, εκεί που τα αντίθετα συναντιόνται, εκεί που ο πόλεμος γίνεται ένα με την ειρήνη, εκεί που ο αγαπημένος γίνεται ένα με τον μισητό, εκεί που εγώ είμαι εσύ κι εσύ είσαι εγώ, κι όλοι είμαστε ΈΝΑ!
Akoma omws Deva den mas exeis deixei ton allo tropo. Analwnesai sto na antikroueis kai to paramikro sxolio pou gia sena einai isws ligo "enoxlitiko" alla i kaluteri apantisi se afta ta sxolia tha mporouse na dothei mono otan me xeiropiastes apodeixeis, nai me proswpika viwmata (opws egrapsan idi oi summetexontes)mas edeixnes ton allo tropo. Tote tha apoktousan magiki dunami ta logia sou. Ti einai ekeino pou ekane esena na deis tin alitheia, na arxiseis na skeftesai akolouthwntas katheti kinisi? Afto theloume na mathoume
(swkratikos pluthintikos)
Mpika kateftheian sto forum gia na diavasw kati ousiastiko kai anti gia afto diavazoume polla munimata pou einai aplws apantiseis se kriseis allwn... xwris na thelw na upotimisw tous summetexontes
Ekeino pou thelw na pw oti prepei na arxiseis na grafeis xwris na apantas (se sxolia) kai afou to sunolo twn skepsewn sou xediplwthei se afto to forum, tote perimene na deis kai tis antidraseis kai na apantiseis se sxolia
Vevaia egw den eimai edw gia na sou dwsw sumvoules aplws thelw na diavasw kati ousiastiko apo sena giati an sunexiseis etsi tha xasoun kai ta dika sou logia to noima tous kai oso kai na les "eimai edw gia na sas pw tin alitheia" den tha exei kanena antikrusma
Eimaste anthrwpoi kai prepei na deixeis megaluteri katanoisi me mas tou ateleis (entaxei to paradexomai afto to sxolio exei kai kapoia dosi eirwnias), esu pou les oti mporeis na peis tin Alitheia.
Episis uparxei mia logiki anakolouthia (nai isws orizontia) otan les " Εσύ, βρίσκεσαι χαμηλότερα από το επίπεδο που χρειάζεται για να κατανοήσεις έναν Ηράκλειτο, έναν Βούδα, έναν Ιησού." kai apo tin alli les: "εκεί που εγώ είμαι εσύ κι εσύ είσαι εγώ" Mporoun na isxuoun kai ta duo taftoxrona me tin katheti logiki kai pws?
Min apantiseis sto sxolio mou aplws exigise mou ligo gia tin katheti kinisi. Thelw na katalavw, na mathw....
Filika
Elfi
Οι ερωτήσεις σου είναι εύλογες. Δεν οφελεί όμως φίλε μου, δεν χρειάζεται να λύσουμε τούτη την ώρα, το θέμα Osho και τον οργανισμό του. Καλώς ή κακώς, τούτο συνέβει, ανήκει στο παρελθόν.
Μιλάμε για το παρόν, άσε τους νεκρούς μαζί με τους νεκρούς...
Deva Parinito
Πρέπει η θάλασσα να είναι απολύτως ήρεμη, για να δεις τους ομόκεντρους κύκλους που σχηματίζονται στην επιφάνειά της, όταν ρίξεις μια κοτρώνα. Άμα έχει φουρτούνα, τίποτε δεν θα δεις...
Μην χάνεις το θάρρος σου. Σ' ευχαριστώ.
Deva Parinito
Edited by - Deva_Parinito on 31/01/2005 23:12:59
Elfi
Σ' ευχαριστώ και πάλι,
Deva Parinito
Kalo vradu
Elfi
Το παρόν δεν είναι άλλο από το τέκνο του παρελθόντος και γονέας του μέλλοντος.
Ασταμάτητα γεννά τον εαυτό του.Τρείς χρόνοι σε ένα μόνο.
Αυτή είναι μία σκέψη στο κέντρο ή απλά κάθετη κατά την αντίληψη μου.
Και πράγματι,χρειάζεται ήρεμα νερά για να φτάσεις σε αυτή.
Αναμένοντας...
τα πρωινά μου χαμόγελα.)
*Elfi,ακριβώς όπως το έγραψες,σε "...".Είναι ήδη μια απάντηση.
Edited by - ΤΑΟ on 01/02/2005 09:38:22
E??? An einai polu xazo afto pou rwtaw....sugnwmi
Elfi
Όπως το αντιλαμβάνομαι,ναι,υπάρχει ποιοτική διαφορά.Όμως μόνο σε σχέση με την προσωπική μας ανάπτυξη και τις αποχρώσεις που αυτή λαμβάνει, καθώς επίσης και με τη διαχείριση του χρόνου που μας δίνεται,το πλαίσιο αυτό δηλαδή μέσα στο οποίο καλούμαστε να εξελιχθούμε σαν όντα,να βελτιώσουμε τις συνθήκες της ύπαρξης μας καθώς και όσων ακόμα μπορούμε (μήπως αυτός δεν είναι ένας σοβαρός λόγος να βρισκόμαστε εν ζωή;).
-Σχηματικά ίσως να την τοποθετούσαμε στις στροφές μίας ανελισσόμενης σπείρας.
