- Και μετά ερχόταν Εκείνος... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

Δεν μου είπαν ποτέ αν κάποιος παλιός από την οικογένεια ήταν "κακό παιδί". 'Ο,τι έμαθα, το έμαθα από μια θεία, αφού την πίεσα αρκετά, γιατί η γιαγιά δεν μιλούσε. Η επόμενη γενιά, δηλαδή, μητέρα και θείοι, δεν ξέρουν και πολλά. Κανένας από τους παλιότερους δεν μιλούσε γι'αυτά.

Πάντως, εκείνο που έμαθα είναι ότι οι παλιότεροι είχαν μείνει ως πολυμελής οικογένεια σε παλιές φυλακές που είχαν μετατραπεί σε σπίτια.
Κάθε βράδυ, σαν ομαδική παράκρουση, την ώρα του βραδινού, έβλεπαν έναν
άνθρωπο να πλησιάζει τη βρύση της αυλής για να πιει νερό και να χάνεται.

'Ακουγαν ουρλιαχτά μέσα στη νύχτα. Κάποια νύχτα, δύο θείοι μου (αδέλφια μεταξύ τους), άκουσαν γδούπους έξω από το παράθυρό τους. 'Οταν το άνοιξαν, είδαν μια σειρά από κομμένα κεφάλια να κρέμονται από σκοινία.
Ειδικά μια θεία (η πιο αλαφροϊσκιωτη απ'όλους) κοιμόταν τη μέρα, γιατί όλη τη νύχτα μιλούσε με μια μαύρη γυναίκα που την επισκεπτόταν στο δωμάτιό της.

Αυτά μου τα είπε ένα μεσημέρι η θεία μου και δεν ξαναναφέρθηκε ποτέ
σε αυτό. Δεν ξέρω τι άλλο μπορεί να συνέβη. Πάντως οι παλιοί δεν είχαν
πει τίποτα στους νεότερους. 'Οταν τα ανέφερα αυτά, τώρα πρόσφατα σε ένα οικογενειακό τραπέζι, έμειναν άναυδοι. 'Ενας από τους νεότερους βρήκε το θάρρος και είπε ότι μπορεί να προαισθάνεται τα άσχημα γεγονότα. Αυτό
το επιβεβαίωσε και ο αδερφός του με συγκεκριμένα γεγονότα.

Καταλαβαίνω, με τέτοιο οικογενειακό ιστορικό, είναι ίσως πολύ φυσικό να μου συμβαίνουν αυτά. Με τον καιρό, έχω βρει κάποια πράγματα, αλλά είναι τρομερό να σου συμβαίνουν, άλλοτε τρομερά και άλλοτε θαυμαστά πράγματα και να μην έχεις έναν άνθρωπο, κατ'αρχήν να θέλει να σε ακούσει, και κατά δεύτερο να σε βοηθήσει.

Οταν σου είπα χθες το μεσημέρι να διαβάσεις την συγκεκριμένη νουβέλα, δεν θυμόμουν καν αυτή την μαύρη φιγούρα. Απλά μου έκανε εντύπωση η φρασεολογία που χρησιμοποίησες στην περιγραφή σου (κάποια πράγματα στα έκανα quote). Αυτές τις εκφράσεις θα τις διαβάσεις είτε σε διάφορα διηγήματα του φανταστικού (συνήθως οι συγγραφείς έχουν αντίστοιχες εμπειρίες γι’αυτό και είναι τόσο αληθοφανείς), είτε έχει κάποιος αντίστοιχες εμπειρίες, έστω και παραλλαγμένες. Υπάρχουν όμως κάποιες "κομβικές" εκφράσεις που δείχνουν κάποια πράγματα. Αρα όπως καταλαβαίνεις η έκπληξή μου ήταν πολύ μεγάλη όταν έκατσα χθες το απόγευμα να ξαναδιαβάσω την νουβέλα και είδα την αναφορά για την μαύρη φιγούρα.

quote:

---

Αν όντως ήθελε να μου πει κάτι, γιατί εγώ αισθανόμουν ότι ήταν τόσο
μα τόσο εχθρικός απέναντί μου;

---

Tiger! Tiger! burning bright
In the forests of the night,
What immortal hand or eye,
Dare frame thy fearful symmetry?
WILLIAM BLAKE

Αρα, μάλλον κάποιο δίκιο θα έχουμε. Και εκτός των άλλων, γράφοντας γιαυτό - ίσως μέσα σε ένα διήγημα γενικότερο - να είναι μια καλή ευκαιρία να το ξορκίσεις. Κι εγώ φανατική αναγνώστρια θα είμαι, να είσαι σίγουρος!

