- \** ΕΣΩ...AνατροπΗ **/ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
δεν με βοήθησαν
Κανείς δεν άλλαξε με παραινέσεις
Με καρφιά, ναι
Πώς άλλαξε, ας πούμε, ο Χριστός
όταν του κάρφωσαν την πρώτη πρόκα;
Πώς θόλωσε το μάτι του
κι άρχισε τα ηλί και τα σαβαχθανί;
Πώς άλλαξε το φέρετρο στο χώμα
κι έμειναν δυο καδρόνια
φτενά σαν τα ποδάρια του Χριστού
στο τίμιο ξύλο;
Δεν άξιζαν τα λόγια σου
Κι αν μ' έμαθες στα ιδιαίτερα ορθογραφία
οι λέξεις που έγραψα σωστά
δεν άξιζαν κι αυτές
Και ποιον συνέδραμαν οι λέξεις;
Κανείς δεν άλλαξε χωρίς καρφιά
Χωρίς τη σάρκα εκ της σαρκός
-- αυτόν τον μπάτσο σάρκα --
να τον εκδιώχνει απ' το πραιτώριο
με τις κλωτσιές
Κανείς δεν άλλαξε
χωρίς φιλιά του χωρισμού στα μάτια
Ο χωρισμός αλλάζει, λεν
αλλά κι αυτός προσωρινά
Στην εκταφή
Οι εραστές αναγνωρίζονται
από τα δαχτυλίδια
Γιώργος Βελτσος
Edited by - 1900 on 19/03/2004 14:48:23
να προστατεύουν τον οίκο μας.
Kρύψαν το πρόσωπο,
ανοίξαν τη θύρα
και χάθηκαν
Ύστερα
στα δωμάτια μόνοι μας
δεν ξέραμε που ν'ακουμπήσουμε τις λύπες μας
τις μάταιες αναμονές
κι αυτές τις μικρές χαρές που έρχονταν
να ξεγελάσουν τις μέρες μας.
Tώρα,
ζητώντας βοήθεια
παρακαλώ να επιστρέψουν.
όμως η επίκληση
φωνή βοώντος
εν τη ερήμω.
M. Παπαλεονάρδου
Λίγη....
\** ΕΣΩ...AναλαμπΗ **/
δεν κάνει κακό…..
Ο ήλιος μας ζεσταίνει
όταν του το επιτρέπουμε…
Πες μας κι άλλα
πες μας κι άλλα
Το μόνο που μπορεί να λύσει τη σύγκρουση είναι η αγάπη, σαν αυτή που ένιωσα για το Φλέτσερ και το Ρούσκι, για τον Σπούνερ και τον Κάλικο. Καθαρή Αγάπη.
Η αγάπη που νιώθω για τα γατιά μου, τα τωρινά και του παρελθόντος.
Η αγάπη; Τι είναι η αγάπη;
Η αγάπη, το πιο φυσικό παυσίπονο που υπάρχει.
Η ΑΓΑΠΗ.
William S. Burroughs, LAST WORDS
Πεθαίνομε κι' αφήνομε το κάλλος του Χειμώνα,
που είναι ο ουρανός σαν σάβανον ωχρός, σαν τέφρα ωχρός
Κι' αφήνομε την Άνοιξη, που είναι ο καιρός
ο ήπιος, μοσκοβολάει στον κάθε ανθώνα
ο αγέρας που ανασαίνομε. Πεθαίνομε, και την εικόνα
αφήνομε του υπέροχου Καλοκαιριού, που ο χλιαρός
μας περιλούζει ολόκληρους χαυνωτικόςς ιδρώς,
που οι οπώρες μέλι αργοσταλάν. Και την Κορόνα
του Πένθους, το φθινόπωρο, το αφήνουμε κι αυτό.
Για τούτο και μας έζωνε την άνοιξη η λύσσα
για τις απολαύσες, το καλοκαίρι το ζεστό,
μύριων πόθων αδύνατων η επιθυμία,
κι η Ελπίδα το Φθινόπωρο μας έζωνε, καθώς εφύσα
ο άνεμος, και το Χειμώνα η θεία Μελαγχολία.
IF ONLY
Ω, αν μόνο κάποτε έρθει ο καιρός,
η μόνωση πλησίον μιας παραλίας μακρινής
να πληροί όλα τα φοβερά κενά της ζωής
και των νυχτών της όλους τους αγώνες
με το Άγνωστο και το Μαύρο,- τούτο μόνο
θ' αρκούσε, όλα νάταν λυμένα
τα μυστήρια τ΄αγωνιώδη.
Αν μόνο η θέα ολοσκέπαστου ουρανού
του φθινοπώρου, που δίνει νέα διαφάνεια
στα βότσαλα της θαλάσσης,
(εκείνη την ανοιχτά πράσινη των ματιών της Νεράιδας)
έφθανε να καλύψει τη ζωή στο σύνολό της,
ετούτο μόνο, θάταν κι όλας η ευτυχία.