Κάτι τέτοιο βεβαίως σημαίνει ότι είναι απολύτως σχετική και ακολουθώντας τη σκέψη του Ηράκλειτου,είναι ασήμαντη κι εξαφανίζεται μέσα στην αέναη αλλαγή του γίγνεσθαι.
Με έναν τέτοιο συλλογισμό, χρωματίζεται ποιοτικά ο χρόνος για τον καθένα ιδιαίτερα,(ας μην ξεχνάμε όμως ότι η πραγματική αξία του όμως εξακολουθεί να βρίσκεται στην παρούσα στιγμή)ως τη στιγμή που θα επιστρέψει στη μία Αρχή από την οποία προήλθε.
Υπάρχει η περίπτωση η απάντηση μου να μην είναι αρκούντως ικανοποιητική μα έστω,την καλησπέρα μου!
Elfi
Δείτε τα σχήματα 1 και 2. Ο νους δύο κινήσεις μπορεί να κάνει. Είτε να σκεφτεί το παρελθόν, είτε το μέλλον. Το παρών (που στο σχ. 1 είναι το t0) αδυνατεί να το σκεφτεί.
Το παρών (t0) δεν παραμένει στάσιμο, μα διαρκώς κινείται, και αλλάζει από t0, σε t1, t2, t3, tx, συνεχώς, ασταμάτητα, ες αεί.
Το παρών είναι μια λεπτή διαχωριστική γραμμή που χωρίζει το παρελθόν από το μέλλον, τόσο μικρή, σχεδόν ανύπαρκτη, που ο χώρος για να αναπτυχθεί η σκέψη είναι ελάχιστος, σχεδόν μηδενικός. Να θυμάστε πως οι σκέψεις είναι σαν τα αντικείμενα, δεν είναι λεπτοφυής, δεν είναι πνευματικές, καταλαμβάνουν χώρο. Είναι αυτό που έλεγα με τις έννοιες, στο topic για την γνώση. Η γνώση είναι έννοια, αντικείμενο νόησης, σκέψης, καταλαμβάνει και αυτήν τον χώρο της και έχει βάρος. Λέμε «άσε με τώρα, ο νους μου βαραίνει από τις σκέψεις!». Καταλαμβάνει τον χώρο του παρελθόντος και τον χώρο του μέλλοντος αντίστοιχα, όπως φαίνεται στα τεταρτημόρια των σχημάτων. Ο νους βρίσκει άφθονο χώρο στο παρελθόν και στο μέλλον, γι’ αυτό μπορεί να αναπτύξει σκέψη, συλλογισμό, να εργαστεί, να κάνει αυτό για το όποιο είναι φτιαγμένος, να σκέφτεται ! Στο παρών, για δείτε, τι χώρο να βρει, μια κάθετη γραμμή είναι, που να απλωθεί, τι σκέψη να κάνει ?
Όταν ο νους κατευθύνεται σε έναν από τους δύο χώρους, λέμε πως «ταξιδεύει» πάνω στην γραμμή του χρόνου. Πάει μία μπρος και μία πίσω, μια στο παρελθόν, μια στο μέλλον. Έτσι είναι γιατί ότι γνωρίζεις προέρχεται από το παρελθόν σου, το οποίο έχει αποτυπωθεί στο νου σου ως μνήμη. Ότι επιθυμείς, ανήκει μέλλον, γιατί η επιθυμία είναι η τάση που εμφανίζεις να πραγματοποιήσεις κάτι σε εκείνον τον χώρο. Αν η επιθυμία σου έχει πραγματοποιηθεί, είναι κιόλας μνήμη. «Ο χρόνος τρέχει πάει μπροστά κι ο νους ακολουθάει», λέει εύστοχα ο Μανώλης.
Κίνηση σε οριζόντια γραμμή. Να η οριζόντια σκέψη, να η αριστοτελική λογική, δες το σχήμα 3.
Η ανθρωπότητα, έχει προχωρήσει βάση της Αριστοτελικής λογικής, της δυτικής σκέψης που λέμε. Ο Αριστοτέλης θεωρείται ο θεμελιωτής της. Όλοι, και εννοώ, όλοι, ουδείς δεν εξαιρείται από τούτο, όλοι, σκεπτόμαστε, συλλογιζόμαστε, συμπεραίνουμε, βάση της Αριστοτελικής λογικής. Εγώ, εσείς, όλοι ! Για τον Αριστοτέλη, κατά συνέπεια και για όλη την ανθρωπότητα, το Α είναι Α και το Β είναι Β. Μπορείς να πας από το Α στο Β και από το Β στο Α, αλλά ποτέ, το τονίζω αυτό, ποτέ το Α δεν μπορεί να γίνει Β. Ποτέ το Α και το Β δεν μπορούν να γίνουν ένα, να ενωθούν, να φτιάξουν κοινή ενότητα. Από αυτό το σημείο ξεπηδούν όλα τα προβλήματα, όλες οι αντιπαλότητες, όλες οι συγκρούσεις. Είναι πολύ λεπτό σημείο, σκεφτείτε, είμαι Α, είσαι Β, είμαι ένας διαφορετικός κόσμος, είσαι ένας διαφορετικός κόσμος, έχω τον Θεό μου, έχεις τον Θεό σου, έχω την αλήθεια μου, έχεις την αλήθεια σου. Ποτέ η λογική σου, γιατί είναι Αριστοτελική, δεν θα επιτρέψει, ο κόσμος μου να ενωθεί με τον δικό σου, ποτέ δεν θα παραδεχτείς τον Θεό μου, την αλήθεια μου, τις δικές μου κατευθύνσεις, γιατί πολύ απλά, έχεις κι εσύ τις δικές σου.
