- Σε αναγνώριση της αντίπαλης σχολής. Μια προσπάθεια αναγωγής. Μεγεθών. - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
Οι υποδειξεις σου ηταν σαφεστατες !!
Για να δουμε τωρα ,αν και της Σοφιας θα εχουν σαφηνεια παρομοιου ποιοτητος
Το τόπικ αφορά την αναγνώριση..
Η κατάσταση έχει δυο διακριτές κατευθύνσεις..
1η:
Η μια εκ των δυο πλευρών ,προβαίνει σε αναγνώριση.
Την όποια.Έστω και σε ένα σημείο.
Έτσι προκαλείται μια άτυπη ανακωχή.
Και η κατάσταση βελτιώνεται.
Το κλωτσοσκούφι αποφεύγεται.
Και η δυνατότητα άντλησης ιδεών και γνώσεων επιτυγχάνεται.
Οι δυο πλευρές έρχονται πιο κοντά.
Ο μέσος όρος βελτιώνεται.Ο κόσμος πάει μπροστά.Στο σύνολο.
Τα βρακιά φοριούνται.Οι ξεβράκωτοι λιγοστεύουν.
Σιγά σιγά η Σοφία μένει χωρίς δουλειά...
2η :
Η πλευρά που μειονεκτεί δεν αναγνωρίζει την θέση της.
Κυνηγάει ανεμόμυλους.
Στην πορεία αυτή εκτίθεται.
Δυσχεραίνει περισσότερο την δυνατότητα συμβίωσης και επικοινωνίας.
Η αντιπαλότητα οξύνεται.Η γνώση δεν κυκλοφορεί.
Οι δυο πλευρές απομακρύνονται.
Ο μέσος όρος μένει στάσιμος.
Ο κόσμος επαναλαμβάνει τα λάθη του.Ξανά και ξανά.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται...
Η Σοφία παραγγέλνει τα βρακιά σε containers...
Ουπς... Αυτό συμβαίνει εδώ και χιλιάδες χρόνια.Προς τι και η προσπάθεια ακόμη,τότε?
Η ιδέα μου,ήταν, ότι σε ένα κλειστό κύκλο ανθρώπων,χωρίς δυνατότητα ουσιαστικής και πρακτικής εκμετάλευσης του ενός από τον άλλο,θα υπήρχε ελπίδα,αυξημένη πιθανότητα αν θέλετε...,να υπάρξουν παραδοχές.
Απ' ότι αποδεικνύεται τα συμπλέγματα δεν αφήνουν περιθώρια ...
Και χωρίς παραδοχή της θέσης σου ,δεν αφήνεις περιθώρια βελτίωσής της.
Η ελπίδα βέβαια πεθαίνει πάντα τελευταία.
Αλλά δυστυχώς έτσι όπως εξελίσσεται το τόπικ,την κόβω κομματάκι ετοιμοθάνατη..
Τα βρακιά δεν φοριούνται από μόνα τους, που να πάρει η ευχή.
Πρέπει να θέλει κανείς να τα φορέσει.
Διαφορετικά μένει ξεβράκωτος εσαεί.
Λυπηρό.Αλλά συμβαίνει.
Με καλύτερό σου φάε,πιε και νηστικός κοιμήσου.
Στο θέμα της Αμαλίας, "Τι είναι φιλοσοφία;"
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=11816&whichpage=1&ARCHIVE=
Και στις 29/12/2013, 13:14:55
σου γράφω:
quote:
xristosxatzΗ Αμαλία έθεσε το ερώτημα "Τί είναι ο ελέφαντας?".
Εσύ έχεις διαβάσει για τα σκουλήκια, αλλά και πάλι όχι για όλα, αλλά μόνο για την συνομοταξία των λωριδοσκωλήκων. Ξεκινάς λοιπόν και απαντάς:
"Ο ελέφαντας είναι ένα μεγάλο ζώο, του οποίου το πιό χαρακτηριστικό εξωτερικό γνώρισμα, είναι η τεράστια προβοσκίδα του, που μοιάζει με σκουλήκι. Οι λωριδοσκώληκες λοιπόν..."
Εσύ, στις 29/12/2013, 14:06:48
απαντάς:
quote:
Γινε συγκεκριμενος
Και στις 29/12/2013, 14:08:31
σου ανταπαντώ:
quote:
Αφού επιμένεις:Άστο. Δεν τό'χεις.