Σχετικά με τα όνειρα που έβλεπες όταν ήσουν 3 ετών τώρα...
Καταρχήν, ήταν όνειρα; Συχνά τα παιδάκια (ειδικά κατά την ηλικία των 2 ετών) βλέπουν πράγματα που οι μεγάλοι δεν μπορούν να δουν. Βλέπουν μορφές μέσα στο χώρο, συχνά μιλάνε και μαζί τους, καρφώνουν τα ματάκια τους με προσύλωση σε εικόνες που οι μεγάλοι δεν βλέπουν. Αργότερα, όταν μεγαλώνουνε τα ξεχνούνε. Μήπως είχες δει κάποια τέτοια μορφή κάπου, και μετά το υποσυνείδητό σου, αφού την έθαψε, την έβγαζε στην επιφάνεια με τη μορφή ονείρου;
Πάντως, υπάρχουν γιατροί (ή μη) υπνωτιστές, που μπορούν αν θες να σε βοηθήσουν να ξεθάψεις τέτοιες αναμνήσεις.

Σε κάθε περίπτωση, η εμπειρία και η εξιστόρησή της, πολύ ενδιαφέρουσα!

Θα έλεγα ότι δημιουργεί την ίδια ατμόσφαιρα.

Τώρα έτυχε να ανταλλάξω κάποιες απόψεις με κάποιους φίλους, σχετικά με την εμπειρία που είχε ο φίλος Oiax.
Oλοι μάλλον συμφωνούμε ότι πρόκειται για συνάντηση με "Φρουρό" κάποιας Πύλης.
Ο ένας μάλιστα εκ των φίλων-αρκετά "ψαγμένος" θα έλεγα-είχε μία ανάλογη εμπειρία. Συναντηθήκαμε την προηγούμενη Παρασκευή και μου είπε τα παρακάτω:

"Η μαύρη φιγούρα έκανε την εμφάνιση πάντα λίγο πριν κοιμηθεί, δηλαδή μεταξύ ύπνου και ξύπνιου. Στην πρώτη του επαφή είδε τη φιγούρα να ορμά επάνω του λες και ερχόταν να τον χτυπήσει κάποιο τρένο. Με το που ήρθε σε επαφή με τη φιγούρα μια τρομέρή ποσότητα ενέργειας φόρτισε το σώμα του, σε σημείο που πετάχτηκε κυριολεκτικά σαν ελατήριο από το κρεββάτι του. Η υπερδιέγερση ήταν τόσο μεγάλη που δεν κοιμήθηκε για περίπου 48 ώρες. Μετά από το περιστατικό αυτό, το ίδιο βράδυ η νύχτα του φαινόταν εκνευριστικα φωτεινή ενώ τα αντικείμενα και γενικά ο όλος χώρος του φαινόταν απίστευτα ζωντανός και ζωηρός όσο ποτέ, σε σημείο βέβαια που τον έπιασε εκνευρισμός. Οι υπόλοιπες συναντήσεις όμως δεν ήταν τόσο ελκυστικές. Πλέον όταν γίνεται επαφή βλέπει αμυδρά τη σκοτεινή φιγούρα, νιώθει όμως ότι με κάποιο απροσδιόριστο τρόπο προσπαθεί να τον αγγίξει και τότε τελείως μηχανικά τινάζεται από το κρεβάτι με ένα απόλυτο αίσθημα τρόμου και φρίκης. Τέτοια γεγονότα είχε μικρός, αλλά κατά την εφηβεία του σταμάτησαν. Τώρα το άτομο αυτό είναι 28 χρονών και πρόσφατα άρχισε καποιους πειραμτισμούς. Από το σημείο αυτό και πέρα αρχίσαν πάλι να επαναλαμάνονται τα όνειρα αυτά σε μεγαλύτερη βέβαια κλίμακα έντασης αλλά και συχότητας. Επειδή έγινε μάλλον υπερευαίσθητος, οι αισθήσεις του είχαν οξυνθεί σε υπερβολικό βαθμό, γεγονός που ήταν τρομερά ενοχλητικό. Οπότε και σταμάτησε αυτούς τους πειραματισμούς, με αποτέλεσμα να σταματήσουν και τα φαινόμενα."

