- ΑΣΕ ΕΝΑ ΣΤΙΧΟ... - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

Αφιερωμένο στον PIXELDREAM.

Κατέχεις τη μαγική θεουργία.
Το γέρμα του έρωτα εμψυχώνει, μυροβόλο το γιασεμί
πυρπολεί τον αιθέρα
αγκαλιάζοντάς το θρόισμα των ψυχών.
Η αγάπη γιά ζωή, με λυτρώνει κι εσύ,
π΄έγινες ένα μισόκλειστο ρόδο
λίγο πριν το άνοιγμά σου
μεθώ στο άγγιγμά σου
στην ανταύγεια του φωτός σου.
΄Ενας ακαθόριστος ψίθυρος η ανάσα σου...
Αποτύπωμα της έκφρασής μου σονάτα και όνειρο
κυματισμός η αγάπη σου αναζητητή της αιωνιότητας
της αρμονίας των
άφθραρτων πραγμάτων.
Σπινθηρίσματα ηδονών γίνομαι πλούσια λοιπόν
σε ένα ολόγιομο συναίσθημα
πλάι σου
κουβέντιασες κι απόψε με το φεγγάρι
κι έστειλες μήνυμα
στον εκστατικό θόλο του πάθους
νύχτα ασχημάτιστη αποτύπωμα λαμπρότητας.

ΖΩΗ...

Θέλει δύναμη. Να σου παίρνουν από το βλέμμα την κρυμμένη συννεφιά. Και να σε οδηγούν εκεί που θέλεις που πρέπει και που λυτρώνεσαι. Μεμιάς.

Μη με αφήνεις...

Μη με αφήνεις να σκοντάφτω σε ελπίδες που βουλιάζουν.
Ανεπίδοτες.
Βλέπω την δικαιοσύνη την ειρήνη την ευδαιμονία την γενναιότητα την ενέργεια την καλοσύνη και την ανθρωπιά. Μισώ τη
χυδαιότητα που μάχεται την ευγένεια της καρδιάς, μισώ την προδοσία που πατά τη δύναμη ψυχής και το περίσσευμα, την μικρότητα που σπάει τη μεγαλοθυμία. Κρατάς
ναι, την φωταυγή ασπίδα του Διός αστραπές νικηφόρων στεμμάτων.
Οραματισμός
διαπιστώσεις ψυχικοί κραδασμοί
εξάρσεις
καταβυθίσεις σε νυχτερινή γραφή.
Αφέθηκα στη νύχτα στο τραγούδι του χρησμού
στ΄ασπράδι των μικρών Κυκλάδων της προσμονής σου.
Ακατάβλητος οίστρος
ανθίζει ο φεγγίτης απόψε στην αλληλουχία
καυτών ηφαιστείων.
Εξήγησέ μου
τα λόγια της σιωπής.
Μα τι λέω;
Αυτό κάνεις μήνες αιώνες τώρα.
Εγώ δε καταλάβαινα.
Θα με συγχωρέσεις.
Το ξέρω.
Οι τυφλοί δεν βλέπουν.
Μέχρις ότου...

ΣΤΟΝ ΕΝΑΝ...
ΤΟΝ ΑΠΟΛΥΤΟ...

Το φιλί του δράκοντα είναι παράξενη αδιάβαστη ποίηση
απροσπέλαστη νιότη, καυτή, ενάντια στην διάσταση του χρόνου.
Αντανάκλαση στην αιωνιότητα διά μέσου του είναι.
Σε θέλω.
Κατηφόριζα στην οδό της απώλειας, με μισοσφαγμένα ιδανικά,
με κράτησες
τι απορείς;
Δεν θα σε προδώσω ποτέ.
Δεν θα το κάνω.
***
***
΄Αργησε ο καρπός να ωριμάσει, γουλιά γουλιά
αδειάζω τώρα το ποτήρι, βάλε κι άλλο κόκκινο κρασί
στο σύννεφο της νύχτας
στα πάθη μας
βουλιάζω
μνήμες ανεξίτηλες
αργές κινήσεις
η ευλογία του να σπέρνεις και να θερίζεις είναι εδώ.
Πόσα μου έμαθες...
***
***
Το φιλί του δράκοντα ηλιοκαμμένο τρυφερά μελωμένο
προσευχή θαλπωρής
απόσταγμα απ΄τους τριγμούς
των αιώνων
ονειρεύεται
ελπίζει
θυμάται
χαμογελά
αισθάνεται
φυλάει
προστατεύει
αναπνέει
χρωματίζει
εύχεται
ευλογεί.
Το φιλί του δράκοντα βάφει με αίμα τον ήλιο του ορίζοντα.
΄Ημουν ιερή άγνωστη γραφή που μόναζα στις κατακόμβες
μα
το μάτι του δράκοντα
στη λαίλαπα της ομίχλης
αποκρυπτογράφησε τα πάντα
κήρυκας κεραυνών
ρεμβάζοντας
στον βρυχηθμό του κορνιαχτού.
Το φιλί του δράκοντα
στους αστερισμούς της ύπαρξης
που χαμηλώνουν σπιθίζοντας.
Κύμα χρυσωμένο σε ζεστό βράχο
σημάδι Θεέ μου τρελλής ακατάπαυστης θαρραλέας φωτιάς
κι εγώ νησί
που αναδύθη
ανεξερεύνητο
ακόμα.
Η αλήθεια μου είσαι
περίσσια πλούσια
στη γαλήνη της επερχόμενης νύχτας.
Μη μου λες αν θα μείνω.
Δεν θα σε προδώσω ποτέ.
Κράτα με.