Αυτή λοιπόν η ιστορία, συνεχίζεται και στο παρόν θέμα. Πιθανόν να κάνεις τα ίδια και σε άλλα θέματα, απλώς αυτό είχα πρόχειρο στη μνήμη μου. Στο ίδιο μήκος κύματος σου απαντάνε και οι υπόλοιποι. Εσύ συνεχίζεις τα ίδια και τα ίδια. Δεν βαριέσαι ποτέ?
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
quote:quote:
Rj45
Γιατί εκδηλώνεις προσωπική ταύτιση ως "είμαστε";Επειδή απλώς το κείμενό σου είναι δομημένο ούτως, ώστε να συμπεριλαμβάνει και τις δύο "παρατάξεις" του παρόντος νήματος.
Και φυσικά δεν είναι και οι δύο ηλίθιοι.Επομένως, δεδομένου του θέματος, το οποίου απασχολεί το παρόν νήμα, όφειλες να είσαι ξεκάθαρος και σαφής.
Αλλως πως,μου προσφέρεις το δικαίωμα, να εκλάβω το γραπτό σου, κατά το δοκούν.
quote:
Rj45
Γιατί εντάσσεις εαυτόν και αλλήλους σε κατηγορίες "ηλιθίων", "μη ηλιθίων" και "πανηλιθίων",Επειδή ανήκω σε μία από αυτές, όπως κι εσύ.Είναι αδύνατον, να μην ανήκεις σε κάποια από αυτές.
Αλήθεια σε ποιά ανήκεις?
quote:
Rj45
και ενταγμένος εις τοιαύτες ορισμένες κατηγορίες εκδηλώνεις αντιμαχόμενη ταύτιση υψώνοντας λάβαρο "ηλιθιομάχου" ή και "πανηλιθιομάχου";Εχω τουλάχιστον 1.000 λόγους.
Αν δεν τους αντιλαμβάνεσαι, τότε θα έπρεπε να φέρεις μαζί σου και μιά μεζούρα IQ, πριν αποφασίσεις να συμμετέχεις στο παρόν.Φυσικά θα έχεις ήδη καταλάβει, ότι θεωρώντας με "ηλιθιομάχο" και "πανηλιθιομάχο", αυτομάτως με κατηγοριοποιείς στους "μη ηλίθιους".
Λυπάμαι που δεν μπορώ να ισχυρισθώ το ίδιο και για σένα.
Θα ήθελες να με βοηθήσεις να κατασταλάξω?Και θα σε παρακαλούσα να αποβάλλεις το ένδυμα του υπ' αριθμόν 74, όπως ο Πύρινος ονομάτισε.
quote:
Rj45
Ποία αναγκαιότης οδηγεί εις τον ορισμόν τοιαύτων κατηγοριοποιήσεων;Αν δεν το βλέπεις στον κύκλο σου, στο εργασιακό σου περιβάλλον, στην κοινωνία σου, στην χώρα σου και στο ίδιο το σπίτι σου, τότε δεν χρειάζεται να μου απαντήσεις σε ποιά κατηγορία ανήκεις!
quote:
Rj45
Και προς τι αντιμαχόμενος αγών;Aντιμαχόμενος αγών?
Πήγαινε σε παρακαλώ στο Τροκαντερό και ενημέρωσέ με αν η τρίτη βάρκα στο pier 2, ταλαντεύεται ή όχι.ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Με τα συγχωρήσεως, άξια λόγου λεκτική ευελιξία
αλλά,
ουδέν περισσότερο παρά
λόγιοι ακτιβισμοί, λόγιες ακροβασίες και
λόγιες παλινδρομικές σοφιστίες
προς κάλυψη κάθε εν δυνάμει ακάλυπτης ερμηνευτικής οπής
δια την εξαγωγή κάθε φοράς ενός προσωπικά επιθυμητού καταληκτικού συμπεράσματος.
Το κοινώς λεγόμενον, "Δεν τον πιάνεις πουθενά".
Ουδέν περισσότερο εκ λόγιων σοφιστιών και τεχνασμάτων.
Επί της ουσίας, "έξυπνα" λόγια παίγνια.
Ξεφεύγουν όμως του πνεύματος της αρχικής παράθεσης
η οποία έδωσε ως φαίνεται έναυσμα για λόγια παίγνια,
τεχνάσματα και σοφιστίες που ακολούθησαν εκ μέρους σου.