Προσοχή όμως ! Αν δεν υπήρχε η αριστοτελική λογική, δεν θα υπήρχε ο οριζόντιος άξονά μας, και συνεπώς δεν θα μπορούσαμε να ορίζουμε και κάθετο σ’ αυτόν. Αν δεν υπήρχε ο Αριστοτέλης, ο Ηράκλειτος δεν θα είχε αξία, αλλά και το αντίθετο. Προσέξτε πως συμπληρώνεται ο ένας με τον άλλον, δύο γραμμές, αν λείψει η μία, χάνεται η καθετότητα, χάνεται ο ένας από τους δύο παίχτες, το παιχνίδι δεν έχει συνέχεια, έρχεται η στασιμότητα, έρχεται η παύση, ο θάνατος. Να η διπλή όψη των πραγμάτων, να η αντίφαση, να η σύγκρουση των αντιθέτων, πίσω από τούτη όμως κρύβεται η αρμονία της φύσης.
Γι’ αυτό λέει ο Ηράκλειτος «η κρυμμένη αρμονία είναι καλύτερη από την φανερή.»
Προς το παρών,
Σας χαιρετώ,
Deva Parinito.
Edited by - Deva_Parinito on 05/02/2005 02:15:05
Edited by - Deva_Parinito on 05/02/2005 02:17:10
Edited by - Deva_Parinito on 05/02/2005 02:20:31
Edited by - Deva_Parinito on 05/02/2005 02:21:14
Edited by - Deva_Parinito on 05/02/2005 02:21:58
Edited by - Deva_Parinito on 05/02/2005 02:23:13
Edited by - Deva_Parinito on 05/02/2005 02:32:02
Edited by - Deva_Parinito on 05/02/2005 02:34:35
Deva
Ωστόσο το να τις φανταστούμε είναι μια πολύ καλή άσκηση!)
Δείτε τα σχήματα 1 και 2. Ο νους δύο κινήσεις μπορεί να κάνει. Είτε να σκεφτεί το παρελθόν, είτε το μέλλον. Το παρών (που στο σχ. 1 είναι το t0) αδυνατεί να το σκεφτεί.
Το παρών (t0) δεν παραμένει στάσιμο, μα διαρκώς κινείται, και αλλάζει από t0, σε t1, t2, t3, tx, συνεχώς, ασταμάτητα, ες αεί.
Το παρών είναι μια λεπτή διαχωριστική γραμμή που χωρίζει το παρελθόν από το μέλλον, τόσο μικρή, σχεδόν ανύπαρκτη, που ο χώρος για να αναπτυχθεί η σκέψη είναι ελάχιστος, σχεδόν μηδενικός. Να θυμάστε πως οι σκέψεις είναι σαν τα αντικείμενα, δεν είναι λεπτοφυής, δεν είναι πνευματικές, καταλαμβάνουν χώρο. Είναι αυτό που έλεγα με τις έννοιες, στο topic για την γνώση. Η γνώση είναι έννοια, αντικείμενο νόησης, σκέψης, καταλαμβάνει και αυτήν τον χώρο της και έχει βάρος. Λέμε «άσε με τώρα, ο νους μου βαραίνει από τις σκέψεις!». Καταλαμβάνει τον χώρο του παρελθόντος και τον χώρο του μέλλοντος αντίστοιχα, όπως φαίνεται στα τεταρτημόρια των σχημάτων. Ο νους βρίσκει άφθονο χώρο στο παρελθόν και στο μέλλον, γι’ αυτό μπορεί να αναπτύξει σκέψη, συλλογισμό, να εργαστεί, να κάνει αυτό για το όποιο είναι φτιαγμένος, να σκέφτεται ! Στο παρών, για δείτε, τι χώρο να βρει, μια κάθετη γραμμή είναι, που να απλωθεί, τι σκέψη να κάνει ?
Όταν ο νους κατευθύνεται σε έναν από τους δύο χώρους, λέμε πως «ταξιδεύει» πάνω στην γραμμή του χρόνου. Πάει μία μπρος και μία πίσω, μια στο παρελθόν, μια στο μέλλον. Έτσι είναι γιατί ότι γνωρίζεις προέρχεται από το παρελθόν σου, το οποίο έχει αποτυπωθεί στο νου σου ως μνήμη. Ότι επιθυμείς, ανήκει μέλλον, γιατί η επιθυμία είναι η τάση που εμφανίζεις να πραγματοποιήσεις κάτι σε εκείνον τον χώρο. Αν η επιθυμία σου έχει πραγματοποιηθεί, είναι κιόλας μνήμη. «Ο χρόνος τρέχει πάει μπροστά κι ο νους ακολουθάει», λέει εύστοχα ο Μανώλης.