Μετά από αυτά αποφάσισα και εγώ να πειραματισθώ, για να δω πόσο εύκολη θα ήταν μία τέτοια συνάντηση. Ετσι το βράδυ του Σαββάτου αρκετή ώρα πριν κοιμηθώ, προσπάθησα να επιτύχω μία συνειδητή επαφή με τον φρουρό.
Ξάπλωσα περίπου κατά τις 2:00 το πρωί.
Κατά τις 2:30, μεταξύ ύπνου και ξύπνιου άνοιξα τα μάτια μου...
Μαντέψτε.
Η σκοτεινή φιγούρα ήταν εκεί, πολύ ψιλή (αν και ήμουν ξαπλωμένος-άρα σε πολύ χαμηλό ύψος-πρέπει να ήταν πάνω από 2 μέτρα), ακαθόριστης μορφής και φαινόταν σαν να με κοίταζε (βέβαια δεν φαινόταν πρόσωπο). Αν και ο χρόνος σε τέτοιες περιπτώσεις είναι σχετικός, πρέπει το φαινόμενο να κράτησε για περίπου 2 δευτ., προτού χαθεί εντελώς από τα μάτια μου.
Στην ξαφνική θέαση της φιγούρας φοβήθηκα αρκετά, αλλά σε καμία περίπτωση δεν υπήρξε τρόμος. Θα έλεγα μάλιστα ότι ήταν μάλλον "ελεγχόμενος" φόβος, καθώς μετά από λίγο κοιμήθηκα κανονικά (αυτό κατά την γνώμη μου είναι αρκετά περίεργο, αλλά μπορεί να οφείλεται στο ότι στο παρελθόν σε ανάλογες ονειρικές εμπειρίες είχα πραγματικά νιώσει τον απόλυτο τρόμο. Αρα το φαινόμενο κατά κάποιο τρόπο ίσως να ήταν κάπως ελεγχόμενο).
Αναγνωρίζω βέβαια την πιθανότητα (κατ’εμέ όμως ελάχιστη) της αυθυποβολής λόγω της συζήτησης που είχα την προηγούμενη βραδιά.

Οπως είπε ένας άλλος φίλος,
"Η Μαύρη Φιγούρα περιμένει πάντα εκεί Έξω, τριγυρνά στα σύνορα τού Ονείρου σαν μαντρόσκυλο εντοπίζοντας τούς Ονειρευόμενους από την "μυρωδιά".
Είναι ο Ονειρευόμενος που τον τραβά κοντά του.
Ο Μπαλάνος γράφει σχετικά για τούς κυματισμούς που αφήνει γύρω του ένας πειραματιζόμενος και πού τραβάνε πάνω του την προσοχή όσων έχουν τούς κατάλληλους δέκτες."
Για να συμπληρώσω και εγώ στα παραπάνω χρησιμοποιώντας "Μπαλανική" ορολογία:
Για κάποιον λόγο (είτε ακούσια, είτε εκούσια) δημιουργούμε ένα εσωτερικό Locus, μία εσωτερική πύλη. Τα απόνερα αυτής της πύλης, το πεδίο δηλαδή που δημιουργείται, το λεγόμενο Nimbus, είναι αυτό που "πιάνει" η Μαύρη φιγούρα, είναι η μυρωδιά που αφήνουμε.