Με τα συγχωρήσεως, θα επανέλθω εις το πνεύμα,
που ως φαίνεται δεν ήτο δυνατό να καταστεί αντιληπτό,
άνευ λόγιων παιγνίων και τεχνασμάτων προς άγρα συμπερασμάτων
προσωπικού χαρακτήρος.
Όταν ο οιοσδήποτε βάλλει δια λόγου επιμόνως και αδιαλείπτως
προς κάποιους άλλους προσδίδοντας τους τον χαρακτηρισμό
περί "ηλιθίων" επί του προκειμένου,
ο ίδιος εκ των προτέρων έχει τοποθετήσει εαυτόν εκτός του
χαρακτηρισμού του οποίου ο ίδιος προσδίδει εις τους άλλους.
Ήτοι, ο ίδιος εκ των προτέρων έχει οριοθετήσει διαχωριστική γραμμή
εις τον συλλογισμόν της σκέψεως του προγενεστέρα φάση της εκφοράς
του λόγου του.
Τούτο δύο τινά καταδεικνύει,
ή ο ίδιος ηθελημένα και εκουσίως οριοθετεί εκ της σκέψεως του και εν
συνεχεία με τα της εκφοράς του λόγου του την διαχωριστική οριογραμμή
περί "μη ηλιθίων" και "ηλιθίων" επικαλούμενος την επαναληπτικά δια
την συντήρηση της πρωτίστως εις την δομή της σκέψεως και δευτερόντως
εις την εκφορά του λόγου,
ή ο ίδιος αθέλητα και ακουσίως προσχωρεί παρασυρμένος εις τα λόγια
παίγνια, τεχνάσματα και σοφιστίες των "ηλιθίων", αυτών των οποίων τα
λόγια τεχνάσματα και σοφιστίες διατείνεται ο ίδιος ότι καταδεικνύει
δια του λόγου του.
Και, εις αυτήν την περίπτωση, ακουσίως οριοθετείται διαχωριστική
οριογραμμή "μη ηλιθίων" και "ηλιθίων" εις την δομή της σκέψεως του
και εν συνεχεία εις την εκφορά του λόγου του.
Η επανάληψις συντηρεί και επεκτείνει την δομή
οριοθετημένης διαχωριστικής οριογραμμής
και εις την σκέψιν και εις τον λόγον.
Αντιληπτόν;
Αντιληπτόν του τι δύναται να συμβαίνει εις την δομή της σκέψεως
και εις την εκφορά του λόγου;
Συνεχίζω να απορώ γιατί μια γενική άποψη αποτέλεσε έναυσμα
για προσωπική ταύτιση και ανάγκη προσωπικής υπεράσπισης
με λόγιες τεχνικές τύπου σοφιστίας.
Κατά το κοινώς λεγόμενον, "Ανάγκα και θεοί πείθονται".
Διεξαγωγή διανοητικής συζητήσεως δια της σκέψεως
και δια του λόγου έχωμεν.
Σας αφήνω εις τας αγκάλες του Μορφέα.
________________________
Plug cable be connected
Edited by - RJ45 on 15/03/2014 02:15:05
http://www.youtube.com/watch?v=IxPDHd2NwIQ
Κι εγώ δεν σου λέω που να είναι όλα ίδια και ίσωμα και φουστίτσες μπλε κάτω από το γόνατο για τα κοριτσάκια. Ούτε μπάλα και καλά μαγκιά για τα αγοράκια, κι ο μήτρογλας σας τό ΄κλεισε το σπίτι κι άντε γειά να πέφτει η βρόχα straight through παρέα με τους φουλαμέους και τρία καφάσια Guinness.
Μού’ρχεσαι να κάνουμε κουβέντα σοβαρή, να την ψάξουμε, γιατί κι εσένα η μαμά σου σου είπε κάποτις πως το μεγάλο ταλέντο σου είναι που τη σακουλεύεσαι τη δουλειά. Την ανθίζεσαι την ανθισμένη, από νεανίας ή κορασίς, ανάλογα το χρωματοσώματο.
Ανοιχτά είδα και μπήκα, κι όλα ήσυχα ήντουνε στη γειτονιά. Ωραίοι αθρώποι, από οικογένεια, με γαλλικά και πιάνα και τα τοιαύτα της ωραίας κενωνίας. Νταξ’ μωρέ. Μπορεί να είναι φλώροι τα παιδιά, αλλά δε φταίνε κατά βάθος. Να σκοτώσουνε την ώρα τους τρέχασι. Κουλτούρες, ματωμένοι γάμοι, σεις και σας, αλλά τα πιτόγυρα, πιτόγυρα. Στην ίδια λίγδα και οι φλωρούμπες.