Κίνηση σε οριζόντια γραμμή. Να η οριζόντια σκέψη, να η αριστοτελική λογική, δες το σχήμα 3.
Η ανθρωπότητα, έχει προχωρήσει βάση της Αριστοτελικής λογικής, της δυτικής σκέψης που λέμε. Ο Αριστοτέλης θεωρείται ο θεμελιωτής της. Όλοι, και εννοώ, όλοι, ουδείς δεν εξαιρείται από τούτο, όλοι, σκεπτόμαστε, συλλογιζόμαστε, συμπεραίνουμε, βάση της Αριστοτελικής λογικής. Εγώ, εσείς, όλοι ! Για τον Αριστοτέλη, κατά συνέπεια και για όλη την ανθρωπότητα, το Α είναι Α και το Β είναι Β. Μπορείς να πας από το Α στο Β και από το Β στο Α, αλλά ποτέ, το τονίζω αυτό, ποτέ το Α δεν μπορεί να γίνει Β. Ποτέ το Α και το Β δεν μπορούν να γίνουν ένα, να ενωθούν, να φτιάξουν κοινή ενότητα. Από αυτό το σημείο ξεπηδούν όλα τα προβλήματα, όλες οι αντιπαλότητες, όλες οι συγκρούσεις. Είναι πολύ λεπτό σημείο, σκεφτείτε, είμαι Α, είσαι Β, είμαι ένας διαφορετικός κόσμος, είσαι ένας διαφορετικός κόσμος, έχω τον Θεό μου, έχεις τον Θεό σου, έχω την αλήθεια μου, έχεις την αλήθεια σου. Ποτέ η λογική σου, γιατί είναι Αριστοτελική, δεν θα επιτρέψει, ο κόσμος μου να ενωθεί με τον δικό σου, ποτέ δεν θα παραδεχτείς τον Θεό μου, την αλήθεια μου, τις δικές μου κατευθύνσεις, γιατί πολύ απλά, έχεις κι εσύ τις δικές σου.
Προσοχή όμως ! Αν δεν υπήρχε η αριστοτελική λογική, δεν θα υπήρχε ο οριζόντιος άξονά μας, και συνεπώς δεν θα μπορούσαμε να ορίζουμε και κάθετο σ’ αυτόν. Αν δεν υπήρχε ο Αριστοτέλης, ο Ηράκλειτος δεν θα είχε αξία, αλλά και το αντίθετο. Προσέξτε πως συμπληρώνεται ο ένας με τον άλλον, δύο γραμμές, αν λείψει η μία, χάνεται η καθετότητα, χάνεται ο ένας από τους δύο παίχτες, το παιχνίδι δεν έχει συνέχεια, έρχεται η στασιμότητα, έρχεται η παύση, ο θάνατος. Να η διπλή όψη των πραγμάτων, να η αντίφαση, να η σύγκρουση των αντιθέτων, πίσω από τούτη όμως κρύβεται η αρμονία της φύσης.
Γι’ αυτό λέει ο Ηράκλειτος «η κρυμμένη αρμονία είναι καλύτερη από την φανερή.»
Προς το παρών,
Σας χαιρετώ,
Deva Parinito.
Edited by - Deva_Parinito on 05/02/2005 16:42:34
Edited by - Deva_Parinito on 05/02/2005 16:51:33
α)Αυτό που απεστάλη: 05/02/2005, 02:07:36
β)Αυτό που απεστάλη: 05/02/2005, 03:05:50
Ευχαριστώ,
Deva Parinito
Δείτε τα σχήματα 1 και 2. Ο νους δύο κινήσεις μπορεί να κάνει. Είτε να σκεφτεί το παρελθόν, είτε το μέλλον. Το παρών (που στο σχ. 1 είναι το t0) αδυνατεί να το σκεφτεί.
Το παρών (t0) δεν παραμένει στάσιμο, μα διαρκώς κινείται, και αλλάζει από t0, σε t1, t2, t3, tx, συνεχώς, ασταμάτητα, ες αεί.
Το παρών είναι μια λεπτή διαχωριστική γραμμή που χωρίζει το παρελθόν από το μέλλον, τόσο μικρή, σχεδόν ανύπαρκτη, που ο χώρος για να αναπτυχθεί η σκέψη είναι ελάχιστος, σχεδόν μηδενικός. Να θυμάστε πως οι σκέψεις είναι σαν τα αντικείμενα, δεν είναι λεπτοφυής, δεν είναι πνευματικές, καταλαμβάνουν χώρο. Είναι αυτό που έλεγα με τις έννοιες, στο topic για την γνώση. Η γνώση είναι έννοια, αντικείμενο νόησης, σκέψης, καταλαμβάνει και αυτήν τον χώρο της και έχει βάρος. Λέμε «άσε με τώρα, ο νους μου βαραίνει από τις σκέψεις!». Καταλαμβάνει τον χώρο του παρελθόντος και τον χώρο του μέλλοντος αντίστοιχα, όπως φαίνεται στα τεταρτημόρια των σχημάτων. Ο νους βρίσκει άφθονο χώρο στο παρελθόν και στο μέλλον, γι’ αυτό μπορεί να αναπτύξει σκέψη, συλλογισμό, να εργαστεί, να κάνει αυτό για το όποιο είναι φτιαγμένος, να σκέφτεται ! Στο παρών, για δείτε, τι χώρο να βρει, μια κάθετη γραμμή είναι, που να απλωθεί, τι σκέψη να κάνει ?