Όταν μια σου στιγμή,
άνθρωπε, πούχεις ξεφύγει το πλέγμα των θορύβων,
αισθανθείς άυλος πια και κατασταλαγμένος,
τούτο, αν ήσουν βέβαιος πως θάταν και το διαρκές
Πως σε μιαν ώρα μέσα, στο πλευρό σου
δεν θα βρισκόταν η Σειρήνα, να σου ταράξει
τη διαφάνεια των βοτσάλων,-και τούτο μόνο
θάταν κιόλας ευτυχία.
Αλλά έρχεται ήδη η φωνή της, από Βορρά, από Νότο,
από Ανατολικά κι από Δυσμών. Βουάνε
όλοι οι ορίζοντες από δαύτη. Έρχεται ολούθε
με την ουσία της βροχής η των ανέμων. Με τους αφρούς
των κυμάτων. Το σύμπαν, κι η ψυχή του ανθρώπου,
είναι γεμάτα απο αυτή τη φωνή. Ας έρθει. Δεν είναι ακόμη
ερχόμενος ο καιρός του Θανάτου
ΣΟΦΙΑ
Εφθάσαμε έτσι λίγο λίγο στην γυμνότητα,
ενα ένα αποδυθήκαμε τα περίφημα προβλήματα,
τα πολύχρωμα, τα βύσσινα, τα πορφυρά των γοητειών,
και μόνον τώρα, μολονότι κάποιος φόβος κι από πριν,
κάποιο προμήνυμα, μας έλεγαν τι μας προσμένει,
όμως, μονάχα τώρα, οι γυμνωμένοι
είδαμεν, ότι χους εσμέν. Άθλιας επίγνωση
σοφιας. Ένδεια σημερινή. Βραδύνοια της χθες.
δουλειά μας τώρα να την αναγάγουμε σε θρίαμβο.
Τ.Κ. ΠΑΠΑΤΣΩΝΗΣ
Edited by - 1900 on 22/03/2004 22:44:46
αφου χρονια τωρα εχω αφησει την τροπη
να ανατρεπει τα
μη και πρεπει...
καλησπερα...
ειν' τα δικά μας
που δε προλάβαμε να πούμε...
Λόγια μικρών
μα και μεγάλων
μες στη ψυχή μας ζούνε...
Κι ίσως να το ξεχάσαμε,
τα λόγια αυτά να χάσαμε
Μα θα τα ξαναβρούμε
στην ουσία
στην εσχατη τους κατοικία
στο εσώτερο
στην ψυχή
στην απόλυτη σιωπή...
Edited by - 1900 on 23/03/2004 21:43:22
κατάμονος και κρέμεται κάτου απ'το βήμα σου ο δρόμος.
Μα έχεις δεμένη με το σφύριγμα την παρουσία σου να φανερώνεις
ξεγυμνωμένη την ψυχή σου,γιατί έχεις φοβηθεί.
Σφυρίζεις που φοβήθηκες κι'έχεις και τόσο φοβηθεί,
γιατί είσαι μόνος σου,κοντά στ' αυτί της νύχτας.
Όσο ήταν μέρα,έζεψες τα περιστέρια στις καρότσες των ανέμων,
κυνήγησες το πολύ φώς με τις χρωματιστές πεταλούδες
κι'έπινες-έπινες την βροχή να μεγαλώσεις
κι'έπλαθες-έπλαθες και στις χούφτες σου τον πηλό της ύπαρξής σου.
Να το ντουφέκι που έσπερνες την γή μ'άλικες παπαρούνες:
-"Προχωρείτε,προχωρείτε" έκραζε και σε σένα η χάλκινη
φωνή μιάς σάλπιγγας.Και σύ,
με της καρδιάς σου το πουλί στα χέρια
έριχνες σφαίρες να φυτέψεις παπαρούνες.
Τώρα φοβήθηκες γιατί περπάτησες μιά νύχτα
φοβήθηκες,γιατί όσο προχωράς και πας στο μεσημέρι,
στέκεις πιό μόνος και σφυρίζεις,
καλώντας την αγάπη των ανθρώπων να σε ακούσει.
Πάνος Σπάλας
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
Εκει που μιλώ
ξαφνικά να σταματήσω.
Να πάρω τη κιθάρα μου
και να σας τραγουδήσω...
ΕΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ...
ΕΝΑ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ...
ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΑΝΟΙΞΗ,ΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΕΥΔΙΑΘΕΤΟΙ!!!
louis armstrong - what a wonderful world
I see trees of green, red roses too
I see them bloom for me and you
And I think to myself what a wonderful world.
I see skies of blue and clouds of white
The bright blessed day, the dark sacred night
And I think to myself what a wonderful world.
The colors of the rainbow so pretty in the sky
Are also on the faces of people going by
I see friends shaking hands saying how do you do
They're really saying I love you.
I hear babies cry, I watch them grow
They'll learn much more than I'll never know
And I think to myself what a wonderful world
Yes I think to myself what a wonderful world.
(ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ Masvidal...)
Υ.Γ.ΖΗΤΩ ΠΡΟΚΑΤΑΒΟΛΙΚΑ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΑΝ ΣΑΣ ΧΑΛΑΣΑ ΤΗΝ ...ΣΕΙΡΑ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ...