Για αυτό σου λέω. Ίδια φάρα είναι όλοι οι αθρώποι. Θα τους κουνήσει η νίτσα το ξεμπού, κι όλη η μόρφωσις θα γίνει βρώμικο με διπλό κρεμμύδι στη Συγγρού. Όλη η διαφορά είναι στη διπλή χαρτοπετσέτα. Και στα μαντηλάκια με άρωμα λεμόνι στο ντουλαπάκι της Καγιέ.
Αθρώπινα είναι αυτά. Δεν ξέρω αν με πιάνεις όμως, εδώ έχουμε δημοκρατία. Γκαραντί βενέτικη, μεταγραφή διακτινισμένη. Περικλέικη και σοσιαλιστική. Όλοι ΠΑΣΟΚ ρε φιλαράκι. Άμα δεις σάλα ευρύχωρη, μπουκάρεις. Μιλάνε αυτοί, λαλάς κι εσύ. Έτσι κι αλλιώς, λιλί τους πέταξε κι αυτούς, λιλί κι εσένα.
Άμα τους ρωτήσεις που πάει ο άθρωπος έτσι και την έκανε μυρωδιαστά και τιμημένα, παπάρια θα σου πούνε. Ότι ξέρεις, ξέρω, κι άλλα τέτοια έμορφα και περισπούδαστα.
Στην τελική, ο καθένας θα πει αυτό που κατέχει καλύτερα. Η νίτσα για τα τζιβιτζιλίκια, ο παπάς για τα πατερημά κι ο διάκονος για την παπαδιά. Έτσι πάνε αυτά. Κουβέντα να γίνεται, γιατί είμεθα και ανοιχτοί ως χαρακτήραι. Τα μοιραζόμαστε όλα. Άμα κι άρχισε ο πρώτος να λαλάει, λαλάμε όλοι μαζί. Τί διάολο. 24 γράμματα είναι όλα κι όλα, βάλε και τους αριθμοί και κάτι επιδέλοιπα που είναι τ’ανάσκελα (http://www.youtube.com/watch?v=9i_lSmR7m5o), όλοι την ίδια γλώσσα μιλάμε.
Θα σου πω τώρα και την ουσία όλης της φτιάξης. Πρέπει να αγαπάς. Να δείχνεις κατανόηση. Ο άλλος ρε φίλε, δεν είχε το φάρδος να μάθει περί μαύρες τρύπες και ψυχολογίες. Δεν τού’λαχε του αθρώπου. Πως είναι που δε σου κάθισε η νίτσα? Κι αυτουνού δεν τού’κατσε ο Πλάτωνας. Τί δεν καταλαβαίνεις, κι εννοείς να τονε προσβέλνεις και να τονε πληγώνεις?
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
Ισχύει αυτό;
Θέλω να πω . Δεν είναι ότι ο άνθρωπος σε ορισμένες περιπτώσεις γνωρίζει την αλήθεια με πλήρη βεβαιότητα , αλλά ότι η πλήρης βεβαιότητα έχει να κάνει μόνο με τη στάση του .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:
2η :
Η πλευρά που μειονεκτεί δεν αναγνωρίζει την θέση της.
Κυνηγάει ανεμόμυλους.
Στην πορεία αυτή εκτίθεται.
Δυσχεραίνει περισσότερο την δυνατότητα συμβίωσης και επικοινωνίας.
Η αντιπαλότητα οξύνεται.Η γνώση δεν κυκλοφορεί.
Οι δυο πλευρές απομακρύνονται.
Ο μέσος όρος μένει στάσιμος.
Ο κόσμος επαναλαμβάνει τα λάθη του.Ξανά και ξανά.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται...
Η Σοφία παραγγέλνει τα βρακιά σε containers...Ουπς... Αυτό συμβαίνει εδώ και χιλιάδες χρόνια.Προς τι και η προσπάθεια ακόμη,τότε?