Όταν ο νους κατευθύνεται σε έναν από τους δύο χώρους, λέμε πως «ταξιδεύει» πάνω στην γραμμή του χρόνου. Πάει μία μπρος και μία πίσω, μια στο παρελθόν, μια στο μέλλον. Έτσι είναι γιατί ότι γνωρίζεις προέρχεται από το παρελθόν σου, το οποίο έχει αποτυπωθεί στο νου σου ως μνήμη. Ότι επιθυμείς, ανήκει μέλλον, γιατί η επιθυμία είναι η τάση που εμφανίζεις να πραγματοποιήσεις κάτι σε εκείνον τον χώρο. Αν η επιθυμία σου έχει πραγματοποιηθεί, είναι κιόλας μνήμη. «Ο χρόνος τρέχει πάει μπροστά κι ο νους ακολουθάει», λέει εύστοχα ο Μανώλης.
Κίνηση σε οριζόντια γραμμή. Να η οριζόντια σκέψη, να η αριστοτελική λογική, δες το σχήμα 3.
Η ανθρωπότητα, έχει προχωρήσει βάση της Αριστοτελικής λογικής, της δυτικής σκέψης που λέμε. Ο Αριστοτέλης θεωρείται ο θεμελιωτής της. Όλοι, και εννοώ, όλοι, ουδείς δεν εξαιρείται από τούτο, όλοι, σκεπτόμαστε, συλλογιζόμαστε, συμπεραίνουμε, βάση της Αριστοτελικής λογικής. Εγώ, εσείς, όλοι ! Για τον Αριστοτέλη, κατά συνέπεια και για όλη την ανθρωπότητα, το Α είναι Α και το Β είναι Β. Μπορείς να πας από το Α στο Β και από το Β στο Α, αλλά ποτέ, το τονίζω αυτό, ποτέ το Α δεν μπορεί να γίνει Β. Ποτέ το Α και το Β δεν μπορούν να γίνουν ένα, να ενωθούν, να φτιάξουν κοινή ενότητα. Από αυτό το σημείο ξεπηδούν όλα τα προβλήματα, όλες οι αντιπαλότητες, όλες οι συγκρούσεις. Είναι πολύ λεπτό σημείο, σκεφτείτε, είμαι Α, είσαι Β, είμαι ένας διαφορετικός κόσμος, είσαι ένας διαφορετικός κόσμος, έχω τον Θεό μου, έχεις τον Θεό σου, έχω την αλήθεια μου, έχεις την αλήθεια σου. Ποτέ η λογική σου, γιατί είναι Αριστοτελική, δεν θα επιτρέψει, ο κόσμος μου να ενωθεί με τον δικό σου, ποτέ δεν θα παραδεχτείς τον Θεό μου, την αλήθεια μου, τις δικές μου κατευθύνσεις, γιατί πολύ απλά, έχεις κι εσύ τις δικές σου.
Προσοχή όμως ! Αν δεν υπήρχε η αριστοτελική λογική, δεν θα υπήρχε ο οριζόντιος άξονά μας, και συνεπώς δεν θα μπορούσαμε να ορίσουμε και κάθετο σ’ αυτόν. Αν δεν υπήρχε ο Αριστοτέλης, ο Ηράκλειτος δεν θα είχε αξία, αλλά και το αντίθετο. Προσέξτε πως συμπληρώνεται ο ένας με τον άλλον, δύο γραμμές, αν λείψει η μία, χάνεται η καθετότητα, χάνεται ο ένας από τους δύο παίχτες, το παιχνίδι δεν έχει συνέχεια, έρχεται η στασιμότητα, έρχεται η παύση, ο θάνατος. Να η διπλή όψη των πραγμάτων, να η αντίφαση, να η σύγκρουση των αντιθέτων, πίσω από τούτη όμως κρύβεται η αρμονία της φύσης.
Γι’ αυτό λέει ο Ηράκλειτος «η κρυμμένη αρμονία είναι καλύτερη από την φανερή.»
Προς το παρών,
Σας χαιρετώ,
Deva Parinito.
Edited by - Deva_Parinito on 05/02/2005 16:42:34
Edited by - Deva_Parinito on 05/02/2005 16:51:33
Σ' ευχαριστώ,
Deva Parinito
quote:
Προσοχή όμως ! Αν δεν υπήρχε η αριστοτελική λογική, δεν θα υπήρχε ο οριζόντιος άξονά μας, και συνεπώς δεν θα μπορούσαμε να ορίσουμε και κάθετο σ’ αυτόν. Αν δεν υπήρχε ο Αριστοτέλης, ο Ηράκλειτος δεν θα είχε αξία, αλλά και το αντίθετο. Προσέξτε πως συμπληρώνεται ο ένας με τον άλλον, δύο γραμμές, αν λείψει η μία, χάνεται η καθετότητα, χάνεται ο ένας από τους δύο παίχτες, το παιχνίδι δεν έχει συνέχεια, έρχεται η στασιμότητα, έρχεται η παύση, ο θάνατος. Να η διπλή όψη των πραγμάτων, να η αντίφαση, να η σύγκρουση των αντιθέτων, πίσω από τούτη όμως κρύβεται η αρμονία της φύσης.