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
quote:
ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟΣΗ ...ΜΑΥΡΙΛΑ
Μαυρίλα;!!!
Αν αυτό βλέπεις, αυτό είναι.
Εγώ πάλι σ' αυτή τη "μαυρίλα" διακρίνω το πιο αληθινό φως κι ας είναι και φλόγα.
Για να δεις το ουράνιο τόξο χρειάζεται ήλιος αλλά και βροχή.
Η χαρά είναι κατι πολύ πιο βαθύ και ουσιαστικό απο μια επιφανειακή, για κάποιους, αισιοδοξία επιβαλόμενης απο χαρούμενες εικόνες και λογάκια.
Μη βιάζεσαι να πατρονάρεις και να κρινεις τη "μαυρίλα" των άλλων.
Ίσως να βλέπουνε το φως διαφορετικά απο σένα.
Ίσως να ζούνε μια χαρα που δε μπορείς να καταλάβεις.
"Όταν κάποιος δεν ακολουθεί τον ίδιο ρυθμό με τους συνανθρώπους του,
ίσως να 'ναι οτι ακούει διαφορετικό τυμπανιστή"
Thoreau "Walden"
Κι όπως έλεγε κι ο William Blake:
"Η ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ ΧΑΡΑ ΘΡΗΝΕΙ.
Η ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΉ ΘΛΙΨΗ ΓΕΛΑΕΙ."
quote:Δε χάλασες τίποτα καλή μου (Μοργκάνα)Καποδίστρια
ΖΗΤΩ ΠΡΟΚΑΤΑΒΟΛΙΚΑ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΑΝ ΣΑΣ ΧΑΛΑΣΑ ΤΗΝ ...ΣΕΙΡΑ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ...
. Αλλα και να χαλούσες, ΑνατροπΗ δε λεγεται το θέμα;!
Edited by - 1900 on 04/04/2004 00:12:26
(‘Cyclone’ album – 1978)
When I talk to the trees
O'great trees who have learned to speak slowly
I know that they believe that they have an answer
Then I walk in the city where I cannot hear it
When I talk to the city
I have already learned three answers
before I call the question
And slowly, I wish myself among trees
but can not hear myself wishing
When I talk to the people
who are the trees that grow in the city
they reply with a fond kindness, slowly
but there is no answer
for experience to be made by mistake
Upon this key, time will slide,
Beyond the lock, you lose your mind.
And as our door becomes open,
A rush of sound is found inside
Creating Dreams that pass you by.
You may live through your life a long long time..
But you will never know from where it came,
Yet all you've seen is what you've wanted to,
You`re walking forward as you look behind,
Still watching those old memories fade and die...
This door is heavy, and is deeply stained,
With wasted tears, that try to fight in vain,
You may be sitting, feeling quite secure,
But listen carefully - and this key is yours -
For we can lead you far beyond that door...
there are dangers hidden, trust in that language
and it is precisely this conception that which must not be changed
the epitome of our language is patterns containment of thought and sound
I die to fight!!
I die to fight!!
I die to fight!!
Upon this key, time will slide,
Beyond each lock, you lose your mind.
And as our door becomes open,
A rush of sound is found inside -
Creating Dreams that pass you by..
Bent cold sidewalk, open the gate,
I may be late but I can no longer wait.
Stealing the crown that stood me up,
I'm laying the table with dusty plates.
Bent cold sidewalk, open the gate,
I may be late but I can no longer wait.
Playing the god to fix your gaze,
I'm holding you firm on another day.
Bent cold sidewalk, open the gate,
I may be late but I can no longer wait.
(Οι στοίχοι, αλλά και η μουσική…..)
Αφιερωμένο σε όλους όσους βλέπουν ένα κομμάτι τους μέσα σε αυτούς τους στοίχους…
Ο Κύκλος μου εδώ στο esoterica Ολοκληρώθηκε.
Εδώ στην σελίδα 7, Χαιρετώ σας...
Να 'ναι καλός ο κόσμος σας.
Κι ίσως καπου κάπως κάποτε
ξανα βρεθούμε όλες οι παλιές ψυχές
σε μια Μεγάλη Γιορτή
Εως τότε
Εις το επανειδίν
"It's been emotional!"
ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑ!!! (αν και ωρες-ωρες το σκέφτομαι σοβαρά)
Edited by - 1900 on 02/04/2004 22:43:43
όμως πιστεύω οτι η επόμενη μεγαλύτερη ευτυχία, θα ήταν
να μου επιτρέπεται να κοιτώ κάτω απ' τα βλέφαρα του χρόνου
και ν'ατενίζω την τελειότητα, σταθερά,
με την ξεκάθαρη κατανόηση οτι δεν είναι κτήση μου."
Thoreau "Journal"
Edited by - 1900 on 03/04/2004 21:28:02
Edited by - 1900 on 06/04/2004 05:17:16
"Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΩΣ ΧΑΟΣ ΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΦΩΤΙΣΜΟ"
-ALAN DEAN FOSTER-