Η ιδέα μου,ήταν, ότι σε ένα κλειστό κύκλο ανθρώπων,χωρίς δυνατότητα ουσιαστικής και πρακτικής εκμετάλευσης του ενός από τον άλλο,θα υπήρχε ελπίδα,αυξημένη πιθανότητα αν θέλετε...,να υπάρξουν παραδοχές.
Απ' ότι αποδεικνύεται τα συμπλέγματα δεν αφήνουν περιθώρια ...
Και χωρίς παραδοχή της θέσης σου ,δεν αφήνεις περιθώρια βελτίωσής της.
Η ελπίδα βέβαια πεθαίνει πάντα τελευταία.
Αλλά δυστυχώς έτσι όπως εξελίσσεται το τόπικ,την κόβω κομματάκι ετοιμοθάνατη..
Τα βρακιά δεν φοριούνται από μόνα τους, που να πάρει η ευχή.
Πρέπει να θέλει κανείς να τα φορέσει.
Διαφορετικά μένει ξεβράκωτος εσαεί.
Λυπηρό.Αλλά συμβαίνει.
Ναι, είμαστε στο νούμερο το 2, σχεδόν εμμονικώς και αμετανοήτως...
Και αντιλαμβάνομαι την ελπίδα σου όπως τη σκιαγράφησες κι εσύ και άλλοι.
Γράφοντας και διαβάζοντας ένα φόρουμ όπως αυτό εδώ,
Υποτίθεται ότι αντιλαμβανόμαστε όλοι πως δεν είναι ένα πιστό και ακριβές ρεφλέξιον της κενωνίας, εις το πλήρες ανάλογον. Το εξήγησε ο Ντιεσέμης αυτό, εκεί όπου ο ΧρήστοςΧατζ από την Πόλη ερχότανε και στην κορφή κανέλα....
Υποτίθεται (πάντα) ότι το εδώ «είδωλο» της κοινωνίας είναι ολίγον τι «φιλτραρισμένο» ήτοι πετσοκομμένο και παραμορφωμένο, καθότι και διότι περιλαμβάνει ανθρώπους που μπορούν να ασχολούνται, να γραφουν και να διαβάζουν τούτες τις γραμμές με ένα ελάχιστο επίπεδο προϋποθέσεων (πχ. να γνωρίζουν ελληνική γραφή –ανάγνωση, στοιχειώδες πνευματικό και εκπαιδευτικό επίπεδο, κατοχή ή χρήση λαπτοπίου, ντεσκτοπίου και των συναφών γκάτζετ, κλπ,κλπ) άρα εκ προοιμίου αποκλείονται πολλές κοινωνικές όμαδες, από τον άστεγο της Βερανζέρου, μέχρι την κυρα-Μαρίκα τη γειτόνισσα που δεν ξεκολάει από την Τιβί και τη Μενεγάκη/Τατιάνα/Πάνια...
Υπάρχουν δηλαδή κάποια κατώφλια, ηλικιακά, μορφωτικά, οικονομο-κοινωνικά, και ενδιαφερόντων (αφού μιλάμε για Εσωτέρικα και όχι για Αθλητικό σάιτ πχ).
Άρα λοιπόν, όπως η μεγάλη των «χαδιάρηδων» σχολή θα ήθελε και θα ευχόταν και ο φίλος μου ο Αμεινίας το κυνηγάει σαν άλλος Δον Κιχώτης, θα περίμενε κανείς σε ένα τέτοιο –και καλά advanced σύνολο- που πέρασε έστω τα προκαταρκτικά, να υπάρχουν τουλάχιστον πιο ευήκωα ώτα,
και να μην αναγκάζουμε τον Ντιεσέμη να τα λέει Ντιεσέμικα:
quote:
Άμα τους ρωτήσεις που πάει ο άθρωπος έτσι και την έκανε μυρωδιαστά και τιμημένα, παπάρια θα σου πούνε. Ότι ξέρεις, ξέρω, κι άλλα τέτοια έμορφα και περισπούδαστα.
Στην τελική, ο καθένας θα πει αυτό που κατέχει καλύτερα. Η νίτσα για τα τζιβιτζιλίκια, ο παπάς για τα πατερημά κι ο διάκονος για την παπαδιά. Έτσι πάνε αυτά. Κουβέντα να γίνεται, γιατί είμεθα και ανοιχτοί ως χαρακτήραι. Τα μοιραζόμαστε όλα. Άμα κι άρχισε ο πρώτος να λαλάει, λαλάμε όλοι μαζί. Τί διάολο. 24 γράμματα είναι όλα κι όλα, βάλε και τους αριθμοί και κάτι επιδέλοιπα που είναι τ’ανάσκελα (http://www.youtube.com/watch?v=9i_lSmR7m5o), όλοι την ίδια γλώσσα μιλάμε.