Υπάρχουν πολλά παραδείγματα που το αποδεικνύουν αυτό.
Πάρετε για παράδειγμα την Κλασσική Φυσική που γνωρίζουμε. Η Κλασσική Φυσική είναι μια επιστήμη καθαρά Αριστοτελική, όλες οι επιστήμες είναι Αριστοτελικές. Η Μηχανική, η θερμοδυναμική, ο ηλεκτρομαγνητισμός, τα πεδία δυνάμεων, όλοι οι τομείς με τους οποίους ασχολείται η φυσική είναι αριστοτελικές, ακόμη και η Σχετικότητα του Αϊνστάιν.
Ο Αϊνστάιν – κάπου διάβασα ένα άρθρο στο φόρουμ σας, για το μυαλό του Αϊνστάιν – βρέθηκε μπροστά σε τείχος ακολουθώντας την αριστοτελική λογική του. Μια λογική, όχι εξελιγμένη – θα εξηγήσω ποιος είναι ο εξελιγμένος νους – αλλά ίσως μια λογική που μπορούσε να κινηθεί γρηγορότερα πάνω στον οριζόντιο άξονα της αριστοτελικής σκέψης από κάποιους άλλους. Ο ίδιος έλεγε πως τα πάντα μπορούν να ερμηνευθούν με αυτήν την λογική, και ίσως να έχετε ακούσει την φράση του : «Δεν μπορώ να καταλάβω πως ο Θεός παίζει ζάρια με τον κόσμο.». Ο Αϊνστάιν, γνώριζε το «πως» αλλά έψαχνε να βρει το «γιατί». Αυτό δεν ψάχνουμε όλοι μας ? Ακόμη λοιπόν και ο Αϊνστάιν βρέθηκε σε αδιέξοδο, βρέθηκε σε μια κλειστή πόρτα, περιφραγμένος από την ίδια την λογική του, ακριβώς όπως συμβαίνει με κάθε άνθρωπο. Δεν υπάρχει γιατί. Ο Θεός παίζει ζάρια με τον κόσμο, όπως ακριβώς ένα παιδί παίζει στην αλάνα ή στην αμμουδιά. Νομίζετε πως τούτο το παιδί, έχει λόγο που το κάνει αυτό ? Όχι, φυσικά. Χαίρεται. Χαίρεται μέσα στην ευτυχία της ζωής. Δεν υπάρχει λόγος, δεν υπάρχει γιατί, δεν υπάρχει σκοπός, κίνητρο, στόχος, ούτε κέρδος, ούτε ζημία.
Ο Αϊνστάιν έχει ξεπεραστεί όμως, ευτυχώς ή δυστυχώς, το αδιέξοδο στο οποίο βρέθηκε δεν στάθηκε ικανό να σταματήσει τους υπόλοιπους επιστήμονες και ίσως να έχετε ακούσει κάποια λόγια τους πως για να κατανοήσουμε το σύμπαν πρέπει να ξεχάσουμε την Κλασσική Φυσική, την οποία γνωρίζουμε. Αυτό σημαίνει να αλλάξουμε να τον τρόπο σκέψης μας, να δοκιμάσουμε να κινηθούμε, όχι στον οριζόντιο άξονα της αριστοτελικής λογικής μας, αλλά σε κάποια άλλη κατεύθυνση.
Και σίγουρα μπορούμε να το καταφέρουμε αυτό, γιατί για μας προϋπάρχει ένας οριζόντιος άξονας. Γεννηθήκαμε με αυτόν, και η σκέψη μας κινείται πάνω σε αυτόν. Παράδειγμα : Τα παιδία στο σχολείο, όταν έρχονται σε πρώτη επαφή με την επιστήμη της Φυσικής, μαθαίνουν την Κλασσική Φυσική, την Νευτώνεια. Σαφώς έτσι συμβαίνει γιατί μπορούν να την κατανοήσουν. Πότε έρχονται σε επαφή με την Άχρονη Μηχανική ?
Η Άχρονη Μηχανική είναι ένας τομέας της φυσικής επιστήμης, που δηλ. μπορεί να κατανοηθεί, όχι απλώς από κάποιον που τελείωσε το Πανεπιστήμιο, όχι από κάποιον που είναι πτυχιούχος Φυσικός, μπορεί και από αυτόν βέβαια, αλλά συνήθως διδάσκεται – αν μπορώ να χρησιμοποιήσω αυτήν την λέξη – από κάποιον που κάνει διδακτορική διατριβή επί του θέματος. Είναι ο τομέας της Φυσικής, που εξηγεί την κίνηση των σωμάτων / σωματιδίων, όχι με τους κλασικούς τύπους και τις κλασσικές εξισώσεις, ταχύτητας και επιτάχυνσης, αλλά με εξισώσεις και τύπους στους οποίους απουσιάζει η μεταβλητή t (time) και τα αποτελέσματα των μετρήσεων, των πειραμάτων, είναι ακριβώς τα ίδια με εκείνα που λαμβάνονται κάνοντας χρήση της Κλασσικής Φυσικής.
Αν εγώ ως καθηγητής Φυσικής, ή ως γνώστης της Άχρονης Μηχανικής, προσπαθήσω να διδάξω στους μαθητές της Β’ Γυμνασίου αυτόν τον τομέα της Φυσικής, παρακάμπτοντας την Κλασσική Φυσική, τι νομίζετε πως θα συμβεί ? Σκάνδαλο ! Θα είναι αδύνατο να κατανοηθεί, γιατί θα απουσιάζει ο οριζόντιος άξονας από τα μυαλουδάκια τους, ο γνωστός άξονας του χρόνου, από τον συλλογισμό τους, οπότε όσο μπορεί να μιλήσει ένας τοίχος, άλλο τόσο θα μιλούσανε και τα παιδιά.
Εγώ όμως τώρα, δεν απευθύνομαι σε μαθητές Β’ Γυμνασίου μέσα από το φόρουμ σας, αλλά σε ανθρώπους που γνωρίζουν πολύ καλά τον οριζόντιο άξονα, που έχουν μάθει να σκέφτονται, να κινούνται από το Α στο Β, από το Α στο Γ, από το Γ στο Α, όπως στο σχ. 3, που έχουν μάθει να χρησιμοποιούν την οριζόντια σκέψη, να μεταπηδούν από συμπέρασμα σε συμπέρασμα, που έχουν παρελθόν ικανό και εμπειρίες, που μπορούν και είναι απολύτως ικανοί να χρησιμοποιούν όπως εκείνοι νομίζουν την σκέψη τους που κινείται οριζόντια, που έχουν βιώσει την αριστοτελική λογική τους, που αμφιβάλλουν στο να δεχτούν πως το Α μπορεί να γίνει Β, και το Β μπορεί να γίνει Α.
Γι’ αυτό μπορούν να κατανοήσουν και την καθετότητα σ’ αυτήν. Η πραγματική λοιπόν εξέλιξη της σκέψης, η εξελιγμένη νοημοσύνη, είναι αυτή. Η κατανόηση της κάθετης σκέψης, που θα εξηγήσω πως αναπτύσσεται. Ο νους είναι εξελιγμένος όταν μπορεί να κινηθεί όχι μόνο στον οριζόντιο αλλά και στον κάθετο άξονα. Αυτό είναι εξέλιξη ! Ναι ! γιατί η κίνηση του θα είναι σύμφωνη με τους φυσικούς κανόνες, με την διπλή όψη των πραγμάτων, με τον δυϊσμό της Φύσης, με την κρυμμένη αρμονία της φύσης, με το καλό και το κακό, με τον εχθρό και τον φίλο. Ο νους θα μπορεί να σκέφτεται όχι μονοδιάστατα, όχι κινούμενος σε μία γραμμή, αλλά δισδιάστατα, όπως ακριβώς η φύση των πάντων. Μέσα από την κατανόηση της καθετότητας, ο νους ξεφεύγει πλέον από την αριστοτελικά πλασμένη φύση του, ξεφεύγει από τους προβληματισμούς και τις παγίδες που του δημιουργεί τούτο το πισωγύρισμά του από το παρελθόν στο μέλλον και τούμπαλιν, ξεφεύγει από διλήμματα, από άλυτα μυστήρια, δεν υπάρχει τίποτε μυστήριο γι’ αυτόν, βρίσκει λύσεις σε όλα, ακόμη και στον Θάνατο. Μπορεί να τα καταφέρει όλα, μπορεί να κινείται πότε οριζόντια, να είναι δηλαδή, προσαρμοσμένος στην κοινωνία, κοινωνικός, να συναναστρέφεται με τους ανθρώπους, αλλά μπορεί να κινείται και κάθετα, να συναναστρέφεται με τον Θεό. Αυτό είναι το επικίνδυνο σημείο, αυτή είναι η κίνηση σε επικίνδυνο έδαφος που αναφέρω κάπου στο topic για την αυτογνωσία.
Ο νους πρέπει να εξασκηθεί στην κάθετη σκέψη. Πρέπει να μπορεί άλλοτε να κινείται οριζόντια και άλλοτε κάθετα. Αν παραμείνει εκεί, στην κάθετη σκέψη, αυτό θα ήταν καταστροφικό, γιατί θα παραφρονήσει τελείως. Μα και στην οριζόντια σκέψη αν παραμείνει, όπως συμβαίνει στο κόσμο την σήμερον., πάλι καταστροφικό θα είναι. Γι’ αυτό ακούτε που λένε, πως αν ο νους δεν εξελιχθεί, η ανθρωπότητα θα σβήσει. Αν συνεχίσει να υπάρχει τούτη η στασιμότητα του διχασμού των σκέψεων, τούτη η πάγια αντίληψη, πως το Α είναι Α και το Β είναι Β, τότε μοιραία, ο κόσμος θα βρεθεί στο ίδιο αδιέξοδο που βρέθηκε ο δόλιος ο Αϊνστάιν. Θα πέσει σε τοίχο. Κι όταν πέσεις σε τοίχο, τρως τα μούτρα σου, αυτοκαταστρέφεσαι. Λέγεται πως «η φύση του ανθρώπου είναι αυτοκαταστροφική», όχι ! μην «τσιμπάτε», η φύση του ανθρώπου είναι τέλεια στο βαθύτερο υπόστρωμα της ύπαρξής του, αλλά πρέπει ο άνθρωπος να γνωρίσει την καθετότητα για να φτάσει εκεί. Βαθιά θα πάει, κάτω ή πάνω, όχι αριστερά δεξιά. Και λέω βαθιά, κάτω η πάνω, που μπορεί αυτό να φανεί αντιφατικό, μα ο Ηράκλειτος είχε προχωρήσει ακόμη περισσότερο και έλεγε «Οδός άνω κάτω, μία», γιατί αυτή η καθετότητα θα σε βοηθήσει να δεις πως η φύση σου ως άνθρωπος δεν διαφέρει από την φύση του Θεού που όλα τα βλέπει όλα δίκαια, όλα τέλεια, όλα φιλικά, όλα ζωντανά γιατί ο Θεός δεν ξεχωρίσει. Μην ξεχωρίζεις λοιπόν κι εσύ.