Δηλαδή διάλογος κωφών ή μονολόγων, ο καθείς το ποίημα του παπαγαλίζων, πίνακας ανακοινώσεων, κι αν το ποίημα δεν είναι εξ απ’αντιγραφής και μπορεί να είναι και δικό του, τότενες ποιητής εκ του προχείρου και τα συναφή.....
Και πολύ εύστοχη η επισήμανση [μαζί με την μπηχτή για τη ‘χαδιάρικη’ σχολή]:
quote:
Θα σου πω τώρα και την ουσία όλης της φτιάξης. Πρέπει να αγαπάς. Να δείχνεις κατανόηση. Ο άλλος ρε φίλε, δεν είχε το φάρδος να μάθει περί μαύρες τρύπες και ψυχολογίες. Δεν τού’λαχε του αθρώπου. Πως είναι που δε σου κάθισε η νίτσα? Κι αυτουνού δεν τού’κατσε ο Πλάτωνας. Τί δεν καταλαβαίνεις, κι εννοείς να τονε προσβέλνεις και να τονε πληγώνεις?
Κι εδώ πλέον είναι το θέμα της «εμπειρίας»... Καμιά «σχολή» δεν είναι απολύτως λάθος.
Για την ακρίβεια λίγο πολύ όλοι περνάμε τα διάφορα στάδια. Κανείς δεν γεννήθηκε χαδιάρης, ούτε καταδρομέας. Η ζωή, η ηλικία και η εμπειρία τον έφτιαξε. Διαφέρουν απλώς οι αναλογίες στο μίγμα και στο πότε ποιος περνάει τα στάδια, πιο αργά ή πιο γρηγορα αναλόγως και το χαρακτήρα....
Κάτι σαν το ανέκδοτο που κυκλοφορεί για το νόημα των σχέσεων:
quote:
Όταν ήμουν 14 χρονών, ήλπιζα ότι μια μέρα θα βρω ένα κορίτσι.
Όταν έγινα 16 βρήκα ένα κορίτσι, αλλά δεν είχε καθόλου πάθος,
κι έτσι αποφάσισα ότι χρειάζομαι ένα κορίτσι με πάθος για ζωή...
Στο Πανεπιστήμιο έβγαινα ραντεβού με ένα παθιάρικο κορίτσι, αλλά παραήταν συναισθηματική. Όλα μαζί της ήταν μία κατάσταση εκρηκτική .
Ήταν μελοδραματική, έκλαιγε όλη μέρα και με απειλούσε με αυτοκτονίες.
Έτσι αποφάσισα ότι χρειάζομαι ένα κορίτσι με συναισθηματική σταθερότητα.Όταν έγινα 25 βρήκα ένα πολύ σταθερό κορίτσι, αλλά ήταν βαρετή.
Ήταν απόλυτα προβλέψιμη και δεν την ενθουσίαζε τίποτα.
Η ζωή μου μαζί της ήταν τόσο ανιαρή που αποφάσισα ότι χρειάζομαι ένα κορίτσι γεμάτο με ενθουσιασμό για ζωή.Όταν έγινα 28 βρήκα ένα ενθουσιώδες κορίτσι, αλλά δεν μπορούσα να
παρακολουθήσω τους ρυθμούς της. Έτρεχε από το ένα πράγμα στο άλλο, ποτέ δεν καθόταν στα αυγά της.
Λειτουργούσε παρορμητικά και με έκανε τόσο ευτυχισμένο όσο και δυστυχή. Αρχικά ήταν πολύ ενθουσιώδης, αλλά αλλού
την έχανες κι αλλού την έβρισκες .Έτσι αποφάσισα να βρω ένα κορίτσι με πιο εφικτούς στόχους
στη ζωή του.Όταν έφτασα τα τριάντα(30), βρήκα ένα έξυπνο και φιλόδοξο κορίτσι με τα δυο της πόδια να πατάνε γερά στη γη και ….. την παντρεύτηκα.