Μην λες «αυτό είναι καλό», «αυτό είναι κακό», «αυτός είναι έτσι», «αυτός είναι αλλιώς». Μην ξεχωρίζεις ! Μην διαχωρίζεις αν δεν θες να σε διαχωρίσουν. Μην ελέγχεις των συνάνθρωπό σου, αν δεν θες να ελεγχθείς. Μην σκλαβώνεις, αν δεν θες να σκλαβωθείς. Μην κρίνεις αν δεν θες να κριθείς – να ! το νόημα της φράσης του Ιησού – μην κυριαρχείς αν δεν θες να κυριαρχηθείς. Θυμήσου : Αν θέλεις να εκμεταλλεύεσαι, θα υποστείς την εκμετάλλευση. Αν κρίνεις, αν διαχωρίζεις, αν ξεχωρίζεις, θα κριθείς, θα διαχωριστείς. Γι’ αυτό λέω κάπου «Ιδού ! Διαχωρίζομαι από εσάς για να σας δείξω πως είμαστε ίδιοι !». Αν θες να είσαι ελεύθερος, άφησε και τους συνανθρώπους σου ελεύθερους. Είναι πλευρές του ίδιου νομίσματος. Αυτή είναι η δυσκολία της αυτογνωσίας. Γι’ αυτό λέω κάπου «Δεν σε πιάνει κανείς από το λαιμό, φτιάξε το δικό σου εμπάργκο και μην «αγοράζεις, είσαι ελεύθερος !».
Αν γνώριζες άνθρωπε πόσο ελεύθερος είσαι, τότε ναι ! θα ήσουν εξελιγμένος. Αν γνώριζες την κάθετη κίνηση, την καθετότητα της σκέψης, θα έβλεπες πως ελευθερία δεν σημαίνει αυτό που λες «είμαι ελεύθερος να κάνω ό,τι θέλω, να πιστεύω όπου θέλω, να έχω όποιο Θεό θέλω», αλλά θα έβλεπες την ελευθερία ως κοινό, μοναδικό Θεό, γιατί Θεός είναι ελευθερία και ελευθερία είναι Θεός. Θα έβλεπες την ελευθερία ως φως, γιατί Θεός είναι φως και φως είναι Θεός. Θα έβλεπες την ελευθερία ως μία, μοναδική αγάπη, γιατί Θεός είναι αγάπη και αγάπη είναι Θεός, θα έβλεπες την ίδια την φύση σου, ως μία, μοναδική, κοινή, μυριάδες για σένα θα ήταν ένας, και ένας θα ήταν μυριάδες, θα έβλεπες την αλήθεια, την μία, την μοναδική και τέλεια !
quote:
Η ελευθερία μου, δεν μπορεί να κατανοηθεί από έναν κοινό νου, και ο σκοπός μου είναι ανύπαρκτος.
Δεν πιάνω λοιπόν από το λαιμό κανέναν. Μιλώ και καταστρέφω για να δημιουργήσω ξανά....
Προς το παρών,
Τα δέοντα,
Deva Parinito.
Edited by - Deva_Parinito on 06/02/2005 14:26:23
Edited by - Deva_Parinito on 06/02/2005 14:28:49
Edited by - Deva_Parinito on 06/02/2005 14:32:21
Στο σχήμα 1 από πού προκύπτει και τι απεικονίζει ο κάθετος άξονας;
Δε με καλύπτει το
quote:
Για να υπάρξει καθετότητα πρέπει να έχουμε τουλάχιστον δύο ευθείες, έναν οριζόντιο άξονα και ένα κάθετο σ’ αυτόν, διαφορετικά, ο κάθετος άξονας είναι κάθετος που ? Έχουμε λοιπόν, έναν οριζόντιο άξονα που είναι ο άξονας του χρόνου, ως διανυσματικό μέγεθος, και έναν ακόμη κάθετο σ’ αυτόν.
Μου μοιάζει λίγο σαν:"αφού θέλω να αποδείξω κάτι, ξεκινώ από αυτό που θέλω να αποδείξω, το κοτσάρω αυθαίρετα αλλά δεν αντιστοιχεί σε τίποτα που μια γραμμική παράσταση συμβολίζει". Μια αποσαφήνιση θα με βοηθήσει. Τι θα πει "έναν ακόμη κάθετο σ'αυτόν", σκέτα και χωρίς εξήγηση του "πόθεν και διατί";
No Method, No Guru, No Teacher