Ήταν τόσο φιλόδοξη που με χώρισε και πήρε ό,τι είχα και δεν είχα.Τώρα είμαι πιο ώριμος και πιο σοφός, και ψάχνω για μια ξανθιά με μεγάλα
βυζιά και ωραίο κώλο
Αλλά είναι θέμα του πώς περνάς το μήνυμα και ποιος είναι ο αποδέκτης.
Και εν τέλει τι θέλει και τι μπορεί να κάνει αυτός ο αποδέκτης.
Γιατί μπορεί κάποιος να νομίζει ότι το πρόβλημα είναι οι ας πούμε «εκ γενετής» ή αυτουσίως «ηλίθιοι». Οι ξεβράκωτοι του Αμεινία. Είναι κι αυτοί , αλλά όχι το μεγαλύτερο.
Το μεγαλύτερο είναι οι μαϊμού ηλίθιοι, οι δήθεν ηλίθιοι, και οι ηλίθιοι «κατά βούληση». Οι ποιητές εκ του προχείρου που έλεγα και πιο πάνω. Αυτοί φοράνε κάτι πάνω τους, ένα σώβρακο τρύπιο ή μπαλωμένο, ένα φύλλο συκής, ένα κατιτίς ρε παιδί μου, αλλά το θέμα είναι ότι...έχει λιώσει πάνω τους! Δεν το αλλάζουν με τίποτα! Γι’αυτό λέω ότι είναι χειρότεροι και απ’τους ξεβράκωτους...
Ε, εκεί τί να πεις και τι να γράψεις????
-Σοφίαααα, τη φουστανέλα γρήγορα!
(ΥΓ. Κι ας με στεναχώρεσες γι’αυτά που είπες για την ΠΑΟΚάρα.... ως γνήσια εγκλωβισθείσα στο «χαμουτζίδικο» πρασινο-κόκκινο δίπολο......)
.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "
Edited by - PY8AGORAS on 15/03/2014 11:07:23
quote:
Το μεγαλύτερο είναι οι μαϊμού ηλίθιοι, οι δήθεν ηλίθιοι, και οι ηλίθιοι «κατά βούληση». Οι ποιητές εκ του προχείρου που έλεγα και πιο πάνω. Αυτοί φοράνε κάτι πάνω τους, ένα σώβρακο τρύπιο ή μπαλωμένο, ένα φύλλο συκής, ένα κατιτίς ρε παιδί μου, αλλά το θέμα είναι ότι...έχει λιώσει πάνω τους!
Αυτούς εννοώ ως ξεβράκωτους.
Δεν θεωρώ ότι στο forum έχουμε "original" ηλίθιους.(καλά τώρα ..,αν μου ξέφυγε κανένας,του ζητώ ..συγνώμη )
Αν εξαιρέσεις ατυήν την "παραννόηση" ορισμού,που πιθανόν να φταίω κι εγώ,όντας ίσως ασαφής,οφείλω να πω:
Πυθαγόρα,
Έχεις το καλύτερο μίγμα χαδιάρη-καταδρομέα.Σε σχέση,ξέρεις με ποιους.
Γι' αυτό σ' αγαπάνε.Ξέρεις ποιοι.
Σοφία,
Μη χρεώσεις τη φουστανέλα.Ο λογαριασμός σε μένα.
Με καλύτερό σου φάε,πιε και νηστικός κοιμήσου.
Edited by - @ΑΜΕΙΝΙΑΣ on 15/03/2014 12:05:44
"15/03/2014, 03:15:52"
Πως το κάνεις αυτό ρε φίλε?
Αυτό με τα κείμενα...
Όταν φαίνεται ότι σε μια συζήτηση, κάθε σχόλιο πλέον θα ήταν άσκοπο,ρίχνεις προς βορά οφθαλμών ένα τέτοιο συνολάκι λέξεων.
Κέρδισες μια La Trappe.Δεν υπάρχουν φράγκα για εξάδα.
Θα αρκεστείς σε μια.Ξου.
Κατάλαβατε τώρα...
Γράφει ο άλλος μια αράδα και κερδίζει μπύρα..
Καλλιτέχνες σου λέει μετά... Του πολυτεχνείου σου λέει μετά...
Αστοδιάλο.Παλιοκενωνία.
Έρχεται ο κάθε Ντιεσέμης και αμολάει την παπαριά του.Κατάλαβες? Και θα πιει και μπυρόνι "πολυτελείας" στα καπάκια.Αστοδιάλο, δις.
Με καλύτερό σου φάε,πιε και νηστικός κοιμήσου.